Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.360 (2026-04-13)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 266.360 van 13 april 2026 Instellingen, Binnenlandse zaken en
lokale besturen - Varia (binnenlandse zaken en lokale besturen) Beslissing
: Verwerping Inwilliging tussenkomst
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE Xe KAMER
ARREST
nr. 266.360 van 13 april 2026
in de zaak A. 247.775/X-19.287
In zake:
de BV J.
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Liesbeth Groffils
kantoor houdend te 9000 Gent
Rabotstraat 118
woonplaats kiezend te 9000 Gent
Brabantdam 37
tegen:
de STAD GENT
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Jonas De Wit en Matthias Boydens
kantoor houdend te 2800 Mechelen
Antwerpsesteenweg 16-18
bij wie woonplaats wordt gekozen
Tussenkomende partij:
de BV V.
gevestigd te 9270 Laarne
Callestraat 2
alwaar keuze van woonplaats wordt gedaan
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van de vordering
De vordering, ingesteld op 31 maart 2026, strekt tot de schorsing
bij uiterst dringende noodzakelijkheid van de tenuitvoerlegging van:
“1. De beslissing van 16 maart 2026 (elektronisch ondertekend op 17 maart
2026) waarbij het College van Burgemeester en Schepenen van de stad
Gent beslist tot het niet gunnen van de ‘opdracht’ aan […] verzoekende
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.360
X-19.287-1/21
partij […] tot tijdelijke exploitatie van een verplaatsbare eet-en
drankgelegenheid op het plein Kouter te Gent; en […]
2. Het besluit van 16 maart 2026 waarbij het College van Burgemeester en
Schepenen van de stad Gent beslist tot het gunnen van de ‘opdracht’ aan
[de tussenkomende partij] tot tijdelijke exploitatie van een verplaatsbare
eet-en drankgelegenheid op het plein Kouter te Gent.”
II. Verloop van de rechtspleging
Bij beschikking van 1 april 2026 werd de procedurekalender
vastgesteld.
De verwerende partij heeft een nota met opmerkingen en een
administratief dossier ingediend.
Met een verzoekschrift van 7 april 2026 heeft de bv V. gevraagd
om in het administratief kort geding te mogen tussenkomen.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 10 april 2026, om 9.30 uur.
Staatsraad David D’Hooghe heeft verslag uitgebracht.
Advocaten Liesbeth Groffils en Lore Verhulst, die verschijnen
voor de verzoekende partij, advocaat Matthias Boydens, die verschijnt voor de
verwerende partij, en bestuurders W.V. en I.I., die verschijnen voor de
tussenkomende partij, zijn gehoord.
Eerste auditeur Sofie De Doncker heeft een met dit arrest
eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.360
X-19.287-2/21
III. Feiten
3.1.
De verzoekende partij is de huidige concessiehouder van een
tijdelijke exploitatie van een verplaatsbare drank- en eetgelegenheid op een deel
van het plein De Kouter te Gent.
De daarop van toepassing zijnde domeinconcessieovereenkomst
dateert van 14 februari 2022. De concessie met een duur van twee jaar en tweemaal
verlengd met een jaar, loopt definitief af op 17 april 2026.
3.2.
Naar aanleiding van het aflopen van deze concessie, beslist het
college van burgemeester en schepenen van de stad Gent om een nieuwe oproep te
lanceren voor een domeinconcessie voor een tijdelijke uitbating van een
verplaatsbare eet- en drankgelegenheid op een deel van het plein De Kouter te
Gent.
3.3.
Op 5 februari 2026 keurt het college van burgemeester en
schepenen het bestek goed, samen met het ontwerp van de concessieovereenkomst,
die als bijlage bij het besluit wordt gevoegd en er integraal deel van uitmaakt.
Het bestek vermeldt dat de nieuwe concessie een looptijd heeft
van “8 jaar (van mei 2026 tot en met mei 2034)”.
Aangaande de toewijzingscriteria wordt het volgende bepaald:
“2.2.3 TOEWIJZINGSCRITERIA
De opdracht wordt toegewezen op basis van onderstaande
toewijzingscriteria (100 punten). De toewijzingscriteria vormen een
coherent geheel waarbij de kandidaat-concessiehouder elk van de criteria
concreet dient uit te werken. Elk criterium mag maximaal op 2 A4-pagina’s
tekst worden beschreven; inhoud vanaf de derde pagina zal niet worden
geëvalueerd door de Stad. Het aantal pagina’s beeldmateriaal is onbeperkt.
- Concessievergoeding: 20 punten
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.360
X-19.287-3/21
De concessievergoeding wordt als minimum ingesteld op het bedrag van
15 000 euro per jaar.
De vergoeding is gebonden aan de gezondheidsindex en zal vanaf 2027
jaarlijks, op 1 januari, worden aangepast volgens de toepassing van de
formule:
Basisstandplaatsvergoeding x nieuwe index
Basisindex
Basisstandplaatsvergoeding: het bedrag geboden door een ontvankelijke
bieder
Nieuwe index: de gezondheidsindex van oktober voorafgaand aan het
kalenderjaar waarin de vergoeding is verschuldigd
Basisindex: de gezondheidsindex van oktober 2025
2. Meerwaarde product en concept: 60 punten
De inschrijver wordt gevraagd aan te tonen hoe het aangeboden product,
het algemeen concept (en in het bijzonder het uitzicht van de mobiele eeten drinkgelegenheid) een meerwaarde kan zijn zowel 1/ ten opzichte van
het reeds aanwezige aanbod van de diverse horeca-uitbatingen aan de
Kouter als 2/ ten opzichte van het sfeerbeeld van de Kouter en in het
bijzonder de bloemenmarkt en ook past binnen de traditie van de vroegere
Blauwe Kiosk (zeevruchten en kwalitatieve dranken).
3. Duurzaamheid: 20 punten
Dit criterium wordt beoordeeld aan de hand van de volgende principes:
- Aandacht voor seizoensgebonden producten.
- Aandacht voor lokale producten en korte keten, alsook voor biologische
producten.
Toelichting bij labels voor biologische producten, Fair Trade producten,
duurzame vis en duurzame papierproducten is terug te vinden op
www.labelinfo.be”.
Kandidaten moeten hun offerte indienen uiterlijk op 25 februari
2026 per e-mail.
3.4.
Veertien kandidaturen worden tijdig ingediend, waaronder die
van de verzoekende partij en de bv V.
3.5.
Op 16 maart 2026 keurt de verwerende partij “het
gunningsverslag [goed] met betrekking tot de toewijzing van een domeinconcessie
voor de tijdelijke exploitatie van een verplaatsbare eet- en drankgelegenheid op de
Kouter te Gent, zoals gevoegd in bijlage” (artikel 1), evenals “de toewijzing van
een domeinconcessie voor de tijdelijke exploitatie van een verplaatsbare eet- en
drankgelegenheid op de Kouter te Gent aan [de bv V.]” (artikel 2).
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.360
X-19.287-4/21
Deze beslissing en de impliciete weigeringsbeslissing om niet
aan de verzoekende partij toe te wijzen zijn de bestreden beslissingen.
3.6.1.
De beoordeling in het gunningsverslag van de door de
verzoekende partij en de gekozen concessiehouder ingediende kandidaturen wordt
hierna weergegeven.
3.6.2.
Wat het criterium van de concessievergoeding (op 20 punten)
betreft, heeft de gekozen inschrijver een jaarlijkse vergoeding van 102.000 euro
aangeboden, terwijl de verzoekende partij een jaarlijkse vergoeding van
28.000 euro heeft aangeboden. Vermits de offerte van de gekozen inschrijver de
hoogste vergoeding heeft aangeboden, wordt aan haar het maximum van de twintig
punten toegekend. Aan de offerte van de verzoekende partij wordt, met toepassing
van de regel van drie, een score van 5,49 punten toegekend.
3.6.3.
Wat het tweede criterium ‘Meerwaarde product en concept:
60 punten’ betreft, krijgt de offerte van de gekozen inschrijver 45/60 punten en
luidt de beoordeling:
“Het ontwerp en de identiteit van de mobiele uitbating wordt zo dicht
mogelijk bij het originele kiosk-gevoel gehouden. Het productaanbod op
het vlak van voeding bestaat uit zeevruchten, zalm, garnaalkroketten alsook
een kwaliteitsvol aanbod van paté, kaas, mastellen. Hoewel veel dossiers
een nogal gelijkaardig voedingsaanbod beschrijven, komt de wijze waarop
het voedingsaanbod beschreven wordt zeer evenwichtig en doordacht over.
Als aanbod op het vlak van dranken worden dranken uit het Wijndomein
Vandersteene (Zwijnaarde) vernoemd, alsook wijnen, bieren en artisanale
sappen van Cru.
De bestaande uitbating José die in beheer is van de dossierindieners zal
gebruikt worden als backoffice en door de nabijheid van dit restaurant (op
slechts 30 meter) kunnen de klanten gebruik maken van het sanitair van
José. Dit is het enige dossier dat deze dienstverlening expliciet beschrijft
en een praktische oplossing kan bieden voor een feitelijk probleem.
Extra initiatieven naar meerwaarde voor het concept: de inschrijver wil zich
engageren om inspanning te doen naar de muziekconcerten (financieel,
catering, logistiek) om deze te laten verderzetten. Dit wordt als een zeer
constructieve benadering gezien en bewijst dat de indieners deze uitbating
benaderen als deel binnen een groter stedelijk weefsel.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.360
X-19.287-5/21
Dit dossier is qua concept sterk uitgewerkt en kijkt met een brede blik naar
klantencomfort, relatie tot de omgeving en organisatorische mogelijkheden
binnen het voorgestelde concept.”
De offerte van de verzoekende partij krijgt voor dit criterium een
score van 34/60 punten, op grond van de volgende beoordeling:
“De aanbieder heeft het model inschrijvingsformulier aangepast om te
bieden voor een vaste standplek. Er wordt wel melding gemaakt in het
dossier dat de infrastructuur kan worden weggehaald op vraag van de stad.
Indien dit dossier de oproep zou binnenhalen, dient bevestigd te worden dat
het geboden bedrag effectief betaald zal worden op basis van de
voorwaarden uit de oproep.
De infrastructuur is de bestaande kiosk, in eigendom van deze kandidaat.
Het aanbod op gebied van voeding: garnaalkroketten, kaas van Hinkelspel,
Monsieur Boudin met Tierenteyn mosterd, oesters, gerookte zalm, roze
garnalen, kalfszwerikkroketten, calamares.
Het aanbod op het gebied van dranken: wijn en appelsap van domein Nobel
uit Lochristi (uitgebreid met blauwe bessen uit dezelfde wijngaard),
mocktails, fourchette-bier en bier van het Gentse Dok Brewing Company.
Het aanbod is evenwichtig en kwalitatief.
Er worden geen extra initiatieven qua meerwaarde voor het concept
vermeld. De conceptvoorstelling beperkt zich hoofdzakelijk tot de
constructie, het concrete aanbod en de bewezen historiek. Het dossier is qua
inhoud nogal rudimentair opgesteld.
Het eigenaarschap van de Blauwe Kiosk is vanzelfsprekend een troef, maar
er zijn nog andere kandidaten die de ambitie uitspreken om een
gelijkaardige constructie uit te werken en te plaatsen (of die de wens
uitspreken de huidige constructie te kunnen overkopen). De fysieke
constructie kan dan ook slechts een onderdeel zijn van de
conceptbeoordeling.”
3.6.4.
Wat het derde criterium ‘Duurzaamheid: 20 punten’ betreft,
wordt aan de offerte van de gekozen inschrijver een score van 18/20 toegekend, en
luidt de beoordeling:
“Er wordt gewerkt met lokale producten (zeevruchten en vis via vishandel
Paelinck, wijnen van wijndomein Vandersteene (Zwijnaarde), brood en
aanvullende producten via Cru.
Het aanbod is gericht op verschillende voorkeuren: bio, halal, veggie en
vegan producten.
Minder transport door gedeelde opslag met José, afvalverwerking
gecentraliseerd (bij José), borden, glazen, bestek gewassen bij José, vlotte
bevoorrading (30 meter over straat)
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.360
X-19.287-6/21
Aandacht voor lokale tewerkstelling, zowel jongeren als 60+ en
gepensioneerden.”
De offerte van de verzoekende partij behaalt voor dit criterium
een score van 14/20, op grond van de volgende beoordeling:
“Transportafstanden zijn beperkt door directe samenwerking met Yalo
hotel (leveringen worden gebundeld en extra voorraad kan eventueel te voet
worden aangeleverd).
Samenwerking met lokale producenten: monsieur Boudin, Hinkelspel,
mosterd van Tierenteyn, brood van Cru, wijnen van wijndomein Nobel,
medewerking Dok Brewing Company
Yalo beschikt over Green Globe – certificaat.
Kruiden die in de bereidingen gebruikt worden zijn biologisch gekweekt op
het groendak van Yalo.”
3.6.5.
De eindrangschikking van de respectieve offertes is als volgt:
83/100 voor de offerte van de gekozen inschrijver en 53,49/100 voor de offerte van
de verzoekende partij. Zodoende is de offerte van de verzoekende partij als vierde
beste gerangschikt:
3.7.
Gekozen inschrijver (bv V.): 83/100
B.V.: 57,31/100
G.M.: 53,88/100
Verzoekende partij: 53,49/100
Bij e-mail van 18 maart 2026 bericht de verwerende partij de
niet-geselecteerde kandidaten dat de concessie niet aan hen werd toegewezen. De
niet-geselecteerde kandidaten krijgen ook kennis van de beslissing van het college
van burgemeester en schepenen houdende de toewijzing van de domeinconcessie,
evenwel zonder het gunningsverslag.
3.8.
Bij e-mail van 27 maart 2026 vraagt de verzoekende partij om
inzage in de beslissing waarbij de domeinconcessie werd toegewezen aan de bv V.
en de beslissing waarbij haar eigen offerte niet werd aanvaard.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.360
X-19.287-7/21
3.9.
Op 30 maart 2026 maakt de verwerende partij per e-mail “de
beslissing en het gunningsverslag met betrekking tot de toewijzing van de
concessie voor een deel van het plein De Kouter” over aan de verzoekende partij.
IV. Tussenkomst
De bv V. blijkt voordeel te halen uit de bestreden beslissing en
heeft er belang bij dat de vordering wordt afgewezen. Bijgevolg moet haar verzoek
tot tussenkomst worden ingewilligd.
V. Ontvankelijkheid van de vordering
Vooralsnog bestaat er geen noodzaak om uitspraak te doen over
de door de verwerende partij opgeworpen exceptie dat de vordering, voor zover
gericht tegen de eerste bestreden beslissing, niet ontvankelijk is. Een uitspraak over
die exceptie zou alleen nodig zijn indien de grondvoorwaarden voor het toewijzen
van de vordering tot schorsing vervuld zijn, wat, zoals hierna zal blijken, niet het
geval is.
VI. Herinnering aan de schorsingsvoorwaarden
Krachtens artikel 17, § 1, derde lid, van de gecoördineerde wetten
op de Raad van State kan tot schorsing van de tenuitvoerlegging bij uiterst
dringende noodzakelijkheid slechts worden besloten onder de dubbele voorwaarde
dat de zaak te spoedeisend is voor een behandeling ervan in een beroep tot
nietigverklaring en indien minstens één ernstig middel wordt aangevoerd waarvan
het onderzoek zich leent voor een versnelde behandeling en waarmee de
nietigverklaring van de bestreden beslissing prima facie kan worden verantwoord.
Overeenkomstig paragraaf 5 van datzelfde artikel wordt de zaak behandeld bij
uiterst dringende noodzakelijkheid en derhalve binnen een termijn van vijftien
dagen of minder, wanneer zulks in het opschrift wordt vermeld.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.360
X-19.287-8/21
VII. Ernst van de middelen
A. Eerste en tweede middel
Samenvatting van de middelen
7.1.
De verzoekende partij voert in een eerste middel een schending
aan van de beginselen van behoorlijk bestuur, in het bijzonder het
motiveringsbeginsel.
Zij stelt in essentie dat de bestreden beslissingen zijn aangetast
door een schending van zowel de formele als de materiëlemotiveringsplicht.
Enerzijds, werd de motivering niet tijdig en niet op transparante wijze ter kennis
gebracht, waardoor zij werd belemmerd in haar recht op effectieve
rechtsbescherming. Anderzijds, is de uiteindelijke motivering inhoudelijk
ontoereikend, vaag en niet-concreet, en laat zij niet toe te begrijpen op welke
feitelijke en juridische gronden de beoordeling en puntentoekenning zijn gesteund.
Bovendien ontbreekt een daadwerkelijke en controleerbare vergelijking tussen de
offertes, worden niet-aangekondigde elementen in aanmerking genomen en is
sprake van tegenstrijdige en kennelijk onredelijke en subjectief arbitraire
beoordelingen.
Wat deze laatstgenoemde grief betreft, stelt zij dat het opvallend
is dat circa 15 punten van het grote puntenverschil tussen haar en de
tussenkomende partij uitsluitend wordt verklaard door het criterium van de
concessievergoeding. Wat de kwalitatieve criteria ‘meerwaarde van het product en
concept’ en ‘duurzaamheid’ betreffen, wordt volgens haar het puntenverschil
tussen de inschrijvers onvoldoende duidelijk gemotiveerd. Volgens haar is niet
duidelijk hoe de toegekende scores tot stand zijn gekomen, en wordt de
beoordelings- en berekeningswijze niet nader gespecificeerd.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.360
X-19.287-9/21
Voorts meent de verzoekende partij dat de verwerende partij
onvoldoende rekening heeft gehouden met haar unieke positie als eigenaar van de
originele Blauwe Kiosk met een reeds volledig uitgewerkt, bestaand en
operationeel concept, ondanks het feit dat in het bestek expliciet het belang van
historische authenticiteit en traditie werd benadrukt. Dit intrinsieke en objectief
verifieerbare voordeel werd niet proportioneel gewaardeerd en evenmin
onderscheiden van louter hypothetische of conceptuele voorstellen van andere
inschrijvers. Haar dossier werd ten onrechte als “rudimentair” beoordeeld, terwijl
zij als enige inschrijver beschikt over een bestaande, conforme, historisch relevante
en volledig operationele kiosk die perfect aansluit bij de vereiste van een
verplaatsbare uitbating.
Vervolgens stelt de verzoekende partij dat de stad ten onrechte
rekening heeft gehouden met elementen die door de gekozen inschrijver in haar
offerte werden vermeld, zoals de toegang tot sanitair en haar positionering ten
aanzien van muziekconcerten. Volgens de verzoekende partij zouden deze
elementen buiten de vastgestelde gunningscriteria vallen en zou de stad hierdoor
niet aangekondigde en subjectieve elementen hebben toegevoegd.
7.2.
In een tweede middel voert de verzoekende partij de schending
aan van de beginselen van behoorlijk bestuur, in het bijzonder het gelijkheids- en
non discriminatiebeginsel.
Uit de dossierstukken blijkt volgens haar dat het bestuur niet
hetzelfde beoordelingskader heeft gehanteerd ten aanzien van haar en de gekozen
inschrijver. Integendeel, de beoordeling wijst op een ongelijke en inconsistente
toepassing van de gunningscriteria.
Zo worden louter hypothetische concepten op gelijke wijze
gewaardeerd als het concrete, bestaande en operationele concept van de
verzoekende
partij.
Eveneens
worden
voorstellen
zonder
uitgewerkt
infrastructuurplan gelijk beoordeeld aan een volledig gerealiseerd en functionerend
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.360
X-19.287-10/21
concept. Daarnaast herhaalt de verzoekende partij dat de hogere score van de
gekozen kandidaat voor de ‘meerwaarde van het concept’ in belangrijke mate lijkt
te steunen op elementen die niet als gunningscriteria in het bestek zijn opgenomen,
zoals de toegang tot sanitair, vermeende betrokkenheid bij evenementen en vage,
subjectieve noties zoals ‘evenwicht’ en ‘brede blik’.
Met betrekking tot het criterium van de concessievergoeding
benadrukt zij dat de toegepaste beoordelingsmethode een ongelijk en onevenredig
effect heeft gehad. De gekozen inschrijver heeft een uitzonderlijk hoog bod
uitgebracht dat in grote mate verschilt van de andere inschrijvingen. Deze extreme
afwijking heeft geleid tot een disproportionele puntentoekenning, waarbij deze het
maximum van 20 punten behaalde en de verzoekende partij slechts 5,49 punten.
De toegepaste berekeningswijze – waarbij de hoogste bieder automatisch de
maximale score ontvangt en de overige biedingen proportioneel worden herleid –
werd evenwel niet voorafgaand in het bestek kenbaar gemaakt. Hierdoor konden
de inschrijvers hun bieding niet afstemmen op de werkelijke impact van dit
criterium. Aldus blijkt de concessievergoeding (20 %) een doorslaggevende
invloed te hebben gehad op de eindrangschikking, hetgeen het evenwicht tussen de
gunningscriteria verstoort, terwijl nochtans de kwalitatieve criteria, met name ‘de
meerwaarde van het product en het concept’, 60% van de punten vertegenwoordigt.
Aldus heeft de niet vooraf kenbaar gemaakte beoordelingswijze van de
concessievergoeding geleid tot een disproportionele en determinerende impact op
de eindrangschikking, waardoor de gelijke behandeling van de inschrijvers werd
aangetast.
Beoordeling
De verwerende partij heeft bij de kennisgeving van de litigieuze
toewijzing van de domeinconcessie enkel een kopie van de beslissing van het
college van burgemeester en schepenen van 16 maart 2026 meegedeeld, en niet het
gunningsverslag dat nochtans deel uitmaakt van die beslissing.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.360
X-19.287-11/21
Daarbij komt dat de verwerende partij de indruk heeft gewekt dat
de beroepsmogelijkheden voorzien in de artikelen 15, 23 en 24 van de wet van 17
juni 2013 ‘betreffende de motivering, de informatie en de rechtsmiddelen inzake
overheidsopdrachten, bepaalde opdrachten voor werken, leveringen en diensten en
concessies’ te dezen toepasselijk zijn. Ook werd de boodschap gegeven dat de
vordering tot schorsing binnen de vijftien kalenderdagen diende te worden
ingediend.
Dit alles belet evenwel niet dat de verzoekende partij, op het
moment dat zij de huidige vordering heeft ingesteld, wel degelijk kennis had van
het gunningsverslag en zodoende kennis had van de motieven van de bestreden
beslissingen. De vordering tot schorsing gaat bovendien uitvoerig in op het
gunningsverslag, waarvan het deugdelijk karakter wordt betwist.
De verzoekende partij heeft op het eerste gezicht dan ook geen
belang om zich te beroepen op het gegeven dat de kennisgeving van de beslissing
in eerste instantie geen betrekking had op het gunningsverslag.
Wat de beoordeling van het toewijzingscriterium inzake de
concessievergoeding betreft, heeft de verwerende partij toepassing gemaakt van de
regel van drie, waarbij aan de offerte die de hoogste vergoeding heeft geboden, de
maximale score van 20 punten wordt toegekend. Gezien het grote verschil in de
aangeboden vergoeding tussen de gekozen offerte (102.000 euro – 20/20 punten)
en de offerte van de verzoekende partij (28.000 euro – 5,49/20 punten) is het op
het eerste gezocht logisch – en niet disproportioneel – dat daaraan ook een groot
verschil in punten beantwoordt.
Dit puntenverschil is op zich niet van aard dat het de
eindrangschikking al bepaalt, vermits dit nog kan worden goedgemaakt door de
toekenning van de overige 80 punten voor de twee kwalitatieve toewijzingscriteria.
Zelfs indien het puntenverschil voor het financiële criterium de facto een
determinerende impact op de eindrangschikking zou hebben, volgt dit veeleer uit
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.360
X-19.287-12/21
het gegeven dat de achterstand op het financieel criterium niet door een betere
kwaliteit kon worden gecompenseerd.
De verzoekende partij overtuigt er voorts niet van dat de
beginselen van behoorlijk bestuur en inzonderheid het gelijkheids- en nondiscriminatiebeginsel vereisen dat de te dezen toegepaste berekeningswijze vooraf
kenbaar had moeten worden gemaakt. De toepassing van de regel van drie lijkt
immers een eerder gebruikelijke beoordelingsmethode uit te maken en lijkt dan
ook niet van aard om de inschrijvers te kunnen verrassen, derwijze dat zij “hun
bieding niet [konden] afstemmen op de werkelijke impact van dit criterium”. Dit
is des te meer het geval, nu in het kader van de eerdere toewijzingsprocedure in
2022 dezelfde berekeningsmethode werd toegepast.
Te dezen lijkt de verzoekende partij overigens niet zozeer verrast
te zijn door de toegepaste berekeningswijze, maar veeleer door wat zij een
“uitzonderlijk hoog bod” noemt. In dit verband wordt bijkomend verwezen naar de
beoordeling van het derde middel.
De gekozen inschrijver scoort niet alleen het beste voor het
toewijzingscriterium inzake de concessievergoeding, maar ook voor de
toewijzingscriteria ‘meerwaarde product en concept’ (45/60 punten versus 34/60
voor de offerte van de verzoekende partij) en ‘duurzaamheid’ (18/20 punten versus
14/20 voor de offerte van de verzoekende partij).
De kritiek van de verzoekende partij dat de puntentoekenning
voor de kwalitatieve toewijzingscriteria niet afdoende wordt verantwoord, is in dit
licht enkel pertinent voor zover de verzoekende partij voldoende aannemelijk
maakt dat haar offerte voor de betrokken criteria een substantieel hogere score had
moeten krijgen dan de score die aan de gekozen offerte werd toegekend.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.360
X-19.287-13/21
In dat verband is bovendien in aanmerking te nemen dat het de
Raad van State niet toekomt om zich ter zake in de plaats van de
concessieverlenende overheid te stellen.
Het standpunt van de verzoekende partij dat de motivering “op
essentiële punten vaag, abstract en onvoldoende concreet is” en beperkt blijft “tot
algemene en nietszeggende formuleringen”, treedt de Raad van State niet bij. Voor
elk kwalitatief toewijzingscriterium wordt per inschrijver aangegeven wat in de
offerte wordt voorgesteld, en in welke mate dit als gunstig of minder gunstig wordt
gewaardeerd. De uitgebrachte scores liggen op het eerste gezicht ook in lijn met de
uitgebrachte beoordeling in de zin dat een betere beoordeling leidt tot een hogere
score en een minder goede beoordeling tot een lagere score.
Het loutere gegeven dat vooraf geen beoordelingsmethodiek was
vastgesteld, en dat er geen nader gespecificeerde verantwoording lijkt te bestaan
voor de correlatie tussen, enerzijds, de uitgebrachte beoordeling en, anderzijds, de
toegekende score, toont te dezen prima facie de onwettigheid van de bestreden
beslissing niet aan. Integendeel komt het de verzoekende partij in eerste instantie
toe om ervan te overtuigen dat haar offerte voor de kwalitatieve criteria substantieel
beter had moeten scoren dan de gekozen offerte, zodat de achterstand die zij in het
kader van het financieel criterium heeft opgelopen wel degelijk kon worden
ingehaald.
Hierna zal blijken dat de verzoekende partij daar in de huidige
stand van de procedure niet in slaagt.
12.1.
Aangaande het toewijzingscriterium ‘meerwaarde product en
concept’ (60 punten) is de verzoekende partij in de eerste plaats van oordeel dat
nagelaten werd om rekening te houden “met haar unieke positie als eigenaar van
de originele Blauwe Kiosk, ondanks het feit dat in het bestek expliciet het belang
van historische authenticiteit en traditie werd benadrukt”.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.360
X-19.287-14/21
Zodoende lijkt zij van oordeel dat haar als (succesvolle)
concessiehouder voor de voorbije periode, een of andere vorm van bonus had
moeten worden toegekend, omdat zij al heeft gerealiseerd wat de andere
inschrijvers enkel voorstellen te zullen doen. De verwerende partij werpt ter zake
niet onterecht op dat een dergelijke benadering net riskeert in strijd te zijn met het
gelijkheids- en non-discriminatiebeginsel.
Het
beoordelingsverslag
erkent
uitdrukkelijk
dat
het
eigenaarschap van de Blauwe Kiosk “vanzelfsprekend een troef” is, maar wijst er
ook op dat er nog andere kandidaten zijn “die de ambitie uitspreken om een
gelijkaardige constructie uit te werken en te plaatsen (of die de wens uitspreken de
huidige constructie te kunnen overkopen)”.
In die omstandigheden overtuigt de verzoekende partij er niet van
dat de verwerende partij het “intrinsieke en objectief verifieerbare voordeel” van
de verzoekende partij om reeds eigenaar te zijn van de originele Blauwe Kiosk had
moeten vertalen in een hogere score.
In de mate dat de verzoekende partij de haar toegekende score
toetst aan de score die werd toegekend aan andere offertes dan de gekozen offerte,
ontbeert zij prima facie enig belang bij de ter zake geformuleerde kritiek, vermits
die niet van aard lijkt te zijn de onderscheiden beoordeling van de offertes van de
verzoekende partij en van de gekozen inschrijver op een determinerende wijze te
beïnvloeden.
12.2.
De
verzoekende
partij
bekritiseert
ook
dat
het
beoordelingsverslag aanneemt dat haar dossier “qua inhoud nogal rudimentair
opgesteld” is. Ter zake werpt zij op dat “zij als enige inschrijver beschikt over een
bestaande, conforme, historisch relevante en vo[l]ledig operationele kiosk die
perfect aansluit bij de vereiste van een ‘verplaatsbare uitbating’”. Volgens de
verzoekende partij is de beoordeling op dat punt dan ook “manifest tegenstrijdig
en onredelijk” en “niet op objectieve gronden gestoeld”.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.360
X-19.287-15/21
De verwerende partij antwoordt ter zake dat uit de context van
de beoordeling blijkt dat daarmee bedoeld wordt “dat in de offerte van de
verzoekende partij geen extra initiatieven of bijkomende meerwaarde van het
product of het concept concreet werden uitgewerkt”.
De Raad van State treedt dit standpunt voorshands bij. Het
gebruik van de notie “rudimentair” wijst in de concrete context van het
beoordelingsverslag niet op een beoordeling die de grenzen van de redelijkheid te
buiten gaat.
12.3.
De verzoekende partij is vervolgens van oordeel dat “een onjuiste
en arbitraire toepassing” wordt gemaakt van het element “meerwaarde”. Volgens
de verzoekende partij was de verwerende partij niet gerechtigd om het gebruik van
“sanitair bij restaurant José” en de toegezegde inspanningen om muziekconcerten
te laten verderzetten, als een meerwaarde te beschouwen. Volgens de verzoekende
partij gaat het om “externe elementen die niet in het bestek als gunningscriterium
zijn voorzien”.
De Raad van State treedt dit standpunt in de huidige stand van de
rechtspleging niet bij. Het toewijzingscriterium inzake de mogelijke meerwaarde
van concept en product is in open termen verwoord, zodat het prima facie niet
onredelijk lijkt om het mogelijke gebruik van sanitair in de onmiddellijke nabijheid
en een engagement om inspanningen te leveren om de muziekconcerten te laten
verderzetten, als meerwaarde in aanmerking te nemen.
Het gegeven dat er, wat het sanitair betreft, eerder geen klachten
werden ontvangen en dat er ook andere sanitaire faciliteiten beschikbaar zijn, doet
niet anders besluiten. Hetzelfde geldt voor de opwerping dat, wat de
muziekconcerten
betreft,
geen
onvoorwaardelijke verbintenissen
worden
aangegaan en eerder bezwaar werd gemaakt tegen het afspelen van muziek.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.360
X-19.287-16/21
12.4.
Uit het voorgaande blijkt dat, afgezien van de vraag of het
puntenverschil van 11 punten in het voordeel van de gekozen inschrijver voor dit
toewijzingscriterium afdoende is verantwoord, de verzoekende partij er niet van
overtuigt dat haar offerte voor dit toewijzingscriterium een (substantieel) hogere
score dan de gekozen inschrijver had moeten bekomen. Dit zou nochtans nodig
zijn om de hogere score van de gekozen inschrijver voor het financieel
toewijzingscriterium te kunnen neutraliseren.
Wat
het
toewijzingscriterium
‘duurzaamheid’
betreft,
bekritiseert de verzoekende partij dat de gekozen inschrijver 4 punten meer heeft
behaald, hoewel beide inschrijvers “werken met lokale producten en korte ketens”.
In de mate dat de hogere score voor de gekozen inschrijver zou worden
verantwoord door de aandacht voor lokale tewerkstelling, zowel voor jongeren als
voor ouderen, voert de verzoekende partij aan dat het gaat om een “sociaal
criterium dat niet als dusdanig [in het bestek] werd opgenomen” en dat de situatie
bij haar bovendien niet anders is.
Afgezien van de vraag of het puntenverschil van 4 punten in het
voordeel van de gekozen inschrijver voor dit toewijzingscriterium afdoende is
verantwoord, overtuigt ook hier de verzoekende partij er prima facie niet van dat
haar offerte ten aanzien van dit toewijzingscriterium een (substantieel) hogere
score dan de gekozen inschrijver had moeten verkrijgen, en haar offerte zodoende
alsnog als beste had moeten worden gerangschikt.
Het eerste en het tweede middel zijn niet ernstig.
B. Het derde middel
Samenvatting van het middel
van
In een derde middel voert de verzoekende partij de schending aan
de
beginselen
van
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.360
behoorlijk
bestuur,
in
het
bijzonder
het
X-19.287-17/21
zorgvuldigheidsbeginsel. Dit beginsel vergt dat het bestuur nagaat of de
voorgestelde prijs zich binnen de grenzen van een normale marktconformiteit
bevindt.
De verzoekende partij stelt vast dat de verwerende partij in casu
geen enkele controle heeft uitgevoerd op de economische haalbaarheid van de
uitzonderlijk hoge door de gekozen inschrijver aangeboden concessievergoeding.
Hoewel het hier niet gaat om een overheidsopdracht, wijst zij erop dat een
abnormaal hoge concessievergoeding gelijkaardige risico’s inhoudt als een
abnormaal lage prijs, met name het risico dat de concessiehouder zijn verlies zal
trachten te compenseren op een wijze die de correcte uitvoering van de concessie
in het gedrang brengt of de mededinging verstoort.
Vermits er sprake is van een kennelijk uitzonderlijke afwijking
in de geboden concessievergoedingen, had het bestuur volgens haar de verplichting
om deze kennelijke afwijking te onderzoeken en na te gaan of er een objectieve en
verifieerbare rechtvaardiging voor bestond. In casu heeft de gekozen inschrijver
een vergoeding voorgesteld die aanzienlijk hoger ligt dan wat op basis van
marktgegevens, vergelijkbare exploitaties of eerdere transacties redelijkerwijze
kan worden verwacht. De verzoekende partij zou nooit een dergelijke hoge
concessievergoeding hebben voorgesteld, omdat indien alle kosten en
investeringen in mindering worden gebracht, er slechts een zeer beperkt saldo
overblijft.
Beoordeling
De verzoekende partij voert aan dat de gekozen inschrijver een
“uitzonderlijk [hoog] bod” heeft uitgebracht en een “abnormaal hoge
concessievergoeding” heeft aangeboden. Volgens de verzoekende partij gaat het
om een vergoeding “die aanzienlijk hoger ligt dan wat op basis van marktgegevens,
vergelijkbare exploitaties of eerdere transacties redelijkerwijze kan worden
verwacht”.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.360
X-19.287-18/21
De
verzoekende
partij
toont
echter
niet
aan
welke
marktgegevens, vergelijkbare exploitaties of eerdere transacties de verwerende
partij tot dit besluit hadden moeten brengen.
Het economisch realistische karakter van de door de gekozen
inschrijver geboden concessievergoeding lijkt op het eerste gezicht te worden
bepaald door een inschatting van de omzet, de kostenstructuur, de efficiëntie van
de organisatie en de werkwijze, en de beoogde winstmarge.
De verzoekende partij toont niet aan dat de verwerende partij op
grond van de beschikbare informatie had moeten twijfelen aan de economische
haalbaarheid
van
de
gekozen
betrokken
offerte.
Anders
dan
inzake
overheidsopdrachten, lijkt de verwerende partij daarvoor immers niet te kunnen
terugvallen op een eigen raming van kosten en prijzen.
Het loutere gegeven dat de winnende inschrijver een vergoeding
heeft aangeboden van 102.000 euro, terwijl het tweede hoogste bod slechts
35.000 euro bedraagt, volstaat te dezen niet opdat de verwerende partij had moeten
twijfelen over het economisch realistische karakter van de betrokken vergoeding.
Ter staving van haar standpunt dat een concessievergoeding van
102.000 euro financieel niet haalbaar zou zijn, voert de verzoekende partij ook nog
aan dat, indien zij met een dergelijke concessievergoeding zou hebben
ingeschreven, slechts nog een zeer beperkt saldo van +- 50.000 euro zou
overblijven.
Aldus
lijkt
zij
echter
eerder
te
bevestigen
dat
een
concessievergoeding van 102.000 euro wél haalbaar is, mits vrede kan worden
genomen met een winst van +- 50.000 euro. Uitgaande van de in 2025 door de
verzoekende partij gerealiseerde omzet zou dit neerkomen op een winstmarge van
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.360
X-19.287-19/21
+- 7%. De verzoekende partij houdt niet voor – en toont niet aan – dat een
dergelijke winstmarge niet marktconform zou zijn.
Het besluit is dat de verzoekende partij er in dit stadium niet van
overtuigt dat de concessievergoeding als onrealistisch had moeten worden
beschouwd. Dit verantwoordt het besluit dat ook het derde middel niet ernstig is.
VIII. Besluit
Er is niet voldaan aan ten minste één van de voorwaarden gesteld
in artikel 17, § 1, derde lid, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State die
cumulatief vervuld moeten zijn wil een vordering tot schorsing bij uiterst dringende
noodzakelijkheid worden toegewezen.
BESLISSING
-
Het verzoek van de bv V. tot tussenkomst in het administratief kort geding
wordt ingewilligd.
-
De Raad van State verwerpt de vordering.
-
De verzoekende partij wordt verwezen in de kosten van de vordering tot
schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid, begroot op een rolrecht van
200 euro, een bijdrage van 26 euro en een rechtsplegingsvergoeding van
770 euro, die verschuldigd is aan de verwerende partij.
De tussenkomende partij wordt verwezen in de kosten van de tussenkomst,
begroot op 150 euro.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.360
X-19.287-20/21
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, op dertien april tweeduizend zesentwintig,
door de Raad van State, Xe kamer, samengesteld uit:
David D’Hooghe,
waarnemend voorzitter,
bijgestaan door
Karin Meerschaut,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Karin Meerschaut
David D’Hooghe
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.360
X-19.287-21/21
