Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.470 (2026-04-23)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 266.470 van 23 april 2026 Openbaar ambt - ION - Aanwerving en
loopbaan Beslissing : Verwerping
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE IXe KAMER
ARREST
nr. 266.470 van 23 april 2026
in de zaak A. 247.506/IX-10.906
In zake:
A.A.
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Pascal Lahousse
kantoor houdend te 2800 Mechelen
Leopoldstraat 64
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen:
het BRUSSELSE HOOFDSTEDELIJK GEWEST
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Jonathan De Wilde en Karel Devloo
kantoor houdend te 5100 Jambes
Passage de l’Atelier 6/2
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van de vordering
De vordering, ingesteld op 25 februari 2026, strekt tot de
schorsing van de tenuitvoerlegging van (i) het besluit van de Brusselse
Hoofdstedelijke Regering van 19 februari 2026 waarbij K.O. wordt benoemd als
tijdelijk leidend ambtenaar bij Brussel Openbaar Ambt met ingang van 19 februari
2026 voor een periode van zes maanden, verlengbaar en (ii) “de Franstalige interne
vacature voor de kandidaten voor de tijdelijke functie van directeur (A4) bij
talent.brussels”.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.470
IX-10.906-1/13
II. Verloop van de rechtspleging
Bij beschikking van 27 februari 2026 werd de procedurekalender
vastgesteld en werden de partijen opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 20 april 2026 om 11.00 uur.
De nota met opmerkingen en het administratief dossier werden
ingediend overeenkomstig de procedurekalender.
Eerste auditeur-afdelingshoofd Werner Weymeersch heeft een
verslag opgesteld.
Staatsraad Jim Deridder heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Pascal Lahousse, die verschijnt voor de verzoekende
partij, en advocaten Romain Annoye en Maëlle Angenot, die loco advocaten
Jonathan De Wilde en Karel Devloo verschijnen voor de verwerende partij, zijn
gehoord.
Eerste auditeur-afdelingshoofd Werner Weymeersch heeft een
met dit arrest eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3.1.
Verzoekster is vast benoemd ambtenaar en bekleedt de functie
van directeur Strategie en Organisatie (A3) bij talent.brussels. Zij behoort tot de
Nederlandstalige taalrol.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.470
IX-10.906-2/13
3.2.
Sinds november 2024 beschikt talent.brussels niet meer over
leidende ambtenaren. De mandaten van de toenmalige titularissen (A5 en A4+)
liepen af en de regering van het Brusselse Hoofdstedelijk Gewest startte geen
procedure om in hun vervanging te voorzien. De dagelijkse leiding van de
organisatie werd in eerste instantie op informele wijze waargenomen door
verzoekster en J.D., beiden directeur (A3). Nadat J.D. in juni 2025 talent.brussels
verlaat, verzekert verzoekster het beheer van de dienst.
3.3.
Op 20 januari 2026 richt verzoekster aan de bevoegde minister
een brief betreffende de “[f]unctionele afbakening en dringende nood aan
organisatorische ondersteuning”, waarin zij een dringende oplossing vraagt voor
de precaire situatie inzake het beheer van talent.brussels.
Deze brief vermeldt onder meer:
“Deze structurele onderbezetting creëert ernstige risico’s op vlak van
continuïteit, kwaliteit en beheer van de organisatie. In deze omstandigheden
wordt van mij verwacht dat ik een volume en diversiteit aan taken opneem
die de grenzen van mijn functie als Directrice Strategie & Organisatie ver
overstijgen. Dit is niet langer haalbaar, noch verantwoord, niet voor mij
persoonlijk, en evenmin voor de organisatie.
Ik heb deze bijzonder zorgwekkende context reeds toegelicht aan uw
voorganger op 24 april 2025, evenals aan u in mijn schrijven van 4 december
2025. Daarom wens ik u formeel te informeren dat ik voortaan uitsluitend de
kerntaken van mijn functie als Directrice S&O zal uitoefenen. Uit loyaliteit
tegenover de organisatie ben ik bereid de ondertekening van facturen en
lonen te blijven verzekeren.
Ik ben uiteraard bereid hierover met u in gesprek te gaan.”
Daags nadien, op 21 januari 2026, deelt verzoekster aan de
personeelsleden van talent.brussels in een e-mail het volgende mee:
“Beste collega’s,
Ik heb beslist om voortaan opnieuw uitsluitend mijn basisrol van directrice
S&O op te nemen. Dit betekent dat ik de rol van directeur voor de andere
directies en de vervanging van de coördinatoren niet langer combineer met
mijn eigen functie. Deze beslissing heb ik ook formeel meegedeeld aan de
minister.
De manier waarop we momenteel werken vraagt veel flexibiliteit en
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.470
IX-10.906-3/13
afstemming. De combinatie van uiteenlopende verwachtingen, bijkomende
vragen en bijsturingen maakt het niet altijd evident om dit op een duurzame
manier te blijven opnemen. De minister zoekt naar een structurele oplossing
voor het leiderschap binnen onze organisatie. Op dit moment is daarover nog
geen concreet perspectief.
Uit loyaliteit tegenover de organisatie blijf ik instaan voor de ondertekening
van de lonen en de facturen, zodat de continuïteit op dit vlak gegarandeerd
blijft.
Tot slot wil ik mijn vertrouwen uitspreken in de professionaliteit en het
engagement waarmee iedereen, ook in deze omstandigheden, zijn of haar rol
blijft opnemen.
Merci voor jullie inzet en engagement.”
3.4.
Op 23 januari 2026 vindt een onderhoud plaats tussen de
minister en verzoekster.
3.5.
Het bestuur richt vervolgens een eentalig Franstalige interne
oproep tot kandidaten voor de tijdelijke deeltijdse uitoefening van de functie
directeur/directrice – diensthoofd (A4), voor een maximale duur van zes maanden,
eventueel verlengbaar. Die keuze wordt, wat de taalrol betreft, in de nota aan de
regering als volgt gemotiveerd:
“Aangezien de enige overblijvende ambtenaar van rang A3 tot de
Nederlandstalige taalrol behoorde en om het directiecomité van
talent.brussels toe te laten zonder taalkundige belemmeringen te functioneren
(met name gelet op artikel 27, derde lid, van het Statuut, dat bepaalt: ‘Elke
individuele voorstel of beslissing ten aanzien van een ambtenaar die door de
directieraad wordt genomen, gebeurt bij geheime stemming. Behoudens de
aanwezigheid van een wettelijk tweetalig lid van de directieraad, is een lid
van de directieraad van de taalrol van de ambtenaar aanwezig’), werd beslist
de oproep tot kandidaatstelling uitsluitend te lanceren voor de Franstalige
taalrol.”
Die oproep is de tweede bestreden beslissing.
3.6.
Op 9 februari 2026 stelt verzoekster zich kandidaat voor de
tijdelijke functie van directeur-diensthoofd (A4).
3.7.
Op 10 februari 2026 onderzoekt een jury de ingediende
kandidaturen, waarbij die van verzoekster niet toelaatbaar wordt verklaard wegens
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.470
IX-10.906-4/13
“n’appartient pas au rôle linguistique français (profil NL et documents fournis en
NL” (vrij vertaald: behoort niet tot de Franse taalrol (NL-profiel en documenten
ingediend in het NL).
Met een ter post aangetekende brief van 26 februari 2026 wordt
verzoekster door de voorzitter van de jury ervan in kennis gesteld dat haar
kandidatuur
niet
werd
aanvaard
omdat
zij
niet
voldoet
aan
de
deelnemingsvoorwaarde dat de kandidaten tot de Franse taalrol moeten behoren.
Die brief vermeldt de beroepsmogelijkheden die tegen de beslissing kunnen
worden aangewend.
3.8.
Op 19 februari 2026 beslist de verwerende partij om K.O. aan te
stellen in het tijdelijk mandaat van directeur-diensthoofd (A4).
Dat is de eerste bestreden beslissing.
IV. Ontvankelijkheid
Vooralsnog bestaat er geen noodzaak om over de door de
verwerende partij opgeworpen ontvankelijkheidsexcepties uitspraak te doen. Een
onderzoek van en een uitspraak over die excepties zouden alleen nodig zijn indien
de grondvoorwaarden voor het toewijzen van de vordering tot schorsing zijn
vervuld, wat, zoals hierna zal blijken, niet het geval is.
V. Herinnering aan de schorsingsvoorwaarden
Krachtens artikel 17, § 1, derde lid, van de gecoördineerde
wetten op de Raad van State kan tot schorsing van de tenuitvoerlegging slechts
worden besloten onder de dubbele voorwaarde dat de zaak te spoedeisend is voor
een behandeling ervan in een beroep tot nietigverklaring en indien minstens één
ernstig middel wordt aangevoerd waarvan het onderzoek zich leent voor een
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.470
IX-10.906-5/13
versnelde behandeling en waarmee de nietigverklaring van de bestreden beslissing
prima facie kan worden verantwoord.
VI. Spoedeisendheid
Standpunt van verzoekster
In haar verzoekschrift zet verzoekster de spoedeisendheid als
volgt uiteen:
“De Raad van State stelt in [zijn] rechtspraak dat wie deelneemt aan een
selectieprocedure, er rekening mee moet houden dat hij/zij niet het
geambieerde [mandaat] verwerft en dat hij/zij dus, bij gebreke daaraan, een
andere wending aan zijn loopbaan moet geven dan de geambieerde.
Dit feit op zich toont niet uit zichzelf aan dat verzoekster daardoor in
omstandigheden verkeert die de zaak spoedeisend maken.
Maar in casu is er meer aan de hand. Verwerende partij heeft ab initio de
beslissing genomen dat de bevordering enkel en alleen maar wordt
opengesteld voor ambtenaren die behoren tot de Franstalige taalrol, waardoor
de kansen van verzoekster nihil waren.
Het is evenwel op basis van een flagrante miskenning van de rechten van
verzoekster om ook haar kansen te kunnen wagen in het geambieerde ambt
(A4), dat de spoedeisendheid ligt, zoals hierna uiteengezet:
Een mandaatpositie zou haar zichtbaarheid in het gewestelijk landschap
vergroten. Door de onregelmatige uitsluiting verliest verzoekster strategische
invloed, netwerkopportuniteiten en toegang tot beleidsadviserende rollen.
Verzoekster is onrechtmatig uitgesloten van deelname, meer zelfs, haar
kandidatuur werd volkomen genegeerd en zelfs niet in overweging genomen.
De vacature werd uitsluitend in de Franse taal geopend, waardoor
verzoekster van meet af aan onmogelijk kon deelnemen. Verzoekster werd
dus reeds uitgesloten nog vóór haar kandidatuur überhaupt kon worden
onderzocht.
Verzoekster is een zeer reële kans op promotie en loopbaanontwikkeling
misgelopen. Door deze uitsluiting is verzoekster een objectieve kans verloren
om een tijdelijk A4-mandaat te verwerven. Dit beïnvloedt haar
loopbaanperspectief, haar toekomstige salarisschaal en haar positie binnen
het Brussels Hoofdstedelijke Gewest.
De indruk die ontstaat dat haar kandidatuur ‘niet weerhouden werd’, terwijl
de procedure onwettig en gestuurd was, kan haar professionele
geloofwaardigheid en externe perceptie aantasten. Dit heeft gevolgen voor
toekomstige kansen en voor de manier waarop collega’s, de minister en
andere overheidsdiensten verzoekster zien.
De geambieerde functie betreft een high-profile managementfunctie die een
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.470
IX-10.906-6/13
logische en essentiële stap vormt in de carrière van de verzoekster. Gelet op
het feit dat de functie vacant was, is de kans op een nieuwe, nabije procedure
uiterst klein. Bovendien creëert de bestreden beslissing een onrechtmatig
voordeel voor de aangestelde kandidaat. Terwijl de procedure loopt, doet de
tegenpartij specifieke ervaring op in het mandaat. Deze ervaring zal bij een
eventuele nieuwe vergelijking na nietigverklaring als een onoverkomelijke
voorsprong worden aangewend, waardoor de kansen van de verzoekster
definitief worden gefnuikt. Dergelijk nadeel werd reeds door Uw Raad als
moeilijk te herstellen nadeel beschouwd (RvS 17 september 2007, nr.
174.530, [xxx]).
Het feit dat verzoekster een onregelmatige, ondoorzichtige en kennelijk
vooringenomen procedure moest ondergaan, heeft geleid tot stress,
frustraties en een groot gevoel van onrechtvaardigheid. Dit werkt
demotiverend en heeft een impact op haar welzijn op het werk.
Doordat de procedure niet op een objectieve manier verliep, is haar
vertrouwen in de eerlijkheid van interne carrièrekansen verminderd. Dit
beïnvloedt haar motivatie en haar relatie met de organisatie.
Kandidaten van de Franstalige taalrol konden wel deelnemen. Verzoekster
niet. Verzoekster heeft dus een directe vorm van persoonlijke discriminatie
ervaren, in strijd met het grondwettelijk gelijkheidsbeginsel.
Het werd haar belet om te kandideren voor een mandaat waarvoor zij statutair
en inhoudelijk in aanmerking komt. De overheid heeft haar recht op
toegang tot het ambt beperkt door de procedure tot één taalrol te herleiden.
Haar kandidatuur werd niet objectief vergeleken met andere kandidaten. De
procedure was op maat van één persoon.
Een onwettige selectie die de indruk geeft dat verzoekster ‘niet geschikt’ was,
kan haar bij toekomstige mandaatprocedures benadelen. Dit effect is
persoonlijk en langdurig en moet asap vermeden worden.
Verzoekster heeft gedurende meer dan een jaar de werkzaamheden,
verantwoordelijkheden en lasten van deze geambieerde functie gedragen
zonder enige passende bezoldiging of erkenning. Dit creëert een bijkomende
en zware vorm van persoonlijke benadeling.
Doordat verzoekster uitgesloten werd van deelname, lijkt het alsof
verzoekster geen belangstelling had voor het mandaat. Dat is volledig
onjuist: verzoekster kon eenvoudigweg niet deelnemen door de onwettige
procedure,
hetgeen
haar
professionele
reputatie
als
haar
loopbaanvooruitzichten heeft geschaad.
Verzoekster heeft de taken al uitgevoerd, toont dus aan dat zij de functie
beheerst, maar wordt door een foutieve selectieprocedure verhinderd om het
mandaat formeel te bekleden. Dit leidt tot een structureel verlies aan
erkenning én aan correcte verloning.
Bovendien betreft het een aanstelling van de leidend ambtenaar met een
tijdelijk karakter, zijnde zes maanden (mogelijks verlengbaar). Dit impliceert
dat een gewone annulatieprocedure niet tijdig kan afgewerkt worden voor de
afloop van de toegekende termijn van zes maanden, waardoor een schorsing
van de bestreden beslissingen gegrond dient te worden verklaard”.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.470
IX-10.906-7/13
Beoordeling
Zoals sub 5 in herinnering is gebracht, kan krachtens artikel 17,
§ 1, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State de schorsing van de
tenuitvoerlegging slechts worden bevolen indien, onder meer, “de zaak te
spoedeisend is voor een behandeling ervan in een beroep tot nietigverklaring”.
Het komt er voor een verzoekende partij die beweert dat de zaak
te spoedeisend is om de uitkomst van het annulatieberoep te kunnen afwachten, op
aan om van die urgentie te overtuigen aan de hand van de concrete feiten die zij in
haar vordering aanvoert. Dit houdt in dat het aan deze partij toevalt om op de
omstandigheden van haar zaak betrokken, specifieke gegevens bij te brengen die
in concreto aantonen waarom de nadelige gevolgen die een tenuitvoerlegging van
de bestreden beslissing voor haar persoonlijk veroorzaakt, niet kunnen worden
gedragen gedurende de gewone doorlooptijd van de annulatieprocedure en waarom
de afloop van deze procedure bijgevolg niet kan worden afgewacht.
Die gegevens moeten door de verzoekende partij worden
onderbouwd op een wijze die de rechter toelaat om ze te verifiëren, zodat hij kan
aftoetsen of ze de beweerde spoedeisendheid inderdaad verantwoorden.
Zoals de Raad van State inmiddels reeds meermaals heeft
geoordeeld, wordt de spoedeisendheid van de zaak niet vermoed of automatisch
bewezen geacht, welke ook de aard is van de bestreden beslissing.
De voorwaarde van de spoedeisendheid is een autonome
schorsingsvoorwaarde, die te onderscheiden is van het aanvoeren van een ernstig
middel.
De kritiek dat verzoekster onrechtmatig van deelname aan de
selectieprocedure is uitgesloten, dat het haar werd belet om te kandideren, dat haar
recht op toegang tot het ambt werd beperkt, dat haar kandidatuur niet objectief met
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.470
IX-10.906-8/13
die van anderen werd vergeleken en dat zij niet op gelijke wijze werd behandeld in
vergelijking met de Franstalige kandidaten, heeft betrekking op de beweerde
onwettigheid van de bestreden beslissingen en kan bijgevolg de spoedeisendheid
van de vordering niet rechtvaardigen.
Verzoekster voert aan dat zij gedurende meer dan een jaar de
“werkzaamheden, verantwoordelijkheden en lasten” van de geambieerde functie
heeft gedragen zonder enige passende bezoldiging of erkenning. Zij ziet daarin
“een bijkomende en zware vorm van persoonlijke benadeling”.
Daargelaten dat verzoekster op geen enkele wijze uiteenzet
waarom deze beweerde benadeling aantoont dat de vordering spoedeisend is, moet
worden vastgesteld dat ze bovendien niet volgt uit de bestreden beslissingen, maar
uit de daaraan voorafgaande bereidheid van verzoekster om gedurende enige tijd
haar functie van directeur Strategie & Organisatie te combineren met andere
verantwoordelijkheden binnen de organisatie.
12.1.
Verzoekster stelt ook dat zij door de gevolgde procedure “stress,
frustraties en een groot gevoel van onrechtvaardigheid” heeft ervaren, wat
demotiverend werkt en een impact heeft op haar welzijn op het werk. Voorts is
haar vertrouwen in de eerlijke beoordeling van haar carrièrekansen verminderd.
Hiermee verwijst verzoekster naar een nadeel dat wezenlijk van
morele aard is.
12.2.
Zoals de Raad van State evenwel al in tal van arresten heeft
overwogen, wordt een moreel nadeel in beginsel hersteld door een eventueel
vernietigingsarrest, behoudens wanneer bijzondere omstandigheden worden
aangetoond die ervan kunnen overtuigen dat de aangevoerde morele schade van
dien aard is dat een eventueel later tussen te komen vernietigingsarrest niet
voldoende genoegdoening zal kunnen verschaffen en aldus het resultaat ten gronde
niet kan worden afgewacht.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.470
IX-10.906-9/13
Dergelijke bijzondere omstandigheden toont verzoekster niet
aan.
13.1.
Daarnaast beroept verzoekster zich in belangrijke mate erop dat
de bestreden beslissingen ongunstige en onjuiste percepties doen ontstaan,
namelijk (i) een aantasting van haar geloofwaardigheid en externe perceptie bij de
collega’s, de minister en andere overheidsdiensten omdat haar kandidatuur “niet
weerhouden” (lees: niet aangenomen) werd, (ii) de indruk dat zij niet geschikt werd
bevonden wat haar bij toekomstige mandaatprocedures kan benadelen en (iii) de
indruk dat zij geen belangstelling had voor het mandaat.
13.2.
Aangezien het bestuur de kandidatuur van verzoekster niet in
aanmerking heeft genomen enkel op grond van de vaststelling dat zij niet aan de
gestelde taalvereiste voldoet, maakt verzoekster niet aannemelijk dat in hoofde van
dat bestuur van de weeromstuit (ook) de indruk is ontstaan dat verzoekster
ongeloofwaardig of inhoudelijk ongeschikt zou zijn, of dat zij geen belangstelling
heeft voor het opnemen van een mandaatfunctie.
13.3.
Met betrekking tot collega’s of andere overheidsdiensten moet
worden opgemerkt dat dergelijke loutere, in algemene termen gestelde verwijzing
naar een mogelijke perceptie door derden van de betekenis en draagwijdte van de
bestreden beslissingen op zich niet aantoont dat verzoekster het resultaat van de
vernietigingsprocedure niet kan afwachten. Louter en zonder concretisering
poneren dat erkenning verloren gaat, dat de reputatieschade definitief is of dat
toekomstige selectieprocedures in het gedrang komen, volstaat niet om zulks ook
aannemelijk te maken.
In die zin overtuigt verzoeksters betoog evenmin.
14.1.
Verzoekster stelt dat de bestreden beslissingen leiden tot een
structureel verlies aan correcte verloning.
Hiermee beroept verzoekster zich op een financiële schade.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.470
IX-10.906-10/13
14.2.
Met deze uiterst summiere stelling verschaft verzoekster geen
enkel inzicht in de omvang van die beweerde financiële schade, noch van de impact
ervan op haar huidige financiële toestand – zij is en blijft immers aangesteld en
bezoldigd als directeur (A3). Verzoekster stelt de Raad van State bijgevolg in het
geheel niet in staat om na te gaan waarom zij onmogelijk een behandeling van haar
beroep ten gronde kan afwachten. Een financieel nadeel verantwoordt in de regel
nochtans niet de spoedeisendheid tenzij de verzoekende partij concreet kan
aantonen in een zodanige penurie te zitten dat zij de normale afloop van de
procedure niet kan afwachten; bewijs dat verzoekster in deze zaak alvast niet eens
poogt te leveren.
15.1.
Tot slot betoogt verzoekster dat een mandaatpositie haar
zichtbaarheid in het gewestelijk landschap zou vergroten, dat zij door de bestreden
beslissingen strategische invloed, netwerkopportuniteiten en toegang tot
beleidsadviserende rollen verliest, dat zij een kans op promotie en
loopbaanontwikkeling misloopt en dat haar toekomstige salarisschaal en haar
positie binnen het bestuur van de verwerende partij nadelig worden beïnvloed.
Aangezien de aanstelling een tijdelijk karakter heeft – zes maanden, mogelijk
verlengbaar – zal een gewone annulatieprocedure niet tijdig kunnen worden
afgewikkeld, aldus nog verzoekster.
15.2.
Om de spoedeisendheid aan te tonen, volstaat het niet te stellen
dat de doorlooptijd van een annulatieprocedure te lang duurt of dat het resultaat
van een annulatieprocedure niet kan worden afgewacht. Het moeten afwachten van
het normale procedureverloop in het kader van een beroep tot nietigverklaring
maakt het onvermijdelijke lot uit van elke beroepindiener en het staat aan de
verzoekende partij om aan te tonen dat zij het resultaat van de procedure tot
nietigverklaring niet kan afwachten op straffe van zich in een toestand te bevinden
met ernstige schadelijke gevolgen. Het loutere feit dat de duurtijd van een tijdelijke
aanstelling zal verstrijken vóór de afwikkeling van een annulatieprocedure, vormt
geen bewijs van dergelijke schadelijke gevolgen en dus evenmin van de voor een
schorsing vereiste spoedeisendheid. Dat verstrijken verhindert overigens in
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.470
IX-10.906-11/13
beginsel niet, zoals hierna sub 15.4 wordt toegelicht, dat de Raad van State alsnog
de onwettigheid van de bestreden beslissing(en) kan vaststellen.
15.3.
Ook de inhoudelijke argumentatie van verzoekster kan niet
worden bijgevallen. Zij gaat immers eraan voorbij dat de functie tijdelijk is (zes
maanden) en overeenstemt met rang A4, en dus niet met de rang A5 of A4+. De
verwerende partij benadrukt in haar toelichtende nota overigens uitdrukkelijk dat
zij met de thans voorliggende vacature geen definitieve keuzes beoogt en dat zij
precies niet de indruk wilde wekken dat een voorafname zou gebeuren op
beslissingen die nog genomen moeten worden.
Dit betekent dat uit de bestreden beslissingen niet volgt dat
verzoekster in de toekomst niet meer de mogelijkheid zal hebben om zich in het
kader van een dergelijke vacature kandidaat te stellen.
15.4.
Bovendien gaat verzoekster ten onrechte ervan uit dat de ervaring
die de aangestelde kandidaat ten gevolge van de eerste bestreden beslissing en bij
gebreke aan de schorsing ervan ondertussen in het ambt van directeur-diensthoofd
kan verwerven, voor die kandidaat een onrechtmatig voordeel creëert “bij een
eventuele nieuwe vergelijking na nietigverklaring” en “als een onoverkomelijke
voorsprong zal worden aangewend”.
Zoals de Raad van State in recentere rechtspraak (zie onder
andere arresten nr. 250.487 van 30 april 2021 en nr. 266.089 van 19 maart 2026)
al meermaals heeft aangenomen, mag het bestuur immers in beginsel geen rekening
houden met de functie die iemand heeft uitgeoefend en de ervaring die hij daarbij
heeft opgedaan, wanneer die benoeming vervolgens ex tunc door de Raad van State
is vernietigd.
Ook in dat opzicht derhalve, getuigt verzoekster niet van de
rechtens vereiste spoedeisendheid.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.470
IX-10.906-12/13
Verzoekster toont niet aan dat haar zaak te spoedeisend is voor
een behandeling ervan in een beroep tot nietigverklaring.
Aldus is niet voldaan aan alvast één van de voorwaarden gesteld
in artikel 17, § 1, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State die cumulatief
vervuld moeten zijn, wil een vordering tot schorsing worden toegewezen.
BESLISSING
De Raad van State verwerpt de vordering.
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, op drieëntwintig april tweeduizend
zesentwintig, door de Raad van State, IXe kamer, samengesteld uit:
Jim Deridder,
staatsraad, waarnemend voorzitter,
bijgestaan door
Frank Bontinck,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Frank Bontinck
Jim Deridder
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.470
IX-10.906-13/13
