Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.523 (2026-09-01)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 267.523 van 1 september 2026 Justitie - Kansspelen Beslissing
: Vernietiging
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
XIVe KAMER
ARREST
nr. 267.523 van 1 september 2026
in de zaak A. 242.338/XIV-39.940
In zake:
de bv B.
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Dries Pattyn
kantoor houdend te 8200 Brugge
Rijselstraat 274
bij wie woonplaats wordt gekozen
eveneens bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Yves Van Damme
kantoor houdend te 8000 Brugge
Werfstraat 5
tegen:
de STAD GENT
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Henry Van Burm
kantoor houdend te 9830 Sint-Martens-Latem
K. L. Maenhoutstraat 53
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van het beroep
Het beroep, ingesteld op 2 juli 2024, strekt tot de nietigverklaring
van de beslissing van het college van burgemeester en schepenen van de stad Gent
van 2 mei 2024, waarbij wordt geweigerd om een convenant te sluiten met de
verzoekende partij met het oog op de uitbating van een kansspelinrichting klasse
IV te Gent.
II. Verloop van de rechtspleging
De verwerende partij heeft een memorie van antwoord ingediend
en de verzoekende partij heeft een memorie van wederantwoord ingediend.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.523
XIV-39.940-1/14
Eerste auditeur Wendy Depester heeft een verslag opgesteld. Dit
verslag, waarin wordt besloten om het beroep gegrond te verklaren, werd ter kennis
gebracht van de partijen.
De verwerende partij heeft een verzoek tot voortzetting van het
geding en een laatste memorie ingediend. De verzoekende partij heeft een laatste
memorie ingediend.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 22 april 2026 om 14.00 uur.
Kamervoorzitter Geert Debersaques heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Evert Van den Wijngaert, die loco advocaten Dries
Pattyn en Yves Van Damme verschijnt voor de verzoekende partij, en advocaat
Kevin Poelman, die loco advocaat Henry Van Burm verschijnt voor de verwerende
partij, zijn gehoord.
Eerste auditeur Wendy Depester heeft een met dit arrest
eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3.1.
Op 16 januari 2023 richt de verzoekende partij een aanvraag tot
de stad Gent om voor de exploitatie van een wedkantoor, gelegen te Gent, een
convenant te sluiten zoals wordt vereist door artikel 43/4, § 1, vierde lid, van de
wet
van
7
mei
1999
‘op
de
kansspelen,
de
weddenschappen,
de
kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers’ (hierna: de wet van 7 mei
1999).
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.523
XIV-39.940-2/14
3.2.
Op 2 maart 2023 weigert het college van burgemeester en
schepenen van de verwerende partij om het gevraagde convenant te sluiten.
Deze beslissing wordt ingetrokken op 25 april 2024 en nadien
met toepassing van artikel 30, § 3, van de gecoördineerde wetten op de Raad van
State en artikel 14quinquies van het besluit van de Regent van 23 augustus 1948
‘tot regeling van de rechtspleging voor de afdeling bestuursrechtspraak van de
Raad van State, bij arrest nr. 260.392 van 4 juli 2024 vernietigd.
3.3.
Met een beslissing van 2 mei 2024 weigert het college van
burgemeester en schepenen van de verwerende partij opnieuw het gevraagde
convenant te sluiten.
Deze beslissing is als volgt gemotiveerd:
“[…]
Naar aanleiding van een in concreto onderzoek naar de plaatsgesteldheid van
de vestigingslocatie blijken er twee gevoelige plaatsen en instellingen zich in
de nabijheid van het wedkantoor te bevinden (bron: google maps).
- Skatepark Jan Yoens / Dracuna skatepark (op ongeveer 550 meter
wandelafstand of twee minuten fietsen): populair skatepark in het midden
van het Jan Yoens - park. Gelet op de aard en het uitdagende karakter van de
sport skaten kan er redelijkerwijze van worden uitgegaan dat deze sport
voornamelijk, zo niet uitsluitend, door jongeren en jongvolwassenen wordt
uitgeoefend en voormelde locatie bijgevolg een plaats is die vooral door
jongeren bezocht wordt. Gelet op de korte afstand tussen het wedkantoor en
het skatepark hoeft het dan ook geen betoog dat het slechts een minimale
inspanning vergt voor de jongeren en jongvolwassenen om de opgegeven
afstand hetzij te voet, hetzij met de fiets te overbruggen.
- Moskee Tevhid Camii, […] (op ongeveer 230 meter wandelafstand of 1
minuut fietsen): op een steenworp afstand van de vestigingslocatie ligt
voormelde moskee waar erediensten gehouden worden. Wie de Moskee
verlaat en zijn weg vervolgt naar het centrum van de wijk via de drukke
[XXX]laan komt onvermijdelijk op het levendige [plein] terecht en ‘botst’
dus als het ware op de gevel van het wedkantoor. Door zijn strategische
ligging in het hart van de volkswijk [X] vormt het [het plein] de draaischijf
voor heel wat economische activiteiten, waardoor er ook heel wat
infrastructuur voor openbaar vervoer werd aangelegd. Wie de moskee wenst
te bezoeken vanuit het centrum en met het openbaar vervoer komt, kan
gebruik maken van een van de haltes op het [plein] die in het directe
gezichtsveld liggen van de vestigingslocatie van het wedkantoor. Wie met de
wagen komt kan zich makkelijk parkeren op de parking recht tegenover de
vestigingslocatie.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.523
XIV-39.940-3/14
Met betrekking tot gevangenissen en plaatsen waar erediensten gehouden
worden, zoals een moskee, stelde het Grondwettelijk Hof in zijn arrest nr.
177/2021 van 9 december 2021 immers dat dit ook als een (dragend)
weigeringsmotief kan beschouwd worden indien de concrete lokale
omstandigheden dit verantwoorden:
‘Het is niet zonder redelijke verantwoording om het verbod om zich in de
nabijheid van plaatsen waar erediensten worden gehouden en van
gevangenissen te vestigen waarin artikel 36, 4° van de wet van 7 mei 1999
voorziet voor de kansspelinrichtingen klasse II, niet uit te breiden tot elke
vaste kansspelinrichting klasse IV. Zulks geldt des te meer daar een
gemeente, indien de concrete lokale omstandigheden zulks verantwoorden,
kan weigeren om een convenant te sluiten met de exploitant van een vaste
kansspelinrichting klasse IV die zich zou willen vestigen in de nabijheid van
een plaats waar erediensten worden gehouden of van een gevangenis.’
De nabijheid van elk van deze locaties op zich is voldoende om het convenant
te weigeren, in toepassing van voormelde wetsbepaling, aangezien enerzijds
het vermelden van de concrete afstand van het skatepark tot de
vestigingslocatie volstaat om te gewagen van de aantrekkingskracht die de
kansspelinrichting uitoefent op jongeren, anderzijds zorgen de nabijheid, de
plaatsgesteldheid en de concrete lokale omstandigheden waarin de moskee
gelokaliseerd is ten opzichte van de vestigingslocatie ervoor dat er ook een
aantrekkingskracht wordt uitgeoefend op de talrijke bezoekers van de
moskee Tevhid Camii, die naar aanleiding van het volgen van de eredienst
zich in de nabijheid van het wedkantoor moeten begeven.
[…]
De Stad Gent wenst zich aldus actief in te zetten in de bestrijding van de
nadelige effecten van problematisch gokken en gokverslaving en heeft de
taak op zich genomen om een beleid te voeren waarbij men potentiële risico's
en gevaren maximaal wil vermijden. Geheel in overeenstemming met de
opvattingen van de wetgever hieromtrent, acht de Stad het uitbaten van een
wedkantoor op voormelde locatie niet verenigbaar met dit doel.
Vanwege de nagestreefde sociale bescherming van jongeren en andere
risicogroepen betreft de aangevraagde vestigingsplaats aldus een ongeschikte
locatie gezien de wet uitdrukkelijk verbiedt dat kansspelinrichtingen gelegen
zijn in de buurt van onderwijsinstellingen, ziekenhuizen en plaatsen die
vooral door jongeren worden bezocht.”
Dit is de bestreden beslissing.
IV. Onderzoek van het enig middel
Standpunt van de partijen
In een enig middel voert de verzoekende partij onder meer de
schending aan van de artikelen 43/4 en 43/5 van de wet van 7 mei 1999, het
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.523
XIV-39.940-4/14
zorgvuldigheidsbeginsel en de materiëlemotiveringsplicht. De verzoekende partij
deelt het middel in vier onderdelen in.
Het eerste middelonderdeel wordt door de verzoekende partij als
volgt samengevat:
“De verwerende partij heeft de concrete lokale omstandigheden, die pertinent
zijn om de prohibitieve nabijheid van het wedkantoor van verzoekster ten
opzichte van de betrokken locaties en de aantrekkingskracht van het
wedkantoor van verzoekster te beoordelen, niet deugdelijk en zorgvuldig
onderzocht.
De bestreden beslissing stelt niet de aanwezige bebouwing vast, noch de
concrete routes van de betrokken locaties naar het wedkantoor van
verzoekster, noch de concrete ligging van het wedkantoor en de kenmerken
ervan.
De
bestreden
beslissing
onderzoekt
niet
de
onzichtbaarheid/ingeslotenheid, de relatieve onbereikbaarheid en de
geïsoleerde ligging van het wedkantoor. De bestreden beslissing onderzoekt
evenmin de ingeslotenheid van de moskee ‘Tevhid Camii’. De bestreden
beslissing betrekt deze omstandigheden ten onrechte niet bij haar
beoordeling.
De bestreden beslissing is bovendien feitelijk onjuist in zoverre zij vaststelt
(i) dat het skatepark ‘Jan Yoens / Dracuna’ gelegen is in het midden van het
Jan Yoens – park en dat dit skatepark vooral door jongeren wordt bezocht en
(ii) dat het [plein], het wedkantoor van verzoekster en de moskee ‘Tevhid
Camii’ gelegen zijn in de volkswijk Brugse Poort en dat bezoekers die de
moskee ‘Tevhid Camii’ verlaten, botsen op de gevel van het wedkantoor van
verzoekster.
Bijgevolg schendt de bestreden beslissing de materiëlemotiveringsplicht en
het zorgvuldigheidsbeginsel.”
Het tweede middelonderdeel wordt als volgt samengevat:
“De bestreden beslissing schendt artikel 43/5.5 van de Kansspelwet, het
rechtsbegrip ‘nabijheid’, de materiëlemotiveringsplicht en het
zorgvuldigheidsbeginsel, de formelemotiveringsplicht en artikelen 2 en 3 van
de Wet Motivering Bestuurshandelingen en het redelijkheids- of
evenredigheidsbeginsel.
De bestreden beslissing schendt artikel 43/5.5 van de Kansspelwet, het
rechtsbegrip ‘nabijheid’, de materiëlemotiveringsplicht en het
zorgvuldigheidsbeginsel, en het redelijkheids- of evenredigheidsbeginsel
door te weigeren een convenant af te sluiten met verzoekster, op grond van
het motief dat het wedkantoor van verzoekster gelegen is op een
wandelafstand van 550 meter of twee minuten fietsen van het skatepark ‘Jan
Yoens / Dracuna’ terwijl (i) deze afstand op zichzelf beschouwd geen geringe
afstand is en (ii) deze afstand in het licht van de concrete lokale
omstandigheden geen aantrekkingskracht heeft op scholieren of jongeren en
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.523
XIV-39.940-5/14
meer dan minimale inspanningen vereist om de beoogde locatie van het
wedkantoor van verzoekster te bereiken. De bestreden beslissing schendt
bovendien de formelemotiveringsplicht en artikelen 2 en 3 van de Wet
Motivering Bestuurshandelingen, doordat zij geen formele motieven bevat
die verantwoorden waarom, niettegenstaande de afstand tussen enerzijds het
wedkantoor van verzoekster en anderzijds het skatepark ‘Jan Yoens /
Dracuna’ in absolute cijfers niet gering is, dit wedkantoor toch gelegen is in
de prohibitieve nabijheid van deze locatie.”
Het derde middelonderdeel wordt als volgt samengevat:
“De bestreden beslissing weigert met verzoekster een convenant af te sluiten
omwille van de vermeende aantrekkingskracht van het wedkantoor van
verzoekster op de bezoekers van de moskee ‘Tevhid Camii’ die aldaar de
eredienst bijwonen, waarbij de bestreden beslissing ook verwijst naar de
infrastructuur voor het openbaar vervoer en naar de parkeermogelijkheden
ten behoeve van deze bezoekers op het [plein], waar het wedkantoor van
verzoekster gelegen is.
De gemeente kan krachtens artikel 43/5.5 van de Kansspelwet weigeren een
convenant te sluiten met de exploitant van een vaste kansspelinrichting
klasse IV die zich zou willen vestigen in de nabijheid van een plaats waar
erediensten worden gehouden, om te beletten dat een frivole omgeving wordt
gecreëerd in de onmiddellijke nabijheid van dergelijke plaatsen. De
bestreden beslissing steunt op de vermeende aantrekkingskracht van het
wedkantoor van verzoekster op de bezoekers van de moskee ‘Tevhid Camii’
die aldaar de eredienst bijwonen. Door op grond van dit motief, dat vreemd
is aan het risico op het scheppen van een frivole omgeving in de
onmiddellijke nabijheid van de moskee ‘Tevhid Camii’, het convenant te
weigeren, schendt de bestreden beslissing artikel 43/5.5 van de Kansspelwet.
De gemeente kan krachtens artikel 43/5.5 van de Kansspelwet weigeren een
convenant te sluiten met de exploitant van een vaste kansspelinrichting
klasse IV die zich zou willen vestigen in de nabijheid van een plaats waar
erediensten worden gehouden, indien de concrete lokale omstandigheden
zulks verantwoorden. Voor zover de bestreden beslissing steunt op het motief
inzake de aanwezigheid van infrastructuur voor openbaar vervoer en van
parkeermogelijkheden, is de aanwezigheid van infrastructuur voor openbaar
vervoer en van parkeermogelijkheden geen onderscheidend kenmerk voor de
omgeving van het wedkantoor of van de moskee en geen concrete lokale
omstandigheid die de weigeringsbeslissing kan dragen. Ook in dit opzicht
schendt de bestreden beslissing artikel 43/5.5 van de Kansspelwet.
Voorts laat de bestreden beslissing na de in de onmiddellijke omgeving
vooraf bestaande toestand en de inrichting en uitstraling van het wedkantoor
van verzoekster te onderzoeken. De bestreden beslissing is onjuist voor zover
ze vermeldt dat het [plein], het wedkantoor van verzoekster en de moskee
‘Tevhid Camii’ in de volkswijk […] gelegen zijn. De vermeende
aantrekkingskracht van het wedkantoor van verzoekster op bezoekers van de
moskee wordt niet onderbouwd. In dit opzicht schendt de bestreden
beslissing de materiëlemotiveringsplicht en het zorgvuldigheidsbeginsel,
alsook de formelemotiveringsplicht.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.523
XIV-39.940-6/14
Tenslotte bewijst verzoekster (i) dat de moskee ‘Tevhid Camii’ ingesloten en
afgeschermd is van het wedkantoor van verzoekster, (ii) dat het wedkantoor
van verzoekster op zichzelf niet frivool is en (iii) dat in de omgeving van
moskee ‘Tevhid Camii’ 3 cafés gelegen zijn, waarvan er twee over een
kansspelvergunning C beschikken, zodat vooraf een frivole omgeving
bestond. Door desalniettemin het convenant te weigeren omdat het
wedkantoor van verzoekster gelegen is in de nabijheid van de moskee
‘Tevhid Camii’, terwijl deze omstandigheden bewijzen dat het wedkantoor
van verzoekster geen frivole omgeving schept, schendt de bestreden
beslissing artikel 43/5.5 van de Kansspelwet.”
In het vierde onderdeel ten slotte, voert de verzoekende partij
machtsafwending aan, alsook de schending van artikel 33 van de Grondwet en van
de artikelen 6 en 43/4, § 1, vierde lid, van de wet van 7 mei 1999, doordat de
verwerende partij haar bevoegdheid om een convenant te sluiten gebruikt en
afwendt om wedkantoren op haar grondgebied te verbieden, minstens maximaal te
beperken.
5.
De verwerende partij vat haar verweer inzake het enige middel
als volgt samen in de memorie van antwoord:
“De stad Gent houdt voor dat de bestreden beslissing dd. 02/05/2024 correct
en in overeenstemming met de vigerende wetsbepalingen werd genomen
zodat er van een verkeerde invulling van het begrip prohibitieve nabijheid
geen sprake kan zijn, noch er een schending van welkdanig algemeen
beginsel van behoorlijk bestuur of motiveringsverplichting kan weerhouden
worden. De gevoelige plaatsen die in de bestreden beslissing werden
aangehaald zijn correct en dienen beschouwd te worden als in de nabijheid
van de betrokken vaste kansspelinrichting gelegen. Bovendien kan er geen
ernstige twijfel over bestaan dat de stad Gent bij haar beoordeling over een
discretionaire appreciatiebevoegdheid beschikt. Van enige machtsafwending
en/of -overschrijding is dan ook geen enkele sprake.
Het eerste en enige middel van de verzoekende partij faalt dus naar recht en
dient integraal verworpen te worden.”
De verwerende partij benadrukt in haar laatste memorie dat zij
wel degelijk afdoende argumenteert en in concreto aantoont waarom zij de
betrokken moskee in aanmerking neemt als gevoelige plaats of instelling in de zin
van artikel 43/5 van de wet van 7 mei 1999. Zij verwijst ter zake naar de feitelijke
elementen uiteengezet in haar voorgaande processtukken. Ook betwist zij het
“frivoliteits-element” en wijst zij erop dat “in het Gentse algemeen bekend is” dat
“de betrokken moskee bijzonder geëngageerd en populair is en veel bezoekers
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.523
XIV-39.940-7/14
lokt.” Wat het skatepark betreft, doet de verwerende partij gelden dat er niet aan
de doelstelling van de wetgever mag worden voorbij gegaan en dat van haar niet
kan worden verwacht dat zij bij het nemen van haar beslissing en de in aanmerking
te nemen plaatsen die vooral door jongeren zouden worden bezocht, “dit
telkenmale en ten opzichte van iedere plaats dient te onderbouwen en te laten
steunen op een uitgebreid analytisch onderzoek opdat dergelijke plaats als een
plaats die vooral door jongeren zou bezocht worden in aanmerking zou kunnen
genomen worden.” Een dergelijke verwachting zou volgens haar “geheel
onredelijk” zijn, te meer dat “minstens uit de in achtgenomen plaatsen op grond
van de voorgelegde stukken en algemeen erkende ervaringsgegevens kan
aangenomen worden dat dergelijke plaats (i.e. een skatepark) wel degelijk vooral
op jongeren zijn gericht en de nabijgelegen kansspelinrichting voor hen eveneens
een aantrekkingspool kunnen vormen.”
Beoordeling
Het is passend om het eerste tot het derde middelonderdeel
samen, als een geheel te behandelen, wat ook de verwerende partij heeft gedaan.
Artikel 43/4, § 1, vierde lid, van de wet van 7 mei 1999 kent aan
de gemeente een discretionaire bevoegdheid toe die onder meer betrekking heeft
op de beoordeling van de plaats waar een kansspelinrichting kan worden gevestigd.
Op grond van voormelde bepaling moet de exploitatie van een vaste
kansspelinrichting klasse IV immers geschieden krachtens een convenant dat
“voorafgaandelijk wordt gesloten tussen de gemeente van vestiging en de uitbater”
waarin wordt bepaald “waar de kansspelinrichting wordt gevestigd”, alsook
waarbij “de nadere voorwaarden, de openings- en sluitingsuren, de openings- en
sluitingsdagen […] en wie het gemeentelijk toezicht waarneemt” worden
vastgesteld. De beoordelingsbevoegdheid van de gemeente houdt in wezen in dat
op grond van een in concreto onderzoek van de eigen en particuliere
omstandigheden van elke zaak, geval per geval, wordt uitgemaakt of al dan niet
een convenant kan worden gesloten.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.523
XIV-39.940-8/14
Naar luid van artikel 43/5, eerste lid, punt 5, van de wet van 7
mei 1999 moet de aanvrager om een vergunning klasse F2 te kunnen verkrijgen
“ervoor zorgen dat de kansspelinrichting klasse IV niet gevestigd wordt in de
nabijheid van onderwijsinstellingen, ziekenhuizen, plaatsen die vooral door
jongeren worden bezocht, zulks behoudens met redenen omklede afwijking die
door
de
gemeente
wordt
toegestaan”.
Het
nabijheidsverbod
voor
onderwijsinstellingen, ziekenhuizen en plaatsen die vooral door jongeren worden
bezocht, strekt ertoe bepaalde kwetsbare categorieën van personen te beschermen
tegen de verleiding om een wedkantoor op te zoeken omdat zij de inrichting niet
ver verwijderd weten of omdat het slechts een minimale inspanning vergt om ze te
bereiken. Het begrip “nabijheid” tussen de vaste kansspelinrichtingen klasse IV
eensdeels en de onderwijsinstellingen, de ziekenhuizen en de plaatsen die vooral
door jongeren worden bezocht, dat moet worden begrepen in de courante betekenis
ervan waarbij een geringe afstand wordt bedoeld anderdeels, moet worden
beoordeeld ten aanzien van de concrete lokale omstandigheden (GwH 9 december
2021, nr. 177/2021, punt B.43.7, ECLI:BE:GHCC:2021:ARR.177).
De
materiëlemotiveringsplicht
houdt
in
dat
iedere
administratieve rechtshandeling moet steunen op motieven waarvan het feitelijk
bestaan naar behoren is bewezen en die in rechte ter verantwoording van die
handeling in aanmerking kunnen worden genomen. Bij de beoordeling van de
naleving van de materiëlemotiveringsplicht is de Raad van State niet bevoegd om
zijn oordeel omtrent de feiten in de plaats te stellen van het oordeel van de
administratieve overheid. Hij is enkel bevoegd om desgevraagd na te gaan of de
administratieve overheid is uitgegaan van de juiste feitelijke gegevens, of zij die
correct heeft beoordeeld en of zij op grond daarvan binnen de perken van de
redelijkheid tot haar besluit is kunnen komen. Voorts mag enkel met de formeel
uitgedrukte motieven rekening worden gehouden.
De motieven op grond waarvan de verwerende partij besloten
heeft tot weigering om een convenant met de verzoekende partij te sluiten voor de
beoogde locatie werden hoger reeds weergegeven onder punt 3.3. van het
feitenrelaas. Er wordt naar verwezen.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.523
XIV-39.940-9/14
De weigering om het convenant te sluiten steunt, zo blijkt uit de
bestreden beslissing, op twee motieven waarvan uitdrukkelijk is gesteld dat die elk
afzonderlijk afdoende zouden zijn om de bestreden beslissing te dragen.
Inzake de beoordeling van de nabijheid van het skatepark
Een eerste, op zichzelf staande motief bestaat erin dat het
wedkantoor is gelegen in de nabijheid van het “skatepark Jan Yoens/Dracuna
skatepark”.
Zonder te moeten ingaan op de vraag of de concrete
vaststellingen volstaan om aan te nemen dat het betrokken skatepark een plaats
betreft die voornamelijk of merendeels door jongeren wordt bezocht, wordt
vastgesteld dat de bestreden beslissing zich inzake de beoordeling van de
“nabijheid” ervan ten aanzien van de kansspelinrichting beperkt tot de enkele
vermelding van de werkelijke wandel- en fietsafstand en tot het eigen standpunt
dat zulks op zich volstaat “om te gewagen van de aantrekkingskracht die de
kansspelinrichting uitoefent op jongeren”. Hieruit blijkt dat de verwerende partij
zich bij haar concrete beoordeling van lokale omstandigheden om te besluiten tot
de prohibitieve nabijheid van het skatepark, louter beperkt tot het (decisief)
hanteren van een afstandsregel om te beoordelen of deze nabijheid van die aard is
dat zij jongeren ertoe zou verleiden om de kansspelinrichting op te zoeken wegens
die nabijheid ervan. De bedoelde “nabijheid” is evenwel relatief, en laat zich niet
uitsluitend meten aan de hand van een bepaalde maatstaf zoals de werkelijke
wandel- en fietsafstand, al dan niet op voorhand bepaald, zonder die “geringe
afstand” te beoordelen ten aanzien van de concrete lokale omstandigheden (cfr.
GwH
9
december
2021,
nr.
177/2021,
punt
B.43.7,
ECLI:BE:GHCC:2021:ARR.177). Dit klemt te deze des te meer, nu zoals de
verwerende partij zelf stelt in haar memorie van antwoord, de betrokken “korte
afstand” zich situeert in een druk bevolkt stadsgebied en in het licht van de door de
verzoekende partij in haar verzoekschrift aangevoerde feitelijke elementen
betreffende concrete lokale omstandigheden.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.523
XIV-39.940-10/14
Uit hetgeen voorafgaat blijkt dat het onderzoek naar de
“nabijheid” van het skatepark beperkt is gebleven tot een loutere toetsing aan het
geografisch afstandscriterium, zonder dat daarbij rekening is gehouden met de
concrete lokale omstandigheden die mede bepalend kunnen zijn voor de
aantrekkingskracht van de betrokken kansspelinrichting op jongeren. Meer in het
bijzonder blijkt niet dat werd onderzocht of de ligging van de inrichting, gelet op
die omstandigheden, jongeren ertoe kan aanzetten de inrichting op te zoeken omdat
zij deze als nabij ervaren of omdat het bereiken ervan slechts een minimale
inspanning vergt.
Een dergelijke beoordeling beantwoordt niet aan hetgeen artikel
43/5, eerste lid, 5°, van de wet van 7 mei 1999 vereist. Bijgevolg staat tevens vast
dat de bestreden beslissing, wat de beoordeling van de “nabijheid” betreft, niet op
deugdelijke motieven steunt.
Deze tekortmaking kan niet worden goedgemaakt door een post
factum motivering in de processtukken, in wezen als reactie op de feitelijke
kritieken van de verzoekende partij en de analyse door het auditoraat. Zoals
hiervoor reeds is gesteld, mag enkel met de in de bestreden beslissing opgenomen
motieven rekening worden gehouden.
Inzake het motief betrokken op de moskee
Een tweede, op zichzelf staand motief bestaat erin dat de
kansspelinrichting is gelegen in de nabijheid van de “Moskee Tevhid Camii.”
Moskeeën en meer algemeen plaatsen waar erediensten worden
gehouden, zijn niet opgesomd onder de in artikel 43/5, eerste lid, 5°, van de wet
van
7
mei
1999
opgesomde
gevoelige
plaatsen.
Anders
dan
voor
“onderwijsinstellingen, ziekenhuizen en plaatsen die vooral door jongeren worden
bezocht,” is er derhalve geen principieel wettelijk verbod voor een
kansspelinrichting klasse IV, om zich te vestigen in de nabijheid van plaatsen waar
erediensten worden gehouden. Dit kan evenwel niet beletten dat, in bijzondere
gevallen, indien de concrete lokale omstandigheden zulks verantwoorden, een
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.523
XIV-39.940-11/14
gemeente toch kan weigeren om een convenant te sluiten met de exploitant van een
vaste kansspelinrichting klasse IV die zich zou willen vestigen in de nabijheid van
een plaats waar erediensten worden gehouden (GwH 9 december 2021, nr.
177/2021, punt B.28.3, ECLI:BE:GHCC:2021:ARR.177).
Het komt derhalve aan de gemeente toe om ten aanzien van een
dergelijke plaats eerst, aan de hand van de concrete lokale omstandigheden, te
beoordelen of een welbepaalde plaats zoals te dezen de betrokken moskee, gelet
op inzonderheid haar aard, functie en feitelijk gebruik door personen die de
wetgever bijzonder heeft willen beschermen, behoort tot de categorie van de
gevoelige plaatsen waarvoor de wetgever een bijzondere bescherming heeft
beoogd. De enkele vaststelling dat het een moskee betreft volstaat dienaangaande
niet. Slechts nadat is vastgesteld dat de betrokken plaats om die redenen als een
dergelijke gevoelige plaats kan worden aangemerkt, komt het aan de gemeente toe
te onderzoeken of zij zich in de nabijheid van de betrokken kansspelinrichting
bevindt, in de zin zoals hiervoor uiteengezet.
Uit de voormelde formele motivering blijkt dat de verwerende
partij zich beperkt tot de invulling van het begrip “nabijheid”, waarbij zij onder
meer rekening houdt met concrete lokale omstandigheden zoals de werkelijke
wandelafstand, de aanwezige weginfrastructuur, de haltes van het openbaar
vervoer en de parkeergelegenheden. Zij licht evenwel op geen enkele wijze toe
waarom de betrokken moskee, in de specifieke feitelijke en lokale context van de
zaak, moet worden beschouwd als een gevoelige plaats in de zin van artikel 43/5,
eerste lid, 5°, van de wet van 7 mei 1999.
De bestreden beslissing maakt derhalve niet mogelijk na te gaan
om welke redenen de betrokken moskee als een dergelijke gevoelige plaats wordt
aangemerkt. Daardoor steunt de bestreden beslissing niet op een draagkrachtige
motivering wat dat onderdeel van de beoordeling betreft.
Deze tekortmaking kan niet worden goedgemaakt door een post
factum motivering in de processtukken, in wezen als reactie op de feitelijke
kritieken van de verzoekende partij en de analyse door het auditoraat. Zoals
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.523
XIV-39.940-12/14
hiervoor reeds is gesteld, mag enkel met de in de bestreden beslissing opgenomen
motieven rekening worden gehouden.
Conclusie
Uit wat voorafgaat volgt dat de weigering om het convenant af
te sluiten niet steunt op deugdelijke motieven.
Het enig middel is in de aangegeven mate gegrond.
BESLISSING
-
De Raad van State vernietigt de beslissing van het college van burgemeester
en schepenen van de stad Gent van 2 mei 2024, waarbij wordt geweigerd om
een convenant te sluiten met de verzoekende partij met het oog op de uitbating
van een kansspelinrichting klasse IV te Gent.
-
De verwerende partij wordt verwezen in de kosten van het beroep tot
nietigverklaring, begroot op een rolrecht van 200 euro, een bijdrage van
24 euro en een rechtsplegingsvergoeding van 770 euro, die verschuldigd is aan
de verzoekende partij.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.523
XIV-39.940-13/14
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, op één september tweeduizend zesentwintig,
door de Raad van State, XIVe kamer, samengesteld uit:
Geert Debersaques,
kamervoorzitter,
Kaat Leus,
staatsraad,
Inge Vos,
staatsraad,
bijgestaan door
Joris Casneuf,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Joris Casneuf
Geert Debersaques
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.523
XIV-39.940-14/14
