Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.540 (2026-09-03)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 267.540 van 3 september 2026 Openbaar ambt - Federale en lokale
politie – Aanwerving en loopbaan Beslissing : Verwerping
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
XIIe KAMER
ARREST
nr. 267.540 van 3 september 2026
in de zaak A. 243.390/XII-9798
In zake :
XXXX
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Koen Clonen en Flora Wauters
kantoor houdend te 2610 Antwerpen
Sneeuwbeslaan 14
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de BELGISCHE STAAT,
vertegenwoordigd door de minister van Binnenlandse Zaken
woonplaats kiezend bij
de Federale politie DGR/Legal/CTX
gevestigd te 1000 Brussel
Koningsstraat 202A
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van het beroep
Het beroep, ingesteld op 4 november 2024, strekt tot de
nietigverklaring van:
- “[d]e beslissing van de deliberatiecommissie van 2 september 2024 waarbij
verzoeker voor het vergelijkend examen voor bevordering door overgang naar een
hoger kader (middenkader) sessie 2024-2025, ‘geschikt’ werd bevonden”;
- “[d]e beslissing van de Federale Politie - Algemene Directie van het
Middelenbeheer en de informatie – Directie van het Personeel – Dienst Rekrutering
en Selectie hem ter kennis gebracht op 3 september 2024 waarbij verzoeker niet
batig gerangschikt werd en niet toegelaten werd tot de opleiding aspiranthoofdinspecteur”.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.540
XII-9798-1/12
II. Verloop van de rechtspleging
Bij arrest nr. 262.360 van 14 februari 2025 is de vordering tot
schorsing van de tenuitvoerlegging van de bestreden beslissing verworpen.
Verzoeker heeft een verzoekschrift tot voortzetting van de
rechtspleging ingediend.
De verwerende partij heeft een memorie van antwoord ingediend
en verzoeker heeft een memorie van wederantwoord ingediend.
Auditeur Samuel Mens heeft een verslag opgesteld.
Verzoeker heeft een verzoek tot voortzetting van het geding en
een laatste memorie ingediend. De verwerende partij heeft een laatste memorie
ingediend.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 18 juni 2026.
Staatsraad Ann Coolsaet heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Flora Wauters, die verschijnt voor verzoeker, en
adviseur Vincent Govaerts, die verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord.
Auditeur Samuel Mens heeft een met dit arrest eensluidend
advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.540
XII-9798-2/12
III. Feiten
3.1.
In het arrest nr. 262.360 van 14 februari 2025, waarbij de
vordering tot schorsing van de tenuitvoerlegging van de bestreden beslissing is
verworpen, worden de feiten als volgt weergegeven:
“3.1. Verzoeker is inspecteur van politie.
3.2. Verzoeker neemt deel aan het vergelijkend examen voor bevordering door
overgang naar een hoger kader (hoofdinspecteur - middenkader) voor de
bevorderingssessie 2024-2025.
3.3. Na te zijn geslaagd in de voorafgaande beroepsproeven legt verzoeker in de
loop van 2024 de persoonlijkheidsproeven af, waarvoor verzoeker eveneens slaagt.
3.4. Op 2 september 2024 wordt verzoeker door de deliberatiecommissie ‘geschikt’
verklaard.
Dit is de eerste bestreden beslissing.
3.5. De eerste bestreden beslissing wordt bij brief van 3 september 2024 door het
diensthoofd DRP – Rekrutering en Selectie ter kennis gegeven aan verzoeker. Deze
brief vermeldt onder meer:
‘Als bijlage kan je de resultaten van de globale evaluatie terugvinden die werd
opgemaakt door de deliberatiecommissie naar aanleiding van je deelname aan het
vergelijkend examen tot aspirant-hoofdinspecteur via bevordering door overgang
naar het middenkader, sessie 2024-2025. Deze globale evaluatie werd gerealiseerd
op basis van het geheel van de proeven waaraan je hebt deelgenomen gedurende de
ganse selectieprocedure. Je werd door de deliberatiecommissie geschikt verklaard
maar wist zich jammer genoeg niet batig te rangschikken. De minister van
Binnenlandse Zaken besliste immers om voor de Nederlandstalige taalrol
282 laureaten toe te laten tot de opleiding aspirant-hoofdinspecteur terwijl jij
uiteindelijk pas op plaats 325 werd gerangschikt. Wanneer mocht blijken dat er
voldoende laureaten van dit vergelijkend examen verzaken aan de opleiding
waardoor jij alsnog batig gerangschikt kan worden, dan zullen wij het niet nalaten
jou hieromtrent te contacteren.”
3.6. De in de hiervoor vermelde kennisgeving vervatte beslissing dat verzoeker niet
batig wordt gerangschikt en bijgevolg niet wordt toegelaten tot de opleiding
aspirant-hoofdinspecteur duidt verzoeker aan als de tweede bestreden beslissing.”
3.2.
Verzoeker heeft in oktober 2025 de opleidingscyclus tot
hoofdinspecteur (sessie 2025-2026) aangevat, na opnieuw en met succes aan de
vergelijkende selectieprocedure te hebben deelgenomen en batig te zijn
gerangschikt.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.540
XII-9798-3/12
IV. Ontvankelijkheid van het beroep
Ambtshalve exceptie van gebrek aan actueel belang
Standpunt van de partijen
Het auditoraat werpt in zijn verslag ambtshalve een gebrek aan
actueel belang in hoofde van verzoeker op, op grond van de volgende
overwegingen:
“28. Het voordeel dat verzoeker met het voorliggende beroep in essentie nastreeft,
is het verwerven van een nieuwe kans om door de deliberatiecommissie ‘zeer
geschikt’ te worden bevonden en derhalve batig te worden gerangschikt, met het
oog op deelname aan de opleiding middenkader. Deze betrachting van verzoeker
om middels onderhavige procedure (alsnog) deel te nemen aan de/een opleiding
middenkader, is, zij het dankzij de voortgezette inspanning van verzoeker daartoe,
inmiddels vervuld. Na een nieuwe poging in het kader van de bevorderingssessie
2025-2026 blijkt verzoeker te zijn geslaagd en batig te zijn gerangschikt, zodat
verzoeker op 1 oktober 2025 deze opleidingscyclus kon aanvatten.
Zoals reeds gesteld (zie supra), lag een deelname aan de reeds aangevangen
opleidingscyclus 2024-2025 hoe dan ook reeds buiten bereik van verzoeker, en kon
enkel nog maar een deelname aan de eerstvolgende nuttige opleidingscyclus aan de
orde zijn. Uit de memorie van antwoord blijkt dat verzoeker dit ook zo (in)ziet. Het
(ook toegezegde) rechtsherstel dat – zij het dan nog in welbepaalde scenario’s – zou
behoren voort te vloeien uit de nietigverklaring van de eerste bestreden beslissing,
blijkt – zij het niet bij wijze van ‘rechtsherstel’ – in de praktijk dus evenwel reeds
‘in uitvoering’. Het enige ‘voordeel’ of ‘effect’ dat desgevallend zou (kunnen)
uitgaan van een nieuwe beslissing van de deliberatiecommissie, na vernietiging van
de eerste bestreden beslissing en na heroverweging, valt als zodanig dan ook niet
langer na te streven door verzoeker, vermits deze ambitie zich reeds vervult. Een
nietigverklaring dient zich met het oog op deelname aan de opleidingscyclus
eenvoudigweg niet langer aan.
29. Waar verzoeker er dan niettemin op wijst de opleiding ‘pas een jaar later’ te
hebben kunnen aanvatten, en bij verzoekschrift aangaf dat van de bestreden
beslissing(en) gevolgen zou(den) uitgaan ‘op het vlak van verloning en zijn verdere
beroepsloopbaan’, is zulks – in het verlengde van wat voorafgaat – niet van aard te
doen inzien welk voordeel een nietigverklaring – gesteld tegenover de
daadwerkelijke finaliteit daarvan – nog kan opleveren.
Op vandaag staat vast dat gunstig gevolg werd gegeven aan het welslagen van
verzoeker in het vergelijkend examen van de bevorderingssessie 2025-2026,
waarmee verzoeker uiteindelijk zijn essentiële doel – deelname aan de
opleidingscyclus – heeft bereikt. Een vernietiging zou niet automatisch met zich
brengen dat verzoeker geacht wordt alsnog meer dan ‘slechts’ geschikt zou worden
verklaard in het kader van de bevorderingssessie 2024-2025, laat staan dat
verzoeker tegenover het bestuur nog enigszins (zinvol) een recht – als ware het ‘met
terugwerkende kracht’ – kan doen gelden op een vroegere deelname aan een
opleiding, laat te meer staan dat uit de vernietiging het persoonlijke en rechtstreekse
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.540
XII-9798-4/12
recht zou voortvloeien om vroeger of ‘met terugwerkende kracht’ te worden
bevorderd.
Het komt de auditeur-verslaggever voor dat een vernietiging op vandaag, en door
de gewijzigde omstandigheden, voor verzoeker geen ander nut kan hebben dan de
loutere vaststelling van een onwettigheid of het horen onwettig verklaren van de
beslissingen, wat evenwel niet dienend in aanmerking kan worden genomen ter
beoordeling van het actueel belang van verzoeker. Om als toereikend te worden
beschouwd, moet het belang immers rechtstreeks genoeg zijn en de verzoekende
partij een voordeel verschaffen dat voldoende direct verband houdt met de finaliteit
van een nietigverklaring, namelijk het doen verdwijnen van de bestreden
rechtshandeling uit de rechtsorde. Dat verzoeker ‘pas een jaar later’ de door hem
geambieerde opleiding heeft kunnen aanvatten, kan door de gevorderde
nietigverklaring niet worden goedgemaakt.
30. Waar verzoeker zich voor het overige op het standpunt stelt ondanks de huidige
deelname aan de opleidingscyclus 2025-2026 nog over een ‘moreel belang’ te
beschikken, en hij bij verzoekschrift reeds aangaf ‘moreel’ te zijn benadeeld, met
verwijzing naar onder meer reputatieschade, evenals dat hem – mede in acht
genomen zijn leeftijd – de mogelijkheid wordt ontnomen om ooit nog een functie
als hoofdinspecteur van politie te betrekken, minstens hem een aanzienlijk aantal
nuttige dienstjaren als hoofdinspecteur zijn ontnomen, dient – bovenop wat reeds
hierboven werd geoordeeld – op het volgende te worden gewezen.
Een geschiktheidsbeoordeling in het kader van een selectieprocedure met het oog
op deelname aan een opleidingscyclus (en uiteindelijk de bevordering tot
hoofdinspecteur), onderscheidt zich, wat het aangebrachte ‘morele leed’ betreft, van
bijvoorbeeld een tuchtbeoordeling. Een tuchtmaatregel beoogt een ambtenaar
wegens deontologisch laakbaar gedrag te bestraffen, en werpt een zodanige smet op
de getuchtigde dat hij er in elk geval een gekwalificeerd moreel belang bij heeft om
haar middels een annulatieberoep ongedaan te zien maken. Een
geschiktheidsbeoordeling als in casu daarentegen, is een (selectie)instrument in het
kader van een doeltreffend personeelsbeheer dat tot doel heeft na te gaan wie over
de capaciteiten beschikt om te mogen deelnemen aan de opleiding middenkader met
het oog op bevordering tot hoofdinspecteur. Het is geen tuchtmaatregel of
anderszins gericht op enige bestraffing van tekortkomingen in zijn functioneren,
maar beoogt, door een waardering uit te drukken over de – op een welbepaald
ogenblik aanwezige en middels een vergelijkend examen afgetoetste –
(beroeps)kennis en competenties van het personeelslid, hier concreet met het oog
op de opmaak van een ‘lijst’ of ‘rangschikking’ teneinde te bepalen wie aan de
opleidingscyclus met het oog op bevordering naar het middenkader kan deelnemen.
Enig ‘moreel nadeel’ dat verzoeker van de bestreden beslissing(en) zou
ondervinden, voor zover verzoeker dit vermeende nadeel al nader staaft, vertoont in
geen geval nog langer een voldoende rechtstreeks verband met de finaliteit van de
nietigverklaring. Er kan in dit verband ook mee in acht worden genomen dat
verzoeker als zodanig nimmer ‘ongeschikt’ werd bevonden. Bovendien zijn de
kwaliteiten van verzoeker inmiddels in die mate erkend dat verzoeker intussen
– ongeacht zijn ‘leeftijd’, die de verwerende partij er dus in elk geval voor de
navolgende sessie niet van heeft weerhouden verzoeker toe te laten, en waarvan niet
kan worden ingezien dat deze verzoeker ter zake parten zou hebben gespeeld –
deelneemt aan de opleidingscyclus 2025-2026. Verzoeker licht niet toe, en de
auditeur-verslaggever kan niet spontaan ontwaren, waarom de bestreden
beslissing(en) dermate grievend zou zijn, dat aan dit grievend karakter een
gekwalificeerd moreel belang kan worden ontleend.
Opnieuw geldt dat het beoogde voordeel méér moet zijn dan de morele
genoegdoening die desgevallend wordt geput uit het horen onwettig verklaren van
de bestreden beslissingen, als ware het om naast zichzelf ook anderen te overtuigen
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.540
XII-9798-5/12
van het initieel gelijk. Wat thans evenwel nog wordt nagestreefd, lijkt niet langer
verbonden te kunnen worden met het daadwerkelijke verdwijnen van de bestreden
beslissing uit het rechtsverkeer, maar enkel (hoogstens) verband te kunnen houden
met het horen vaststellen van een onwettigheid en het horen gegrond verklaren
erga omnes van de aangevoerde middelen, wat onvoldoende rechtstreeks is om het
belang bij de gevorderde nietigverklaring te dienen, ook niet als een vorm van
(moreel) herstel in natura.”
In de laatste memorie repliceert verzoeker dat hij nog steeds een
actueel belang heeft bij zijn beroep. Hij zet uiteen dat, indien hij zijn opleiding tot
hoofdinspecteur reeds had kunnen aanvatten in de opleidingscyclus 2024-2025, hij
een jaar eerder hoofdinspecteur had kunnen worden, wat een positieve invloed zou
hebben gehad op zijn inkomen en latere pensioenrechten. Ook zou verzoeker geen
inspanningen hebben moeten leveren om nogmaals aan de selectieprocedure deel
te nemen. De vernietiging van minstens de eerste bestreden beslissing zou volgens
verzoeker aantonen dat hem de kans werd ontnomen om al na de opleidingscyclus
van 2024-2025 tot hoofdinspecteur te worden bevorderd, zodat hij op basis van het
verlies van een kans een vordering tot schadevergoeding voor weddeverlies en
verlies van pensioenrechten zou kunnen inleiden. Voorts zet verzoeker uiteen dat
hij in ieder geval over een moreel belang beschikt, daar de vernietiging van de
bestreden beslissingen zou aantonen dat hij mogelijk onterecht slechts de quotering
“geschikt” in plaats van “zeer geschikt” verkreeg en dit weldegelijk grievend is.
In haar laatste memorie sluit de verwerende partij zich aan bij de
in het auditoraatsverslag ambtshalve opgeworpen exceptie. Zij wijst erop dat de
opleidingscyclus 2024-2025, die verzoeker initieel nastreefde, inmiddels is
afgerond. Een nietigverklaring van de bestreden beslissingen zou hooguit kunnen
leiden tot de deelname aan de opleidingscyclus 2025-2026, maar die
opleidingscyclus heeft verzoeker ook daadwerkelijk aangevat, zodat verzoeker
geen belang meer heeft bij zijn beroep. In repliek op de laatste memorie van
verzoeker, merkt de verwerende partij op dat het voordeel dat verzoeker beoogt
met de nietigverklaring in beginsel meer moet zijn dan de morele genoegdoening
uit het horen onwettig verklaren van de bestreden beslissingen. Het standpunt van
verzoeker, dat hij na een nietigverklaring van de bestreden beslissingen een
vordering tot schadevergoeding zou kunnen instellen, overtuigt volgens de
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.540
XII-9798-6/12
verwerende partij niet. Verzoeker moet immers aannemelijk maken dat de
nietigverklaring hem nog een concreet, direct en persoonlijk voordeel oplevert. Uit
de rechtspraak van de Raad van State leidt de verwerende partij af dat het belang
om een schadevergoeding te bekomen, daartoe niet volstaat.
Beoordeling
Gelet op artikel 19, eerste lid, van de gecoördineerde wetten op
de Raad van State, kan het beroep tot nietigverklaring bedoeld bij artikel 14 van
deze wet, voor de afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State worden
gebracht “door elke partij welke doet blijken van een benadeling of van een
belang”. Die vereiste is erop gericht de rechtszekerheid te dienen en een goede
rechtsbedeling te verzekeren (RvS (A.V.) 22 maart 2019, nr. 244.015,
ECLI:BE:RVSCE:2019:ARR.244.015).
Een verzoekende partij beschikt over dit rechtens vereiste belang
indien twee voorwaarden vervuld zijn: vooreerst dient zij door de bestreden
administratieve rechtshandeling een persoonlijk, rechtstreeks, zeker, actueel en
wettig nadeel te lijden; voorts moet de eventueel tussen te komen nietigverklaring
van die rechtshandeling haar een direct en persoonlijk voordeel verschaffen, hoe
miniem
ook
(RvS
(A.V.)
15
januari
2019,
nr.
243.406,
ECLI:BE:RVSCE:2019:ARR.243.406).
Het belang moet niet alleen bestaan bij het instellen van het
beroep maar moet voortduren tot aan de sluiting van het debat (RvS (A.V.)
22 maart 2019, 244.015, ECLI:BE:RVSCE:2019:ARR.244.015), zonder dat de
verzoekende partij noodzakelijk elk belang bij de nietigverklaring verliest wanneer
zij het initiële voordeel niet meer kan ambiëren (cf. GwH 9 juli 2020, 105/2020,
ECLI:BE:GHCC:2020.ARR.105, punten B.11.2 en B.12.2).
Het staat aan de Raad van State te oordelen of de verzoekende
partij die een zaak voor de Raad brengt, doet blijken van een belang bij haar beroep.
De Raad van State dient erover te waken dat het belangvereiste niet op een
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.540
XII-9798-7/12
buitensporig
restrictieve
of
formalistische
wijze
wordt
toegepast
(GwH 30 september 2010, 109/2010, ECLI:BE:GHCC:2010.ARR.109, punt
B.4.3; GwH 9 juli 2020, 105/2020, ECLI:BE:GHCC:2020.ARR.105, punt B.9.3;
EHRM 17 juli 2018, 5475/06, ECLI:CE:ECHR:2018:0717JUD000547506,
Vermeulen/België, punten 42 e.v.).
Er is voor een verzoekende partij geen stelplicht om haar belang
bij het beroep te omschrijven of toe te lichten. Echter, wordt dit belang in twijfel
getrokken, dan valt het haar toe bij de eerstvolgende procedurele gelegenheid
hierover opheldering te verschaffen en haar belang te staven.
Doet een verzoekende partij zulks, dan heeft zij daarmee ook de
contouren geschetst waarom het haar te doen is en moet de Raad van State met die
door de verzoekende partij vastgelegde grenzen van het gerechtelijk debat rekening
houden
(RvS
(A.V.)
15
januari
2019,
243.406,
ECLI:BE:RVSCE:2019:ARR.243.406).
Voorts kan de aard van het belang weliswaar evolueren, maar een
verzoekende partij moet minstens aannemelijk maken dat de gevraagde
nietigverklaring haar nog een concreet, direct en persoonlijk voordeel oplevert.
Onvoldoende om een nietigverklaring van de bestreden beslissing te kunnen
verkrijgen, is dan ook het belang van een verzoekende partij dat in de loop van de
annulatieprocedure is geëvolueerd naar nog uitsluitend een belang bij het onwettig
horen verklaren van die beslissing om de toekenning van een schadevergoeding
– door de rechtscolleges van de rechterlijke orde, die daartoe zelf de eventuele fout
van de overheid kunnen vaststellen – te faciliteren. Het voordeel moet in beginsel
ook méér zijn dan de morele genoegdoening die een verzoekende partij put uit het
horen onwettig verklaren van de bestreden beslissing, inzonderheid om derden
aldus te overtuigen van haar initieel gelijk. Een dergelijk belang heeft een karakter
dat niet valt binnen de grenzen van het belang zoals bedoeld in artikel 19, eerste lid,
van de gecoördineerde wetten op de Raad van State. Dat beoogde voordeel is
immers niet verbonden met het verdwijnen van de bestreden beslissing uit het
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.540
XII-9798-8/12
rechtsverkeer maar enkel met het horen gegrond verklaren erga omnes van de door
de verzoekende partij aangevoerde middelen.
Zoals blijkt uit het verzoekschrift tot nietigverklaring, voelt
verzoeker zich gegriefd, doordat hij na deelname aan de vergelijkende
selectieprocedure 2024-2025 – die toelaat de opleiding tot hoofdinspecteur aan te
vatten – niet batig werd gerangschikt, waardoor hij die beoogde opleiding niet kon
aanvatten.
Het belang moet niet alleen bestaan bij het instellen van het
beroep, maar moet voortduren tot aan de sluiting van het debat.
Uit de gegevens van het dossier blijkt dat verzoeker de betrokken
opleiding inmiddels heeft aangevangen, zij het met een jaar vertraging, nadat hij
opnieuw deelnam aan een gelijkaardige selectieprocedure en ditmaal wél batig
werd gerangschikt. Verzoeker heeft aldus bekomen, wat hij met zijn beroep
beoogde.
Verzoeker verliest evenwel in dat geval, ingevolge deze
gewijzigde (juridische) omstandigheid, niet noodzakelijk elk belang bij de
nietigverklaring. Zoals hiervoor is aangenomen, kan de aard van het belang immers
evolueren, maar dient de verzoekende partij minstens aannemelijk te maken dat de
gevraagde nietigverklaring haar nog een concreet, direct en persoonlijk voordeel
oplevert. Ter zake heeft zij een stelplicht. Des te meer wanneer de ontvankelijkheid
van het beroep in vraag wordt gesteld, dient die partij daarover een standpunt in te
nemen en de nodige verduidelijkingen bij te brengen.
In de mate dat verzoeker aanvoert dat, indien hij zijn opleiding
tot hoofdinspecteur reeds had kunnen aanvatten in de opleidingscyclus 2024-2025,
hij een jaar eerder hoofdinspecteur had kunnen worden, wat een positieve invloed
zou hebben gehad op zijn inkomen en latere pensioenrechten, merkt de Raad van
State op dat een nietigverklaring van de bestreden beslissingen dit voordeel niet
meer kan opleveren. Volgens de verwerende partij – daarin niet tegengesproken
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.540
XII-9798-9/12
door verzoeker – is de opleidingscyclus 2024-2025 inmiddels afgerond, zodat
verzoeker
daaraan
niet
alsnog
kan
deelnemen.
Voorts
brengt
een
vernietigingsarrest de zaken weliswaar opnieuw in de toestand zoals ze vóór het
nemen van de vernietigde beslissingen waren, maar de ex-tuncwerking van een
vernietigingsarrest reikt niet zover dat moet worden aangenomen dat de tijd
sindsdien is blijven stilstaan. Verzoeker kan niet terugkeren in de tijd om alsnog
aan de opleidingscyclus 2024-2025 deel te nemen.
Dezelfde vaststelling geldt voor het argument van verzoeker dat
hij opnieuw inspanningen heeft moeten leveren om aan de selectieprocedure deel
te nemen. Een nietigverklaring van de bestreden beslissingen zou die geleverde
inspanning niet ongedaan maken.
Voorts steunt verzoeker zijn actueel belang op het gegeven dat
de nietigverklaring van de eerste bestreden beslissing zou aantonen dat hem de
kans werd ontnomen om al na de opleidingscyclus van 2024-2025 tot
hoofdinspecteur te worden bevorderd, zodat hij op basis van het verlies van een
kans een vordering tot schadevergoeding voor weddeverlies en verlies van
pensioenrechten zou kunnen inleiden.
Ook dit argument overtuigt niet. Een dergelijk belang komt
immers neer op het loutere belang om een bestuurshandeling onwettig te horen
verklaren en vertoont slechts een onrechtstreeks verband met datgene waar het bij
een vernietigingsberoep wezenlijk om gaat, namelijk het zuiveren van de
rechtsorde door de vernietiging van een onwettige bestuurshandeling.
In de mate dat verzoeker zich, tot slot, beroept op een moreel
belang, daar de nietigverklaring van de bestreden beslissingen zou aantonen dat hij
mogelijk onterecht slechts de quotering “geschikt” in plaats van “zeer geschikt”
verkreeg, wordt verzoeker niet bijgevallen dat dit een nadeel is, dat grievend is.
Verzoeker overtuigt immers niet dat het gegeven dat hij “geschikt” werd bevonden,
hem dermate moreel grieft, dat hij in de geschetste concrete omstandigheden
alsnog over een gekwalificeerd moreel belang zou beschikken.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.540
XII-9798-10/12
In die omstandigheden is wat verzoeker met de gevraagde
nietigverklaring dan nog nastreeft, niet méér dan het voordeel om derden te
overtuigen van zijn initieel gelijk. Een dergelijk belang heeft een karakter dat niet
valt binnen de grenzen van het belang zoals bedoeld in artikel 19, eerste lid, van de
gecoördineerde wetten op de Raad van State. Het aldus beoogde voordeel is
immers niet verbonden met het verdwijnen van de bestreden beslissingen uit het
rechtsverkeer, maar enkel met het horen gegrond verklaren erga omnes van de door
verzoeker aangevoerde middelen.
In die omstandigheden en na eigen onderzoek, ziet de Raad van
State geen reden om het anders te zien dan het auditoraat en besluit, de redenering
van het auditoraat bijvallend, dat verzoeker geen actueel belang meer heeft bij het
voorliggende beroep tot vernietiging.
Het beroep is niet ontvankelijk.
BESLISSING
-
De Raad van State verwerpt het beroep.
-
Verzoeker wordt verwezen in de kosten van de vordering tot schorsing en
het beroep tot nietigverklaring, begroot op een rolrecht van 400 euro en een
bijdrage van 48 euro.
-
Bij de publicatie van dit arrest door de Raad van State wordt de identiteit
van verzoeker niet bekendgemaakt.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.540
XII-9798-11/12
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, op drie september tweeduizend zesentwintig,
door de Raad van State, XIIe kamer, samengesteld uit:
Chantal Bamps,
kamervoorzitter,
Peter Sourbron,
staatsraad,
Ann Coolsaet,
staatsraad,
bijgestaan door
Greta Scheveneels,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Greta Scheveneels
Chantal Bamps
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.540
XII-9798-12/12
