Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2026:ORD.16.713 (2026-05-06)
Samenvatting (NL) :
Beschikking nr 16.713 van 6 mei 2026 Vreemdelingen - Raad voor Vreemdelingenbetwistingen
Beslissing : Niet toegelaten
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
BESCHIKKING BETREFFENDE DE TOELAATBAARHEID
IN ADMINISTRATIEVE CASSATIE
nr. 16.713 van 6 mei 2026
in de zaak A. 246.900/VII-43.124
In zake :
XXXXX
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Dirk Geens
kantoor houdend te 2018 Antwerpen
Lange Lozanastraat 24
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de COMMISSARIS-GENERAAL VOOR DE VLUCHTELINGEN EN
DE STAATLOZEN
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------Het cassatieberoep, ingesteld op 30 december 2025, strekt tot de
cassatie
van
arrest
nr.
337.414
van
9
december
2025
van
de
Raad
voor
Vreemdelingenbetwistingen.
Het dossier van de zaak is op 6 februari 2026 aangekomen ter griffie.
Er is toepassing gemaakt van artikel 20 van de gecoördineerde wetten
op de Raad van State en van de artikelen 7 tot en met 11 van het koninklijk besluit van
30 november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatie-procedure bij de Raad van State’.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen,
vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op
12 januari 1973.
Met betrekking tot verzoekers beschermingsstatus en verblijfsstatuut
in Griekenland overweegt de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen in het bestreden arrest:
“Uit de stukken van het administratief dossier blijkt dat verzoeker in Griekenland op
13 februari 2023 een verzoek om internationale bescherming ingediend heeft, hij op
8 juni 2023 de vluchtelingenstatus werd toegekend en hij in bezit gesteld werd van een
Griekse verblijfsvergunning, geldig van 8 juni 2023 tot 7 juni 2026 […]. Voorgaande is
in overeenstemming met de landeninformatie waaruit blijkt dat erkende vluchtelingen
ECLI:BE:RVSCE:2026:ORD.16.713
VII-43.124-1/11
in Griekenland een verblijfsrecht krijgen voor drie jaar met mogelijke verlenging
(Nederlands Ministerie van Buitenlandse Zaken, Verslag feitenonderzoek naar
statushouders in Griekenland, d.d. september 2024, p. 13; AIDA/ECRE, Country
Report: Greece. Update 2023, p. 243).
Door louter te betogen dat geen informatie voorligt waaruit blijkt dat zijn status nog
actueel is en erop te wijzen dat hij sinds juli 2024 niet meer in Griekenland woont,
brengt verzoeker geen concrete elementen aan waaruit blijkt dat hij actueel niet meer
over een beschermingsstatus zou beschikken. Hij brengt geen concrete gegevens of
verifieerbare elementen bij die aantonen dat er sprake zou zijn van een intrekking of
opheffing van de hem verleende status, noch bevat het administratief dossier enige
concrete aanwijzing in die zin.
Bijgevolg wordt vermoed dat verzoeker geen nood heeft aan internationale bescherming
in België, precies omdat hij reeds internationale bescherming geniet in een ander land,
met name Griekenland.
Om deze reden werd verzoekers beschermingsverzoek niet-ontvankelijk verklaard op
grond van artikel 57/6, § 3, eerste lid, 3°, van de Vreemdelingenwet. Deze bepaling
vormt de omzetting naar Belgisch recht van het wederzijds vertrouwensbeginsel, vervat
in artikel 33, lid 2, a) van de richtlijn 2013/32/EU.”
[…]
[…] Verzoeker geeft aan dat hij zijn Griekse verblijfsvergunning vernietigd heeft […].
Gelet op het belang van dit verblijfdocument is het weinig aannemelijk. Dit betreft
overigens niet meer dan een loutere en ongestaafde bewering, gezien geen attest van
verlies voorligt.
Wat er ook van zij, betwist verzoeker niet dat zijn Griekse verblijfsvergunning nog
geldig is tot 7 juni 2026.
In de bestreden beslissing verduidelijkt de commissaris-generaal in dit verband op
goede gronden dat een persoon die internationale bescherming geniet in Griekenland en
zijn afgedrukte verblijfsvergunning (het document dat aantoont dat hij in het bezit is
van een geldige verblijfsvergunning) niet meer in zijn bezit heeft, niet te maken krijgt
met de specifieke moeilijkheden waarmee personen die internationale bescherming
genieten in Griekenland en van wie de verblijfsvergunning is verlopen en die naar deze
lidstaat moeten terugkeren, worden geconfronteerd. De commissaris-generaal wijst erop
dat het mogelijk is een duplicaat te krijgen als de gedrukte verblijfsvergunning (ADET)
verloren is gegaan of gestolen en geeft ook de te volgen procedure mee: ‘Hiervoor moet
men zich naar een asielbureau begeven om het verlies van het document te melden en
een verklaring van verlies te verkrijgen, die aan de politie moet worden overgelegd. De
politie geeft de betrokkene een kennisgeving. Het Asielbureau moet van deze
kennisgeving in kennis worden gesteld en ongeveer vier maanden na de kennisgeving
neemt het een nieuwe beslissing over de afgifte van een verblijfsvergunning. Zodra de
beslissing is genomen, moet een afspraak worden gemaakt bij het bevoegde
politiebureau om de nieuwe gedrukte verblijfsvergunning te verkrijgen. De procedure
is vergelijkbaar in geval van beschadigde documenten (Refugee Info Greece - How to
renew and replace lost, damaged or expired documents, 6 april 2024, beschikbaar op
greece.refugee.info/en-us/articles/4985619341335; Recognised Refugees 2025. Access
to documents and socio-economic rights gepubliceerd door RSA d.d. april 2025 en
beschikbaar op https://rsaegean.org/wpcontent/uploads/2025/04/RSA_BIP_Report_E
N.pdf ).
Hoewel de informatie over de situatie van personen die internationale bescherming
genieten in Griekenland melding maakt van de specifieke moeilijkheden waarmee
personen worden geconfronteerd die geen geldige verblijfsvergunning meer hebben
wanneer zij terugkeren, maakt deze objectieve informatie geen melding van soortgelijke
problemen waarmee personen worden geconfronteerd die geen gedrukte
verblijfsvergunning meer hebben. Zelfs indien verzoeker niet langer in het bezit zou zijn
ECLI:BE:RVSCE:2026:ORD.16.713
VII-43.124-2/11
van zijn geprinte verblijfsvergunning, hetgeen niet zonder meer kan worden
aangenomen gezien zijn blote beweringen dienaangaande, blijkt hieruit dan ook niet dat
hij geconfronteerd zou worden met de moeilijkheden die statushouders ondervinden die
geen geldige verblijfsvergunning meer hebben.
Verzoekers betoog in zijn aanvullende nota, waarbij hij verwijst naar de cijfers van de
RSA voor de eerste helft van 2025 betreffende de vertraging waarmee statushouders
geconfronteerd worden bij de vernieuwing van hun verblijfsdocumenten, is niet dienstig
gezien deze situatie niet op hem van toepassing is. Immers beschikt hij op heden nog
steeds over een geldige Griekse verblijfsvergunning die nog meer dan zes maanden
geldig is.
Verzoeker betwist niet dat hij zich beperkt tot een blote bewering waar hij aanvoert dat
de afgifte van zijn Griekse verblijfsvergunning zou zijn vertraagd wegens een fout in
zijn naam. Uit de beschikbare objectieve informatie blijkt dat zijn verblijfsvergunning
reeds ongeveer vier maanden na zijn aankomst in Griekenland werd afgeleverd […],
zodat zijn verklaring dat hij meer dan één jaar en drie maanden op dit document moest
wachten niet aannemelijk is […].
[…] Verzoeker stelt bij de DVZ initieel dat hij in Griekenland geen AMKA of AFM
had verkregen, maar legt hieromtrent tegenstrijdige verklaringen af, waardoor hij dit
niet aannemelijk maakt. Immers, wanneer hij erop gewezen wordt dat hij verklaard had
dat er een fout was in de schrijfwijze van deze documenten, antwoordt hij dat zijn
boekhouder hem vertelde dat zijn AFM ongeldig was en hij geld moest betalen, wat
erop lijkt te wijzen dat hij wel degelijk een AFM verkregen had. Met betrekking tot de
AMKA stelt hij dat hij een bewijs nodig had van zijn werkgever […]. Bij het CGVS
geeft hij aan dat zijn AFM en AMKA vanwege de problemen met de naamswijziging
ook moesten worden gewijzigd. Hij erkent dat de AFM hem automatisch werd gegeven
bij het afleveren van zijn verblijfstitel, maar stelt dat hij een nieuwe AFM nodig had
nadat hij zijn aanvraag had ingediend om zijn gegevens te wijzigen en dat er dan andere
voorwaarden waren om de AFM te ontvangen […]. Verzoeker maakt echter, gelet op
hetgeen in punt 8.5.3. uiteengezet werd, niet aannemelijk dat de gegevens op de AFM
zouden moeten gewijzigd worden vanwege een probleem met zijn naam. Daarnaast kan
geen geloof gehecht worden aan zijn bewering dat het voor hem onmogelijk was om
zijn AMKA aan te vragen of te activeren. Immers werd hij bijgestaan door een advocaat
[…] en toont hij niet aan dat hij verdere stappen heeft ondernomen of beroep heeft
gedaan op een bevoegde instantie om ondersteuning te krijgen. Zijn uitleg dat hij geen
AMKA kon activeren wegens financiële vereisten, het ontbreken van een huurcontract
of een werkformulier (ibid.), kan aldus niet overtuigen.
Wat er ook van zij, wijst de commissaris-generaal er met betrekking tot verzoekers
verklaringen aangaande de AMKA en AFM terecht op dat de AFM blijkens objectieve
informatie geldig blijft zolang de verblijfsvergunning (ADET) ook geldig is. Als de
ADET verloopt, wordt het AFM gedeactiveerd totdat de ADET wordt verlengd
(RSA- rapport, maart 2025, p. 21: ‘the AFM is automatically deactivated upon the
expiry of the residence permit and cannot be used until the ADET is renewed’). Het is
de geldigheid van de verblijfsvergunning die belangrijk is, niet het al dan niet kwijt zijn
van de gedrukte verblijfsvergunning. Aangezien verzoekers verblijfsvergunning geldig
is tot 7 juni 2026, is zijn AFM dus ook geldig tot die datum.
Hetzelfde geldt voor zijn sociale zekerheidsnummer (AMKA). De AMKA wordt, in
tegenstelling tot wat hij aanvoert in zijn verzoekschrift, pas gedeactiveerd wanneer de
verblijfsvergunning
verloopt:
‘According
to
the
latest
JMD
F80320/109864/14.12.2023, the Social Security Number (AMKA) is deactivated a day
after the residence permit expires’ (AIDA-rapport, juni 2024, p. 248). In dit verband
wijst de beschikbare landeninformatie alleszins niet op bijzondere problemen waar
verzoeker in geval van terugkeer naar Griekenland de procedure om een AMKA te
verkrijgen nog zou dienen te voltooien. Verzoeker toont niet aan dat hij dit bij terugkeer
ECLI:BE:RVSCE:2026:ORD.16.713
VII-43.124-3/11
naar Griekenland niet in orde zou kunnen brengen. Waar verzoeker de vereiste
benadrukt van het aanleveren van bewijs van verblijf, alsook van een arbeidscontract of
een wervingscertificaat alvorens een actieve AMKA wordt uitgereikt, zoals uiteengezet
in het RSA-rapport van maart 2025, maakt hij niet aannemelijk dat hij in geval van
terugkeer naar Griekenland geen werk en huisvesting zal kunnen vinden en hij de
vereiste documenten niet zal kunnen voorleggen voor het verkrijgen en/of het activeren
van een AMKA, zoals bijvoorbeeld door het neerleggen van een werkbelofte. Verzoeker
heeft voorts, zoals blijkt supra, geen bijzondere kwetsbaarheid die belangrijke negatieve
gevolgen heeft op het vlak van zijn zelfredzaamheid en autonomie en die het hem
dermate moeilijk maakt om zich staande te houden.
Uit de informatie waaraan in de bestreden beslissing gerefereerd wordt, blijkt voorts dat
verzoeker in geval van terugkeer naar Griekenland en in afwachting van het verkrijgen
van zijn AMKA, wanneer hij daartoe de nodige stappen zet, niet verstoken zal zijn van
toegang tot gezondheidszorg, met name spoedeisende hulp en medicatie (gratis of tegen
een kleine vergoeding), op voorwaarde dat hij naar een openbaar ziekenhuis of medisch
centrum gaat: ‘If you do not have an AMKA, but you have a prescription from a doctor
at a public hospital or medical centre, even if it is hand written, you can get your
medicines for free from the pharmacy at the hospital where the doctor provided the
prescription’ (UNHCR Greece, ‘Living In Greece – Access to healthcare’, beschikbaar
op:
https://help.unhcr.org/greece/living-in-greece/access-to-healthcare;
‘Verslag
feitenonderzoek naar statushouders in Griekenland’, september 2024, p. 49-50).
Psychologische en psychiatrische gezondheidszorg is ook gedekt: mensen die noch een
voorlopig sociale zekerheidsnummer (PAAYPA), noch een sociaalzekerheidsnummer
(AMKA) hebben, kunnen gratis psychiatrische en neurologische geneesmiddelen
krijgen als deze worden voorgeschreven door een psychiater of neuroloog die werkzaam
is in een openbaar of particulier ziekenhuis en/of in lokale eerstelijnszorgeenheden of centra (UNHCR, Information Guide for Beneficiaries of International Protection,
november 2023, p. 42-43).
NGO’s beheren ook medische centra en poliklinieken die verschillende medische
diensten aanbieden aan statushouders. Daarnaast hebben veel gemeenten medische
centra waar statushouders en asielzoekers, ook degenen zonder AMKA, gebruik van
kunnen maken (Nederlands Ministerie van Buitenlandse Zaken, Verslag
feitenonderzoek naar statushouders in Griekenland, september 2024, p. 50).
Zelfs indien verzoeker stappen moet ondernemen om een duplicaat van zijn gedrukte
verblijfsvergunning te verkrijgen, blijft hij gedurende de wachttijd toegang houden tot
de sociale zekerheid, de arbeidsmarkt, een bankrekening en de huur van goederen.
Verzoekers betoog dat hij hier geen toegang toe zou hebben kan dus geenszins worden
gevolgd.
Verzoeker toont dan ook niet aan dat hij in geval van terugkeer naar Griekenland en in
de mate hij nood heeft aan medische en/of psychologische opvolging, hij hiervan
verstoken zal blijven en hij zou worden geconfronteerd met een situatie die in strijd is
met artikel 3 van het EVRM wegens de moeilijkheden om toegang te krijgen tot
medische verzorging of artikel 4 van het Handvest. De Raad herinnert er hierbij
overigens aan dat verzoeker zich niet beroept op een bijzondere mentale of fysieke
kwetsbaarheid die een zware, complexe en regelmatige behandeling zou vereisen.
Verzoeker brengt geen concrete en geobjectiveerde elementen bij die hier anders over
doen denken.
[…]
[…] Daar verzoeker internationale bescherming geniet in Griekenland, is er in België
geen behoefte aan internationale bescherming. Aangezien verzoeker reeds een
internationale beschermingsstatus werd toegekend in Griekenland die als toereikend
werd beoordeeld, diende de commissaris-generaal niet opnieuw te bepalen of hij nood
heeft aan een dergelijke status. De beoordeling of de verzoeker een gegronde vrees heeft
ECLI:BE:RVSCE:2026:ORD.16.713
VII-43.124-4/11
voor vervolging of een reëel risico loopt op ernstige schade in zijn land van herkomst,
dient slechts te worden gemaakt indien het vermoeden, dat de aan verzoeker toegekende
bescherming in Griekenland effectief is, wordt ontkracht. Verzoeker is op dit punt in
gebreke gebleven. Gelet op het voorgaande, kan hij niet gevolgd worden waar hij
aanvoert dat zijn volledig asieldossier dient opgevraagd te worden bij de bevoegde
Griekse autoriteiten.”
Uit
het
voorgaande
blijkt
dat
de
Raad
voor
Vreemdelingenbetwistingen, anders dan verzoeker voorhoudt, zijn onderzoek niet beperkt tot
de vaststelling dat verzoeker op 8 juni 2023 in Griekenland werd erkend als vluchteling. Hij
overweegt dat verzoeker beschikt over een verblijfsvergunning, geldig tot 7 juni 2026, hetgeen
verzoeker niet betwist, dat verzoeker geen concrete gegevens of verifieerbare elementen
bijbrengt die aantonen dat zijn status in Griekenland is ingetrokken of opgeheven en het
administratief dossier evenmin concrete aanwijzingen in die zin bevat, dat verzoeker stelt zijn
Griekse verblijfsvergunning vernietigd te hebben, doch dit een loutere bewering betreft die
niet wordt gestaafd door een attest van verlies, en dat in de aanvankelijk bestreden beslissing
wordt verduidelijkt dat personen die internationale bescherming genieten in Griekenland bij
verlies van hun gedrukte verblijfsvergunning niet dezelfde moeilijkheden zullen ondervinden
als bij het verlopen van die verblijfsvergunning. Bovendien kan verzoeker in geval van verlies
of diefstal een duplicaat bekomen van de gedrukte ADET. Verder in het bestreden arrest, waar
de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen de algemene situatie voor begunstigden van
internationale bescherming in en bij terugkeer naar Griekenland bespreekt, wordt onder andere
nog vastgesteld dat voor asielzoekers sinds 31 december 2020 automatisch een fiscaal
registratienummer (AFM) wordt aangemaakt bij hun beschermingsverzoek, dat dit fiscaal
registratienummer (het openen van) een bankrekening, de huur van onroerende goederen en
het verkrijgen van een sociale zekerheidsnummer (AMKA), dat toegang verleent tot de
gezondheidszorg en de arbeidsmarkt, mogelijk maakt en dat het fiscaal registratienummer en
het sociale zekerheidsnummer volgens de beschikbare informatie automatisch worden
gedeactiveerd wanneer de verblijfsvergunning verloopt.
Op grond van de voormelde elementen acht de Raad voor
Vreemdelingenbetwistingen het bewezen dat verzoeker nog steeds internationale bescherming
geniet in Griekenland. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen kon derhalve zonder
schending van artikel 57/6, § 3, 3°, van de vreemdelingenwet oordelen dat het vervolgens aan
verzoeker toevalt het bewijs te leveren dat hij geen of geen effectieve internationale
bescherming meer geniet in Griekenland.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ORD.16.713
VII-43.124-5/11
In de mate dat verzoeker een andere beoordeling voorstelt van de
voorhanden zijnde elementen, vraagt hij in wezen een nieuwe beoordeling van de zaak zelf,
waarvoor de Raad van State als cassatierechter niet bevoegd is.
Volgens verzoeker stelt de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen de
erkenning als vluchteling in Griekenland gelijk met het bestaan van “actuele en effectieve
bescherming”, om vervolgens de bewijslast van het tegendeel bij verzoeker te leggen.
De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen gaat in punt 5.5. van het
bestreden arrest omstandig in op de “situatie […] van personen die internationale bescherming
genieten in Griekenland”, waarbij hij met verwijzing naar het arrest van het Hof van Justitie
van de Europese Unie van 16 maart 2019 in de gevoegde zaken C-297/17, C-318/17, C-319/17
en C-438/17, Ibrahim tegen Duitsland, (hierna: arrest Ibrahim) besluit dat de beschikbare
landeninformatie “op zichzelf niet [volstaat] om zonder meer te concluderen dat de
bescherming die wordt geboden aan iedereen die daar internationale bescherming heeft
verkregen, niet langer effectief of voldoende zou zijn, noch dat alle statushouders bij een
terugkeer naar Griekenland zullen terechtkomen in een situatie van zeer verregaande materiële
deprivatie, ook al wordt de situatie er gekenmerkt door een grote onzekerheid of een sterke
verslechtering van de levensomstandigheden”, dat verzoeker “[m]et de loutere verwijzing naar
de bijgebrachte en beschikbare algemene landeninformatie […] dus niet aan[toont] dat elke
begunstigde van internationale bescherming in Griekenland zich in een situatie van zeer
verregaande materiële deprivatie zoals geduid door het Hof van Justitie bevindt of dat hij of
zij er bij terugkeer automatisch in zal belanden” en dat “[e]en individuele beoordeling […] dus
aan de orde [blijft]”.
In punt 5.8. van het bestreden arrest onderzoekt de Raad voor
Vreemdelingenbetwistingen vervolgens de concrete persoonlijke situatie van verzoeker.
Vooreerst oordeelt hij dat verzoeker niet aannemelijk maakt dat hij over een bijzondere
kwetsbaarheid beschikt die hem zou verhinderen om zijn rechten te doen gelden, verbonden
aan zijn status in Griekenland (punt 5.8.1.). Vervolgens treedt hij verzoeker niet bij waar hij
voorhoudt dat de aanvankelijk bestreden beslissing niet binnen een redelijke termijn werd
genomen (punt 5.8.2.). De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen verwijst tevens naar
verzoekers Griekse verblijfsvergunning, die nog geldig is tot 7 juni 2026, hetgeen verzoeker
niet betwist (punt 5.8.3.) en stelt vast dat de verwerende partij in de aanvankelijk bestreden
beslissing op basis van objectieve informatie terecht heeft geoordeeld dat zowel het AFM als
ECLI:BE:RVSCE:2026:ORD.16.713
VII-43.124-6/11
de AMKA pas worden gedeactiveerd wanneer de ADET verloopt en dat verzoeker, zelfs
indien hij stappen moet ondernemen om een duplicaat van zijn gedrukte ADET te verkrijgen,
tijdens die wachttijd toegang zal hebben tot de sociale zekerheid, de arbeidsmarkt, een
bankrekening en de huur van goederen (punt 5.8.4.). In punt 5.8.5. van het bestreden arrest
overweegt hij dat verzoeker slechts beperkte stappen zette op het vlak van huisvesting en
tewerkstelling zodat hij bezwaarlijk kan stellen dat hij geen kans maakt om een job, onderdak
of toegang tot medische zorgen te verkrijgen. Verzoeker had geen oprechte intentie om een
duurzaam bestaan op te bouwen in Griekenland en slaagt er niet in aan te tonen dat zijn rechten
als statushouder in Griekenland niet werden geëerbiedigd. Evenmin toont verzoeker volgens
de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen aan dat hij niet de nodige zelfredzaamheid zou
hebben om in zijn levensbehoeften te kunnen voorzien (punt 5.8.6.). Hij stelt in punt 5.8.7.
van het bestreden arrest vast dat verzoeker de beoordeling uit de aanvankelijk bestreden
beslissing dat zijn aanvaring met vijf dieven niet beschouwd kan worden als een onmenselijke
of vernederende behandeling die een terugkeer naar Griekenland verhindert, niet betwist. Ten
slotte benadrukt de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen in punt 5.8.8. van het bestreden
arrest dat loutere verwijzingen naar algemene landenrapporten niet volstaan om aan te tonen
dat een verzoeker, buiten zijn wil en zijn persoonlijke keuzes om, terechtkomt of is
terechtgekomen in een toestand van zeer verregaande materiële deprivatie die hem niet in staat
stelt om te voorzien in zijn meeste elementaire behoeften. Zulks dient in concreto aannemelijk
te worden gemaakt door verzoeker, die daartoe evenwel in gebreke blijft. Bovendien verwijst
de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen naar het arrest Ibrahim alsook naar het arrest van
het Hof van Justitie van de Europese Unie van 16 maart 2019 in de zaak C-163/17, Jawo tegen
Duitsland en oordeelt hij onder meer dat een mogelijk kwaliteitsverschil tussen EU-lidstaten
op het vlak van gezondheidszorg, sociale bescherming en aangepast onderwijs niet volstaat
om te besluiten dat verzoeker bij terugkeer naar Griekenland zal belanden in een situatie die
kan worden beschouwd als onmenselijk of vernederend in de zin van artikel 3 van het Europees
Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden of
artikel 4 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.
Uit
het
voorgaande
blijkt
dat
de
Raad
voor
Vreemdelingenbetwistingen zowel met algemene landeninformatie als met verzoekers
individuele situatie rekening heeft gehouden. Verzoeker wijst op de vereiste van een
individueel en actueel onderzoek, maar hij beperkt zich daarbij tot algemene opmerkingen,
zonder in het licht van de concrete motieven van het bestreden arrest aannemelijk te maken
dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen bepaalde elementen op onwettige wijze buiten
ECLI:BE:RVSCE:2026:ORD.16.713
VII-43.124-7/11
beschouwing zou hebben gelaten of bepaalde kritiek niet of onvoldoende zou hebben
beantwoord.
Wat
verzoekers
zelfredzaamheid
betreft
en
aangaande
de
inspanningen die hij leverde om zijn levensomstandigheden in Griekenland te verbeteren,
overweegt de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen in het bestreden arrest:
“[…] Zoals in de bestreden beslissing terecht wordt gesteld volstaat het gegeven dat
verzoeker bepaalde moeilijkheden ondervond zoals op het vlak van werkgelegenheid of
huisvesting, niet om te besluiten dat hij door de onverschilligheid van de Griekse
overheden en voor zover hij volledig afhankelijk zou zijn van overheidssteun, buiten
zijn wil en persoonlijke keuzes om, is terechtgekomen in een situatie van verregaande
materiële deprivatie die hem niet in staat stelt te voorzien in zijn meest elementaire
behoeften zoals eten, zich wassen en beschikken over woonruimte, en negatieve
gevolgen zou hebben voor zijn fysieke of mentale gezondheid of hem in een toestand
van achterstelling zou brengen die onverenigbaar is met de menselijke waardigheid,
noch zijn er concrete indicaties dat dit het geval zou zijn bij een terugkeer naar
Griekenland.
Het is niet onredelijk om van verzoeker, die in Griekenland erkend werd als vluchteling,
te verwachten dat hij inspanningen levert om zijn levensomstandigheden aldaar te
verbeteren en er een bestaan uit te bouwen. Uit de verklaringen en het gedrag van
verzoeker blijkt evenwel niet dat hij doorgedreven pogingen heeft ondernomen om werk
en onderdak te zoeken. De houding en het handelen van verzoeker duiden er
daarentegen op dat hij geenszins van plan was om in Griekenland een duurzaam leven
en een toekomst uit te bouwen.
Verzoeker heeft zich louter geïnformeerd bij vrienden en fabrieken en ging langs straten
op zoek naar werk […], maar heeft zich hiervoor nooit gewend tot organisaties,
uitzendbureaus of officiële instanties die hem hadden kunnen bijstaan bij zijn toegang
tot de arbeidsmarkt. Zijn verklaring dat dergelijke organisaties hem
hoogstwaarschijnlijk niet zouden hebben geholpen omdat hij geen AMKA of AFM had
[…], berust op loutere veronderstellingen en kan niet dienen als een daadwerkelijke
poging om zijn rechten als statushouder in Griekenland te doen gelden. Bovendien
strookt dit niet met wat supra uiteengezet werd over de afgifte van een AMKA en AFM.
Hoe dan ook is hij er wel degelijk in geslaagd om gedurende een korte periode, zij het
onofficieel, te werken, maar gebruikte hij zijn loon om zijn vertrek naar België te
bekostigen in plaats van om in zijn levensonderhoud of huisvesting in Griekenland te
voorzien […]. Het geheel van deze elementen bevestigt dat verzoeker geen afdoende en
geloofwaardige inspanningen heeft geleverd om werk te vinden in Griekenland,
ondanks dat hij internationale bescherming genoot en in staat werd geacht om, met de
nodige inzet, toegang te verkrijgen tot de arbeidsmarkt.
Voorts maakt verzoeker zijn moeilijkheden op het vlak van huisvesting niet
aannemelijk. Hij verklaart dat hij eerst bij een vriend verbleven heeft en dan afwisselend
verbleef in een verlaten woning en in een accommodatie in […] als hij inkomsten had
uit een tewerkstelling […]. Zelfs indien deze huisvestingsomstandigheden niet ideaal
waren, blijkt niet dat hij er tijdens zijn verblijf niet in geslaagd was om er in zijn
basisvoorzieningen te voorzien en hij er terecht was gekomen in een situatie van
verregaande materiële deprivatie. Hij beschikte wel degelijk over toegang tot
basisvoorzieningen zoals water en elektriciteit en kon voedsel krijgen via een vriend
[…]. Voorts toont hij niet aan dat hij concrete stappen heeft ondernomen om zijn
ECLI:BE:RVSCE:2026:ORD.16.713
VII-43.124-8/11
woonsituatie te verbeteren of hulp te zoeken bij bevoegde instanties of organisaties. Hij
heeft het opvangcentrum vrijwel onmiddellijk na zijn erkenning als vluchteling verlaten,
zonder enige voorbereiding of regeling voor zijn verdere verblijf […]. Dat het in […]
zeer moeilijk was om huisvesting te vinden wegens een gebrek aan werkgelegenheid
(ibid.), overtuigt niet, gelet op de beperkte inspanningen die hij heeft geleverd om
daadwerkelijk werk te vinden.
Nu verzoeker beperkte stappen heeft gezet op het vlak van huisvesting en
tewerkstelling, kan hij bezwaarlijk stellen dat hij geen kans maakte op het verkrijgen
van een job of onderdak of toegang tot medische zorgen. Het algemeen betoog in zijn
verzoekschrift en aanvullende nota’s doet hier geen afbreuk aan. Aangezien geen
oprechte intentie kan blijken om een duurzaam bestaan op te bouwen in Griekenland, is
het voor verzoeker onmogelijk om conclusies te trekken omtrent de mogelijkheden op
vlak van huisvesting, werkgelegenheid, gezondheidszorg of het aanbieden van
taalcursussen in Griekenland en slaagt hij er op geen enkele manier in om aan te tonen
dat zijn rechten als statushouder er niet werden geëerbiedigd.
[…] Verder toont verzoeker, die aldus geen blijk geeft van een bijzondere
kwetsbaarheid, niet aan dat hij niet de nodige zelfredzaamheid heeft om in zijn
levensbehoeften te voorzien. Zoals reeds supra uiteengezet, slaagde hij er in om zich
staande te houden in Griekenland en zijn er verder geen elementen aanwezig in het
administratief dossier die het tegendeel doen besluiten. Voorts blijkt zijn
zelfredzaamheid ook uit het feit dat hij erin slaagde om Gaza op legale wijze te verlaten
[…], in Griekenland de procedure te doorlopen om een reispas te verkrijgen en een
advocaat onder de arm te nemen […] en uit het feit dat hij gedurende zijn verblijf in
Turkije in staat was om werk te vinden […]. Hij beschikte eveneens over een netwerk
van vrienden van wie hij af en toe geld kon lenen […]. Bovendien is hij wel degelijk bij
machte om een andere taal te leren, nu hij erkent een beetje Engels te praten […]. De
motieven in verband met zijn zelfredzaamheid weergegeven in de bestreden beslissing
worden door verzoeker niet in concreto weerlegd, waardoor deze, bij gebrek aan
dienstig verweer en daar zij pertinent en draagkrachtig zijn, integraal worden
bijgetreden.”
Met
zijn
algemene
kritiek
dat
de
Raad
voor
Vreemdelingenbetwistingen de “[u]nierechtelijke toets […] vereng[t]” door hem “een
algemene verplichting tot ‘uitputting’ van alle stappen” op te leggen, gaat verzoeker voorbij
aan de omstandige beoordeling van zijn persoonlijke situatie in punt 5.8. en verder van het
bestreden arrest (zie supra). Hij toont op die manier geen schending aan van de bepalingen
waarop hij zich beroept. Op basis van de omstandige beoordeling van verzoekers persoonlijke
situatie concludeert de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen in punt 5.9. van het bestreden
arrest dat hij “[a]lles samengenomen […] van oordeel [is] dat verzoeker geen elementen heeft
aangebracht waaruit blijkt dat van hem niet redelijkerwijs zou kunnen worden verwacht dat
hij zich beroept op de beschermingsstatus die hem in Griekenland reeds werd toegekend en de
rechten die daaruit voortvloeien” en in punt 5.10. dat “[h]et vermoeden dat zijn grondrechten
als begunstigde van internationale bescherming in Griekenland zullen worden geëerbiedigd,
[…] niet [wordt] weerlegd”.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ORD.16.713
VII-43.124-9/11
De door artikel 149 van de Grondwet aan de rechter opgelegde
verplichting om zijn rechterlijke uitspraak te motiveren heeft het karakter van een
vormvereiste met beperkte draagwijdte. Een uitspraak is gemotiveerd wanneer de rechter
duidelijk en ondubbelzinnig de redengeving uiteenzet – al ware die redengeving verkeerd of
onwettig – die hem ertoe brengt de beslissing te nemen. Tegenstrijdige motieven heffen elkaar
op en leiden aldus tot een gemis aan motivering.
Opnieuw gaat verzoeker met zijn kritiek voorbij aan de omstandige
motivering die het bestreden arrest bevat over zijn persoonlijke situatie. Verzoeker toont niet
aan dat die motivering tegenstrijdig zou zijn of niet zou volstaan in het licht van de
jurisdictionele motiveringsplicht als vormvereiste, doch hij vraagt in wezen een nieuwe
beoordeling van de zaak zelf, waarvoor de Raad van State als cassatierechter niet bevoegd is.
Verzoeker haalt nog aan dat het gegeven “[d]at verzoeker destijds
geen (of onvoldoende) beroep deed op een programma […], op zichzelf, niet [kan] volstaan
om het huidige risico bij terugkeer uit te sluiten” en de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen
verwijt “een irrelevante procedurele weg [in te roepen] om de toetsing onder artikel 3 EVRM
/ artikel 4 Handvest uit te sluiten” door te verwijzen naar artikel 9ter van de vreemdelingenwet
en niet afdoende te motiveren waarom de “reële praktische drempels tot zorg” in combinatie
met verzoekers relaas en stukken “nooit tot een risico-inschatting kunnen leiden”. Ook met
deze kritiek gaat verzoeker voorbij aan de omstandige beoordeling van zijn persoonlijke
situatie in het bestreden arrest. Hij toont niet aan welke omstandigheden de Raad voor
Vreemdelingenbetwistingen op onwettige wijze buiten beschouwing zou hebben gelaten noch
op welke aangevoerde elementen niet zou zijn geantwoord in strijd met artikel 149 van de
Grondwet. In de mate dat verzoeker het niet eens is met de door de eerste rechter gemaakte
feitelijke beoordeling, dient te worden herhaald dat de Raad van State als cassatierechter niet
in de beoordeling treedt van de zaak zelf.
Het enige middel is, voor zover ontvankelijk, kennelijk ongegrond.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ORD.16.713
VII-43.124-10/11
BESLUIT:
-
Het cassatieberoep is niet toelaatbaar.
-
Verzoeker wordt verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op een
rolrecht van 200 euro.
Deze beschikking is, na beraad, uitgesproken te Brussel op zes mei tweeduizend zesentwintig,
door:
Frédéric Vanneste,
staatsraad,
bijgestaan door
Bryan Geerts,
toegevoegd griffier.
De griffier
De staatsraad
Bryan Geerts
Frédéric Vanneste
ECLI:BE:RVSCE:2026:ORD.16.713
VII-43.124-11/11
