RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND Bestuursrecht zaaknummer: UTR 26/1349 uitspraak van de enkelvoudige kamer van 16 oktober 2026 in de zaak tussen [eiser] , uit [woonplaats] , eiser en het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Utrecht, verweerder (gemachtigde: E.H. Siemeling). Inleiding 1. In deze uitspraak beslist de rechtbank over het beroep van eiser ingesteld op 15 februari 2026. 1.1. Omdat de rechtbank kennelijk onbevoegd is, doet de rechtbank uitspraak zonder zitting. Artikel 8:54 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) maakt dat mogelijk. Beoordeling door de rechtbank 2. Eiser heeft beroep ingesteld tegen het uitblijven van een reactie op zijn e-mail van 9 februari 2026. 3. Om bij de bestuursrechter te kunnen procederen, moet er een besluit zijn in de zin van de Algemene wet Bestuursrecht (Awb). Voor het instellen van beroep wordt het schriftelijk weigeren om een besluit te nemen of het niet tijdig nemen van een besluit aangemerkt als een besluit in de zin van de Awb. 4. De rechtbank oordeelt dat hier geen sprake is van het niet tijdig nemen van een besluit als hiervoor bedoeld. Eiser heeft in zijn e-mail van 9 februari 2026 de wethouder van de gemeente Utrecht verzocht om een nieuw onderzoek te laten instellen door een onafhankelijk onderzoeksbureau naar de inval van de politie op 29 juli 2010 in de woning waar eiser op dat moment verbleef. Dit verzoek is geen aanvraag in de zin van de Awb, omdat de beslissing op dat verzoek geen besluit in de zin van de Awb oplevert, nu die beslissing niet is gebaseerd op een publiekrechtelijke grondslag. Dat betekent dat verweerder ook niet is gehouden om op dit het verzoek een besluit te nemen. Van het niet tijdig nemen van een besluit kan daarom geen sprake zijn. 5. Dit betekent dat er geen beroep kan worden ingesteld bij de bestuursrechter op grond van artikel 8:1 van de Awb. Omdat geen beroep kan worden ingesteld op grond van artikel 8:1 van de Awb verklaart de bestuursrechter zich onbevoegd van het beroep kennis te nemen. 6. Omdat de bestuursrechter zich onbevoegd verklaart, zal worden afgezien van het heffen van het griffierecht. Vermoeden van misbruik van recht 7. De rechtbank stelt vast dat eiser over deze kwestie al veel procedures heeft gevoerd, waarin hij bijna zonder uitzondering niet-ontvankelijk wordt verklaard. In deze procedures dient eiser steeds dezelfde verzoeken in bij verweerder, het Openbaar Ministerie, het College van Procureurs-generaal, de Procureur-Generaal van de Hoge Raad en bij de minister van Justitie en Veiligheid. De rechtbank verwijst onder meer naar de procedures met zaaknummers UTR 17/4372, UTR 17/4294, UTR 17/5121, UTR 20/1009-V, UTR 20/1239, UTR 20/3478, UTR 20/3195, UTR 21/801, UTR 21/809, UTR 22/5830, UTR 23/524, UTR 23/610, UTR 24/4615 en UTR 25/2374. 8. Naast de uitspraken met de hiervoor genoemde zaken heeft de rechtbank in de afgelopen jaren nog meer dan 20 uitspraken gedaan over door eiser ingediende verzoeken in andere kwesties met overheidsorganen. Daarbij overlegt eiser vaak geen besluit en maakt hij niet duidelijk waartegen de procedure is gericht. In die uitspraken is eiser veelal in het ongelijk gesteld en is eiser al meermaals duidelijk gemaakt dat zijn beroep niet is gericht tegen een besluit en dat de bestuursrechter daarom niet bevoegd is. 9. Het procesgedrag van eiser laat zich kenmerken door het veelvuldig procederen terwijl op voorhand vaststaat dat hij hiermee niet kan bereiken wat hij beoogt, zonder dat daarbij griffierecht wordt geheven. Daarbij vecht eiser in feite steeds dezelfde kwesties aan. Dit is inmiddels zodanig evident dat het desondanks blijven procederen bij de bestuursrechter blijkt geeft van misbruik van recht. Daarbij doet eiser standaard een beroep op betalingsonmacht voor het griffierecht. 10. Door vaak procedures te voeren waarvan voor eiser duidelijk zou moeten zijn wat de uitkomst ervan is, legt eiser een groot beslag op de capaciteit van gerechten en bestuursorganen. Dit betekent dat eiser misbruik heeft gemaakt van de bevoegdheid om een bestuursrechtelijk rechtsmiddel in te stellen. Omdat de rechtbank voor toekomstige zaken uitgaat van het vermoeden dat eiser misbruik van recht maakt, zal hem in beginsel geen vrijstelling van griffierecht worden verleend. 11. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. Beslissing De rechtbank verklaart zich onbevoegd. Deze uitspraak is gedaan door mr. mr. G. Schnitzler, rechter, in aanwezigheid van mr. mr. L.E. Mollerus, griffier. Uitgesproken in het openbaar op 16 oktober 2026. griffier rechter Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op: Informatie over verzet Als partijen het niet eens zijn met deze uitspraak, kunnen zij een verzetschrift sturen naar de rechtbank waarin zij uitleggen waarom zij het niet eens zijn met deze uitspraak. Het verzetschrift moet worden ingediend binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. Als partijen graag een zitting willen om het verzetschrift toe te lichten, moeten zij dit in het verzetschrift vermelden. Op grond van artikel 6:2 van de Awb. Als bedoeld in artikel 1:3, derde lid van de Awb.