RECHTBANK AMSTERDAM
Bestuursrecht
zaaknummer: AMS 22/2226
uitspraak van de meervoudige kamer van 23 september 2026 in de zaak tussen
[eiseres] , uit Vught, eiseres
en
de korpschef van politie, verweerder (hierna: de korpschef)
(gemachtigden: mrs. E.W.V. Stevens en T. Gillhaus).
Procesverloop
Eiseres heeft op 16 september 2021 een verzoek bij de korpschef gedaan op grond van de Wet politiegegevens (Wpg) om inzage in haar politiegegevens. De korpschef heeft het inzageverzoek met een besluit van 16 maart 2022 toegewezen (het bestreden besluit 1).
Eiseres heeft beroep ingesteld tegen het bestreden besluit 1.
De korpschef heeft naar aanleiding van het beroep twee aanvullende besluiten genomen op het inzageverzoek; één op 1 december 2023 (het bestreden besluit 2) en één op 6 augustus 2024 (het bestreden besluit 3). Op grond van artikel 6:19 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) heeft het beroep van eiseres tegen het bestreden besluit 1 mede betrekking op de bestreden besluiten 2 en 3.
De korpschef heeft op 23 december 2025 gereageerd met een verweerschrift.
Eiseres heeft op 5 augustus 2026 een aanvullend beroepschrift ingediend en op 11 augustus 2026 haar beroep nogmaals aangevuld.
De korpschef heeft stukken ingediend en verzocht om geheimhouding als bedoeld in artikel 8:29 van de Awb.
De rechtbank heeft het beroep op 20 augustus 2026 op zitting behandeld. Hieraan hebben deelgenomen: eiseres en de gemachtigden van de korpschef. Ook waren aanwezig[vader van eiseres] , vader van eiseres, en [naam] aan de zijde van de korpschef.
Eiseres heeft ter zitting toestemming verleend om mede op grondslag van de geheime stukken uitspraak te doen.
Beoordeling door de rechtbank
Totstandkoming van het bestreden besluit
Achtergrond van het inzageverzoek
- Eiseres is in 2014 en 2015 onderwerp geweest van een strafrechtelijk onderzoek met de naam ‘ [onderzoek] ’ (hierna: het onderzoek). De vader van haar dochter heeft aangifte gedaan wegens onttrekking van die dochter aan het ouderlijk gezag en het verborgen houden van een minderjarige die aan het ouderlijk gezag is onttrokken, nadat eiseres met haar dochter in september 2014 naar Portugal was verhuisd. Tijdens dit onderzoek is hulp ingeschakeld van de liaison officer van de politie in Portugal. Ook is in september 2015 een rechtshulpverzoek gedaan aan de Portugese autoriteiten en een Europees Arrestatiebevel (EAB) uitgevaardigd tegen eiseres. De vader heeft tevens het tv-programma “ [tv-programma] ” ingeschakeld. De medewerkers van dit programma hebben eiseres en haar dochter in Portugal getraceerd. Eiseres is op grond van het EAB aangehouden, maar later vrijgelaten en na een sepot is zij strafrechtelijk niet vervolgd. Eiseres heeft nadien onder andere een inzageverzoek ingediend op grond van artikel 25 van de Wpg, een inzageverzoek op grond van de Wet bescherming persoonsgegevens en meerdere Wob- en Woo-verzoeken bij verschillende ministers.
Het verzoek
- Eiseres heeft met het onderhavige inzageverzoek de korpschef gevraagd of hij over de periode vanaf september 2014 tot de datum van het verzoek haar persoon betreffende politiegegevens heeft verwerkt, welke dat zijn, wat het doel is van deze verwerking, aan wie de korpschef deze gegevens eventueel heeft verstrekt en op grond waarvan, wat de herkomst is van de gegevens en wanneer deze aan de korpschef zijn verstrekt.
De bestreden besluitvorming en inzagemomenten
-
Met het bestreden besluit 1 heeft de korpschef het verzoek van eiseres toegewezen. De korpschef heeft in dat besluit een overzicht opgenomen van alle registraties en meldingen waarin informatie over eiseres is verwerkt. In het overzicht is ook één registratie vermeld, waarin politiegegevens van eiseres zijn verwerkt en vervolgens doorgezonden naar het Openbaar Ministerie (OM). De korpschef heeft eiseres voor inzage in die registratie verwezen naar het OM, omdat deze gegevens niet onder de Wpg maar onder de Wet Justitiële en strafvorderlijke gegevens vallen.
-
Met het bestreden besluit 2 heeft de korpschef aanvullend op het verzoek beslist omdat gebleken was dat bij het bestreden besluit 1 niet alle verzochte politiegegevens waren betrokken. De aanvullende besluitvorming betreft de relevante politiegegevens verwerkt in het onderzoek ‘ [onderzoek] ’, bestaande uit het procesdossier, het bijzonder opsporingsbevoegdhedendossier (BOB-dossier) en het restdossier, e-mails en overige documenten. De korpschef heeft inzage in het restdossier, de e-mails en overige documenten gedeeltelijk geweigerd ter vermijding van nadelige gevolgen voor de voorkoming, de opsporing, het onderzoek en de vervolging van strafbare feiten of de tenuitvoerlegging van straffen.
-
Op 17 januari 2024 heeft een inzagemoment plaatsgevonden waarbij eiseres inzage heeft gehad in de gelakte versies van het BOB- en procesdossier.
-
Met het bestreden besluit 3 heeft de korpschef eiseres ook inzage toegekend in het restdossier. De korpschef heeft verder de weigering van inzage in de e-mailberichten en overige documenten per categorie nader gemotiveerd. Eiseres is met betrekking tot deze informatie inzage toegezegd in overzichten met daarin opgenomen de van haar verwerkte politiegegevens, een indicatie van het documentnummer, paginanummer, de aard van het document, de datum, afzender en ontvanger van de e-mail. Ook is in het overzicht een indicatie opgenomen va n de weigeringsgrond voor zover die op de geweigerde passages van toepassing zijn.
-
Vervolgens hebben op 21 augustus 2024 en 4 september 2024 opnieuw inzagemomenten plaatsgevonden. Eiseres heeft inzage gekregen in de gelakte versie van een door de korpschef opgesteld overzicht van de politiegegevens van eiseres, waar de politiegegevens van eiseres uit het restdossier, de overige documenten en e-mailberichten zijn opgenomen.
Omvang van het geding
- Met de bestreden besluiten 2 en 3 heeft de korpschef tweemaal naar aanleiding van de beroepsgronden van eiseres de voorgaande bestreden besluiten aangevuld omdat die onvolledig waren. De rechtbank verklaart daarom het beroep, voor zover gericht tegen de bestreden besluiten 1 en 2, gegrond.
Zijn de politiegegevens van eiseres verwerkt op grond van een wettelijke grondslag?
-
Eiseres voert aan dat de korpschef in het kader van het onderzoek geen wettelijke grondslag had om haar politiegegevens te verwerken. Er is feitelijk namelijk geen sprake van het plegen van het strafbare feit waarvan aangifte tegen eiseres is gedaan. Er kan dus geen opsporingsgrondslag zijn als bedoeld in artikel 3 van de Wpg. Eiseres heeft duidelijk gemaakt dat dit voor haar de kern van het geschil is.
-
De rechtbank kan in deze procedure niet beoordelen of de korpschef de politiegegevens van eiseres rechtmatig en op basis van een wettelijke grondslag heeft verwerkt. Deze procedure ziet namelijk op een inzageverzoek op grond van artikel 25 van de Wpg. De rechtbank kan enkel de bestreden besluiten toetsen, dat wil zeggen of de korpschef zorgvuldig uitvoering heeft gegeven aan het inzageverzoek en of weigering van inzage op grond van artikel 27 van de Wpg noodzakelijk en evenredig is. Deze beroepsgrond valt dan ook buiten de omvang van het geding en zal daarom verder niet besproken worden.
-
Voor zover eiseres voor het overige aanvoert dat de korpschef met de bestreden besluiten ten onrechte geen informatie heeft verstrekt over de noodzaak, de rechtmatigheid en de volledigheid van de verwerking van haar politiegegevens, geeft artikel 25 van de Wpg geen recht op deze informatie. Deze grond slaagt daarom niet.
Is de uitgevoerde zoekslag volledig?
-
Eiseres voert aan dat de korpschef meer politiegegevens van haar moet hebben verwerkt dan waar zij inzage in heeft gehad. Ook zijn de zoekslagen die de korpschef heeft verricht volgens eiseres te beperkt geweest.
-
Volgens rechtspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (hierna: de Afdeling) geldt ook in Wpg-zaken dat wanneer een bestuursorgaan stelt dat na onderzoek is gebleken dat een bepaald document niet of niet meer bij hem berust en een dergelijke mededeling niet ongeloofwaardig voorkomt, het in beginsel aan degene die om informatie verzoekt is om aannemelijk te maken dat, in tegenstelling tot de uitkomsten van het onderzoek door het bestuursorgaan, dat document toch onder het bestuursorgaan berust.
-
De rechtbank is van oordeel dat het in dit geval niet ongeloofwaardig is dat er niet meer documenten zijn en dat er niet meer politiegegevens van eiseres zijn verwerkt. De korpschef heeft in het bestreden besluit 2 toegelicht dat voor het inzageverzoek zoekslagen zijn gemaakt in de bedrijfsprocessensystemen van de politie: BVI-IB, BVH, BlueSpotMonitor, Landelijke Service Module en Summ-IT. In die systemen is gezocht naar politiegegevens met zoektermen die gerelateerd zijn aan de persoonsgegevens van eiseres, zoals haar BSN, en daarnaast met een zogeheten keno-sleutel, een combinatie van letters van haar voor- en achternaam en geboortedatum. Daarmee worden ook de registraties waaraan eiseres niet met een bepaalde rol is gekoppeld, gevonden indien haar persoonsgegevens in de tekst worden vermeld. Verder heeft de korpschef toegelicht dat andere zoekslagen alleen worden uitgevoerd als daar in het verzoek expliciet om gevraagd wordt. Naar aanleiding van het beroepschrift van eiseres en de stelling van eiseres dat haar uit verschillende Wob- en Woo-verzoeken is gebleken dat er meer documenten moeten zijn, heeft de korpschef de e-mails en documenten in de zoekslag betrokken die eiseres in haar beroepschrift genoemd heeft. In het verweerschrift heeft de korpschef verder uitgelegd dat die zoekslag zeer uitgebreid is geweest. Daarbij is specifiek gezocht in de e-mailbox van de liaision officer in Portugal en zijn voorgangers, de bij het onderzoek betrokken brigadier van de politie eenheid Amsterdam en andere betrokken politiefunctionarissen. De korpschef heeft per Wob-/Woo-document vastgesteld of 1) het document politiegegevens van eiseres bevat en 2) of zij het document niet al heeft ontvangen of ingezien. De documenten en e-mails met politiegegevens die eiseres nog niet eerder had ontvangen of ingezien, heeft de korpschef vervolgens inhoudelijk beoordeeld. De rechtbank is van oordeel dat de korpschef de uitgevoerde zoekslag hiermee voldoende inzichtelijk heeft gemaakt en dat gelet hierop niet ongeloofwaardig is dat er niet meer documenten zijn aangetroffen.
Mocht de korpschef de weigeringsgronden toepassen?
-
Eiseres betwist tot slot de toepassing van de weigeringsgronden uit artikel 27, eerste lid, onder b en d, van de Wpg. Samengevat stelt eiseres zich op het standpunt dat de korpschef met de bestreden besluiten 2 en 3 onvoldoende gemotiveerd heeft waarom inzage in de geweigerde informatie leidt tot schade aan de te beschermen belangen en waarom de weigering evenredig is. Zij benadrukt daarbij haar zwaarwegende belang bij inzage en meent dat de korpschef haar belang onvoldoende heeft afgewogen tegen de met de weigeringsgronden te beschermen belangen.
-
De rechtbank stelt vast dat eiseres met de bestreden besluit 2 en 3 inzage is verleend in het gehele onderzoeksdossier. De korpschef heeft de genoemde weigeringsgronden alleen toegepast op de ter inzage aangeboden overzichten van aangetroffen e-mails en overige documenten. De rechtbank is ook op dit punt van oordeel dat de beroepsgrond niet slaagt en overweegt als volgt.
-
Ten aanzien van de categorie ‘I. Namen/Persoonsgegevens van derden’ kan de beroepsgrond naar het oordeel van de rechtbank niet slagen, omdat deze namen en persoonsgegevens van derden niet onder het inzagerecht van eiseres vallen. Op grond van het inzagerecht uit artikel 25 van de Wpg heeft een betrokkene alleen recht op inzage in de hem betreffende politiegegevens en niet in die van anderen, ook niet wanneer die gegevens bijvoorbeeld politieambtenaren of officieren van justitie betreffen.
-
Ten aanzien van de categorieën ‘II. Meningen/indrukken en conclusies van derden’ en ‘III. Ter vermijding van nadelige gevolgen voor (huidige en toekomstige) opsporingsonderzoeken’ heeft de rechtbank kennis genomen van de uit het aan eiseres ter inzage gelegde overzicht van weggelakte passages. Gelet op de omvang van de geheime stukken heeft de rechtbank die stukken steekproefsgewijze gecontroleerd. De rechtbank is op basis van haar steekproef van oordeel dat de korpschef de genoemde weigeringsgronden correct heeft toegepast. Zo is de rechtbank van oordeel dat navolgbaar is dat inzage in de passage op pagina 381 van document 130, een journaalmutatie van 18 juni 2015, is geweigerd, omdat het overleg tussen de politie en het OM betreft naar aanleiding van conclusies en signalen van een derde ten behoeve van het opsporingsonderzoek. Ook pagina 193 van document 80, een doorgestuurde e-mail van 25 augustus 2015, mocht worden geweigerd, omdat het informatie en indrukken van een derde bevat ten behoeve van het opsporingsonderzoek. Tot slot heeft de rechtbank ook de notitie met betrekking tot pagina 224 van document 79, betreffende een proces-verbaal van 1 september 2015, ingezien en daarin bevestigd gezien dat het gaat om persoonsgegevens, meningen, indrukken en of conclusies en signalen van die derden ten behoeve van het opsporingsonderzoek. De rechtbank is van oordeel dat de korpschef met de gegeven motivering inzage heeft mogen weigeren ter bescherming van de genoemde belangen.
Overige gronden
- Ook voor het overige ziet de rechtbank in de gronden die eiseres heeft aangevoerd geen aanleiding om de rechtsgevolgen van bestreden besluiten 1 en 2 niet in stand te laten of het bestreden besluit 3 te vernietigen.
Conclusie
-
Het beroep, voor zover dat gericht is tegen de bestreden besluiten 1 en 2, is zoals aangegeven in rechtsoverweging 8. gegrond. Deze bestreden besluiten worden vernietigd. De rechtbank ziet aanleiding de rechtsgevolgen van de vernietigde bestreden besluiten 1 en 2 in stand te laten. Het beroep, voor zover gericht tegen het bestreden besluit 3, is ongegrond.
-
Omdat de korpschef in beroep twee aanvullende besluiten heeft genomen, ziet de rechtbank aanleiding te bepalen dat de korpschef het griffierecht aan eiseres moet vergoeden. Eiseres heeft geen proceskosten gemaakt die vergoed kunnen worden.
Beslissing
De rechtbank:
-
verklaart het beroep gericht tegen het bestreden besluit 1 en het bestreden besluit 2 gegrond;
-
bepaalt dat de rechtsgevolgen van de vernietigde bestreden besluiten 1 en 2 in stand blijven;
-
verklaart het beroep gericht tegen het bestreden besluit 3 ongegrond;
-
bepaalt dat de korpschef het griffierecht van € 184,- aan eiseres moet vergoeden.
Deze uitspraak is gedaan door mr. R. Hirzalla, voorzitter, mr. A.D. Belcheva en mr. K.S. Man, leden, in aanwezigheid van mr. N. Galjee-Melehi, griffier.
Uitgesproken in het openbaar op 23 september 2026.
griffier
voorzitter
Een afschrift van deze uitspraak is verzonden aan partijen op:
Informatie over hoger beroep
Tegen deze uitspraak kan hoger beroep worden ingediend bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State binnen zes weken na de dag waarop deze uitspraak is verzonden. De indiener van het hoger beroep kan de voorzieningenrechter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vragen om een voorlopige voorziening te treffen.
Bijlage: voor deze uitspraak belangrijke wet- en regelgeving
Wpg
Artikel 25, eerste lid, van de Wpg bepaalt:
1.De betrokkene heeft het recht om op diens schriftelijke verzoek van de verwerkingsverantwoordelijke binnen zes weken uitsluitsel te verkrijgen over de verwerking van hem betreffende persoonsgegevens en, wanneer dat het geval is, om die persoonsgegevens in te zien en om informatie te verkrijgen over:
a. de doelen en de rechtsgrond van de verwerking;
b. de betrokken categorieën van politiegegevens;
c. de vraag of de deze persoon betreffende politiegegevens gedurende een periode van vier jaar voorafgaande aan het verzoek zijn verstrekt en over de ontvangers of categorieën van ontvangers aan wie de gegevens zijn verstrekt, met name ontvangers in derde landen of internationale organisaties;
d. de voorziene periode van opslag of indien dat niet mogelijk is, de criteria om die termijn te bepalen;
e. het recht te verzoeken om rectificatie, vernietiging of afscherming van de verwerking van hem betreffende politiegegevens;
f. het recht een klacht in te dienen bij de Autoriteit persoonsgegevens, en de contactgegevens van die autoriteit;
g. de herkomst, voor zover beschikbaar, van de verwerking van hem betreffende politiegegevens.
De voor deze zaak belangrijke wetgeving staat in de bijlage bij deze uitspraak.
Als bedoeld in artikel 8:29, vijfde lid, van de Awb.
Als bedoeld in artikel 279 van het Wetboek van Strafrecht (Sr).
Als bedoeld in artikel 280 Sr.
Verzoeken op grond van de Wet openbaarheid van bestuur en de Wet open overheid.
Met proces-verbaalnummer PL1300-201463326, dat deel uitmaakt van het strafvorderlijk onderzoek ‘ [onderzoek] ’.
Als bedoeld in artikel 27, eerste lid, onder b, van de Wpg.
Bijvoorbeeld de uitspraak van de Afdeling van 15 oktober 2025, ECLI:NL:RVS:2025:4945 r.o. 7.1.
Algemene Verordening Persoonsgegevens.
Zie de uitspraak van de Afdeling van 3 mei 2025, ECLI:NL:RVS:2023:1735, r.o. 5.2.