RECHTBANK MIDDEN-NEDERLAND
Strafrecht
Zittingsplaats Utrecht
Parketnummers: 16-323799-24, 16-163441-24 (ttz gev.), 16-275937-25 (ttz gev.),
16-160109-23 (vord. tul), 16-255333-23 (vord. tul).
Tegenspraak
Vonnis van de meervoudige kamer van 14 juli 2026 in de strafzaak van:
[verdachte] ,
geboren op 2 [geboortedatum] in [geboorteplaats] ,
nu gedetineerd in de penitentiaire inrichting [locatie] in [plaats] ,
(hierna: [verdachte] ).
1Zitting
De strafzaak van [verdachte] is inhoudelijk behandeld op de besloten zitting van 30 juni 2026.
Op de zitting waren aanwezig:
[verdachte] ;
de officier van justitie: mr. L. Rinsma;
de moeder van [verdachte] ;
de advocaat van [verdachte] : mr. R. Dijkstra (hierna: de advocaat);
namens de Raad voor de Kinderbescherming: [A] ;
namens Reclassering Nederland: [B] ;
[C] , psychiater (hierna: de psychiater);
[D] , GZ-psycholoog (hierna: de psycholoog);
de advocaat van de benadeelde partijen [benadeelde] en [winkel] : mr. G.S. Jongstra;
de gemachtigde van de benadeelde partijen [E] , [F] en [G] : [H] (Slachtofferhulp Nederland).
2Tenlastelegging
De officier van justitie beschuldigt [verdachte] ervan dat hij, samengevat:
16-323799-24 (hierna: dagvaarding 1)
feit 1 op 28 september 2024 in Hoogland, gemeente Amersfoort, samen met anderen heeft geprobeerd [winkel] ’ met geweld te overvallen, door een vuurwapen op [benadeelde] te richten, meerdere schoten te lossen en vervolgens met dat vuurwapen op meerdere personen te richten;
feit 2 op 28 september 2024 in Hoogland, gemeente Amersfoort, samen met anderen heeft geprobeerd [benadeelde] af te persen;
16-163441-24 (hierna: dagvaarding 2)
feit 1 in de periode van 2 maart tot en met 3 april 2024 in Naarden, Blaricum en Bilthoven, samen met anderen [F] , [I] en [E] heeft opgelicht door middel van bankhelpdeskfraude, waarbij zij zijn bewogen tot het afgeven van hun pinpassen, geld en/of sieraden;
feit 2 in de periode van 2 maart tot en met 3 april 2024 in Naarden, Blaricum, Bilthoven en/of Amsterdam van [F] , [I] en [E] geld heeft gestolen door middel van een valse sleutel, door onbevoegd gebruik te maken van hun bankpassen en pincodes;
16-275937-25 (hierna: dagvaarding 3)
op 2 oktober 2024 in Mechelen (België), samen met anderen, opzettelijk 90,36 gram hasj heeft afgeleverd, vervoerd of aanwezig heeft gehad.
De volledige tekst van de beschuldiging staat in bijlage I bij dit vonnis.
3Bewijs
3.1.
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie stelt zich op het standpunt dat kan worden bewezen dat [verdachte] alle feiten heeft gepleegd.
3.2.
Standpunt van de verdediging
De advocaat verzoekt de rechtbank om [verdachte] vrij te spreken van het drugsfeit (het feit op dagvaarding 3). Tegen de overige beschuldigingen voert de advocaat geen verweer.
3.3.
Oordeel van de rechtbank
3.3.1.
Vrijspraak dagvaarding 3
De rechtbank oordeelt dat het in dagvaarding 3 genoemde feit niet is bewezen en zal [verdachte] daarvan vrijspreken. De rechtbank legt hierna uit waarom.
De beschuldiging houdt in dat [verdachte] tennisballen gevuld met hasj over de gevangenismuur in Mechelen in België heeft gegooid. [verdachte] heeft daar zelf over verklaard dat hij tennisballen over de muur heeft gegooid, maar dat hij niet wist dat er hasj in de tennisballen zat.
Op basis van het Belgische dossier kan de rechtbank niet buiten redelijke twijfel vaststellen dat de substantie die in de tennisballen is aangetroffen hasj was. Uit het dossier blijkt namelijk niet dat de substantie door middel van een forensische drugsanalyse is onderzocht of indicatief is getest met een daarvoor bestemde drugstest. Verder bevat het dossier geen andere aanknopingspunten op basis waarvan de rechtbank kan vaststellen dat het inderdaad om hasj gaat, als bedoeld in lijst 2 van de Opiumwet. Om die reden spreekt de rechtbank [verdachte] van dit feit vrij.
3.3.2.
Bewijsmiddelen dagvaarding 1 en 2
[verdachte] bekent dat hij de feiten op dagvaarding 1 en 2, namelijk de poging tot een overval/afpersing en de oplichtingen (bankhelpdeskfraude) en diefstallen met de pinpassen heeft gepleegd, zoals deze hieronder bewezen zijn verklaard. Door of namens hem is ook niet om vrijspraak van die feiten gevraagd. In die situatie hoeft de rechtbank niet de inhoud van de bewijsmiddelen op te schrijven. De rechtbank noemt daarom alleen de bewijsmiddelen waarop zij haar oordeel baseert:
dagvaarding 1, feiten 1 en 2:
de bekennende verklaring van [verdachte] , afgelegd op de zitting van 30 juni 2026;
het proces-verbaal van aangifte door [benadeelde] , opgemaakt op 29 september 2024;
dagvaarding 2, feiten 1 en 2:
de bekennende verklaring van [verdachte] , afgelegd op de zitting van 30 juni 2026;
het proces-verbaal van aangifte door [F] , opgemaakt op 8 april 2024;
-
het proces-verbaal van bevindingen (bankafschriften [F] ), opgemaakt op 8 mei 2024;
-
het proces-verbaal van aangifte door [I] , opgemaakt op 28 maart 2024;
-
het proces-verbaal van aangifte door [E] , opgemaakt op 5 maart 2024;
Er zijn meerdere feiten bewezen verklaard. De bewijsmiddelen worden telkens alleen gebruikt voor het feit of de feiten waarover deze gaan.
Op basis van de voornoemde bewijsmiddelen acht de rechtbank wettig en overtuigend bewezen dat [verdachte] de poging tot een overval/afpersing (dagvaarding 1, feiten 1 en 2) en de oplichtingen (bankhelpdeskfraude) en diefstallen met de pinpassen van [F] , [I] en [E] (dagvaarding 2, feiten 1 en 2) heeft gepleegd.
3.3.3.
Gedeeltelijke vrijspraak laatste gedachtestreepje onder dagvaarding 1, feit 1
Na de poging tot een overval op de slijterij heeft [verdachte] geprobeerd het pand te verlaten via een naastgelegen café. De beschuldiging tegen [verdachte] houdt ook in dat hij in dat café het vuurwapen op meerdere personen heeft gericht en daarbij geroepen heeft dat de deur geopend moest worden. De rechtbank zal [verdachte] van dat deel van de beschuldiging vrijspreken, omdat zij op basis van het dossier onvoldoende wettig en overtuigend bewijs ziet dat [verdachte] op dat moment, in het café, het vuurwapen op personen heeft gericht. Uit de getuigenverklaringen en camerabeelden blijkt namelijk alleen dat hij het vuurwapen gestrekt voor zich uit hield.
3.4.
Bewezenverklaring
De rechtbank verklaart bewezen dat [verdachte] :
16-323799-24
1
hij op 28 september 2024 te Hoogland, gemeente Amersfoort
tezamen en in vereniging met een of meer anderen,
ter uitvoering van het door verdachte en zijn mededader(s) voorgenomen misdrijf om geld, dat aan [benadeelde] , in elk geval aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde weg te nemen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen
en deze poging diefstal te doen vergezellen van geweld en bedreiging met geweld tegen [benadeelde] , te plegen met het oogmerk om die voorgenomen diefstal gemakkelijk te maken,
- die [winkel] ' is binnen gegaan en
een vuurwapen op die [benadeelde] heeft gericht en
-
tegen die [benadeelde] heeft gezegd " kassa, kassa" en
-
meerdere schoten heeft gelost met een vuurwapen richting die [benadeelde] ;
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
2
hij op 28 september 2024 te Hoogland, gemeente Amersfoort
tezamen en in vereniging met een of meer anderen,
ter uitvoering van het door verdachte en zijn mededader(s) voorgenomen misdrijf om
met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen
door geweld en bedreiging met geweld
[benadeelde] te dwingen tot de afgifte van geld dat die [benadeelde] toebehoorde
- die [winkel] ' is binnen gegaan en
een vuurwapen op die [benadeelde] heeft gericht en
-
tegen die [benadeelde] heeft gezegd "kassa, kassa" en
-
meerdere schoten heeft gelost met een vuurwapen richting die [benadeelde]
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
16-163441-24
1
hij op meerdere tijdstippen in de periode van 2 maart 2024 tot en met 3 april
2024 te Naarden en Blaricum en Bilthoven, tezamen en in vereniging met anderen, meermalen met het oogmerk om zich en een ander wederrechtelijk te bevoordelen door het aannemen van een valse hoedanigheid en door een samenweefsel van verdichtsels, [F] en [I] en [E] heeft bewogen tot de afgifte van enig goed en het ter beschikking stellen van gegevens, te weten
het afgeven van pinpassen, een geldbedrag en sieraden, door:
-
zich, telefonisch, voor te doen als een medewerker van de bank en/of politie,
-
aan de deur van die [F] en [I] en [E] te gaan,
-
zich daarbij voor te doen als zijnde [J] en/of [K] en/of [L] ,
-
daar een telefonisch afgesproken code te noemen,
-
pinpassen, een geldbedrag en sieraden mee te nemen;
2
hij op meerdere tijdstippen, in de periode van 2 maart 2024 tot en met 3 april 2024 te Naarden en Blaricum en Bilthoven en Amsterdam, althans in Nederland meerdere geldbedragen, die aan [F] en/of [I] en/of [E] ,
toebehoorden heeft weggenomen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl verdachte die weg te nemen goederen onder zijn bereik heeft gebracht door middel van een valse sleutel, door meermalen
-
gebruik te maken van bankpassen en bijbehorende pincodes van voornoemde slachtoffers en
-
met die bankpassen en bijbehorende pincodes geldbedragen op te nemen bij betaalautomaten,
waartoe verdachte niet gerechtigd en gemachtigd en bevoegd was.
De rest van de tekst van de beschuldiging kan niet worden bewezen. [verdachte] wordt daarvan vrijgesproken.
De taal- en/of schrijffouten die in de tekst van de beschuldiging voorkomen zijn in de bewezenverklaring verbeterd en schuingedrukt weergegeven. Dit benadeelt [verdachte] niet.
4Kwalificatie en strafbaarheid
4.1.
Kwalificatie
De bewezen feiten leveren de volgende strafbare feiten op:
dagvaarding 1, feiten 1 en 2:
eendaadse samenloop van:
poging tot diefstal, vergezeld van geweld en bedreiging met geweld tegen personen, gepleegd met het oogmerk om die diefstal gemakkelijk te maken, gepleegd door twee of meer verenigde personen; en
poging tot afpersing, gepleegd door twee of meer verenigde personen;
dagvaarding 2, feit 1:
medeplegen van oplichting, meermalen gepleegd;
dagvaarding 2, feit 2:
diefstal, waarbij de schuldige het weg te nemen goed onder zijn bereik heeft gebracht door middel van valse sleutels, meermalen gepleegd.
4.2.
Strafbaarheid feiten en verdachte
De feiten en [verdachte] zijn strafbaar.
5Straf en/of maatregel
5.1.
Vordering van de officier van justitie
Volgens de officier van justitie zijn de feiten in verminderde mate aan [verdachte] toe te rekenen. De officier van justitie vordert de toepassing van het jeugdstrafrecht en eist dat [verdachte] wordt veroordeeld tot een jeugddetentie van 393 dagen, met aftrek van het voorarrest. Daarnaast vordert de officier van justitie dat aan [verdachte] een onvoorwaardelijke maatregel van plaatsing in een instelling voor jeugdigen (hierna: PIJ-maatregel) wordt opgelegd.
De geëiste jeugddetentie is door de officier van justitie als volgt berekend:
dagvaarding 1 (poging tot overval): een jeugddetentie van zes maanden, met aftrek van 5% vanwege de overschrijding van de redelijke termijn (met minder dan 6 maanden);
dagvaarding 2 (bankhelpdeskfraude): een jeugddetentie van zes maanden, met aftrek van 10% vanwege de overschrijding van de redelijke termijn (met méér dan 6 maanden);
dagvaarding 3 (drugsfeit): een jeugddetentie van twee maanden, met aftrek van 5% vanwege de overschrijding van de redelijke termijn (met minder dan 6 maanden).
5.2.
Standpunt van de verdediging
De advocaat verzoekt ook het jeugdstrafrecht toe te passen. Daarnaast verzoekt de advocaat de feiten in verminderde mate aan [verdachte] toe te rekenen. De verdediging verzoekt een voorwaardelijke PIJ-maatregel op te leggen.
5.3.
Oordeel van de rechtbank
De rechtbank legt aan [verdachte] op:
een jeugddetentie van 223 dagen, met aftrek van het voorarrest;
een onvoorwaardelijke PIJ-maatregel.
Bij het bepalen van deze straf en maatregel houdt de rechtbank rekening met de ernst van de gepleegde feiten en de omstandigheden waaronder [verdachte] deze feiten heeft gepleegd. Ook weegt de rechtbank het strafblad van [verdachte] en zijn persoonlijke omstandigheden mee.
Ernst en omstandigheden van de feiten
[verdachte] heeft, in samenwerking met anderen, een overval geprobeerd te plegen op een slijterij. Hij heeft eerst met een smoes gebeld naar de slijterij, zodat de eigenaar na sluitingstijd de deur open zou doen. Vervolgens is [verdachte] naar de slijterij gegaan en heeft hij de eigenaar van de slijterij met een alarmpistool gedreigd dat hij de kassa moest openen. Toen hij dat niet deed, heeft [verdachte] twee keer met knalpatronen geschoten, waarvan een keer in de richting van de eigenaar. Dat moet een ontzettend bedreigende situatie voor de eigenaar zijn geweest. Nadat de eigenaar de winkel had verlaten en de deur op slot had gedaan, is [verdachte] uiteindelijk via het aangrenzende café ontsnapt. In het café en op straat zijn ook meerdere mensen geconfronteerd met het vuurwapen, waarvan zij erg zijn geschrokken.
Daarnaast heeft [verdachte] in één maand tijd, samen met anderen, drie kwetsbare ouderen opgelicht via de zogenoemde methode van “bankhelpdeskfraude”. Twee van hen waren zelfs 93 jaar oud. De slachtoffers werden eerst gebeld door een persoon die zich voordeed als bankhelpdeskmedewerker, waarbij persoonlijke gegevens zoals het woonadres en de pincode werden ontfutseld. Vervolgens kwam [verdachte] bij de slachtoffers aan de deur om hun pinpassen en andere kostbare goederen op te halen. [verdachte] heeft vervolgens met de pinpassen gepind. Dat de slachtoffers financiële schade hebben geleden is vervelend, maar nog kwalijker is dat twee van hen hun kostbare sieraden, waaronder erfstukken, waarschijnlijk nooit meer zullen terugzien. Niet alleen zijn de drie slachtoffers beroofd van hun geld en waardevolle spullen, maar ook van hun gevoel van veiligheid in hun eigen woning en van het vertrouwen in de medemens.
[verdachte] heeft dit alles gedaan voor het “snelle geld”, naar zijn zeggen om schulden bij verkeerde vrienden af te betalen. Hij heeft op dat moment geen oog gehad voor de schade die hij daarbij heeft aangericht bij de slachtoffers.
Persoonlijke omstandigheden van [verdachte]
Er zijn voor deze strafzaak veel rapporten over [verdachte] opgemaakt. Uit de rapportages volgt een beeld van een beïnvloedbare en impulsieve jongen van inmiddels 20 jaar, die een moeilijke vroege jeugd heeft gekend en nu vooral zijn eigen plan trekt. Uit het uittreksel uit de justitiële documentatie van 23 januari 2026 blijkt dat [verdachte] vanaf 17-jarige leeftijd twee keer eerder in beeld is gekomen bij de politie voor twee vechtpartijen (openlijke geweldpleging). Hiervoor heeft hij werkstraffen uitgevoerd.
In eerste instantie is op 16 maart 2025 alleen rapportage opgemaakt door een psycholoog, die een gedragsbeïnvloedende maatregel (hierna: GBM) adviseerde, ingevuld met ITB-Harde Kern aanpak. De reden daarvoor was dat [verdachte] nog niet eerder in een forensisch kader werd behandeld en voorzichtig motivatie toonde. Daarnaast overwoog de psycholoog een voorwaardelijke PIJ-maatregel.
Vervolgens is [verdachte] op 4 juli 2025 door de rechtbank geschorst onder zeer strenge voorwaarden, waaronder ITB-Harde Kern. Ondanks vele waarschuwingen van de reclassering, lukte het [verdachte] niet zich aan de voorwaarden te houden. Op 2 oktober 2025 is de schorsing weer opgeheven, waarna de officier van justitie opdracht gaf tot een dubbelrapportage (waarbij zowel een psycholoog als een psychiater rapporteren).
De psycholoog schrijft in haar aanvullende advies van 30 maart 2026 dat het recidiverisico onverminderd hoog is of zelfs hoger is geworden, doordat [verdachte] tijdens de schorsing heeft laten zien zich ook bij directe begrenzing niet aan de voorwaarden te houden. Daarbij heeft [verdachte] een breder antisociaal netwerk dan eerder werd gezien en is sprake van een nieuwe verdenking (het drugsfeit in België). Om die reden adviseert de psycholoog nu een onvoorwaardelijke PIJ-maatregel. Geadviseerd wordt de begeleiding en behandeling klinisch vorm te geven binnen de setting van een justitiële jeugdinrichting.
Op 30 maart 2026 heeft de psychiater een advies uitgebracht over [verdachte] . De psychiater schrijft dat bij [verdachte] sprake is van zwakbegaafdheid, een aandachtstekortstoornis met hyperactiviteit (adhd), een norm overschrijdende gedragsstoornis, misbruik van cannabis en een bedreigde persoonlijkheidsontwikkeling. De psycholoog onderschrijft deze diagnoses en beiden komen tot de conclusie dat de feiten in (enigszins) verminderde mate aan [verdachte] toe te rekenen zijn, omdat die stoornissen ook tijdens de feiten van invloed zijn geweest op zijn gedrag. De psychiater schat het recidiverisico op de korte en middellange termijn in als zeer hoog, als [verdachte] geen klinische behandeling krijgt. Een PIJ-maatregel is volgens de psychiater nodig om de benodigde klinische behandeling vorm te geven, zodat het recidiverisico kan worden verlaagd en de bedreigde persoonlijkheidsontwikkeling kan worden omgebogen.
De advocaat heeft schriftelijk aanvullende vragen gesteld aan de psycholoog en psychiater en beiden zijn op de zitting gehoord. Kort gezegd blijven zij bij het advies van een onvoorwaardelijke PIJ-maatregel, om de bovengenoemde redenen. De psycholoog heeft op vragen van de advocaat te kennen gegeven geen voorwaarden te kunnen bedenken waarmee een voorwaardelijke PIJ-maatregel kans van slagen zou kunnen hebben.
Ook de Reclassering schrijft in het advies van 17 juni 2026 dat zowel het recidiverisico als het risico op letsel als hoog wordt ingeschat. Datzelfde geldt voor het risico dat [verdachte] zich onttrekt aan voorwaarden. De reclassering heeft een voorwaardelijke PIJ-maatregel overwogen, maar gelet op de pro-criminele houding van [verdachte] , zijn psychosociaal functioneren en de moeizame reclasseringstrajecten in het verleden zien zij daarvoor geen aanknopingspunten. Het enige dat resteert is dan dus een onvoorwaardelijke PIJ-maatregel.
Tot slot adviseert ook de Raad voor de Kinderbescherming (hierna: de Raad) in het rapport van 23 juni 2026 een onvoorwaardelijke PIJ-maatregel, naast de oplegging van een onvoorwaardelijke jeugddetentie. De Raad schrijft dat [verdachte] zich ook in de penitentiaire inrichting niet aan de regels houdt en dat er regelmatig rapporten over hem worden opgemaakt.
[verdachte] heeft voor deze strafzaken tot aan deze uitspraak 559 dagen in voorlopige hechtenis doorgebracht.
Jeugdstrafrecht
Tijdens het plegen van de bankhelpdeskfraude was [verdachte] 17 jaar en tijdens de poging tot overval op de slijterij was hij 18 jaar. De rechtbank zal daarom moeten beslissen of zij de feiten via het jeugdstrafrecht of het volwassenen strafrecht zal afdoen.
Zowel de psycholoog, psychiater, reclassering als de Raad adviseren de toepassing van het jeugdstrafrecht. Uit de adviezen komt naar voren dat een pedagogische aanpak het meest passend wordt gevonden om, in de woorden van de psychiater: “een deel van de achterlopende ontwikkeling in te halen bij een jongen die een zeer slechte start in het leven heeft gekend”. Ook de omstandigheden dat [verdachte] een verstandelijk beperkt niveau heeft, impulsief handelt, zijn eigen gedrag niet goed kan organiseren en beïnvloedbaar is, pleiten voor de toepassing van het jeugdstrafrecht.
De rechtbank neemt deze adviezen over. Mede gelet op de jeugdige indruk die [verdachte] op de zitting heeft gemaakt is de rechtbank van oordeel dat toepassing van het jeugdstrafrecht het meest passend is.
PIJ-maatregel
De rechtbank stelt vast dat aan de voorwaarden voor de oplegging van een PIJ-maatregel is voldaan. Bij [verdachte] bestond ten tijde van het begaan van de misdrijven een gebrekkige ontwikkeling of ziekelijke stoornis van de geestesvermogens. Op de door [verdachte] gepleegde feiten staan naar de wettelijke omschrijving gevangenisstraffen van vier jaren of meer. Gelet op het hoge recidiverisico en het hoge risico op letsel eist de veiligheid van anderen dan wel de algemene veiligheid van personen of goederen de oplegging van deze maatregel.
Daarnaast is de maatregel in het belang van een zo gunstig mogelijke verdere ontwikkeling van [verdachte] . Uit de rapporten volgt dat er ernstige zorgen zijn dat [verdachte] verder crimineel ontspoort. Een klinische behandeling wordt nodig gevonden om het gedragspatroon te beïnvloeden. Dat kan volgens de rapporteurs het beste in een strak forensisch klinisch behandelkader, binnen een justitiële jeugdinrichting, waar [verdachte] niet onderuit kan. De rechtbank vindt het belangrijk dat [verdachte] een passende behandeling krijgt, onder meer gericht op het ontwikkelen van moreel besef en het zich verplaatsen in derden, en waarbij antisociaal gedrag wordt verminderd.
Eerdere strenge interventies in een voorwaardelijk kader hebben onvoldoende gewerkt en zelfs in detentie heeft [verdachte] zich niet aan de regels kunnen houden, terwijl hij wist dat er mogelijk een onvoorwaardelijke PIJ-maatregel boven zijn hoofd hing. De rechtbank ziet daarom geen mogelijkheden in het kader van een voorwaardelijke PIJ-maatregel, zoals voorgesteld door de verdediging. Daarnaast ziet de rechtbank op dit moment bij [verdachte] onvoldoende ziekte-inzicht en motivatie voor een behandeling in een voorwaardelijk kader. De rechtbank ziet ook dat [verdachte] eerst weerbaarder moet worden, voordat hij meer vrijheden en verantwoordelijkheden kan krijgen.
Er is dan ook, alles afwegend, geen andere mogelijkheid dan de oplegging van een onvoorwaardelijke PIJ-maatregel om het recidiverisico te verminderen en te zorgen voor een zo gunstig mogelijke verdere ontwikkeling van [verdachte] .
Duur van de PIJ-maatregel
Tot slot overweegt de rechtbank dat de PIJ-maatregel wordt opgelegd ter zake van een misdrijf dat gericht is tegen of gevaar veroorzaakt voor de onaantastbaarheid van het lichaam van een of meer personen. [verdachte] heeft bij de overval immers niet alleen gedreigd met geweld maar ook daadwerkelijk twee keer met knalpatronen geschoten, wat de rechtbank ziet als het gebruik van geweld. Hoewel hij geen echte kogels heeft afgevuurd, was dit voor de eigenaar van de slijterij niet bekend en betreft dit niet-verbaal agressief gedrag dat verder gaat dan het enkel dreigen met geweld. Verlenging van de PIJ-maatregel is in dit geval mogelijk voor zover de maatregel daardoor niet langer dan zeven jaar duurt.
Strafkader
Gelet op de ernst van de gepleegde feiten, is daarnaast ook nog een straf op zijn plaats.
Om in vergelijkbare zaken zoveel mogelijk gelijk te straffen, werken strafrechters met landelijke oriëntatiepunten. Deze zijn gebaseerd op opgelegde straffen in andere, vergelijkbare zaken. Het oriëntatiepunt voor een overval op een winkel is voor jeugdige verdachten een jeugddetentie vanaf vier maanden. De rechtbank vindt het strafverzwarend dat [verdachte] bij de poging overval gebruik heeft gemaakt van een alarmpistool en dat wapen ook twee keer heeft afgevuurd. Daarnaast was sprake van een vooropgezet plan om buiten openingstijd de winkel in te komen. Ook zijn verschillende mensen ongewild geconfronteerd met het wapen op de vluchtroute. Dat de overval is mislukt en dus slechts sprake was van een poging neemt de rechtbank niet in strafverminderende zin mee, want [verdachte] heeft – behalve het wegnemen van geld - alles gedaan wat bij een geslaagde overval ook gebeurd zou zijn. Voor wat betreft de bankhelpdeskfraude neemt de rechtbank als uitgangspunt het oriëntatiepunt voor jeugd voor een woninginbraak, omdat dit feit bij de mensen thuis heeft plaatsgevonden. Het oriëntatiepunt gaat uit van een onvoorwaardelijke taakstraf van 120 uur, of overeenkomstige jeugddetentie (omgerekend: twee maanden) per feit.
De rechtbank neemt de adviezen van de psycholoog en psychiater over en rekent de feiten in verminderde mate toe aan [verdachte] . In totaal acht de rechtbank in beginsel een jeugddetentie van acht maanden passend (vijf maanden voor de poging overval en drie maanden voor de oplichtingen).
Overschrijding redelijke termijn
De rechtbank stelt voorop dat in art. 6, eerste lid, EVRM het recht van iedere verdachte is gewaarborgd om binnen een redelijke termijn te worden berecht. Als uitgangspunt heeft in deze zaak, waarin het strafrecht voor jeugdigen is toegepast, te gelden dat de behandeling op zitting moet zijn afgerond met een eindvonnis binnen zestien maanden nadat de redelijke termijn is aangevangen. In dit geval stelt de rechtbank vast dat de redelijke termijn is overschreden, te weten met vijf maanden (dagvaarding 1) en tien maanden (dagvaarding 2).
De reden dat de behandeling van de strafzaken zo lang op zich heeft laten wachten, is met name gelegen in de lange tijd die het persoonlijkheidsonderzoek heeft gevergd. Om die reden heeft [verdachte] ook lang in voorarrest gezeten. Dat is niet aan de verdediging te wijten, en dus is de rechtbank van oordeel dat de overschrijding van de redelijke termijn moet worden gecompenseerd door middel van strafvermindering.
De rechtbank zal daarom, in overeenstemming met vaste jurisprudentie van de Hoge Raad (ECLI:NL:HR:2008:BD2578) bepalen dat de op te leggen straf moet worden gematigd met 5% voor wat betreft dagvaarding 1, en voor 10% wat betreft dagvaarding 2. Alles overwegende, komt de rechtbank uit op een jeugddetentie van 223 dagen (na aftrek van de strafcompensatie).
De rechtbank wijkt af van de eis van de officier van justitie. Dat komt enerzijds omdat de rechtbank [verdachte] vrijspreekt voor het drugsfeit (dagvaarding 3). Anderzijds komt de rechtbank tot een lagere straf omdat zij meer rekening houdt met de verminderde toerekening van de feiten aan [verdachte] .
De tijd die [verdachte] in verzekering en in voorlopige hechtenis heeft doorgebracht voor deze strafzaken, zal op de straf in mindering worden gebracht. Omdat het voorarrest langer is geweest dan de opgelegde straf, betekent dat dat [verdachte] de straf al volledig heeft uitgezeten.
De voorlopige hechtenis
Nu aan [verdachte] een onvoorwaardelijke PIJ-maatregel wordt opgelegd, zal de rechtbank de voorlopige hechtenis niet opheffen.
6In beslag genomen voorwerpen
6.1.
Vordering van de officier van justitie
De officier van justitie vordert de verbeurdverklaring van het inbeslaggenomen gaspistool en de drie stuks munitie.
6.2.
Standpunt van de verdediging
De advocaat heeft geen standpunt ingenomen over het beslag.
6.3.
Oordeel van de rechtbank
De rechtbank zal de in beslag genomen voorwerpen, te weten het gas-/alarmpistool met SIN-nummer AANO7212NL en de knalpatronen met SIN-nummer AASB4063NL die zich in het magazijn van dat gas-/alarmpistool bevonden, onttrekken aan het verkeer. Deze voorwerpen zijn van zodanige aard dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet (Wet Wapens en Munitie). Met behulp van deze voorwerpen zijn de poging tot overval en afpersing (dagvaarding 1, feiten 1 en 2) begaan.
7Vorderingen benadeelde partijen
7.1.
Vorderingen van de benadeelde partijen
[benadeelde] (dagvaarding 1, feiten 1 en 2)
[benadeelde] heeft zich gesteld als benadeelde partij en vordert [verdachte] te veroordelen tot het betalen van een schadevergoeding van € 2.675,-, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de dag van het intreden van de schade. Dit bedrag bestaat uit immateriële schade (smartengeld). Verder verzoekt de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel op te leggen.
[winkel] (dagvaarding 1, feiten 1 en 2)
[winkel] heeft zich gesteld als benadeelde partij en vordert [verdachte] te veroordelen tot het betalen van een schadevergoeding van € 1.069,37, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de dag van het intreden van de schade. Dit bedrag bestaat uit materiële schade, te weten de reparatiekosten van het glas van de slijterij. Verder verzoekt de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel op te leggen.
[E] (dagvaarding 2, feiten 1 en 2)
[E] heeft zich gesteld als benadeelde partij en vordert [verdachte] te veroordelen tot het betalen van een schadevergoeding van € 3.659,90, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de dag van het ontstaan van de schade. Dit bedrag bestaat uit materiële schade, te weten € 3.650,- aan pintransacties en € 9,90 voor een vervangende bankpas. Verder verzoekt de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel op te leggen.
[F] (dagvaarding 2, feiten 1 en 2)
[F] heeft zich gesteld als benadeelde partij en vordert [verdachte] te veroordelen tot het betalen van een schadevergoeding van € 610,-, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf de dag van het ontstaan van de schade. Dit bedrag bestaat uit materiële schade, te weten de gepinde geldbedragen. Verder verzoekt de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel op te leggen.
[G] (dagvaarding 2)
[G] heeft zich gesteld als benadeelde partij en vordert [verdachte] te veroordelen tot het betalen van een schadevergoeding van € 12.980,53, vermeerderd met de wettelijke rente. Deze schade is veroorzaakt door de oplichting, waarbij sieraden en een bankpas zijn afgegeven, en vervolgens door de diefstal van geldbedragen met die bankpas. Dit bedrag bestaat in totaal uit € 13.460,53 aan materiële schade (sieraden en geldopnames), minus € 480,- door de bank reeds vergoede schade. Verder verzoekt de benadeelde partij de schadevergoedingsmaatregel op te leggen.
7.2.
Standpunt van de officier van justitie
De officier van justitie concludeert tot gehele toewijzing van de vorderingen van de benadeelde partijen [benadeelde] , [winkel] , [E] en [F] .
Voor wat betreft de vordering van [G] is de officier van justitie van mening dat deze niet-ontvankelijk moet worden verklaard, omdat de aangifte van dit slachtoffer is geseponeerd. Niet kan dus worden vastgesteld dat deze benadeelde rechtstreeks schade heeft geleden als gevolg van een door [verdachte] begaan strafbaar feit.
7.3.
Standpunt van de verdediging
De advocaat heeft geen verweer gevoerd op de vorderingen van de benadeelde partijen [winkel] , [E] en [F] .
Ten aanzien van de vordering van [benadeelde] betwist de advocaat de hoogte van de immateriële schade, omdat het geestelijk letsel onvoldoende is onderbouwd. De advocaat wijst erop dat in de toepasselijke categorie 19.1.b van de Rotterdamse Schaal een maximum van € 3.000,- genoemd wordt en is van mening dat de schade die is geleden in het onderhavige geval niet rond de bovengrens van deze categorie zou moeten uitkomen.
Net als de officier van justitie heeft de verdediging verzocht [G] niet-ontvankelijk te verklaren in de vordering.
7.4.
Oordeel van de rechtbank
7.4.1.
Materiële schade
De vorderingen van [winkel] (dagvaarding 1, feiten 1 en 2), [E] en [F] (dagvaarding 2, feiten 1 en 2)
De hierboven genoemde vorderingen tot vergoeding van materiële schade zijn voldoende onderbouwd en namens [verdachte] niet betwist. Op grond van het dossier en het onderzoek op de zitting kan worden vastgesteld dat deze benadeelde partijen rechtstreeks schade hebben geleden door de onder dagvaarding 1, feit 1 en 2 ( [winkel] ) en de onder dagvaarding 2, feiten 1 en 2 ( [E] en [F] ) bewezen verklaarde feiten, telkens voor het gevorderde bedrag. De rechtbank wijst deze vorderingen tot vergoeding van materiële schade daarom geheel toe.
De rechtbank wijst ook de gevorderde wettelijke rente toe, voor [E] en [F] telkens vanaf de pleegdatum (2 maart 2024 resp. 3 april 2024) en voor de [winkel] vanaf de dag dat de schade is ontstaan (28 september 2024), telkens tot de dag dat de schadevergoeding volledig is betaald.
De vordering van [G] (dagvaarding 2)
Alleen schade die rechtstreeks is geleden door een bewezen verklaard feit, komt voor vergoeding in aanmerking. Ten aanzien van [G] is geen sprake van rechtstreekse schade, omdat de oplichting en diefstal met de bankpas van [G] geen onderdeel uitmaken van de beschuldiging aan [verdachte] in deze zaak. De rechtbank bepaalt daarom dat de benadeelde partij niet-ontvankelijk is in de vordering.
7.4.2.
Immateriële schade
De vordering van [benadeelde] (dagvaarding 1, feiten 1 en 2)
Vergoeding van immateriële schade is op grond van art. 6:106 sub b BW mogelijk als de benadeelde partij lichamelijk letsel heeft opgelopen, is aangetast in zijn eer en goede naam of ‘op andere wijze’ in zijn persoon is aangetast. De rechtbank begrijpt dat de vordering van de benadeelde partij in dit geval op deze laatste grondslag is gebaseerd.
Uit de rechtspraak van de Hoge Raad blijkt dat van aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ in ieder geval sprake is als het slachtoffer geestelijk letsel (psychische schade) heeft opgelopen. Het bestaan van geestelijk letsel moet naar objectieve maatstaven worden vastgesteld. Als geestelijk letsel niet kan worden vastgesteld, kan de aantasting in de persoon ‘op andere wijze’ volgen uit de aard en de ernst van de normschending (het strafbare feit) en de gevolgen daarvan. De gevolgen moeten met concrete gegevens worden onderbouwd. In uitzonderlijke situaties kunnen de nadelige gevolgen voor het slachtoffer zó voor de hand liggen dat ook zonder nadere onderbouwing kan worden aangenomen dat sprake is van een aantasting in de persoon.
In dit geval is de benadeelde in zijn slijterij na sluitingstijd bedreigd met een vuurwapen, waarbij twee schoten zijn gelost. De benadeelde is daarvan enorm geschrokken en vreesde voor zijn leven. Dat het (slechts) ging om een gas-/alarmpistool en knalpatronen was voor de benadeelde op dat moment niet bekend. Naar het oordeel van de rechtbank is in zo’n geval zo voor de hand liggend dat de benadeelde partij geestelijk letsel heeft opgelopen, dat de benadeelde partij recht heeft op vergoeding van immateriële schade.
Voor de vaststelling van de hoogte van de immateriële schadevergoeding zoekt de rechtbank aansluiting bij de ‘Rotterdamse schaal’. Dit betreft een ordening van smartengeldbedragen bij letsel en andere persoonsaantastingen en bevat indicaties voor het toekennen van een passende immateriële schadevergoeding. De rechtbank hanteert de volgende uitgangspunten bij het gebruik van de Rotterdamse schaal voor de vaststelling van de immateriële schade. De Rotterdamse schaal wordt uitsluitend gebruikt als hulpmiddel. Daartoe kijkt de rechtbank naar de indicatieve smartengeldbedragen die worden genoemd bij de voor deze zaak toepasselijke categorie van de Rotterdamse schaal. Deze bedragen betrekt de rechtbank bij de billijkheidsafweging.
In de onderhavige zaak valt het psychische letsel van de benadeelde partij naar het oordeel van de rechtbank onder de categorie 19.1.b van de Rotterdamse schaal. De rechtbank neemt het in die categorie genoemde maximumbedrag van € 3.000,- tot uitgangspunt. De rechtbank overweegt dat in dit geval sprake was van een overval op de werkplek van de benadeelde, waarbij de benadeelde is bedreigd met een vuurwapen. De rechtbank weegt ook mee dat de benadeelde door middel van een telefoontje is bewogen nog na sluitingstijd de overvaller binnen te laten, wat duidt op een planmatige overval. Dat ook tweemaal met het wapen is geschoten, maakt dat de ernst van de bedreigende situatie niet onder doet voor de voorbeelden die in deze categorie staan genoemd. De rechtbank acht op basis van die omstandigheden, anders dan de raadsvrouw, een bedrag aan de bovenkant van die categorie passend.
Gelet op het bovenstaande, is de rechtbank van oordeel dat de gevraagde vergoeding van € 2.675,- billijk is. De rechtbank wijst de vordering van de benadeelde partij [benadeelde] daarom geheel toe. De rechtbank wijst ook de gevorderde wettelijke rente toe vanaf de pleegdatum (28 september 2024) tot de dag dat de schadevergoeding volledig is betaald.
7.4.3.
Hoofdelijkheid
Omdat [verdachte] de strafbare feiten waarvoor schadevergoeding wordt toegekend samen met mededader(s) heeft gepleegd, zijn zij daarvoor samen aansprakelijk (juridische term: hoofdelijk aansprakelijk). Voor zover (een van de) mededader(s) een bedrag aan de benadeelde partij heeft betaald, hoeft [verdachte] dat deel van de schadevergoeding niet meer aan de benadeelde partij te betalen.
7.4.4.
Proceskosten
De vordering van [G]
Bij vorderingen tot schadevergoeding is de hoofdregel dat de partij die ongelijk krijgt, de proceskosten van de andere partij moet vergoeden. De benadeelde partij wordt niet-ontvankelijk verklaard in de vordering, waardoor niet is komen vast te staan of en in hoeverre de vordering terecht is ingediend. De benadeelde partij moet daarom de kosten vergoeden die [verdachte] heeft gemaakt om tegen deze vordering in te gaan. De rechtbank is van oordeel dat op dit moment niet vast staat dat [verdachte] daarvoor kosten heeft gemaakt en begroot de kosten daarom op nihil.
De overige vorderingen
Omdat de vorderingen tot schadevergoeding van [benadeelde] , [winkel] , [E] en [F] worden toegewezen, moet [verdachte] de kosten vergoeden die de benadeelde partijen hebben gemaakt. De rechtbank is van oordeel dat op dit moment niet vast staat dat de benadeelde partijen kosten hebben gemaakt voor het indienen en toelichten van de vorderingen en begroot de kosten daarom op nihil.
7.4.5.
. Schadevergoedingsmaatregel
De rechtbank legt de schadevergoedingsmaatregel aan [verdachte] op, zodat (kort gezegd) de benadeelde partijen de schadevergoeding niet zelf bij [verdachte] hoeven te incasseren, maar dat de Staat dit voor hen doet. De rechtbank bepaalt daarom dat [verdachte] de volgende bedragen hoofdelijk aan de Staat moet betalen:
ten behoeve van [benadeelde] : € 2.675,-, bestaande uit immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 28 september 2024;
ten behoeve van [winkel] : € 1.069,37, bestaande uit materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 28 september 2024;
ten behoeve van [E] : € 3.659,90, bestaande uit materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 2 maart 2024;
ten behoeve van [F] : € 610,-, bestaande uit materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 3 april 2024.
De wettelijke rente wordt telkens berekend tot aan de dag dat [verdachte] en/of zijn mededader(s) de schadevergoeding volledig hebben betaald.
Voor zover (een van de) mededader(s) een bedrag aan de benadeelde partij of aan de Staat heeft betaald, hoeft [verdachte] dat deel van de schadevergoeding niet meer aan de benadeelde partij of aan de Staat te betalen.
Géén gijzeling
Als een verdachte niet (volledig) betaalt, kan gijzeling (een vorm van vrijheidsbeneming van [verdachte] ) worden toegepast. Gelet op de jonge leeftijd van verdachte in deze zaak vindt de rechtbank het echter niet passend om gijzeling aan de schadevergoedingsmaatregel te verbinden. De rechtbank bepaalt de duur van de gijzeling daarom op 0 dagen.
8Vorderingen tot tenuitvoerlegging van eerder opgelegde voorwaardelijke straffen
Op 12 oktober 2023 heeft de kinderrechter in de zaak met parketnummer 16-160109-23 aan [verdachte] een voorwaardelijke taakstraf in de vorm van een werkstraf van 20 uur opgelegd, met een proeftijd van twee jaar.
Op 22 januari 2024 heeft de kinderrechter in de zaak met parketnummer 16-255333-23 aan [verdachte] wederom een voorwaardelijke taakstraf in de vorm van een werkstraf van 20 uur opgelegd, ook weer met een proeftijd van twee jaar.
De rechtbank is het met de officier van justitie en de verdediging eens dat de vorderingen tot tenuitvoerlegging van deze straffen moeten worden afgewezen. [verdachte] heeft voor deze strafzaken lang in voorarrest gezeten, zelfs langer dan de aan hem opgelegde straf. Dat maakt dat het niet langer opportuun is om de voorwaardelijke werkstraffen ook nog ten uitvoer te leggen. De rechtbank wijst de vorderingen tot tenuitvoerlegging daarom af.
9Toegepaste wetsartikelen
De opgelegde straf en maatregelen en beslissing op het beslag zijn gebaseerd op de artikelen:
36b, 36c, 36f, 45, 47, 55, 77a, 77c, 77g, 77i, 77s, 77gg, 312, 317 en 325 van het Wetboek van Strafrecht.
10De beslissing
De rechtbank:
vrijspraak
- verklaart het feit op de dagvaarding met parketnummer 16-275937-25 niet bewezen en spreekt [verdachte] daarvan vrij;
bewezenverklaring
verklaart bewezen dat [verdachte] :
de feiten 1 en 2 op de dagvaarding met parketnummer 16-323799-24; en
de feiten 1 en 2 op de dagvaarding met parketnummer 16-163441-24
heeft gepleegd, zoals hierboven in paragraaf 3.4 is omschreven;
- verklaart het overige dat in de beschuldiging staat niet bewezen en spreekt [verdachte] daarvan vrij;
strafbaarheid feit
- verklaart het bewezenverklaarde strafbaar en kwalificeert dit zoals hiervoor in paragraaf 4.1 is vermeld;
strafbaarheid verdachte
- verklaart [verdachte] strafbaar voor het bewezenverklaarde;
straf
veroordeelt [verdachte] tot een jeugddetentie van 223 dagen;
beveelt dat de tijd die door [verdachte] voor de tenuitvoerlegging van deze uitspraak in verzekering en in voorlopige hechtenis is doorgebracht, bij de tenuitvoerlegging van die straf in mindering gebracht zal worden (volgens de berekening van de rechtbank: 559 dagen);
maatregel
- legt op aan [verdachte] de maatregel van plaatsing in een inrichting voor jeugdigen;
beslag (16-323799-24 feiten 1 en 2)
- verklaart de volgende voorwerpen onttrokken aan het verkeer:
vuurwapen (gaspistool) (SIN-nummer: AANO7212NL);
munitie (knalpatronen) (SIN-nummer: AASB4063NL);
vordering tot schadevergoeding van benadeelde partij [benadeelde] (16-323799-24 feiten 1 en 2)
wijst de vordering van [benadeelde] geheel toe tot een bedrag van € 2.675,-, bestaande uit immateriële schade;
veroordeelt [verdachte] hoofdelijk tot betaling aan [benadeelde] van het toegewezen bedrag, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 28 september 2024 tot de dag van volledige betaling, met dien verstande dat indien en voor zover reeds door een ander/anderen (gedeeltelijk) aan de benadeelde is betaald, [verdachte] (in zoverre) van deze verplichting zal zijn bevrijd;
veroordeelt [verdachte] ook in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil;
legt aan [verdachte] de hoofdelijke verplichting op ten behoeve van [benadeelde] aan de Staat € 2.675,- te betalen, bestaande uit immateriële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 28 september 2024 tot de dag van volledige betaling, bij niet betaling kan géén gijzeling worden toegepast (0 dagen);
bepaalt dat [verdachte] van zijn verplichting tot het vergoeden van schade is bevrijd als hij en/of (een van) zijn mededader(s) op een van de hiervoor beschreven manieren de schade aan de benadeelde dan wel aan de Staat heeft vergoed;
vordering tot schadevergoeding van benadeelde partij [winkel] (16-323799-24 feiten 1 en 2)
wijst de vordering van [winkel] geheel toe tot een bedrag van € 1.069,37, bestaande uit materiële schade;
veroordeelt [verdachte] hoofdelijk tot betaling aan [winkel] van het toegewezen bedrag, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 28 september 2024 tot de dag van volledige betaling, met dien verstande dat indien en voor zover reeds door een ander/anderen (gedeeltelijk) aan de benadeelde is betaald, [verdachte] (in zoverre) van deze verplichting zal zijn bevrijd;
veroordeelt [verdachte] ook in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil;
legt aan [verdachte] de hoofdelijke verplichting op ten behoeve van [winkel] aan de Staat € 1.069,37 te betalen, bestaande uit materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 28 september 2024 tot de dag van volledige betaling, bij niet betaling kan géén gijzeling worden toegepast (0 dagen);
bepaalt dat [verdachte] van zijn verplichting tot het vergoeden van schade is bevrijd als hij en/of (een van) zijn mededader(s) op een van de hiervoor beschreven manieren de schade aan de benadeelde dan wel aan de Staat heeft vergoed;
vordering tot schadevergoeding van benadeelde partij [E] (16-163441-24 feiten 1 en 2)
wijst de vordering van [E] geheel toe tot een bedrag van € 3.659,90, bestaande uit materiële schade;
veroordeelt [verdachte] hoofdelijk tot betaling aan [E] van het toegewezen bedrag, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 2 maart 2024 tot de dag van volledige betaling, met dien verstande dat indien en voor zover reeds door een ander/anderen (gedeeltelijk) aan de benadeelde is betaald, [verdachte] (in zoverre) van deze verplichting zal zijn bevrijd;
veroordeelt [verdachte] ook in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil;
legt aan [verdachte] de hoofdelijke verplichting op ten behoeve van [E] aan de Staat € 3.659,90 te betalen, bestaande uit materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 2 maart 2024 tot de dag van volledige betaling, bij niet betaling kan géén gijzeling worden toegepast (0 dagen);
bepaalt dat [verdachte] van zijn verplichting tot het vergoeden van schade is bevrijd als hij en/of (een van) zijn mededader(s) op een van de hiervoor beschreven manieren de schade aan de benadeelde dan wel aan de Staat heeft vergoed;
vordering tot schadevergoeding van benadeelde partij [F] (16-163441-24 feiten 1 en 2)
wijst de vordering van [F] geheel toe tot een bedrag van € 610,-, bestaande uit materiële schade;
veroordeelt [verdachte] hoofdelijk tot betaling aan [F] van het toegewezen bedrag, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 3 april 2024 tot de dag van volledige betaling, met dien verstande dat indien en voor zover reeds door een ander/anderen (gedeeltelijk) aan de benadeelde is betaald, [verdachte] (in zoverre) van deze verplichting zal zijn bevrijd;
veroordeelt [verdachte] ook in de kosten door de benadeelde partij gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging van deze uitspraak nog te maken, tot op heden begroot op nihil;
legt aan [verdachte] de hoofdelijke verplichting op ten behoeve van [F] aan de Staat € 610,- te betalen, bestaande uit materiële schade, vermeerderd met de wettelijke rente vanaf 3 april 2024 tot de dag van volledige betaling, bij niet betaling kan géén gijzeling worden toegepast (0 dagen);
bepaalt dat [verdachte] van zijn verplichting tot het vergoeden van schade is bevrijd als hij en/of (een van) zijn mededader(s) op een van de hiervoor beschreven manieren de schade aan de benadeelde dan wel aan de Staat heeft vergoed;
vordering tot schadevergoeding van benadeelde partij [G] (16-163441-24)
verklaart [G] niet-ontvankelijk in de vordering;
veroordeelt de benadeelde partij in de kosten door [verdachte] gemaakt, tot op heden begroot op nihil;
vorderingen tot tenuitvoerlegging voorwaardelijke straf
- wijst af de vorderingen tot tenuitvoerlegging met parketnummers 16-160109-23 en 16-255333-23.
Dit vonnis is gewezen door mr. T.C.P. Christoph, voorzitter, mr. N.P.J. Janssens en mr. G.M.C. Klink, kinderrechters, in tegenwoordigheid van mr. R.C. van Grinsven als griffier en is in het openbaar uitgesproken op 14 juli 2026.
Bijlage I: De tenlastelegging
Aan [verdachte] is na wijziging van de tenlastelegging ten laste gelegd dat:
in de zaak met parketnummer 16-323799-24 (gewijzigd 4 juli 2025):
1
hij op of omstreeks 28 september 2024 te Hoogland, gemeente Amersfoort
tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,
ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededader(s) voorgenomen misdrijf om geld/goederen van zijn/hunner gading, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan [benadeelde] in elk geval aan een ander dan aan verdachte en/of zijn mededader(s) toebehoorde(n) weg te nemen met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen
en deze poging diefstal te doen voorafgaan, te doen vergezellen en/of te doen volgen van geweld en/of bedreiging met geweld tegen [benadeelde] , te plegen met het oogmerk om die voorgenomen diefstal voor te bereiden of gemakkelijk te maken, of om, bij betrapping op heterdaad, aan zichzelf en/of andere deelnemer(s) aan het misdrijf hetzij de vlucht mogelijk te maken, hetzij het bezit van het gestolene te verzekeren,
- die [winkel] ' is binnen gedrongen althans binnen gegaan en/of
een vuurwapen, althans een op een vuurwapen gelijkend voorwerp, op die [benadeelde] heeft gericht en/of
-( dreigend) tegen die [benadeelde] heeft gezegd " kassa,kassa", althans woorden van gelijke dreigende aard of en/of
-
één of meerdere schoten heeft gelost met een vuurwapen, althans een op een vuurwapen gelijkend voorwerp, richting die [benadeelde] ' en/of
-
vervolgens naar het café is gelopen dat grenst aan [winkel] ' en met eerder genoemd vuurwapen op meerdere personen heeft gericht en geroepen heeft dat de deur geopend moest worden;
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
2
hij op of omstreeks 28 september 2024 te Hoogland, gemeente Amersfoort
tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen,
ter uitvoering van het door verdachte en/of zijn mededader(s) voorgenomen misdrijf om
met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen
door geweld en/of bedreiging met geweld
[benadeelde] te dwingen tot de afgifte van geld/goederen van zijn/hunner gading, in elk geval enig goed, dat/die geheel of ten dele aan die [benadeelde] en/of een derde toebehoorde(n)
- die [winkel] ' is binnen gedrongen althans binnen gegaan en/of
een vuurwapen, althans een op een vuurwapen gelijkend voorwerp, op die [benadeelde] heeft gericht en/of
-
( dreigend) tegen die [benadeelde] heeft gezegd " kassa, kassa", althans woorden van gelijke dreigende aard of en/of
-
één of meerdere schoten heeft gelost met een vuurwapen, althans een op een vuurwapen gelijkend voorwerp, richting die [benadeelde] '
terwijl de uitvoering van dat voorgenomen misdrijf niet is voltooid;
in de zaak met parketnummer 16-163441-24:
1
hij op, een of meerdere tijdstippen, in de periode van 2 maart 2024 tot en met 3 april
2024 te Naarden en/of Blaricum en/of Bilthoven, althans in Nederland, tezamen en
in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, meermalen althans eenmaal
met het oogmerk om zich en/of een ander wederrechtelijk te bevoordelen door het
aannemen van een valse naam en/of een valse hoedanigheid en/of door listige
kunstgrepen en/of door een samenweefsel van verdichtsels,
[F] en/of [I] en/of [E] heeft bewogen tot de
afgifte van enig goed, het verlenen van een dienst, het ter beschikking stellen van
gegevens, het aangaan van een schuld en/of het teniet doen van een inschuld, te
weten
het afgeven van diens pinpas(sen), geldbedrag(en), siera(a)d(en), althans enig goed,
door:
-
zich, telefonisch, voor te doen als een medewerker van de bank en/of politie,
-
aan de deur van die [F] en/of [I] en/of [E] te
gaan,
- zich daarbij voor te doen als zijnde [J] en/of [K] en/of
[L] , althans als een ander,
-
daar een bank en/of, telefonisch afgesproken, code te noemen,
-
pinpas(sen), geldbedrag(en) en/of siera(a)d(en), althans enig goed mee te nemen;
2
hij op, een of meerdere tijdstippen, in de periode van 2 maart 2024 tot en met 3 april
2024 te Naarden en/of Blaricum en/of Bilthoven en/of Amsterdam, althans in
Nederland meerdere, althans één, geldbedrag(en), in elk geval enig goed, dat/die
geheel of ten dele aan [F] en/of [I] en/of [E] ,
in elk geval aan een ander toebehoorde(n) heeft weggenomen met het oogmerk om
het zich wederrechtelijk toe te eigenen, terwijl verdachte zich de toegang tot de
plaats van het misdrijf heeft verschaft en/of dat/die weg te nemen goed/goederen
onder zijn bereik heeft gebracht door middel van een valse sleutel, door meermalen,
althans eenmaal,
- gebruik te maken van (een) bankpas(sen) en/of bijbehorende pincode(s) van
voornoemde slachtoffer(s) en/of
- ( vervolgens) met die bankpas(sen) en/of bijbehorende pincode(s) één of meer
geldbedrag(en) op te nemen bij betaalautoma(a)t(en),
waartoe verdachte niet gerechtigd en/of gemachtigd en/of bevoegd was;
in de zaak met parketnummer 16-275937-25:
hij op of omstreeks 2 oktober 2024 te Mechelen, althans in België, tezamen en in
verenging met een of meer anderen, althans alleen, opzettelijk heeft afgeleverd
en/of verstrekt en/of vervoerd, in elk geval opzettelijk aanwezig heeft gehad, een
hoeveelheid van ongeveer 90,36 gram, in elk geval een hoeveelheid van meer dan 30
gram van een gebruikelijk vast mengsel van hennephars en plantaardige elementen
van hennep (hasjiesj) waaraan geen andere substanties zijn toegevoegd, zijnde
hasjiesj, een middel als bedoeld in de bij de Opiumwet behorende lijst II, dan wel
aangewezen krachtens het vijfde lid van artikel 3a van die wet.
Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, zijn dit pagina’s uit het dossier van politie eenheid Midden-Nederland, districtsrecherche Oost-Utrecht, met onderzoeksnummer MD3R024093 / 3T14BOOZE, doorgenummerd pagina 1 tot en met 221. Tenzij hieronder anders wordt vermeld, wordt steeds verwezen naar bladzijden van een in de wettelijke vorm, door daartoe bevoegde opsporingsambtenaren, opgemaakt proces-verbaal. Voor zover het gaat om geschriften als bedoeld in artikel 344 eerste lid onder 5 van het Wetboek van Strafvordering worden deze alleen gebruikt in verband met de inhoud van andere bewijsmiddelen.
Pagina 41 tot en met 43.
Wanneer hierna wordt verwezen naar dossierpagina’s, zijn dit pagina’s uit het dossier van politie eenheid Midden-Nederland met proces-verbaalnummer PL0900-2024137533, doorgenummerd pagina 1 tot en met 290. Tenzij hieronder anders wordt vermeld, wordt steeds verwezen naar bladzijden van een in de wettelijke vorm, door daartoe bevoegde opsporingsambtenaren, opgemaakt proces-verbaal. Voor zover het gaat om geschriften als bedoeld in artikel 344 eerste lid onder 5 van het Wetboek van Strafvordering worden deze alleen gebruikt in verband met de inhoud van andere bewijsmiddelen.
Pagina 157 tot en met 159.
Pagina 160 tot en met 167.
Pagina 137 tot en met 141.
Pagina 50 tot en met 52.