RECHTBANK
OOST-BRABANT
Civiel recht
Kantonrechter
Zittingsplaats 's-Hertogenbosch
Zaaknummer: 12320301 \ CV EXPL 26-4469
Vonnis in kort geding van 26 oktober 2026
in de zaak van
[eiser]
,
te [plaats] ,
eisende partij,
hierna te noemen: [eiser] ,
gemachtigde: mr. S. Wouters,
tegen
TOPIGS GROUP B.V.,
te 's-Hertogenbosch,
gedaagde partij,
hierna te noemen: Topigs,
gemachtigde: mr. A.H.M. Booijink.
1De procedure
1.1.
Het verloop van de procedure blijkt uit:
-
de dagvaarding van 23 september 2026 met 17 producties,- de producties 1 t/m 8 van Topigs,
-
de producties 19 tot en met 25 zijdens [eiser] ,- de mondelinge behandeling van 12 oktober 2026, waarvan door de griffier aantekeningen zijn gemaakt. De gemachtigden van [eiser] en Topigs hebben daarbij spreekaantekeningen overgelegd en voorgedragen.
1.2.
Ten slotte is datum vonnis bepaald op vandaag.
2De feiten
2.1.
[eiser] is sinds 18 februari 2002 in dienst bij Topigs, laatstelijk in de functie van communicatiemanager voor 40 uur per week.
2.2.
[eiser] heeft in augustus 2025 verzocht om zijn arbeidsduur terug te brengen naar 16 uur per week. Partijen hebben daarover onderhandeld en zijn tot overeenstemming gekomen. Op 7 oktober 2025 zijn deze afspraken eenzijdig door Topigs teruggedraaid.
2.3.
[eiser] heeft zich op 15 oktober 2025 ziekgemeld.
2.4.
Op 3 november 2025 bezocht [eiser] de bedrijfsarts. In de rapportage van 4 november 2025 heeft de bedrijfsarts, voor zover relevant, het volgende opgenomen:
“Naar aanleiding van het spreekuur ben ik van mening dat er sprake van een vervelende situatie op het werk. Mijn advies is om op korte termijn (<2 weken) een gesprek met elkaar te hebben, eventueel met een derde, onafhankelijke gespreksleider om de ervaren knelpunten te bespreken en op te lossen. Als er een gespreksleider wordt ingezet moet dat iemand zijn die van beide partijen het vertrouwen geniet. Dit kan iemand zijn, die u zelf inschakelt, het kan onze re-integratieadviseur zijn of een externe (MfN-geregistreerde) mediator. Zonder een goed gesprek verwacht ik geen duurzame werkhervatting, er is dus echt een gesprek nodig.
Wat betreft de klachten ben ik van mening dat deze vooral situatief van aard zijn en niet direct door ziekte/gebrek worden veroorzaakt. Mijn advies is om meneer per 17 november 2025 hersteld te melden, zodat er even ruimte is om met elkaar het gesprek aan te gaan. Betrokkene is gewezen op de mogelijkheid van een deskundigenoordeel bij het UWV (www.uwv.nl) voor het geval hij het niet eens is met mijn advies dat er geen sprake is van ziekte/gebrek per 17 november 2025.”
2.5.
Ondanks dat partijen nog niet met elkaar gesproken hadden, heeft Topigs [eiser] per 17 november 2025 hersteld gemeld.
2.6.
Topigs heeft [eiser] op 2 december 2025 opgeroepen om zijn werkzaamheden per 4 december 2025 te hervatten. In deze brief is daarnaast, voor zover relevant, het volgende opgenomen:
“Op dit moment ben je niet aan het werk. Volgens de terugkoppeling van de bedrijfsarts op 4 november 2025 is er per 17 november 2025 geen sprake van ziekte/gebrek (zie bijlage), waardoor je per 17 november hersteld bent gemeld.
Omdat je aangaf dat je begrepen had van de bedrijfsarts dat je niet hoefde te werken en het mediationtraject mocht afwachten heb ik hierover nogmaals contact opgenomen met de bedrijfsarts. De bedrijfsarts heeft mij nogmaals bevestigd dat hij jou volledig instaat acht te werken en dat dit losstaat van het mediationtraject. Hierover heb ik bovendien nogmaals telefonisch contact gehad met de arbo arts en hij bevestigde dit, zoals hij dit ook
bevestigd in de bijgevoegde brief van 6 november 2025: "Verder advisering zoals in de vorige terugkoppeling is gedaan, blijft van kracht."
2.7.
Op 15 december 2025 is een mediationtraject gestart.
2.8.
Op 19 december 2025 stuurt Topigs aan [eiser] het volgende bericht:
“ Afgelopen maandag 15 december heeft het eerste gesprek van het mediationtraject plaats gevonden. Aangezien je vanaf 17 november geen werk verricht, zien wij de periode van 17 november tot en met 15 december als genoten verlofdagen. Dit betekent een verlofopname van 168 uur van jouw verlofsaldo. Waarbij je uitkomt op een restant vakantiesaldo van 0 uur voor 2025. Het tweede gesprek binnen het mediationtraject zal plaatsvinden op 6 januari. We begrijpen dast het mediationtraject impact heeft op jou, daarom willen we je in de periode van 16 december tot en met 6 januari aanvullend verlof toekennen. Je bent daarbij vrijgesteld van werkzaamheden”
2.9.
De mediation heeft niet geleid tot een oplossing en is per 27 maart 2026 beëindigd. Topigs heeft [eiser] vervolgens op 13 april 2026 opgeroepen om zijn werkzaamheden per 16 april 2026 te hervatten. Topigs heeft daarbij een loonstop aangekondigd. [eiser] geeft daarop bij monde van zijn gemachtigde aan dat hij zich gespannen en onveilig voelt en geen gehoor zal geven aan de oproep.
2.10.
Topigs heeft met ingang van 16 april 2026 een loonstop toegepast en die loonstop ook per die datum schriftelijk aan [eiser] bevestigd.
2.11.
Op 17 april 2026 heeft [eiser] zich opnieuw tot de bedrijfsarts gewend met het verzoek om een afspraak. [eiser] ontving daarop de terugkoppeling dat hij niet ziekgemeld was door Topigs en dat een afspraak om die reden niet mogelijk was.
3Het geschil
3.1.
[eiser] vordert - samengevat – dat Topigs wordt veroordeeld tot het opheffen van de loonstop en betaling van het achterstallig loon en het hervatten van de loonbetalingen, te vermeerderen met de wettelijke verhoging en wettelijke rente. Ook vordert hij afgifte binnen 5 dagen na dit vonnis van zijn loonstroken, jaaropgaven, pensioenoverzichten en specificaties van alle looncomponenten vanaf april 2026, op straffe van een dwangsom. Tot slot vordert hij veroordeling van Topigs in de proceskosten.
3.2.
[eiser] legt aan de vordering ten grondslag dat hij op grond van 7:628 dan wel 7:629 van het Burgerlijk Wetboek (hierna: BW) recht heeft op loondoorbetaling. Primair moet het niet verrichten van arbeid voor rekening van Topigs komen. De oorzaak van het niet verrichten van arbeid ligt in de risicosfeer van Topigs. Subsidiair heeft [eiser] zijn arbeidsongeschiktheid bij Topigs gemeld en heeft Topigs nagelaten de ziekmelding correct door te geven en te laten beoordelen door de bedrijfsarts.
3.3.
Topigs voert verweer. Topigs concludeert tot niet-ontvankelijkheid van [eiser] , dan wel tot afwijzing van de vorderingen van [eiser] , met uitvoerbaar bij voorraad te verklaren veroordeling van [eiser] in de kosten van deze procedure.
3.4.
Topigs voert aan dat het niet verrichten van arbeid voor rekening van [eiser] behoort te komen. Hij was met ingang van 17 november 2025 volledig arbeidsgeschikt en is, ondanks oproeping niet
3.5.
Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan.
4De beoordeling
Toetsingskader kort geding
4.1.
Het gaat hier om een in kort geding gevorderde voorlopige voorziening. Voor toewijzing is nodig dat [eiser] daarbij een spoedeisend belang heeft. De kantonrechter vormt zich een voorlopig oordeel over de vordering aan de hand van de stukken en de mondelinge behandeling. Of de gevraagde voorziening wordt verleend, hangt ook af van de afweging van de belangen van partijen.
Spoedeisend belang
4.2.
[eiser] stelt dat hij een spoedeisend belang heeft bij zijn vorderingen. [eiser] ontvangt namelijk geen loon maar heeft wel zijn vaste lasten, waaronder woon- en leeflasten, die onverminderd doorlopen.
4.3.
Topigs maakt bezwaar tegen het spoedeisend belang. Zij voert daartoe aan dat [eiser] door het verzoek om minder te gaan werken, wat uiteindelijk is teruggedraaid, al ingesteld was op een terugval in loon. Verder heeft zijn vrouw een goed betaalde baan als CFO bij [A] waardoor zijn loon niet nodig is om de rekeningen te kunnen betalen. Ook het tijdsverloop tussen de loonstop en het aanhangig maken van deze procedure maakt dat [eiser] geen spoedeisend belang (meer) heeft, aldus Topigs.
4.4.
De door Topigs aangevoerde punten zijn door [eiser] gemotiveerd weersproken. [eiser] voert aan dat zijn vrouw geen CFO is maar projectmanager op zzp-basis, haar contract deze maand afloopt en zij geen volgende opdracht klaar heeft staan. [eiser] heeft verder onbetwist aangevoerd dat de bodem van de spaarpot inmiddels in zicht komt omdat hij sinds april verstoken is van loon en hij niet volledig ‘op zak van zijn vrouw teert’.
4.5.
De kantonrechter is van oordeel dat [eiser] een spoedeisend belang heeft bij zijn vorderingen. Dat vloeit voort uit de aard van de vordering en [eiser] heeft voldoende gemotiveerd dat hij het loon nodig heeft om aan zijn betalingsverplichtingen te kunnen voldoen. Het langere tijdsverloop tussen de loonstop en het aanhangig maken van deze procedure maakt niet dat [eiser] geen spoedeisend belang meer heeft bij zijn vorderingen.
Topigs mocht geen loonstop toepassen
4.6.
Uitgangspunt is dat werkgever het loon door moet betalen als werknemer de overeengekomen arbeid geheel of gedeeltelijk niet heeft verricht, tenzij het geheel of gedeeltelijk niet verrichten van de overeengekomen arbeid in redelijkheid voor rekening van de werknemer behoort te komen (artikel 7:628 BW). Het is aan werkgevers om te stellen en, bij gemotiveerde betwisting, te bewijzen dat het niet verrichten van arbeid in redelijkheid voor rekening van de werknemer behoort te komen.
4.7.
Tussen partijen is niet in geschil dat [eiser] vanaf 15 oktober 2025 (zijn ziekmelding) tot en met in ieder geval de datum van de mondelinge behandeling geen werkzaamheden voor Topigs heeft verricht. De vraag die voorligt is of dat feit voor rekening en risico van [eiser] of Topigs behoort te komen.
4.8.
De kantonrechter is voorshands van oordeel dat het niet verrichten van arbeid niet in redelijk voor rekening van [eiser] behoort te komen. De loonstop is dus onterecht. Het volgende is daartoe redengevend.
4.9.
De aanleiding voor de ziekmelding van [eiser] op 15 oktober 2025 is erin gelegen dat [eiser] , nadat hij zich langere tijd structureel overvraagd voelde, aan Topigs heeft verzocht om zijn arbeidsduur terug te brengen naar 16 uur per week en een salarisverhoging van 10%. Het beeld van een overbelaste werknemer is volgens Topigs onjuist. Dat blijkt volgens Topigs ook nergens uit. Wat daar ook van zij, partijen hebben wel overeenstemming bereikt over het terugbrengen van de arbeidsduur en daaraan is ook uitvoering gegeven met ingang van september 2025. Deze afspraken zijn later, eenzijdig, door Topigs teruggedraaid. Dat was voor [eiser] de spreekwoordelijke druppel die de emmer deed overlopen en tot zijn ziekmelding heeft geleid.
4.10.
Na de ziekmelding van [eiser] op 15 oktober 2025 heeft de bedrijfsarts geoordeeld dat er sprake was van situatieve arbeidsongeschiktheid. Een goed gesprek tussen partijen was volgens de bedrijfsarts noodzakelijk om tot een duurzame werkhervatting te kunnen komen (zie ook 2.4). De bedrijfsarts noemt de voorgestelde hersteldatum van 17 november 2025 duidelijk onder de premisse dat er voor die tijd een goed gesprek tussen [eiser] en Topigs heeft plaatsgevonden. De bedrijfsarts heeft daarbij een termijn van twee weken genoemd waarbinnen dit gesprek plaats kon/moest vinden, waarna [eiser] weer arbeidsgeschikt werd geacht. Twee weken na 3 november 2025 (het gesprek van [eiser] bij de bedrijfsarts) komt uit op 17 november 2025, de verwachte hersteldatum. In het verslag heeft de bedrijfsarts ook expliciet vermeld: “Zonder een goed gesprek verwacht ik geen duurzame werkhervatting, er is dus echt een gesprek nodig.” (zie wederom 2.4). Het eerste gesprek tussen partijen na de ziekmelding van [eiser] vond echter pas plaats op 15 december 2025.
4.11.
Topigs heeft gesteld dat [eiser] vanaf 17 november 2026 arbeidsgeschikt was en dat tot aan de loonstop van 16 april 2026 is gebleven. De kantonrechter is van oordeel dat gelet op bovenstaand advies van de bedrijfsarts van 3 november 2025 Topigs [eiser] niet op 17 november weer als arbeidsgeschikt had mogen aanmerken.
In voornoemde rapportage van de bedrijfsarts wordt de arbeidsgeschiktheid per 17 november 2025 namelijk expliciet gekoppeld aan een vóór 17 november 2025 te voeren gesprek tussen partijen. Nu dat gesprek niet heeft plaatsgevonden voor die datum, kan niet worden aangenomen dat [eiser] met ingang van 17 november 2025 arbeidsgeschikt was. Topigs stelt dat zij hierover contact heeft gehad met de bedrijfsarts en die aan haar zou hebben bevestigd dat hij [eiser] ‘volledig in staat acht te werken en dat dit losstaat van het mediationtraject’ en dat ‘de verdere advisering van kracht blijft’. Die (schriftelijke) terugkoppeling van de bedrijfsarts is echter niet in het geding gebracht en de stellingen van Topigs staan ook haaks op elkaar: het eerste advies van de bedrijfsarts is duidelijk: eerst een gesprek voordat de werkzaamheden kunnen worden hervat. Daaruit kan niet worden afgeleid dat het mediationtraject en werkhervatting naast elkaar kan/moet bestaan. Vanwege een gebrek aan nadere stukken van de bedrijfsarts passeert de kantonrechter daarom dit standpunt en is en blijft het rapport van de bedrijfsarts van 4 november 2025 leidend.
4.12.
Door [eiser] prematuur hersteld te melden op 17 november 2025, hem op te roepen om zijn werkzaamheden per 4 december 2025 te hervatten voordat een gesprek heeft plaatsgevonden én mede te delen dan wel te dreigen dat vakantie-uren in mindering werden gebracht (ongeacht of dat uiteindelijk ook heeft plaatsgevonden), heeft Topigs de al gespannen arbeidsrelatie nog verder onder druk gezet. Vervolgens heeft er een onsuccesvol mediation traject plaatsgevonden. Dat mediationtraject tussen partijen is voortijdig beëindigd. De precieze reden waarvoor blijft, vanwege de geheimhouding over de inhoud van mediation, voor de kantonrechter onbekend. Het is de kantonrechter wel duidelijk geworden dat partijen elkaar verwijten dat mediation voortijdig is beëindigd. Voor de beoordeling kan in het midden blijven waardoor de mediation uiteindelijk onsuccesvol is geweest.
4.13.
[eiser] meldt zich op 17 april 2026 namelijk opnieuw bij de bedrijfsarts. [eiser] benoemt in zijn e-mailbericht aan de bedrijfsarts (productie 15) dat hij spanningsklachten ervaart, hij slecht slaapt en hij zich als varken behandeld voelt. Hij vraagt expliciet om een afspraak met de bedrijfsarts ‘zodat u kunt beoordelen of ik inderdaad arbeidsongeschikt ben’. Er heeft uiteindelijk geen met de bedrijfsarts plaatsgevonden omdat Topigs [eiser] niet ziek heeft gemeld, ook niet na zijn nieuwe ziekmelding op 20 april 2026 die door Topigs niet in behandeling is genomen. Het had in de reden gelegen dat Topigs juist die nieuwe ziekmelding had aangegrepen om de arbeids(on)geschiktheid van [eiser] door de bedrijfsarts te laten toetsen, mede gelet op de ontwikkelingen tussen partijen na 3 november 2025, alvorens over te gaan tot het nemen van maatregelen.
Als een werknemer zich ziekmeldt, is het immers niet aan de werkgever om die ziekmelding te betwisten of naast zich neer te leggen. De werkgever moet in een dergelijk geval de bedrijfsarts inschakelen zodat die kan beoordelen of de werknemer arbeidsongeschikt is of niet. In dit specifieke geval had de bedrijfsarts kunnen beoordelen of het voortdurende arbeidsconflict en het mislukken van de mediation heeft geleid tot dusdanige medische beperkingen dat sprake is van een medische beperking of dat er, ondanks het feit dat er een mediationtraject heeft plaatsgevonden, nog altijd sprake is van situatieve arbeidsongeschiktheid.
4.14.
Bij deze stand van zaken is er naar het voorshands van oordeel van de kantonrechter geen sprake van een situatie waarbij het niet verrichten van arbeid in redelijkheid voor rekening van [eiser] behoort te komen. Al het overige wat door partijen over en weer is aangedragen leidt niet tot een ander oordeel en blijft om die reden onbesproken.
Topigs moet het loon van [eiser] betalen en loonspecificaties afgeven
4.15.
De kantonrechter is gelet op het voorgaande voorshands van oordeel dat het voldoende aannemelijk is dat in een bodemprocedure de loonvordering van [eiser] wordt toegewezen. De vordering van [eiser] tot doorbetaling van het loon is daarom toewijsbaar, evenals de vordering tot opheffing van de loonstop, met uitzondering van het opgeheven houden van de loonstop en het hervatten van de loondoorbetalingen tot het einde van de arbeidsovereenkomst. Het is immers mogelijk dat zich in de toekomst omstandigheden voordoen die een loonstop wel rechtvaardigen dan wel dat er zich andere omstandigheden voordoen op grond waarvan van Topigs niet gehouden kan worden het loon te voldoen.
4.16.
De vordering tot afgifte van de correcte loonstroken vanaf april 2026 zal worden toegewezen. De vordering tot afgifte van jaaropgaven, pensioenoverzichten en specificaties van alle looncomponenten worden afgewezen wegens een gebrek aan belang. Sinds de loonstop vanaf 16 april 2026 is er geen kalenderjaar geëindigd waardoor een jaaropgaaf niet van toepassing is. Evenmin is door [eiser] inzichtelijke gemaakt dat hij een in (spoedeisend) belang heeft bij afgifte van pensioenoverzichten en specificaties van looncomponenten. De kantonrechter ziet verder aanleiding de gevraagde dwangsom voor de loonspecificaties te matigen tot € 250,00 per dag, met een maximum van € 5.000,00.
Wettelijke verhoging en wettelijke rente
4.17.
Topigs heeft het loon van [eiser] niet op tijd betaald. Zij moet daarom de wettelijke verhoging betalen (artikel 7:625 BW). Dat de wettelijke verhoging niet aan de orde is bij een geschil over de betalingsverplichting, zoals door Topigs gesteld, is onjuist. Op grond van het arrest van de Hoge Raad inzake Nieuwkoop/Van Drunen (HR 13 december 1985, NJ 1986/293) is voor de verschuldigdheid van de wettelijke verhoging niet relevant wat de reden is van het uitblijven van de loonbetaling. De kantonrechter ziet in de omstandigheden van dit geval, waarbij meeweegt dat er enige tijd overheen is gegaan voordat deze procedure aanhangig is gemaakt, aanleiding de wettelijke verhoging te matigen tot 25%. De wettelijke rente wordt toegewezen zoals gevorderd.
Proceskosten
4.18.
Topigs is in het ongelijk gesteld en moet daarom de proceskosten (inclusief nakosten) betalen. De proceskosten van [eiser] worden begroot op:
- kosten van de dagvaarding
€
155,21
€
265,00
€
865,00
€
144,00
(plus de kosten van betekening zoals vermeld in de beslissing)
Totaal
€
1.429,21
4.19.
De gevorderde wettelijke rente over de proceskosten wordt toegewezen zoals vermeld in de beslissing.
Uitvoerbaar bij voorraad
4.20.
Dit vonnis wordt, zoals gevorderd, uitvoerbaar bij voorraad verklaard. Topigs heeft daartegen ook geen verweer gevoerd.
5De beslissing
De kantonrechter
5.1.
veroordeelt Topigs om de loonstop van [eiser] per heden op te heffen,
5.2.
veroordeelt Topigs om aan [eiser] te betalen het loon vanaf 16 april 2026, inclusief vakantietoeslag, pensioenopbouw, pensioenafdrachten, cao-verhogingen en overige emolumenten, te vermeerderen met de wettelijke verhoging als bedoeld in artikel 7:625 BW met een maximum van 25% en de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW vanaf de respectievelijke vervaldata tot de dag der algehele voldoening,
5.3.
veroordeelt Topigs om binnen vijf werkdagen na heden deugdelijke loonspecificaties vanaf april 2026 aan [eiser] te verstrekken, op straffe van een dwangsom van € 100,00 voor elke dag dat zij niet aan deze veroordeling voldoet, met een maximum van € 2.500,00.
5.4.
veroordeelt Topigs in de proceskosten van € 1.429,21, te vermeerderen met de kosten van betekening als het vonnis wordt betekend,
5.5.
veroordeelt Topigs tot betaling van de wettelijke rente als bedoeld in artikel 6:119 BW over de proceskosten als deze niet binnen veertien dagen na aanschrijving zijn betaald,
5.6.
verklaart dit vonnis uitvoerbaar bij voorraad,
5.7.
wijst het meer of anders gevorderde af.
Dit vonnis is gewezen door mr. J.J.A. Donkersloot en in het openbaar uitgesproken op 26 oktober 2026.