Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:1999:ARR.83.756 (1999-11-30)
Sommaire (FR) :
Arrêt no 83.756 du 30 novembre 1999 - Décision : Annulation Jonction
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 83.756 van 30 november 1999 - Beslissing : Vernietiging Samenvoeging
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING ADMINISTRATIE.
A R R E S T
nr. 83.756 van 30 november 1999
in de zaken
A. 75.605/XII-334.
A. 77.832/XII-1137.
In zake :
de gemeente MAASMECHELEN,
die woonplaats kiest bij
advocaat A. HAELTERMAN,
kantoor houdende te BRUSSEL,
Tervurenlaan 268 A
tegen :
het Vlaamse Gewest, vertegenwoordigd door de
Vlaamse regering,
dat woonplaats kiest bij
advocaat B. STAELENS,
kantoor houdende te BRUGGE,
Canadesen Hof,
Bevrijdingslaan 4, bus 1.
-----------------------------------------------------D E
R A A D
V A N
S T A T E,
XIIe
K A M E R,
Gezien het verzoekschrift dat de gemeente
MAASMECHELEN op 5 september 1997 heeft ingediend om de
vernietiging te vorderen van het besluit van 9 juli 1997
van de Vlaamse minister van Binnenlandse Aangelegenheden
houdende
de
vernietiging
van
het
besluit
van
18 september 1996 van de gemeenteraad van Maasmechelen
betreffende de vestiging, voor het dienstjaar 1996, van
een belasting op de exploitatie van grondwaterwinning;
Gezien het verzoekschrift dat de gemeente
MAASMECHELEN op 12 maart 1998 heeft ingediend om de
vernietiging te vorderen van het besluit van 19 januari
1998 van de Vlaamse minister van Binnenlandse Aangelegenheden houdende de vernietiging van het besluit
van 2 september 1997 van de gemeenteraad van Maasmechelen betreffende de vestiging, voor het dienstjaar
XII-334-1\10
1997, van een belasting op de exploitatie van grondwaterwinning;
Gezien de regelmatig gewisselde memories van
antwoord en van wederantwoord;
Gezien de verslagen opgemaakt door auditeur
J. LUST;
Gelet op de beschikkingen van 22 juni 1998
en 4 november 1998 die de neerlegging ter griffie van de
verslagen en van de dossiers gelast;
Gelet op de kennisgeving van de verslagen
aan partijen en gezien de regelmatig gewisselde laatste
memories;
Gelet op de beschikkingen van 20 juli 1999
waarbij de terechtzitting bepaald wordt op 28 september
1999;
Gehoord
A. VANDENDRIESSCHE;
het
verslag
van
staatsraad
Gehoord
de
opmerkingen
van
advocaat
V. RAMPELBERG, die verschijnt voor de verzoekende
partij, en van advocaat N. DE CLERCQ, die loco advocaat
B. STAELENS verschijnt voor de verwerende partij;
Gehoord het eensluidend advies van eerste
auditeur F. DE BUEL;
Gelet op titel VI, hoofdstuk II, van de
wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari
1973;
XII-334-2\10
Overwegende dat de gegevens van de zaak
kunnen worden samengevat als volgt :
1.1.
Op 7 juni 1994 besluit de gemeenteraad van
Maasmechelen voor het dienstjaar 1994 een gemeentebelasting te vestigen op de voor openbare drinkwatervoorziening bestemde waterwinningen van categorie C.
1.2.
De beslissing wordt op 14 november 1994 door
de Vlaamse minister van Binnenlandse Aangelegenheden
vernietigd.
Het door de gemeente Maasmechelen tegen dat
besluit ingediende beroep wordt verworpen bij arrest
nr. 83.754 van heden.
1.3.
Op 3 oktober 1995 beslist de gemeenteraad
van Maasmechelen opnieuw eenzelfde gemeentebelasting te
vestigen, dit keer voor het dienstjaar 1995.
1.4.
Deze
gemeenteraadsbeslissing
wordt
op
8 februari 1995 door de Vlaamse minister van Binnenlandse Aangelegenheden, vernietigd.
Het door de gemeente Maasmechelen tegen dat
besluit ingediende beroep wordt verworpen bij arrest
nr. 83.755 van heden.
1.5.
Op 18 september 1996 besluit de gemeente
opnieuw eenzelfde gemeentebelasting te vestigen, nu voor
het dienstjaar 1996.
1.6.
De gemeenteraadsbeslissing wordt op 21 maart
1997 door de gouverneur geschorst wegens schending van
het algemeen belang. Inhoudelijk motiveert de gouverneur
zijn schorsingsbesluit op dezelfde wijze als zijn
besluiten m.b.t. de sub 1.1. en 1.3. vermelde beslissingen van de gemeenteraad voor de dienstjaren 1994 en
1995.
XII-334-3\10
1.7.
Het gemeenteraadsbesluit van 18 september
1996 wordt uiteindelijk, na handhaving door de gemeenteraad op 6 mei 1997, door de Vlaamse minister van Binnenlandse Aangelegenheden op 9 juli 1997 vernietigd.
Het vernietigingsbesluit, voorwerp van het
eerste beroep, is als volgt gemotiveerd :
"Overwegende dat de Nationale Maatschappij der
Waterleidingen, ingevolge het artikel 2 van de wet
van 16 maart 1957, vrijgesteld was van elke belasting
ten behoeve van de staat en van provincie- en
gemeentebelasting wegens de voor het oprichten of
exploiteren van watervoorzieningsdiensten bestemde
immobiliën, voorwerpen en personen; dat de V.M.W.
ingevolge het artikel 10 van het koninklijk besluit
van 16 april 1987 van dezelfde vrijstellingen en
voordelen
geniet
als
de
vroegere
Nationale
Maatschappij der Waterleidingen;
Overwegende dat volgens het gemeenteraadsbesluit
van Maasmechelen van 18 september 1996 de afbakening
als beschermingszone bij ’ministerieel decreet’ van
de oppervlakte een zware last betekent voor de
bevolking en de ontwikkeling, zoals met een aantal
niet-limitatieve voorbeelden wordt verduidelijkt dat
de opbrengst van de belasting volgens dit raadsbesluit de gemeente toelaat een subsidiëringspolitiek
te voeren naar de inwoners die geconfronteerd worden
met zware investeringen tengevolge van de verbods- of
reglementaire bepalingen die gelden op de als
beschermingszone aangeduide oppervlakte; dat volgens
het raadsbesluit de voorgestelde belastbare grondslag
niet het volume gewonnen grondwater is doch de
afgebakende oppervlakte van de waterwingebieden en
beschermingszones;
dat
de
belasting
dus
niet
gevestigd wordt op de exploitatie zelf van de
grondwaterwinningen maar wel wegens het bestaan van
de beschermde grondoppervlakten, met name immobiliën
bestemd voor de exploitatie van de watervoorzieningsdiensten;
Overwegende dat die bedoeling nog wordt bevestigd
in de bepaling van de tarifering van de belasting
waar naargelang van de aard van de beschermingszones
een ander belastingbedrag wordt vastgesteld; dat de
belastingvrijstelling
waarvan
hoger
sprake
onverminderd van toepassing is op die belasting;
Overwegende dat, niettegenstaande de belastingverordening algemeen is opgesteld, alleen de Vlaamse
Maatschappij voor Watervoorziening belastingplichtig
is in de loop van de periode waarvoor de belasting
van toepassing is, met name 1996, omdat zij de enige
waterwinmaatschappij van categorie C is op het
XII-334-4\10
grondgebied van Maasmechelen; dat de V.M.W., zoals
hiervoor wordt aangetoond, vrijgesteld is van deze
belasting waardoor de belastingverordening zonder
voorwerp is en onuitvoerbaar";
1.8.
Een vierde keer beslist de gemeenteraad op
2
september
1997
eenzelfde
gemeentebelasting
te
vestigen. Ditmaal voor het dienstjaar 1997.
Na schorsing van dat besluit door de
provinciegouverneur op 10 oktober 1997 en handhaving, op
2 december 1997, door de gemeenteraad, wordt het op
19 januari
1998
door
de
Vlaamse
minister
van
Binnenlandse Aangelegenheden vernietigd. Het vernietigingsmotief is identiek aan het motief gehanteerd in het
vernietigingsbesluit van 9 juli 1997.
2.1.
Overwegende dat er reden is tot voeging van
de zaken; dat zij immers beide betrekking hebben op de
vernietiging, op grond van een identiek motief, van een
besluit van de gemeenteraad van Maasmechelen waarbij een
gemeentebelasting wordt ingevoerd;
3.1.
Overwegende, wat het belang betreft, dat de
verzoekende partij in haar laatste memorie in de zaak
A. 75.605/XII-334 uiteenzet dat zij herstel wil bekomen
van een door de verwerende partij begane onwettigheid,
dat zij er als openbaar bestuur dat binnen zijn bevoegdheidssfeer een beslissing heeft genomen altijd belang
bij heeft om bij de Raad van State voor de wettigheid
van die beslissing op te komen, dat zij met een vernietigingsarrest in de hand de mogelijkheid krijgt om de
belasting te vestigen, dat zij vanuit een gunstiger
positie aan de gewone rechter schadevergoeding zal
kunnen vragen en sterker zal staan bij het invoeren van
een belasting voor de komende dienstjaren;
3.2.
laatste
Overwegende dat de verwerende partij in haar
memorie in de zaak A. 77.832/XII-1137 het
XII-334-5\10
actueel belang van de verzoekende partij betwist in die
zin dat, nu zij de ingestelde belasting niet meer kan
innen, de enkele mogelijkheid om voor de burgerlijke
rechter schadeloosstelling te vorderen onvoldoende is om
in hoofde van een verzoeker het wettelijk vereiste
belang bij het annulatieberoep te onderkennen;
3.3.
Overwegende dat de verzoekende partij beroep
ingesteld heeft tegen de vernietiging van een reglement
van de gemeenteraad dat gelding had gedurende het
dienstjaar 1996, respectievelijk 1997; dat door een
vernietigingsarrest de door de gemeenteraad initieel
gevestigde rechtsorde wordt hersteld; dat het enkele
feit dat het tijdsverloop misschien niet meer toelaat
dat er op dit ogenblik nog besluiten genomen worden om
het reglement concreet uitvoering te geven, niet belet
dat de gemeente als autonoom handelend bestuur een
belang blijft behouden bij de vaststelling dat haar
orgaan geen onwettig reglement heeft goedgekeurd;
4.1.
Overwegende, wat de grond van de zaak
betreft, dat de beide bestreden besluiten slechts één
vernietigingsmotief bevatten; dat dat motief als volgt
samengevat kan worden: de belastingverordening is wel in
algemene termen gesteld maar er bestaat voor het jaar
waarin de verordening geldt, slechts één belastingplichtige, te weten de Vlaamse Maatschappij voor Watervoorziening; die maatschappij geniet op grond van
artikel 10 van het koninklijk besluit van 16 april 1987
dezelfde vrijstellingen en voordelen als de Nationale
Maatschappij
der
Waterleidingen;
laatstgenoemde
maatschappij is krachtens het bij artikel 2 van de wet
van 16 maart 1957 tot wijziging van sommige fiscale
bepalingen betreffende de Nationale Maatschappij der
Waterleidingen gewijzigde artikel 15 van de wet van
26 augustus 1913 tot oprichting van een Nationale
Maatschappij der Waterleidingen vrijgesteld "van elke
XII-334-6\10
belasting ten behoeve van de Staat, zomede van elke
provincie- en gemeentebelasting, wegens voor het
oprichten of exploiteren van watervoorzieningsdiensten
bestemde immobiliën, voorwerpen en personeel"; de
Vlaamse Maatschappij voor Watervoorziening is op grond
van die bepaling dan ook vrijgesteld van de belasting
die de gemeenteraad van Maasmechelen ingesteld heeft,
want die belasting wordt gevestigd "niet op de exploitatie zelf van de grondwaterwinning maar wegens het
bestaan van de beschermde grondoppervlakten, met name
immobiliën bestemd voor de exploitatie van de watervoorzieningsdiensten"; aangezien de Vlaamse Maatschappij
voor Watervoorziening vrijgesteld is van de belasting en
de enige persoon is die in het jaar waarop de belastingverordening van toepassing is belastingplichtig is, is
de verordening "zonder voorwerp en onuitvoerbaar";
4.2.
Overwegende dat het bevoegde lid van het
auditoraat in zijn verslag ambtshalve aangevoerd heeft
dat de bevoegdheid van de toezichthoudende overheid
beperkt is tot gevallen waarin vastgesteld wordt dat de
beslissing van de gemeenteoverheid de wet schendt of
strijdig is met het algemeen belang, zoals dat
gedefinieerd is in artikel 30, § 5, van het decreet van
28 april 1993 houdende regeling, voor het Vlaamse
Gewest, van het administratief toezicht op de gemeenten,
terwijl het bestreden vernietigingsbesluit, dat formeel
gemotiveerd moet zijn, er geen blijk van geeft dat de
afwezigheid van niet-vrijgestelde belastingplichtigen en
de daaruit volgende onmogelijkheid om de belasting in de
praktijk ten uitvoer te leggen en te innen een schending
van de wet zou uitmaken of het algemeen belang zou
schaden zodat de verwerende partij de grenzen van haar
toezichtsbevoegdheid te buiten gegaan is;
4.3.
Overwegende dat de verzoekende partij in
haar laatste memories uiteenzet dat zij altijd betwist
XII-334-7\10
heeft dat de Vlaamse Maatschappij voor Watervoorziening
zou vrijgesteld zijn van de belasting maar dat zij voor
het overige de redenering bijvalt dat de onmogelijkheid
om een belasting te innen geen schending uitmaakt van de
wet of strijdig is met het algemeen belang;
4.4.
Overwegende dat de verwerende partij in haar
laatste memories laat gelden dat het feit dat de
verordening geen voorwerp heeft en ook onuitvoerbaar is
wel degelijk een vernietigingsmotief kan zijn omdat het
uitvaardigen van een verordening die inhoudelijk niets
betekent strijdt met het beginsel van zorgvuldige
regelgeving
en
omdat
het
uitvaardigen
van
een
verordening die onuitvoerbaar is het vertrouwens- en het
rechtszekerheidsbeginsel schendt;
4.5.
Overwegende dat het bestreden vernietigingsbesluit gestoeld is op de gedachte dat de Vlaamse
Maatschappij voor Watervoorziening vrijgesteld is van de
door de gemeente Maasmechelen ingevoerde belasting; dat,
van die premisse vertrekkend en daargelaten de vraag of
zij in rechte juist is, vastgesteld wordt dat de
bestreden vernietigingsbesluiten het verband niet leggen
tussen dat feit en de vernietigingsgronden die de
bevoegdheid van de toezichthoudende overheid afbakenen
en die vastgelegd zijn in artikel 30, § 3, eerste lid,
en § 5, van het decreet van 28 april 1993 houdende
regeling, voor het Vlaamse Gewest, van het administratief toezicht op de gemeenten; dat nochtans precies
dat verband de Raad van State in staat moet stellen uit
te maken of de verwerende partij binnen de grenzen van
de haar toegewezen bevoegdheid gebleven is; dat in die
zin uit de bestreden besluiten niet opgemaakt kan worden
dat de verwerende partij haar bevoegdheid wettig heeft
uitgeoefend;
dat,
aangezien
vernietigingsbesluiten
overeenkomstig artikel 30, § 3, van het decreet van
28 april 1993 formeel gemotiveerd moeten zijn, de
XII-334-8\10
verwerende partij met de post factum verantwoording die
zij in haar laatste memorie geeft niet vermag de
gebrekkigheid van de bestreden besluiten goed te maken;
dat
het
middel,
gesteund
op
de
bevoegdheidsoverschrijding, gegrond is,
B E S L U I T :
Artikel 1.
De
zaken
nrs.
77.382/XII-1137 worden gevoegd.
A.75.605/XII-334
en
Artikel 2.
Vernietigd worden
het besluit van 9 juli 1997 van de Vlaamse minister
van
Binnenlandse
Aangelegenheden
houdende
de
vernietiging van het besluit van 18 september 1996
van de gemeenteraad van Maasmechelen betreffende de
vestiging, voor het dienstjaar 1996, van een belasting op de exploitatie van grondwaterwinning;
het besluit van 19 januari 1998 van de Vlaamse
minister van Binnenlandse Aangelegenheden houdende
de vernietiging van het besluit van 2 september
1997 van de gemeenteraad van Maasmechelen betreffende de vestiging, voor het dienstjaar 1997, van
een belasting op de exploitatie van grondwaterwinning;
Artikel 3.
De kosten van de beroepen, bepaald op
veertienduizend frank, komen ten laste van de verwerende
partij.
XII-334-9\10
Aldus te Brussel uitgesproken in openbare
terechtzitting, op dertig november 1900 negenennegentig,
door de XIIe kamer, die was samengesteld uit :
de HH.
Mevr.
J. DE BRABANDERE,
A. VANDENDRIESSCHE,
J. BAERT,
S. DOMS,
kamervoorzitter,
staatsraad,
staatsraad,
griffier.
De griffier,
De voorzitter,
S. DOMS.
J. DE BRABANDERE.
XII-334-10\10