Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2009:ARR.190.760 (2009-02-24)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 190.760 van 24 februari 2009 Ruimtelijke ordening, stedenbouw,
leefmilieu en aanverwante aangelegenheden - Bouwvergunningen en gemengde
vergunningen Beslissing : Vernietiging Verwerping Samenvoeging
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK.
ARREST
nr. 190.760 van 24 februari 2009
in de zaken A. I. 126.740/X-11.118
II. 132.340/X-11.271.
In zake :
I. + II.
Edwin CROONEN,
die woonplaats kiest bij
advocaat B. BIESEMANS,
kantoor houdende te 1080 BRUSSEL,
Schoonslaapsterstraat 29, bus 1
tegen :
I. + II.
de gemeente LUBBEEK,
die woonplaats kiest bij
advocaat L. WIERINCKX,
kantoor houdende te 3210 LUBBEEK,
Schubbeek 40
tussenkomende partij :
I.
Ghislain COLLIN,
die woonplaats kiest bij
advocaat P. JACKERS,
kantoor houdende te 3300 TIENEN,
Goossensvest 36.
D E R A A D V A N S T A T E, Xe K A M E R,
Gezien het verzoekschrift dat Edwin CROONEN op 13 september
2002 heeft ingediend om de nietigverklaring te vorderen van het besluit van 25 juni
2002 van het college van burgemeester en schepenen van de gemeente LUBBEEK
waarbij aan Ghislain COLLIN en Marina BEULLENS de stedenbouwkundige
vergunning wordt verleend voor het bouwen van een woning te Lubbeek (Linden),
Raalbeekstraat 9, kadastraal bekend sectie B, nr. 37/g/2 lot 6 (A. 126.740);
Gezien het verzoekschrift dat Edwin CROONEN op 24 januari
2003 heeft ingediend om de nietigverklaring te vorderen van het besluit van 25 juni
2002 van de gemeente LUBBEEK waarbij aan Ghislain COLLIN en Marina
BEULLENS de stedenbouwkundige vergunning wordt verleend voor het bouwen
X-11.118-1/13
van een woning te Lubbeek (Linden), Raalbeekstraat 9, kadastraal bekend sectie B,
nr. 37/g/2 lot 6 (A. 132.340);
Gelet op het arrest nr. 114.708 van 21 januari 2003 waarbij de
vordering tot schorsing van de tenuitvoerlegging van de bestreden beslissing wordt
verworpen in de zaak A. 126.740;
Gezien het verzoekschrift tot voortzetting, op 7 februari 2003
ingediend door de verzoeker in de zaak A. 126.740;
Gezien het verzoekschrift tot tussenkomst, op 18 maart 2003
ingediend door Ghislain COLLIN in de zaak A. 126.740;
Gelet op de beschikking van 27 mei 2003 die de tussenkomst van
Ghislain COLLIN in de zaak A. 126.740 toelaat;
Gezien de memories van antwoord en van wederantwoord in beide
zaken;
Gezien de memorie van de tussenkomende partij in de zaak
A. 126.740;
Gezien de verslagen opgemaakt door auditeur S. DE TAEYE;
Gelet op de beschikkingen van 1 december 2005 die de neerlegging ter griffie van de verslagen en van de dossiers gelasten;
Gelet op de kennisgeving van de verslagen aan partijen en gezien
de laatste memories in beide zaken;
Gelet op de beschikking van 19 november 2008 waarbij de
terechtzitting bepaald wordt op 12 december 2008 in de zaak A. 126.740;
Gelet op de beschikking van 17 november 2008 waarbij de
terechtzitting bepaald wordt op 12 december 2008 in de zaak A. 132.340;
X-11.118-2/13
Gelet op de beschikkingen van 3 december 2008 waarbij de
beschikkingen van 17 en 19 november 2008 worden ingetrokken en waarbij de
terechtzitting bepaald wordt op 23 januari 2009;
Gehoord het verslag van kamervoorzitter R. STEVENS in beide
zaken;
Gehoord de opmerkingen van advocaat B. BIESEMANS, die
verschijnt voor de verzoeker in beide zaken, van advocaat D. WOUTERS, die loco
advocaat L. WIERINCKX verschijnt voor de verwerende partij in beide zaken, en
van advocaat D. NAGELS, die loco advocaat P. JACKERS verschijnt voor de
tussenkomende partij in de zaak A. 126.740;
Gehoord adjunct-auditeur A. VAN DEN BROECK, daartoe
gemachtigd bij besluit van 31 oktober 2008 van de adjunct-auditeur-generaal, in
haar eensluidend advies in beide zaken;
Gelet op titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van
State, gecoördineerd op 12 januari 1973;
OVERWEEGT WAT VOLGT :
- Samenvoeging
1.1.
In zijn verzoekschrift in de zaak A. 132.340/X-11.271, vraagt de
verzoeker om deze zaak te voegen met de zaak A. 126.740/X-11.118.
1.2.
In beide zaken wordt dezelfde beslissing aangevochten en staan
dezelfde partijen tegenover elkaar. Dientengevolge bestaat er, met het oog op een
goede rechtsbedeling, grond om beide zaken samen te voegen.
- De feiten
2.1.
De verzoeker is samen met zijn echtgenote eigenaar van een
bouwgrond met woonhuis gelegen te Lubbeek (Linden), Gemeentestraat, kadastraal
bekend sectie B, nrs. 36/w, 37/z en 38/a /5. Dit perceel is gelegen binnen de op
8 juni 1999 vergunde en niet-vervallen verkaveling “Lindenveld”, met name lot 7.
X-11.118-3/13
De aanvrager is samen met zijn echtgenote eigenaar van een
bouwgrond gelegen te Lubbeek (Linden), Raalbeekstraat 9, kadastraal bekend
sectie B, nr. 37/g/2. Dit perceel is eveneens gelegen binnen de op 8 juni 1999
vergunde en niet vervallen verkaveling “Lindenveld”, met name lot 6.
2.2.
Op 20 juni 2002 heeft het college van burgemeester en schepenen
van de gemeente Lubbeek een aanvraag ontvangen van het echtpaar COLLIN BEULLENS voor het bouwen van een woning op hun bovenvermeld perceel.
2.3.
Bij besluit van 25 juni 2002 wordt door het college van
burgemeester en schepenen van de gemeente Lubbeek de vergunning verleend. Dit
is het bestreden besluit.
3. Ontvankelijkheid
3.1 In de zaak A. 126.740/X-11.118
3.1.1 Exceptie van onontvankelijkheid bij gebrek aan belang
3.1.1.1 Standpunt van de partijen
3.1.1.1.1.
In haar verzoekschrift tot tussenkomst werpt de tussenkomende
partij de hiernavolgende exceptie op:
“De heer CROONEN argumenteert dat hij belang heeft bij de vernietiging
van de stedenbouwkundige vergunning gezien zijn eigendom paalt aan het
perceel van verzoekende partij en hij een rechtstreeks zicht heeft op het
bouwwerk dat het voorwerp uitmaakt van de vergunning.
Hierbij wordt ten onrechte aangenomen dat de bedoelde trap naar de
bovenverdieping van de woning leidt ((...) ‘... en hij een rechtstreeks zicht heeft
op het bouwwerk dat het voorwerp uitmaakt van de bouwvergunning’; zie ook
verzoekschrift tot schorsing (...) ‘...een buitentrap... vanaf dewelke een
rechtstreeks zicht bekomen wordt op het perceel en de woning van
verzoeker...’).
De trap leidt in werkelijkheid echter niet naar de bovenverdieping maar naar
de kelderverdieping.
Van op deze trap heeft men bijgevolg geen (beter) zicht op het perceel dat
eigendom is van heer CROONEN en diens echtgenote, wel integendeel.
(...)
Conform de verkavelingsvoorschriften zal de geviseerde buitentrap
bovendien aan het zicht worden onttrokken door een levende haag met een
maximale hoogte van 2 m.
(...)
X-11.118-4/13
Het uitzicht en/of de privacy van de omwonenden, waaronder de heer
CROONEN, wordt op generlei wijze aangetast door de buitentrap aan de
zijkant van de woning van verzoekende partij.
Geen van de eigenaars van de andere loten, waaronder lot 8, maakt enig
bezwaar tegen de trap.
In hoofde van de heer CROONEN is in de gegeven omstandigheden niet het
rechtens vereiste belang voorhanden om de nietigverklaring te vorderen van het
besluit van de GEMEENTE LUBBEEK van 25 juni 2002 houdende toekenning
van een stedenbouwkundige vergunning aan verzoekende partij.
De vordering is aldus onontvankelijk”.
In haar memorie merkt de tussenkomende partij ondergeschikt nog
op dat het in de praktijk onmogelijk is om de buitentrap (nog) elders in te planten,
derwijze dat een eventuele vernietiging van het bestreden besluit in haren hoofde
een disproportioneel nadeel zou teweegbrengen. De trap in kwestie is namelijk de
enige toegang, van buiten uit, naar de kelder van haar woning.
3.1.1.1.2.
In zijn memorie van wederantwoord repliceert de verzoeker :
“- De eigendom van verzoeker is gelegen naast, grenst over de totale lengte
aan en geeft uitzicht op lot 6 van de genoemde verkaveling waarvoor de
bestreden bouwvergunning werd afgeleverd.
(...)
Het feit dat verwerende partij aanplantingen zou doen (of zelfs hebben
gedaan) om het zicht te verbergen dat verzoeker kan hebben vanuit zijn woning,
kan derhalve niet dienen om de onontvankelijkheid wegens gebrek aan belang
aan te tonen (...)
Verzoeker die eigenaar en bewoner is van het onmiddellijk aan het
bouwperceel palende pand doet alleen daardoor al blijken van het wettelijk
vereiste belang om de vernietiging te vragen van de bestreden bouwvergunning.
- Als eigenaar van een perceel gelegen binnen de perimeter van een
goedkeurde verkaveling, heeft verzoeker trouwens het wettelijk vereiste belang
om de verkavelingsvoorschriften voor en door de andere percelen en
eigenaars/bouwers binnen de perimeter van de verkaveling te doen eerbiedigen
en naleven.
De geplande constructie zal deel uitmaken van de naaste omgeving van de
eigenaars-bewoners, zoals o.a. en zeker verzoeker, van de woningen gelegen
in deze verkaveling en ook dit volstaat om een belang bij de vordering tot
annulatie te wettigen.
Weze hierbij ook nog opgemerkt dat niet alle andere eigenaars van de
percelen in de verkaveling grenzen aan het perceel, minstens niet aan de zijde
waar de 3 meter vrije zone niet wordt gerespecteerd.
- Tenslotte is ten overvloede te onderstrepen dat de trap gelegen is in de
bouwvrije zone van 3 meter, zone ingesteld bij verkavelingsvoorschriften en dit
duidelijk met het doel privacy en het karakter van de verkaveling te bewaren.
Verzoeker heeft er belang bij dat (...) (zijn) privacy en het karakter van de
verkaveling waarbinnen hij een perceel grond kocht en een woning bouwde
verzekerd en bewaard wordt.
Ook om die reden heeft verzoeker belang bij de ingestelde vordering”.
X-11.118-5/13
3.1.1.2 Bespreking van de exceptie
De eigendom van de verzoeker paalt aan het perceel waarop de
bestreden vergunning betrekking heeft en ligt binnen dezelfde verkaveling. Deze
vaststellingen volstaan om in hoofde van de verzoeker het vereiste belang bij de
vernietiging van de bestreden vergunning tot het oprichten van een woonhuis vast
te stellen.
Het betoog van de tussenkomende partij luidens hetwelk een
eventuele vernietiging van het bestreden besluit in haren hoofde een
disproportioneel nadeel zou teweegbrengen, vermag aan het belang van de
verzoeker geen afbreuk te doen.
De exceptie kan niet worden aangenomen.
3.1.2 Exceptie van onontvankelijkheid ratione temporis
3.1.2.1.
De tussenkomende partij voert de onontvankelijkheid ratione
temporis aan van het annulatieberoep dat door de verzoeker op 24 januari 2003
tegen het bestreden besluit werd ingediend.
3.1.2.2.
Deze exceptie heeft betrekking op een ander annulatieberoep dan
het onderhavig beroep en is om die reden onontvankelijk.
3.2 In de zaak A. 132.340/X-11.271
3.2.1 Standpunt van de partijen
3.2.1.1.
De verwerende partij werpt in haar memorie van antwoord de
onontvankelijkheid van het beroep ratione temporis op. Zij adstrueert haar exceptie
meer bepaald als volgt:
“Bij ‘aanvullend verzoekschrift tot annulatie’, ter griffie van de Raad van
State toegekomen op 27.1.2003, poogt verzoeker CROONEN thans ter staving
van zijn (oorspronkelijke) argumentatie een bijkomend middel in te roepen en
deze procedure te laten voegen bij de zaak gekend onder nr. G/A.126.740/X11.118.
Verzoeker stelt thans ter zake dat de bestreden beslissing van het College
van Burgemeester en Schepenen van de GEMEENTE LUBBEEK van
25.6.2002 niet afdoende zou gemotiveerd zijn.
Zoals blijkt uit de door verzoeker geformuleerde ‘samenvatting van de
feiten’ en uit de stukken, erkent verzoeker ‘ten Gemeentehuize te LUBBEEK’
kennis te hebben genomen van het dossier en van voormelde beslissing ‘in de
X-11.118-6/13
loop van de week van 19 augustus 2002'; alleszins kan hij niet ernstig betwisten
er kennis van te hebben gekregen in de oorspronkelijk door hem ingeleide
procedure, ingediend op 16.9.2002 en gekend onder nr. G/A.126.740/X.11.118,
die thans nog hangende is.
Verzoeker kent dus al sindsdien de inhoud en bewoordingen van de
bestreden beslissing en kon, zo nodig, in zijn eerste procedure reeds het thans
ingeroepen bijkomend middel aanhalen, hetgeen hij niet heeft gedaan.
Zoals reeds aangehaald, bevestigt verzoeker op pag. 2 van zijn ‘aanvullend
verzoekschrift houdende beroep tot nietigverklaring’ ook dat het feit dat ‘de
trap zich volgens de bij de bouwvergunning goedgekeurde plannen wel degelijk
zal bevinden in de bouwvrije zone van 3 meter afstand tot de perceelsgrens van
verzoeker’ hem eertijds reeds ‘door bouwheer COLLIN werd bevestigd’.
Eens te meer blijkt dus ten genoege van recht dat verzoeker reeds van in de
zomer van 2002 kennis had van die beslissing.
7.
Het voorliggende ‘aanvullende verzoekschrift houdende beroep tot
nietigverklaring’ is slechts op 27.1.2003 ter griffie van de Raad van State
toegekomen, hetzij ruim na het verstrijken van de wettelijk voorziene termijn
van zestig dagen, die ingaat met de dag waarop verzoeker kennis heeft gehad
van de bestreden beslissing.
(...)
Het ‘aanvullend’ verzoek van de verzoekende partij werd dan ook, voor
zover nog mogelijk, niet tijdig ingesteld en is onontvankelijk”.
3.2.1.2.
In zijn memorie van wederantwoord repliceert de verzoeker :
“Verzoeker diende inderdaad een bijkomend verzoek tot annulatie in bij de
Raad van State, maar heeft ook in de memorie van wederantwoord in de
procedure gekend onder nummer G/A.126.740/X-11.118 dit bijkomend middel,
dat hem ter kennis kwam in de loop van de procedure ingeroepen en dit voor
zover als nodig.
Het is slechts in de loop van de voormelde procedure dat verzoeker effectief
grondig in kennis werd gesteld van alle documenten van het dossier en hiervan
op een normale en ernstige manier kon kennis nemen.
Verzoeker was, zoals vermeld in (de) verzoekschriften, neergelegd zowel in
huidige procedure als in de zaak G/A.126.740/X-11.118, niet in het bezit (...)
van de bestreden vergunning.
Bij een ‘inzage in de loop van de week van 19 augustus 2002’ op het
gemeentehuis kon immers bezwaarlijk een grondig nazicht en vergelijking
gebeuren van de stukken, zeker in het geval het gaat om enerzijds
(omvangrijke) technische bouw- en inplantingsplannen en anderzijds de
eveneens (juridisch) technische tekst van (...) stedenbouwkundige vergunningen
(verkaveling en bouw) door een terzake leek zijnde persoon, zoals verzoeker.
Voorheen vroeg verzoeker, als een voorzichtig en redelijk burger en omdat
het juist onmogelijk was grondig kennis te nemen van de beslissing en haar
motieven, nochtans schriftelijk aan verwerende partij om kopie van de bewuste
vergunning te mogen bekomen.
Dit afschrift is hem nooit bezorgd.
Het is pas naar aanleiding van de grondige studie en vergelijking van alle
stukken van het administratief dossier dat verzoeker kon vaststellen dat het
tekstgedeelte van de bestreden vergunning en de bijgevoegde plannen
tegenstrijdigheden bevatten in de motivering (...)”.
X-11.118-7/13
3.2.2 Bespreking van de exceptie
3.2.2.1.
Stedenbouwkundige vergunningen dienen noch bekendgemaakt,
noch aan derden betekend te worden. Voor derden belanghebbenden gaat de termijn
van zestig dagen in met de dag waarop zij kennis hebben van de vergunning of
ervan kennis konden hebben.
3.2.2.2.
In casu dient te worden vastgesteld dat het beroep tot
nietigverklaring is ingesteld meer dan zestig dagen nadat de verzoeker ten
gemeentehuize kennis heeft genomen van het bestreden besluit. De verzoeker geeft
zelf aan in de loop van de week van 19 augustus 2002 op het gemeentehuis inzage
van het bestreden besluit te hebben gehad, daar waar hij pas op 1 augustus 2003
onderhavig annulatieberoep indient. De verzoeker blijft in gebreke aan te tonen dat
de inzage ten gemeentehuize hem geen kennis opleverde van het bestaan, de aard,
de inhoud en de draagwijdte van de bestreden vergunning. Hij geeft trouwens in zijn
verzoekschriften expliciet aan inzage te hebben genomen van de bouwplannen.
De exceptie is gegrond.
4. Gegrondheid van het beroep (A. 126.740)
4.1. Standpunt van de partijen
4.1.1.
De verzoeker voert een enig middel aan, genomen uit de
schending van “de bepalingen van de bij besluit dd. 08 juni 1999 door het
gemeentebestuur van LUBBEEK goedgekeurde en niet-vervallen verkavelingsvergunning ‘Lindenveld’ en de daarop van toepassing zijnde algemene stedebouwkundige voorschriften en de bijzondere stedebouwkundige voorwaarden, evenals de
schending van de algemene beginselen van behoorlijk bestuur, o.m. het beginsel
‘patere legem quam ipse fecisti’”.
Volgens de verzoeker zijn deze bepalingen geschonden
“Doordat de bestreden beslissing de vergunning inhoudt ten voordele van de
genaamde G. COLLIN voornoemd om overeenkomstig de bij die vergunning
goedgekeurde bouwplannen op perceel lot 6 van de genoemde verkaveling een
gebouw op te richten waarvan een gedeelte, zijnde een bij het hoofdgebouw
horende buitentrap, zal worden ingeplant in de bouwvrije zone van drie meter
met de perceelsgrens van lot 7 van dezelfde verkaveling,
Terwijl de verkavelingsvergunning, door de verwerende partij afgeleverd bij
beslissing van 08 juni 1999 aan de genaamde MEURRENS-VAN DE GAER,
en de erop van toepassing zijnde algemene stedenbouwkundige voorwaarden
X-11.118-8/13
uitdrukkelijk voorzien dat alle gebouwde delen van het hoofdgebouw zich
bevinden op een afstand van de zijdelingse perceelsgrens zoals grafisch is
voorgesteld op het verkavelingsplan, en terwijl het verkavelingsplan gehecht
aan de goedgekeurde verkaveling ‘Lindenveld’ deze afstand van de zijdelingse
perceelsgrens voor wat betreft lot 6 ten overstaan van lot 7 bepaalt op 3 meter,
(...)
Zodat de bestreden bouwvergunning in strijd is met de voormelde
bepalingen van de goedgekeurde niet-vervallen verkavelingsvergunning, die
nochtans een reglementair karakter bezit voor alle eigenaars binnen de
perimeter van de verkaveling,
en zodat de verwerende partij blijk geeft van een gebrek aan respect voor de
beslissing die door haar zelf eerder werd aangenomen”.
4.1.2.
De verwerende partij repliceert :
“Volkomen tegen de feitelijkheden en stukken in laat verzoekende partij
uitschijnen dat de bedoelde trap vanwaar volgens hem een direct zicht op zijn
eigendom mogelijk zou zijn, bovengronds is, daar waar de facto blijkt dat die
trap in werkelijkheid niet naar de bovenverdieping, doch naar de
kelderverdieping leidt.
De bewust trap is dus ondergronds en biedt geen zicht, nog minder een beter
of rechtstreeks zicht, op de eigendom van de verzoekende partij.
7.
Wat betreft de afstand van drie meter tot de zijdelingse perceelsgrens, weze
opgemerkt dat de stedenbouwkundige voorschriften bepalen dat alle gebouwde
delen van het hoofdgebouw zich bevinden op een afstand van de zijdelingse
perceelsgrens zoals vastgesteld op het verkavelingsplan.
In casu is het hoofdgebouw ingeplant op een afstand van drie meter van de
zijdelingse perceelsgrens.
Aanhorigheden die toegang verlenen tot een woning, zoals een inrit of een
trap, worden niet opgevat als deel uitmakend van het hoofdgebouw en mogen
in de zone van drie meter van de perceelsgrens gelegd worden.
Er weze aan herinnerd dat in voorliggend geval de trap ondergronds is
voorzien, zodat de vraag rijst welk ernstig nadeel de verzoekende partij kan
lijden.
Daarenboven is COLLIN-(BEULENS) (...) conform de
verkavelingsvoorschriften gehouden de trap aan het zicht te onttrekken door
een levende haag met een maximale hoogte van twee meter.”
4.1.3.
De tussenkomende partij repliceert in haar verzoekschrift tot
tussenkomst en haar memorie in tussenkomst op het middel :
“De heer CROONEN voert aan dat het bestreden besluit een schending zou
inhouden van de bepalingen van de bij besluit van 8 juni 1999 door de
GEMEENTE LUBBEEK goedgekeurde en niet-vervallen verkavelingsvergunning ‘Lindenveld’ en de daarop van toepassing zijnde algemene
stedenbouwkundige voorschriften en bijzondere stedenbouwkundige
voorwaarden evenals op een schending van de algemene beginselen van
behoorlijk bestuur, onder meer het beginsel ‘patere legem quam ipse fecisti’.
Concreet voert hij hierbij aan dat de bij het hoofdgebouw horende buitentrap
is ingeplant in de bouwvrije zone van 3 m met de perceelsgrens van lot 7.
X-11.118-9/13
Zoals hoger reeds aangehaald betreft het hier een trap die toegang verleent
tot de kelderverdieping.
In de bijzondere stedenbouwkundige voorschriften, als bijlage 2 gevoegd bij
de verkavelingsvergunning afgeleverd door de GEMEENTE LUBBEEK op
8 juni 1999, is inzake de inplanting van de gebouwen voorzien dat ‘alle
gebouwde delen van het hoofdgebouw zich bevinden op een afstand van de
zijdelingse perceelsgrens zoals grafisch is voorgesteld op het verkavelingsplan’.
Het hoofdgebouw is ingeplant op een afstand van 3 m van de zijdelingse
perceelsgrens.
Traditioneel worden de aanhorigheden die toegang verlenen tot de woning,
zoals bijvoorbeeld een inrit of een trap, niet opgevat als deel uitmakend van het
hoofdgebouw.
Om die reden heeft de GEMEENTE LUBBEEK de bouwplannen van
verzoekende partij dan ook probleemloos goedgekeurd en werd deze
vergunning ook niet geschorst door de gemachtigd ambtenaar.
De door de heer CROONEN aangekleefde interpretatie van de verkavelingsvoorschriften is strijdig met de bedoeling ervan, o.m. de bescherming van de
privacy, en is bovendien niet werkbaar.
Deze interpretatie komt er namelijk op neer dat het verboden zou zijn in de
zone van 3 m van de perceelsgrens een inrit te leggen die toegang geeft tot de
garages aan de achterkant van het gebouw of een trap te leggen naar de
voordeur aan de zijkant van het gebouw.
Het ongerijmd karakter van de interpretatie van de heer CROONEN blijkt
ten overvloede uit het feit dat, op basis van dezelfde stedenbouwkundige
voorschriften, naast het hoofdgebouw één bijgebouw dienstig als hoofdgebouw
is toegelaten dat ingeplant mag worden tot op 2 m van de perceelsgrenzen.
De inplanting van het hoofdgebouw op 3m van de perceelsgrens belet
geenszins dat naast het hoofdgebouw nog een trap wordt aangelegd die toegang
geeft tot de kelderverdieping.
Het aangevochten besluit van de GEMEENTE LUBBEEK houdende
toekenning van een stedenbouwkundige vergunning aan verzoekende partij
voor het bouwen van een woning is aldus niet strijdig met de verkavelingsvoorschriften.
De vordering is aldus ongegrond”.
4.1.4.
In zijn memorie van wederantwoord stelt de verzoeker:
“De verkavelingsvoorwaarden en in het bijzonder de regel dat alle gebouwde
delen van het hoofdgebouw zich bevinden op een afstand van de zijdelingse
perceelsgrens is duidelijk en niet voor interpretatie vatbaar.
De plannen voorzien een bouwvrije zone van 3 meter langsheen de
perceelsgrenzen.
De trap maakt duidelijk integraal deel uit van het hoofdgebouw en is er in
feite volledig mee verbonden, zoals blijkt uit de plannen en de feitelijke
constructie ter plaatse. De funderingen van de woning voorzien nl. reeds de
bouw van deze trap, zodat niet in redelijkheid kan voorgehouden worden dat
deze trap, geen deel uitmaakt van het hoofdgebouw.
(...)
Het hoofdgebouw, waaronder ook de trap, moeten dus op 3 meter van de
perceelgrens worden ingeplant. Enkel een eventueel tuinhuis, zijnde het enige
toegelaten bijgebouw, kan op mindere afstand gebouwd worden, nl. 2 meter van
de perceelsgrenzen en dit achter de bouwlijn van het hoofdgebouw.
X-11.118-10/13
De redenering van de tussenkomende partij, dat aldus (het) verboden zou
zijn om inritten te leggen en/of een trap naar de voordeur aan de zijkant van het
gebouw, is totaal onjuist en doet niet ter zake.
Inzake inritten en/of toegang tot de respectievelijke gebouwen zijn in de
verkavelingsvergunning evenzeer duidelijke voorschriften voorzien en er dient
op gewezen dat zowel uit de verkavelingsvergunning als uit de
bouwvergunning trouwens blijkt dat het de bedoeling is om de bebouwde en
verharde oppervlakte in elk geval beperkt te houden.
(...)
De aflevering van een stedenbouwkundige vergunning voor de bouw van een
woning in de voormelde verkaveling ‘Lindenveld’ met toelating om een trap te
bouwen in de bouwvrije zone (zie de geviseerde plannen, gevoegd bij de
stedenbouwkundige vergunning) van 3 meter maakt een inbreuk uit op de
verkavelingsvergunning ‘Lindenveld’ en de daarop van toepassing zijnde en er
integraal deel van uit makende algemene stedenbouwkundige voorschriften en
bijzondere stedenbouwkundige voorwaarden.
Dit maakt tevens een inbreuk uit op het algemeen beginsel van behoorlijk
bestuur ‘patere legem quam ipse fecisti’.
Dit beginsel is (zoals blijkt uit de lezing van het administratief dossier) zeker
geschonden door de bouwvergunning die de zijdelingse bouwvrije zone van 3
meter uitdrukkelijk herneemt, maar waarbij tevens plannen (die worden
gevoegd) worden goedgekeurd en geviseerd die een bouwwerk, nl. de bewuste
buitentrap voorzien in deze bouwvrije zone”.
4.1.5.
De verwerende partij vestigt er in haar laatste memorie andermaal
de aandacht op dat “(de voorwaarden van) de verkavelingsvergunning de
mogelijkheid biedt (bieden) om, wat betreft het niet-bebouwde gedeelte, bepaalde
aanhorigheden toe te voegen”.
4.2. Bespreking van het middel
4.2.1.
Het punt 3, eerste lid van de algemene stedenbouwkundige
voorschriften van de verkavelingsvergunning van 12 mei 1999 betreft het nietbebouwde gedeelte. Naast de bepalingen met betrekking tot reliëfwijzigingen en de
mogelijkheid tot terrasaanleg of verharding achteraan en vooraan het terrein,
dewelke in deze zaak niet van toepassing zijn, bepaalt deze alinea als volgt:
“Het terrein, op het bebouwd gedeelte na, wordt ingericht als tuinzone”.
4.2.2.
Onder de hoofding “A. Gebouwen 2. Inplanting”, vijfde
gedachte-streepje van de bijzondere stedenbouwkundige voorwaarden van de
verkavelings-vergunning, wordt bepaald dat “alle gebouwde delen van het
hoofdgebouw zich bevinden op een afstand van de zijdelingse perceelsgrens zoals
grafisch is voorgesteld op het verkavelingsplan”. Uit voormeld plan blijkt dat deze
afstand drie meter bedraagt.
X-11.118-11/13
4.2.3.
Met het bestreden besluit wordt aan de aanvrager de vergunning
verleend tot het bouwen van een trap die toegang verleent tot de kelderverdieping
en dit binnen wat in het bestreden besluit door de verwerende partij zelf wordt
aangeduid als de zijdelingse bouwvrije zone van minimaal 3 meter.
4.2.4.
Overeenkomstig het punt 3, eerste lid van de algemene
stedenbouwkundige voorschriften van de voormelde verkavelingsvergunning,
diende dit terreingedeelte te worden ingericht als tuinzone. Een buitentrap kan niet
als een “inrichting als tuinzone” worden aanzien, zodat het bestreden besluit in strijd
met de verkavelingsvoorschriften is verleend.
Het middel is gegrond.
OM DIE REDENEN
BESLIST DE RAAD VAN STATE :
Artikel 1.
De zaken A. 126.740/X-11.118 en A. 132.340/X-11.271 worden
gevoegd.
Artikel 2.
Het beroep wordt in de zaak A. 132.340 verworpen.
Artikel 3.
Vernietigd wordt het besluit van 25 juni 2002 van het college van
burgemeester en schepenen van de gemeente LUBBEEK waarbij aan Ghislain
COLLIN en Marina BEULLENS de stedenbouwkundige vergunning wordt verleend
voor het bouwen van een woning te Lubbeek (Linden), Raalbeekstraat 9, kadastraal
bekend sectie B, nr. 37/g/2 lot 6 (zaak A. 126.740).
X-11.118-12/13
Artikel 4.
De kosten van de vordering tot schorsing en het beroep tot
nietigverklaring in de zaak A. 126.740, bepaald op 350 euro, komen ten laste van
de verwerende partij.
De kosten van de tussenkomst in de zaak A. 126.740, bepaald op
125 euro, komen ten laste van de tussenkomende partij.
De kosten van het beroep in de zaak A. 132.340, bepaald op
175 euro, komen ten laste van de verzoeker.
Aldus te Brussel uitgesproken in openbare terechtzitting, op
vierentwintig februari 2009, door de Xe kamer, die was samengesteld uit :
de HH.
Mevr.
R. STEVENS,
P. LEFRANC,
J. VAN NIEUWENHOVE,
S. DE CLERCQ,
kamervoorzitter,
staatsraad,
staatsraad,
griffier.
De griffier,
De voorzitter,
S. DE CLERCQ.
R. STEVENS.
X-11.118-13/13