Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2011:ARR.212.813 (2011-04-28)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 212.813 van 28 april 2011 Ruimtelijke ordening, stedenbouw,
leefmilieu en aanverwante aangelegenheden - Natuurbehoud - Vergunningen
Beslissing : Verwerping Samenvoeging
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VIIe KAMER
ARREST
nr. 212.813 van 28 april 2011
in de zaken A. 191.173/VII-37.316 (I)
A. 191.175/VII-37.319 (II)
A. 191.211/VII-37.318 (III).
In zake :
Greet ALLIET, in haar hoedanigheid van curator over het
faillissement van de NV SERVI-LAB
kantoor houdend te 8755 Ruiselede
Bruggestraat 22
alwaar woonplaats wordt gekozen
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Paul Bekaert
tegen :
het VLAAMSE GEWEST, vertegenwoordigd door de
Vlaamse regering
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Jan Bergé
kantoor houdend te 3000 Leuven
Naamsestraat 165
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van de beroepen
1.1.
Het eerste beroep, ingesteld op 21 januari 2009, strekt tot de
nietigverklaring van het besluit van de Vlaamse minister van Openbare Werken,
Energie, Leefmilieu en Natuur van 21 november 2008 houdende uitspraak over het
beroep
aangetekend
tegen
de
beslissing
van
de
Openbare
Vlaamse
Afvalstoffenmaatschappij (hierna : OVAM) van 5 mei 2006, waarbij deze beslist
dat de NV Servi-Lab niet aantoont dat zij conform de bepalingen van artikel 31 van
het decreet van 22 februari 1995 betreffende de bodemsanering (hierna :
bodemsaneringsdecreet) niet verplicht is om tot bodemsanering over te gaan (zaak
A. 191.173/VII-37.316).
VII-37.316 & VII-37.319 & VII-37.318-1/26
1.2.
Het tweede beroep, ingesteld op 21 januari 2009, strekt tot de
nietigverklaring van het besluit van de Vlaamse minister van Openbare Werken,
Energie, Leefmilieu en Natuur van 21 november 2008 houdende uitspraak over de
beroepen aangetekend tegen de beslissing van OVAM van 29 november 2004,
houdende
conformverklaring
van
het
"Beschrijvend
bodemonderzoek
laboratoriumgroothandel en voormalig laboratorium Ten Hovestraat 1 te
8700 Tielt (…)" aan de bepalingen van het bodemsaneringsdecreet en tegen de
beslissing van OVAM van 3 december 2004, waarbij aan de NV Servi-Lab een
termijn van 90 kalenderdagen wordt opgelegd tot het opstellen en indienen van het
bodemsaneringsproject
voor
de
gemengde
bodemverontreiniging
met
tetrachloormethaan in het vaste deel van de aarde en in het grondwater (zaak
A. 191.175/VII-37.319).
1.3.
Het derde beroep, ingesteld op 15 januari 2009, strekt tot de
nietigverklaring van het besluit van de Vlaamse minister van Openbare Werken,
Energie, Leefmilieu en Natuur van 19 november 2008 houdende uitspraak over de
beroepen aangetekend tegen de beslissing van OVAM van 29 november 2004,
houdende
conformverklaring
van
het
"Beschrijvend
bodemonderzoek
laboratoriumgroothandel en voormalig laboratorium Ten Hovestraat 1 te
8700 Tielt (…)" aan de bepalingen van het bodemsaneringsdecreet en tegen de
beslissing van OVAM van 3 december 2004, waarbij aan de BVBA Waste Control
een termijn van 90 kalenderdagen wordt opgelegd tot het opstellen en indienen van
het bodemsaneringsproject voor de gemengde bodemverontreiniging met
tetrachloormethaan in het vaste deel van de aarde en in het grondwater (zaak
A. 191.211/VII-37.318).
II. Verloop van de rechtsplegingen
2.
De verwerende partij heeft in alle zaken een memorie van
antwoord ingediend en de verzoekster heeft in alle zaken een memorie van
wederantwoord ingediend.
VII-37.316 & VII-37.319 & VII-37.318-2/26
Eerste auditeur Peter Provoost heeft een verslag opgesteld.
De verzoekster heeft in alle zaken een verzoek tot voortzetting
van het geding en een laatste memorie ingediend.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 17 maart 2011.
Kamervoorzitter Luc Hellin heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Valerie Soenen, die loco advocaat Paul Bekaert
verschijnt voor de verzoekster, en advocaat Jan Bergé, die verschijnt voor de
verwerende partij, zijn gehoord.
Eerste auditeur Peter Provoost heeft een met dit arrest
eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3.1.
De beroepen betreffen een vastgestelde bodemverontreiniging
op gronden aan de Ten Hovestraat te Tielt, op de percelen kadastraal gekend als
Tielt, afdeling 3, sectie H, perceel nrs. 170 K, 170 X en 170 W, en op het openbaar
domein. Op het perceel nr. 170 K heeft de eigenaar, de BVBA Effilaar, van 1985
tot 2002 een inrichting voor de recuperatie van textielafval geëxploiteerd. De
percelen nrs. 170 X en 170 W zijn eigendom van Jozef De Leersnyder en zijn
toenmalige echtgenote, totdat de eigenaars bij notariële akte van 31 januari 1994 de
patrimoniumvennootschap de NV Immo-Del oprichten, en er onder meer deze
percelen, met daarop een magazijn en aanhorigheden, inbrengen. Bij notariële akte
VII-37.316 & VII-37.319 & VII-37.318-3/26
van 15 februari 1994 richten dezelfde personen ook de NV Servi-Lab op. Jozef De
Leersnyder is gedelegeerd bestuurder van beide vennootschappen. De
NV Immo-Del verhuurt het onroerend goed aan de NV Servi-Lab.
Jozef De Leersnyder exploiteerde ter plaatse sinds halfweg de
jaren '80 een "labo voor scheikundig onderzoek met bijgaande opslag van
chemicaliën" en een "inrichting voor de aanmaak en de opslag van reactieven en
scheikundige producten en de opslag van cyanideverbindingen". De NV Servi-Lab
heeft na haar oprichting deze vergunningen overgenomen.
Van maart 1987 tot december 1990 is in de gebouwen de
CVBA Silortho actief waarvan Jozef De Leersnyder één van de vennoten is.
Vanaf 1 maart 1991 verhuurt Jozef De Leersnyder een deel van
de gebouwen en installaties aan de BVBA Waste Control, "om aangewend te
worden als laboratorium en adviesbureau voor afvalstoffen in de meest ruime zin".
Op 15 juli 1994 meldt de BVBA Waste Control de exploitatie van een inrichting
klasse 3, "zijnde een laboratorium (...) met opslag van gas in verplaatsbare
recipiënten (...) en lozen van (normaal huisafvalwater) in riool".
De NV Immo-Del verleent ook een opstalrecht aan de
NV Servi-Lab op perceel nr. 170 X, waarna deze bijkomende gebouwen en
installaties optrekt. Een deel van deze nieuwe gebouwen wordt vanaf 1 september
1995 verhuurd aan de BVBA Waste Control. Naar aanleiding van een ongeval met
een giftig product in de lokalen van de NV Servi-Lab en van een gerechtelijk
onderzoek tegen de NV Servi-Lab inzake inbreuken op onder meer
milieuwetgeving, ontstaat een gerechtelijke betwisting tussen huurder en
verhuurder, als gevolg waarvan de handelshuurovereenkomst door de rechtbank
van eerste aanleg te Brugge wordt ontbonden. De huurder heeft reeds op
30 december 1996 de lokalen volledig ontruimd.
VII-37.316 & VII-37.319 & VII-37.318-4/26
3.2.
Naar aanleiding van een voorgenomen overdracht wordt in
opdracht van de BVBA Effilaar een oriënterend bodemonderzoek uitgevoerd op
haar perceel nr. 170 K. Er wordt verontreiniging van het grondwater met
gechloreerde koolwaterstoffen vastgesteld, die volgens het verslag vermoedelijk
afkomstig is van het naastgelegen bedrijfsterrein van de NV Servi-Lab, met name
van de percelen nrs. 170 W en 170 X. OVAM laat op 15 september 2000 weten er
voorlopig van uit te gaan dat de BVBA Effilaar niet saneringsplichtig is en dat de
overdracht kan doorgaan, maar er dient wel een beschrijvend bodemonderzoek
uitgevoerd te worden.
In opdracht van de NV Servi-Lab wordt eveneens een periodiek
oriënterend bodemonderzoek uitgevoerd op de percelen nrs. 170 X en 170 W
waarbij verontreiniging van het grondwater met gechloreerde koolwaterstoffen
wordt vastgesteld, met overschrijding van de bodemsaneringsnormen. De
verontreiniging kan "gemengd" zijn, in de zin van het bodemsaneringsdecreet en
een beschrijvend bodemonderzoek is nodig.
Op 6 februari 2001 laat OVAM aan de BVBA Effilaar weten dat
het inmiddels uitgevoerde oriënterend bodemonderzoek in opdracht van de
NV Servi-Lab niet toelaat te besluiten dat de verontreiniging op haar perceel
nr. 170 K afkomstig is van deze naastgelegen percelen. De BVBA Effilaar
antwoordt van mening te zijn dat de verontreiniging wel afkomstig is van de
naastgelegen percelen. OVAM verwerpt op 1 juni 2001 dit standpunt en het door
de BVBA Effilaar ingediende administratief beroep wordt op 21 september 2001
door de bevoegde Vlaamse minister verworpen. Een vordering tot schorsing,
ingesteld voor de Raad van State, is verworpen bij arrest nr. 110.977 van 3 oktober
2002.
Intussen
heeft
de
BVBA
Effilaar
het
opgelegde
beschrijvend
bodemonderzoek laten uitvoeren. Op grond van dat onderzoek laat OVAM op
21 november 2002 weten van oordeel te zijn dat de verontreiniging afkomstig is
van de naastgelegen percelen.
VII-37.316 & VII-37.319 & VII-37.318-5/26
Ingevolge het oriënterend bodemonderzoek op de percelen
nrs. 170 X en 170 W maant OVAM zowel de NV Servi-Lab als de BVBA Waste
Control aan om een beschrijvend bodemonderzoek uit te voeren.
De BVBA Waste Control vraagt om vrijgesteld te worden van
saneringsplicht, wat wordt geweigerd door OVAM en, in beroep, ook door de
bevoegde Vlaamse minister. Het annulatieberoep voor de Raad van State tegen dit
besluit, gekend onder zaak A. 112.873/VII-25.065, is nog hangende.
Aangezien noch de NV Servi-Lab, noch de BVBA Waste
Control ingaan op de aanmaning om een beschrijvend bodemonderzoek uit te
voeren, laat OVAM dit ambtshalve doen. Het verslag "Beschrijvend
bodemonderzoek laboratoriumgroothandel en voormalig laboratorium" van
7 september 2004 bespreekt zeven verontreinigingscontouren. Op 29 november
2004 verklaart OVAM het beschrijvend bodemonderzoek conform aan de
bepalingen van het bodemsaneringsdecreet.
3.3.
betrekking
Op 3 december 2004 legt OVAM aan de NV Servi-Lab met
tot
90 kalenderdagen
de
op
gemengde
voor
bodemverontreiniging
het
opstellen
en
een
termijn
van
indienen
van
een
bodemsaneringsproject. Met betrekking tot de historische verontreiniging met
trichloormethaan kondigt OVAM aan dat de percelen zullen worden aangewezen
als historisch verontreinigde grond waar bodemsanering moet plaatsvinden. De
BVBA Waste Control ontvangt een gelijkaardige mededeling.
De NV Servi-Lab dient een administratief beroep in, zowel tegen
de conformverklaring van het beschrijvend bodemonderzoek, als tegen de
opgelegde termijn voor het opstellen en indienen van een bodemsaneringsproject.
Op 21 november 2008 wordt dit beroep verworpen . Dit is het bestreden besluit in
de tweede zaak (zaak A. 191.175/VII-37.319).
VII-37.316 & VII-37.319 & VII-37.318-6/26
Ook de BVBA Waste Control tekent administratief beroep aan,
respectievelijk tegen de conformverklaring en tegen de opgelegde termijn voor het
opstellen en indienen van een bodemsaneringsproject. Op 19 november 2008
wordt
het
beroep
tegen
de
conformverklaring
van
het
beschrijvend
bodemonderzoek verworpen, maar wordt het beroep tegen de termijn voor het
opstellen en indienen van een bodemsaneringsproject gegrond bevonden. De
BVBA Waste Control wordt niet saneringsplichtig geacht. Dit is het bestreden
besluit in de derde zaak (zaak A. 191.211/VII-37.318).
3.4.
Op 21 maart 2005 wijst de bevoegde Vlaamse minister de
drie kwestieuze percelen aan als historisch verontreinigde grond waar bodemsanering moet plaatsvinden, bij toepassing van artikel 30, § 2, van het
bodemsaneringsdecreet. Op 10 februari 2006 maant OVAM de NV Servi-Lab aan
om tot bodemsanering over te gaan voor de historische verontreiniging op de
drie kwestieuze percelen en een bodemsaneringsproject te bezorgen vóór 31 maart
2006.
De vraag van de NV Servi-Lab om van de saneringsplicht te
worden vrijgesteld wordt op 5 mei 2006 door OVAM afgewezen. De
NV Servi-Lab dient een administratief beroep in. Op 21 november 2008 wordt dit
beroep verworpen. Dit is het bestreden besluit in de eerste zaak (zaak
A. 191.173/VII-37.316).
3.5.
De NV Servi-Lab wordt bij vonnis van de rechtbank van
koophandel te Brugge van 17 september 2007 failliet verklaard.
IV. Samenhang
4.
In het belang van een goede rechtsbedeling is het aangewezen de
beroepen wegens samenhang samen te behandelen en te beslechten.
VII-37.316 & VII-37.319 & VII-37.318-7/26
V. Ontvankelijkheid van het beroep in de derde zaak (zaak A. 191.211/VII-37.318)
5.
De verwerende partij werpt op dat het verzoekschrift laattijdig is
ingediend.
6.
De verzoekster repliceert dat het bestreden besluit per
aangetekend schrijven van 20 november 2008 aan haar ter kennis is gebracht, dat
haar annulatieberoep op 14 januari 2009 per aangetekend schrijven aan de griffie
van de Raad van State is verstuurd en dat zij een brief van 19 januari 2009 van de
griffie van de Raad van State heeft ontvangen met de uitnodiging uitdrukkelijk
woonplaats te kiezen en haar verzoekschrift aldus te regulariseren binnen de
vijftien dagen. Zij stelt dat zij binnen de termijn van vijftien dagen haar
verzoekschrift heeft geregulariseerd zodat haar verzoek tot nietigverklaring tijdig
is neergelegd en ontvankelijk is.
Beoordeling
7.
Het bestreden besluit dateert van 19 november 2008. Uit het
dossier blijkt dat het verzoekschrift tot nietigverklaring een poststempel van
15 januari 2009 draagt. Per schrijven van 19 januari 2009 heeft de griffie van de
Raad van State aan de verzoekster verzocht het verzoekschrift te regulariseren
binnen een termijn van vijftien dagen na ontvangst van het schrijven, wat gebeurd
is per brief afgestempeld op 23 januari 2009.
Het annulatieberoep is ontvankelijk.
VI. Onderzoek van de middelen
A. Verzoekschriften
Eerste zaak
VII-37.316 & VII-37.319 & VII-37.318-8/26
8.1.
De verzoekster roept in een eerste middel de schending in van
artikel 2 van de wet van 29 juli 1991 betreffende de uitdrukkelijke motivering van
de bestuurshandelingen (hierna : motiveringswet) doordat de verwerende partij
zich zou beperken tot het verwijzen naar andere stukken waarvan niet bewezen is
dat zij afdoende zijn gemotiveerd. Gelet op het belang van de beslissing en de
gevolgen ervan, had het eerste bestreden besluit volgens haar uitgebreider
gemotiveerd moeten worden. Zij stelt voorts dat de motivering onvoldoende
concreet en precies is en niet gesteund is op draagkrachtige motieven.
8.2.
In een tweede middel roept de verzoekster de schending in van
"het algemeen beginsel van behoorlijk bestuur en van de materiële
motiveringsplicht". Zij meent dat de verwerende partij is uitgegaan van foutieve
feitelijke gegevens, op basis waarvan zij ten onrechte de eerste beroepen beslissing
zou hebben bevestigd, en dat het kwestieuze beschrijvend bodemonderzoek geen
correct verslag geeft. Zij verwijst naar haar administratief beroep en zet uiteen dat
perceel nr. 170 K geen eigendom is van de NV Servi-Lab, dat deze laatste een
technisch verslag heeft bijgebracht waaruit volgens haar blijkt dat de bodem- en
grondwaterverontreiniging met chloormethanen en chloorethenen ontstaan is op
perceel nr. 170 K, minstens dat zulks niet uitgesloten kan worden. Zij wijst erop dat
het beschrijvend bodemonderzoek van 7 september 2004 concludeert dat het
aanduiden van de verantwoordelijke niet evident is, omdat er op de plaats, waar de
verontreiniging is ontstaan, twee bedrijven actief zijn geweest die in dezelfde
riolering geloosd hebben, namelijk de NV Servi-Lab en de BVBA Waste Control.
Zij stelt voorts dat zij geen verwijzingen aanvaardt naar het beschrijvend
bodemonderzoek, uitgevoerd in opdracht van de BVBA Effilaar, omdat dit volgens
haar bedoeld is om de BVBA Effilaar uit de wind te zetten en te herleiden is tot
"volstrekt onwetenschappelijke en ontoelaatbare gissingen". Volgens haar is er
geen objectieve analyse geweest die toelaat te besluiten dat de gevonden
verontreiniging enkel afkomstig kan zijn van Jozef De Leersnyder en de
NV Servi-Lab. Zij citeert hiertoe uit een "evaluatierapport" van het beschrijvend
bodemonderzoek van 7 september 2004, uitgevoerd door de BVBA Universoil ten
behoeve van de NV Servi-Lab :
VII-37.316 & VII-37.319 & VII-37.318-9/26
"Besluitvorming
De activiteiten van Servi-lab in het betreffende lokaal (burelen in de periode
1985-1989) zijn van die aard dat deze onmogelijk hebben kunnen geleid tot
bodemverontreiniging. Een plausibele verklaring voor de grond- en
grondwaterverontreiniging met trichloormethaan zou kunnen zijn dat de
rioolbuis werd aangevreten door de corrosieve producten toegepast door
Silortho en dat vervolgens door Waste control extractievloeistoffen werden
geloosd in de aangevreten rioolbuis".
8.3.
De verzoekster roept in een derde middel de schending in van
artikel 11 van het decreet van 27 oktober 2006 betreffende de bodemsanering en de
bodembescherming (hierna : bodemdecreet). Zij stelt dat het tijdstip van
bodemverontreiniging de saneringsplicht bepaalt, dat de BVBA Waste Control op
het ogenblik van de bodemverontreiniging de exploitant was en de vervuiling heeft
veroorzaakt en bijgevolg overeenkomstig artikel 11, 1°, van het bodemdecreet
verplicht is de verontreinigde grond te saneren en een bodemsaneringsproject uit te
voeren.
8.4.
In een vierde middel voert de verzoekster de schending aan van
de artikelen 12 en 23 van het bodemdecreet. Zij stelt dat zij ten onrechte wordt
aangeduid als exploitant op het perceel nr. 170 K, waar de BVBA Effilaar de
exploitant was, en wijst erop dat op 1 juni 2001 door OVAM beslist is dat de
BVBA Effilaar niet aantoont te voldoen aan de voorwaarden van artikel 10 van het
bodemsaneringsdecreet en dat de eigenaar bijgevolg verplicht is om in te gaan op
de aanmaning tot het uitvoeren van een beschrijvend bodemonderzoek. Zij stelt
voorts dat er volgens haar geen onderscheid is tussen de beslissing van OVAM van
3 december 2004 waarbij aan de NV Servi-Lab een termijn van 90 kalenderdagen
wordt opgelegd waarbinnen het bodemsaneringsproject moet worden opgesteld, en
de aanmaning van 10 februari 2006 om een bodemsaneringsproject op te stellen.
Volgens haar laat OVAM na om het verschil te maken tussen gemengde en
historische verontreiniging en wordt in het bestreden besluit niet precies aangeduid
om welke bodemverontreiniging het gaat. Zij meent dat het beschrijvend
bodemonderzoek van 7 september 2004 niet tot het besluit leidt dat de
NV Servi-Lab de bodemverontreiniging heeft veroorzaakt en dat de precieze
VII-37.316 & VII-37.319 & VII-37.318-10/26
duiding en lokalisatie van de verontreinigingscontouren van het grootste belang is.
Met betrekking tot perceel nr. 170 K verwijst zij opnieuw naar het verslag van haar
technisch expert, de BVBA Universoil, dat concludeert dat bodem- en
grondwaterverontreiniging met chloormethanen en chloorethenen ontstaan is op
perceel nr. 170 K, minstens dat zulks niet uitgesloten kan worden, en dat dit perceel
een perceel betreft waar de verontreinigende stoffen of organismen op of in de
bodem zijn terechtgekomen. Volgens haar staat vast dat de NV Servi-Lab de
verontreiniging niet veroorzaakt heeft, noch dat zij als saneringsplichtige kan
worden aangesproken en dat de beslissing van OVAM van 21 november 2002
gebaseerd is op de éénzijdige berichtgeving door de BVBA Effilaar. Met
betrekking tot de percelen nrs. 170 W en 170 X verwijst zij eveneens naar het
verslag van de BVBA Universoil om te stellen dat de oorzaak van de verontreining
te wijten is aan de exploitatie door de BVBA Waste Control en dat zij de
kwestieuze burelen waar de verontreiniging is ontstaan, destijds niet gebruikte
zodat zij meent te voldoen aan de voorwaarden van artikel 23, § 1, van het
bodemdecreet.
8.5.
De verzoekster voert in een vijfde middel de schending aan van
het rechtsbeginsel "actori incumbit probatio (art. 870 Ger. W.)" doordat de
verwerende partij volgens haar niet aantoont dat de NV Servi-Lab
saneringsplichtig is, dat alle beschuldigingen gebaseerd zouden zijn op "gissingen,
veronderstellingen, eenzijdige beschuldigingen van derden die zichzelf willen
vrijpleiten" en dat alle vaststellingen en besluiten in de voorwaardelijke zin zijn
opgesteld.
Tweede zaak
9.1.
Het eerste middel is identiek aan het eerste middel in de eerste
zaak.
9.2.
In een tweede middel roept de verzoekster de schending in van
"het algemeen beginsel van behoorlijk bestuur en van de materiële
VII-37.316 & VII-37.319 & VII-37.318-11/26
motiveringsplicht alsook van art. 39 Bodemdecreet". Dit middel is grotendeels
gelijkluidend aan het tweede middel in de eerste zaak. De verzoekster voegt toe dat
er, omwille van de door de NV Servi-Lab opgeworpen bezwaren aangaande de
feitelijke
uitgangspunten,
zoals
uiteengezet
in
het
verslag
van
de
BVBA Universoil, aanvullende onderzoeksverrichtingen hadden moeten worden
opgelegd, in plaats van het beschrijvend bodemonderzoek conform te verklaren.
9.3.
In een derde middel voert de verzoekster de schending aan van
de artikelen 11 en 12 van het bodemdecreet. Zij stelt dat het (tweede) bestreden
besluit niet motiveert op welke grond de NV Servi-Lab als saneringsplichtige
persoon kan worden aangeduid, ook niet voor perceel nr. 170 K, en dat het
beschrijvend bodemonderzoek van 7 september 2004 met betrekking tot de
verontreiniging
met
tetrachloormethaan
stelt
dat
de
uiteindelijke
saneringsplichtige niet eenduidig kan worden aangewezen. Zij meent dat geen
enkel onderzoek toelaat met zekerheid te stellen dat de verontreiniging tot stand
zou zijn gekomen door toedoen van de NV Servi-Lab.
9.4.
De verzoekster voert in een vierde middel de schending aan "van
het rechtsbeginsel Actori incumbit probatio (art. 870 Ger. Wb.)" zoals in het vijfde
middel in de eerste zaak. Zij meent dat OVAM en de verwerende partij de feiten
moeten bewijzen die zij opwerpen en dat het beschrijvend bodemonderzoek,
opgesteld in opdracht van de BVBA Effilaar, valse betichtingen bevat zodat dit
niet aan haar tegenstelbaar is.
Derde zaak
10.1.
Het eerste middel is identiek aan het eerste middel in de twee
andere zaken.
10.2.
Het tweede middel is gelijkluidend aan het tweede middel in de
eerste zaak.
VII-37.316 & VII-37.319 & VII-37.318-12/26
10.3.
Het derde middel is identiek aan het derde middel in de eerste
zaak.
10.4.
De verzoekster voert in een vierde middel de schending aan van
de artikelen 10, 37, 44 en 50 van het bodemsaneringsdecreet. Zij stelt dat de
BVBA Waste Control bij de beëindiging van haar activiteiten als handelshuurder
een bodemsaneringsproject moest indienen en dat zij moest saneren.
10.5.
Het vijfde middel is identiek aan het vijfde middel in de eerste
zaak.
B. Memories van antwoord
Eerste zaak
11.1.
De verwerende partij antwoordt dat uit het annulatieberoep blijkt
dat de motivering van het (eerste) bestreden besluit de betrokkene in staat stelt te
begrijpen op grond van welke feitelijke en juridische gegevens de beslissing is
genomen zodat met kennis van zaken kan worden geoordeeld of het zinvol is de
beslissing met een annulatieberoep aan te vechten. Zij stelt voorts dat de feitelijke
grondslag van het middel niet correct is en dat de verzoekster niet aantoont dat de
formele motiveringsplicht geschonden is.
11.2.
Met betrekking tot het tweede middel antwoordt de verwerende
partij dat het niet de taak van de Raad van State is een onderzoek naar de betrokken
feiten in te stellen, dat de verzoekster niet aantoont dat de minister kennelijk
onredelijk heeft gehandeld door het (eerste) bestreden besluit te steunen op het
beschrijvend bodemonderzoek van 7 september 2004 en dat het bijkomend
bodemonderzoek van de BVBA Universoil geen elementen bevat die de
vaststellingen van het onderzoek van 7 september 2004 weerleggen. Zij antwoordt
voorts dat het bestreden besluit op rechtmatige wijze kan stellen dat de
NV Servi-Lab "niet aantoonde dat zij de verontreiniging niet minstens gedeeltelijk
VII-37.316 & VII-37.319 & VII-37.318-13/26
zelf heeft veroorzaakt". De stelling dat uit het door de NV Servi-Lab bijgebrachte
bijkomend bodemonderzoek door de BVBA Universoil zou blijken dat haar
activiteiten aan de bron van de verontreiniging op perceel nr. 170 W niet de
oorzaak ervan konden zijn, is volgens de verwerende partij door het bestreden
besluit in overweging genomen en op pertinente en afdoende wijze weerlegd. Zij
antwoordt voorts dat de stelling van de verzoekster dat het niet vaststaat "dat de
verontreiniging, die in de bodem of het grondwater kwam langs de gecorrodeerde
en vervormde buizen, volledig op rekening van NV Servi-Lab en dhr Deleersnyder
is te schrijven", niet pertinent is aangezien de bestreden beslissing op grond van het
administratief dossier enkel vaststelt dat de NV Servi-Lab niet aantoont dat zij de
verontreiniging niet minstens gedeeltelijk zelf heeft veroorzaakt. Ten slotte stelt zij
dat de verwijzing naar het beschrijvend bodemonderzoek, opgesteld in opdracht
van de BVBA Effilaar, enkel ten overvloede gebeurde, dat dit onderzoek is
opgesteld door een erkend bodemsaneringsdeskundige met inachtname van de
nodige waarborgen en dat de verzoekster geen afdoende argumenten aanbrengt om
de vaststellingen uit dit onderzoek te ontkrachten.
11.3.
Met betrekking tot het derde middel antwoordt de verwerende
partij dat artikel 11 van het bodemdecreet de aanduiding betreft van de
saneringsplichtige bij nieuwe bodemverontreiniging, terwijl het eerste bestreden
besluit historische bodemverontreiniging betreft. Zij verwijst voorts naar haar
uiteenzetting met betrekking tot het vierde middel.
11.4.
De verwerende partij antwoordt met betrekking tot het vierde
middel dat bij de aanduiding van een saneringsplichtige enkel de grond waar de
verontreiniging tot stand is gekomen, van belang is. Zij stelt voorts dat de
beslissing van OVAM van 21 november 2002 definitief is geworden zodat het
bestreden besluit er op rechtmatige wijze naar kan verwijzen, dat de verzoekster
geen afdoende argumenten aanbrengt om de vaststellingen van het beschrijvend
bodemonderzoek, opgesteld in opdracht van de BVBA Effilaar, te ontkrachten en
dat het beschrijvend bodemonderzoek van 7 september 2004 voldoende is om tot
het bestreden besluit te komen. Zij herhaalt dat het bestreden besluit op
VII-37.316 & VII-37.319 & VII-37.318-14/26
rechtmatige wijze kan vaststellen dat de NV Servi-Lab niet aantoont dat zij de
verontreiniging niet zelf heeft veroorzaakt en dat de verzoekster geen nieuwe
elementen aanhaalt die tot een andere conclusie leiden. Ten slotte wijst zij erop dat
het bestreden besluit steunt op de vaststelling in het beschrijvend bodemonderzoek
van 7 september 2004 dat er een historische grond- en grondwaterverontreiniging
door trichloormethaan plaatsvond op de betrokken percelen die een ernstige
bedreiging vormt en dat het bestreden besluit onder meer verwijst naar de
verontreinigingscontouren zoals deze worden aangeduid in dit beschrijvend
bodemonderzoek. De verwerende partij begrijpt de verzoekster niet wanneer deze
stelt dat het bestreden besluit geen onderscheid maakt tussen historische en
gemengde bodemverontreiniging en dat het de verontreinigingscontouren niet
precies aanduidt.
11.5.
Met betrekking tot het vijfde middel antwoordt de verwerende
partij dat het niet de taak van de Raad van State is om zelf een onderzoek naar de
betrokken feiten in te stellen, dat het bestreden besluit behoorlijk voorbereid is en
afdoende steunt op het administratief dossier en dat de verzoekster niet aantoont
dat het bestreden besluit kennelijk onredelijk is door op grond van het
administratief dossier de saneringsplicht van de NV Servi-Lab vast te stellen.
Tweede zaak
12.1.
Het antwoord van de verwerende partij op het eerste middel is
identiek aan dat in de eerste zaak.
12.2.
Met betrekking tot het tweede middel antwoordt de verwerende
partij dat artikel 14, § 3, van het bodemsaneringsdecreet moest worden toegepast
en niet artikel 39 van het bodemdecreet en dat de minister de argumenten van de
verzoekster aangaande de locatie van de verontreiniging, zoals reeds uiteengezet in
het beroepschrift van de NV Servi-Lab, behoorlijk heeft bestudeerd zoals moet
blijken uit de overwegingen van het (tweede) bestreden besluit. Volgens haar
steunt het bestreden besluit onder meer op de verweernota van OVAM die zij zich
VII-37.316 & VII-37.319 & VII-37.318-15/26
eigen heeft gemaakt en haalt de verzoekster geen nieuwe elementen aan die de
overwegingen van het bestreden besluit kunnen ontkrachten. Zij stelt voorts dat het
bestreden besluit tot de vaststelling komt dat het beschrijvend bodemonderzoek
van 7 september 2004 gebaseerd is op voldoende objectieve gegevens en
metingen, dat het bestreden besluit steunt op afdoende en daadkrachtige motieven
en niet kennelijk onredelijk is. Ten slotte stelt zij dat het bestreden besluit op
rechtmatige wijze vaststelt dat dit beschrijvend bodemonderzoek conform is aan de
bepalingen van het bodemsaneringsdecreet en dat OVAM geen aanvullende
onderzoeksverrichtingen diende op te leggen.
12.3.
Met betrekking tot het derde middel antwoordt de verwerende
partij dat artikel 11 van het bodemdecreet een cascadesysteem invoert onder de
potentiële saneringsplichtigen en dat het bestreden besluit steunt op het
administratief dossier om te besluiten dat de NV Servi-Lab niet aantoont dat zij
niet de saneringsplichtige is. Zij antwoordt voorts dat de opmerking van de
verzoekster dat de NV Servi-Lab nooit eigenaar is geweest van het perceel
nr. 170 K en er ook nooit geëxploiteerd heeft, niet pertinent is, dat overeenkomstig
artikel 11 van het bodemdecreet enkel de grond waar de verontreiniging tot stand
kwam, bepalend is voor het aanduiden van de saneringsplichtige. Ten slotte stelt
zij dat het bestreden besluit terecht antwoordt dat de bodemsaneringsdeskundige
geen saneringsplichtige mag aanwijzen, maar enkel objectief verschillende
elementen mag weergeven en dat de uiteindelijke bepaling van de saneringsplicht
bij OVAM ligt die zich hiervoor baseert op alle elementen uit het dossier en op de
bepalingen van het decreet.
12.4.
Voor haar antwoord op het vierde middel verwijst de verwerende
partij naar haar antwoord op het vijfde middel in de eerste zaak.
Derde zaak
13.1.
Het antwoord op het eerste middel is identiek aan het antwoord
in de eerste zaak.
VII-37.316 & VII-37.319 & VII-37.318-16/26
13.2.
Het antwoord op het tweede middel is gelijkluidend met het
antwoord in de eerste zaak. De verwerende partij voegt daaraan toe dat het
bestreden besluit de interpretatie van de verklaringen van de betrokken partijen
door de bodemsaneringsdeskundige zorgvuldig heeft onderzocht en dat het niet
kennelijk onredelijk is te stellen dat de erkende bodemsaneringsdeskundige de
verschillende gegevens met de nodige voorzichtigheid heeft geïnterpreteerd en
daaruit "voorzichtig" een besluit heeft getrokken.
13.3.
Met betrekking tot het derde middel antwoordt de verwerende
partij dat in artikel 11, 1°, van het bodemdecreet wordt verwezen naar de exploitant
die op de verontreinigde grond gevestigd is op het ogenblik van de aanmaning tot
het opstellen van een bodemsaneringsproject of het uitvoeren van de
bodemsaneringswerken.
13.4.
De verwerende partij antwoordt met betrekking tot het vierde
middel dat de beëindiging van de handelshuurovereenkomst, gerechtelijk
ontbonden door de rechtbank van eerste aanleg te Brugge, geen stopzetting of
sluiting is die aanleiding geeft tot het indienen van een bodemsaneringsproject in
de zin van het bodemsaneringsdecreet.
13.5.
De verwerende partij antwoordt met betrekking tot het vijfde
middel dat het (derde) bestreden besluit onder meer uitspraak doet over het beroep
ingesteld door de BVBA Waste Control tegen de beslissing van OVAM die aan de
BVBA
Waste
Control
overeenkomstig
artikel
14,
§
3,
van
het
bodemsaneringsdecreet een termijn van 90 kalenderdagen oplegt tot het opstellen
en indienen van het bodemsaneringsproject. Volgens haar stelt het bestreden
besluit daarbij enkel vast dat de BVBA Waste Control aantoont dat zij niet de
saneringsplichtige is en moet het bestreden besluit niet aantonen dat de
NV Servi-Lab wel saneringsplichtig is.
VII-37.316 & VII-37.319 & VII-37.318-17/26
C. Memories van wederantwoord
Eerste zaak
14.1.
De verzoekster repliceert met betrekking tot het eerste middel dat
uit het (eerste) bestreden besluit niet blijkt dat het de elementen uit het
administratief dossier waarop het steunt, uitdrukkelijk en uitgebreid aangehaald en
overwogen heeft.
14.2.
Met betrekking tot het tweede middel repliceert de verzoekster
dat de stelling in het bestreden besluit dat één van de bronnen van verontreiniging
zich op perceel nr. 170 K bevindt, aantoont dat dit perceel niet louter een
"weerslag-perceel" is, maar minstens een bronperceel is. Zij stelt voorts dat het
beschrijvend bodemonderzoek dat is opgesteld in opdracht van de BVBA Effilaar,
éénzijdig en niet tegensprekelijk is opgesteld.
14.3.
De verzoekster repliceert met betrekking tot het derde middel dat
het er niet toe doet of artikel 11 dan wel artikel 22 van het bodemdecreet van
toepassing was, omdat deze, volgens haar, inhoudelijk op hetzelfde neerkomen.
14.4.
Met betrekking tot het vierde middel merkt de verzoekster op dat
in het beschrijvend bodemonderzoek van 7 september 2004 melding wordt
gemaakt van gemengde bodemverontreiniging en dat ook het bodemonderzoek
uitgevoerd door de BVBA Universoil op de aanwezigheid wijst van
bodemverontreinigingen van gemengde aard.
14.5.
Ten slotte repliceert de verzoekster met betrekking tot het vijfde
middel dat "door te steunen op gissingen, veronderstellingen, éénzijdige
beschuldigingen van derden die zichzelf willen vrijpleiten", de verwerende partij
wel degelijk op kennelijk onredelijke wijze tot het bestreden besluit is gekomen.
De verwerende partij had volgens haar "de gegevens van het administratief dossier
nauwgezet dienen te controleren op hun waarachtigheid - quod non".
VII-37.316 & VII-37.319 & VII-37.318-18/26
Tweede en derde zaak
15.
In de respectieve memories van wederantwoord worden geen
nieuwe elementen aangehaald.
Beoordeling
16.
Wat de aangevoerde schending van de motiveringsplicht betreft
in de drie beroepen, blijkt uit de lezing van de drie bestreden besluiten dat zij
uitvoerig gemotiveerd zijn, dat zij verwijzen naar bodemonderzoeken die aan de
verzoekster bekend zijn, dat zij op een klare wijze aangeven welke de conclusies
zijn en waarom die hebben geleid tot de bestreden besluiten.
Het eerste middel in de drie beroepen is niet gegrond.
17.
Wat de schending van de materiële motiveringsplicht betreft,
zoals aangevoerd als tweede middel in de drie beroepen, verwijst de verzoekster
naar het beschrijvend bodemonderzoek van de BVBA Universoil. Dit onderzoek
heeft echter enkel betrekking op de historische
verontreiniging
met
trichloormethaan en meer in het bijzonder over de respectieve verantwoordelijkheid hiervoor van de NV Servi-Lab en de BVBA Waste Control. Hoewel het te
dezen gaat om een historische verontreiniging met trichloormethaan en een
gemengde verontreiniging met tetrachloormethaan, bundelt de BVBA Universoil
deze als "chloormethanen en chloorethenen". Het beschrijvend bodemonderzoek
van
7
september
2004
vermeldt
inderdaad
een
verontreiniging
met
tetrachlooretheen in een grondmonster uit de boorlocatie B110, op het perceel
nr. 170 K en een verontreiniging met dezelfde stof in het grondwater uit de
peilbuizen B13, B30 en B44, eveneens op het perceel nr. 170 K. De deskundige
ziet echter geen verband met de te onderzoeken verontreiniging met tri- en
tetrachloormethaan, die volgens hem tot stand zijn gekomen op de percelen
VII-37.316 & VII-37.319 & VII-37.318-19/26
nrs. 170 X en 170 W, en laat deze verontreiniging met tetrachlooretheen daarom
verder buiten beschouwing.
De BVBA Universoil licht niet toe waarom zij de door haar
aangehaalde peilputten kiest en niet de analysegegevens bespreekt van de andere
peilputten. Evenmin consequent is het uit meerdere peilputten diegene te
selecteren waar verontreinigende stoffen voorkomen in een bepaalde combinatie,
om daarna die selectie een duidelijke aanwijzing te noemen dat de betreffende
stoffen eenzelfde oorsprong hebben. De verzoekster toont ook niet aan dat de
verhouding tussen de concentraties van deze stoffen vergelijkbaar is in de
verschillende putten. Voorts dient, wanneer de verontreiniging met trichloormethaan en tetrachloormethaan inderdaad voor een deel zou zijn ontstaan op
perceel nr. 170 K zelf, dit tot uiting te komen bij het vaststellen van de
verontreinigingscontouren.
De
in
het
conformverklaarde
beschrijvend
bodemonderzoek getekende verontreinigingscontouren zijn enerzijds gebaseerd op
de
vastgestelde
feiten
inzake
de
aangetroffen
verontreiniging,
de
terreingesteldheid en de grondwaterstroming, en anderzijds op de veronderstelde
oorzaak van de verontreiniging op de percelen nrs. 170 X en 170 W. De
BVBA Universoil brengt echter niets in tegen de verenigbaarheid van de
vastgestelde
verspreiding
van
de
verontreiniging
met
de
gehanteerde
veronderstellingen over de oorsprong ervan.
De verzoekster blijft bijgevolg in gebreke om aan te tonen dat het
beschrijvend bodemonderzoek van 7 september 2004 op feitelijk foutieve gronden
heeft geconcludeerd dat de te saneren verontreiniging zich op perceel nr. 170 K
heeft verspreid van op de percelen nrs. 170 X en 170 W.
Voor het aanwijzen van de saneringsplichtige voor de
vastgestelde bodemverontreiniging speelt het geen rol of het reinigen van vaten en
het stukslaan van verpakkingen op de parking inderdaad hebben plaatsgevonden en
wie dit gedaan zou hebben. Duidelijkheid hierover verandert niets aan de
vaststelling dat de NV Servi-Lab de exploitant was op die grond, zowel in de
VII-37.316 & VII-37.319 & VII-37.318-20/26
periode waarin de verontreiniging er tot stand is gekomen, als ten tijde van het
vaststellen ervan. Voor de saneringsplicht maakt dit geen verschil uit. In het
beschrijvend bodemonderzoek van 7 september 2004 blijkt dat dergelijke
handelingen deels aan de basis kunnen liggen van de gemengde verontreiniging
met tetrachloormethaan. De NV Servi-Lab heeft in haar administratief beroep
tegen de opgelegde termijn voor het opstellen en indienen van een
bodemsaneringsproject voor de gemengde bodemverontreiniging wel haar
principiële saneringsplicht betwist, maar heeft niet gevraagd om, als ze toch
saneringsplichtig zou blijken, ervan vrijgesteld te worden zodat deze kwestie voor
het beroep in de tweede zaak irrelevant is. Voor de historische verontreiniging met
trichloormethaan heeft de NV Servi-Lab wel vrijstelling gevraagd, maar voor die
verontreiniging is in het beschrijvend bodemonderzoek geen sprake van de
kwestieuze handelingen, zodat deze geen rol kunnen spelen voor de vraag of de
NV Servi-Lab aantoont dat ze de verontreiniging niet zelf heeft veroorzaakt. Voor
het beroep in de derde zaak ten slotte, moet worden vastgesteld dat deze kwestie
irrelevant is voor de vraag of de BVBA Waste Control saneringsplichtig is.
Voorts doet het voor het aanwijzen van de saneringsplichtige
voor de vastgestelde bodemverontreiniging evenmin ter zake dat het lokaal van
waaruit de lozingen zijn gebeurd waardoor de lekken in de rioolbuis zouden zijn
veroorzaakt, daarna niet meer is gebruikt door de NV Servi-Lab, maar enkel door
de BVBA Waste Control. Het gaat er om dat beide bedrijven hebben geloosd langs
de lekkende riolering.
Het middel is niet gegrond.
18.
De schending van artikel 39 van het bodemdecreet wordt
bijkomend aangevoerd in het tweede middel in de tweede zaak. Uit de
hogerstaande beoordeling blijkt dat de verzoekster niet aantoont dat het
beschrijvend bodemonderzoek nog niet kon worden conform verklaard omdat er
nog aanvullende onderzoeksverrichtingen nodig waren.
VII-37.316 & VII-37.319 & VII-37.318-21/26
Het middel is ongegrond.
19.
De schending van artikel 11 van het bodemdecreet wordt
aangevoerd in het derde middel in de drie zaken.
19.1.
De verwerende partij merkt terecht op, met betrekking tot het
beroep in de eerste zaak, dat voor historische verontreiniging niet artikel 11 maar
wel artikel 22 van het bodemdecreet van toepassing is aangezien in het eerste
bestreden besluit uitspraak wordt gedaan over het administratief beroep van de
NV Servi-Lab tegen de weigering van OVAM om haar vrij te stellen van
saneringsplicht voor de historische verontreiniging.
Het derde middel in de eerste zaak is bijgevolg niet ontvankelijk.
19.2.
In de tweede zaak argumenteert de verzoekster dat zij nooit
exploitant is geweest op perceel nr. 170 K. Uit de hiervoor gemaakte beoordeling
blijkt dat de verzoekster niet aantoont dat de verontreiniging niet tot stand
gekomen is op de percelen nrs. 170 X en 170 W. De argumentatie als zou niet
vaststaan dat de NV Servi-Lab exclusief verantwoordelijk zou zijn voor de
bodemverontreiniging, doet niet ter zake bij de vraag naar wie in beginsel
saneringsplichtig is. Bij de vraag of de saneringsplichtige aantoont dat hij de
verontreiniging niet zelf heeft veroorzaakt, volstaat het niet dat deze zou aantonen
dat hij de verontreiniging niet alleen heeft veroorzaakt.
19.3.
Wat de derde zaak betreft, wordt gesteld dat niet de
NV Servi-Lab maar de BVBA Waste Control de feitelijke controle had over het
terrein op het ogenblik van de verontreiniging. Deze bewering is irrelevant omdat
het (derde) bestreden besluit louter vaststelt dat op de verontreinigde grond twee
exploitanten actief waren, met name de BVBA Waste Control en de NV Servi-Lab,
en dat die allebei loosden langs de bewuste rioolbuis. Het bestreden besluit stelt dat
de NV Servi-Lab in beginsel saneringsplichtig is omdat zij op 11 februari 2006,
VII-37.316 & VII-37.319 & VII-37.318-22/26
datum van de aanmaning door OVAM, exploitant was op de grond waar de
bodemverontreiniging tot stand kwam. De verzoekster weerlegt dit niet.
Het middel is ongegrond.
20.
De schending van artikel 12 van het bodemdecreet wordt in de
eerste zaak samen met artikel 23 van het bodemdecreet aangevoerd in het vierde
middel, en in de tweede zaak samen met artikel 11 van het bodemdecreet in het
derde middel.
20.1.
Wat de eerste zaak betreft, beroept de verzoekster zich bijgevolg
zowel op de vrijstellingsregeling voor nieuwe/gemengde verontreiniging als op die
voor historische verontreiniging. Nochtans heeft het eerste bestreden besluit enkel
uitspraak gedaan over een vraag tot vrijstelling voor de historische verontreiniging.
Voor de gemengde verontreiniging heeft de NV Servi-Lab nooit vrijstelling
gevraagd.
Zij verwijst naar een eertijds, ingevolge het oriënterend
bodemonderzoek van 14 juli 2000 op perceel nr. 170 K, door OVAM voorlopig
ingenomen standpunt over de saneringsplicht van de BVBA Effilaar voor de
verontreiniging
op
dat
perceel.
Na
het
daaropvolgende
beschrijvend
bodemonderzoek, heeft OVAM met een brief van 21 november 2002 dat standpunt
verlaten. Een door OVAM verlaten beoordeling van de vraag of de verontreiniging
is ontstaan op perceel nr. 170 K zelf of op de naastgelegen percelen nrs. 170 X en
170 W, en dus van de vraag naar de principiële saneringsplicht, toont de
onwettigheid niet aan van een latere beoordeling door OVAM en de verwerende
partij van de vraag of de NV Servi-Lab aantoont dat zij de verontreiniging op de
percelen nrs. 170 X en 170 W niet zelf heeft veroorzaakt.
Opnieuw verwijst zij naar haar administratief beroep tegen het
conformverklaren van het beschrijvend bodemonderzoek van 7 september 2004,
ter gelegenheid waarvan zij het verslag van de BVBA Universoil voorlegde,
VII-37.316 & VII-37.319 & VII-37.318-23/26
waaruit zou moeten blijken dat de verontreiniging die werd aangetroffen op
perceel nr. 170 K, daar ook tot stand gekomen was. Opnieuw voert zij aan dat er
twee exploitanten hebben geloosd langs dezelfde rioolbuis en beroept zij zich op
het feit dat zij het lokaal van waaruit vroeger de CVBA Silortho zou hebben
geloosd, daarna niet meer heeft gebruikt. Er kan dan ook verwezen worden naar de
beoordeling onder punt 17.
Het middel is ongegrond.
20.2.
Voor zover in de tweede zaak de artikelen 11 en 12 van het
bodemdecreet samen worden aangevoerd, wordt verwezen naar voorgaande
beoordeling.
Het middel is ongegrond.
21.
wordt
Voor zover in het vierde middel in de derde zaak de schending
aangevoerd
van
de
artikelen
10,
37,
44
en
50
van
het
bodemsaneringsdecreet, wordt vastgesteld dat het derde bestreden besluit dateert
van 19 november 2008, na de opheffing van het bodemsaneringsdecreet op 1 juni
2008 en de inwerkingtreding van het bodemdecreet op dezelfde datum. De
verzoekster voert aan dat de BVBA Waste Control een bodemsaneringsproject had
moeten indienen bij de beëindiging van haar activiteiten als huurder van het
handelspand. Zij geeft echter niet aan hoe het derde bestreden besluit de genoemde
inmiddels opgeheven artikelen zou hebben geschonden.
Het middel is onontvankelijk.
22.
Voor zover in de drie zaken de schending wordt aangevoerd van
het rechtsbeginsel "actori incumbit probatio", is reeds uit de beoordeling van de
overige middelen gebleken dat de verzoekster niet aantoont dat de verwerende
partij zich voor één van de bestreden besluiten gebaseerd heeft op ondeugdelijke
feitelijke motieven.
VII-37.316 & VII-37.319 & VII-37.318-24/26
De verwerende partij dient niet aan te tonen dat de NV Servi-Lab
de verontreiniging heeft veroorzaakt en daarom saneringsplichtig is. Het al dan niet
zelf veroorzaakt hebben van de verontreiniging is pas dienend als vrijstelling wordt
gevraagd door iemand die in beginsel saneringsplichtig is. De bewijslast ligt bij
diegene
die
de
vrijstelling
vraagt.
De
verzoekster
vermeldt
voorts
"beschuldigingen", zonder nader toe te lichten wat zij daarmee bedoelt. Uit de
toevoeging in de tweede zaak van "valse betichtingen" in "het bodemonderzoek
van BELCONSULTING voor EFFILAAR BVBA", wordt begrepen dat het gaat
over het vermeende reinigen van vaten en stukslaan van verpakkingen op de
parking. Deze gebeurlijke handelingen spelen echter geen rol bij het vastellen dat
verontreiniging is aangetroffen met trichloormethaan en tetrachloormethaan, dat
deze verontreiniging tot stand is gekomen op de percelen nrs. 170 X en 170 W, dat
de NV Servi-Lab als exploitant aanwezig was op die percelen, zowel in de periode
dat de verontreiniging er tot stand kwam, als ten tijde van de bodemonderzoeken
die de verontreiniging hebben vastgesteld, als ten tijde van de aanmaningen aan
haar adres om bodemsanering uit te voeren en dat de NV Servi-Lab heeft geloosd
langs de lekkende rioolbuis die tot de verontreiniging heeft geleid. Het conform
verklaren van een beschrijvend bodemonderzoek houdt niet in dat alle erin
vermelde vermoedens en opgevangen geruchten voor waarachtig worden
verklaard.
Het middel is ongegrond.
BESLISSING
- De zaken A. 191.173/VII-37.316, A. 191.175/VII-37.319 en A. 191.211/
VII-37.318 worden gevoegd.
- De Raad van State verwerpt de beroepen.
- Het faillissement van de NV Servi-Lab wordt verwezen in de kosten van de
beroepen tot nietigverklaring, begroot op 525 euro.
VII-37.316 & VII-37.319 & VII-37.318-25/26
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, in openbare terechtzitting van achtentwintig
april tweeduizend en elf, door de Raad van State, VIIe kamer, samengesteld uit:
Luc Hellin,
kamervoorzitter,
Eric Brewaeys,
staatsraad,
Peter Sourbron,
staatsraad,
bijgestaan door
Elisabeth Impens,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Elisabeth Impens
Luc Hellin
VII-37.316 & VII-37.319 & VII-37.318-26/26