Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2012:ARR.221.735 (2012-12-13)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 221.735 van 13 december 2012 Instellingen, Binnenlandse zaken
en lokale besturen - Federale reglementen (binnenlandse zaken en lokale
besturen) Beslissing : Verwerping Samenvoeging
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE IXe KAMER
ARREST
nr. 221.735 van 13 december 2012
in de zaken A. 205.403/IX-7740
206.128/IX-7789
In zake :
Jean-Marc VERVENNE
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Pascal Louage
kantoor houdend te 8400 Oostende
Archimedesstraat 7
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de BELGISCHE STAAT, vertegenwoordigd door de minister
van Landsverdediging
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van de vordering
1.
De vordering in de zaak A. 205.403/IX-7740, ingesteld op
28 juni 2012, strekt tot de schorsing van de tenuitvoerlegging van het koninklijk
besluit van 20 maart 2012 waarbij G. Laenen, luitenant-ter-zee eerste klasse, met
ingang van 26 maart 2012 wordt bevorderd tot korvetkapitein.
De vordering in de zaak A. 206.128/IX-7789, ingesteld op
24 augustus 2012, strekt tot de schorsing van de tenuitvoerlegging van het
koninklijk besluit van 11 april 2012 waarbij P. Van Leeuwen, Y. Nini, K. Van
Bellegem en B. Van de Gucht, allen luitenant-ter-zee eerste klasse, met ingang van
26 juni 2012 worden bevorderd tot korvetkapitein.
II. Verloop van de rechtspleging
2.
De verwerende partij heeft in de beide zaken een nota ingediend.
IX-7740-1/11
Eerste auditeur Geert De Bleeckere heeft in de beide zaken een
verslag opgesteld.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 19 november 2012.
Kamervoorzitter
André
Vandendriessche
heeft
verslag
uitgebracht.
Advocaat Pascal Louage, die verschijnt voor de verzoeker, en
luitenant-kolonel militair administrateur Philippe Van Gyseghem, die verschijnt
voor de verwerende partij, zijn gehoord.
Eerste auditeur Geert De Bleeckere heeft een met dit arrest
eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3.1.
De verzoeker is beroepsofficier van de Marine en is bekleed met
de graad van luitenant-ter-zee eerste klasse.
3.2.
Verzoekers kandidatuur voor een bevordering in de graad van
korvetkapitein werd in 2007, 2008, 2009 en 2010 onderzocht, maar leidde toen
niet tot een benoeming in die hogere graad.
IX-7740-2/11
3.3.
In de bevorderingsronde 2011 stelt de verzoeker zich opnieuw
kandidaat. De adviezen van zijn hiërarchische meerderen zijn gunstig.
3.4.
Op 12 maart 2012 worden 19 kandidaturen, waaronder deze van
de verzoeker, onderzocht door het korpsencomité van de marine, waar vier
plaatsen opengesteld worden. Na vergelijking van de titels en de verdiensten stelt
dit comité vier luitenants-ter-zee eerste klasse voor om benoemd te worden in de
hogere graad, met name de beroepsofficieren Laenen, Nini, Van Belleghem en
Van Leeuwen. G. Laenen, wiens benoeming de verzoeker bestrijdt in de zaak
A. 205.403/IX-7740, wordt als tweede gerangschikt met een score van
757,69/1000. De verzoeker bekleedt de elfde plaats in de rangschikking met een
score van 716,79/1000.
Op dezelfde dag worden 108 kandidaturen, waaronder die van
de verzoeker, onderzocht door het intermachtencomité, waar tien plaatsen open
verklaard worden. Na vergelijking van de titels en de verdiensten stelt het comité
de officieren Van De Gucht, Bernaerts, Blockx, Deconde, Felies, Kersbergen,
Leroy, Marchal, Remy en Van Den Bosch voor om benoemd te worden in de
hogere graad van korvetkapitein of majoor. De verzoeker wordt hier als
tweeënvijftigste gerangschikt.
3.5.
Bij koninklijk besluit van 20 maart 2012 wordt luitenant-ter-zee
eerste klasse G. Laenen benoemd in de graad van korvetkapitein. Dit besluit wordt
bij uittreksel bekendgemaakt in het Belgisch Staatsblad van 30 april 2012 en is het
voorwerp van de zaak A. 205.403/IX-7740, ingediend met een verzoekschrift van
28 juni 2012.
3.6.
Met een nota van 26 maart 2012 wordt de verzoeker op de
hoogte gebracht dat hij niet aanbevolen wordt bij de minister van
Landsverdediging voor een benoeming in de hogere graad. Deze nota vermeldt
tevens dat de verzoeker contact kan opnemen om de notulen van het
bevorderingscomité te consulteren en de nodige toelichting te verkrijgen. Hij heeft
IX-7740-3/11
zowel op 24 april 2012, als op 25 juni 2012 een onderhoud gehad met de bevoegde
ambtenaar.
3.7.
Bij koninklijk besluit van 11 april 2012 worden de
luitenants-ter-zee eerste klasse Nini, Van Belleghem, Van Leeuwen en Van De
Gucht benoemd in de graad van korvetkapitein. Dit besluit wordt bij uittreksel
bekendgemaakt in het Belgisch Staatsblad van 9 juli 2012 en is het voorwerp van
het beroep in de zaak A. 206.128/IX-7789.
3.8.
Inmiddels had de verzoeker op 21 maart 2012 een aanvraag tot
verandering van affectatie ingediend. Deze aanvraag wordt op 22 juni 2012
geweigerd.
3.9.
Op 9 maart 2010 was aan de verzoeker meegedeeld dat zijn
datum van pensionering op dat ogenblik vastgelegd was op 1 juli 2014, maar dat
hij de mogelijkheid had zijn loopbaan vrijwillig te verlengen tot de leeftijdsgrens
verbonden aan zijn graad (56 jaar). De verzoeker heeft hierop op 25 maart 2010
geantwoord dat het nog te vroeg was om hierop een antwoord te geven.
Op 25 juni 2012 dient de verzoeker zijn aanvraag
“eindeloopbaan verlof” “conform het Reg A12/1” in. De duur van dit verlof
beloopt maximaal drie maanden en kan opgenomen worden in de 36 maanden die
de pensioneringsdatum voorafgaan; de verzoeker opteert ervoor dit verlof op te
nemen in werkdagen gespreid over de 36 maanden die de pensioneringsdatum
voorafgaan. Dit verlof wordt door de korpscommandant toegestaan.
3.10.
Uit ter terechtzitting overgelegde stukken blijkt dat de verzoeker
op 20 september 2012 gevraagd heeft zijn loopbaan vrijwillig te verlengen en
medegedeeld heeft dat hij zijn eindeloopbaanverlof niet zou opnemen. Hij kreeg
daarvoor een gunstig advies van de hiërarchie.
IX-7740-4/11
IV. Samenvoeging
4.
De vorderingen zijn gericht tegen bevorderingsbeslissingen die
het eindpunt zijn van dezelfde procedure door de bevorderingscomités 2011. De
verzoeker voert in de beide verzoekschriften hetzelfde middel aan.
Er is reden om de zaken samen te voegen.
V. Ontvankelijkheid van de vorderingen
Standpunt van de partijen
5.
De verwerende partij betwist de ontvankelijkheid van de
vorderingen. Zij stelt in eerste instantie dat, aangezien de verzoeker op 25 juni
2012 een eindeloopbaanverlof aangevraagd heeft, hij niet meer voldoet aan de
benoemingsvoorwaarde dat de benoemde nog ten minste drie jaar in de nieuwe
graad moet kunnen dienen, zoals bepaald in artikel 38ter van de wet van 1 maart
1958 betreffende het statuut van de beroepsofficieren van de krijgsmacht. Zij
voegt daaraan toe dat de verzoeker geen blijk geeft van een persoonlijk belang,
aangezien hij na de bestreden beslissingen gesolliciteerd heeft naar een functie met
minder verantwoordelijkheden.
Wat betreft de impact van het eindeloopbaanverlof op de datum
van beëindiging van de loopbaan stelt de verwerende partij dat het verlof slechts
kan toegekend worden aan de officieren die aanspraak kunnen maken op het
rustpensioen wegens het bereiken van de leeftijdsgrens, dat de verzoeker niet
vermag nu zijn eindeloopbaanverlof op te nemen om pas later te beslissen over de
verlenging
van
zijn
loopbaan
-hij
overschrijdt
op
die
wijze
zijn
verlofdagenkrediet- en dat de verzoeker geen argument kan putten uit de regeling
van het eindeloopbaanverlof in combinatie met het pensioen op aanvraag,
aangezien hij zich in het systeem van pensioen wegens het bereiken van de
leeftijdsgrens bevindt en zijn pensioendatum vast ligt op 1 juli 2014. Zij benadrukt
in dat verband opnieuw dat de omstandigheid dat de verzoeker in de toekomst
IX-7740-5/11
misschien nog zijn loopbaanverlenging kan aanvragen, niet verhindert dat hij zich
hic et nunc niet in het systeem van de loopbaanverlenging bevindt waaruit volgt
dat hij geen persoonlijk belang heeft bij het beroep.
6.
De verzoeker betoogt dat hij volgens de organieke regeling van
het koninklijk besluit van 14 juni 2007 houdende bepalingen betreffende het
pensioen en de aanpassing van de loopbaan van de militairen van het actief kader
(hierna: het koninklijk besluit van 14 juni 2007) op 30 juni 2014 op pensioen
gesteld wordt, dit is de datum waarop hij de leeftijd van 51 jaar bereikt heeft.
Volgens de overgangsbepaling van artikel 6 van datzelfde besluit heeft hij evenwel
de mogelijkheid om zijn loopbaan te verlengen tot de datum waarop hij volgens de
regeling van het nieuwe regime de pensioenleeftijd bereikt, dit is tot hij de leeftijd
van 56 jaar bereikt. Volgens de instructies moet hij de aanvraag tot verlenging
indienen ten laatste zes maanden voor de voorziene pensioneringsdatum. De
omstandigheid dat hij op 25 juni 2012 een aanvraag voor het eindeloopbaanverlof
heeft ingediend en dat dit verlof hem werd toegestaan, betekent niet dat hij ervoor
gekozen heeft af te zien van de mogelijkheid om de verlenging van zijn loopbaan
aan te vragen en dat hij die verlenging niet meer kan aanvragen.
Beoordeling
7.
In het kader van de beoordeling van de ontvankelijkheid van de
vorderingen beperkt de Raad van State zich, afgaand op de juridische en de
feitelijke elementen die de partijen thans in het dossier hebben gebracht, in dit
stadium van de procedure tot wat volgt.
8.
Het staat buiten betwisting dat de verzoeker, geboren op 15 mei
1963, in de organieke regeling die op hem van toepassing is, de pensioenleeftijd
van 51 jaar bereikt op 30 juni 2014 en dat hij krachtens het koninklijk besluit van
14 juni 2007 het recht heeft om een verlenging van zijn loopbaan aan te vragen
zodat zijn leeftijdsgrens verschoven wordt tot hij de leeftijd van 56 jaar bereikt.
Volgens
de
“gedetailleerde
instructie”
DGHR-GID-DEGPEN-002
van
24 december 2008 die de verwerende partij ten aanzien van de verlenging van de
IX-7740-6/11
loopbaan overlegt, wordt de verlenging van de loopbaan “automatisch” toegestaan
en verhindert dit niet dat de betrokken militair in de loop van de verlenging een
pensioen wegens leeftijdsgrens verkrijgt; volgens dezelfde instructie moet de
aanvraag tot verlenging minstens zes maanden voor het bereiken van de
leeftijdsgrens ingediend worden. De verzoeker bevindt zich in die situatie. Hij
heeft inmiddels formeel de wens geuit zijn recht op loopbaanverlenging te
benutten.
9.
De problematiek van het eindeloopbaanverlof betreft een
bijzondere verlofregeling voor de personen die op korte termijn met pensioen
zullen gaan. Het verlof komt bovenop het vakantieverlof, wordt toegestaan door de
korpscommandant met inachtneming van de behoeften van de dienst, het is
bezoldigd en wordt er indien nodig ook mee verrekend, en het laat de betrokken
militair toe afwezig te zijn uit de dienst terwijl hij “in werkelijke dienst” blijft. De
beslissingen genomen in het kader van het toekennen van een eindeloopbaanverlof
werken in op de verlofregeling van de betrokkene, maar hebben geen definitieve
gevolgen voor de administratieve rechtstoestand van de militair.
Daaruit volgt dat uit een aanvraag voor het eindejaarsverlof geen
juridische gevolgtrekkingen mogen gehaald worden ten aanzien van het recht van
de betrokkene om de verlenging van zijn loopbaan aan te vragen.
10.
Heeft de beslissing over het eindeloopbaanverlof geen gevolgen
voor de toepassing van het systeem van de verlenging van de loopbaan, dan volgt
daaruit dat uit het loutere feit dat de verzoeker, zoals de zaken er nu voor staan, op
30 juni 2014 de pensioenleeftijd bereikt niet afgeleid mag worden dat hij niet meer
tot korvetkapitein bevorderd kan worden, aangezien hij om de verlenging van zijn
loopbaan kan vragen en gevraagd heeft. Er is geen reden om hic et nunc de
vorderingen onontvankelijk te verklaren omdat de verzoeker niet zou voldoen aan
de benoemingsvoorwaarden. De exceptie wordt verworpen.
11.
Uit de omstandigheid dat de verzoeker na kennisneming van de
bestreden beslissingen gevraagd zou hebben om in een andere functie met minder
IX-7740-7/11
verantwoordelijkheden tewerkgesteld te worden, mag niet afgeleid worden dat hij
geen belangstelling en bijgevolg geen belang meer zou hebben voor een
bevordering.
VI. Onderzoek van de vorderingen
12.
Overeenkomstig artikel 17, §2, van de gecoördineerde wetten op
de Raad van State kan slechts tot de schorsing van de tenuitvoerlegging worden
besloten onder de dubbele voorwaarde dat ernstige middelen worden aangevoerd
die de vernietiging van de bestreden beslissing kunnen verantwoorden en dat de
onmiddellijke tenuitvoerlegging van de beslissing een moeilijk te herstellen
ernstig nadeel kan berokkenen.
Moeilijk te herstellen ernstig nadeel
Standpunt van de partijen
13.
De verzoeker wijst erop dat het zijn laatste mogelijkheid was om
bevorderd te worden en dat hij nu, hoewel hij van zijn meerderen een gunstig
advies had verkregen en een ruime professionele ervaring heeft, voorbijgestoken
wordt door militairen die nog andere kansen hebben, hetgeen hem imagoschade
berokkent omdat zijn collega’s de indruk zullen hebben dat hij onbekwaam is. Hij
zal in juli 2014 op pensioen worden gesteld en een vernietiging volgens de gewone
procedure zal tot gevolg hebben dat hij pas op het einde van zijn carrière nog in
aanmerking zal komen voor een bevordering waardoor geen verdere bevordering
meer mogelijk is. Een schorsing zal ook de gevolgen voor de benoemde beperken,
met name omdat daarmee vermeden wordt dat andere bevorderingen gebeuren of
dat een bevorderde reeds een nieuwe bevordering heeft gekregen.
14.
De verwerende partij stelt in haar nota met opmerkingen:
- de mogelijkheid dat iemand niet benoemd wordt is inherent aan een
kandidaatstelling; imagoschade is een moreel nadeel dat in beginsel geen
moeilijk te herstellen ernstig nadeel genereert; overigens heeft de verzoeker zelf
IX-7740-8/11
het initiatief genomen om te vragen naar een functie met minder
verantwoordelijkheid en heeft hij het eindeloopbaanverlof aangevraagd
waardoor hij het beweerd moreel nadeel zelf heeft bewerkstelligd; in ieder
geval wordt het verlies van aanzien volledig hersteld door een vernietiging.
- de verzoeker heeft de verlenging van zijn loopbaan niet aangevraagd; hij heeft
integendeel
het
eindeloopbaanverlof
aangevraagd;
hij
is
dus
zelf
verantwoordelijk voor het nadeel dat hij wijt aan zijn naderende
pensioenleeftijd. En in geval de verzoeker nog steeds de mogelijkheid heeft om
zijn loopbaan te verlengen, bestaat het nadeel niet.
- de verwijzing naar het verlies van de mogelijkheid van een doorbevordering tot
fregatkapitein kan niet aangenomen worden, aangezien de verzoeker, in de
veronderstelling dat hij na een benoeming in de betrekkingen die nu in het
geding zijn, vier jaar anciënniteit moet hebben om tot fregatkapitein bevorderd
te kunnen worden en hij alsdan statutair die benoeming niet meer zal kunnen
verkrijgen omdat hij minder dan drie jaar van zijn pensioenleeftijd verwijderd
zal zijn.
- de verwijzing naar de beperking van het nadeel voor andere militairen is geen
persoonlijk nadeel; in ieder geval is de verwijzing naar een later
bevorderingscomité niet pertinent en kan de mogelijkheid van doorbevordering
van de benoemden niet in de onderhavige zaak betrokken worden.
Beoordeling
Uit het dossier dat aan de Raad van State is voorgelegd en uit de
uiteenzetting van de verzoeker blijkt geenszins dat het niet-voordragen van de
kandidatuur van de verzoeker te wijten is aan een of ander gegeven met betrekking
tot zijn persoon dat hem ongunstig wordt aangerekend. Er blijkt integendeel uit dat
het bestuur, na de vergelijking van de titels en de verdiensten van de kandidaten,
geconcludeerd heeft dat anderen meer geschikt waren. Dat is op zich niet als een
ernstig nadeel te aanzien; het moreel nadeel verbonden met de onvrede over de
bevorderingsbeslissingen zal weggenomen worden door de vernietiging van de
bestreden beslissingen. Het subjectief gegeven dat zijn collega’s zijn
bekwaamheid in vraag zullen stellen en dat zijn imago zal bezoedeld worden, kan
IX-7740-9/11
de verzoeker zelf keren door erop te wijzen dat het bestuur anderen gewoon meer
geschikt heeft beoordeeld.
16.
De oppensioenstelling van de verzoeker is niet zo nakend als hij
voorstelt. Hij heeft immers het recht om de verlenging van zijn loopbaan aan te
vragen, hetgeen hij overigens inmiddels ook heeft gedaan op 24 september 2012
met gunstig advies van de hiërarchie. Door die aanvraag wordt de
beroepsloopbaan van de verzoeker bepaald op 56 jaar. En de Raad van State ziet
geen omstandigheden die kunnen laten vermoeden dat een vernietigingsprocedure
zo lang zal duren dat op het ogenblik van de vernietiging de benoemingskansen
van de verzoeker teloorgegaan zijn.
17.
De
verzoeker
verwijst
naar
de
onmogelijkheid
om
doorbevorderd te worden tot fregatkapitein wanneer er nu geen schorsing bevolen
wordt. Dienaangaande zet de verwerende partij op overtuigende wijze uiteen dat,
rekening houdend met de voor die benoeming geldende vereiste van vier jaar
graadanciënniteit en met de wettelijke regeling dat geen benoeming mogelijk is
wanneer de benoemde geen drie jaar meer kan dienen, de verzoeker hoe dan ook
die benoeming niet meer kan nastreven.
18.
De verzoeker verwijst naar het belang van de benoemden.
Dergelijk nadeel is niet persoonlijk en kan geen schorsing verantwoorden.
19.
Het bestaan van een moeilijk te herstellen ernstig nadeel is niet
aangetoond.
BESLISSING
- De zaken nrs. A. 205.403/IX-7740 en A. 206.128/IX-7789 worden gevoegd,
wat de vorderingen tot schorsing betreft.
- De Raad van State verwerpt de vorderingen.
IX-7740-10/11
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, in openbare terechtzitting van 13 december
2012, door de Raad van State, IXe kamer, samengesteld uit:
André Vandendriessche,
kamervoorzitter,
bijgestaan door
Vera Wauters,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Vera Wauters
André Vandendriessche
IX-7740-11/11