Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2014:ARR.226.440 (2014-02-14)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 226.440 van 14 februari 2014 Openbaar ambt - Federaal openbaar
ambt - Aanwerving en loopbaan Beslissing : Vernietiging bekendmaking Verwerping
overige
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
IXe KAMER
ARREST
nr. 226.440 van 14 februari 2014
in de zaken A. 200.118/IX-7126 (I)
A. 200.119/IX-7127 (II)
A. 200.120/IX-7128 (III)
A. 200.121/IX-7129 (IV)
In zake :
I + II + III + IV
Jean DEWIT
woonplaats kiezend te 1853 Strombeek-Bever
J. Van Elewyckstraat 92 bus 5
tegen :
I + II + III + IV
de BELGISCHE STAAT, vertegenwoordigd door de minister van
Buitenlandse Zaken
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Patrik De Maeyer
kantoor houdend te 1160 Brussel
Tedescolaan 7
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van de beroepen
1.1.
Het beroep in de zaak A. 200.118/IX-7126, ingesteld op 7 mei
2011, strekt tot de nietigverklaring van het koninklijk besluit van 3 februari 2011
waarbij Joost Boudry met terugwerkende kracht vanaf 1 oktober 2004 in het
Nederlandse taalkader wordt bevorderd tot de graad van adviseur.
1.2.
Het beroep in de zaak A. 200.119/IX-7127, ingesteld op 7 mei
2011, strekt tot de nietigverklaring van de koninklijke besluiten van 3 februari
2011 waarbij Renata Vandeputte, Luc Timmermans en Theo Van Moer met
terugwerkende kracht vanaf 1 oktober 2004 in het Nederlandse taalkader worden
bevorderd tot de graad van adviseur.
IX-7126-1/26
1.3.
Het beroep in de zaak A. 200.120/IX-7128, ingesteld op 7 mei
2011, strekt tot de nietigverklaring van het koninklijk besluit van 3 februari 2011
waarbij Frank De Wispelaere met terugwerkende kracht vanaf 1 oktober 2004 in
het Nederlandse taalkader wordt bevorderd tot de graad van adviseur.
1.4.
Het beroep in de zaak A. 200.121/IX-7129, ingesteld op 7 mei
2011, strekt tot de nietigverklaring van de koninklijke besluiten van 3 februari
2011 waarbij Edgard d’Adesky, Jean-Louis de Gerlache de Gomery en Michel
Kovalovszky met terugwerkende kracht vanaf 1 oktober 2004 in het Franse
taalkader worden bevorderd tot de graad van adviseur.
1.5.
In de laatste memorie na het aanvullend verslag vraagt Jean
Dewit ook de nietigverklaring van het koninklijk besluit van 13 april 2008 waarbij
Jean-Louis de Gerlache de Gomery wordt bevorderd tot adviseur-generaal.
II. Verloop van de rechtspleging
2.
Bij arrest nr. 221.783 van 18 december 2012 zijn de vier zaken
samengevoegd en is het debat heropend.
Auditeur Melissa Celis heeft een aanvullend verslag opgesteld.
De verzoekende partij en de verwerende partij hebben elk een
laatste memorie na het aanvullend verslag ingediend.
In de laatste memorie na het aanvullend verslag voert de
verzoekende partij een nieuw middel aan, ontleend aan de schending van de
bestuurstaalwet. De verzoekende partij heeft hierover op 28 oktober 2013 en de
verwerende partij op 10 oktober 2013 een schriftelijk standpunt ingediend.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 16 december 2013.
IX-7126-2/26
Staatsraad Daniël Moons heeft verslag uitgebracht.
De verzoekende partij en advocaat Patrik De Maeyer, die
verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord.
Auditeur Melissa Celis heeft een met dit arrest eensluidend
advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3.1.
Bij koninklijke besluiten van 27 oktober 2004 worden Renata
Vandeputte, Joost Boudry, Frank De Wispelaere, Luc Timmermans, Theo Van
Moer en Frank Van Thournout, in het Nederlandse taalkader en Edgard d’Adesky,
Jean-Louis de Gerlache de Gomery, Joseph Gillard en Michel Kovalovszky, in het
Franse taalkader, met ingang van 1 oktober 2004 bevorderd tot de graad van
adviseur bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse
Handel en Ontwikkelingssamenwerking.
Verzoeker, die kandidaat was voor elk van de tien te begeven
betrekkingen, heeft tegen deze besluiten een beroep tot nietigverklaring ingediend
bij de Raad van State.
Bij arrest nr. 209.274 van 29 november 2010 bevindt de Raad
van State het beroep onontvankelijk in zoverre het gericht is tegen de bevordering
van Frank Van Thournout en Joseph Gillard. Voorts vernietigt de Raad van State
de koninklijke besluiten van 27 oktober 2004 waarbij Renata Vandeputte, Joost
Boudry, Frank De Wispelaere, Luc Timmermans en Theo Van Moer, in het
Nederlandse taalkader, en Edgard d’Adesky, Jean-Louis de Gerlache de Gomery
IX-7126-3/26
en Michel Kovalovszky, in het Franse taalkader, met ingang van 1 oktober 2004
worden bevorderd tot de graad van adviseur.
De Raad van State is van oordeel dat de nota van 22 oktober
2004 – waarin de voorzitter van het directiecomité van de Federale
Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking ten behoeve van de minister van Buitenlandse Zaken onder meer de
toestand van de bezetting van de taalkaders van de dienst en, daaruit afgeleid, het
aantal betrekkingen dat aan elke taalrol kan worden toegewezen, uiteenzet –
essentiële informatie bevat die alle bevorderingen inhoudelijk heeft beïnvloed en
dat vermits deze nota uitsluitend in het Frans is gesteld, terwijl voor de betrokken
bevorderingen zowel Nederlandstalige als Franstalige ambtenaren kandidaat
waren, artikel 39, § 1, van de gecoördineerde wetten van 18 juli 1966 ‘op het
gebruik van de talen in bestuurszaken’ (hierna: de bestuurstaalwet), gelezen in
samenhang met artikel 17, § 1, B, 1°, van de bestuurstaalwet, is geschonden.
3.2.
Het bestuur herneemt vervolgens de bevorderingsprocedure.
Om de in het arrest vastgestelde onwettigheid weg te werken, wordt naast een
Franstalige versie nu tevens een Nederlandstalige versie van een transmissienota
aan de minister van Buitenlandse Zaken overgemaakt.
Met een nota van 4 januari 2011 wordt aan de minister van
Buitenlandse Zaken het voormelde arrest nr. 209.274 van de Raad van State
bezorgd. In deze nota wordt vooreerst een overzicht gegeven van de gevolgde
bevorderingsprocedure. Wat de gevolgen van het vernietigingsarrest van de Raad
van State betreft, wordt in de nota vervolgens gewezen op wat volgt:
“Het gevolg van de vernietiging van de KB’s door de Raad van State is dat
deze retroactief uit het rechtsverkeer verdwijnen. De bevorderingsprocedure
(die aanleiding heeft gegeven tot de bevordering van de ambtenaren wie[r]
benoemingsbesluit nu werd vernietigd) kan echter worden hernomen vanaf het
punt waarop de door de Raad van State vastgestelde ‘vormfout’ werd begaan
[…].
Aangezien enkel de eentaligheid van de transmissienota door de Raad van
State werd aangemerkt als fout kunnen alle daaraan voorafgaande elementen
IX-7126-4/26
van de bevorderingsprocedure worden behouden. Zo behoudt het
proces-verbaal van 10 september 2004 (waarin de rangschikking werd
bevestigd zoals die werd gestemd tijdens de vergadering van het Directiecomité
van 30 april 2004) zijn volledige rechtsgeldigheid.
Om de door de Raad van State aangeduide ‘vormfout’ te herstellen werd de
transmissienota van 22 oktober 2004, die toentertijd enkel in het Frans werd
opgesteld, nu vertaald in het Nederlands. De heer Minister vindt in bijlage van
deze nota dan ook volgende documenten:
- Een transmissienota (opgesteld in een Franstalige en een Nederlandstalige
versie) in bijlage waarvan het proces-verbaal dd. 10 september 2004 wordt
overgemaakt.
- Acht ontwerpen van KB, identiek aan de KB’s die werden vernietigd door de
Raad van State (met een verwijzing naar het vernietigingsarrest en de
gevolgen die daaruit worden afgeleid naar het te verlenen rechtsherstel).
Door het herstellen van de vormfout verkrijgt de procedure in haar geheel
een rechtsgeldig karakter en kunnen alle rechtsgevolgen die zich hierna hebben
voltrokken dan ook worden hernomen. Bijgevolg kan de Minister dan ook met
het oog op het creëren van rechtszekerheid overgaan tot het ondertekenen van
de acht ontwerpen van KB zoals deze indertijd ook aan de toenmalige Minister
werden voorgelegd.
Aan de KB’s wordt een retroactieve werking toegekend tot op de datum
van 1 oktober 2004, datum waarop de vernietigde KB’s initieel in werking zijn
getreden. De rechtspraak van de Raad van State oordeelde eerder al in
gelijkaardige gevallen dat aan het rechtsherstel terugwerkende kracht kan
worden verleend en dat de loopbaan van de betrokkenen kan gereconstitueerd
worden vanaf het tijdstip dat de vernietigde bevorderingsbesluiten uitwerking
hadden, juist omdat aldus de wettelijkheid wordt hersteld na vernietiging door
de Raad van State. Meer in het bijzonder wordt het terugwerken in de tijd van de
nu voorliggende bevorderingsbesluiten in de rechtspraak van de Raad van State
aanvaard wanneer dit noodzakelijk is voor de goede werking of de continuïteit
van de dienst, of gerechtvaardigd wordt door redenen van rechtmatigheid of
billijkheid.
Aan de retroactieve reconstitutie van de loopbaan is het daarenboven
inherent dat zij gebeurt volgens de regelgeving van toepassing op het moment
dat de herstelmaatregel uitwerking moet hebben. De in 2004 van toepassing
zijnde reglementering (bijvoorbeeld inzake organieke personeelsformatie,
taalkaders, benaming van instellingen en instanties zoals ‘Directieraad’ en
‘Ministerie’) dient derhalve opnieuw (retroactief) te worden toegepast (en
wordt bijgevolg dan ook in extenso vermeld in de voorliggende besluiten).
Op deze manier wordt aan alle betrokkenen een maximaal rechtsherstel
geboden en wordt bovendien vermeden dat de ambtenaren wie[r] bevordering
werd vernietigd zich tegen de Belgische staat zouden keren met het oog op het
verkrijgen van een schadevergoeding.”
3.3.
Bij koninklijke besluiten van 3 februari 2011 worden Joost
Boudry, Renata Vandeputte, Luc Timmermans, Theo Van Moer en Frank De
IX-7126-5/26
Wispelaere met ingang van 1 oktober 2004 bevorderd tot de graad van adviseur in
het Nederlandse taalkader en Edgard d’Adesky, Jean-Louis de Gerlache de
Gomery en Michel Kovalovszky met ingang van 1 oktober 2004 bevorderd tot de
graad van adviseur in het Franse taalkader.
3.4.
Op 7 mei 2011 dient verzoeker de vier sub I vermelde
verzoekschriften in. Naast de vernietiging van de acht bevorderingsbesluiten
vordert hij tevens, indien Joost Boudry of Frank De Wispelaere nog vόόr de
uitspraak van de Raad van State zouden worden bevorderd tot de graad van
adviseur-generaal, de nietigverklaring van deze hogere bevorderingen en vraagt hij
in de vier verzoekschriften om aan de verwerende partij het verbod op te leggen om
met miskenning van de geëigende procedures tot nieuwe benoemingen over te
gaan, “op straffe van een dwangsom van 5.000 euro/overtreding en per dag”.
Bij arrest nr. 221.783 van 18 december 2012 voegt de Raad van
State de vier zaken samen. De Raad bevindt de vier beroepen slechts ontvankelijk
in zoverre ze gericht zijn tegen de koninklijke besluiten van 3 februari 2011
waarbij Joost Boudry, Renata Vandeputte, Luc Timmermans, Theo Van Moer,
Frank De Wispelaere, Edgard d’Adesky, Jean-Louis de Gerlache de Gomery en
Michel Kovalovszky tot adviseur worden bevorderd en hij verwerpt vervolgens de
acht door verzoeker aangevoerde middelen. Aangaande het nieuwe middel dat
door verzoeker in zijn laatste memorie wordt aangevoerd – ontleend aan de
schending van de bestuurstaalwet, doordat het bestuur met de bestreden
bevorderingen het onevenwicht tussen de taalkaders van de tweede taaltrap van de
hiërarchie nog heeft vergroot – oordeelt de Raad van State dat het middel de
openbare orde aanbelangt en tijdig is aangevoerd, maar nader onderzoek vergt en
dat daartoe het debat moet worden heropend en het door de auditeur-generaal
aangestelde lid van het auditoraat moet worden belast met het opstellen van een
aanvullend verslag.
IX-7126-6/26
3.5.
Hangende het geding is de rechtspositie van een aantal
ambtenaren, wier bevordering met de voorliggende beroepen wordt bestreden,
gewijzigd.
- Wat betreft Jean-Louis de Gerlache de Gomery:
Bij koninklijk besluit van 13 april 2008 is Jean-Louis de
Gerlache de Gomery met ingang van 1 augustus 2007 bevorderd tot de graad van
adviseur-generaal – klasse A4 bij de Federale Overheidsdienst Buitenlandse
Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking. Verzoeker heeft
deze bevordering met een annulatieberoep bij de Raad van State bestreden (zaak
A. 189.080/IX-5988). Deze zaak is nog hangende.
-Wat betreft Frank De Wispelaere, Joost Boudry en Theo Van Moer:
Bij koninklijke besluiten van 23 februari 2012 zijn Frank De
Wispelaere, Joost Boudry en Theo Van Moer met ingang van 1 april 2010
bevorderd tot de graad van adviseur-generaal – klasse A4 bij de Federale
Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking.
Ook
tegen
deze
bevorderingen
heeft
verzoeker
een
annulatieberoep ingesteld (zaak A. 204.805/IX-7664). Bij arrest nr. 222.527 van
14 februari 2013 heeft de Raad van State dit beroep verworpen.
IV. Ontvankelijkheid van de beroepen
A. Ontvankelijkheid van het beroep A. 200.121 in zoverre het gericht is tegen het
koninklijk besluit van 13 april 2008 waarbij Jean-Louis de Gerlache de Gomery
wordt bevorderd tot adviseur-generaal
4.
In zijn laatste memorie na het aanvullend verslag vraagt
verzoeker ook de nietigverklaring van het koninklijk besluit van 13 april 2008
waarbij Jean-Louis de Gerlache de Gomery wordt bevorderd tot adviseur-generaal.
IX-7126-7/26
Voornoemd bevorderingsbesluit werd gepubliceerd in het
Belgisch Staatsblad van 21 mei 2008, zodat de vraag tot uitbreiding van het
beroep, ruim buiten de verjaringstermijn geformuleerd door verzoeker in zijn
laatste memorie na het aanvullend verslag laattijdig en bijgevolg niet ontvankelijk
is.
B. Ontvankelijkheid van de beroepen A. 200.118, A. 200.119 en A. 200.120 in
zoverre ze gericht zijn tegen de koninklijke besluiten van 3 februari 2011 waarbij
Joost Boudry, Theo Van Moer en Frank De Wispelaere worden bevorderd tot de
graad van adviseur
5.
In haar aanvullend verslag komt de auditeur-verslaggever tot de
conclusie dat verzoeker niet langer een actueel belang heeft bij zijn beroepen in
zoverre ze gericht zijn tegen de koninklijke besluiten van 3 februari 2011 waarbij
Joost Boudry, Theo Van Moer en Frank De Wispelaere worden bevorderd tot de
graad van adviseur. Zij argumenteert dat voormelde ambtenaren bij koninklijke
besluiten van 23 februari 2012 met ingang van 1 april 2010 zijn bevorderd tot de
graad van adviseur-generaal – klasse A4 en het tegen deze koninklijke besluiten
ingestelde annulatieberoep bij arrest nr. 222.527 van 14 februari 2013 door de
Raad
van
State
is
verworpen,
waardoor
de
drie
bevorderingen
tot
adviseur-generaal definitief zijn geworden en verzoeker niet langer een
nietigverklaring van de koninklijke besluiten van 3 februari 2011 houdende
bevordering van Joost Boudry, Theo Van Moer en Frank De Wispelaere dient te
benaarstigen, om zelf de kans te krijgen bevorderd te worden tot de graad van
adviseur.
Beoordeling
6.
Artikel 19 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State
bepaalt dat de beroepen tot nietigverklaring voor de afdeling Bestuursrechtspraak
kunnen worden gebracht door elke partij die doet blijken van een benadeling of een
IX-7126-8/26
belang. Het belang moet bestaan, niet alleen op het ogenblik van het instellen van
het beroep, maar ook bij de uitspraak daarover.
De voornaamste betrachting van iemand die, zoals verzoeker,
voor de Raad van State de rechtshandeling aanvecht waardoor hij niet wordt
aangesteld in een betrekking waarvoor hij zich kandidaat heeft gesteld maar
waardoor integendeel iemand anders wordt aangesteld, is door de nietigverklaring
ervan te verkrijgen dat die betrekking opnieuw open wordt verklaard en dat hij
aldus de kans krijgt om zelf, in de plaats van degene wiens benoeming nietig is
verklaard, in die betrekking te worden aangesteld en om ze daadwerkelijk waar te
nemen.
7.
Bij koninklijke besluiten van 23 februari 2012 zijn Joost Boudry,
Theo Van Moer en Frank De Wispelaere, met ingang van 1 april 2010, bevorderd
tot de graad van adviseur-generaal – klasse A4 bij de Federale Overheidsdienst
Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking. Het
tegen deze koninklijke besluiten ingestelde annulatieberoep is bij arrest nr.
222.527 van 14 februari 2013 door de Raad van State verworpen en dienvolgens
zijn de drie bevorderingen tot adviseur-generaal definitief geworden.
De drie door verzoeker geambieerde betrekkingen van adviseur,
waarin Joost Boudry, Theo Van Moer en Frank De Wispelaere bij koninklijke
besluiten van 3 februari 2011 bevorderd werden, zijn door de definitief geworden
bevordering van voormelde ambtenaren tot de graad van adviseur-generaal
opnieuw vrijgekomen. Een nietigverklaring van deze drie koninklijke besluiten
van 3 februari 2011 is dan ook niet langer noodzakelijk, om verzoekers belang te
dienen. Verzoeker heeft bijgevolg niet langer een actueel belang bij zijn beroepen
in zoverre ze gericht zijn tegen de koninklijke besluiten van 3 februari 2011
waarbij Joost Boudry, Theo Van Moer en Frank De Wispelaere worden bevorderd
tot de graad van adviseur.
IX-7126-9/26
Het beroep in de zaken A. 200.118 en A. 200.120 is
onontvankelijk. Het beroep in de zaak A. 200.119 is onontvankelijk in zoverre het
gericht is tegen het koninklijk besluit van 3 februari 2011 waarbij Theo Van Moer
tot de graad van adviseur wordt bevorderd.
V. Onderzoek van het nieuwe middel aangevoerd in de laatste memorie door
verzoeker na het aanvullend verslag van de auditeur
Standpunt van de partijen
9.
Verzoeker voert in dit middel aan dat artikel 43ter, § 4, van de
bestuurstaalwet is geschonden. Dit artikel bepaalt immers dat de taalkaders door de
Koning worden vastgelegd “voor een duur van ten hoogste zes jaar”, maar de
“verwerende partij [is] slechts op 28 januari 2013 […] overgegaan tot de
vaststelling van (nieuwe) taalkaders voor het hoofdbestuur van de Federale
Overheidsdienst
Buitenlandse
Zaken,
Buitenlandse
Handel
en
Ontwikkelingssamenwerking [zodat] voor de periode van 11 januari 2011 tot en
met 22 januari 2013 geen geldige taalkaders bestonden voor het hoofdbestuur”.
Dit leidt tot de conclusie, aldus verzoeker, dat “er in de
betrokken tijdsspanne dan ook geen rechtsgeldige bevorderingen of benoemingen
konden tot stand komen” en dat “derhalve de aangevochten bevorderingen van
03 februari 2011, allen behept zijn met een (absolute) nietigheid van rechtswege”.
Desbetreffend verwijst verzoeker naar artikel 58 van de
bestuurstaalwet.
10.
In
hoofdorde
besluit
de
verwerende
partij
tot
de
onontvankelijkheid van het nieuwe middel wegens laattijdigheid.
In ondergeschikte orde voegt de verwerende partij daaraan toe
dat de percentages van het Franse en Nederlandse kader voor elke trap van de
IX-7126-10/26
hiërarchie niet werden gewijzigd door het koninklijk besluit van 28 januari 2013,
zodat “overeenkomstig de uitdrukkelijke bepalingen opgenomen in artikel 43ter
§ 4 [van de bestuurstaalwet] dient aangenomen te worden dat de termijn van zes
jaar van het vastgestelde taalkader geacht dient te worden hernieuwd te zijn”. Het
voornoemde koninklijk besluit van 28 januari 2013 heeft uitwerking met ingang
van 23 januari 2013 en het koninklijk besluit van 14 juli 2006 wordt opgeheven
door artikel 2 van het koninklijk besluit van 28 januari 2013, zodat er voor de
periode van 11 januari 2011 tot en met 22 januari 2013 taalkaders bestonden en de
bestreden besluiten wel degelijk op geldige wijze konden worden genomen door de
verwerende partij.
11.
In zijn schriftelijk standpunt wijst verzoeker erop dat het door
hem aangevoerde middel van openbare orde is en dat er voor de periode van
11 januari 2011 tot en met 22 januari 2013 geen rechtsgeldige taalkaders bestonden en hij betwist dat de taalkaders van 2006 stilzwijgend verlengd zouden
zijn.
Beoordeling
12.
De bestuurstaalwet raakt de openbare orde, zodat het middel
ontvankelijk is.
13.
Artikel 43ter, § 4, eerste lid, van de bestuurstaalwet luidt als
volgt:
“De Koning bepaalt, voor een duur van ten hoogste zes jaar, die wordt
hernieuwd zo geen wijziging optreedt, voor iedere centrale dienst het
percentage betrekkingen dat aan het Nederlands en aan het Frans kader dient
toegewezen met inachtneming, op elke taaltrap, van het wezenlijk belang dat de
Nederlandse en de Franse taalgebieden respectievelijk voor iedere dienst
vertegenwoordigen.”
IX-7126-11/26
Krachtens deze wetsbepaling geldt het door de Koning bepaalde
taalkader in beginsel voor ten hoogste zes jaar. Indien geen wijziging optreedt, is
evenwel een hernieuwing mogelijk.
Het koninklijk besluit van 14 juli 2006 ‘tot vaststelling van de
taalkaders van het hoofdbestuur van de Federale Overheidsdienst Buitenlandse
Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking’, waarop de
verwerende partij heeft gesteund om de bestreden besluiten te nemen, had
uitwerking met ingang van 10 januari 2005. De taalkaders die het heeft vastgesteld
zouden overeenkomstig artikel 43ter, § 4, eerste lid, van de bestuurstaalwet,
behoudens hernieuwing indien geen wijziging optrad, in beginsel gelden tot
10 januari 2011. In dit geval moet evenwel worden vastgesteld dat zich geen
wijziging heeft voorgedaan en dat het taalkader geacht moet worden te zijn
hernieuwd. Dit blijkt vooreerst uit het koninklijk besluit van 28 januari 2013 ‘tot
vaststelling van de taalkaders van het hoofdbestuur van de Federale
Overheidsdienst Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking’ dat voor het hoofdbestuur van de Federale Overheidsdienst
Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Ontwikkelingssamenwerking
“nieuwe” taalkaders heeft bepaald met precies dezelfde inhoud als de taalkaders
die eerder waren bepaald bij het voornoemde koninklijke besluit van 14 juli 2006.
Meer bepaald wordt zowel in het koninklijk besluit van 14 juli 2006 als in dat van
28 januari 2013 voor alle trappen van de hiërarchie in hetzelfde percentage van
betrekkingen voor het Nederlandse en het Franse kader voorzien, zodat 50 % van
de betrekkingen, op elke trap van de hiërarchie, aan elke taalrol toekomt.
Het koninklijk besluit van 28 januari 2013 heeft voorts het
koninklijk besluit van 14 juli 2006 met ingang van 23 januari 2013 opgeheven,
hetgeen de vaststelling kracht bijzet dat het “oude” taalkader, voor zoveel als
nodig, geacht moet worden tot de opheffing ervan zijn rechtskracht te hebben
behouden.
14.
Bijgevolg mist het nieuwe middel feitelijke grondslag.
IX-7126-12/26
VI. Onderzoek van het door verzoeker in zijn laatste memorie vόόr het arrest
nr. 221.783 van 18 december 2012 aangevoerde middel van openbare orde
A. Ontvankelijkheid van het middel in de zaak A. 200.121 in zoverre het gericht is
tegen de koninklijke besluiten van 3 februari 2011 waarbij Edgard d’Adesky,
Jean-Louis de Gerlache de Gomery en Michel Kovalovszky met terugwerkende
kracht vanaf 1 oktober 2004 in het Franse taalkader worden bevorderd tot de
graad van adviseur
Uiteenzetting van het middel
15.
Verzoeker voert in het middel aan dat de bestreden
bevorderingen het onevenwicht in de bezetting van de taalkaders op de tweede
taaltrap van de hiërarchie – een te groot aantal bevorderde Nederlandstalige
ambtenaren tegenover een te gering aantal bevorderde Franstalige ambtenaren –
nog hebben vergroot.
Beoordeling
16.
Het gegrond bevinden van dit middel ten opzichte van de
bevorderingen van ambtenaren in het Franse taalkader zou ertoe leiden dat na de
vernietiging van deze bevorderingen een nog groter onevenwicht zou ontstaan in
de bezetting van de taalkaders ten nadele van de Franstalige ambtenaren.
Bijgevolg doet verzoeker, die tot het Nederlandse taalkader
behoort, niet blijken van het rechtens vereiste belang bij het middel afgeleid uit het
taalonevenwicht in de bezetting van de taalkaders op de tweede trap van de
hiërarchie, waarop het bevorderingsambt van adviseur zich situeert, wat de
bevordering van de drie Franstalige ambtenaren tot adviseur betreft in de zaak
A. 200.121 en dient het beroep in voornoemde zaak te worden verworpen,
aangezien de overige middelen die verzoeker heeft aangevoerd reeds bij arrest
nr. 221.783 van 18 december 2012 werden verworpen.
IX-7126-13/26
B. Onderzoek van het middel in de zaak A. 200.119 in zoverre het gericht is tegen
de koninklijk besluiten van 3 februari 2011 waarbij Renata Vandeputte en Luc
Timmermans met terugwerkende kracht vanaf 1 oktober 2004 in het Nederlandse
taalkader worden bevorderd tot de graad van adviseur
Standpunt van de partijen
17.
Verzoeker voert de schending aan van de bestuurstaalwet.
Vooreerst argumenteert hij dat de verwerende partij na
vernietigingsarrest nr. 209.274 van 29 november 2010 niet verplicht was de thans
bestreden koninklijke besluiten te nemen en dat bijgevolg haar nieuwe besluiten,
ook al is er retroactieve werking aan gegeven, dienen te beantwoorden aan de van
kracht zijnde wetgeving en reglementering op het ogenblik van hun
totstandkoming – 3 februari 2011. Hij voert aan dat de verwerende partij ten
onrechte enkel de situatie van maart 2004 in ogenschouw heeft willen nemen en
betoogt, specifiek met betrekking tot het taalevenwicht, dat het onzinnig is om een
taalevenwicht in het verleden na te streven omdat de omstandigheden ondertussen
ingrijpend gewijzigd zijn, aangezien sommige ambtenaren ondertussen met
pensioen zijn, overleden zijn of een bevordering hebben verkregen.
Vervolgens zet verzoeker uiteen dat de thans bestreden
bevorderingen het onevenwicht in de bezetting van de taalkaders op de tweede
taaltrap hebben doen toenemen. Hij wijst in dat verband op arrest nr. 216.067 van
27 oktober 2011, waarin de Raad van State heeft vastgesteld dat krachtens het
koninklijk besluit van 14 juli 2006 in de tweede trap van de hiërarchie 50% van de
betrekkingen tot het Franse taalkader en 50% van de betrekkingen tot het
Nederlandse taalkader behoren, dat benoemingen die worden verricht steeds zo
dicht mogelijk het in de taalkaders vastgelegde evenwicht dienen te benaderen, dat
op de vooravond van veertien benoemingen bij koninklijke besluiten van 12 juli
2009 in de tweede trap van de hiërarchie reeds een onevenwicht binnen de taaltrap
bestond en dat deze veertien benoemingen dit onevenwicht nog hebben doen
IX-7126-14/26
toenemen. Hij houdt voor dat thans eenzelfde redenering zich opdringt. Hij betoogt
dat hij niet over de exacte cijfers beschikt van de toestand van de taalkaders op de
vooravond van de thans bestreden bevorderingen, maar dat rekening kan worden
gehouden met voormeld arrest nr. 216.067 waarin de Raad van State een
verhouding op de tweede taaltrap van achtenveertig Franstaligen versus
éénenvijftig Nederlandstaligen op 1 juli 2009 en drieënvijftig Franstaligen
tegenover zestig Nederlandstaligen na de bestreden bevorderingen van 12 juli 2009
in aanmerking heeft genomen en met de omstandigheid dat er sindsdien geen
nieuwe bevorderingen meer zijn tussengekomen. Tevens dient volgens verzoeker
rekening te worden gehouden met de op het intranet vermelde gegevens van de
verwerende partij, waaruit blijkt dat de verhouding voor de tweede taaltrap in
september
2011
vijfenveertig
Franstaligen
tegenover
zesenvijftig
Nederlandstaligen bedraagt. Hij besluit dat ervan uitgegaan moet worden dat op
2 februari 2011 het taalevenwicht niet bereikt was en dat de thans bestreden
bevorderingen van vijf Nederlandstaligen en drie Franstaligen de wanverhouding
opnieuw hebben doen toenemen.
18.
De verwerende partij antwoordt in haar laatste memorie dat op
de vooravond van de bestreden bevorderingen van 3 februari 2011 de bezetting van
de taalkaders op de tweede taaltrap negenenveertig Nederlandstaligen tegenover
vijftig Franstaligen bedroeg en dat dit evenwicht na het nemen van de bestreden
besluiten is blijven bestaan aangezien de verhouding dan éénenvijftig
Nederlandstaligen tegenover tweeënvijftig Franstaligen bedroeg. Zij betoogt dat
verzoeker in de adstructie van zijn middel ten onrechte voorbijgaat aan het gezag
van gewijsde erga omnes en ex tunc van de arresten nr. 218.641 van 27 maart 2012
inzake Levaux en nr. 218.642 van 27 maart 2012 inzake George waarin de Raad
van State de bevorderingen van 12 juli 2009 van zeven Nederlandstalige
ambtenaren met terugwerkende kracht heeft vernietigd. Zij houdt voor dat
ingevolge deze vernietigingen, de betrokken Nederlandstalige ambtenaren geacht
moeten worden nooit benoemd te zijn geweest en dienvolgens niet meer in
aanmerking komen bij de berekening van de taalkaders op de datum van de thans
bestreden besluiten. Ten slotte geeft zij ook nog een overzicht van de bezetting van
IX-7126-15/26
de taalkaders op de tweede taaltrap op 2 februari 2011 en op 3 februari 2011,
waarin rekening wordt gehouden met de voormelde arresten van 27 maart 2012.
19.
Verzoeker betwist dat rekening gehouden mag worden met
vernietigingen, uitgesproken bij de voormelde arresten George en Levaux. Hij
wijst op arrest nr. 107.009 van 27 mei 2002 inzake Jassogne waarin de Raad van
State beslist heeft “dat de bezetting van de taalkaders moet worden beoordeeld op
het ogenblik dat de bestreden handeling is gesteld [en] dat geen rekening hoeft te
worden gehouden met de eventuele nietigverklaring of intrekking van andere
benoemingsbesluiten die zijn tussengekomen na de bestreden benoeming of nog
zullen tussenkomen”. Hij stelt dat de in maart 2012 vernietigde benoemingsbesluiten derhalve wel meegeteld dienen te worden bij de samenstelling van de
taalkaders, hetgeen dan tot het besluit leidt dat er wel degelijk een overwicht aan
Nederlandstalige ambtenaren bestond op het moment van de bestreden
bevorderingen en dat die bevorderingen het taalonevenwicht nog hebben doen
toenemen. Verzoeker geeft ten slotte nog een overzicht van hoe volgens hem de
bezetting van de taalkaders op de tweede taaltrap tussen begin november 2010 en
begin februari 2011 geëvolueerd is.
20.
In haar brief van 31 januari 2013 argumenteert de verwerende
partij dat niet de feitelijke bezetting van de taalkaders op 2 en 3 februari 2011 in
aanmerking moet worden genomen, maar wel de toestand in rechte en dat dus wel
degelijk rekening moet worden gehouden met het gezag van gewijsde erga omnes
en ex tunc van de arresten nr. 218.641 inzake Levaux en nr. 218.642 inzake George
van 27 maart 2012, waardoor de bevordering van zeven Nederlandstalige
ambtenaren met terugwerkende kracht werd vernietigd. Dat de bezetting in rechte
in aanmerking genomen moet worden, blijkt volgens de verwerende partij
vooreerst uit de bestuurstaalwet zelf, waarin nergens naar de feitelijke toestand van
de taalkaders wordt verwezen. Voorts zoekt de verwerende partij ook steun voor
haar stelling in de arresten nr. 167.291 van 30 januari 2007 inzake Mayne en
nr. 206.440 van 6 juli 2010 inzake Jacob. De verwerende partij stelt dat de Raad
van State in de voormelde arresten heeft beslist dat gelet op de terugwerkende
IX-7126-16/26
kracht van een arrest waarbij een besluit tot vaststelling van het taalkader werd
vernietigd, het bestreden bevorderingsbesluit geacht moet worden te zijn genomen
met ontstentenis van taalkaders en dus met miskenning van de bestuurstaalwet,
zodat het betrokken bevorderingsbesluit moet worden vernietigd. De verwerende
partij betoogt dat de Raad van State aldus met betrekking tot het bestaan van
taalkaders op een bepaalde datum, de toestand in rechte in aanmerking heeft
genomen en meent dat dezelfde redenering ook moet gelden voor de bezetting van
de taalkaders op een bepaalde datum. Zij stelt dat de terugwerkende kracht van het
arrest waarbij benoemingen of bevorderingen worden vernietigd omdat ze niet met
de vastgestelde taalkaders verenigbaar zijn, impliceert dat met deze benoemingen
of bevorderingen voor de bezetting van de taalkaders geen rekening mag worden
gehouden omdat een taalkader enkel correct ingevuld kan zijn door wettig
bevorderde of benoemde ambtenaren. De verwerende partij wijst er ook nog op dat
ook de rechtsleer een beoordeling van de toestand in rechte lijkt voor te staan en
merkt nog op dat indien met de arresten nr. 218.641 inzake Levaux en nr. 218.642
inzake George van 27 maart 2012 geen rekening mag worden gehouden, dit er op
neerkomt dat aan bepaalde arresten geen terugwerkende kracht wordt toegekend,
terwijl dit voor andere arresten wel het geval is.
Vervolgens vraagt de verwerende partij ook aandacht voor de
specifieke omstandigheden waarin de bestreden besluiten van 3 februari 2011 tot
stand zijn gekomen. Zij betoogt dat het bestuur, in het kader van het remediëren
aan het in arrest nr. 209.274 van 29 november 2010 vastgestelde vormgebrek de
bevorderingsprocedure heeft hernomen op het punt waar de onwettigheid is
vastgesteld en vervolgens rekening heeft gehouden met de vereisten van de
continuïteit van de openbare dienst en met de billijkheid ten aanzien van de eerder
bevorderde ambtenaren en dat zij de rechtstoestand van de dienst en van de
ambtenaren heeft willen herstellen door aan de betrokken bevorderingen
terugwerkende kracht te verlenen. Dit impliceert, aldus de verwerende partij, dat
de betrokken ambtenaren in feite vanaf 1 oktober 2004 hun plaats op het taalkader
hebben ingenomen en dat, indien alsnog niet de toestand in rechte maar wel de
feitelijke toestand op 2 en 3 februari 2011 in aanmerking genomen moet worden,
IX-7126-17/26
voor de bezetting van het taalkader rekening gehouden moet worden met de datum
van 1 oktober 2004, omdat de Raad van State, naar aanleiding van de eerder
vernietigde bevorderingen het taalkader op dat moment reeds aan een beoordeling
heeft onderworpen en niet heeft vastgesteld dat op die datum niet aan de vereisten
van de bestuurstaalwet was voldaan.
Ten slotte voegt de verwerende partij ook nog een overzicht bij
van de feitelijke bezetting van de taalkaders op 2 en 3 februari 2011, waarbij geen
rekening werd gehouden met de arresten nr. 218.641 inzake Levaux en nr. 218.642
inzake George van 27 maart 2012.
Beoordeling
21.
De krachtens het hiervóór geciteerde artikel 43ter, § 4, eerste
lid, van de bestuurstaalwet vastgestelde taalkaders beogen in de centrale diensten
van de gecentraliseerde federale overheidsdiensten een evenwichtige verdeling
van de betrekkingen tussen ambtenaren van de Nederlandse taalrol en ambtenaren
van de Franse taalrol tot stand te brengen per trap van de hiërarchie. Benoemingen
die in een welbepaalde trap van de hiërarchie worden verricht, dienen steeds zo
dicht mogelijk het in de taalkaders vastgelegde evenwicht te benaderen. Aangezien
taalkaders niet meer voorzien in een numerieke verdeling, in absolute cijfers, van
de betrekkingen tussen Nederlandstaligen en Franstaligen, maar in een procentuele
verdeling daarvan, moet het na te streven evenwicht worden beoordeeld in het licht
van de aldus voorgeschreven verhouding.
22.
Bij de bevorderingen tot de graad van adviseur diende de
verwerende partij de voorgeschreven verhouding tussen de beide taalrollen na te
streven.
23.
Krachtens het koninklijk besluit van 19 september 2005 ‘tot
vaststelling, met het oog op de toepassing van artikel 43ter van de wetten op het
gebruik van de talen in bestuurszaken, gecoördineerd op 18 juli 1966, van de
IX-7126-18/26
betrekkingen van de ambtenaren van de centrale diensten van de federale
overheidsdiensten, die eenzelfde trap van de hiërarchie vormen’, behoren onder
meer betrekkingen die overeenstemmen met de functies van de klasse A3, zoals de
betrekking van adviseur, tot de tweede trap van de hiërarchie.
Krachtens het koninklijk besluit van 14 juli 2006 behoren in de
tweede trap van de hiërarchie 50% van de betrekkingen tot het Franse taalkader en
50% van de betrekkingen tot het Nederlandse taalkader. Bij een benoeming in de
tweede trap van de hiërarchie dient de verwerende partij derhalve een gelijke
verhouding tussen de beide taalkaders na te streven.
24.
Wanneer de Raad van State een overheidsbesluit vernietigt en de
overheid vervolgens een nieuw besluit neemt, moet de overheid in principe
toepassing maken van het recht dat geldt op het ogenblik van deze nieuwe
handeling en rekening houden met de feitelijke omstandigheden zoals deze zich
voordoen op het moment dat zij het nieuw besluit neemt. Het vernietigingsarrest
brengt de zaken weliswaar opnieuw in de toestand zoals ze vόόr het nemen van het
vernietigde besluit waren, maar de ex tunc werking van een vernietigingsarrest
reikt niet zover dat aangenomen moet worden dat de tijd sindsdien is blijven
stilstaan. Deze regel geldt zowel wanneer de overheid de keuze heeft om al dan niet
opnieuw een besluit te nemen, als wanneer zij ten gevolge van het
vernietigingsarrest verplicht is om een nieuw besluit te nemen, evenwel zonder de
verplichting om dit nieuwe besluit te nemen met toepassing van het recht zoals het
toentertijd gold. De omstandigheid dat de overheid aan haar nieuw besluit
terugwerkende kracht verleent, doet aan dit principe geen afbreuk.
Uitzondering op voormeld beginsel is er, wanneer de overheid
ter uitvoering van het vernietigingsarrest verplicht is een bepaald besluit te nemen
dat zij eerder, in het verleden, had moeten nemen en waaraan zij daarom verplicht
terugwerkende kracht moet geven teneinde aan dit besluit dezelfde uitwerking te
geven als het zou hebben gehad op het moment dat de overheid het behoorde te
nemen. In dat geval moet de overheid de handeling overdoen met toepassing van
IX-7126-19/26
het recht zoals het toentertijd gold en met inachtname van de feitelijke
omstandigheden die in het verleden golden, abstractie makend van alle wijzigingen
die zich ondertussen hebben voorgedaan.
25.
Nadat de initiële bevorderingsbesluiten tot de graad van adviseur
van 27 oktober 2004 door de Raad van State werden vernietigd bij arrest
nr. 209.274 van 29 november 2010, was de overheid niet verplicht om de
bevorderingen over te doen. Bijgevolg diende zij, na haar keuze om de
bevorderingsprocedure te hernemen op het punt waar deze was ontspoord en
nieuwe bevorderingsbesluiten te nemen, toepassing te maken van het geldend recht
op het moment van deze nieuwe besluiten – 3 februari 2011 – en de feitelijke
omstandigheden zoals ze zich op die datum aandienden, in acht te nemen. De
omstandigheid dat het bestuur ervoor gekozen heeft om aan de nieuwe
bevorderingen terugwerkende kracht te geven, doet hieraan geen afbreuk.
Concreet voor wat het naleven van de bestuurstaalwet betreft,
moest de overheid derhalve rekening houden met de bezetting van de taalkaders
zoals deze zich op dat moment voor haar aandiende en moest zij er over waken dat,
rekening houdend met deze bezetting, haar bevorderingen ingepast konden worden
in het door de vastgestelde taalkaders vereiste taalevenwicht.
Het is dan ook ten onrechte dat de verwerende partij verwijst
naar de in 2004 bestaande bezetting van de taalkaders.
26.
De verwerende partij voert in dit verband aan dat bij de
berekening van de taalkaders op 3 februari 2011 rekening gehouden moet worden
met “de bezetting in rechte” van de taalkaders, te weten met het gezag van
gewijsde erga omnes en ex tunc van de arresten nr. 218.641 inzake Levaux en
nr. 218.642 inzake George van 27 maart 2012, waarbij de bevordering van zeven
Nederlandstalige ambtenaren werd vernietigd. Zij stelt dat die zeven vernietigde
bevorderingen niet mogen worden meegeteld omdat ingevolge de voormelde
arresten de zeven ambtenaren geacht moeten worden nooit tot de tweede taaltrap
IX-7126-20/26
van de hiërarchie te hebben behoord. Op basis van deze stelling komt de
verwerende partij vervolgens tot het besluit dat vόόr de thans bestreden
bevorderingen een evenwicht in de bezetting van de taalkaders bestond en dat dit
evenwicht ook na de bestreden bevorderingen is blijven bestaan.
27.
De omstandigheid dat de bestuurstaalwet nergens uitdrukkelijk
zou verwijzen naar een feitelijke bezetting van de taalkaders, belet niet dat aan een
dergelijke feitelijke bezetting niet mag worden voorbijgegaan teneinde na te gaan
of met de thans bestreden bevorderingsbesluiten het in het koninklijk besluit van
14 juli 2006 – dat ter uitvoering van artikel 43ter, § 4, eerste en tweede lid, van
de bestuurstaalwet werd genomen – vastgestelde evenwicht al dan niet zoveel
mogelijk werd nagestreefd. Er wordt niet ingezien – en de verwerende partij
verduidelijkt ook niet – op welke wijze anders de naleving van artikel 43ter, § 4,
eerste en tweede lid, van de bestuurstaalwet kan worden nagegaan.
28.
In de arresten nr. 167.291 van 30 januari 2007 inzake Mayne en
nr. 206.440 van 6 juli 2010 inzake Jacob heeft de Raad van State beslist dat de
terugwerkende kracht van een arrest waarbij een besluit tot vaststelling van
taalkaders werd vernietigd, impliceert dat het bestreden bevorderingsbesluit geacht
moet worden te zijn genomen bij ontstentenis van door de bestuurstaalwet
voorgeschreven taalkaders en dienvolgens moet worden vernietigd. De
verwerende partij is van oordeel dat een soortgelijke redenering als voor de
vaststelling van de taalkaders zich ook opdringt voor de samenstelling van de
bezetting van de taalkaders en dat de terugwerkende kracht van een arrest waarin
de Raad van State bepaalde benoemingen of bevorderingen die de bezetting van
een taalkader hebben beïnvloed, heeft vernietigd, impliceert dat met de betrokken
benoemingen of bevorderingen geen rekening mag worden gehouden bij de
samenstelling van de bezetting van dat taalkader, ook niet op een datum die aan dat
vernietigingsarrest voorafgaat.
Er bestaat evenwel een wezenlijk verschil tussen de vaststelling
van de taalkaders enerzijds en de bezetting van de vastgestelde taalkaders
IX-7126-21/26
anderzijds. Bij de vaststelling van de taalkaders gebeurt een éénmalige verdeling
van de betrekkingen tussen Nederlandstalige en Franstalige ambtenaren en nadat
die verdeling is geschied kan deze in principe niet meer evolueren en moet bij de
feitelijke bezetting van de taalkaders het in de taalkaders vastgestelde evenwicht
zoveel mogelijk worden nagestreefd. De bezetting van de vastgestelde taalkaders
kan daarentegen wél evolueren – naar aanleiding van feitelijke veranderingen in
een taalkader – en is aldus zeer tijdsgebonden. De vergelijking tussen de
vaststelling van de taalkaders en de bezetting van de taalkaders gaat dus niet op.
29.
De overheid moet bijgevolg op het ogenblik dat een benoeming
of bevordering wordt gedaan, rekening houden met de bezetting van de taalkaders
zoals deze zich op dat moment aandient en de gegevens in aanmerking nemen
waarover zij op dat moment beschikt, abstractie makend van hypothesen over
eventuele toekomstige benoemingen of bevorderingen of de toekomstige
vernietiging van haar benoemingen of bevorderingen.
30.
De verwerende partij moest te dezen bij de bestreden
bevorderingen van 3 februari 2011 voor wat betreft het nastreven van de vereiste
gelijke verdeling van de betrekkingen op de tweede taaltrap van de hiërarchie
tussen de Nederlandstalige en Franstalige ambtenaren derhalve de bezetting van de
taalkaders op dat moment in aanmerking nemen en rekening houden met de
gegevens waarover zij dan kon beschikken.
Op 3 februari 2011 had de verwerende partij uiteraard nog geen
kennis van de arresten nr. 218.641 inzake Levaux en 218.642 inzake George van
27 maart 2012, waarbij de bevordering van zeven Nederlandstalige ambtenaren
zou worden vernietigd en zij kon er bij het verlenen van de thans bestreden
bevorderingen dan ook geen rekening mee houden voor wat de bezetting van de
taalkaders betreft. Zoals zo-even uiteengezet en in lijn met arrest nr. 107.009 van
27 mei 2002 inzake Jassogne vermag de verwerende partij immers niet uit te gaan
van veronderstellingen over hoe de bezetting van de taalkaders in de toekomst zou
kunnen evolueren door eventuele vernietigingen door de Raad van State van door
IX-7126-22/26
haar
gedane
bevorderingen,
zelfs
al
hebben
de
vernietigingsarresten
terugwerkende kracht. De omstandigheid dat de verwerende partij kennis heeft van
een hangend beroep tegen bepaalde van haar bevorderingen doet hier geen afbreuk
aan.
In de situatie zoals deze zich op 3 februari 2011 voor de
verwerende partij aandiende, waren de zeven ingevolge de arresten nr. 218.641
inzake Levaux en nr. 218.642 inzake George vernietigde bevorderingen nog niet
uit de rechtsorde verdwenen, ook al zou dit nadien wel retroactief gebeuren.
Dienvolgens diende de verwerende partij op 3 februari 2011 met voornoemde
bevorderingen rekening te houden voor de samenstelling van de bezetting van de
taalkaders. De zeven bevorderingen moesten dus wel degelijk worden meegeteld
bij het nastreven van de vereiste gelijke verhouding tussen het Nederlandse en
Franse taalkader op de tweede trap van de hiërarchie.
31.
Bij haar schrijven van 31 januari 2013 heeft de verwerende partij
het volgende overzicht gevoegd over de feitelijke bezetting van de taalkaders op de
tweede taaltrap, waarbij geen rekening werd gehouden met de arresten van
27 maart 2012 nr. 218.641 inzake Levaux en nr. 218.642 inzake George:
Situatie op 02/02/2011:
[Klasse] Statutair
Totaal
Contractueel
Totaal
F
N
F
N
F
N
A5
2
3
0
0
2
3
A4
18
23
2
1
20
24
A3
27
30
1
0
28
30
47
56
3
1
50
57
IX-7126-23/26
Situatie op 03/02/2011:
Klasse
Totaal
Statutair
Contractueel
Totaal
F
N
F
N
F
N
A5
2
3
0
0
2
3
A4
18
23
2
1
20
24
A3
29
32
1
0
30
32
49
58
3
1
52
59
Op grond van deze gegevens moet de Raad van State vaststellen
dat er vόόr de bestreden bevorderingen een onevenwicht ten nadele van het Franse
taalkader bestond, dat na de bestreden besluiten niet is hersteld, maar in stand werd
gehouden.
Dit noopt tot het besluit dat artikel 43ter, § 4, van de
bestuurstaalwet en de ter uitvoering daarvan bij koninklijk besluit van 14 juli 2006
vastgestelde taalkaders van de FOD Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en
Ontwikkelingssamenwerking zijn geschonden, in zoverre met de bestreden
koninklijke besluiten bevorderingen op het Nederlandse taalkader werden gedaan.
32.
Het middel is in zoverre gegrond.
Bijgevolg dienen de koninklijke besluiten van 3 februari 2011
waarbij Renata Vandeputte en Luc Timmermans met terugwerkende kracht vanaf
1 oktober 2004 in het Nederlandse taalkader werden bevorderd tot de graad van
adviseur, te worden vernietigd.
IX-7126-24/26
BESLISSING
- De Raad van State vernietigt de koninklijke besluiten van 3 februari 2011
waarbij Renata Vandeputte en Luc Timmermans met terugwerkende kracht
vanaf 1 oktober 2004 in het Nederlandse taalkader worden bevorderd tot de
graad van adviseur.
- De Raad van State verwerpt de beroepen voor het overige.
- Dit arrest dient bij uittreksel te worden bekendgemaakt op dezelfde wijze
als de vernietigde besluiten.
- De verzoekende partij wordt verwezen in de kosten van de beroepen tot
nietigverklaring in de zaken A. 200.118, A. 200.120 en A. 200.121, begroot op
525 euro.
De verwerende partij wordt verwezen in de kosten van het beroep tot
nietigverklaring in de zaak A. 200.119, begroot op 175 euro.
IX-7126-25/26
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, in openbare terechtzitting van 14 februari
2014, door de Raad van State, IXe kamer, samengesteld uit:
Geert Van Haegendoren,
kamervoorzitter,
Daniël Moons,
staatsraad,
Bert Thys,
staatsraad,
bijgestaan door
Tiny Temmerman,
De griffier
Tiny Temmerman
griffier.
De voorzitter
Geert Van Haegendoren
IX-7126-26/26