Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2014:ARR.229.033 (2014-11-04)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 229.033 van 4 november 2014 Ruimtelijke ordening, stedenbouw,
leefmilieu en aanverwante aangelegenheden - Stedenbouw en ruimtelijke
ordening - Reglementen Beslissing : Vernietiging Samenvoeging bekendmaking
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
Xe KAMER
ARREST
nr. 229.033 van 4 november 2014
in de zaken A. 207.363/X-15.282 (I)
A. 207.368/X-15.283 (II)
A. 207.369/X-15.284 (III)
In zake :
I.
Roger HERREMANS
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Pieter Jongbloet
kantoor houdend te 1000 Brussel
Jan Jacobsplein 5
bij wie woonplaats wordt gekozen
II.
- Paul BOULEZ
- Jenneke VAN CAUWELAERT de WYELS
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Pieter Jongbloet
kantoor houdend te 1000 Brussel
Jan Jacobsplein 5
bij wie woonplaats wordt gekozen
III.
- Peter THEUNIS
- Frederike VAN VAERENBERGH
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Pieter Jongbloet
kantoor houdend te 1000 Brussel
Jan Jacobsplein 5
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
- de GEMEENTE ROOSDAAL
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Sylvie Kempinaire
kantoor houdend te 9051 Sint-Denijs-Westrem
Putkapelstraat 105
bij wie woonplaats wordt gekozen
- de PROVINCIE VLAAMS-BRABANT
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Michel van Dievoet
kantoor houdend te 1000 Brussel
Wolstraat 56
X-15.282-15.283-15.284-1/34
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van de beroepen
1.
De beroepen, ingesteld op 17 december 2012, strekken tot de
nietigverklaring van :
- het besluit van de gemeenteraad van de gemeente Roosdaal van 31 mei 2012
houdende de definitieve vaststelling van het ontwerp van gemeentelijk ruimtelijk
uitvoeringsplan “Pamel-Centrum – versie mei 2012”, bestaande uit het plan
bestaande toestand, het plan juridische toestand, het grafisch plan, het
onteigeningsplan en de toelichtende nota met stedenbouwkundig voorschriften;
- het besluit van de deputatie van de provincieraad van de provincie VlaamsBrabant van 13 september 2012 houdende goedkeuring van het voormelde
“gemeentelijk ruimtelijk uitvoeringsplan ‘Pamel-Centrum’ te Roosdaal, zoals
definitief vastgesteld door de gemeenteraad bij besluit van 31 mei 2012,
bestaande uit een toelichtingsnota en een grafisch plan met bijhorende
stedenbouwkundige voorschriften”, bij uittreksel bekendgemaakt in het Belgisch
Staatsblad van 19 oktober 2012.
II. Verloop van de rechtspleging
De verwerende partijen hebben in alle zaken een memorie van
antwoord ingediend en de verzoekende partijen hebben in alle zaken een
memorie van wederantwoord ingediend.
Auditeur An Van den broeck heeft in alle zaken een verslag
opgesteld.
De verzoekende partijen hebben in alle zaken een verzoek tot
voortzetting van het geding en een laatste memorie ingediend. De verwerende
partijen hebben in alle zaken een laatste memorie ingediend.
X-15.282-15.283-15.284-2/34
De partijen in alle zaken zijn opgeroepen voor de terechtzitting,
die heeft plaatsgevonden op 12 september 2014.
Staatsraad Stephan De Taeye heeft in alle zaken verslag
uitgebracht.
Advocaat Pieter Jongbloet, die in alle zaken verschijnt voor de
verzoekende partijen, advocaat Annick Raman, die loco advocaat Sylvie
Kempinaire verschijnt in alle zaken voor de eerste verwerende partij, en advocaat
Filip van Dievoet, die loco advocaat Michel van Dievoet verschijnt in alle zaken
voor de tweede verwerende partij, zijn gehoord.
Auditeur An Van den broeck heeft in alle zaken een met dit
arrest andersluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3.1.
Verzoeker in de zaak sub I is eigenaar van twee percelen grond,
gelegen aan de Brusselstraat te Pamel-Roosdaal. De verzoekende partijen in de
zaak sub II zijn eigenaar van een perceel met woning, gelegen aan de
Gasthuisstraat 114A te Pamel-Roosdaal. De verzoekende partijen in de zaak
sub III baten een bloemenzaak uit, gelegen aan de Brusselstraat 25 te PamelRoosdaal. Al deze percelen zijn volgens de bestemmingsvoorschriften van het bij
koninklijk besluit van 7 maart 1977 vastgestelde gewestplan Halle-VilvoordeAsse deels gelegen in woongebied, deels in agrarisch gebied.
3.2.
Op 4 mei 2009 beslist het college van burgemeester en
schepenen van de gemeente Roosdaal om de opdracht tot de opmaak van een
X-15.282-15.283-15.284-3/34
gemeentelijk ruimtelijk uitvoeringsplan, genaamd “Pamel-Centrum” (hierna: het
GRUP), toe te vertrouwen aan het studiebureau SumProject & Sumresearch.
3.3.
Op basis van de overeenkomstig artikel 4.2.3, § 3, van het
decreet van 5 april 1995 ‘houdende algemene bepalingen inzake milieubeleid’
(hierna: DABM) door de initiatiefnemer gedane analyse, waarin de redenen zijn
vervat waarom geen plan-milieueffectenrapport (hierna: plan-MER) moet worden
opgemaakt, concludeert de dienst Mer op 7 januari 2011 dat het voorgenomen
plan geen aanleiding geeft tot aanzienlijke milieugevolgen en dat de opmaak van
een plan-MER niet nodig is.
3.4.
Op 17 februari 2011 vindt de plenaire vergadering over het
voorontwerp van GRUP plaats.
3.5.
Op 1 september 2011 stelt de gemeenteraad van de gemeente
Roosdaal het voorontwerp van GRUP voorlopig vast.
Het GRUP beoogt de realisatie van sportvoorzieningen,
gekoppeld aan de uitbreiding van de openbare diensten (school en
gemeentediensten) en de bouw van (sociale) woningen. Daarnaast krijgt ook een
deels zonevreemd gelegen en historisch gegroeid bedrijf (Willems-Cautaerts) een
planologische oplossing. Het plangebied situeert zich in de oksel van de
Brusselstraat en de Gasthuisstraat, te Pamel-Roosdaal.
3.6.
De percelen van verzoeker sub I worden door het GRUP deels
bestemd tot “zone voor wonen” (artikel 1b), meer bepaald “zone 1B,
Brusselstraat met openbare doorgang binnengebied”. Het achterliggende gedeelte
van deze percelen wordt herbestemd tot “zone voor recreatie” (artikel 4), met
voor het overgrote deel een overdruk “parking” en deels een overdruk “dichte
buffer”.
X-15.282-15.283-15.284-4/34
Het perceel van de verzoekende partijen sub II wordt deels
opgenomen binnen het plangebied en bestemd tot “zone voor tuinen
Gasthuisstraat” (artikel 2).
Het perceel van de verzoekende partijen sub III wordt deels
bestemd tot “zone voor wonen” (artikel 1a), meer bepaald “zone 1A,
Brusselstraat en Gasthuisstraat” en deels tot “zone voor openbaar nut” (art. 3b),
meer bepaald “zone 3B, Scholen”.
3.7.
Tijdens het openbaar onderzoek over het ontwerp-GRUP,
georganiseerd van 19 september 2011 tot en met 17 november 2011, worden
483 bezwaarschriften ingediend en twee adviezen uitgebracht. Ook de
verzoekende partijen dienen een bezwaarschrift in.
3.8.
De
gemeentelijk
commissie
voor
ruimtelijke
ordening
(hierna: de Gecoro) van Roosdaal vergadert op 7 december 2011, 14 december
2011, 18 januari 2012, 8 februari 2012 en 15 februari 2012 over het plandossier
en adviseert de ingediende bezwaren grotendeels ongegrond te bevinden, maar
wel nog enkele aanpassingen te doen. Tegelijk verzoekt de Gecoro om de
adviestermijn te verlengen. Op 20 februari 2012 beslist het college van
burgemeester en schepenen van de gemeente Roosdaal om deze termijn met
dertig dagen te verlengen.
3.9.
Op gemotiveerd verzoek van het college van burgemeester en
schepenen beslist de gemeenteraad van de gemeente Roosdaal op 19 april 2012
om de termijn waarbinnen het ontwerp-GRUP definitief moet worden
vastgesteld, met zestig dagen te verlengen.
3.10.
Op 26 april 2012 richten enkele gemeenteraadsleden een klacht
aan de gouverneur van de provincie Vlaams-Brabant omtrent de termijn
waarbinnen de Gecoro advies dient uit te brengen. De gouverneur beantwoordt
deze klacht op 30 april 2012.
X-15.282-15.283-15.284-5/34
3.11.
Bij het, in alle zaken, eerste bestreden besluit van 31 mei 2012,
stelt de gemeenteraad van de gemeente Roosdaal het ontwerp-GRUP “PamelCentrum – versie mei 2012” definitief vast.
3.12.
Bij het, in alle zaken, tweede bestreden besluit van
13 september 2012, keurt de deputatie van de provincieraad van Vlaams-Brabant
het GRUP goed.
IV. Samenvoeging
4.
In het belang van een goede rechtsbedeling komt het gepast
voor de zaken te voegen.
V. Ontvankelijkheid van het beroep
A. Ontvankelijkheid van het beroep in de zaak sub I
Standpunt van de partijen
5.1.
In zijn verzoekschrift betoogt verzoeker, wat zijn belang betreft,
dat hij eigenaar is van twee grote percelen gelegen aan de Brusselstraat te Pamel,
meer bepaald tussen de school en het bedrijf Willems-Cautaerts. Buiten de aan de
straat gelegen zone, zijn deze percelen momenteel bestemd als agrarisch gebied.
Ze worden ook conform deze bestemming gebruikt. In uitvoering van het GRUP
worden deze eigendommen volledig herbestemd naar een woonzone, waarin
blijkens de stedenbouwkundige voorschriften ook een aantal openbare
nutsvoorzieningen zouden worden voorzien. Uit het feit alleen dat verzoekers
eigendommen begrepen zijn binnen de perimeter van het bestreden GRUP, volgt
zijn belang om de bestreden besluiten aan te vechten.
5.2.
De eerste verwerende partij werpt in haar memorie van
antwoord op dat verzoeker geen stukken overmaakt waaruit blijkt dat hij eigenaar
is van de percelen die hij aangeeft. En zelfs al liggen deze in de perimeter van het
X-15.282-15.283-15.284-6/34
GRUP, dan nog dient verzoeker zijn belang aan te tonen bij een vernietiging van
het GRUP. Verzoeker toont niet aan dat de kwestieuze gronden noodzakelijk zijn
voor een landbouwexploitatie en er worden geen bewijzen overgemaakt van het
gebruik van de percelen. Bijkomend zal hierna blijken dat verzoeker ook geen
belang heeft bij het ontwikkelen van de middelen.
5.3.
Verzoeker repliceert in zijn memorie van wederantwoord dat de
stukken van het bestreden GRUP zelf voldoende aantonen dat hij eigenaar is van
de door hem aangewezen percelen, waar hij als eigenaar staat aangegeven van de
innemingen 6 en 7 op het onteigeningsplan. Verder put hij zijn belang uit het feit
dat hij eigenaar is van binnen de perimeter van het GRUP gelegen percelen. Dit
belang is volgens de vaste rechtspraak van de Raad van State voldoende om op
een ontvankelijke wijze de vernietiging te kunnen vorderen van het GRUP. Op de
betwisting van verzoekers belang bij zijn middelen, wordt geantwoord bij de
bespreking van de middelen.
Beoordeling
5.4.
De eerste verwerende partij is niet goed geplaatst om de
eigendom van verzoeker te betwisten. Uit het bij het GRUP van de eerste
verwerende partij horende onteigeningsplan blijkt immers dat verzoeker eigenaar
is van de percelen kadastraal bekend sectie C, nrs. 60/02g (inneming 6) en 61c
(inneming 7), die gelegen zijn binnen het plangebied. Door dit laatste alleen reeds
doet verzoeker in beginsel blijken van het vereiste belang bij zijn beroep. Het
komt voorts niet aan de eerste verwerende partij toe om te oordelen of de door het
GRUP vastgelegde bestemmingen voor verzoeker al dan niet nadelig zouden zijn.
Hierna zal ook blijken dat verzoeker ontvankelijke middelen opwerpt.
De excepties zijn ongegrond.
X-15.282-15.283-15.284-7/34
B. Ontvankelijkheid van het beroep in de zaak sub II
Standpunt van de partijen
5.5.
De eerste verwerende partij werpt in haar memorie van
antwoord op dat de verzoekende partijen in hun verzoekschrift verkeerdelijk
aangeven dat zij wonen aan de Gasthuisstraat 105. Zij wonen in tegendeel op het
nummer 114 A. Verder zal ook blijken dat de verzoekende partijen geen belang
hebben bij hun middelen.
5.6.
De verzoekende partijen repliceren in hun memorie van
wederantwoord dat een materiële vergissing werd begaan bij de vermelding van
hun adres in de hoofding van hun verzoekschrift. Van hun correcte adres werd
echter wel melding gemaakt bij de uiteenzetting van hun belang in het
verzoekschrift en de vergissing wordt in de onderhavige memorie ook rechtgezet.
Verder betwist geen van de verwerende partijen het belang van de verzoekende
partijen bij hun beroep. Enkel betwisten zij het belang bij hun middelen, waarop
bij de bespreking van de middelen wordt geantwoord.
Beoordeling
5.7.
De vermelding van een verkeerd huisnummer bij de aanduiding
van de woonplaats van de verzoekende partijen in het verzoekschrift berust op
een materiële vergissing en brengt niet de onontvankelijkheid van het beroep met
zich mee. Bovendien werd bij de uiteenzetting van het belang in het
verzoekschrift wel van de juiste feitelijke situatie uitgegaan en werd de vergissing
in de memorie van wederantwoord rechtgezet. Hierna zal ten slotte ook blijken
dat de verzoekende partijen ontvankelijke middelen opwerpen.
De excepties zijn ongegrond.
X-15.282-15.283-15.284-8/34
C. Ontvankelijkheid van het beroep in de zaak sub III
Standpunt van de partijen
5.8.
De verzoekende partijen voeren in hun verzoekschrift, wat hun
belang betreft, aan, dat zij de bloemenzaak Flora, gelegen aan de Brusselstraat te
Pamel-Roosdaal, naast de parking gelegen voor de gemeenteschool, uitbaten.
Hun woning en tuin zijn gelegen binnen de perimeter van het GRUP. Aan dit
alleen al ontlenen zij een voldoende belang bij hun beroep. Niettegenstaande een
gedeelte van hun tuin tot een zone voor scholen wordt herbestemd, een
bestemming die enkel via onteigening zal kunnen worden gerealiseerd, is hun
eigendom niet in het onteigeningsplan begrepen. Het GRUP voorziet achter hun
woning
een
zone
voor
recreatie,
waarin
de
oprichting
van
een
“sportschuur/activiteitenhall” wordt voorzien, met naastgelegen parking. Deze
parking sluit aan op de bestaande parking naast hun zaak. Het spreekt volgens de
verzoekende partijen voor zich dat de aanwending van deze zone voor de bouw
van een sportschuur/activiteitenhal in de onmiddellijke omgeving van hun
woning en zaak en de overlast die dit meebrengt, hen een voldoende belang
verschaft om tegen de bestreden besluiten op te komen. Ook is het niet duidelijk
hoeveel nieuwe parkeerplaatsen zullen worden gecreëerd met het oog op de
nieuwe functies van het terrein. Uiteraard is het in belang van de verzoekende
partijen dat de bestaande parking ten behoeve van hun zaak wordt gevrijwaard.
5.9.
De eerste verwerende partij werpt in haar memorie van
antwoord op dat niettegenstaande de eigendom van de verzoekende partijen
gelegen is binnen de perimeter van het GRUP, zij geen belang aantonen. Hun
betoog dat de openbare bestaande parking niet meer zou voldoen voor de klanten
van hun bloemenzaak, is totaal onjuist, niet bewezen en feitelijk niet in
overeenstemming met de nieuwe plannen. Dit laatste wordt door de verzoekende
partijen niet onderzocht. Hierna zal ook blijken dat de verzoekende partijen geen
belang hebben bij hun middelen.
X-15.282-15.283-15.284-9/34
5.10.
De verzoekende partijen repliceren in hun memorie van
wederantwoord dat de eerste verwerende partij erkent dat zij eigenaars zijn van
percelen die gelegen zijn binnen het GRUP en dat zij er ook wonen, maar dat zij,
tegen de vaste rechtspraak van de Raad van State in, het belang dat de
verzoekende partijen daaruit putten blijft bestrijden. Bij de uiteenzetting van hun
belang signaleerden de verzoekende partijen bijkomend dat zij aan de
Brusselstraat 25 een handelszaak hebben, en dat zij zich zorgen maken omtrent
het overblijven van voldoende parking voor hun handelszaak in functie van de
vele sport- en socio-culturele voorzieningen die binnen de perimeter van het
GRUP worden voorzien.
Beoordeling
5.11.
De eigendom van de verzoekende partijen is gelegen binnen het
plangebied. Hierdoor alleen reeds doen zij in beginsel blijken van het vereiste
belang bij hun beroep. Het betoog van de eerste verwerende partij dat het GRUP
in voldoende parking voorziet om te voldoen aan de klanten van de bloemenzaak
van de verzoekende partijen, is niet van aard om aan dit belang afbreuk te doen.
Hierna zal ten slotte ook blijken dat de verzoekende partijen ontvankelijke
middelen opwerpen.
De excepties zijn ongegrond.
VI. Onderzoek van de middelen in alle zaken
A. Eerste middel
Uiteenzetting van het middel
6.1.
De verzoekende partijen roepen in hun eerste middel de
schending in van de bindende bepaling 2 van het Ruimtelijk Structuurplan
Vlaanderen (hierna: RSV), van de ministeriële omzendbrief R02010/01 van 7 mei
2010 ‘betreffende het ruimtelijk beleid binnen de agrarische gebieden waarvoor
X-15.282-15.283-15.284-10/34
de bestaande plannen van aanleg en ruimtelijke uitvoeringsplannen herbevestigd
zijn’ (hierna: de ministeriële omzendbrief), van artikel 2.2.13, § 2, van de
Vlaamse
Codex
Ruimtelijke
Ordening
(hierna:
VCRO)
en
van
het
motiveringsbeginsel als algemeen beginsel van behoorlijk bestuur.
Zij voeren aan dat uit de ministeriële omzendbrief, die voor de
verwerende partijen bindend is, volgt dat indien in het gemeentelijk ruimtelijk
structuurplan (hierna: GRS) voor een planningsinitiatief verschillende locatiealternatieven opgenomen zijn, en de Vlaamse regering voor één of meerdere van
deze locaties de agrarische bestemming nadien heeft herbevestigd, de gemeente
de beslissing van de Vlaamse regering moet volgen en deze locatie-alternatieven
niet meer in aanmerking komen voor het betrokken planningsinitiatief. Met het
eerste bestreden besluit wordt een groot aaneengesloten herbevestigd agrarisch
gebied herbestemd naar woonzone, zone voor openbaar nut en recreatiezone, en
het tweede bestreden besluit keurt dit goed. Nochtans zijn in het GRS, voor de
beleidsoptie die middels de totstandkoming van het GRUP werd uitgevoerd,
verschillende locatie-alternatieven opgenomen en vergeleken, waarbij het locatiealternatief “Pamel-centrum, achter de kerk” op alle vlakken even goed scoorde en
op het vlak van impact op de gewenste open ruimte structuur zelfs beter scoorde
dan het beheersingsgebied van het GRUP. In de toelichtende nota bij het GRUP
wordt uitdrukkelijk naar de ministeriële omzendbrief verwezen om de keuze voor
de perimeter van het GRUP te verantwoorden, maar wordt er volstrekt
voorbijgegaan aan de hierboven vermelde passage uit die omzendbrief.
6.2.
De
verzoekende
partijen
laten
in
hun
memorie
van
wederantwoord bijkomend gelden dat in het verzoekschrift duidelijk wordt
uiteengezet dat de in het middel aangehaalde bepalingen geschonden zijn. Met
betrekking tot de ingeroepen schending van de omzendbrief stellen de
verwerende partijen volstrekt ten onrechte dat deze voor hun geen verordenend
karakter zou hebben. De omzendbrief voegt duidelijk een nieuwe regel aan de
bestaande toe, een regel die de omzendbrief bovendien manifest verplichtend stelt
(de verplichting om de beslissing tot herbevestiging te volgen indien er
verschillende locatie-initiatieven zijn). Bovendien heeft de regel betrekking op
X-15.282-15.283-15.284-11/34
het reglementair optreden van de verwerende partijen en heeft hij helemaal geen
betrekking op de totstandkoming van individuele rechtshandelingen, zoals
vergunningen of vergunningsweigeringen. Waar de verwerende partijen in
verband met het locatie-alternatief “Pamel-centrum achter de kerk”, dat niet in
herbevestigd agrarisch gebied is gelegen, verwijzen naar het GRS, volgens
hetwelk deze site zou zijn voorbehouden voor de opvang van de woningbehoefte,
kunnen de verzoekende partijen alleen maar vaststellen dat deze site in het kader
van de opmaak van het GRUP wel degelijk als locatie-alternatief werd
uitgekozen en voor de gekozen parameters zelfs beter scoorde dan het gebied
waarvoor het GRUP uiteindelijk tot stand werd gebracht. Het feit alleen al dat
deze site als locatie-alternatief werd onderzocht, toont aan dat de gemeentelijke
overheid deze locatie voor het GRUP en de erin opgenomen bestemmingen
verenigbaar achtte met het GRS. Binnen het GRUP wordt overigens effectief in
de inplanting van bijkomende woongelegenheid voorzien.
Beoordeling
6.3.
Een middel bestaat uit de voldoende duidelijke omschrijving
van de overtreden rechtsregel en van de wijze waarop deze rechtsregel, volgens
de verzoekende partij, wordt geschonden. Met de verwerende partijen moet
worden vastgesteld dat de verzoekende partijen hun middel niet uitwerken in
zoverre zij de schending van “de bindende bepaling 2 van het Ruimtelijk
Structuurplan Vlaanderen” en van artikel 2.2.13, § 2, VCRO aanvoeren. De
exceptie die in dit verband wordt opgeworpen, is gegrond. Het middel is in
zoverre onontvankelijk.
6.4.
De ministeriële omzendbrief van 7 mei 2010 heeft, zoals de
Raad van State reeds herhaaldelijk heeft gesteld, geen verordenend karakter. Het
is een louter beleidsdocument waarin de Vlaamse regering haar beleidsvisie over
planningsinitiatieven in de betrokken gebieden uiteenzet. Ten aanzien van het
bestreden GRUP kan de miskenning van deze omzendbrief niet dienstig als
vernietigingsgrond worden aangevoerd. Het middel is ook op dit punt
onontvankelijk.
X-15.282-15.283-15.284-12/34
6.5.
De materiëlemotiveringsplicht houdt in dat er voor elke
administratieve beslissing rechtens aanvaardbare motieven moeten bestaan. Dit
betekent onder meer dat die motieven steunen op werkelijk bestaande en concrete
feiten die relevant zijn en met de vereiste zorgvuldigheid werden vastgesteld.
Bovendien moet de overheid de gegevens die in rechte en in feite juist zijn,
correct beoordelen en op grond van deze gegevens in redelijkheid tot een
beslissing komen. Een beslissing schendt de materiëlemotiveringsplicht wanneer
de motieven waarop ze steunt onjuist of onwettig zijn of de beslissing niet
kunnen dragen. Het komt de Raad van State daarbij in principe niet toe het
feitenonderzoek over te doen om zich aldus, wat de appreciatie van de zaak
betreft, in de plaats te stellen van de administratie. Het behoort daarbij wel tot de
bevoegdheid van de Raad van State na te gaan of de ingeroepen feiten werkelijk
bestaan indien ze worden betwist. Indien wordt geoordeeld dat de beslissing
steunt
op
onbestaande,
onvoldoende
bewezen
feiten,
dan
is
het
materiëlemotiveringsbeginsel geschonden. Te dezen beschikt de verwerende
partij over een beoordelingsvrijheid zodat verschillende beslissingen mogelijk
kunnen zijn, zij het enkel binnen de grenzen van de redelijkheid.
6.6.
In de toelichtingsnota bij het GRUP wordt het volgende
uiteengezet aangaande de ligging van het plangebied in herbevestigd agrarisch
gebied en de locatie-alternatieven:
“3.3 Herbevestigd Agrarisch gebied
Een deel van de zone is door de Vlaamse regering aangeduid als
herbevestigd Agrarisch Gebied. Concreet betekent dit dat het Vlaamse
Gewest geen initiatieven zal nemen om in dit gebied een gewestelijk RUP
op te stellen. Dit hoeft echter niet te betekenen dat lokale initiatieven niet
mogelijk zijn. Voor recreatie op lokaal niveau binnen een gemeentelijk
ruimtelijk uitvoeringsplan in gemeenten waar een gemeentelijk ruimtelijk
structuurplan goedgekeurd is, is er een beleidsmarge.
Wel stelt de recente omzendbrief RO/2010/01 het herstel van het
planologisch evenwicht en van een degelijk onderbouwde motivering met
onderzoek naar de alternatieve locaties, naar de impact en naar de
mogelijke flankerende maatregelen.
De omzetting van agrarisch gebied naar de bestemming voorzien in het
RUP (recreatie, openbaar nut, wonen en lokaal bedrijf), bedraagt 9ha 28a.
Specifiek is hiervan 7ha 27a voorzien voor recreatie.
onderzoek naar alternatieve locaties:
X-15.282-15.283-15.284-13/34
Het onderzoek naar alternatieve locaties voor openbaar nut is uitvoerig
gebeurd in het Gemeentelijk Ruimtelijk Structuurplan en bij de voorstudie
in de aanloop naar het voorliggend Gemeentelijk RUP. In het GRS zijn de
beschikbare locaties gescreend met een bijhorende keuze. In het
voorliggend RUP is vanuit het GRS uitgewerkt waarom de voorliggende
locaties de juiste locatie is om de doelstelling van de gemeente te
verwezenlijken.
Voor de openlucht-recreatie wordt hieronder bijkomend de nood aan
openlucht sportvelden uitgewerkt met een motivering waarom deze
uitbreiding best in de kern van het hoofddorp wordt ingericht.
[…]
Locatie / alternatieven:
Het is de optie van de gemeente om de te herschikken ruimte voor
recreatie, in het centrum van de hoofdgemeente te situeren om volgende
redenen:
- Door herlocatie op middellange termijn van de versnipperde bestaande
velden wordt op die wijze de zonevreemdheid opgeheven en terug in ere
hersteld in zijn oorspronkelijke bestemming. De agrarische gebieden
worden daarbij weer meer homogene gebieden voor landbouw.
- Het is de bedoeling dat de inrichting van openlucht-recreatie maximaal
dienstig is voor de gehele gemeente. Op basis van de goede tot zeer goede
verbinding op gebied van autoverkeer, fietsverkeer en openbaar vervoer
vanuit de gemeente naar de kern van de hoofdgemeente, heeft de
voorgestelde zone achter het gemeentehuis de meeste slaagkans naar
gebruik en uitstraling tov het geheel van de gemeente Roosdaal.
- In het GRS is de zone achter het gemeentehuis gelegen in de
Hoofdgemeente, reeds geselecteerd als een groeizone voor voorzieningen
van openbaar nut. Het is logisch om een verdere zoekzone voor de
openbare openlucht-recreatie (door de gemeente georganiseerd) te laten
aansluiten bij de openbaar nutszones die reeds aanwezig zijn en die
voorzien zijn op verdere groei.
- De inrichting van openlucht-recreatie in het centrum van de
hoofdgemeente werkt versterkend om de centrumfunctie zelf en werkt de
gewenste ontwikkelingen van het GRS in de hand. Dit stemt volledig
overeen met de doelstellingen voor hoofdgemeente in het Provinciaal
Ruimtelijk Structuurplan, nl hoofddorpen dienen de dynamiek op te nemen
zoals wonen, lokale bedrijvigheid, voorzieningen, administratieve
dienstverlening. Recreatie maakt zeker deel uit van deze voorzieningen.
- Er is weliswaar een andere locatie in ontwikkeling voor recreatie aan
het kruispunt Belle-Alliance ter hoogte van de Ninoofsesteenweg N8. Deze
scoort evengoed naar ontsluiting voor auto- en fietsverkeer als naar
openbaar vervoer. Deze ontwikkeling gaat echter om een louter privaat
initiatief met een duidelijk winstoogmerk. Het gaat ook om overdekte
recreatie en niet om openlucht-recreatie. Het is de bedoeling van de
gemeente om een vorm van recreatie aan te kunnen bieden aan de
bevolking en het verenigingsleven, waar het aspect van winstoogmerk niet
meespeelt. De site van Belle-Alliance laat geen meer ruimte meer over voor
de gemeente om hier ook nog een ontwikkeling te organiseren.
De locatie in het centrum van de hoofdgemeente is voor de openluchtrecreatie de meest aangewezen locatie. Het sluit aan op andere
X-15.282-15.283-15.284-14/34
voorzieningen van openbaar nut, en heeft een goede bereikbaarheid vanuit
het geheel van de gemeente.”
De verzoekende partijen brengen hiertegen in dat, blijkens het
GRS, de site “Pamel-centrum, achter de kerk” beter scoort dan de in het
bestreden GRUP gekozen site. Terecht wijzen de verwerende partijen in dit
verband evenwel op de verdere toelichting in het richtinggevend deel van het
GRS, waarin onder meer het volgende wordt gesteld:
“De specificiteit van elke site en zijn omgeving bepaalt de
ontwikkelingsmogelijkheden. Elke site heeft door zijn ligging en de
bestaande bebouwing een specifiek karakter dat een antwoord kan bieden
op een specifieke behoefte binnen de gemeente.
[…]
5. Site achter de kerk (Kwinkeleer, Pamel centrum, projectzone 5), een
nog niet ingevuld binnengebied binnen de hoofdkern, is centraal gelegen en
goed ontsloten. Dit maakt deze site echter ook uitermate geschikt voor de
opvang van bijkomende woningen. De locatie van het containerpark zou
hier dezelfde hinder en verkeersproblemen met zich meebrengen als op de
huidige locatie. Deze locatie blijft behouden voor de opvang van de
woningbehoefte (zie verder bijlage 1).”
6.7.
Gelet op wat voorafgaat, dient besloten dat de locatiekeuze op
afdoende wijze werd beoordeeld en vormt het in het richtinggevend gedeelte van
het GRS aangenomen standpunt met betrekking tot de “Site achter de kerk”, te
weten dat deze locatie “behouden [blijft] voor de opvang van de
woningbehoefte”, een afdoende grondslag om deze site niet als locatie voor het
bestreden GRUP in aanmerking te nemen.
In zoverre de verzoekende partijen louter de opportuniteit van
de door de eerste verwerende partij gemaakte locatiekeuze bekritiseren, is het
middel onontvankelijk, nu de Raad van State niet bevoegd is om zijn beoordeling
over de opportuniteit van beleidskeuzes in de plaats van de overheid te stellen.
Het middel is, in zoverre ontvankelijk, ongegrond.
X-15.282-15.283-15.284-15/34
B. Tweede middel
Uiteenzetting van het middel
7.1.
De verzoekende partijen roepen in hun tweede middel de
schending in van artikel 2.2.14, § 6, VCRO.
Zij voeren aan dat in het eerste bestreden besluit, zoals
goedgekeurd door het tweede bestreden besluit, uitdrukkelijk wordt erkend dat er
in het definitief vastgestelde GRUP niet nader gespecifieerde aanpassingen
werden doorgevoerd aan het ontwerp-GRUP, “die werden bijgehouden op een
bundel ‘versie 2011’”. Deze in het eerste bestreden besluit niet nader
gespecifieerde wijzigingen zijn klaarblijkelijk dermate ingrijpend dat het door de
gemeenteraad definitief goedgekeurde GRUP expliciet gekwalificeerd wordt als
een nieuwe “versie mei 2012” van het GRUP, versie die nooit aan enig openbaar
onderzoek werd onderworpen. Dit terwijl artikel 2.2.14, § 6, VCRO voorschrijft
dat de wijzigingen op basis van de uitgebrachte adviezen en ingediende bezwaren
aan het voorlopig vastgestelde GRUP, dienen te gebeuren “bij” en dus naar
aanleiding van de definitieve vaststelling van het GRUP door de gemeenteraad.
Daaruit volgt dat het gemeenteraadsbesluit dat het GRUP definitief vaststelt,
expliciet en limitatief dient op te sommen tot welke wijzigingen de gemeenteraad
bij de definitieve vaststelling van het GRUP heeft besloten. De gemeenteraad die
bij de definitieve vaststelling van het GRUP vaststelt dat door een niet nader
genoemde instantie op basis van de uitgebrachte adviezen en ingediende
bezwaren een nieuwe versie van het GRUP werd opgemaakt, en deze nieuwe
versie zonder meer definitief goedkeurt, schendt de in het middel aangehaalde
bepaling.
7.2.
De
verzoekende
partijen
laten
in
hun
memorie
van
wederantwoord nog gelden dat zij er belang bij hebben dat het bestreden GRUP
op een rechtsgeldige wijze tot stand wordt gebracht, met respect voor de
procedurele garanties die de decreetgever de belanghebbende derde in verband
daarmee biedt. Uit het administratief dossier blijkt duidelijk, en door de eerste
X-15.282-15.283-15.284-16/34
verwerende partij wordt niet betwist, dat het ter definitieve goedkeuring
voorgelegde GRUP een andere versie van het GRUP is dan de versie die tijdens
het openbaar onderzoek werd voorgelegd. Daaruit kan enkel worden afgeleid dat
op het ogenblik dat het GRUP ter definitieve goedkeuring werd voorgelegd, dit al
gewijzigd was ten opzichte van het tijdens het openbaar onderzoek voorgelegde
en door de gemeenteraad voorlopig aanvaarde GRUP. Overeenkomstig de in het
middel aangehaalde bepaling, kunnen wijzigingen enkel worden aangebracht bij
de definitieve aanvaarding van het GRUP, en niet voorafgaand daaraan. Teneinde
de in het middel aangehaalde bepaling te respecteren, had de gemeenteraad het
ter openbaar onderzoek voorgelegde GRUP slechts kunnen goedkeuren met
expliciete vermelding van de wijzigingen die de gemeenteraad bij de definitieve
aanvaarding van het ontwerp ten opzichte van dit ontwerp wenste door te voeren.
Dit is immers de enige wijze die de rechtsonderhorige de zekerheid verschaft dat
deze wijzigingen door de gemeenteraad en bij de definitieve aanvaarding van het
GRUP gebeurden.
7.3.
De verzoekende partijen voegen in hun laatste memorie nog toe
dat het geschonden geachte artikel duidelijk stelt dat de wijzigingen moeten
worden doorgevoerd (1) door de gemeenteraad en (2) bij de definitieve
vaststelling van het GRUP. Met betrekking tot de eerste voorwaarde bevat het
administratief dossier geen enkel document waaruit blijkt dat de gemeenteraad
eerder dan bij de definitieve vaststelling reeds over het ontwerp-GRUP
vergaderde en toen de wijzigingen zou hebben aangebracht die uitmondden in de
“versie mei 2012” die uiteindelijk ter definitieve goedkeuring werd voorgelegd.
Het staat aldus vast dat deze wijzigingen niet gebeurden door of op verzoek van
de gemeenteraad. Bovendien worden deze wijzigingen niet in het eerste bestreden
besluit aangeduid en goedgekeurd, waardoor de door een andere instantie (het
college van burgemeester en schepenen) aangebrachte wijzigingen, die
uitmondden in de versie “mei 2012”, door de gemeenteraad zouden zijn “gedekt”.
Uit de tekst van het eerste bestreden besluit blijkt immers duidelijk dat de versie
“mei 2012”, die duidelijk wijzigingen ten opzichte van het voorlopig
goedgekeurde GRUP bevat, ongewijzigd wordt goedgekeurd. Met betrekking tot
de tweede voorwaarde is het volgens de verzoekende partijen duidelijk dat de
X-15.282-15.283-15.284-17/34
wijzigingen die het voorlopig aangenomen GRUP in de “versie mei 2012”
veranderden, helemaal niet “bij” de definitieve vaststelling van het GRUP
gebeurden. Deze wijzigingen waren al gebeurd voor het GRUP ter goedkeuring
werd voorgelegd.
Beoordeling
7.4.
Artikel 2.2.14, § 6, VCRO luidt:
Ҥ 6. De gemeenteraad stelt binnen honderdtachtig dagen na het einde
van het openbaar onderzoek het gemeentelijk ruimtelijk uitvoeringsplan
definitief vast.
Bij de definitieve vaststelling van het plan kunnen ten opzichte van het
voorlopig vastgestelde plan slechts wijzigingen worden aangebracht, die
gebaseerd zijn op of voortvloeien uit de tijdens het openbaar onderzoek
geformuleerde bezwaren en opmerkingen of de adviezen, uitgebracht door
de aangeduide diensten en overheden, of het advies van de gemeentelijke
commissie voor ruimtelijke ordening.
De definitieve vaststelling van het plan kan echter geen betrekking
hebben op delen van het grondgebied die niet opgenomen zijn in het
voorlopig vastgestelde plan.
[…].”
7.5.
Met het eerste bestreden besluit stelt de gemeenteraad van de
eerste verwerende partij het bestreden GRUP definitief vast, zoals in de
voormelde bepaling vereist. De door de verzoekende partijen bekritiseerde
omstandigheid dat het aldus definitief vastgestelde GRUP een “versie mei 2012”
betreft, die verschilt van de voorlopig goedgekeurde en aan het openbaar
onderzoek onderworpen “versie 2011”, doet aan de geldigheid van deze
vaststelling als dusdanig geen afbreuk. Anders dan de verzoekende partijen dit
blijkbaar zien, verhindert artikel 2.2.14, § 6, VCRO immers niet dat de door de
gemeenteraad uiteindelijk definitief vastgestelde versie van het GRUP door een
andere instantie wordt voorbereid. Evenmin schrijft de voormelde bepaling of
enige andere rechtsregel voor dat de definitieve vaststelling van het GRUP een
“expliciete vermelding van de wijzigingen die de gemeenteraad bij de definitieve
aanvaarding van het ontwerp opzichtens [dit] ontwerp wenste door te voeren”
vereist. Het argument van de verzoekende partijen daartoe dat deze werkwijze de
enige zou zijn “die de rechtsonderhorige de zekerheid verschaft dat de opzichtens
X-15.282-15.283-15.284-18/34
het voorlopig aanvaarde RUP doorgevoerde wijzigingen gebeurden door de
gemeenteraad”, wordt niet bijgetreden, nu het voor dit laatste volstaat om het
voorlopige vastgestelde ontwerp-GRUP met het definitief vastgestelde GRUP te
vergelijken.
Het middel is ongegrond.
C. Derde middel
Standpunt van de partijen
8.1.
De verzoekende partijen roepen in hun derde middel de
schending in van artikel 2.2.14, § 6, VCRO.
Zij voeren aan dat er meerdere wijzigingen aan het ontwerpGRUP werden doorgevoerd, die niet gebaseerd zijn op een in het kader van het
openbaar onderzoek ingediend bezwaar, of gemaakte opmerking, of op een over
het voorlopig vastgestelde GRUP uitgebracht advies. Meer bepaald bekritiseren
zij in verschillende middelonderdelen de volgende wijzigingen:
- de in het zuidoosten van het plangebied voorziene groene buffer (artikel 2 van
de bestemmingsvoorschriften) wordt in zuidwestelijke richting aanzienlijk, over
een groot gedeelte van het kadastraal perceel nr. 74A, uitgebreid;
- het tracé van de bedieningsweg naar de gemeentelijke loods wordt parallel met
de Gasthuisstraat ter hoogte van de aansluiting op de Molenstraat, aanzienlijk
aanpast door het ontwerpen van een dubbele knik in deze weg van 90°;
- blijkens artikel 3.1 van de bestemmingsvoorschriften, wordt de gegroepeerde
bebouwing, in afwijking met wat de ter openbaar onderzoek voorgelegde
bestemmingsvoorschriften
voorzagen,
thans
ook
middels
een
integrale
bouwaanvraag en niet langer alleen middels een verkavelingsaanvraag toegelaten;
4) blijkens artikel 3.3 van de stedenbouwkundige voorschriften wordt de
maximale kroonlijsthoogte, in afwijking met wat de ter openbaar onderzoek
voorgelegde stedenbouwkundige voorschriften voorzagen, op tien meter in plaats
van op negen meter bepaald;
X-15.282-15.283-15.284-19/34
- het in het ter openbaar onderzoek voorgelegde GRUP voorziene verbod op
publiciteitsinrichtingen wordt opgeheven voor wat de niet bebouwde gedeelten
van de zone 1b en de inrichting van de zone voor recreatie, waaronder de
inrichting van de groene parking (arcering grafisch plan B), betreft.
8.2.
De eerste verwerende partij repliceert in haar memorie van
antwoord dat de verzoekende partijen hun belang bij het middel niet aantonen.
Wat de wijziging in het eerste middelonderdeel betreft, stellen zij dat het perceel
74A niets met de verzoekende partijen te maken heeft. Feitelijk is dit
middelonderdeel volgens deze partij ook fout. De groenbuffer wordt niet
uitgebreid, slechts de zone voor tuinen (artikel 2) wordt uitgebreid in de
zuidelijke richting en dit op vraag van twee eigenaars (advies Gecoro, pagina 24
en bezwaarschriften nrs. 253 en 255). Wat de wijziging in het tweede
middelonderdeel betreft, betogen zij dat deze het automatisch gevolg is van de
voormelde uitbreiding van de tuinen in zuidelijke richting. Wat de verzoekende
partijen met de in hun derde middelonderdeel geviseerde wijziging bedoelen, is
volgens de eerste verwerende partij niet duidelijk, zodat dit middelonderdeel
onontvankelijk is. Ten overvloede wijst deze partij erop dat de toevoeging van
het begrip “integrale bebouwing” voortkomt uit artikel 20 van het decreet van 11
mei 2012 ‘houdende wijziging van diverse bepalingen van de Vlaamse Codex
Ruimtelijke Ordening’. Het vierde middelonderdeel acht de eerste verwerende
partij eveneens onontvankelijk wegens onduidelijkheid. Wat deze vierde
bekritiseerde wijziging betreft, wordt ten overvloede verwezen naar het advies
van de gewestelijke stedenbouwkundige ambtenaar van 17 februari 2011 (pagina
4, nr. 4.2.2), waar het verschil in kroonlijsthoogte in de stedenbouwkundige
voorschriften wordt behandeld. Ter zake van de in het vijfde middelonderdeel
geviseerde wijziging, de opheffing van het verbod op publiciteitsinrichtingen,
wordt door de verzoekende partijen evenmin concreet aangetoond waaruit de
schending bestaat en welk belang zij hebben bij dit middelonderdeel. Ten
overvloede wijst de eerste verwerende partij er op dat deze wijziging het gevolg
is van het door de Onderwijsinrichtingen Zusters der Christelijke Scholen WestBrabant ingediende bezwaarschrift, dat deels door de Gecoro werd bijgetreden.
X-15.282-15.283-15.284-20/34
8.3.
De tweede verwerende partij voert in haar memorie van
antwoord een gelijkaardig verweer. Wat de in het vijfde middelonderdeel
geviseerde wijziging, de opheffing van het verbod op publiciteitsinrichtingen,
betreft, wijst deze partij er nog bijkomend op dat “zoals impliciet aangegeven in
het advies van de dienst Ruimtelijke Ordening van de provincie Vlaams-Brabant
van 17.02.2011 [...], het absolute verbod zoals opgenomen in de ontwerpversie
niet strookt met artikel 9 van het besluit van de Vlaamse Regering van 16 juli
2010 tot bepaling van handelingen waarvoor geen stedenbouwkundige
vergunning nodig is”.
8.4.
De
verzoekende
partijen
laten
in
hun
memorie
van
wederantwoord nog gelden dat zij uiteraard belang hebben bij het middel waarin
zij opwerpen dat de in de VCRO voorziene procedurele waarborgen ter
bescherming van de rechten van rechtsonderhorigen wier eigendommen binnen
de perimeter van het GRUP gelegen zijn, worden geschonden. Het middel is ook
voldoende duidelijk. De onduidelijkheid die de verwerende partijen ontwaren,
komt vooral voort uit de verwarrende nummering van de geldende
stedenbouwkundige voorschriften.
Met betrekking tot hun eerste middelonderdeel, dupliceren de
verzoekende partijen dat uit de behandeling van de bezwaren 253 en 255 door de
Gecoro enkel naar voor komt dat het bij het GRUP horende onteigeningsplan
misschien kan worden aangepast in de zin dat de moestuin van de
bezwaarindieners niet met onteigening wordt bedreigd. Het antwoord op deze
bezwaren kan helemaal geen grond vormen om de zone voor tuinen aanzienlijk
uit te breiden.
Met betrekking tot hun tweede middelonderdeel, antwoorden de
verzoekende partijen niet in te zien waarom de zone voor private toegang de
tuinzone niet zou kunnen doorkruisen.
Wat hun derde middelonderdeel betreft, stellen de verzoekende
partijen dat de in het middel aangehaalde bepaling niet toestaat om het definitief
X-15.282-15.283-15.284-21/34
vastgestelde GRUP ten opzichte van het voorlopige vastgestelde GRUP enkel op
basis van “een wetswijziging” te wijzigen.
Met betrekking tot het vierde middelonderdeel betogen de
verzoekende partijen dat het advies van de gewestelijke stedenbouwkundige
ambtenaar van 17 februari 2011, waarin de kwestie van de kroonlijsthoogte zou
worden behandeld, in het kader van de plenaire vergadering over het voorontwerp
werd uitgebracht en dat dit helemaal geen advies is dat over het door de
gemeenteraad ter openbaar onderzoek voorgelegd ontwerp werd uitgebracht.
Met betrekking tot het vijfde middelonderdeel, dat de opheffing
van het verbod op publiciteitsinrichtingen betreft, wijzen de verzoekende partijen
er vooreerst op dat het advies van de gewestelijke stedenbouwkundige ambtenaar
het openbaar onderzoek ruim voorafgaat en dus niet kan gelden als een advies
bedoeld in artikel 2.2.14, § 6, VCRO. Verder is uit het bezwaar van de
Onderwijsinrichtingen Zusters der Christelijke Scholen West-Brabant, waarop de
Gecoro zou zijn ingegaan, onmogelijk op te maken of de onderwijsinrichting het
publiciteitsverbod ondersteunt of aanvecht. Bovendien wordt in het antwoord van
de Gecoro gesteld dat er in woongebied geen publiciteitsverbod zou gelden,
terwijl dit in het ontwerp voor de zone B wel degelijk het geval was. En ten
derde, louter onderschikt, kunnen de verwerende partijen op basis van dit
bezwaar het opheffen van het publiciteitsverbod in de zone voor recreatie en de
groene parking niet verantwoorden.
8.5.
De verzoekende partijen voegen in hun laatste memorie nog toe
dat, in de mate dat het auditoraat erkent dat zij belang hebben bij de vernietiging
van de bestreden besluiten, het evident is dat zij belang hebben bij het derde
middel. De vernietiging van het bestreden GRUP is het enige voordeel dat de
verzoekende partijen nastreven. Zij streven enkel de beteugeling na van het
onwettig overheidsoptreden, nu zij eigenaar zijn van eigendommen die binnen de
perimeter van het onwettig GRUP zijn gelegen. Net voor de beteugeling van dit
onwettig overheidsoptreden, zonder dat daarvoor het bestaan van een subjectief
recht dient te worden aangetoond, is de Raad van State in het leven geroepen.
X-15.282-15.283-15.284-22/34
Gevolg van de gebeurlijke vernietiging zal zijn dat de gemeenteraad opnieuw
over de definitieve goedkeuring van het GRUP moet beslissen. Het staat voorts
niet aan de Raad van State om te speculeren of er volgend op zijn
vernietigingsarrest al dan niet een nieuw besluit zal worden getroffen. Indien dit
laatste niet het geval is, is het voordeel dat de verzoekende partijen nastreven,
bereikt. Indien de gemeenteraad opnieuw beslist, zal hij zich moeten voegen naar
de termen van het vernietigingsarrest en zal hij de in het middel aangehaalde
wijzigingen niet kunnen doorvoeren. Gevolg daarvan zal dan ook zijn dat het
GRUP niet definitief wordt goedgekeurd.
8.6.
De tweede verwerende partij laat in haar laatste memorie nog
gelden dat de verzoekende partijen eraan voorbij gaan dat de auditeur het tweede,
derde en vijfde middelonderdeel ten gronde heeft behandeld. Aangezien deze
partijen hierop niet reageren, moet worden aangenomen dat zij zich neerleggen
bij de zienswijze van de auditeur. Wat het eerste en het vierde middelonderdeel
betreft, wordt door de verzoekende partijen niet in concreto gereageerd op het
vastgestelde gebrek aan belang bij deze middelonderdelen.
Beoordeling
8.7.
De verzoekende partijen betogen dat een aantal wijzigingen die
na het openbaar onderzoek werden doorgevoerd, niet gebaseerd zijn op of
voortvloeien uit een bezwaar of advies zoals vereist door artikel 2.2.14, § 6,
VCRO. Deze bepaling wordt geciteerd onder randnummer 7.4.
8.8.
Het volstaat niet dat de verzoekende partijen een belang hebben
bij hun beroep. Zoals de Raad van State reeds meermaals heeft gesteld, is ook een
belang bij het ingeroepen middel zelf vereist. Anders dan de verzoekende partijen
dit blijkbaar zien, is aan deze laatste vereiste niet vanzelf voldaan indien zij een
belang bij hun beroep hebben. Dit laatste werd inmiddels overigens bevestigd
door artikel 14, § 1, tweede lid, van de gecoördineerde wetten op de Raad van
State - zoals ingevoegd bij artikel 2, 3°, van de wet van 20 januari 2014
‘houdende hervorming van de bevoegdheid, de procedureregeling en de
X-15.282-15.283-15.284-23/34
organisatie van de Raad van State’ (BS 3 februari 2014, err. BS 13 februari 2014)
en in werking getreden op 3 februari 2014 overeenkomstig artikel 39 van deze
laatste wet - dat bepaalt dat de in het beroep tot nietigverklaring aangevoerde
onregelmatigheden “[...] slechts aanleiding [geven] tot een nietigverklaring als ze,
in dit geval, een invloed konden uitoefenen op de draagwijdte van de genomen
beslissing, de betrokkenen een waarborg hebben ontnomen of als gevolg hebben
de bevoegdheid van de steller van de handeling te beïnvloeden”.
8.9.
Het eerste middelonderdeel heeft betrekking op de uitbreiding
van de dichte buffer op het perceel 74A. De eigenaars van dit perceel blijken
tegen het voorlopig vastgesteld ontwerp-GRUP bezwaar te hebben ingediend in
zoverre deze bestemming hun verhinderde om hun moestuin te gebruiken. Door
deze eigenaars werd onder meer ook aangevoerd dat ingevolge de dichte buffer
het mooie uitzicht op het Pajottenlandschap zou verdwijnen. De Gecoro stelde dat
“[m]isschien […] op de vraag van deze eigenaars [kan] ingegaan worden om deze
moestuin, tot aan de bestaande voetweg, niet te onteigenen”, dat het niet bufferen
ter hoogte van onder meer dit perceel “niet zo veel impact [kan] hebben”, doch
dat op de vraag om het resterende deel van perceel 74A niet in te nemen, niet kon
worden ingegaan. Anders dan de voormelde eigenaars dit wensten, werd de
dichte buffer op het perceel 74A in het definitief vastgestelde GRUP evenwel nog
uitgebreid.
De Raad van State ziet niet in hoe de uitbreiding van de dichte
buffer op het perceel 74A in het definitief vastgestelde GRUP steun zou kunnen
vinden in de vraag van de eigenaars van dit perceel om de beperktere buffer,
zoals die in het ontwerp-GRUP was voorzien, af te schaffen. Anders dan de
verwerende partijen aanvoeren, hebben de verzoekende partijen wel degelijk
belang bij het bestrijden van deze wijziging, nu deze, zoals hierna zal blijken,
rechtstreeks heeft geleid tot de tweede bekritiseerde wijziging, waarbij het tracé
van de bedieningsweg naar de gemeentelijke loods wordt gewijzigd, wijziging
die geacht moet worden een concrete invloed op de situatie van de verzoekende
partijen te hebben. De excepties van de verwerende partijen desbetreffend zijn
ongegrond.
X-15.282-15.283-15.284-24/34
Het eerste middelonderdeel is gegrond.
8.10.
De tweede betwiste wijziging, bekritiseerd in het tweede
middelonderdeel, heeft, zoals gesteld, betrekking op het tracé van de
bedieningsweg naar de gemeentelijke loods. Deze wijziging volgt volgens de
verwerende partijen rechtstreeks uit de onder het vorige randnummer
bekritiseerde bestemmingswijziging, nu er een aanpassing diende te gebeuren van
de private doorgang. Waar de in het eerste middelonderdeel onwettig bevonden
bestemmingswijziging, zoals gezien, geen steun vindt in het bezwaar van de
eigenaars van het perceel 74A, vermag de daarop gesteunde wijziging van het
tracé van de bedieningsweg dit al evenmin. De excepties van onontvankelijkheid
wegens gemis aan belang van de verwerende partijen zijn, gelet op het gestelde
onder randnummer 8.9, ongegrond.
Het tweede middelonderdeel is gegrond.
8.11.
De derde wijziging die de verzoekende partijen betwisten,
betreft artikel 1 “zone voor wonen”, en meer bepaald het punt 3.1 betreffende de
inrichting van de “zone 1B Brusselstraat met openbare doorgang binnengebied”.
Anders dan de verwerende partijen dit zien, is het middelonderdeel, dat zij
overigens op afdoende wijze hebben kunnen beantwoorden, voldoende duidelijk
uiteengezet. De excepties van de verwerende partijen desbetreffend zijn
ongegrond.
De stedenbouwkundige voorschriften, zoals die voorlagen ten
tijde van het openbaar onderzoek, luiden als volgt :
“3.1. BEBOUWINGSWIJZE
Gegroepeerde bebouwingen volgens een op te maken verkaveling,
passend binnen de voorschriften.”
De
stedenbouwkundige
voorschriften,
zoals
definitief
vastgesteld bij het eerste bestreden besluit, luiden als volgt :
“3.1. BEBOUWINGSWIJZE
X-15.282-15.283-15.284-25/34
Gegroepeerde bebouwingen volgens een op te maken verkaveling of
integrale bouwaanvraag, passend binnen de voorschriften.”
Met de verwerende partijen dient vastgesteld dat de
voorschriften gewijzigd werden om ze in overeenstemming te brengen met de
interpretatieve bepaling van artikel 20 van het decreet van 11 mei 2012
‘houdende wijziging van diverse bepalingen van de Vlaamse Codex Ruimtelijke
Ordening en wijziging van de regelgeving wat de opheffing van het agentschap
Ruimtelijke Ordening betreft’, van toepassing op artikel 4.1.1, 14°, en 4.2.15, § 1,
eerste lid, VCRO. Een dergelijke aanpassing beoogt enkel de duidelijkheid. Zij
kan niet beschouwd worden als een wijziging van het plan in de zin van artikel
2.2.14, § 6, VCRO.
Het derde middelonderdeel is ongegrond.
8.12.1.
De vierde betwiste wijziging heeft luidens het verzoekschrift
betrekking op het stedenbouwkundig voorschrift van “artikel 3.3” in verband met
de “maximale kroonlijsthoogte”, die volgens de verzoekende partijen “nu plots
op 10 m. in plaats van op 9 m.” wordt vastgelegd.
8.12.2.
De verzoekende partijen viseren in dit middelonderdeel op
voldoende duidelijke wijze artikel 1 “zone voor wonen” en meer bepaald het
punt 3.3 betreffende de afmetingen van de gebouwen van de “zone 1B
Brusselstraat met openbare doorgang binnengebied”. De verwerende partijen
slagen er ook in het middelonderdeel afdoende te beantwoorden. De excepties
van onontvankelijkheid van het middel van de verwerende partijen desbetreffend,
zijn ongegrond.
8.12.3.
Het kwestieuze voorschrift luidt in het definitief vastgestelde
GRUP als volgt:
“[…]
Kroonlijsthoogte: minimaal 6m vanaf gemiddeld voorliggend
straatniveau (Brusselstraat of nieuwe doorgang); maximaal 10 m vanaf
voorliggend gemiddeld straatniveau (Brusselstraat/hoek aan nieuwe
doorgang).
X-15.282-15.283-15.284-26/34
[…]”.
De verwerende partijen betwisten niet dat de kroonlijsthoogte in
het ontwerp-GRUP op “maximaal 9 m” werd bepaald.
8.12.4.
Het geviseerde voorschrift heeft betrekking op het perceel van
verzoeker sub I, zodat deze verzoeker een belang heeft bij de bestrijding ervan.
Het kwestieuze voorschrift geldt niet voor de percelen van de verzoekende
partijen sub II en sub III en de Raad van State ziet niet in welk belang zij bij de
aanvoering van deze schending kunnen hebben. De excepties van de verwerende
partijen desbetreffend zijn gegrond, in zoverre deze de verzoekende partijen sub
II en sub III betreffen.
8.12.5.
De verwerende partijen verwijzen ter verantwoording van deze
wijziging “naar het advies van de stedenbouwkundige ambtenaar van
17.02.2011”, waarin “het verschil in kroonlijsthoogte in de stedenbouwkundige
voorschriften wordt behandeld”. Met de verzoekende partij sub I moet evenwel
worden vastgesteld dat het voormelde advies werd uitgebracht “in het kader van
de plenaire vergadering over het voorontwerp” van GRUP en “helemaal geen
advies [is] dat werd uitgebracht over het door de gemeenteraad ter openbaar
onderzoek voorgelegd ontwerp”. Terecht werpt deze partij dan ook op dat “[d]it
advies […] dus geen advies [is] dat wordt bedoeld in de wettelijke bepaling die in
het middel wordt aangehaald”. Ten overvloede wordt opgemerkt dat in dit advies
met betrekking tot de kroonlijsthoogte louter wordt opgemerkt dat deze “verschilt
per artikelnummer (5,5m, 6m, 7m)”, dat daarin de vraag wordt gesteld “[h]oe
[…] dit in verhouding [staat] tot de bestaande bebouwing in de omgeving” en dat
“[e]en bijkomende verantwoording […] meer duidelijkheid [geeft] m.b.t. de
voorliggende keuze”.
Het vierde middelonderdeel is ontvankelijk en gegrond, in
zoverre dit de zaak sub I betreft.
8.13.1.
De vijfde betwiste wijziging betreft de opheffing van het verbod
op publiciteitsinrichtingen.
X-15.282-15.283-15.284-27/34
Opnieuw werpen de verwerende partijen op dat de verzoekende
partijen geen belang hebben bij dit middelonderdeel en niet concreet aangeven
waar in de stedenbouwkundige voorschriften dit verbod ingeschreven was. Het
blijkt op afdoende wijze dat het middelonderdeel betrekking heeft op artikel 1
“zone voor wonen”, en meer bepaald op het punt 3.5 betreffende de inrichting
van de niet-bebouwde delen binnen “zone 1B Brusselstraat met openbare
doorgang binnengebied”. Verder heeft het onderdeel tevens betrekking op
artikel 4 “zone voor recreatie” en meer bepaald op het punt 2 betreffende de
inrichting. De verwerende partijen slagen er ook in om het onderdeel ten gronde
te beantwoorden. Ten slotte blijkt niet alleen verzoeker sub I, op wiens eigendom
artikel 1b toepassing vindt, belang te hebben bij het middel. Het middel dat de
onrechtmatige opheffing van een verbod op publiciteitsinrichtingen in hun
omgeving viseert, heeft betrekking op een bestemmingsvoorschrift dat van
concrete invloed op de situatie van de andere verzoekende partijen is.
De excepties zijn ongegrond.
8.13.2.
De verwerende partijen verwijzen ter ondersteuning van de
geviseerde wijziging naar het bezwaarschrift van de Onderwijsinrichtingen
Zusters der Christelijke Scholen West-Brabant, dat door de Gecoro deels zou zijn
bijgetreden. In het voormelde bezwaarschrift verzet laatstgenoemde zich “tegen
de vermelding ‘publiciteit is niet toegestaan’ zoals vermeld in artikel 3.4 op
p. 70”. De Gecoro beantwoordt dit bezwaar door te stellen dat de school “in
woongebied [ligt] en dat “[i]n woongebied […] geen verbod tot publiciteit [is]”.
Het antwoord van de Gecoro blijkt te dezen niet correct, nu artikel 1 “zone voor
wonen”, en meer bepaald punt 3.5 betreffende de inrichting van de nietbebouwde delen binnen de “zone 1B Brusselstraat met openbare doorgang
binnengebied” van het ontwerp-GRUP, wel degelijk in een publiciteitsverbod
voorzag. Niettegenstaande dit laatste, dient in redelijkheid te worden aangenomen
dat de opheffing van het publiciteitsverbod in de voormelde zone in het
bezwaarschrift van de Onderwijsinrichtingen Zusters der Christelijke Scholen
West-Brabant grondslag vindt.
X-15.282-15.283-15.284-28/34
Het voormelde bezwaarschrift heeft evenwel duidelijk geen
betrekking op het door het ontwerp-GRUP voorziene publiciteitsverbod in de
zone voor recreatie. Het door het definitief vastgestelde GRUP opgeheven
publiciteitsverbod in deze zone, inclusief de groene parking, blijkt dan ook niet
gebaseerd te zijn op of voort te vloeien uit de tijdens het openbaar onderzoek
geformuleerde bezwaren of opmerkingen.
In zoverre de tweede verwerende partij, onder verwijzing naar
“het advies van de dienst Ruimtelijke Ordening van de provincie Vlaams-Brabant
van 17.02.2011” nog opmerkt dat “het absolute verbod zoals opgenomen in de
ontwerpversie niet strookt met artikel 9 van het besluit van de Vlaamse Regering
van
16
juli
2010
tot
bepalingen
van
handelingen
waarvoor
geen
stedenbouwkundige vergunning nodig is”, dient vooreerst herhaald dat het
voormelde advies geen advies is zoals bedoeld in artikel 2.2.14, § 6, VCRO.
Verder biedt artikel 9 van het voormelde besluit van de Vlaamse regering van
16 juli 2010, dat slechts voorziet in een limitatieve opsomming van
publiciteitsinrichtingen of uithangborden voor de plaatsing waarvan een
stedenbouwkundige vergunning niet nodig is, geen afdoende rechtsgrond om aan
het bepaalde in artikel 2.2.14, § 6, VCRO voorbij te gaan.
Het vijfde middelonderdeel is in de aangegeven mate gegrond.
8.14.
Het middel is in de hiervoor aangegeven mate gegrond.
D. Vierde middel
Uiteenzetting van het middel
9.1.
De verzoekende partijen voeren in een vierde middel de
schending aan van artikel 2.2.2, § 1, VCRO.
Zij voeren aan dat met het eerste bestreden besluit het GRUP
versie mei 2012 definitief wordt vastgesteld, bestaande uit een plan met de
X-15.282-15.283-15.284-29/34
bestaande toestand, het plan met de juridische toestand, het grafisch plan, het
onteigeningsplan en de toelichtende nota met stedenbouwkundige voorschiften.
Met het tweede bestreden besluit wordt het eerste bestreden besluit slechts
goedgekeurd in zoverre dit (1) een toelichtingsnota en (2) een grafisch plan met
bijhorende stedenbouwkundige voorschriften betreft. Het tweede bestreden
besluit heeft derhalve geen goedkeuring gehecht aan (1) het plan van de
bestaande toestand en (2) het plan van de juridische toestand. De in het middel
geschonden geachte bepaling schrijft nochtans voor dat een GRUP deze plannen
dient te bevatten en dat de in deze bepaling vermelde planonderdelen van een
GRUP deel moeten uitmaken. Door een gedeelte van het GRUP, dat verplichtend
van een GRUP deel moet uitmaken, impliciet goedkeuring te onthouden, schendt
het tweede bestreden besluit de in het middel aangehaalde bepaling.
9.2.
De
verzoekende
partijen
laten
in
hun
memorie
van
wederantwoord nog gelden dat hun belang evident is, nu door de in het middel
aangehaalde onwettigheid op hun eigendom een GRUP van kracht is dat
onvolledig en dus onwettig is. De rechtszekerheid gebiedt dat een dergelijk
onwettig GRUP via een vernietiging uit het rechtsverkeer wordt verwijderd.
In zoverre de tweede verwerende partij bovendien de
onontvankelijkheid van dit middel inroept, op basis van de redenering dat de
verzoekende partijen niet aantonen dat, indien de onregelmatigheid niet zou zijn
begaan, dit aanleiding zou gegeven hebben tot een andere beslissing, repliceren
zij dat dit nochtans evident is. Indien de tweede verwerende partij de begane
onregelmatigheid niet zou hebben gepleegd, dan zou het GRUP wel tegemoet
komen aan de vereisten van de in het middel aangehaalde bepalingen, en zou het
dus een weergave van de feitelijke en juridische toestand hebben bevat, wat ter
wille van de rechtszekerheid in de in het middel aangehaalde bepaling wordt
opgelegd.
Ten gronde stellen zij dat uit het tweede bestreden besluit
duidelijk blijkt dat de tweede verwerende partij wel degelijk eerst een
opsomming geeft van de planonderdelen die haar ter goedkeuring worden
X-15.282-15.283-15.284-30/34
voorgelegd, en vervolgens niet het gehele GRUP met al zijn onderdelen, doch
expliciet slechts bepaalde onderdelen goedkeurt. Onderdelen die verplichtend van
een GRUP deel moeten uitmaken, keurt het dan weer niet goed.
9.3.
De verzoekende partijen voegen in hun laatste memorie nog toe
dat zij ontegensprekelijk belang hebben bij de vernietiging van het bestreden
GRUP, vermits daardoor de voor hen nadelige beslissing uit het rechtsverkeer
verdwijnt. Het zou deze partijen sterk lijken dat de onteigeningsrechter een
onteigeningsvordering inwilligt op basis van een GRUP waarvan vaststaat dat het
niet uit de wettelijk verplicht gestelde delen bestaat. Ten gronde betogen zij nog
dat het gegeven dat enkel het grafische plan en de erbij horende
stedenbouwkundige voorschriften verordenende kracht hebben, geen afbreuk doet
aan de vereiste dat de overige in artikel 2.2.2, § 1, VCRO opgesomde
documenten in het GRUP opgenomen moeten worden.
Beoordeling
9.4.
In
het
middel
wordt
de
schending
aangevoerd
van
artikel 2.2.2, § 1, VCRO, omdat het tweede bestreden besluit geen goedkeuring
hecht aan het plan van de bestaande toestand en het plan van de juridische
toestand.
9.5.
De tweede verwerende partij voert aan dat de verzoekende
partijen geen belang hebben bij het middel, omdat er “geen sprake [is] van enige
belangenschade”.
9.6.
Uit artikel 2.2.2, § 1, VCRO volgt dat enkel het grafische plan
dat aangeeft voor welk gebied of welke gebieden het plan van toepassing is en de
erbij horende stedenbouwkundige voorschriften, verordenende kracht hebben. De
verzoekende partijen betwisten niet dat deze documenten met verordenende
kracht deel uitmaken van het definitief vastgestelde en goedgekeurde GRUP en
derhalve niet door de aangevoerde onwettigheid zijn gevitieerd. De verzoekende
partijen hebben geen belang bij de aangevoerde onwettigheid van de onder
X-15.282-15.283-15.284-31/34
randnummer 9.4 vermelde, niet-verordenende plannen. Zoals reeds hoger gesteld
(randnummer 8.8), dienen de verzoekende partijen niet enkel een belang te
hebben bij hun beroep, maar ook bij elk middel.
Het middel is onontvankelijk.
E. Vijfde middel
Uiteenzetting van het middel
10.1.
De verzoekende partijen roepen in hun vijfde middel de
schending in van artikel 2.2.15, § 1, VCRO en van het rechtszekerheidsbeginsel
als algemeen beginsel van behoorlijk bestuur.
Zij voeren aan dat middels het eerste bestreden besluit het
GRUP definitief wordt vastgesteld, bestaande uit 1) een grafisch plan en 2) een
toelichtende nota met stedenbouwkundige voorschriften. Middels het tweede
bestreden besluit wordt dan weer goedkeuring gehecht aan het definitief
vastgestelde plan, bestaande uit 1) een toelichtingsnota en 2) een grafisch plan
met bijhorende stedenbouwkundige voorschriften. Klaarblijkelijk werd dus door
de tweede verwerende partij een versie van het GRUP goedgekeurd waarbij de
stedenbouwkundige voorschriften horen bij het grafisch plan, daar waar de eerste
verwerende partij een versie van het GRUP definitief vaststelt, waarbij de
stedenbouwkundige voorschriften bij de toelichtende nota horen. Uit de in het
middel aangehaalde bepaling volgt evenwel dat het ter goedkeuring voorgelegde
plan identiek moet zijn aan het definitief vastgestelde plan, derwijze dat later, ter
wille van de rechtszekerheid, geen discussie kan ontstaan over de versie van het
GRUP die definitief werd vastgesteld.
10.2.
De
verzoekende
partijen
laten
in
hun
memorie
van
wederantwoord nog gelden dat zij hun eigendom getroffen zien door het GRUP
en dat zij derhalve belang hebben bij het middel. Ten gronde stellen zij dat de
tweede verwerende partij bij de goedkeuring van een GRUP niet hoort voort te
X-15.282-15.283-15.284-32/34
gaan op hoe een decreet een GRUP omschrijft, maar ter wille van de
rechtszekerheid dient voort te gaan op wat haar ter goedkeuring wordt
voorgelegd. Zij diende dus een grafisch plan goed te keuren, samen met een
toelichtende nota met stedenbouwkundige voorschriften.
10.3.
De verzoekende partijen voegen in hun laatste memorie nog toe
dat het verschil in bewoordingen van de beide bestreden besluiten een concreet
element is waaruit zou kunnen blijken dat er een verschil bestaat tussen de versie
van het GRUP die definitief werd vastgesteld en de versie die werd goedgekeurd.
Het middel voldoet dan ook aan artikel 2, § 1, 3°, van het algemeen
procedurereglement en is derhalve ontvankelijk. Met betrekking tot de
gegrondheid van het middel stellen zij dat uit het verslag van het auditoraat niet
blijkt dat daarin de gegrondheid van het middel aan de hand van de inzage van
het administratief dossier werd onderzocht.
Beoordeling
10.4.
Het middel beperkt zich tot het louter poneren dat “de versie die
door de gemeenteraad definitief is vastgesteld verschilt van de versie die door de
deputatie middels het tweede bestreden besluit is goedgekeurd”. Het staat niet aan
de Raad van State om in de plaats van de verzoekende partijen het middel nader
te adstrueren en meer bepaald zelf naar een mogelijk verschil tussen het definitief
vastgestelde, respectievelijk het goedgekeurde plan op zoek te gaan.
Het middel is onontvankelijk.
BESLISSING
- De zaken A. 207.363/X-15.282, A. 207.368/X-15.283 en A. 207.369/X-15.284
worden gevoegd.
- De Raad van State vernietigt :
X-15.282-15.283-15.284-33/34
- het besluit van de gemeenteraad van de gemeente Roosdaal van 31 mei
2012 houdende de definitieve vaststelling van het ontwerp van gemeentelijk
ruimtelijk uitvoeringsplan “Pamel-Centrum – versie mei 2012”, bestaande
uit het plan bestaande toestand, het plan juridische toestand, het grafisch
plan, het onteigeningsplan en de toelichtende nota met stedenbouwkundig
voorschriften.
- het besluit van de deputatie van de provincieraad van de provincie
Vlaams-Brabant van 13 september 2012 houdende goedkeuring van het
voormelde gemeentelijk ruimtelijk uitvoeringsplan “Pamel-Centrum” te
Roosdaal.
- Dit arrest dient te worden bekendgemaakt op dezelfde wijze als het tweede
vernietigde besluit.
- De verwerende partijen worden in alle zaken verwezen in de kosten van
het beroep tot nietigverklaring, begroot op 875 euro, elk voor de helft.
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, in openbare terechtzitting van vier november
2014, door de Raad van State, Xe kamer, samengesteld uit:
Johan Lust,
kamervoorzitter,
Pierre Lefranc,
staatsraad,
Stephan De Taeye,
staatsraad,
Silvan De Clercq,
griffier.
bijgestaan door
De griffier
De voorzitter
Silvan De Clercq
Johan Lust
X-15.282-15.283-15.284-34/34