Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2019:ARR.244.789 (2019-06-13)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 244.789 van 13 juni 2019 Ruimtelijke ordening, stedenbouw, leefmilieu
en aanverwante aangelegenheden - Milieuvergunningen Beslissing : Vernietiging
Verwerping bekendmaking
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VIIe KAMER
ARREST
nr. 244.789 van 13 juni 2019
in de zaken I. A. 216.363/VII-39.439
II. A. 218.193/VII-39.588
III. A. 221.414/VII-39.910.
In zake :
- Wilfried VERLOOY
- Ann VAN ROY
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Johan Verstraeten
kantoor houdend te 3000 Leuven
Vaartstraat 68-70
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de DEPUTATIE VAN DE PROVINCIERAAD
VAN VLAAMS-BRABANT
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Karel Van Alsenoy
kantoor houdend te 1000 Brussel
Antoine Dansaertstraat 92
bij wie woonplaats wordt gekozen
Tussenkomende partij :
de NV ETABLISSEMENTS MALICE
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Nicolas Houssiau
kantoor houdend te 1180 Brussel
Vossendreef 6, bus 3
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van de beroepen
Het beroep in de zaak sub I, ingesteld op 6 juli 2015, strekt tot de
nietigverklaring van het besluit van de deputatie van de provincieraad van
Vlaams-Brabant van 30 april 2015 waarbij het bestuurlijk beroep van
Wilfried Verlooy en Ann Van Roy tegen de beslissing van het college van
VII-39.439 & VII-39.588 & VII-39.910-1/15
‡BDGTJBFFB-BDHICEV‡
burgemeester en schepenen van de gemeente Grimbergen van 8 december 2014,
houdende het verlenen aan de NV Etablissements Malice van de milieuvergunning
voor het exploiteren van een “aannemersbedrijf”, gelegen aan de Gerselarendries
52 te Grimbergen, slechts gedeeltelijk wordt ingewilligd.
Het beroep in de zaak sub II, ingesteld op 25 januari 2016, strekt
tot de nietigverklaring van het besluit van de deputatie van de provincieraad van
Vlaams-Brabant van 12 november 2015 waarbij de termijn van de
proefvergunning, verleend met het in de zaak sub I bestreden besluit, met één jaar
wordt verlengd.
Het beroep in de zaak sub III, ingesteld op 6 februari 2017, strekt
tot de nietigverklaring van het besluit van de deputatie van de provincieraad van
Vlaams-Brabant van 24 november 2016 houdende het verlenen aan de
NV Etablissements Malice van de milieuvergunning voor het exploiteren van de
inrichting, gelegen aan de Gerselarendries 52 te Grimbergen, voor een termijn van
20 jaar.
II. Verloop van de rechtsplegingen
Bij arrest nr. 232.889 van 12 november 2015 is de vordering tot
schorsing van de tenuitvoerlegging van de bestreden beslissing in de zaak sub I
verworpen.
Bij arrest nr. 237.950 van 20 april 2017 zijn de zaken sub I, II en
III gevoegd en is het debat in de zaken sub I en II heropend.
De verwerende partij heeft in de zaak sub III een memorie van
antwoord ingediend en de verzoekende partijen hebben in deze zaak een memorie
van wederantwoord ingediend.
VII-39.439 & VII-39.588 & VII-39.910-2/15
‡BDGTJBFFB-BDHICEV‡
De tussenkomende partij heeft in de zaak sub III een
verzoekschrift tot tussenkomst ingediend. De tussenkomst is toegestaan bij
beschikking van 22 maart 2017. De tussenkomende partij heeft in deze zaak een
memorie ingediend.
Eerste auditeur Ronny Vercruyssen heeft een verslag opgesteld.
De verzoekende partijen hebben een verzoek tot voortzetting
van het geding en een laatste memorie ingediend. De verwerende partij en de
tussenkomende partij hebben een laatste memorie ingediend.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 14 maart 2019.
Staatsraad Patricia De Somere heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Simon Claes, die loco advocaat Johan Verstraeten
verschijnt voor de verzoekende partijen, advocaat Karel Van Alsenoy, die
verschijnt voor de verwerende partij, en advocaat Philippe Vande Casteele, die
loco advocaat Nicolas Houssiau verschijnt voor de tussenkomende partij, zijn
gehoord.
Eerste auditeur-afdelingshoofd Peter Provoost heeft een met dit
arrest andersluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
VII-39.439 & VII-39.588 & VII-39.910-3/15
‡BDGTJBFFB-BDHICEV‡
III. Feiten
3.1.
Op 10 september 2014 dient de tussenkomende partij bij het
college van burgemeester en schepenen van de gemeente Grimbergen een
milieuvergunningsaanvraag in voor het exploiteren van een inrichting aan de
Gerselarendries 52 te Grimbergen, omvattende:
- de opslag en sortering van 800 m³ steenpuin, 800 m³ betonpuin en 990 m³
uitgegraven grond;
- de opslag en sortering van 90 ton niet gevaarlijke afvalstoffen;
- de opslag en mechanische behandeling van 990 m³ uitgegraven grond;
- garages,
parkeerplaatsen
en
herstellingswerkplaatsen
voor
maximaal
5 motorvoertuigen;
- een inrichting voor het fysisch behandelen van gassen, met een totale drijfkracht
van 12 kW;
- een opslagplaats voor samengeperste, vloeibaar gemaakte of in oplossing
gehouden gassen van 800 liter;
- de opslag van 2.900 liter stookolie in een bovengrondse opslagtank;
- een brandstofverdeelinstallatie voor motorvoertuigen met 1 verdeelslang;
- een inrichting voor het mechanisch behandelen van metalen en vervaardigen van
voorwerpen uit metaal met een drijfkracht van 30,6 kW.
3.2.
De geplande inrichting is volgens het geldende gewestplan
Halle-Vilvoorde-Asse gelegen in industriegebied. Overeenkomstig het Bijzonder
Plan van Aanleg (hierna: BPA) “Verbrande Brug” is het betrokken perceel
bestemd voor “wonen en werken”.
De verzoekende partijen zijn eigenaars en bewoners van een
woning gelegen aan de Gerselarendries 100/2 te Grimbergen. Hun perceel grenst
aan het perceel waarop de milieuvergunningsaanvraag betrekking heeft.
3.3.
Bij besluit van 8 december 2014 verleent het college van
burgemeester en schepenen van de gemeente Grimbergen de gevraagde
VII-39.439 & VII-39.588 & VII-39.910-4/15
‡BDGTJBFFB-BDHICEV‡
milieuvergunning gedeeltelijk voor een termijn van 1 jaar op proef. Een aantal
aangevraagde indelingsrubrieken wordt ambtshalve gewijzigd. Tegelijk worden
aan de vergunning een reeks bijzondere voorwaarden verbonden.
3.4.
Tegen deze beslissing stellen de verzoekende partijen bij de
deputatie van de provincieraad van Vlaams-Brabant beroep in.
3.5.
Met een besluit van 30 april 2015 beslist de deputatie van de
provincieraad van Vlaams-Brabant om het beroep slechts gedeeltelijk in te
willigen, en de verleende vergunning op proef voor één jaar te bevestigen.
Dit
is
de
bestreden
beslissing
in
de
zaak
sub
I
(A. 216.363/VII-39.439).
3.6.
Na de nodige adviezen te hebben ingewonnen, beslist de
deputatie van de provincieraad van Vlaams-Brabant op 12 november 2015 de
vergunning op proef met één jaar te verlengen.
Dit
is
de
bestreden
beslissing
in
de
zaak
sub
II
(A. 218.193/VII-39.588).
3.7.
Na opnieuw de nodige adviezen te hebben ingewonnen, verleent
de deputatie van de provincieraad van Vlaams-Brabant op 24 november 2016 de
milieuvergunning voor een termijn van 20 jaar te rekenen vanaf de eerste
beslissingsdatum van de proefvergunning op 8 december 2014.
Het betreft de bestreden beslissing in de zaak sub III
(A. 221.414/VII-39.910), gemotiveerd als volgt:
“Evaluatie en verslag van het onderzoek
De inrichting ligt volgens het gewestplan Halle-Vilvoorde-Asse (KB van
07.03.1977) in een industriegebied en in een zone voor industrie (zone D3)
van het BPA nr. 36 „Verbrande Brug‟ (bedrijvenzone langs Zeekanaal),
goedgekeurd bij MB d.d. 22.03.1995:
VII-39.439 & VII-39.588 & VII-39.910-5/15
‡BDGTJBFFB-BDHICEV‡
Volgende bestemmingen of een combinatie van deze bestemmingen zijn
toegelaten: wonen, handel, horeca, kantoren, openbaar nut, diensten en
ambachtelijke bedrijven. Bedrijven ingedeeld in klasse I volgens de
indelingslijst van Vlarem I en inrichtingen die abnormaal hoge rook-, reuk-,
lawaai-, verkeers-, of andere hinder teweegbrengen zijn niet toegelaten.
Op 14.06.2010 werd voor deze site een stedenbouwkundige vergunning
(BA/50/10) verleend voor het verbouwen van een bestaande opslagplaats,
uitbreiding vooraan kantoren met 2 appartementen, uitbreiding achteraan
opslagplaats met laadkades met toegangshelling. De industriële bestemming
van het terrein is dus sinds 2010 gekend.
Malice is een aannemersbedrijf dat renovatiewerken uitvoert, voornamelijk
op het grondgebied Brussel. Op de locatie in Grimbergen is er een afdeling
metaalconstructie waarin kleinere metalen elementen zoals trappen,
leuningen, kaders, en afsluitingen worden samengesteld. Op de site is er ook
een kleinschalige containerdienst aanwezig, apart van de metaalconstructie
voor de opslag en sortering van werfeigen afvalstoffen: inerte afvalstoffen,
papier en karton, PVC, hout, gyproc, glas. De afvalstoffen zijn enkel van eigen
werven afkomstig omdat er gebrek aan opslagruimte is voor containers bij de
werven in de binnenstad van Brussel.
Op plaatsbezoek van 12.09.2016 werden door AMV volgende
vaststellingen gedaan:
- er werden geen storende geluiden van de metaalbewerkingsoperaties
waargenomen buiten de muren van de werkhal. Alle deuren, alsook de
toegangspoort werden gesloten gehouden;
- er waren geen buitenactiviteiten;
- er was geen aan- noch afvoer van afvalstoffen, noch andere
transportbewegingen;
- in de loods achteraan het bedrijf gebeurden sorteerwerkzaamheden d.m.v.
één wiellader. Deze loods is voorzien van een rolpoort die bij luidruchtige
werkzaamheden gesloten kan worden;
- buiten de loods stonden een drietal afvalcontainers, waarvan één gevuld met
uitgesorteerd bedrijfseigen afval van breekwerven klaar voor het afvoeren;
- het inert puin dat tegen de keermuur gebracht werd, overtrof de hoogte van
deze muur geenszins en de maximale hoogte werd gerespecteerd;
- er waren geen breek-, noch zeefactiviteiten;
- er is een groenscherm met streekeigen beplanting aangebracht;
- er was geen stofhinder en het terrein gaf een propere indruk.
De toezichthouder van de afdeling Milieu-inspectie voerde controles bij
Malice uit op 10 december 2015, 20 april 2016, 3 augustus 2016 en
8 september 2016. Ook bij deze plaatsbezoeken werd de naleving van de
vergunningsvoorwaarden gecontroleerd.
Tijdens 2 bezoeken werd opgemerkt dat de rolpoort en de toegangsdeuren tot
de bedrijfshal metaalbewerking niet volledig gesloten waren. Nochtans is er
echter duidelijk voor de werknemers aangeplakt dat de betreffende poort en
toegangsdeuren altijd gesloten moeten worden. Deze werden ook op
eenvoudig verzoek van de toezichthouder door een werknemer gesloten. De
exploitant moet er wel verder over waken dat de gegeven instructies door alle
werknemers worden nageleefd.
VII-39.439 & VII-39.588 & VII-39.910-6/15
‡BDGTJBFFB-BDHICEV‡
De afvalsortering gebeurt gescheiden, in het achterste deel van een loods.
Deze wordt inmiddels afgesloten met een nieuw geplaatste rolpoort. Tijdens
elke controle van afdeling milieu-inspectie was deze poort gesloten en geen
geluidshinder voor de buurt vast te stellen. De afvalfracties vermeld in
art. 4.3.2 van het Vlarema worden naar behoren uitgesorteerd. Buiten de loods
staan naast enkele lege afvalcontainers nog een aantal met afvalstoffen
gevulde containers. De uitgesorteerde afvalstoffen worden regelmatig
afgevoerd.
Afvalstoffen worden niet opgeslagen met een stapelhoogte van meer dan
4 meter. Bij de controles werd telkens maar een beperkte opslag van puin en
grond aangetroffen. De locatie waar de afvalstoffen buiten de loods worden
opgeslagen is nu volledig voorzien van een betonnen vloer.
Bij geen enkele van de controles was een (mobiele) breekinstallatie aanwezig
op het terrein. Ook zeefactiviteiten vonden er niet plaats.
In het advies van milieuinspectie van 2015 werd gesteld dat er voor een
reliëfwijziging achteraan het terrein granulaten werden gebruikt die niet
voldeden aan de bepalingen van het eenheidsreglement. Hieraan werd
integraal verholpen. Er werd vastgesteld dat het steenpuin op een ordentelijke
manier verwijderd werd. Het terrein gaf een heel verzorgde indruk.
De uitgevoerde activiteiten gaven geen aanleiding tot stofhinder voor de
omgeving.
Het opgelegde groenscherm werd aangeplant en de gevraagde afsluiting
geplaatst.
Het werkplan voor de afvalverwerkende activiteiten werd door de exploitant
ter beoordeling bezorgd aan de gemeente Grimbergen.
De cel leefmilieu van de gemeente bracht tevens een onaangekondigd
plaatsbezoek uit en kon geen overtredingen vaststellen. Een werkplan en een
brandweerverslag zijn ter beschikking van de gemeente. In het advies van het
college wordt vermeld dat in vergelijking met vorig jaar aan alle opgelegde
bijzondere voorwaarden wordt voldaan.
Globaal kan gesteld worden dat de risico‟s voor de externe veiligheid, de
hinder, de effecten op het leefmilieu, op de wateren, op de waterhuishouding
in de omgeving, op de natuur, en op de mens buiten de inrichting veroorzaakt
door de gevraagde exploitatie bij naleving van de opgelegde
exploitatievoorwaarden tot een aanvaardbaar niveau kunnen worden beperkt”.
IV. Ontvankelijkheid van de beroepen in de zaken sub I en II
Exceptie - ambtshalve
Bij besluit van 24 november 2016 verleent de deputatie van de
provincieraad van Vlaams-Brabant aan de tussenkomende partij een definitieve
milieuvergunning voor een termijn van 20 jaar, die een aanvang neemt vanaf de
eerste beslissingsdatum van de proefvergunning op 8 december 2014.
VII-39.439 & VII-39.588 & VII-39.910-7/15
‡BDGTJBFFB-BDHICEV‡
Gelet op deze aanvangstermijn wordt vastgesteld dat de twee
opeenvolgende proefvergunningen zijn opgegaan in deze milieuvergunning van
24 november 2016, zodat het belang bij het bestrijden van de voorgaande
proefvergunningen is verloren gegaan.
Uit het hiernavolgend onderzoek ten gronde van het beroep in de
zaak sub III blijkt bovendien dat voornoemd besluit van de deputatie van de
provincieraad van Vlaams-Brabant van 24 november 2016 dient te worden
vernietigd. Met de nietigverklaring van de definitieve milieuvergunning moeten de
voorgaande proefvergunningen worden geacht mee te zijn vernietigd.
De beroepen in de zaken sub I en II zijn niet ontvankelijk.
V. Onderzoek ten gronde van het beroep in de zaak sub III
Eerste onderdeel van het eerste middel
Standpunt van de partijen
In een eerste middel voeren de verzoekende partijen de
schending aan van artikel 17, eerste lid, en artikel 18 van het decreet van 28 juni
1985 betreffende de milieuvergunning (hierna: milieuvergunningsdecreet), artikel
21, § 2, 1° en 2°, en 25, 2°, van het besluit van de Vlaamse regering van 6 februari
1991 houdende vaststelling van het Vlaams reglement betreffende de
milieuvergunning (hierna: Vlarem I), artikel 4.3.1, §§1 en 2, van de Vlaamse
Codex Ruimtelijke Ordening, het BPA nr. 36 “Verbrande Brug”, goedgekeurd bij
ministerieel besluit van 22 maart 1995, de wet van 29 juli 1991 betreffende de
uitdrukkelijke motivering van de bestuurshandelingen (hierna: motiveringswet),
en de beginselen van behoorlijk bestuur, met name het motiveringsbeginsel, het
zorgvuldigheidsbeginsel en het redelijkheidsbeginsel.
VII-39.439 & VII-39.588 & VII-39.910-8/15
‡BDGTJBFFB-BDHICEV‡
De verzoekende partijen betogen dat een beslissing over een
milieuvergunningsaanvraag niet alleen op haar milieuhygiënische, doch ook op
haar stedenbouwkundige verenigbaarheid dient te worden beoordeeld, wat
impliceert dat de verenigbaarheid met de gewestplanbestemming en de
verenigbaarheid met de goede plaatselijke ruimtelijke ordening eveneens wordt
beoordeeld.
In een eerste onderdeel wijzen de verzoekende partijen erop dat
uit de bestreden beslissing en uit het gevoerde onderzoek zou moeten blijken dat de
verwerende partij de overeenstemming met het van toepassing zijnde BPA terdege
heeft onderzocht en dat zij in alle redelijkheid heeft kunnen besluiten dat de
aangevraagde inrichting toelaatbaar is, omdat de uitbating de limieten, zoals
omschreven in het BPA, niet te buiten gaat.
De verzoekende partijen betogen onder meer dat de betrokken
inrichting is gelegen in “zone D3” van het BPA “Verbrande Brug”, dit is een
“gemengde zone wonen en werken”, terwijl in de bestreden beslissing op geen
enkel moment naar die bestemming wordt verwezen. De bestreden beslissing
baseert zich aldus op een foutieve juridische situatie en is dan ook onmogelijk
afdoende en draagkrachtig gemotiveerd, waardoor zij de formele- en
materiëlemotiveringsplicht schendt. Tevens werd de verplichting om op een
zorgvuldige
wijze
een
stedenbouwkundige
toets
van
de
milieuvergunningsaanvraag uit te voeren, geschonden, nu deze toets manifest
onvolledig en onzorgvuldig werd uitgevoerd.
De verwerende partij repliceert dat de argumentatie dat de
uitbating onverenigbaar zou zijn met het BPA reeds uitvoerig aan bod kwam bij de
behandeling in eerste aanleg en tijdens de beroepsprocedure. Er kan worden
verwezen naar de bespreking van de bezwaren in de beslissing van het college van
burgemeester en schepenen, waarin wordt gesteld dat volgens de geldende
BPA-voorschriften klasse 1-bedrijven niet zijn toegelaten en de aangevraagde
hoeveelheden dan ook dienen te worden teruggebracht tot aanvaardbare
VII-39.439 & VII-39.588 & VII-39.910-9/15
‡BDGTJBFFB-BDHICEV‡
hoeveelheden voor een klasse 2-bedrijf. Na een voorstel van de exploitant om
rubriek 2.2.1.a te verlagen, volgde nog het advies van de Openbare Vlaamse
Afvalstoffenmaatschappij en de ambtshalve aanpassing van de rubrieken. De
verwerende partij citeert de overwegingen van het toen bestreden besluit. Zij
betoogt vervolgens dat de inrichting (en ook de woning van de verzoekende
partijen) volgens het gewestplan “wel degelijk in een industriegebied [ligt] (zie
trouwens ook paars ingekleurde situering in het verzoekschrift van verzoekers)”.
Dit gaf volgens de verwerende partij in het advies van LNE aanleiding om
bovendien nog te vermelden dat uit de RWO-GIS kaart blijkt dat geen overdruk is
gebeurd van de gemengde bestemming “wonen en werken” conform het BPA
nr. 36 tegenover het gewestplan waaruit kan worden afgeleid dat de hoofdfunctie
“industrie” is van de zone waar zowel het bedrijf als de beroeper zich situeren, mits
inachtname van de stedenbouwkundige voorschriften zoals deze bepaald zijn in
genoemd BPA. Deze verwijzing in het advies van LNE en het bestreden besluit
“naar een „zone voor industrie D3‟, wordt -naast de kwestie- bekritiseerd door
verzoekende partijen nu het hier alleszins géén woonzone is doch […] de
voorschriften van deze zone D3 (waarin ook wonen voorzien is) worden
weergegeven (en bij de bespreking betrokken)”.
De tussenkomende partij zet in haar memorie uiteen dat het BPA
“Verbrande Brug” buiten toepassing moet worden gelaten wegens strijdigheid met
het gewestplan. De overeenstemming met de bestemming van het gewestplan moet
anders worden beoordeeld, omdat er geen rekening mag worden gehouden met de
onwettige BPA (her)bestemming: “wonen, handel, horeca, kantoren, openbaar nut,
diensten”. Gelet op het buiten toepassing laten van het BPA en het ten volle laten
gelden van de gewestplanbestemming, industriegebied, is de bestreden beslissing
noch onredelijk, noch onzorgvuldig.
Wat
de
schending
van
de
decretale
en
wettelijke
formelemotiveringsplicht betreft, neemt het loutere feit dat de verzoekende
partijen het niet eens zijn met de motivering van de bestreden beslissing, niet weg
VII-39.439 & VII-39.588 & VII-39.910-10/15
‡BDGTJBFFB-BDHICEV‡
dat is voldaan aan de vereisten ter zake. De gegeven motivering is voldoende
concreet.
In haar laatste memorie stelt de verwerende partij, verwijzend
naar het auditoraatsverslag, dat de bestreden beslissing wel degelijk van de juiste
planbestemming is uitgegaan.
De tussenkomende partij herhaalt in haar laatste memorie dat de
toepassing van het onwettige BPA moet worden geweerd, en er sprake is van
“industriegebied” in het gewestplan, en niets anders.
Beoordeling
Artikel 21, § 2, 2°, van Vlarem I bepaalt dat de adviezen van het
departement Ruimtelijke Ordening, Woonbeleid en Onroerend Erfgoed, het
college van burgemeester en schepenen, de gemeentelijke of provinciale
stedenbouwkundige ambtenaar, onder meer “een gemotiveerde beoordeling van de
verenigbaarheid van de inrichting waarvoor een vergunning wordt gevraagd met
de omgeving en de goede plaatselijke ruimtelijke ordening” moet bevatten.
Luidens artikel 25, 2°, van Vlarem I dient ook het advies van de Provinciale
Milieuvergunningscommissie (hierna: PMVC) een dergelijke beoordeling te
bevatten.
Deze bepalingen vereisen een afdoende stedenbouwkundige
toetsing van de milieuvergunningsaanvraag die moet worden onderscheiden van
de beoordeling van de vergunningsaanvraag uit milieuhygiënisch oogpunt.
Motieven in een vergunningsbeslissing die betrekking hebben op de
milieuhygiënische aanvaardbaarheid van de inrichting, tonen niet zonder meer aan
dat de inrichting ook uit stedenbouwkundig oogpunt verenigbaar is met de
stedenbouwkundige bestemmingsvoorschriften, en met de omgeving en de goede
plaatselijke
ruimtelijke
ordening.
De
beslissing
over
de
VII-39.439 & VII-39.588 & VII-39.910-11/15
‡BDGTJBFFB-BDHICEV‡
milieuvergunningsaanvraag dient in een eigen redengeving aan te geven waarom
zulks het geval is.
Overeenkomstig de vereisten van de artikelen 2 en 3 van de
motiveringswet moet de gegeven motivering afdoende zijn. Het afdoende karakter
van de motivering betekent dat de motivering pertinent moet zijn, dit wil zeggen
dat ze duidelijk met de beslissing te maken moet hebben, en dat ze draagkrachtig
moet zijn, dit wil zeggen dat de aangehaalde redenen moeten volstaan om de
beslissing te dragen.
Uit de formele motieven zoals weergegeven sub 3.7 blijkt dat de
bestreden beslissing er zich, wat betreft de overeenstemming met de
bestemmingsvoorschriften van het gewestplan en van het BPA, toe beperkt deze
voorschriften te beschrijven, zonder een beoordeling te maken. De bestreden
beslissing bevat niet de minste aanwijzing van de motieven die de verwerende
partij
ertoe
gebracht
hebben
de
inrichting
als
verenigbaar
met
de
bestemmingsvoorschriften te beschouwen. De loutere verwijzing naar een
stedenbouwkundige vergunning “voor het verbouwen van een bestaande
opslagplaats, uitbreiding vooraan kantoren met 2 appartementen, uitbreiding
achteraan opslagplaats met laadkades met toegangshelling” kan -daargelaten de
vraag of deze stedenbouwkundige vergunning betrekking heeft op de exploitatie
van de inrichting als dusdanig- dit gebrek niet goedmaken, evenmin als de
overweging dat de industriële bestemming van het terrein als gevolg daarvan sinds
2010 dus “gekend” is.
Naast voornoemde overwegingen wordt in de bestreden
beslissing alsdan een omschrijving wordt gegeven van de activiteiten van de
inrichting, van de vaststellingen gedaan door de afdeling Milieuvergunningen op
12 september 2016 en van de verschillende controles uitgevoerd door de
toezichthouder van de afdeling Milieu-inspectie, alsook wordt verwezen naar het
plaatsbezoek van de cel leefmilieu van de gemeente waaruit blijkt dat aan alle
opgelegde bijzondere voorwaarden van de vergunning op proef wordt voldaan.
VII-39.439 & VII-39.588 & VII-39.910-12/15
‡BDGTJBFFB-BDHICEV‡
Geconcludeerd wordt dat de risico‟s voor hinder bij naleving van de opgelegde
exploitatievoorwaarden tot een aanvaardbaar niveau kunnen worden beperkt.
Deze
overwegingen
betreffen
de
milieuhygiënische
aanvaardbaarheid van de inrichting, terwijl de bestreden beslissing daarentegen de
vraag naar de verenigbaarheid van de milieuvergunningsaanvraag met de
gewestplanbestemming en het BPA gewoon open heeft gelaten.
Waar de verwerende partij in haar memorie van antwoord
verwijst naar de “bespreking van de bezwaren in de beslissing van het CBS” en
bevestigt dat de inrichting volgens het gewestplan gelegen is in industriegebied,
met verwijzing naar de motivering dienaangaande in “het verslag van de LNE
(adm. dossier stuk 7)” (d.i. van 23 februari 2015), blijkt dat deze motiveringen niet
zijn opgenomen in de bestreden beslissing, en bijgevolg niet dienstig zijn. Waar de
tussenkomende partij argumenteert dat het BPA “Verbrande Brug” buiten
toepassing moet worden gelaten -terwijl de bestreden beslissing er uitdrukkelijk
naar verwijst- verstrekt zij eveneens een a posteriori-motivering, dat het
motiveringsgebrek niet vermag goed te maken.
Het gebrek aan motivering wat de stedenbouwkundige
verenigbaarheid betreft, klemt te dezen des te meer nu de verzoekende partijen in
de voorafgaande procedures, in het bijzonder in hun verweernota van 26 oktober
2016 voorafgaand aan de zitting van de PMVC op dezelfde dag, uitdrukkelijk op
deze stedenbouwkundige toets en de onverenigbaarheid van de aangevraagde
vergunning met de bestemming van het BPA hebben gewezen.
Het eerste onderdeel van het eerste middel is gegrond.
VII-39.439 & VII-39.588 & VII-39.910-13/15
‡BDGTJBFFB-BDHICEV‡
BESLISSING
-
De Raad van State verwerpt de beroepen in de zaken sub I en II.
-
De Raad van State vernietigt het besluit van de deputatie van de
provincieraad van Vlaams-Brabant van 24 november 2016 houdende het
verlenen aan de NV Etablissements Malice van de milieuvergunning voor het
exploiteren van de inrichting, gelegen aan de Gerselarendries 52 te
Grimbergen, voor een termijn van 20 jaar.
-
Dit arrest dient bij uittreksel te worden bekendgemaakt op dezelfde wijze
als het vernietigde besluit.
-
Het Vlaamse Gewest wordt verwezen in de kosten van de vordering tot
schorsing in de zaak sub I en van de drie gevoegde beroepen tot
nietigverklaring, begroot op
een
rolrecht van
1.600 euro
en
een
rechtsplegingsvergoeding van 2.240 euro verschuldigd aan de verzoekende
partijen.
De tussenkomende partij wordt verwezen in de kosten van de tussenkomsten,
begroot op 450 euro.
VII-39.439 & VII-39.588 & VII-39.910-14/15
‡BDGTJBFFB-BDHICEV‡
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, in openbare terechtzitting van dertien
juni tweeduizend negentien, door de Raad van State, VIIe kamer, samengesteld uit:
Eric Brewaeys,
kamervoorzitter,
Pierre Lefranc,
staatsraad,
Patricia De Somere,
staatsraad,
bijgestaan door
Elisabeth Impens,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Elisabeth Impens
Eric Brewaeys
VII-39.439 & VII-39.588 & VII-39.910-15/15
‡BDGTJBFFB-BDHICEV‡