Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.658 (2024-01-31)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 258.658 van 31 januari 2024 Openbaar ambt - Federaal openbaar
ambt - Aanwerving en loopbaan Beslissing : Verwerping
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
IXe KAMER
ARREST
nr. 258.658 van 31 januari 2024
in de zaak A. 237.160/IX-10.100
In zake :
Pieter DE BIE
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Joris Claes
kantoor houdend te 2000 Antwerpen
Graaf van Hoornestraat 51
bij wie woonplaats wordt gekozen
eveneens bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Stijn Verbist
kantoor houdend te 3550 Heusden-Zolder
Paquaylaan 184
eveneens bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Noa Michiels
kantoor houdend te 2560 Kessel
Torenvenstraat 16
tegen :
het RIJKSINSTITUUT VOOR ZIEKTE- EN
INVALIDITEITSVERZEKERING (RIZIV)
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Koen Clonen en Flora Wauters
kantoor houdend te 2610 Antwerpen
Sneeuwbeslaan 14
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van het beroep
Het beroep, ingesteld op 2 september 2022, strekt tot de
nietigverklaring van de beslissing van de administrateur-generaal van het
Rijksinstituut voor Ziekte- en Invaliditeitsverzekering (RIZIV) van 1 juli 2022
waarbij aan Pieter De Bie voor de evaluatiecyclus 2021 de vermelding ‘te
verbeteren’ wordt toegekend.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.658
IX-10.100-1/23
II. Verloop van de rechtspleging
De verwerende partij heeft een memorie van antwoord
ingediend en de verzoekende partij heeft een memorie van wederantwoord
ingediend.
Eerste auditeur Rita Van Den Eeckhout heeft een verslag
opgesteld.
De verzoekende partij en de verwerende partij hebben een
laatste memorie ingediend.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 15 januari 2024.
Staatsraad Jim Deridder heeft verslag uitgebracht.
De verzoekende partij, advocaat Joris Claes, die verschijnt voor
de verzoekende partij en advocaat Flora Wauters, die verschijnt voor de
verwerende partij, zijn gehoord.
Eerste auditeur Alexander Van Steenberge heeft een met dit
arrest eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3.1.
Verzoeker is tot mei 2023 tewerkgesteld als A2 expert-jurist
FMO (Fonds voor de Medische Ongevallen) bij het RIZIV. Zijn werk bestaat
vooral uit het schrijven van adviezen, het opstellen van schadeberekeningen en het
verrichten van allerhande administratieve taken.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.658
IX-10.100-2/23
3.2.
Binnen het raam van de evaluatiecyclus 2021 vindt op 12 januari
2021 het planningsgesprek plaats tussen verzoeker en zijn leidinggevende. Daarbij
worden voor verzoeker onder meer vijf prestatiedoelstellingen vooropgesteld: (i)
naleven van de termijnen en richtlijnen (fase 2), (ii) opstellen van adviezen, (iii)
naleven van de termijnen en richtlijnen (fase 3), (iv) vergoedingsvoorstellen
opstellen in overeenstemming met de richtlijnen en (v) herlezen van de
vergoedingsvoorstellen.
Het verslag van dit planningsgesprek wordt door verzoeker en
door zijn leidinggevende ondertekend. Zowel verzoeker als zijn leidinggevende
noteren hierbij een aantal bemerkingen.
3.3.
Op 7 juni 2021 vindt een functioneringsgesprek plaats tussen
verzoeker en zijn leidinggevende. Ook dit verslag geeft aanleiding tot
opmerkingen van verzoeker en replieken van de leidinggevende.
3.4.
Op 1 februari 2022 vindt tussen verzoeker en zijn leidinggevende
het evaluatiegesprek voor de evaluatiecyclus 2021 plaats (periode 1 januari tot
31 december
2021),
waarbij
de
eindvermelding
‘onvoldoende’
wordt
vooropgesteld. Daarin stelt de leidinggevende over verzoekers ‘algemene
functionering’ het volgende:
“Ik stel vast dat je niet erg gemotiveerd was en je organisatie was echt niet
optimaal, wat een grote invloed had op jouw werk.
Ik stel vast dat je onvoldoende inspanning hebt gedaan om jouw
belangrijkste
prestatiedoelstellingen
met
betrekking
tot
de
adviezen/schadeberekeningen te bereiken, ondanks mijn voortdurende
steun/hulp en dat bijgevolg de resultaten ook niet zijn wat ik ervan
verwacht. Een A2 jurist wordt verondersteld een voorbeeld te zijn, maar dat
is niet het geval voor je[,] wat invloed heeft op het team.
De resultaten van dit jaar zijn echt onvoldoende. Je hebt minder adviezen
en schadeberekeningen geschreven dan het gemiddelde van de
Nederlandstalige juristen A2. [J]e hebt zeer [weinig] schadeberekeningen
opgesteld. Het aantal voorstellen tot vergoeding dat je hebt opgesteld,
compenseert dus niet het lage aantal adviezen dat je hebt geschreven.
Je hebt veel moeite om deadlines te halen door een suboptimale
organisatie[.]
Je bent een jurist met alle capaciteiten. Het is een kwestie van motivatie en
wil. [J]e hebt motivatie gevonden voor de opleiding van de juristen Task
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.658
IX-10.100-3/23
Force. [J]e bent bereid jouw kennis en ervaring te delen met nieuwe
juristen, wat positief is maar onvoldoende.
[Je] moet je vermannen in 2022, de motivatie vinden en stappen
ondernemen om je organisatie te verbeteren.
Ik ben bereid [je weer] te helpen.”
3.5.
Op 15 februari 2022 tekent verzoeker beroep aan tegen de hem
toegekende eindvermelding ‘onvoldoende’. Op 11 mei 2022 dient hij een nota in.
3.6.
De interparastatale beroepscommissie inzake evaluatie (hierna:
de beroepscommissie) behandelt dit beroep op 19 mei 2022. Na verzoeker te
hebben gehoord en na beraadslaging, adviseert zij om de eindvermelding te
wijzigen van ‘onvoldoende’ naar ‘te verbeteren’. Het advies daarbij luidt:
“Na beraadslaging en bij 4 stemmen tegen 2 is de commissie
overeengekomen om de vermelding ‘onvoldoende’ die door de
administratie aan betrokkene werd toegekend, niet te weerhouden.
De leden zijn daarna in antwoord op de tweede vraag, om aan betrokkene
de vermelding ‘te verbeteren’ toe te kennen, bij 3 stemmen tegen 3 (waarbij
de stem van de voorzitter doorslaggevend is) overeengekomen om aan
betrokkene de vermelding ‘te verbeteren’ toe te kennen.
Dit wordt gemotiveerd door het feit dat de commissie na het doornemen
van de stukken van het dossier en het horen van de betrokken partijen, een
analyse gemaakt heeft van de mate waarin [verzoeker] de doelstellingen
bereikt heeft die werden vastgelegd in het planningsgesprek van 12 januari
2021. In het koninklijk besluit van 24 september 2013 betreffende de
evaluatie, worden de criteria vermeld die van toepassing zijn bij het
toekennen van de eindvermelding ‘onvoldoende’.
Wanneer we deze criteria vergelijken met het evaluatiedossier van
betrokkene
kunnen
we
vaststellen
dat
hij
zowel
de
ontwikkelingsdoelstellingen als de doelstellingen inzake ‘beschikbaarheid
voor de gebruikers van de dienst’ en de ‘bijdrage aan de teamprestaties’
behaald heeft.
Uit een vergelijking met de prestatiedoelstellingen blijkt dat betrokkene
meer dan 50% (50-70%) van deze doelstellingen behaald heeft, nl. er zijn 6
behaalde, 4 gedeeltelijk behaalde en 4 niet-behaalde indicatoren wat
overeenkomt met de eindvermelding ‘te verbeteren’.
De prestatiedoelstellingen bestaan uit 3 grote componenten, met name de
kwantiteit, de kwaliteit en de termijnen die moeten gerespecteerd worden.
De kwantiteit evenals de termijnen vormden een probleem bij het
functioneren van [verzoeker] en werden veroorzaakt door een gebrek aan
organisatorische vaardigheden. Betrokkene erkent ook dat dit een werkpunt
vormt maar dit werd niet opgenomen in zijn ontwikkelingsdoelstellingen,
hoewel zijn evaluator hem maandelijks van nabij opvolgde. [Verzoeker]
heeft ook zelf geen initiatief tot ontwikkeling van dit werkpunt
ondernomen.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.658
IX-10.100-4/23
Met dit advies wil de commissie benadrukken dat betrokkene nieuwe
kansen krijgt om zijn competenties te ontwikkelen dankzij de verderzetting
van de intensieve opvolging en begeleiding door zijn evaluator. De
commissie vraagt [verzoeker] dan ook deze kansen met beide handen te
grijpen en zijn blik op de toekomst te richten. Immers, de commissie is van
oordeel dat een attaché A2 een dergelijke intensieve maandelijkse
opvolging niet nodig zou moeten hebben.
Tevens wil de commissie [verzoeker] erop wijzen dat een evaluatieperiode
wel degelijk een volledig jaar beslaat en dat bijgevolg de prestaties van de
geëvalueerde gedurende het volledige jaar in rekening worden genomen.
Ten slotte stelt de commissie voor dat de nodige gesprekken tussen
[verzoeker] en zijn evaluator gevoerd worden die moeten leiden tot een
duidelijke overeenstemming tussen zijn functie als attaché A2 jurist en de
daarbij horende verwachtingen en doelstellingen.
(…)”
3.7.
Op 27 juni 2022 hoort de administrateur-generaal verzoeker.
3.8.
Op 1 juli 2022 beslist de administrateur-generaal om het advies
van de beroepscommissie te volgen en de eindvermelding ‘onvoldoende’ voor de
evaluatieperiode van 2021 te wijzigen in ‘te verbeteren’. Deze beslissing is als
volgt gemotiveerd:
“Na grondige analyse van het volledige evaluatiedossier, en rekening
houdende met de elementen die naar voren zijn gekomen tijdens ons
onderhoud van 27-06-2022 en in uw schriftelijke verdediging aan de
beroepscommissie, die ons werd bezorgd op 11-05-2022, informeer ik u bij
deze over mijn beslissing om het advies van de beroepscommissie te volgen
en om u de eindvermelding ‘te verbeteren’ toe te kennen voor uw
evaluatiecyclus 2021. Dit om u, zoals de beroepscommissie ook aanhaalt,
de kans te geven om uw prestaties te verbeteren. Het is immers duidelijk,
ook volgende de berekening van de beroepscommissie, dat uw
prestatiedoelstellingen tijdens de evaluatiecyclus 2021 niet voldoende
behaald zijn. Een verbetering naar de toekomst toe is dus meer dan
noodzakelijk.
Hierbij vestig ik uw aandacht op de adviezen van de beroepscommissie en
wil ik benadrukken dat het inderdaad zeer belangrijk is dat u inspanningen
levert omtrent uw organisatorische vaardigheden, zodat de kwantiteit en de
wettelijke en interne termijnen betreffende de dossiers en
schadeberekeningen door u worden nageleefd. Bovendien verwacht ook ik
dat onze juristen A2 hun taken verwezenlijken op een zelfstandige en
kwaliteitsvolle manier.
Uw leidinggevende heeft in 2021 veel energie geïnvesteerd in uw
begeleiding, zoals ook wordt erkend door de beroepscommissie. Ik wil dan
ook van u vragen om hetgeen deze begeleiding u heeft bijgebracht actief
mee te nemen naar de toekomst, wat u zal helpen om uw functioneren te
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.658
IX-10.100-5/23
verbeteren. Ik raad u daarnaast aan om actief gebruik te maken van het
uitgebreide aanbod aan opleidingen dat de HR-dienst van het RIZIV ter
beschikking stelt voor al zijn medewerkers, waarover u meer informatie
terugvindt op ons intranet. Ik heb ook aan onze HR-dienst gevraagd om met
u een overleg te hebben over dit aanbod en de mogelijkheden tot
ondersteuning en begeleiding.
We streven er als organisatie naar om onze teams optimaal te ondersteunen
en onze medewerkers de kansen te geven zo goed mogelijk te presteren en
zich te verbeteren indien nodig.”
Dat is de bestreden beslissing.
IV. Ontvankelijkheid - belang
Standpunt van de partijen
4.1.
In zijn verzoekschrift wijst verzoeker, ter adstructie van zijn
belang, niet alleen op een moreel nadeel – doordat de bestreden beslissing de
indruk wekt dat hij niet voldoet in de uitvoering van zijn job – maar ook op een
beperking in zijn carrièremogelijkheden, met name omdat (externe) mobiliteit in
rang A2 in bepaalde gevallen afhankelijk wordt gesteld van het beschikken over
een “gunstige evaluatie”.
4.2.
Verzoeker deelt in zijn laatste memorie mee dat hij sinds 15 mei
2023 binnen het RIZIV een nieuwe betrekking heeft, namelijk als jurist
overheidsopdrachten. Hij vermeldt daarbij dat dit geen afbreuk doet aan de
verschillende aspecten van zijn belang die hij in zijn beroep heeft uiteengezet.
4.3.
De verwerende partij repliceert in haar laatste memorie dat
verzoeker aantoont spijts de bestreden beslissing wél op mobiliteit aanspraak te
kunnen maken, zodat hij wat dat betreft geen blijk meer zou geven van het rechtens
vereiste persoonlijk, rechtstreeks en actueel belang. Zij is van oordeel dat
verzoeker hoogstens nog een moreel nadeel kan doen gelden, wat volgens de
verwerende partij “evident een rol speelt bij het begroten van een eventuele
schadevergoeding indien het bestreden besluit alsnog zou worden vernietigd”.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.658
IX-10.100-6/23
Beoordeling
5.1.
Het belang, waarvan een verzoekende partij voor de Raad van
State blijk moet geven, dient te bestaan op het ogenblik van het instellen van het
annulatieberoep en de verzoekende partij moet dat belang behouden tot aan de uitspraak. De aard van het belang kan weliswaar evolueren, maar de verzoekende
partij moet minstens aannemelijk maken dat de gevraagde nietigverklaring haar
nog een concreet, direct en persoonlijk voordeel oplevert.
5.2.
Om als toereikend te worden beschouwd, moet het belang onder
meer rechtstreeks zijn en de verzoekende partij een voordeel verschaffen dat
voldoende direct verband houdt met de finaliteit van een nietigverklaring, namelijk
het doen verdwijnen van de bestreden rechtshandeling uit de rechtsorde.
5.3.
De verwerende partij erkent dat verzoeker minstens over een
actueel moreel belang beschikt. De Raad van State ziet geen reden om het anders te
zien. Die vaststelling volstaat om verzoekers beroep, wat het belang betreft,
ontvankelijk te verklaren.
5.4.
Daarnaast moet worden vastgesteld dat de verwerende partij
verzoeker niet weerspreekt dat in bepaalde gevallen mobiliteit, waarvoor
verzoeker kandidaat kan zijn, afhankelijk wordt gesteld van het beschikken over
een gunstige evaluatie. Het feit dat verzoeker, niettegenstaande de bestreden
beslissing, bij wege van interne mobiliteit een andere functie heeft kunnen
opnemen, doet geen afbreuk aan de door verzoeker opgeworpen beperking die uit
de bestreden beslissing voortvloeit wat andere mogelijkheden tot mobiliteit betreft.
5.5.
Verzoeker geeft blijk van het rechtens vereiste belang.
V. Herinnering aan de toepasselijke regelgeving
6.1.
De evaluatieprocedure zoals op verzoeker van toepassing, wordt
geregeld in het koninklijk besluit van 24 september 2013 ‘betreffende de evaluatie
in het federaal openbaar ambt’ (verder: het evaluatiebesluit), zoals opgeheven bij
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.658
IX-10.100-7/23
artikel 80 van het koninklijk besluit van 14 januari 2022 ‘betreffende de evaluatie
in het federaal openbaar ambt’, maar met behoud van zijn toepassing voor lopende
evaluatie- en beroepsprocedures krachtens artikel 82 van dat besluit.
6.2.
Artikel 8 van het evaluatiebesluit bepaalt, voor zover hier
relevant, met betrekking tot het functioneringsgesprek het volgende:
“Tijdens de evaluatieperiode wordt, telkens dat nodig is, een
functioneringsgesprek gehouden tussen de evaluator en het personeelslid.
Tijdens het functioneringsgesprek kunnen onder meer aan bod komen:
1° oplossingen voor knelpunten in verband met het functioneren van het
personeelslid;
2° oplossingen voor knelpunten die het bereiken van de afgesproken
doelstellingen bemoeilijken; deze kunnen zowel betrekking hebben op de
organisatie en de werking van de dienst, de begeleiding door de evaluator
als op externe factoren;
3° de ontwikkeling van het personeelslid binnen de huidige functie;
4° de loopbaanperspectieven en -verwachtingen van het personeelslid en de
ontwikkeling van competenties die hiervoor wenselijk zijn.
De prestatie- en ontwikkelingsdoelstellingen kunnen in onderling akkoord
worden aangepast tijdens het functioneringsgesprek.
[…]
De prestatie- en ontwikkelingsdoelstellingen worden aangepast in geval
van wijziging van de arbeidsregeling.
Het personeelslid kan een functioneringsgesprek vragen. De evaluator doet
hem hiervan een ontvangstmelding bij voorkeur per e-mail.
[…]”
Artikel 14, §1, van het evaluatiebesluit schrijft voor wanneer de
vermelding ‘te verbeteren’ wordt toegekend:
“De vermelding ‘te verbeteren’ wordt toegekend aan het personeelslid dat:
1° ofwel maar tussen de 50 en 70% van zijn prestatiedoelstellingen heeft
gerealiseerd;
2° ofwel de competenties die noodzakelijk zijn om zijn functie op een
bevredigende wijze te kunnen blijven uitoefenen niet heeft ontwikkeld
terwijl het die doelstelling kreeg toegewezen tijdens het planningsgesprek;
3° ofwel weinig beschikbaar was voor de gebruikers van de dienst.
De bijdrage tot de teamprestaties wordt beoordeeld als een verzwarend of
verzachtend element. Ze kan echter op zich de vermelding ‘te verbeteren’
rechtvaardigen als het niet-nakomen van dat criterium van dien aard is dat
het de goede werking of het imago van de dienst ernstig schaadt. Als het
personeelslid echter het voorwerp is van een tuchtprocedure voor feiten die
dat domein betreffen, mag hier met die feiten geen rekening worden
gehouden.”
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.658
IX-10.100-8/23
Artikel 32 van het evaluatiebesluit regelt de bevoegdheid van de
beroepscommissie en deze van de leidend ambtenaar:
“Indien de beroepscommissie heeft voorgesteld de vermelding te wijzigen,
neemt de leidend ambtenaar de beslissing hetzij de vermelding te wijzigen
overeenkomstig het advies van de beroepscommissie, hetzij de
oorspronkelijke vermelding te bevestigen, ofwel een andere vermelding toe
te kennen. Hij deelt zijn beslissing aan het personeelslid in beroep mee
binnen de twintig werkdagen na de ontvangst van het advies.
Indien de beroepscommissie heeft voorgesteld de vermelding te behouden,
wordt deze definitief. De leidend ambtenaar brengt er het personeelslid in
beroep onmiddellijk van op de hoogte en deelt hem het advies mee.”
VI. Onderzoek van het enig middel
Verzoeker beroept zich in een enig middel op een schending van
de artikelen 14, §1, en 32, eerste lid, van het evaluatiebesluit, de artikelen 10 en 11
van de Grondwet, de formelemotiveringsplicht, de materiëlemotiveringsplicht, het
zorgvuldigheidsbeginsel,
het
redelijkheidsbeginsel,
de
hoorplicht,
het
rechtszekerheidsbeginsel en het vertrouwensbeginsel.
A. Eerste middelonderdeel
Uiteenzetting van het middel
8.1.
Verzoeker herneemt in extenso wat hij in zijn beroepschrift voor
de beroepscommissie heeft aangevoerd. Hij vat dit betoog, wat het eerste
middelonderdeel betreft, samen als volgt:
“Uit de onderbouwde argumentatie van verzoekende partij bleek,
samengevat, duidelijk wat volgt:
- Hij heeft de taak inzake het opstellen van adviezen (60% van de
werktijd) op voldoende wijze volbracht, waarbij hij zich na het enige
functioneringsgesprek zelf op plaats 4 van in totaal 12 juristen bevond.
- Hij heeft allerhande administratieve taken (20% van de werktijd) op
voldoende wijze volbracht.
- Wat de schadeberekeningen betreft (20% van de werktijd) erkent
verzoekende partij dat dit punt apart voor verbetering vatbaar was. Hij
wees er tegelijkertijd echter ook op dat andere juristen, die op
schadeberekeningen minder goed scoren dan hijzelf, toch een
‘voldoende’ krijgen en in één geval zelfs een ‘uitzonderlijk’.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.658
IX-10.100-9/23
De manier waarop hij door zijn evaluator beoordeeld werd, was niet
objectief en correct.”
8.2.
Verzoeker stelt dat de relevante gegevens noch in het advies van
de beroepscommissie, noch in de bestreden beslissing zelf op correcte wijze
worden afgewogen. Terwijl wordt overwogen dat verzoeker zes indicatoren heeft
behaald, vier indicatoren gedeeltelijk heeft behaald en vier indicatoren niet heeft
behaald en dat dit zou overeenstemmen met de kwalificatie ‘te verbeteren’, verwijt
verzoeker dat niet concreet wordt uiteengezet hoe de verwerende partij
“onontkoombaar” tot die kwalificatie is gekomen, temeer nu verzoeker zelf
duidelijk had gemaakt dat enkel een taak die 20% van zijn werktijd uitmaakt voor
verbetering vatbaar was. Verzoeker benadrukt dat de beroepscommissie
uitdrukkelijk erkent dat hij zowel de ontwikkelingsdoelen als de doelstellingen
inzake beschikbaarheid voor de gebruikers van de dienst en de bijdrage aan de
teamprestaties had behaald. Hij stipt daarnaast aan dat nooit enig bewijs werd
voorgebracht van het “vermeend” – en volgens verzoeker onbestaand –
begeleidingstraject van de leidinggevenden en de HR-dienst dat op de hoorzitting
van 27 juni 2022 ter sprake kwam.
8.3.
Verzoeker besluit dat de formelemotiveringsplicht en de
materiëlemotiveringsplicht werden geschonden doordat de eindvermelding ‘te
verbeteren’ niet afdoende is gemotiveerd en minstens de evaluatie niet op
voldoende draagkrachtige en pertinente motieven is gestoeld. Verzoeker ziet een
schending van het zorgvuldigheidsbeginsel in een onvoldoende zorgvuldige
afweging van de voorliggende elementen en meent dat de bestreden beslissing niet
binnen
de
grenzen
van
de
redelijkheid
werd
genomen.
Het
rechtszekerheidsbeginsel is naar oordeel van verzoeker geschonden omdat hij
ervan mocht uitgaan dat de verwerende partij een correcte en zorgvuldig
afgewogen beslissing zou nemen op basis van de wettelijke bepalingen en de
beginselen van behoorlijk bestuur. Door alle voormelde schendingen ten slotte,
zijn volgens verzoeker ook de artikelen 14, § 1, en 32, eerste lid, van het
evaluatiebesluit miskend.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.658
IX-10.100-10/23
9.1.
In zijn memorie van wederantwoord stelt verzoeker dat de
60/20/20-werklastverhouding nooit werd betwist en dat ook niet is aangetoond dat
het opstellen van adviezen en schadeberekeningen even belangrijk is. Hij herhaalt
dat hij in zijn beroepschrift reeds opmerkte dat hij vanuit zijn vorige functie
dossiers heeft meegenomen, waardoor het onmogelijk was om de opgelopen
achterstand volledig in te halen.
9.2.
Wat de toestroom van Nederlandstalige, dan wel Franstalige
dossiers betreft, is het voor verzoeker best mogelijk dat die op een welbepaald
moment niet exact gelijk is, maar dit wettigt niet dat er op jaarbasis verschillen
zouden zijn. Verzoeker stelt voorts dat hij bij het opstellen van zijn vergelijking
met andere collega’s met alle relevante elementen rekening heeft gehouden en dat
‘bijkomende persoonlijke doelstellingen’ die aan collega’s zouden zijn opgelegd
niet dienstig zijn ter weerlegging van de door verzoeker gemaakte vergelijking,
aangezien de functiebeschrijving voor de functie van A2 expert-jurist FMO
vastligt.
9.3.
Verzoeker handhaaft zijn stelling dat een quotum voor de
schadeberekeningen werd geformuleerd en dat verschillende van de collega’s
waarmee verzoeker zich vergeleken wil zien de prestatiedoelstellingen niet hebben
gehaald.
9.4.
Voorts nuanceert verzoeker het oordeel inzake termijnen en
kwantiteit, waarbij hij opnieuw wijst op de dossiers die reeds voor advies lagen te
wachten en op zijn voorbehoud inzake de doorlooptijd in het licht van de
cumulatieve toepassing van termijnen, quota, ontwikkelingsdoelstellingen,
beschikbaarheid voor de dienst en bijdrage aan de teamprestaties.
9.5.
De leidend ambtenaar is volgens verzoeker wel bevoegd om
een gunstigere evaluatiebeslissing te nemen dan wat de evaluator of de
beroepscommissie hadden voorgesteld.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.658
IX-10.100-11/23
9.6.
Tot slot ontkent verzoeker dat er “bijzondere inspanningen”
nodig zijn geweest met betrekking tot zijn begeleiding.
In zijn laatste memorie herhaalt verzoeker dat hij het jaar 2021
was begonnen met een achterstand inzake adviezen en schadeberekeningen en dat
hij dit in het planningsgesprek ook heeft aangegeven. Hij wijst ook nogmaals erop
dat collega’s die de opgelegde termijnen evenmin hebben behaald een meer
gunstige evaluatie hebben gekregen. Verzoeker werkt ter zake een voorbeeld uit en
voegt eraan toe dat de termijn voor het opleveren van een advies op grond van de
wet van 31 maart 2010 ‘betreffende de vergoeding van schade als gevolg van
gezondheidszorg’ louter indicatief is.
Beoordeling
11.1.
Luidens artikel 3 van de wet van 29 juli 1991 ‘betreffende de
uitdrukkelijke motivering van de bestuurshandelingen’ moeten in de akte de
juridische en feitelijke overwegingen worden vermeld die aan de beslissing ten
grondslag liggen en moeten deze afdoende zijn. Het afdoende karakter van de
motivering betekent dat de motivering pertinent moet zijn, dit wil zeggen dat ze
duidelijk met de beslissing te maken moet hebben, en dat ze draagkrachtig moet
zijn, dit wil zeggen dat de aangehaalde redenen moeten volstaan om de beslissing
te dragen.
11.2.
De materiëlemotiveringsplicht houdt dan weer in dat iedere
bestuurshandeling moet worden gedragen door motieven die in rechte en in feite
aanvaardbaar zijn en die daarom, naar aanleiding van het wettigheidstoezicht,
moeten kunnen worden gecontroleerd.
11.3.
Verzoeker ziet een schending van het rechtszekerheidsbeginsel
in het gegeven dat hij ervan mocht uitgaan dat het bestuur een “correcte en
zorgvuldig afgewogen beslissing zou nemen op basis van de wettelijke bepalingen
en beginselen van behoorlijk bestuur”.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.658
IX-10.100-12/23
Het rechtszekerheidsbeginsel houdt in dat de inhoud van het
recht voorzienbaar en toegankelijk moet zijn, zodat de rechtzoekende in redelijke
mate de gevolgen van een bepaalde handeling kan voorzien op het tijdstip dat de
handeling wordt verricht en dat de overheid daarvan niet zonder objectieve en
redelijke verantwoording mag afwijken.
In de wijze waarop verzoeker aan het rechtszekerheidsbeginsel
invulling geeft, valt het volledig samen met de andere rechtsgronden die verzoeker
aanvoert. De Raad van State beoordeelt dat aspect van het middelonderdeel dan
ook in die zin.
Met toepassing van de hiervóór in herinnering gebrachte
bepalingen van het evaluatiebesluit heeft de administrateur-generaal, na advies van
de beroepscommissie, geoordeeld om verzoeker de vermelding ‘te verbeteren’ toe
te kennen. Uit de bestreden beslissing, gelezen in samenhang met het advies, blijkt
dat verzoeker tekortschoot in het behalen van de prestatiedoelstellingen: zes
indicatoren werden behaald, vier onderdelen werden gedeeltelijk behaald en
eveneens vier indicatoren werden niet behaald. Dit komt, blijkens het advies, erop
neer dat tussen 50 %en 70% van de prestatiedoelstellingen werden behaald.
Verwijzend naar het advies van de beroepscommissie, ziet de
administrateur-generaal de oorzaak daarvoor in verzoekers gebrek aan
‘organisatorische vaardigheden’, dat ertoe leidt dat de kwantiteit en de interne
termijnen wat betreft het afhandelen van dossiers en schadeberekeningen niet
werden gehaald, ondanks begeleiding van zijn leidinggevende. Die kwantiteit en
termijnen voor het afwerken van voorverslagen, eindverslagen, adviezen en
schadeberekeningen zijn gevat in een aantal indicatoren die als niet of gedeeltelijk
behaald werden gequoteerd, wat dus heeft geleid tot de eindbeoordeling ‘te
verbeteren’.
Verzoeker maakt weliswaar gewag van een aantal redenen en
factoren die volgens hem ervoor zorgden dat hij het vooropgestelde aantal dossiers
moeilijk kon bereiken, maar toont daarmee naar het oordeel van de Raad van State
niet aan dat de bestreden beslissing niet in rechte en in feite te verantwoorden is.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.658
IX-10.100-13/23
De vraag of de administrateur-generaal in rechte en in feite kon
beslissen dat verzoeker de aangehaalde indicatoren wat betreft de prestatiedoelstellingen niet of slechts gedeeltelijk heeft behaald, moet worden beoordeeld
aan de hand van de plannings-, functionerings- en evaluatiegesprekken en het
advies van de beroepscommissie. In de bestreden beslissing wordt immers
verwezen naar “het volledige evaluatiedossier”, alsook naar verzoekers nota aan de
beroepscommissie en de elementen die tijdens het onderhoud van 27 juni 2022
naar voren zijn gekomen.
Verzoeker voert aan dat de eindbeoordeling ‘te verbeteren’
steunt op onjuiste feiten of een verkeerde afweging ervan. Hierbij verwijst
verzoeker naar zijn prestaties sinds het functioneringsgesprek, die in opgaande lijn
gingen. Tevens betoogt hij dat zijn ongunstige beoordeling inzake de
schadeberekeningen – die hij weliswaar voor verbetering vatbaar acht – te zwaar
heeft doorgewogen in de eindbeoordeling, nu die slechts 20% van de werktijd in
beslag nemen, ten opzichte van de adviezen, die 60% van de arbeidstijd uitmaken
en waarop hij – naar eigen inzicht – voldoende scoort. Voorts wijst verzoeker erop
dat hij zijn administratieve taken (20% van de werktijd) ook op voldoende wijze
heeft volbracht en dat de manier waarop hij door zijn evaluator werd beoordeeld,
niet objectief en correct was.
In het advies van de beroepscommissie is opgemerkt dat
verzoekers prestaties en attitudes over het gehele jaar 2021 in aanmerking zijn
genomen. De bestreden beslissing sluit daarbij aan. Dit maakt het voor verzoeker
voldoende duidelijk waarom zijn argumentatie met betrekking tot de tweede helft
van de evaluatiecyclus niet wordt bijgevallen en dus niet tot een betere beoordeling
leidt.
Dat betekent overigens niet dat verzoekers argumenten buiten
beschouwing zijn gelaten: de administrateur-generaal treedt, minstens impliciet, de
leidinggevende in het evaluatieverslag bij dat verzoeker in de tweede helft van de
evaluatiecyclus een inspanning heeft geleverd, maar dat dit onvoldoende was om
het
quotum
te
behalen
zoals
dit
bij
het
planningsgesprek
en
het
functioneringsgesprek is vooropgesteld.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.658
IX-10.100-14/23
16.1.
Wat het aantal adviezen betreft, moet er vooreerst op worden
gewezen dat de prestatie- en ontwikkelingsdoelen die verzoeker diende te behalen,
zijn bepaald in het planningsgesprek. Uit het verslag van het functioneringsgesprek
blijkt niet dat hiervan – overeenkomstig artikel 8, derde lid, van het
evaluatiebesluit – nadien in onderling overleg is afgeweken, wel integendeel. De
leidinggevende geeft aan dat de verwachting van 36 adviezen gehandhaafd blijft,
en merkt op dat heel wat stukken die vormelijk als een advies worden beschouwd
in werkelijkheid ‘afsluitingsbrieven’ zijn, die in vergelijking met een eigenlijk
advies zeer snel zijn geschreven.
16.2.
Bovendien kan worden aangestipt dat het bestuur beschikt over
een discretionaire beoordelingsruimte, die toelaat om binnen redelijke grenzen te
bepalen in welke mate het bijvoorbeeld bepaalde verbeteringen in de prestaties laat
meespelen of doorwegen, naargelang de concrete omstandigheden.
Verzoeker toont niet aan dat de beroepscommissie en vervolgens
de administrateur-generaal de grenzen van de redelijkheid hebben overschreden
door, wat de indicator ‘aantal adviezen’ betreft, de beoordeling ‘gedeeltelijk
behaald’ toe te kennen.
Overigens steunt de evaluatie niet enkel op het te laag bevonden
aantal adviezen, maar evenzeer op het niet-respecteren van de afgesproken
termijnen (indicator ‘niet behaald’) en het niet-respecteren van de procedure
(indicator ‘gedeeltelijk behaald’).
De leidinggevende merkt immers op dat verzoeker inzake
schadevergoedingen een “enorme achterstand” had opgelopen en dat deadlines –
spijts verschillende rappels – niet werden gehaald.
18.1.
de
Waar verzoeker vervolgens aan de hand van een verdeling van
tijdsbesteding
(60%
adviezen,
20%
schadeberekeningen
en
20%
administratieve taken) voorrekent dat hij voor taken die 80% van de tijd innemen
‘voldoende’
scoort
–
en
waardoor
de
mindere
prestaties
inzake
schadeberekeningen dan zouden worden gecompenseerd – kan de verwerende
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.658
IX-10.100-15/23
partij worden bijgevallen dat die werklastverdeling slechts een eigen inschatting
van verzoeker is, zonder enige formele rechtsgrond. Het gelijke belang van een
aantal taken is overigens ook uiteengezet in het door de administrateur-generaal
bijgevallen evaluatieverslag.
18.2.
Integendeel, de verschillende indicatoren zijn inhoudelijk en
temporeel omschreven in het planningsverslag. Uit dat verslag of uit het
functioneringsverslag kan niet worden afgeleid dat aan bepaalde taken, omwille
van hun aandeel in de arbeidstijd, een groter relatief gewicht wordt toegekend.
Verzoekers stelling dat hij allerhande administratieve taken ‘op
voldoende wijze’ volbrengt, doet in het licht van het bovenstaande geen afbreuk
aan het gegeven dat uit artikel 14, § 1, 1°, van het evaluatiebesluit volgt dat de
vermelding ‘te verbeteren’ wordt toegekend aan het personeelslid dat slechts
tussen de 50% en de 70% van de prestatiedoelstellingen heeft gerealiseerd.
20.1.
Voor zover verzoeker in het eerste middelonderdeel aanvoert dat
de bestreden beslissing niet kan standhouden in vergelijking met de
evaluatieresultaten van zijn collega’s-juristen, moet vooreerst worden opgemerkt
dat het bestuur beschikt over een discretionaire bevoegdheid om een evaluatiescore
te bepalen. Het bestuur kan daarbij, binnen de grenzen van de redelijkheid, met
concrete, individuele factoren rekening houden.
20.2.
Verzoekers grief dat andere juristen die op schadeberekening
minder goed scoren dan hijzelf toch de beoordeling ‘voldoende’ tot ‘uitzonderlijk’
krijgen, is onvoldoende concreet om te doen besluiten tot de onredelijkheid of
onzorgvuldigheid van de bestreden beslissing, of tot een gemis aan feitelijke
grondslag.
Bovendien komt verzoeker tot zijn conclusie aan de hand van
vergelijkingstabellen met een louter kwantitatieve berekening van de opgeleverde
definitieve schadeberekeningen, terwijl hiervóór reeds is vastgesteld dat
verzoekers evaluatie steunt op verschillende niet of niet-volledig behaalde
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.658
IX-10.100-16/23
indicatoren van zowel kwantitatieve, temporele als organisatorische of procedurele
aard.
21.1.
Voorts voert verzoeker aan dat de bestreden beslissing ten
onrechte ervan uitgaat dat hem een begeleidingstraject was aangeboden, wat
volgens verzoeker niet het geval is.
21.2.
Het bestaan van een formeel begeleidingstraject is geen dragend
motief van de bestreden beslissing. Daarin wordt enkel overwogen dat verzoekers
leidinggevende in 2021 veel energie heeft geïnvesteerd in zijn begeleiding en
wordt, wat de toekomst betreft, gewezen op het uitgebreide aanbod aan
opleidingen dat ter beschikking staat.
22.1.
In zijn verzoekschrift herneemt verzoeker de nota dat hij heeft
ingediend. Daarin verwijt verzoeker aan zijn leidinggevende een gemis aan
eerlijke en onpartijdige beoordeling.
22.2.
Deze grief heeft geen betrekking op de bestreden beslissing, die
uitgaat van de administrateur-generaal en aan diens beslissing worden deze
argumenten niet tegengeworpen.
Die vaststelling volstaat om de grief te verwerpen.
23.1.
Tot slot voert verzoeker aan dat niet is aangetoond dat
“onontkoombaar” tot de beoordeling ‘te verbeteren’ is besloten.
23.2.
Ter zake moet worden opgemerkt dat het in het licht van de door
verzoeker ingeroepen formelemotiveringsplicht en beginselen van behoorlijk
bestuur niet is vereist dat de toegekende vermelding rechtens de enig mogelijke is.
Het volstaat dat het bestuur op zorgvuldige wijze en op goede gronden tot een
beslissing is gekomen die binnen de grenzen van de redelijkheid valt.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.658
IX-10.100-17/23
Hiervóór is geoordeeld dat verzoekers kritiek ter zake niet
overtuigt. Of de administrateur-generaal al dan niet de bevoegdheid had om een
voor verzoeker gunstiger vermelding toe te kennen, is derhalve niet relevant.
Het eerste onderdeel van het middel is ongegrond.
B. Tweede middelonderdeel
Uiteenzetting van het middel
25.1.
In een tweede middelonderdeel beroept verzoeker zich op het
gelijkheidsbeginsel. Hij voert aan dat andere juristen, die lager dan of gelijk aan
hem scoorden op het vlak van adviezen en schadeberekeningen, een betere
beoordeling kregen.
25.2.
Verzoeker erkent dat de evaluatie krachtens artikel 3 van het
evaluatiebesluit niet enkel op prestatiedoelstellingen steunt, maar ook op de
ontwikkeling van competenties, de bijdrage aan teamprestaties en de
beschikbaarheid voor de gebruikers van de dienst. Niettemin is verzoeker van
oordeel dat de onderscheiden beoordeling ook op grond daarvan niet kan worden
verantwoord, omdat in de bestreden beslissing wordt aangesloten bij de visie van
de beroepscommissie dat verzoeker de drie voormelde doelstellingen had behaald.
Verzoeker betoogt in zijn memorie van wederantwoord dat heel
wat van zijn collega’s een aantal prestatiedoelstellingen evenmin behaalden.
In zijn laatste memorie voert verzoeker nog aan dat uit “de
cartografie van BOSA” blijkt dat alle juristen A2 van FMO een vergelijkbaar en op
één detail na zelfs een identiek takenpakket hebben. Omdat de doelstellingen van
het planningsgesprek richtinggevend zijn zonder een doel op zich te vormen, is een
vergelijking met de andere juristen volgens verzoeker wel degelijk legitiem.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.658
IX-10.100-18/23
Verzoeker verwijst naar de vergelijkende tabellen die hij heeft
opgesteld en maakt, ter illustratie, een bijkomende vergelijking tussen hemzelf en
twee collega’s-juristen.
Beoordeling
Van
een
schending
van
het
gelijkheids-
en
non-discriminatiebeginsel is slechts sprake wanneer in rechte en in feite gelijke
situaties zonder objectieve en redelijke verantwoording ongelijk worden
behandeld of indien in rechte en in feite ongelijke situaties zonder objectieve en
redelijke verantwoording gelijk worden behandeld.
Het valt aan een verzoekende partij die een dergelijke schending
aanvoert toe om aan de hand van voldoende concrete en precieze gegevens het
bewijs daarvan te leveren. Dat betekent dat eensdeels de vergelijkbaarheid met de
eigen situatie moet worden aangetoond en anderdeels dat er een verschillende
behandeling voorligt die een discriminatie uitmaakt.
In het licht van het voorgaande overtuigt het middelonderdeel
niet.
29.1.
Ten eerste is een evaluatie per definitie een beoordeling van het
individuele functioneren van een personeelslid in de loop van een evaluatiecyclus.
De overheid beschikt daarbij, binnen de grenzen van de redelijkheid, over een
discretionaire bevoegdheid die haar toelaat om naast generieke doelen ook
concrete, individuele factoren in aanmerking te nemen.
29.2.
Verzoeker maakt bovendien niet aannemelijk dat de specifieke
situatie van de collega’s waarmee hij zich vergeleken wil zien binnen die ruime
beoordelingsmarge, dermate vergelijkbaar met en gelijkaardig aan de zijne was dat
tot een schending van het gelijkheidsbeginsel zou kunnen worden besloten.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.658
IX-10.100-19/23
Ter zake dient nogmaals te worden vastgesteld dat verzoeker
zich in zijn vergelijking beperkt tot de aantallen opgeleverde adviezen en
schadeberekeningen, terwijl andere aspecten, zoals het eerbiedigen van termijnen
– waaromtrent verzoeker kritiek kreeg – buiten beschouwing blijven.
29.3.
Het tweede middelonderdeel is niet gegrond.
C. Derde middelonderdeel
Uiteenzetting van het middel
Verzoeker voert aan dat hij in de procedure voor de
beroepscommissie en vervolgens ten overstaan van de administrateur-generaal
duidelijke en concrete argumenten heeft aangehaald om hem de vermelding
‘voldoende’ toe te kennen, en dat niet blijkt dat die argumenten – zij het dan
minstens impliciet – in de besluitvorming zijn betrokken.
Hierin ziet verzoeker een schending van de hoorplicht, van het
zorgvuldigheidsbeginsel, van de formele- en de materiëlemotiveringsplicht en van
de artikelen 14, § 1 en 32, eerste lid, van het evaluatiebesluit.
Verzoeker voert in zijn laatste memorie nog aan dat de
administrateur-generaal in de bestreden beslissing weliswaar de eindvermelding
heeft gewijzigd, maar dat het onderliggende evaluatieverslag daarbij ongewijzigd
bleef. Dat kan volgens verzoeker dan niet als een afdoende motivering worden
beschouwd.
Daarnaast rekent verzoeker nog voor dat hij tien indicatoren
geheel of gedeeltelijk heeft behaald, zijnde 71%, en dat bijgevolg enkel de
vermelding ‘voldoet aan de verwachtingen’ kan worden toegekend.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.658
IX-10.100-20/23
Beoordeling
32.1.
Wat verzoeker in zijn laatste memorie aanvoert – eensdeels dat
een gewijzigde eindvermelding op basis van een ongewijzigde beoordeling van de
indicatoren rechtens of feitelijk niet kan worden verantwoord en anderdeels dat hij
eigenlijk 71% van de indicatoren heeft behaald – zijn argumenten die in het
verzoekschrift niet werden opgeworpen. De Raad van State ziet niet in, en
verzoeker licht ook niet toe, waarom het voor verzoeker niet mogelijk zou zijn
geweest om die grieven bij het instellen van zijn beroep te doen gelden.
32.2.
Deze argumenten komen in de laatste memorie dan ook te laat
om nog op ontvankelijke wijze in het debat te worden betrokken.
Verzoeker was in de mogelijkheid om zijn argumenten
schriftelijk te doen kennen in een nota aan de beroepscommissie en hij is
vervolgens door die beroepscommissie én door de administrateur-generaal
gehoord.
Van een schending van de hoorplicht kan geen sprake zijn.
34.1.
De draagwijdte van de formelemotiveringsplicht is hiervóór
(sub 11.1) in herinnering gebracht. Daaraan kan worden toegevoegd dat deze plicht
binnen het raam van een administratieve procedure niet zover reikt dat de overheid
uitdrukkelijk moet antwoorden op elk bezwaar of argument dat door de betrokkene
wordt aangevoerd. Wel is vereist dat uit de motivering van de genomen beslissing
blijkt dat deze argumenten daadwerkelijk bij de besluitvorming werden betrokken
en waarom de beroepsargumenten niet werden aanvaard.
34.2.
Welnu, uit de motivering van de bestreden beslissing, gelezen
samen met het advies van de beroepscommissie, blijkt dat de eindbeoordeling door
de administrateur-generaal steunt op het gegeven dat verzoeker tekortschoot in het
behalen van de prestatiedoelstellingen: zes indicatoren werden behaald, vier
indicatoren gedeeltelijk behaald en eveneens vier indicatoren werden niet behaald,
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.658
IX-10.100-21/23
hetgeen erop neerkomt, blijkens het advies, dat tussen 50% en 70% van de
prestatiedoelstellingen werden behaald.
Verwijzend naar het advies van de beroepscommissie, stipt de
administrateur-generaal daarbij in het bijzonder verzoekers gebrek aan
‘organisatorische vaardigheden’ aan (niettegenstaande begeleiding door de
leidinggevende), wat ertoe heeft geleid dat de kwantiteit en de interne termijnen
wat betreft het afhandelen van dossiers en schadeberekeningen niet werden
gehaald. Daarmee overweegt de administrateur-generaal expliciet dat verzoeker
mits een betere organisatie van zijn werk(tijd) ervoor had kunnen zorgen dat de
voormelde doelstellingen wél werden bereikt, ondanks verzoekers argumenten met
betrekking tot het meenemen van dossiers en deadlines uit een vorige cyclus, de
opmerkingen over de cijfers van zijn collega’s, de indeling van de werktijd,
enzovoort.
De administrateur-generaal kadert deze beoordeling ook
uitdrukkelijk binnen de premisse dat verzoeker wordt geëvalueerd over een
volledig jaar en niet enkel met betrekking tot de periode ná het
functioneringsgesprek.
34.3.
Het zijn precies die overwegingen die tot de eindbeoordeling ‘te
verbeteren’ hebben geleid. Uit de motivering kan bijgevolg voldoende duidelijk
worden afgeleid hoe de administrateur-generaal, in navolging van de
beroepscommissie bij wier advies hij zich aansluit, tot de eindbeoordeling ‘te
verbeteren’ is gekomen en waarom hij verzoeker niet is bijgevallen in diens
argumentatie.
Het gegeven dat verzoeker bij dit alles niet in zijn argumentatie
wordt gevolgd, impliceert niet dat de administrateur-generaal op zijn argumenten
geen acht heeft geslagen.
Voor het overige kan worden verwezen naar de bespreking van
het eerste middelonderdeel.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.658
IX-10.100-22/23
Het derde middelonderdeel is ongegrond.
D. Besluit
Het enig middel is in zijn geheel ongegrond.
BESLISSING
-
De Raad van State verwerpt het beroep.
-
De verzoekende partij wordt verwezen in de kosten van het beroep tot
nietigverklaring, begroot op een rolrecht van 200 euro, een bijdrage van
22 euro en een rechtsplegingsvergoeding van 770 euro, die verschuldigd is
aan de verwerende partij.
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, op eenendertig januari tweeduizend
vierentwintig, door de Raad van State, IXe kamer, samengesteld uit:
Geert Van Haegendoren,
kamervoorzitter,
Jurgen Neuts,
staatsraad,
Jim Deridder,
staatsraad,
bijgestaan door
Vera Wauters,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Vera Wauters
Geert Van Haegendoren
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.658
IX-10.100-23/23