Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.814 (2024-02-13)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 258.814 van 13 februari 2024 Overheidsopdrachten en openbare
werken - Varia (overheidsopdrachten en openbare werken) Beslissing : Verwerping
Inwilliging tussenkomst
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE XIIe KAMER
ARREST
nr. 258.814 van 13 februari 2024
in de zaak A. 240.994/XII-9459
In zake:
de NV PROFICE FURNITURE
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Valère Vereecke
kantoor houdend te 2000 Antwerpen
Cockerillkaai 18
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen:
de PROVINCIE WEST-VLAANDEREN
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Bart Staelens en Joost Hoste
kantoor houdend te 8000 Brugge
Gerard Davidstraat 46 bus 1
bij wie woonplaats wordt gekozen
Tussenkomende partij:
de NV KINNARPS (BELGIUM)
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Jens Mosselmans, Stef Feyen en
Mathijs Van Haver
kantoor houdend te 1000 Brussel
Terhulpsesteenweg 120
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van de vordering
1.
De vordering, ingesteld op 19 januari 2024, strekt tot de
schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid van de tenuitvoerlegging van de
beslissing van de provincie West-Vlaanderen van 21 december 2023 waarbij de
opdracht ‘Leveren en plaatsen van phone booths en werknissen via
raamovereenkomst’ wordt gegund aan de nv Kinnarps (Belgium), en de impliciete
beslissing om de opdracht niet aan de nv Profice Furniture te gunnen.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.814
XII-9459-1/15
II. Verloop van de rechtspleging
2.
De verwerende partij heeft een nota ingediend.
Met een verzoekschrift van 1 februari 2024 heeft de nv Kinnarps
(Belgium) gevraagd om in het administratief kort geding te mogen tussenkomen.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 8 februari 2024.
Kamervoorzitter Paul Lemmens heeft verslag uitgebracht.
Advocaat
Charlotte
Persoons,
die
loco
advocaat
Valère Vereecke verschijnt voor de verzoekende partij, advocaat Joost Hoste, die
verschijnt voor de verwerende partij, en advocaat Mathijs Van Haver, die
verschijnt voor de tussenkomende partij, zijn gehoord.
Auditeur Thomas Maes heeft een met dit arrest eensluidend
advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3.1.
De provincie West-Vlaanderen schrijft een overheidsopdracht
uit voor leveringen voor het “Leveren en plaatsen van phone booths en werknissen
via raamovereenkomst”.
Er wordt geopteerd voor een openbare procedure.
De opdracht wordt nationaal bekendgemaakt.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.814
XII-9459-2/15
3.2.
Onder punt I.10 van het bestek wordt bepaald dat er vier
gunningscriteria zijn: de prijs (40 punten), de testresultaten (20 punten), de
duurzaamheid en de circulariteit (35 punten) en de leveringstermijn (5 punten).
In verband met de leveringstermijn wordt onder punt II.5 van het
bestek, ‘Looptijd en leveringstermijn’, onder meer het volgende bepaald:
“De leverancier geeft in zijn inschrijving de termijn in kalenderdagen op
binnen welke hij elke bestelling kan leveren.
Deze termijn vangt aan de dag volgend op de dag van de bestelling. Elke
bestelling zal voorwerp uitmaken van een e-mail en de datum van de
verzending geldt als bewijs.
Kan deze leveringstermijn niet gehaald worden, dan dient de inschrijver de
aanbestedende overheid hiervan tijdig te verwittigen. Er wordt dan
maximaal 14 kalenderdagen uitstel verleend, met afspraak van de nieuwe
leveringsdatum.
Als einde van de uitvoeringstermijn geldt de dag dat de levering van elke
bestelling volledig is gebeurd.
Voor elke vertraging, die niet voorafgaandelijk werd gemeld, kan per
kalenderdag een boete toegepast worden (het koninklijk besluit van
15/07/2014 tot bepaling van de algemene uitvoeringsregels). Het bedrag
van de boete wordt afgehouden van de eerstvolgende deelfactuur.”
Onder het voornoemde punt I.10 wordt in verband met de
beoordeling van de offertes op het gunningscriterium ‘Leveringstermijn’ het
volgende bepaald:
“Voor criterium 4 krijgt degene met respectievelijk de kortste
leveringstermijn de meeste punten. De anderen krijgen punten in
verhouding tot de eerste volgens de regel van 3.”
3.3.
Op 14 november 2023 worden de offertes geopend. Er blijken
vijf offertes te zijn ingediend, onder meer door de verzoekende partij en de
tussenkomende partij.
In de offerte van de verzoekende partij wordt, wat de
leveringstermijn betreft, het volgende vermeld:
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.814
XII-9459-3/15
“Onze leveringstermijn bedraagt 42 kalenderdagen. De periodes van
jaarlijkse feestdagen en vakantiesluitingen van de fabriek kunnen deze
termijn verlengen.”
3.4.
Op 17 november 2023 wordt een verslag van nazicht van de
offertes opgesteld.
De vijf inschrijvers worden geselecteerd, en de vijf offertes
worden zonder opmerkingen regelmatig bevonden.
De offertes van de verzoekende partij en de tussenkomende partij
krijgen bij de toetsing aan de gunningscriteria de volgende scores:
Naam
Prijs
bv Profice 39,7
Furniture
nv Kinnarps 39,8
(Belgium)
Test-resultaten Duurzaamheid - Leverings-termijn Totaal
circulariteit
17
29
0
85,7
17
30
5
91,8
De beoordeling van de vijf offertes op het gunningscriterium
‘Leveringstermijn’ is als volgt:
bv Profice Furniture
A.
B.
C.
nv Kinnarps (Belgium)
Leveringstermijn wordt vastgelegd op 42
kalenderdagen (6 weken) (verlenging met
jaarlijkse feestdagen en vakantiesluitingen
fabriek(en)). Deze formulering laat ons niet toe
om een correcte beoordeling te maken van dit
gunningscriterium.
Leveringstermijn wordt vastgelegd op 11
weken.
In geen enkel document is een leveringstermijn
vermeld.
De leveringstermijn bedraagt 10 weken.
De leveringstermijn bedraagt 56 kalenderdagen
(8 weken).
0
3,6
0
4
5
In de eindrangschikking staat de offerte van de tussenkomende
partij met 91,8 op 100 punten op de eerste plaats, en die van de verzoekende partij
met 85,7 op 100 punten op de vierde plaats.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.814
XII-9459-4/15
Er wordt dan ook voorgesteld om de opdracht te gunnen aan de
tussenkomende partij.
3.5.
Op 21 december 2023 beslist de deputatie van de provincie
West-Vlaanderen om de opdracht te gunnen aan de tussenkomende partij en om ze
niet te gunnen aan de andere inschrijvers.
Dit is de bestreden beslissing.
IV. Tussenkomst
De nv Kinnarps (Belgium) blijkt voordeel te halen uit de
bestreden beslissing en heeft er belang bij dat de vordering wordt afgewezen.
Bijgevolg wordt haar verzoek tot tussenkomst ingewilligd.
V. Ontvankelijkheid van de vordering
De
tussenkomende
partij
werpt
een
exceptie
van
onontvankelijkheid van de vordering op, afgeleid uit het ontbreken van belang. Zij
voert in essentie aan dat de verzoekende partij niet aannemelijk maakt dat haar
offerte na een herbeoordeling op het gunningscriterium ‘Leveringstermijn’ alsnog
als eerste kan worden gerangschikt.
Deze exceptie valt op het eerste gezicht samen met de grond van
de zaak en dus met het onderzoek van het ernstig karakter van het door de
verzoekende partij aangevoerde enig middel.
De exceptie lijkt in elk geval niet een dermate hoge graad van
ernst te vertonen dat zij in de huidige stand van het geding reeds tot de algehele
onontvankelijkheid van de vordering zou kunnen leiden.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.814
XII-9459-5/15
Met dien verstande dat de opwerping van de tussenkomende
partij in voorkomend geval nog aan bod kan komen bij het onderzoek van het enig
middel, is de exceptie niet ernstig.
VI. Herinnering aan de schorsingsvoorwaarden
Krachtens artikel 17, §§ 1 en 4, van de gecoördineerde wetten op
de Raad van State, gelezen in samenhang met de artikelen 15 en 31 van de wet van
17 juni 2013 ‘betreffende de motivering, de informatie en de rechtsmiddelen
inzake overheidsopdrachten, bepaalde opdrachten voor werken, leveringen en
diensten en concessies’, moet enkel worden onderzocht of in de voorliggende
vordering tot schorsing die is ingesteld volgens de procedure bij uiterst dringende
noodzakelijkheid, een ernstig middel of een klaarblijkelijke onwettigheid wordt
aangevoerd.
VII. Onderzoek van het enig middel
Uiteenzetting van het middel
De verzoekende partij voert in een enig middel de schending aan
van de algemene beginselen van behoorlijk bestuur, inzonderheid de materiële
motiveringsplicht, het zorgvuldigheidsbeginsel, het transparantiebeginsel en het
beginsel patere legem quam ipse fecisti,
“Doordat verwerende partij een 0 score werd toegekend voor het
gunningscriterium 4 ‘Leveringstermijn’;
Doordat verwerende partij onterecht meende dat ‘de formulering van de
offerte verwerende partij niet toeliet om een correcte beoordeling te maken
van het gunningscriterium 4 “Leveringstermijn”’;
Terwijl in het bestek duidelijk is bepaald dat de kortste leveringstermijn de
maximale score voor gunningscriterium 4 ‘Leveringstermijn’ moet krijgen
en verzoekende partij ook de kortste leveringstermijn heeft opgenomen in
haar offerte;
Terwijl op grond van het transparantie- en zorgvuldigheidsbeginsel de
aanbestedende overheid moet kunnen aantonen dat zij de offertes heeft
beoordeeld op een zorgvuldige, deskundige en objectieve wijze in het licht
van de vooropgestelde gunningscriteria en de motivering daarvan
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.814
XII-9459-6/15
bovendien moet steunen op een zorgvuldig onderzoek van de offertes;
Terwijl de materiële motiveringsplicht vereist dat iedere bestuurshandeling
gedragen wordt door een afdoende en correcte motivering met motieven
die in rechte en in feite aanvaardbaar zijn;
Zodat er bij gebreke aan afdoende motivering en transparantie geen enkele
zekerheid bestaat dat de raamovereenkomst op correcte wijze werd gegund
aan de meest voordelige regelmatige inschrijver;
En zodat de bestreden beslissing de in het middel aangehaalde bepalingen
en beginselen schendt.”
In de toelichting bij het middel voert de verzoekende partij aan
dat de verwerende partij ten onrechte laat uitschijnen dat zij een voorbehoud heeft
gemaakt bij haar offerte. In haar offerte heeft zij enkel benadrukt dat de periodes
van jaarlijkse feestdagen en sluiting van de fabrieken de termijn kunnen verlengen.
Haar offerte wijkt niet af van punt II.5 van het bestek, maar houdt enkel een
verduidelijking in, die in feite een “vanzelfsprekendheid” is die eveneens geldt
voor de overige inschrijvers. Haar verbintenis wordt daardoor niet onbestaande,
onvolledig of onzeker. De beslissing, die aldus steunt op motieven waarvan het
feitelijk bestaan niet naar behoren is bewezen, schendt de materiële
motiveringsplicht.
Overigens heeft de verwerende partij blijkens het verslag van
nazicht zelf bevestigd dat de offerte van de verzoekende partij regelmatig is. In het
licht van artikel 76, § 1, van het koninklijk besluit van 18 april 2017 ‘plaatsing
overheidsopdrachten in de klassieke sectoren’ (hierna: koninklijk besluit plaatsing
2017), kan hieruit a contrario worden afgeleid dat haar offerte volgens de
verwerende partij wel vergelijkbaar is met de offertes van de andere inschrijvers en
dat de beoordeling van haar offerte niet wordt verhinderd.
De verzoekende partij verwijst in dit verband ook naar
artikel 116 van het koninklijk besluit van van 14 januari 2013 ‘tot bepaling van de
algemene uitvoeringsregels van de overheidsopdrachten’ (hierna: koninklijk
besluit uitvoering), “waarvan niet werd afgeweken in het bestek en dat stelt dat
feestdagen niet worden meegerekend bij de leveringstermijn”.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.814
XII-9459-7/15
Zij wijst er voorts op dat het te dezen gaat om een
raamovereenkomst, waardoor het voor een inschrijver onmogelijk is om de
concrete datum van de concrete bestellingen te kennen en hij dus onmogelijk een
leveringstermijn kan bepalen waarbij al rekening is gehouden met feestdagen en
sluitingsdagen van de fabrieken.
De verzoekende partij voert ook aan dat de verwerende partij, in
geval van twijfel over de draagwijdte van de vermelding in haar offerte, haar een
vraag om verduidelijking had kunnen stellen, met toepassing van artikel 66, § 3,
van de wet van 17 juni 2016 ‘inzake overheidsopdrachten’ (hierna: wet
overheidsopdrachten 2016). Zij heeft van die mogelijkheid geen gebruik gemaakt.
Daardoor is het zorgvuldigheidsbeginsel geschonden.
De verzoekende partij voert ook aan dat de verwerende partij
handelt in strijd met punt II.5 van het bestek, in zoverre die bepaling voorziet in een
uitstel van de leveringstermijn. De opmerking van de verzoekende partij in haar
offerte is niet meer dan een bevestiging van wat in het bestek is bepaald, namelijk
dat in sommige gevallen een uitstel van de leveringstermijn kan worden gevraagd.
In dit opzicht is volgens de verzoekende partij het beginsel patere legem quam ipse
fecisti geschonden.
De verzoekende partij besluit dat, aangezien zij de kortste
leveringstermijn
heeft
voorgesteld,
haar
offerte
op
het
betrokken
gunningscriterium de maximale score van 5 op 5 punten had moeten krijgen. De
tussenkomende partij had dienvolgens een lagere score moeten krijgen. In de
eindrangschikking zou de verzoekende partij dan als eerste gerangschikt moeten
zijn (met 90,7 punten tegenover 90,55 punten voor de tussenkomende partij) ,
zodat de opdracht aan haar gegund had moeten worden.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.814
XII-9459-8/15
Beoordeling
Uit het verslag van nazicht blijkt dat de verwerende partij de
vermelding in de offerte van de verzoekende partij dat de door haar opgegeven
leveringstermijn (42 kalenderdagen) verlengd kan worden door de periodes van
jaarlijkse feestdagen en vakantiesluitingen van de fabriek, heeft beschouwd als een
formulering die het haar niet mogelijk maakt “om een correcte beoordeling te
maken van [het gunningscriterium ‘Leveringstermijn’]”. Om die reden is aan de
offerte van de verzoekende partij op dit gunningscriterium een score van 0 op 5
punten gegeven.
De tussenkomende partij voert aan dat de offerte van de
verzoekende partij met toepassing van artikel 76, § 1, van het koninklijk besluit
plaatsing 2017 substantieel onregelmatig verklaard had moeten worden. Volgens
haar heeft de verzoekende partij met de voornoemde vermelding een verboden
voorbehoud bij haar offerte gemaakt, en in elk geval de beoordeling van haar
offerte of de vergelijking ervan met de andere offertes verhinderd.
De Raad van State stelt evenwel vast dat in het verslag van
nazicht niet wordt besloten tot de substantiële onregelmatigheid van de offerte van
de verzoekende partij. Daaruit lijkt afgeleid te moeten worden dat de verwerende
partij van oordeel was dat het hoogstens een niet-substantiële onregelmatigheid
betrof, die niet leidde tot het weren van de hele offerte uit de plaatsingsprocedure.
Het is enkel bij de toetsing van de offertes aan het gunningscriterium
‘Leveringstermijn’ dat de verwerende partij aan de litigieuze vermelding in de
offerte van de verzoekende partij een negatief gevolg hecht, in die zin dat zij
oordeelt dat die vermelding een correcte beoordeling van de offerte in de weg staat
en daarom aanleiding geeft tot een nulscore.
Te dezen dient dan ook enkel uitgegaan te worden van het gevolg
dat de verwerende partij effectief aan de litigieuze vermelding gegeven heeft, en
niet van het gevolg dat die vermelding volgens de tussenkomende partij had
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.814
XII-9459-9/15
moeten krijgen.
Bij de beoordeling van de offertes dient een aanbestedende
overheid elke offerte te vergelijken met elk van de andere offertes en tot een
rangschikking van de offertes te komen rekening houdend met de voor- en nadelen
van elke offerte ten opzichte van en in verhouding tot elk van de andere offertes.
De aanbestedende overheid beschikt daarbij over een bepaalde
beoordelingsruimte. Het is in de eerste plaats die overheid die bepaalt wat zij als
sterke en zwakke punten in de offertes beschouwt, om er dienovereenkomstig
punten aan toe te kennen. De Raad van State is niet bevoegd om de beoordeling
van de offertes over te doen en zijn eigen beoordeling in de plaats te stellen van
deze van de overheid. In de uitoefening van het hem opgedragen
rechtmatigheidstoezicht mag hij desgevraagd wel nagaan of deze beoordeling
berust op voldoende veruitwendigde en draagkrachtige motieven, of het bestuur
daarbij de grenzen van de redelijkheid niet te buiten is gegaan, en of de beoordeling
met de vereiste zorgvuldigheid is gebeurd.
11.
De verzoekende partij voert aan dat zij met de betrokken
vermelding in haar offerte enkel wilde benadrukken dat de jaarlijkse feestdagen en
vakantiesluitingen van de fabriek de levertermijn kúnnen verlengen. Volgens haar
gaat het om een element dat geldt voor alle inschrijvers, zodat de vergelijkbaarheid
van de offertes niet in het gedrang komt.
Zoals de verwerende partij en de tussenkomende partij evenwel
terecht lijken op te merken, nodigde het bestek de inschrijvers uit om een precieze
leveringstermijn, uitgedrukt in kalenderdagen, voor te stellen. Op het eerste
gezicht kwam het aldus aan de inschrijvers toe om een termijn voor te stellen die
rekening hield met het feit dat bestellingen kort vóór of tijdens vakantieperiodes
geplaatst konden worden, en met eventuele vertragingen ten gevolge van
feestdagen en jaarlijkse sluitingen. Doordat de verzoekende partij zich niet ertoe
beperkte een welbepaalde termijn in kalenderdagen te vermelden, maar
integendeel aangaf dat de vermelde termijn verlengd kon worden, gaf zij minstens
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.814
XII-9459-10/15
de indruk dat zij voor bepaalde periodes een langere leveringstermijn dan 42
kalenderdagen voorzag. Op hoeveel dagen die verlengde termijn dan uitkwam,
werd echter niet nader gepreciseerd.
Hierbij kan overigens opgemerkt worden dat het niet duidelijk is
naar welke feestdagen en sluitingsdagen de verzoekende partij verwees. Dit
kunnen de relevante dagen voor haar vestiging in België zijn, maar misschien ook
de dagen die gelden voor vestigingen van onderaannemers in andere landen. Dit
gegeven draagt bij tot een verdere onduidelijkheid van de litigieuze vermelding.
In de gegeven omstandigheden lijkt het niet onredelijk voor de
verwerende partij om aan te nemen dat de verzoekende partij een onduidelijkheid
had gecreëerd met betrekking tot de duur van de leveringstermijn die zij
voorstelde, en daaruit af te leiden dat het niet mogelijk was om op dit punt een
correcte beoordeling van haar offerte te maken.
Hiertegen voert de verzoekende partij aan dat zij met de
vermelding van feestdagen en sluitingsdagen impliciet verwees naar artikel 116
van het koninklijk besluit uitvoering. Volgens haar volgt uit deze bepaling dat
feestdagen niet worden meegerekend bij de leveringstermijn.
Dat verweer lijkt op het eerste gezicht niet overtuigend. Zoals de
verwerende partij en de tussenkomende partij niet ten onrechte opmerken, berust
dat argument immers op het eerste gezicht op een onvolledige lezing van die
bepaling.
Artikel 116, § 1, van het koninklijk besluit uitvoering luidt als
volgt:
“De leveringstermijn is hetzij in werkdagen hetzij in dagen, -weken of
-maanden bepaald of nog van datum tot datum.
Wanneer de termijn in werkdagen is gesteld, worden als zodanig niet
beschouwd :
1° de zaterdagen, zondagen en wettelijke feestdagen;
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.814
XII-9459-11/15
2° de betaalde jaarlijkse vakantiedagen en de inhaalrustdagen bepaald in
een koninklijk besluit of in een bij koninklijk besluit algemeen bindend
verklaarde collectieve arbeidsovereenkomst.
Wanneer de leveringstermijn in dagen, -weken, of -maanden is vastgesteld,
worden de sluitingsdagen voor de jaarlijkse vakanties in de onderneming
van de leverancier niet meegeteld, tenzij de termijn een gunningscriterium
van de opdracht vormde.”
Te dezen voorziet punt II.5 van het bestek in een
leveringstermijn die uitgedrukt moet worden in kalenderdagen. Artikel 116, § 1,
derde lid, van het voornoemde besluit is dan ook van toepassing. Weliswaar wordt
daarin bepaald dat, “wanneer de leveringstermijn in dagen, -weken, of -maanden is
vastgesteld, […] de sluitingsdagen voor de jaarlijkse vakanties in de onderneming
van de leverancier niet meegeteld [worden]”. Uit de vergelijking met het tweede
lid lijkt te volgen dat zaterdagen, zondagen en wettelijke feestdagen wel in de
termijn begrepen zijn. Bovendien wordt in het derde lid uitdrukkelijk bepaald dat
de daarin vervatte regel inzake sluitingsdagen voor de jaarlijkse vakanties niet
geldt ingeval “de termijn een gunningscriterium van de opdracht vormde”, hetgeen
te dezen het geval is (punt I.10 van het bestek).
Uit een en ander lijkt dan ook te volgen dat feestdagen en
sluitingsdata juist wèl begrepen zijn in de door de inschrijvers op te geven
leveringstermijn (zie in die zin ook het verslag aan de Koning bij het koninklijk
besluit uitvoering, BS, 14 februari 2013, p. 8792).
De verzoekende partij voert ook aan dat de litigieuze vermelding
in haar offerte niet meer is dan een bevestiging van wat in punt II.5 van het bestek
is bepaald, namelijk dat een uitstel van de leveringstermijn in sommige gevallen
mogelijk is. Dit is volgens haar een mogelijkheid die voor alle inschrijvers geldt. In
haar offerte zou zij enkel de gevallen gepreciseerd hebben waarin een uitstel
mogelijk is.
Het is juist dat in punt II.5 van het bestek bepaald wordt dat, als
de leveringstermijn niet gehaald kan worden, de inschrijver de verwerende partij
hiervan dient te verwittigen en dat “dan maximaal 14 kalenderdagen uitstel [wordt]
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.814
XII-9459-12/15
verleend, met afspraak van de nieuwe leveringsdatum”.
De in die bepaling bedoelde mogelijkheid om in bepaalde
gevallen een verlenging van de leveringstermijn af te spreken, lijkt op het eerste
gezicht echter geen afbreuk te doen aan het in diezelfde bepaling opgenomen
vereiste om in de offerte een welbepaalde leveringstermijn op te geven. Het is die
leveringstermijn die in aanmerking genomen wordt voor de beoordeling van de
offerte op het gunningscriterium ‘Leveringstermijn’. De eventuele verlenging van
die termijn gedurende de uitvoering van de opdracht, in gevallen die als
uitzonderlijk bedoeld zijn, lijkt dus geen afbreuk te doen aan het feit dat van de
inschrijvers verwacht wordt dat zij een duidelijke termijn opgeven, die dan als
basis kan dienen voor een eventuele verlenging in bepaalde gevallen.
Overigens lijkt de mogelijkheid tot verlenging van de termijn
vooral bedoeld te zijn om onvoorziene omstandigheden op te vangen die zich
kunnen voordoen in de loop van de uitvoering van de raamovereenkomst.
Jaarlijkse feestdagen en sluitingen omwille van de jaarlijkse vakantie lijken echter
voorzienbare omstandigheden te zijn. Dit lijkt een argument te meer te zijn om te
betwijfelen of de litigieuze vermelding in de offerte van de verzoekende partij wel
ingepast kan worden in punt II.5 van het bestek.
De verzoekende partij voert ten slotte aan dat de verwerende
partij onzorgvuldig gehandeld heeft door geen gebruik te maken van de
mogelijkheid, voorzien in artikel 66, § 3, van de wet overheidsopdrachten 2016,
om haar om een verduidelijking van haar offerte te vragen.
De verzoekende partij betwist niet dat de aanbestedende
overheid in beginsel niet verplicht is om gebruik te maken van de mogelijkheid die
haar bij de voornoemde bepaling is gegeven.
Wanneer, zoals te dezen, van deze bepaling geen gebruik is
gemaakt, mag de Raad van State, desgevraagd, onder meer nagaan of de
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.814
XII-9459-13/15
aanbestedende overheid niet onzorgvuldig gehandeld heeft door geen
verduidelijking te vragen. Te dezen was de betrokken bestekbepaling duidelijk, en
was de door de verzoekende partij opgegeven leveringstermijn niet eenduidig. Dit
gegeven volstond op het eerste gezicht voor de verwerende partij om te kunnen
concluderen dat het niet mogelijk was om op dit punt een correcte beoordeling van
de offerte van de verzoekende partij te maken (zie overweging 11, hiervoor). Nu
die vaststelling een gevolg was van de wijze waarop de verzoekende partij zelf
haar offerte had opgesteld, lijkt aan de verwerende partij niet verweten te kunnen
worden dat zij meteen tot haar conclusie is gekomen, zonder vooraf nog uitleg aan
de verzoekende partij te vragen.
Gelet op het voorgaande, is er op het eerste gezicht geen grond
om te besluiten tot een schending van de door de verzoekende partij ingeroepen
beginselen van zorgvuldigheid, transparantie en patere legem quam ipse fecisti.
Evenmin blijkt de materiële motiveringsplicht te dezen te zijn geschonden: de
bestreden beslissing berust op het eerste gezicht op afdoende draagkrachtige
motieven, die steun vinden in het administratief dossier.
Het enig middel is niet ernstig.
VIII. Besluit
16.
Het enig middel is niet ernstig gebleken. De vordering tot
schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid wordt dan ook verworpen.
BESLISSING
- Het verzoek van de nv Kinnarps (Belgium) tot tussenkomst wordt
ingewilligd.
- De Raad van State verwerpt de vordering.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.814
XII-9459-14/15
- De verzoekende partij wordt verwezen in de kosten van de vordering tot
schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid, begroot op een rolrecht van
200 euro, een bijdrage van 24 euro, en een rechtsplegingsvergoeding van
770 euro, die verschuldigd is aan de verwerende partij.
De tussenkomende partij wordt verwezen in de kosten van de tussenkomst,
begroot op een rolrecht van 150 euro.
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, op dertien februari tweeduizend
vierentwintig, door de Raad van State, XIIe kamer, samengesteld uit:
Paul Lemmens,
kamervoorzitter
bijgestaan door
Greta Scheveneels,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Greta Scheveneels
Paul Lemmens
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.258.814
XII-9459-15/15