Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.867 (2024-05-27)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 259.867 van 27 mei 2024 Ruimtelijke ordening, stedenbouw, leefmilieu
en aanverwante aangelegenheden - Plannen van aanleg Beslissing : Verwerping
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
Xe KAMER
ARREST
nr. 259.867 van 27 mei 2024
in de zaak A. 236.922/X-18.207
In zake :
C.V.
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Eva De Witte
kantoor houdend te 9000 Gent
Kasteellaan 141
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
- het VLAAMSE GEWEST
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Jonas De Wit
kantoor houdend te 2800 Mechelen
Antwerpsesteenweg 16-18
bij wie woonplaats wordt gekozen
- de STAD GENT
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Filip Mertens
kantoor houdend te 9030 Gent
Marcus Van Vaernewijckstraat 23
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van het beroep
Het beroep, ingesteld op 29 juli 2022, strekt tot de
nietigverklaring van “het besluit van de Vlaamse minister van mobiliteit en
openbare werken van 13 juni 2022 waarbij het beroep van de verzoekende partij
tegen de gemeenteraadsbeslissing van de stad Gent van 22 november 2021
houdende goedkeuring van het definitieve rooilijnplan tot wijziging van de rooilijn
voor de Halewijnstraat te Drongen, werd verworpen”.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.867
X-18.207-1/13
II. Verloop van de rechtspleging
De verwerende partijen hebben een memorie van antwoord
ingediend en verzoekster heeft een memorie van wederantwoord ingediend.
Eerste auditeur-afdelingshoofd Ann Van Mingeroet heeft een
verslag opgesteld.
Verzoekster heeft een laatste memorie ingediend. De
verwerende partijen hebben een laatste memorie ingediend.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 23 februari 2024.
Staatsraad Jan Clement heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Eva De Witte, die verschijnt voor verzoekster, en
advocaat Jory Brabants D’Hooghe, die loco advocaat Jonas De Wit verschijnt voor
de eerste verwerende partij en advocaat Suzanne Buyens, die loco
advocaat Filip Mertens verschijnt voor de tweede verwerende partij, zijn gehoord.
Eerste auditeur-afdelingshoofd Ann Van Mingeroet heeft een
met dit arrest eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
Verzoekster
is
eigenaar
van
drie
terreinen
langs
de
Halewijnstraat (buurtweg nr. 34) te Drongen, dit is een deelgemeente van de
stad Gent. Een van deze terreinen bevindt zich langs de binnenzijde van een haakse
bocht van deze straat (hierna: verzoeksters hoekperceel). Uit de in de Atlas der
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.867
X-18.207-2/13
Buurtwegen ingetekende rooilijnen blijkt dat verzoeksters hoekperceel – ten
opzichte van de andere percelen in de straat – een hoekige uitstulping vertoont die
zorgt voor meerdere insprongen of knikken in de rooilijn, waarvan er op de
afbeelding hierna twee worden aangeduid (hierna: knik A en knik B).
Ter hoogte van knik A versmalt de wegbreedte van bijna acht
meter naar iets meer dan vijf meter. Ter hoogte van knik B versmalt de wegbreedte
van bijna acht meter naar bijna zes meter.
Op 22 juni 2021 stelt de gemeenteraad van de stad Gent het plan
tot wijziging van de rooilijnen van de Halewijnstraat te Drongen voorlopig vast en
keurt hij de vaststelling van het voorlopig onteigeningsbesluit ter realisatie van
deze rooilijnen goed. Er wordt geopteerd voor een wegbreedte van acht meter,
waarbij de hoekige uitstulping van verzoeksters hoekperceel en de bijhorende
knikken in de rooilijn van de binnenbocht verdwijnen.
De
stad
maakt
twee
motiveringsnota’s
op,
een
ter
verantwoording van de rooilijn en een ter verantwoording van de innames van
grondstroken op de aanliggende percelen (hierna: de motiveringsnota’s).
Daarnaast wordt er ook een projectnota opgesteld.
Tijdens het van 30 augustus 2021 tot 28 september 2021
gehouden openbaar onderzoek dient verzoekster een bezwaarschrift in.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.867
X-18.207-3/13
6.1.
Op 22 november 2021 stelt de gemeenteraad van de stad Gent
het rooilijnplan definitief vast (hierna: het rooilijnbesluit) en keurt hij het
onteigeningsbesluit definitief goed. De gemeenteraad keurt tevens een document
goed waarin de ingediende bezwaarschriften gemotiveerd worden weerlegd
(hierna: de weerleggingsnota).
Hierna volgt een uittreksel uit het definitief vastgestelde
rooilijnplan ter hoogte van verzoeksters hoekperceel.
6.2.
Ter weerlegging van verzoeksters bezwaarschrift wordt er in de
weerleggingsnota gewezen op het belang van vrije bermzones voor de
zichtbaarheid van de weggebruikers en wordt uitgelegd dat het in de bestaande
situatie gaat om een “scherpe en gevaarlijke bocht” met weinig of geen vrije
bermzone.
7.
Tegen het rooilijnbesluit stelt verzoekster bestuurlijk beroep in
bij de Vlaamse regering. Volgens verzoeksters beroepsschrift is er geen
deugdelijke reden van algemeen belang die de verplaatsing van de rooilijn op
verzoeksters hoekperceel kan verantwoorden. Er kan niet worden ingezien waarom
het voor de zichtbaarheid van de bocht nodig is om reeds vanaf knik A de straat te
verbreden. In het beroepsschrift wordt aangevoerd dat verzoekster bijzonder
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.867
X-18.207-4/13
geviseerd en benadeeld wordt en wordt voorgesteld om ter hoogte van verzoeksters
hoekperceel de rooilijnverbreding evenredig te verdelen tussen beide zijden van de
straat en dus ongeveer anderhalve meter in te nemen van verzoeksters hoekperceel
en ongeveer anderhalve meter van het perceel van de overbuur.
8.1.
Bij besluit van 13 juni 2022 verwerpt de Vlaamse minister van
Mobiliteit en Openbare Werken verzoeksters bestuurlijk beroep. Dit is het
bestreden besluit.
8.2.
Het bestreden ministerieel besluit spreekt zich – ter weerlegging
van verzoeksters beroepsschrift – als volgt uit wat betreft de motieven van
algemeen belang voor de rooilijnaanpassing ter hoogte van verzoeksters
hoekperceel:
“De stad Gent heeft zich […] uitvoerig uitgesproken in het kader van de
verkeersveiligheid. Zij stelt op dit vlak dat: ‘Bij het ontwerp van nieuwe
wegenis komen verschillende specialisten in dit vakgebied samen en tracht
men op basis van louter technische argumenten een zo goed mogelijk en
veilig ontwerp te creëren. Hierbij tracht men de impact op de private
percelen zoveel mogelijk te beperken. (...) Compromissen sluiten ten nadele
van de verkeersveiligheid zijn niet te verdedigen noch in toepassing van het
behoorlijk bestuur noch in toepassing van de deontologie.
Bezwaarschrijver wordt dan ook niet geviseerd maar vandaag spreekt
enkel de meest veilige, volledige en toekomstgerichte inrichting van de
Halewijnstraat in haar nadeel.’ […] ‘Iedere poging om de lasten te spreiden
in dit segment resulteerde in een onveiligere inrichting van de wegenis
waarbij de weggebruiker komende van [het westen] eerst luw naar links zou
moeten draaien om daarna scherp naar rechts de bocht te nemen.’ […] ‘Door
enerzijds de bocht te beperken tot één actie en draairichting en anderzijds aan
de binnenzijde van de bocht te verwerven bekomen we op dit punt de
veiligste oplossing. Iedere andere oplossing had nadelen tov het gekozen
scenario.’
Dienaangaande dient opgemerkt te worden dat de stad Gent een
uitvoerige studie verricht heeft naar de verkeersveiligheid en het
zorgvuldigheidsbeginsel gerespecteerd heeft door alle relevante elementen
inzake verkeersveiligheid in acht te nemen. Daartoe heeft de gemeenteraad
van Gent, als zorgvuldig handelend bestuur, tevens rekening gehouden met
alternatieven maar deze uiteindelijk niet naar voren geschoven omdat deze
leidden tot een verkeersonveiligere situatie.
De Raad van State heeft zich in het verleden reeds uitgesproken over de
situatie van een eenzijdige grondinname, waarbij rekening gehouden werd
met motieven gesteund op de verbetering van de verkeersveiligheid.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.867
X-18.207-5/13
Daarbij werd beslist dat de verkeersveiligheid een motief van algemeen
belang is dat een eenzijdige grondinname kan motiveren. (RvS 14 juni 2013,
nr. 223.914)
[…]
[De] stad Gent [heeft] aangegeven dat zij de grond langs beroepsindiener
eenzijdig [moet] belasten doordat zij de inspr[o]ngen uit de Atlas Der
Buurtwegen wil wegwerken om een vloeiende lijn te verkrijgen. Daarbij gaf
zij volgende motivering: ‘Ter hoogte van de inname voor het perceel van de
bezwaarschrijver wordt er geopteerd om eenzijdig de rooilijn te verbreden
zodat de knikken (sprong in breedte) die beschreven stonden in de Atlas der
buurtwegen weggewerkt worden. Hierbij wordt de rooilijn in het verlengde
van de buurtweg doorgetrokken waarbij de rechte lijn behouden wordt
conform de intekening in de Atlas. Aan de overzijde kent de grens van de
huidige buurtweg reeds een vloeiend verloop zonder knikken, deze wordt
aangehouden. […]’.”
IV. Onderzoek van het enige middel
Uiteenzetting van het middel
9.1.
Het enige middel is afgeleid uit de schending van “de artikel[en]
4 en 10 van het decreet houdende de gemeentewegen van 3 mei 2019, het principe
van de vereiste van het algemeen belang en de noodzaak, artikel 2 en 3 van de wet
van
29
juli
1991
betreffende
de
uitdrukkelijke
motivering
van
de
bestuurshandelingen, en van de beginselen van behoorlijk bestuur, o.a. het
zorgvuldigheids- en het redelijkheidsbeginsel, het evenredigheidsbeginsel, het
gelijkheidsbeginsel[,]
de
materiële
motiveringsplicht
en
het
proportionaliteitsbeginsel”.
9.2.
Verzoekster licht toe dat het bestreden ministerieel besluit – met
name wat het algemeen belang en de belangenafweging betreft – genoegen neemt
met de vaststellingen die door de stad Gent zijn gedaan. Volgens haar is het
aangevoerde argument van de verkeersveiligheid nietszeggend. Zij heeft zowel in
het kader van het beroepsschrift bij de Vlaamse regering als in het kader van het
openbaar onderzoek opmerkingen geformuleerd omtrent het algemeen belang en
deze opmerkingen worden niet of minstens onvoldoende ontmoet in de bestreden
beslissing. De minister beweert wel dat de stad Gent “een uitvoerige studie” zou
verricht hebben over de verkeersveiligheid, doch het administratief dossier bevat
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.867
X-18.207-6/13
geen enkel mobiliteitsonderzoek of studie omtrent de verkeersveilige aanleg van
de wegenis. Het bestreden ministerieel besluit gaat op geen enkele wijze in op de
pertinente vaststellingen in verzoeksters beroepsschrift dat de door de stad Gent
aangevoerde argumentatie omtrent de verkeersveiligheid geenszins volstaat voor
het verbreden van de rooilijn ter hoogte van verzoeksters hoekperceel.
9.3.
Verzoekster vervolgt met een herhaling van de argumenten die
zij in haar beroepsschrift bij de Vlaamse regering heeft aangevoerd. In eerste
instantie kan volgens het beroepsschrift niet worden ingezien waarom het voor de
zichtbaarheid van de bocht nodig is om reeds vanaf knik A de straat te verbreden.
Indien de bocht al overzichtelijker moet worden gemaakt, dan is het voldoende dat
hiervoor een wijziging van de rooilijn gebeurt ter hoogte van de bocht zelf. Dat de
zichtbaarheid in de bocht en de verkeersveiligheid op zich geenszins kunnen
overtuigen blijkt ook uit het feit dat de vrije ruimte en het overzicht in de bocht in
de huidige situatie reeds is gegarandeerd omdat zich aan de overzijde van de straat
veel (open) ruimte bevindt. Het is dus perfect mogelijk om de bocht aan de
buitenzijde te verruimen zodat deze bocht meer overzichtelijk wordt alsook minder
scherp moet worden genomen. De verbreding van de weg langs verzoeksters
hoekperceel dient geenszins het algemeen belang daar ze enkel tot gevolg zal
hebben dat er vlotter (en dus sneller) kan gereden worden, hetgeen sluipverkeer zal
aantrekken. Uit de beslissing van de stad Gent blijkt bovendien dat niet de
binnenbocht zelf het probleem is voor de zichtbaarheid, doch wel de haag op
verzoeksters hoekperceel vlak naast deze bocht. Dit is zonder meer onredelijk.
Minstens blijkt hieruit ook dat het voldoende is om de verbreding van de
rooilijnbreedte enkel ter hoogte van de bocht zelf te voorzien.
In haar beroepsschrift heeft verzoekster bovendien de opmerking
gemaakt dat, daar waar de verbreding van de rooilijn voor de rest van de straat
volledig evenredig verdeeld is over de beide straatzijden, er uitsluitend ter hoogte
van verzoeksters hoekperceel geopteerd wordt om louter haar eigendom in te
nemen en de overbuur te sparen. Nochtans is het voorste deel van de woning van de
overbuur zonder vergunning gebouwd en is de voortuinstrook van deze overbuur
maar liefst negen meter breed. Het is bijzonder wrang voor verzoekster dat meer
rekening is gehouden met de situatie van deze (deels illegale) woning van de
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.867
X-18.207-7/13
overbuur en men hier dus geen inname doet van de voortuinstrook, terwijl
verzoekster, die over een veel beperktere voortuinstrook beschikt, op dit punt op
minder begrip kan rekenen. Zonder een gedegen verantwoording te voorzien,
wordt genoegen genomen met de opmerking dat de hinder voor verzoekster
beperkt zal zijn.
9.4.
Volgens verzoekster is op de in het vorige randnummer
weergegeven kritiek eenvoudigweg geen enkel antwoord geformuleerd in het
bestreden ministerieel besluit. Dat het om reden van de zichtbaarheid in de bocht
nodig zou zijn een inname te doen op verzoeksters hoekperceel is niet correct of
minstens is dit niet consequent doorgevoerd in het vastgestelde rooilijnplan, nu er
geen dergelijke innames zijn voorzien op de vergelijkbare percelen Halewijnstraat
nummers 50, 52 en 32. Voor de bijkomende inname van 82 centimeter op
verzoeksters woonperceel ligt eenvoudigweg geen enkele verantwoording voor. In
het bestreden ministerieel besluit wordt de argumentatie van de stad Gent dat het
nodig zou zijn om de knikken in de rooilijn van de Atlas der Buurtwegen weg te
werken klakkeloos aangenomen. Het kan echter niet worden beweerd dat het
rechttrekken van deze knikken het algemeen belang zou dienen, laat staan
noodzakelijk zou zijn. De enige reden die immers gemakshalve door de stad Gent
wordt aangegeven is dat het doortrekken van de weg aan de binnenzijde van de
bocht op basis van de uitgevoerde studies de beste keuze was. In het bestreden
ministerieel besluit wordt onterecht aangenomen dat de aanpassing van de rooilijn
het algemeen belang zou dienen, als uitzonderingsmaatregel afdoende zou
gemotiveerd zijn en de evenredigheidstoets zou doorstaan.
9.5.
Tot slot betoogt verzoekster dat de motivering van het bestreden
besluit dat de verbreding van de rooilijn ook nodig zou zijn voor de aan te leggen
persleiding en de eventuele toekomstige nutsleidingen zonder meer foutief is. De
persleiding wordt immers onder de rijbaan aangelegd en langs verzoeksters
hoekperceel zullen ook in de toekomst geen ondergrondse nutsleidingen nodig
zijn.
In haar memorie van wederantwoord stelt verzoekster dat de
stad Gent in een mailbericht erkend heeft dat er geen document met een studie over
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.867
X-18.207-8/13
de verkeerveiligheid bestaat maar dat de voorgestelde rooilijn het resultaat is van
ontwerpend onderzoek in overleg tussen verschillende diensten. Verzoekster stelt
dat het niet opgaat om – zoals het bestreden ministerieel besluit doet – te verwijzen
naar een onbestaande studie. Voorts meent verzoekster dat het argument van de
verkeersveiligheid niet overtuigt daar niet blijkt dat er zich in het verleden op die
locatie effectief reeds een probleem inzake verkeersveiligheid, zoals een ongeval,
zou hebben voorgedaan.
In haar laatste memorie benadrukt verzoekster dat de beweerde
verkeersonveiligheid van de bocht geenszins wordt gekoppeld aan een
onvoldoende breedte van de weg, maar wel aan de bestaande haag op haar
hoekperceel die men wenst te verwijderen. De enige reden voor het wegwerken
van de vóór de bocht gelegen knik A is het creëren van één vloeiende rechte
rooilijn, hetgeen niets te maken heeft met de verkeersveiligheid.
Beoordeling
12.1.
Het bestreden ministerieel besluit komt tot de conclusie dat het
“duidelijk is uit de [motivering van het rooilijnbesluit] dat er […] gekozen werd
voor de meest verkeersveilige optie” en verwerpt de in verzoeksters beroepsschrift
aangevoerde kritiek. De minister sluit zich aan bij de verantwoording van de stad
Gent dat de hoekige uitstulping van verzoeksters hoekperceel en de bijhorende
knikken in de rooilijn van de binnenbocht dienen te verdwijnen om de
verkeersveiligheid te verzekeren daar ze de zichtbaarheid van weggebruikers in het
gedrang brengen. Daarbij is rekening gehouden met het juridische gevolg van een
rooilijn, te weten dat de aangelanden in beginsel tot tegen de rooilijn bouwwerken
of ondoorzichtige afsluitingen mogen oprichten, evenals met het feitelijke gegeven
dat er op verzoeksters hoekperceel net achter en op de bestaande rooilijn een haag
is aangeplant. Dat de argumentatie in verband met de verkeersveiligheid – anders
dan in het middel wordt voorgehouden – geenszins nietszeggend is, blijkt uit de
navolgende afbeelding. Ze toont dat een voetganger die zich achter knik A bevindt
niet of nauwelijks zichtbaar is voor verkeer dat uit het oosten komt en dat een
voetganger die zich achter knik B bevindt niet of nauwelijks zichtbaar is voor
verkeer dat uit het westen komt.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.867
X-18.207-9/13
12.2.
Voorts wordt er in het middel aan voorbijgegaan dat de
motiveringsnota’s, de projectnota en de weerleggingsnota door hun omvang en
gedetailleerd karakter de stelling in het bestreden ministerieel besluit ondersteunen
dat de rooilijnaanpassing het resultaat is van “een uitvoerige studie”.
Anders dan er in het middel wordt voorgehouden, is er wel
degelijk afdoende ingegaan op verzoeksters grieven en bezwaren. Meer bepaald is
nagegaan wat de merites zijn van het door verzoekster voorgestelde alternatief om
een strook van (minstens) anderhalve meter van de buitenbocht in te nemen, zodat
ook langs de binnenbocht de inname tot anderhalve meter beperkt zou kunnen
worden. In het bestreden ministerieel besluit wordt de navolgende motivering van
de weerleggingsnota om dit alternatief te verwerpen, bijgevallen:
“Iedere poging om de lasten te spreiden in dit segment resulteerde in een
onveiligere inrichting van de wegenis waarbij de weggebruiker komende van
[het westen] eerst luw naar links zou moeten draaien om daarna scherp naar
rechts de bocht te nemen.
Iedere bocht in een rijweg vraagt een inschatting en een actie van de
bestuurder. Bij iedere actie zijn risico’s verbonden door bvb foute inschatting
van de bestuurder. Dit risico wordt nog verhoogd wanneer bochten elkaar
(kort) opvolgen, in het bijzonder in tegenovergestelde draairichting. Deze
combinatie vergt twee acties die vlug na elkaar genomen moeten worden en
die extra aandacht vragen bij de bestuurder zeker wanneer het
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.867
X-18.207-10/13
scherpe/ongelijke bochten betreft. Op een racecircuit vormt zo’n ‘chicane’
een bewust gekozen uitdaging, op de openbare weg zijn deze uiteraard
zoveel mogelijk te vermijden. Enkel wanneer er een heel goed overzicht is
op het aankomende verkeer van uit de andere rijrichting en bij luwe bochten
is dergelijke beweging te motiveren om bv de snelheid te remmen. Net op dit
laatste punt (voldoende zichtbaarheid) scoort de bocht in de Halewijnstraat
vandaag reeds heel slecht door de aanwezigheid van een haag en afsluiting
vlak naast de rijweg in de binnenbocht. Deze belemmert het zicht op de
bocht. Door aan deze zijde te verwerven en deze zone als vrije groene berm
in te richten verbetert de zichtbaarheid op de bocht. Het is vanuit veiligheid
in deze scherpe en gevaarlijke bocht bijgevolg de enige goede keuze om in
de binnenbocht te verwerven i.p.v. de verwervingen aan de buitenkant van de
bocht uit te voeren.
Door enerzijds de bocht te beperken tot één actie en draairichting en
anderzijds aan de binnenzijde van de bocht te verwerven bekomen we op dit
punt de veiligste oplossing. Iedere andere oplossing had nadelen tov het
gekozen scenario.”
Verzoekster toont niet aan dat de hiervoor geciteerde
weerlegging de grenzen van de redelijkheid te buiten zou gaan of anderszins
onwettig zou zijn. Zij slaagt er niet in de onjuistheid aan te tonen van de conclusie
dat de inname langs de binnenbocht de “veiligste oplossing” is voor het
zichtbaarheidsprobleem. Daar dit probleem ook rijst ter hoogte van knik A, volgt
er geen onwettigheid uit het feit dat de nieuwe rooilijn ook deze knik wegwerkt en
de uitstulping van verzoeksters hoekperceel in haar geheel laat verdwijnen.
12.3.
Zoals de verwerende partijen opmerken, maakt verzoekster niet
aannemelijk dat haar hoekperceel vergelijkbaar zou zijn met de percelen
Halewijnstraat 32, 50 en 52, al was het maar omdat – zoals door de hiernavolgende
afbeelding bevestigd wordt – geen van deze drie percelen gelegen is langs een
haakse bocht.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.867
X-18.207-11/13
12.4.
Uit het voorgaande volgt dat – met het bestreden ministerieel
besluit – moet worden vastgesteld dat het verkeersveiligheidsmotief in verband
met de zichtbaarheid een deugdelijk motief van algemeen belang is dat de
rooilijnaanpassing wettig kan verantwoorden. Aan die vaststelling wordt geen
afbreuk gedaan door de omstandigheid dat er zich ter plaatse nog geen
verkeersongeval zou hebben voorgedaan.
Tot slot kan de in randnummer 9.5 weergegeven argumentatie
niet tot de nietigverklaring leiden, daar ze betrekking heeft op een motief dat ten
opzichte van het verkeersveiligheidsmotief in verband met de zichtbaarheid als
overtollig moet worden beschouwd.
12.5.
Bijgevolg dient het enige middel in zijn geheel te worden
verworpen.
BESLISSING
- De Raad van State verwerpt het beroep.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.867
X-18.207-12/13
- Verzoekster wordt verwezen in de kosten van het beroep tot
nietigverklaring, begroot op een rolrecht van 200 euro, een bijdrage van
22 euro en een rechtsplegingsvergoeding van 770 euro, die verschuldigd is
aan elk van de verwerende partijen.
Dit
arrest
is
uitgesproken
te
Brussel,
op
zevenentwintig
mei
tweeduizend vierentwintig, door de Raad van State, Xe kamer, samengesteld uit:
Johan Lust,
kamervoorzitter,
Jan Clement,
staatsraad,
David D’Hooghe,
staatsraad,
bijgestaan door
Silvan De Clercq,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Silvan De Clercq
Johan Lust
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.259.867
X-18.207-13/13