Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.643 (2024-09-17)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 260.643 van 17 september 2024 Instellingen, Binnenlandse zaken
en lokale besturen - Varia (binnenlandse zaken en lokale besturen) Beslissing
: Vernietiging
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
Xe KAMER
ARREST
nr. 260.643 van 17 september 2024
in de zaak A. 238.331/X-18.354
In zake :
- A.S.
- W.D.B.
- N.D.B.
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Filip Laeveren
kantoor houdend te 2220 Heist-op-den-Berg
Palmbosstraat 18/A
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
het VLAAMSE GEWEST
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Sofie Logie en Thomas Fiers
kantoor houdend te 8500 Kortrijk
Beneluxpark 27B
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van het beroep
Het beroep, ingesteld op 3 februari 2023, strekt tot de
nietigverklaring van de beslissing OVB/2022/338 van de beroepsinstantie inzake
openbaarheid van bestuur en hergebruik van overheidsinformatie van 6 december
2022 waarbij het beroep van de verzoekende partijen tegen de ontstentenis van
beslissing vanwege de gemeente Heist-op-den-Berg ongegrond wordt verklaard.
II. Verloop van de rechtspleging
De verwerende partij heeft een memorie van antwoord
ingediend en de verzoekende partijen hebben een memorie van wederantwoord
ingediend.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.643
X-18.354-1/13
Eerste auditeur-afdelingshoofd Marijke Sterck heeft een verslag
opgesteld.
De verzoekende partijen hebben een verzoek tot voortzetting
van het geding en een laatste memorie ingediend. De verwerende partij heeft een
laatste memorie ingediend.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 17 mei 2024.
Staatsraad David D’Hooghe heeft verslag uitgebracht.
Advocaten Filip Laeveren en Tine Cochet, die verschijnen voor
de verzoekende partijen, en advocaat Thomas Fiers, die verschijnt voor de
verwerende partij, zijn gehoord.
Eerste auditeur Sofie De Doncker heeft een met dit arrest
andersluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3.1.
Verzoekende partijen zijn respectievelijk de echtgenote en de
kinderen van de overledene J.D.B. wiens asurne werd bijgezet in het columbarium
in Hallaar, deelgemeente van de gemeente Heist-op-den-Berg.
3.2.
Tijdens het openen van het columbarium eind april 2022 bleek
de asurne van de betrokkene niet meer aanwezig.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.643
X-18.354-2/13
3.3.
Op 14 juni 2022 richt de gemeente het volgende schrijven aan de
eerste verzoekster:
“Wij verwijzen naar het onderhoud dat jullie hadden op maandagavond 9
mei 2022 met burgemeester [J.M] en schepen [E.V.].
Wij betreuren ten zeerste dat de urne van jouw echtgenoot, [J.D.B.]
verdwenen is uit het columbarium te Hallaar.
Wij hebben alle begrip voor jullie verdriet en boosheid ten gevolge van dit
bijzonder spijtige voorval.
De verantwoordelijke teams voor de begraafplaatsen werden hierover
grondig bevraagd en men kon ons bevestigen dat de verplaatsing van de
urne in 2001 naar de nieuwe columbaria correct is verlopen. Er zijn hier
geen fouten gebeurd en de urne is destijds mee verplaatst volgens de
afgesproken procedure.
De urne van jouw echtgenoot lijkt eerder recent weggehaald gezien de
afdruk van de onderkant van de asurne nog zichtbaar was in de nis.
Gelet op deze ongelukkige situatie zullen we de reeds betaalde som voor de
ontgraving van 250 euro terugstorten. Dit is het minste dat we kunnen
doen, al beseffen we ten zeerste dat jullie de asurne daarmee niet
terugkrijgen.
We willen hierbij wel duidelijk beklemtonen dat dit gebaar van het lokale
bestuur op geen enkele manier kan geïnterpreteerd worden als zijnde een
erkenning van aansprakelijkheid.
Wij hopen dat het politioneel onderzoek alsnog zal leiden tot de
identificatie van de ontvreemder van de urne.”
3.4.
Op 18 juli 2022 schrijft de raadsman van de verzoekende
partijen het volgende aan de gemeenten:
“De heer [F.V.], wonende te 2220 Heist-op-den-Berg, […], had vernomen
wat er aan de hand was m.b.t. de verdwenen asurne van de heer [J.D.B.],
wijlen de echtgenoot van mijn cliënte en de vader van mijn andere cliënten,
[W.] en [N.D.B.].
Deze heeft vervolgens dan spontaan contact opgenomen met mijn cliënten.
Gelet op het belang van hetgeen de heer [V.] wist mede te delen, heb ik dit
laten vaststellen door gerechtsdeurwaarder [W.S.].
U stelt in Uw schrijven dat de verplaatsing van de urne naar de nieuwe
columbaria correct verlopen is.
De verklaring van de heer [F.V.], zoals geakteerd door de
gerechtsdeurwaarder, spreekt dit evenwel lijnrecht tegen.
Mag ik U dan ook verzoeken om de aannemer in kwestie, evenals de
verantwoordelijke teams waarnaar U verwijst, te confronteren met
bijgevoegde verklaring.”
De verklaring waarnaar wordt verwezen luidt als volgt:
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.643
X-18.354-3/13
“In 2005, of ongeveer rond deze periode, kwam ik langs het kerkhof van
Hallaar en zag dat een aannemer of gemeentepersoneel het columbarium,
gelegen aan de straatkant, had verplaatst.
Ze waren bezig met een kraan het columbarium te verplaatsen;
Ik zag dat de urnenmuur in stukken op de grond lag.
Het columbarium van mijn vrouw was in twee gebarsten en er lagen er nog
3 of 4 andere stukken urnenmuur op de grond. Deze waren waarschijnlijk
gevallen uit de grijper van de kraan.
De aannemer of gemeentepersoneel zei me dat ik me geen zorgen hoefde te
maken, daar alles zou hersteld worden.”
3.5.
Bij e-mail van 20 september 2022 wordt bij de gemeente
aangedrongen op een spoedig antwoord.
3.6.
Bij e-mail van 27 oktober 2022 meldt de raadsman nog geen
antwoord te hebben ontvangen:
“In het kader van de Wet Openbaarheid van Bestuur verzoek ik U dan ook
minstens om mij de gegevens mede te delen van de aannemer in kwestie,
evenals de identiteitsgegevens van de verantwoordelijke teams voor de
begraafplaatsen waarvan U melding maakt in Uw schrijven van
14/06/2022.”
3.7.
Bij e-mail van 14 november 2022 schrijft de raadsman van de
verzoekende partijen aan de gemeente het volgende:
“Met verbazing moet ik vaststellen dat mijn schrijven van 18 juli 2022 nog
steeds onbeantwoord is.
In uw initieel schrijven verwijst U naar teamverantwoordelijken die U
bevraagd hebt, ter ondersteuning van Uw afwijzing van enige
verantwoordelijkheid. Toch kan U op heden de identiteitsgegevens niet
overmaken.
Ook de eenvoudige vraag naar de identiteit van de aannemer die de werken
heeft uitgevoerd, blijft onbeantwoord.
De verklaring van de heer [F.V.], zoals geakteerd door de
gerechtsdeurwaarder, in combinatie met het uitblijven van antwoord
gedurende thans reeds vier maanden, komt bijzonder vreemd over.
Als ik niets vernomen heb tegen het einde van de week, beschouw ik dit als
een weigering om te antwoorden, en zal ik mij wenden tot de
Beroepsinstantie Openbaarheid van Bestuur van de Vlaamse Overheid.”
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.643
X-18.354-4/13
3.8.
Op 24 november 2022 dienen de verzoekende partijen een
beroep in bij de Beroepsinstantie inzake openbaarheid van bestuur en hergebruik
van overheidsinformatie (hierna: de beroepsinstantie).
3.9.
Op 30 november 2022 antwoordt de gemeente alsnog als volgt:
“Wij hebben uw rappelbrief van 14 november 2022 in goede orde
ontvangen. Hierbij willen we ons alvast excuseren voor het uitblijven van
onze reactie.
De teams Openbaar Domein en Burgerzaken hebben voor deze casus
uitvoerig opzoekingswerk verricht, doch zonder resultaat.
De collega’s hebben grondige onderzoeken gedaan in de analoge en
digitale archieven van het gemeentebestuur.
Er is ook geen enkele verslaggeving teruggevonden van mogelijke
calamiteiten of problemen die zich tijdens een verplaatsing van de
columbariummuur zouden hebben voorgedaan, laat staan dat er urnen uit
de columbariummuur zouden verdwenen zijn.
Het lokale bestuur heeft begrip voor het ongenoegen van de familie over dit
voorval en erkent ook het emotionele leed dat de familie treft.
Voor het bestuur is dit evenzeer een erg ongelukkige situatie van diefstal op
een begraafplaats waarvoor de gemeente ook al de nodige stappen
ondernomen had bij de lokale politie.
We bevestigen hierbij nogmaals ons standpunt zoals ingenomen in onze
eerdere brief van 9 juni 2022 gericht aan mevrouw Annie-Marie Serneels.
Daarin beklemtoont het bestuur duidelijk dat het gebaar van het lokale
bestuur op geen enkele manier kan geïnterpreteerd worden als zijnde een
erkenning van aansprakelijkheid en dit alles onder alle voorbehoud en
zonder de minste nadelige erkentenis.”
3.10.
Op 2 december 2022 berichten de verzoekende partijen aan de
beroepsinstantie dat zij volharden in hun verzoek, vermits er geen antwoord op de
gestelde vraag om openbaarheid is gekomen:
“Zoals U zal vaststellen vraag ik in mijn schrijven van 18 juli 2022 (zijnde
het schrijven wat ter beoordeling van Uw instantie voorligt) om de
identiteitsgegevens van de verantwoordelijke teams van de
begraafplaatsen. Immers, volgens het initieel schrijven van de gemeente
[…], staaft de gemeente haar standpunt door te verwijzen naar deze teams,
die dan getuige zouden zijn geweest van de verplaatsing van de columbaria.
Het is mijn bedoeling om in een eventuele procedure deze personen op te
roepen, in voorkomend geval als getuige, wat natuurlijk onmogelijk is als
ik de identiteitsgegevens niet heb. Men kan zich mijns inziens als gemeente
niet baseren op een bewering van niet nader genoemde personen, en
vervolgens weigeren om de gegevens ervan over te maken.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.643
X-18.354-5/13
Ten tweede verzocht ik om de gegevens van de aannemer die de werken
heeft uitgevoerd. Ook hier blijft men het antwoord schuldig. Men negeert
deze vraag. Ofwel zijn de werken aan de columbaria uitgevoerd door een
derde (en dan lijkt mij het mij bijzonder vreemd dat men niet meer weet wie
dat is, maar zelfs dat zegt men niet), ofwel zijn de werken in eigen beheer
uitgevoerd. Als men naar eigen zeggen de verantwoordelijke teams
bevraagd heeft, dan moet men dit toch weten.”
3.11.
De beroepsinstantie neemt vervolgens contact op met de
gemeente die op 5 december 2022 het volgend standpunt inneemt:
“In het kader van het dossier OVB/2022/338 kan ik u na uw telefonische
vraag, aanvullend meedelen dat […] met betrekking tot de vraag naar de
openbaarmaking van de gegevens van de teamverantwoordelijke en de
aannemer, wij uitgebreide opzoekingen hebben verricht, en moeten
vaststellen dat deze gegevens niet beschikbaar zijn, en bijgevolg niet aan de
aanvrager kunnen bezorgen.
Wij hebben dan ook geen concrete bewijzen en/of stukken hieromtrent
kunnen terugvinden die openbaar zouden kunnen gemaakt worden.
De huidige teamverantwoordelijke van de kerkhoven was in de
aangehaalde periode van verplaatsing van de columbariumverplaatsing nog
niet werkzaam in onze organisatie en was bijgevolg niet betrokken bij de
aangehaalde feiten, waardoor zijn gegevens irrelevant zijn mbt de gestelde
vraag. De toenmalige verantwoordelijke van de kerkhoven (ten tijde van de
aangehaalde feiten) is niet meer werkzaam in onze organisatie.”
De beroepsinstantie richt zich vervolgens opnieuw naar de
gemeente met de volgende vraag:
“Dank voor uw toelichting. Voor wat betreft de verantwoordelijke teams
doelt verzoeker in zijn initiële openbaarheidsverzoek/beroep op de
personen die deel uitmaakten van de teams die getuige waren van de
verplaatsing van de columbaria (cfr. de mail die ik u zonet doorstuurde):
[…]
Kan u mij bevestigen dat u de persoonsgegevens van de personen die deel
uitmaakten van de teams die getuige zouden zijn geweest van de
verplaatsing van de columbaria (als die al plaatsvond) niet kan
terugvinden? Aangezien de teamverantwoordelijke hier zelf geen getuige
van is geweest, zoals u mij telefonisch meedeelde, valt deze persoon m.i.
niet onder het voorwerp van het openbaarheidsverzoek.”
De bevoegde ambtenaar van de gemeente antwoordt hierop als
volgt:
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.643
X-18.354-6/13
“Hierbij bevestigen we u dat we de persoonsgegevens van de personen die
deel uitmaakten van de teams die getuige zouden zijn geweest van de
verplaatsing van de columbaria (als die al plaatsvond) niet kunnen
terugvinden.”
3.12.
De beroepsinstantie verklaart op 6 december 2022 het beroep
van de verzoekende partijen tegen de ontstentenis van beslissing vanwege de
gemeente Heist-op-den-Berg ontvankelijk doch ongegrond.
Deze beslissing is gemotiveerd als volgt:
“De beroepsinstantie kan enkel vaststellen dat de gemeente
Heist-op-den-Berg niet beschikt over de door verzoeker opgevraagde
gegevens.
In artikel I.4, 3° van het Bestuursdecreet wordt de term ‘bestuursdocument’
gedefinieerd als ‘alle informatie, ongeacht de drager ervan, die in het bezit
is van een overheidsinstantie’. Vermits in casu werd vastgesteld dat de
gemeente Heist-op-den-Berg niet in het bezit is van de door de verzoeker
gevraagde informatie, kan de gemeente Heist-op-den-Berg er geen
afschrift van verlenen.”
Dit is de bestreden beslissing.
IV. Onderzoek van het eerste middel
Standpunt van de partijen
De verzoekende partijen voeren in een eerste middel de
schending aan van artikel 32 van de Grondwet en van artikel II.31, eerste lid, van
het bestuursdecreet van 7 december 2018 (hierna: bestuursdecreet).
Volgens de verzoekende partijen heeft de verwerende partij
zomaar aangenomen dat de gemeente niet beschikt over de gevraagde gegevens,
terwijl op basis van de stukken duidelijk blijkt dat de gemeente wel in het bezit
ervan is. De gemeente heeft immers op 14 juni 2022 aan de verzoekende partijen
meegedeeld dat “de verantwoordelijke teams voor de begraafplaatsen” hierover
grondig werden bevraagd, maar heeft vervolgens nagelaten de gegevens van deze
teams mee te delen. Wanneer de gemeente vervolgens op 5 december 2022
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.643
X-18.354-7/13
meedeelt dat uitgebreide onderzoeken werden verricht maar dat de gegevens niet
beschikbaar zijn en niet aan de aanvrager kunnen worden bezorgd, spreekt zij
hiermee haar schrijven van 14 juni 2022 tegen. De gemeente beschikt bijgevolg
wel degelijk over de gegevens maar weigert deze over te maken. De
beroepsinstantie heeft nagelaten hieromtrent verdere onderzoeken te voeren.
De verwerende partij houdt voor dat zij met alle middelen die
haar ter beschikking staan heeft nagegaan of de gemeente Heist-op-den-Berg over
de gevraagde gegevens beschikte.
Voortgaande op de informatie die haar door de gemeente werd
verstrekt dient echter te worden aangenomen dat de gevraagde gegevens niet in het
bezit zijn van de gemeente. Overigens blijkt niet dat tegen de gemeente een klacht
wegens valsheid in geschrifte werd neergelegd.
Vermits de wetgeving ter zake van de openbaarheid van bestuur
enkel verplicht tot mededeling van gegevens die in het bezit zijn van de betrokken
overheid, kan van een miskenning van die wetgeving geen sprake zijn.
Bovendien
zou
het
verzoek
tot
het
verkrijgen
van
persoonsgegevens sowieso moeten worden afgewezen omdat zulks afbreuk zou
doen aan de bescherming van de persoonlijke levenssfeer.
Ten slotte betoogt de verwerende partij dat het verzoek om
informatie in wezen steunt op een verklaring van een derde aangaande incidenten
die zich tijdens de verplaatsingsoperatie zouden hebben voorgedaan, dit terwijl de
gemeente uitgaat van een diefstal van de urne. Het zou volgens de verwerende
partij “hoogst onredelijk zijn wanneer de Beroepscommissie het beroep had
ingewilligd, enkel en alleen op grond van het beroepschrift van verzoekende
partijen, dat op zijn beurt louter gebaseerd lijkt te zijn op de ‘hearsay-verklaring’
van een derde”.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.643
X-18.354-8/13
Beoordeling
Artikel II.31, eerste lid, van het bestuursdecreet verplicht de
overheidsinstanties, vermeld in artikel II.28, § 1, aan iedereen die erom verzoekt,
de gewenste bestuursdocumenten openbaar te maken door er inzage in te verlenen
of er een afschrift van te overhandigen, of er uitleg over te verschaffen.
Overeenkomstig artikel I.4, 3°, van het bestuursdecreet wordt
onder “bestuursdocumenten” verstaan : “alle informatie, ongeacht de drager ervan,
die in het bezit is van een overheidsinstantie”.
Zodra bepaalde informatie “in het bezit is” van een
overheidsinstantie gaat het om een bestuursdocument waarop de regels inzake de
openbaarheid van toepassing zijn.
Te dezen is de beroepsinstantie tot het besluit gekomen dat de
gemeente niet in het bezit is van de gegevens van de betrokken aannemer en de
identiteitsgegevens van de teams die instonden voor de verplaatsing van de urne
van de echtgenoot, respectievelijk vader van de verzoekende partijen.
De beroepsinstantie is daarbij voortgegaan op de antwoorden die
de gemeente op de bijkomend gestelde vragen heeft gegeven.
Hierna zal blijken dat de beroepsinstantie de initiële vraag om
informatie – en de finaliteit ervan – uit het oog is verloren.
Het laat zich begrijpen dat de verzoekende partijen te weten
willen komen wat er precies is misgegaan: ging het om een diefstal van de urne,
zoals de gemeente beweert, of is er iets misgegaan tijdens de verplaatsing van de
columbaria die – naar eigen zeggen van de gemeente – in 2001 heeft plaatsgehad?
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.643
X-18.354-9/13
Vermits “de verantwoordelijke teams voor de begraafplaatsen”
luidens het schrijven van de gemeente van 14 juni 2022 grondig werden bevraagd
en zij bevestigden “dat de verplaatsing van de urne in 2001 naar de nieuwe
columbaria correct is verlopen”, zijn de verzoekende partijen er terecht van
uitgegaan dat de gemeente contact heeft gehad met personen die bij die
verplaatsingsoperatie waren betrokken en/of daarover meer informatie hebben
kunnen verschaffen. Het zijn de contactgegevens van die personen waar de
verzoekende partijen op uit zijn.
Door de gemeente en door de beroepsinstantie werd de
vraagstelling evenwel geleidelijk aan gereduceerd tot “de personen die deel
uitmaakten van de teams die getuige zouden zijn geweest van de verplaatsing van
de columbaria”, waaraan vreemd genoegd – en zonder nadere toelichting – “(als
die al plaatsvond)” wordt toegevoegd.
Aldus wordt echter voorbijgegaan aan de initiële vraag van de
verzoekende partijen die betrekking had op de gegevens “van de aannemer in
kwestie, evenals de identiteitsgegevens van de verantwoordelijke teams voor de
begraafplaatsen waarvan u melding maakt in uw schrijven van 14/06/2022”.
De bestreden beslissing stelt niet dat de persoonsgegevens van
de teamleden die door de gemeente bevraagd geweest zijn, niet in het bezit zijn van
de gemeente. Dit zou ook volstrekt ongeloofwaardig zijn want dat zou betekenen,
hetzij, dat de gemeente niet meer weet welke personen ze heeft bevraagd, hetzij
geen kennis heeft van de persoonsgegevens van de personen die ze zegt te hebben
bevraagd.
Dat de gemeente contact heeft gehad met personen die – ook al
hebben zij blijkbaar kunnen bevestigen dat de verplaatsing van de urne in 2001
correct is verlopen – mogelijk geen “getuige” zijn geweest van de betrokken
verplaatsing, doet niet ter zake.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.643
X-18.354-10/13
De initiële vraag betrof immers niet de personen die “getuige”
zijn geweest van de verplaatsingsoperatie, maar de “verantwoordelijke teams” die
door de gemeente dienaangaande werden bevraagd.
Overigens heeft de gemeente blijkbaar wel kennis van de
persoon die ten tijde van de aangehaalde feiten verantwoordelijk was, want zij
weet daaromtrent mee te delen dat deze “niet meer werkzaam [is] in onze
organisatie”. De gemeente kan zulks bezwaarlijk formuleren als ze niet zou weten
over wie het gaat.
De bestreden beslissing bevat verder geen enkel motief waarom
de gegevens van de aannemer die de verplaatsing heeft uitgevoerd, niet in het bezit
van de gemeente zouden zijn. Dit terwijl dergelijke informatie op basis van
beslissingen van de bevoegde organen ter zake en op basis van vorderingsstaten en
facturen normaliter bij de gemeente beschikbaar moet zijn.
Minstens blijkt niet dat de beroepsinstantie heeft nagegaan
welke opzoekingen de gemeente ter zake precies heeft gedaan, en of die op een
afdoende wijze doen blijken dat daaromtrent geen informatie beschikbaar is.
Ook hier is niet ter zake of “de aannemer” zoals die bij de
gemeente
gekend
zou
moeten
zijn,
ook
“getuige”
was
van
de
verplaatsingsoperatie.
In het licht van het voorgaande kan niet staande worden
gehouden dat de beroepsinstantie niet meer had kunnen doen op grond van de haar
decretaal toegekende bevoegdheden.
Zij had minstens de gegevens van de personen waarmee de
gemeente contact heeft gehad kunnen opvragen, evenals de gekende gegevens van
de persoon die verantwoordelijk was ten tijde van de verplaatsingsoperatie maar
niet meer in dienst is.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.643
X-18.354-11/13
De beroepsinstantie had ook kunnen verifiëren welke
opzoekingen precies werden verricht om de naam van de aannemer die de
verplaatsingsoperatie heeft uitgevoerd, te achterhalen.
De verwerende partij houdt nog voor dat het verzoek “hoe dan
ook” moet worden afgewezen, omdat daardoor afbreuk zou worden gedaan aan de
bescherming van de persoonlijke levenssfeer.
De verwerende partij meent aldus blijkbaar al uitspraak te
kunnen doen over de toepasselijkheid van een uitzonderingsgrond, ook al is de
betrokken informatie nog niet gekend. De verwerende partij meent zodoende ook
al zonder meer de hypothese te kunnen uitsluiten, voorzien in artikel II.34, 2°, van
het bestuursdecreet, “dat de betrokken persoon met de openbaarmaking instemt”.
Het standpunt dat de gevraagde informatie “hoe dan ook” aan de
openbaarheid zou moeten worden onttrokken, kan dan ook niet worden
bijgetreden.
In de mate dat de verwerende partij betoogt dat het “hoogst
onredelijk” zou zijn om een beroep in te willigen dat “louter gebaseerd lijkt te zijn
op de ‘hearsay-verklaring’ van een derde”, wordt gealludeerd op de vermeende
relevantie van de gevraagde informatie.
De beoordeling daarvan staat echter niet aan de verwerende
partij. Sowieso toont de verwerende partij niet aan dat de eigen inschatting van het
“nuttig effect” van de gevraagde informatie de bestreden beslissing in rechte zou
kunnen verantwoorden.
Het besluit is dat niet staande kan worden gehouden “dat de
gemeente Heist-op-den-Berg niet beschikt over de door verzoeker opgevraagde
gegevens”.
Het eerste middel is gegrond.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.643
X-18.354-12/13
BESLISSING
-
De Raad van State vernietigt de beslissing OVB/2022/338 van de
beroepsinstantie inzake openbaarheid van bestuur en hergebruik van
overheidsinformatie van 6 december 2022 waarbij het beroep tegen de
ontstentenis van beslissing vanwege de gemeente Heist-op-den-Berg
ontvankelijk doch ongegrond wordt verklaard.
-
De verwerende partij wordt verwezen in de kosten van het beroep tot
nietigverklaring, begroot op een rolrecht van 600 euro, en een bijdrage van 24
euro en een rechtsplegingsvergoeding van 770 euro, die verschuldigd is aan de
verzoekende partijen.
Dit
arrest
is
uitgesproken
te
Brussel,
op
zeventien september
tweeduizend vierentwintig, door de Raad van State, Xe kamer, samengesteld uit:
Johan Lust,
kamervoorzitter,
Jan Clement,
staatsraad,
David D’Hooghe,
staatsraad,
bijgestaan door
Karin Meerschaut,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Karin Meerschaut
Johan Lust
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.643
X-18.354-13/13