Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.659 (2024-09-18)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 260.659 van 18 september 2024 Onderwijs en cultuur - Examens
(onderwijs) Beslissing : Bevolen
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE IXe KAMER
ARREST
nr. 260.659 van 18 september 2024
in de zaak A. 242.936/IX-10.542
In zake :
N.M.
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Sabien Lust
kantoor houdend te 8310 Brugge
Akkerstraat 17
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de VZW KAREL DE GOEDE
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Bart Staelens en Joost Hoste
kantoor houdend te 8000 Brugge
Gerard Davidstraat 46 bus 1
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van de vordering
De vordering, ingesteld op 10 september 2024, strekt tot de
schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid van de tenuitvoerlegging van de
beslissing van de beroepscommissie van het Sint-Andreaslyceum van 22 augustus
2024 waarbij het aan verzoekster toegekende oriënteringsattest C wordt
gehandhaafd.
II. Verloop van de rechtspleging
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 17 september 2024, om 11.00 uur.
Staatsraad Jim Deridder heeft verslag uitgebracht.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.659
IX-10.542-1/25
Advocaat Yüksel Samet Gündogan, die loco advocaat Sabien
Lust verschijnt voor de verzoekende partij en advocaat Bart Staelens, die verschijnt
voor de verwerende partij, zijn gehoord.
Adjunct-auditeur Daniël Plas, daartoe gemachtigd bij beslissing
van de auditeur-generaal van 28 februari 2024, heeft een met dit arrest eensluidend
advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3.1.
Verzoekster is in het schooljaar 2023-2024 leerling in het eerste
leerjaar van de derde graad economie-wiskunde in het Sint-Andreaslyceum te
Assebroek, waarvan de verwerende partij het schoolbestuur is.
3.2.
Op het einde van het schooljaar behaalt verzoekster een
jaartotaal van 57%, met een jaartekort voor wiskunde (36%).
De klassenraad beslist om aan verzoekster een oriënteringsattest
C toe te kennen. Hij overweegt daarbij wat volgt:
“Motivering: op basis van
- een jaarresultaat van (57%)
- het diepe tekort voor het poolvak Wiskunde (36%)
- de globaal zwakke resultaten Frans (50%) Geschiedenis (52%) Godsdienst
(53%) Natuurwetenschappen (51%)
- de achterstand in basiskennis en vaardigheden voor heel wat vakken,
- de moeite met grote pakketten leerstof,
- de examenresultaten doorheen het jaar (51%) en de vele tekorten in de
examenreeks juni (totaal 49%)
kunnen wij, na grondig overleg, [verzoekster] niet geslaagd verklaren voor
het 1e jaar van de 3e graad aso.”
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.659
IX-10.542-2/25
Overleg met de directeur op 27 juni 2024 leidt niet tot een
nieuwe samenkomst van de klassenraad.
3.3.
Verzoekster stelt daarop het volgende beroep in bij het
schoolbestuur:
“Ons bezwaar is gebaseerd op de volgende feiten:
- Het jaartotaal is geslaagd
- Slechts voor 1 vak heeft [verzoekster] minder dan 50
- De andere vakken heeft [verzoekster] wel behaald
- Het is niet aan te raden dat [verzoekster]een heel jaar overdoet voor slechts
1 vak, dit betekent dat [verzoekster] moet studeren en examen moet doen in
alle andere vakken waarvoor ze wel geslaagd is.
Zijn er andere studenten met dezelfde situatie als [verzoekster] die de school
wel naar het 6e jaar heeft laten gaan?
Ons voorstel is
- de school laat [verzoekster] overgaan naar het 6e jaar en wij zorgen voor
extra hulp bij wiskunde met privélessen.
OF
- [Verzoekster] toestaan om begin volgend jaar een herexamen wiskunde van
het 5e jaar te maken.
N.B. Wij zijn 100% zeker van de capaciteiten van [verzoekster]. Zij kan
slagen in het herexamen. We hebben de ervaring dat ze het vijfde en zesde
jaar van het basisonderwijs in één schooljaar heeft vervolledigd. Voldoende
bewijzen van de capaciteiten van [verzoekster] kunnen op verzoek worden
getoond.”
3.4.
Op de hoorzitting van de beroepscommissie op 22 augustus 2024
legt de raadsman van verzoekster de volgende nota neer:
“Zoals u weet is [verzoekster] leerling in het vijfde jaar economie-wiskunde.
Ze kreeg op het einde van het schooljaar een C-attest omwille van een tekort
voor wiskunde.
Namens de ouders van [verzoekster], verzoekers, maak ik vooreerst een
voorbehoud. Verzoekers vroegen inzage in het verslag van de delibererende
klassenraad om op die wijze te weten wat de klassenraad ertoe heeft gebracht
om [verzoekster] ondanks één enkel jaartekort toch een C-attest te geven. Ze
hebben tot op heden dit verslag niet ontvangen, en kunnen zich dan ook niet
verdedigen op dat punt en hun beroep op dat punt niet nuttig uitputten. Dit
kan uiteraard niet.
Verzoekers vroegen ook inzage in de examens van juni 2024. Ze kregen
inzage van een deel van de examens maar niet van alle examens. Het examen
Frans kregen verzoekers niet te zien zodat ze zich er niet van konden
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.659
IX-10.542-3/25
vergewissen of dat examen correct werd verbeterd. Van het examen
wiskunde ontbrak het deel ruimtemeetkunde. Verzoekers vragen alsnog
inzage van beide genoemde examens zodat ze zich ervan kunnen
vergewissen dat deze correct waren verbeterd en de score voor deze vakken
correct was berekend.
Verzoekers stellen vast dat [verzoekster] eindigt met slechts één
onvoldoende, met name een onvoldoende voor wiskunde. Ze beseffen zeer
goed dat wiskunde een richtingspecifiek vak is, en dus een belangrijke plaats
inneemt in de opleiding, maar het blijft één enkel tekort. Andere tekorten
wist ze weg te werken door goede prestaties op dagelijks werk of, voor
geschiedenis, door een goed examen in het tweede semester.
Het ontbreekt [verzoekster] nochtans niet aan intelligentie, integendeel.
[verzoekster] is een zeer begaafde leerling, wat blijkt uit haar resultaten in
het basisonderwijs, waar ze het vijfde en zesde leerjaar in één enkel
schooljaar wist af te werken. Ze nam ook deel aan de kangoeroewedstrijd,
een wiskundewedstrijd met vragen die niet van de poes zijn, en behoorde met
haar resultaat tot de top 100 van West-Vlaanderen.
In het eerste middelbaar werd ze, zoals iedereen, geconfronteerd met Corona
en de beperkende maatregelen die werden genomen om de verspreiding van
de ziekte in te dijken. Ondanks het vele thuisonderwijs behaalde ze nog
steeds 76% als jaarresultaat voor wiskunde.
Verzoekers stellen vast dat haar cijfers voor wiskunde in de daaropvolgende
jaren gestaag zijn gedaald. Na het volgen van privé-bijlessen gingen de
cijfers weer omhoog. Dit schooljaar waren haar cijfers voor wiskunde niet
goed. Ze beëindigde het vierde middelbaar nochtans nog met 60% voor
wiskunde en enkel een onvoldoende voor DW3.
Verzoekers stellen vast dat er dit jaar bitter weinig begeleiding is geweest
voor leerlingen die het moeilijk hadden met wiskunde. De remediëring
bestond niet uit extra uitleg, er kwamen ook geen extra oefeningen of extra
lessen, maar er werd enkel gevraagd om studieblaadjes in te dienen. Daar
leert een leerling natuurlijk niets mee bij. [Verzoekster] heeft wel zelf
inspanningen gedaan om aan haar studiemethode voor wiskunde te werken,
wat alvast heeft geleid tot een positieve evolutie naar het einde van het jaar
toe op vlak van dagelijks werk. Voor het examen heeft de stress en faalangst
haar echter danig parten gespeeld dat ze die positieve evolutie niet ook daar
heeft kunnen tonen.
Verzoekers hebben ook contact genomen met de school over [verzoeksters]
prestaties. Nog in januari stuurde [verzoeksters] moeder per mail de vraag
om op de hoogte te worden gehouden van de remediëring. De mail werd
nooit beantwoord. Verzoekers hebben ook een vermoeden van dyslexie bij
[verzoekster] en [verzoeksters] moeder heeft daarover al in september 2023
een concrete hulpvraag gesteld aan de school bij mail. Ook daar werd geen
gevolg aan gegeven.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.659
IX-10.542-4/25
Opvallend is ook dat aan andere leerlingen wel studiebegeleiding werd
aangeboden. Een vriendin van [verzoekster] werd alvast verplicht om na de
kerstvakantie studiebegeleiding te volgen op school in de vorm van
avondles. Waarom kon dat niet voor [verzoekster]? Waarom werd haar enkel
voorgesteld om van richting te veranderen en niet om haar te helpen om haar
schooljaar in de gekozen richting tot een goed einde te brengen ?
Extra begeleiding had [verzoekster] nochtans kunnen helpen om haar
resultaten weer omhoog te brengen. Ze is zeker intelligent genoeg maar die
intelligentie uit zich jammer genoeg niet in goede cijfers, wat een typisch
fenomeen is bij een groep van intelligente leerlingen, met name die
leerlingen die te maken hebben met een zogenaamde ‘vaste mindset’ in
plaats van een ‘groeimindset’. Leerlingen met een vaste mindset zien hun
gebrekkige progressie of falen (bv. een minder goede toets) gemakkelijker
als een teken van ontoereikende intelligentie. Hierdoor blijven ze na falen
gemakkelijker bij de pakken neerzitten. Als intelligentie vastgebakken is,
dan is het immers hopeloos om het falen recht te zetten. Deze leerlingen
creëren ook vaak faalangst, waardoor ze studeren ook gaan uitstellen en in de
moeilijkheden komen op grotere toetsen.
Dit is ook wat we bij [verzoekster] zien gebeuren. Ze is een zeer intelligente
leerlinge die goede cijfers behaalt zolang de leerstof van die aard is dat ze
weinig bijkomende studie vergt om er te geraken. Dergelijke leerling leert
ook niet hoe je moet studeren, want studeren is niet nodig om goede cijfers te
behalen. Maar op het moment dat het moeilijker wordt, en studeren wel
nodig wordt, slagen die leerlingen er niet meer in een goede studiemethode te
ontwikkelen. Ze hebben ook nooit geleerd om te studeren, en ze wijten hun
falen aan een ontoereikende intelligentie. De resultaten gaan naar beneden,
de faalangst neemt toe waardoor het studeren ook niet meer lukt zoals het
zou moeten, en alles eindigt uiteindelijk bij barslechte resultaten die absoluut
niet representatief zijn voor het kunnen van de leerling.
Dergelijke leerlingen zijn niet geholpen met een wijziging van studierichting
en een ‘afzakken’ naar minder moeilijke richtingen. Dergelijke leerlingen
hebben integendeel stimulans en begeleiding nodig, zodat ze een goede
studiemethode aanleren en kunnen ondervinden dat dergelijke methode wel
tot goede resultaten leidt en dat intelligentie geen eindig gegeven is, maar
kennis en vaardigheden kunnen groeien door studie en oefening. Daar
hebben verzoekers afgelopen zomervakantie met [verzoekster] ook hard aan
gewerkt, onder begeleiding van een dame die [verzoekster] bijlessen gaf in
Wiskunde.
Dat verandert uiteraard niets aan de resultaten die [verzoekster] het
afgelopen jaar heeft behaald, maar het opent wel perspectieven voor de
toekomst: geef [verzoekster] de juiste begeleiding en haar resultaten zullen
volgen.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.659
IX-10.542-5/25
Gelet op dit alles vragen verzoekers dat [verzoekster] de kans zou krijgen om
toch over te gaan naar het zesde middelbaar, hetzij door haar alsnog een
A-attest te geven (wat bij andere leerlingen met één tekort overigens wél is
gebeurd), hetzij door gebruik te maken van de mogelijkheid voorzien in punt
3.9.2. van het schoolreglement:
‘In uitzonderlijke gevallen kan de delibererende klassenraad op het
einde van het 1ste leerjaar van een graad beslissen dat je ondanks
enkele tekorten toch al mag starten in dat 2de leerjaar. Je moet dan wel
in de loop van dat 2de leerjaar die tekorten wegwerken. De school zal
je hierbij ondersteunen. Op het einde van het 1ste leerjaar krijg je dan
geen oriënteringsattest, maar enkel een attest van lesbijwoning als
regelmatige leerling.”
Van die mogelijkheid kan gebruik gemaakt worden nu [verzoekster] in de
derde graad gewijzigd is van studierichting. En het geeft [verzoekster] de
mogelijkheid om haar middelbare studies toch volgend schooljaar te
beëindigen en belet dat ze een volledig jaar moet overzitten voor slechts één
onvoldoende.
Verzoekers van hun kant engageren zich ertoe om te zorgen voor de nodige
extra begeleiding voor [verzoekster], zowel wat specifiek wiskunde betreft
als, meer in het algemeen, op het vlak van studiemethode en omgaan met
stress bij examens. Er zal verder ingezet worden op bijles, en [verzoeksters]
moeder zal het volgende schooljaar maar 80% werken zodat ze op woensdag
thuis is om haar dochter te helpen. Ze heeft ook drie maanden tijdskrediet
genomen in de periode vanaf mei 2025 tot en met juli om er te zijn tijdens de
zwaarste maanden van het jaar en haar kinderen dan extra te kunnen
ondersteunen waar nodig.
Subsidiair vragen verzoekers om [verzoekster] de mogelijkheid te geven om
via een uitgestelde proef aan te tonen dat ze de eindtermen van wiskunde wel
voldoende beheerst. [verzoekster] heeft de afgelopen weken heel wat
inspanningen geleverd om, onder begeleiding, haar achterstand in wiskunde
bij te benen. Verzoekers zouden het ten zeerste waarderen als ze de kans
kreeg om ook te tonen wat ze in haar mars heeft.”
De beroepscommissie beslist om het C-attest te handhaven. Die
beslissing is als volgt gemotiveerd:
“2. Onderzoek van het beroep ten gronde
[…]
De beroepscommissie motiveert haar beslissing als volgt:
- De betrokken leerling heeft in onvoldoende mate de doelstellingen
bereikt die in het leerplan wiskunde zijn opgenomen:
o Eerste semester: DW 34% - EX 35%
o Tweede semester: DW 47% - EX 31%
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.659
IX-10.542-6/25
o Jaartotaal wiskunde: 36%
o Algemeen jaartotaal: 57%
o De beroepscommissie stelt vast dat de leerdoelstellingen voor het
vak wiskunde ten belope van 6 lesuren in de week niet zijn
behaald.
- De Beroepscommissie stelt vast dat via een breed opgezette evaluatie
en rapportering de delibererende klassenraad voldoende inzicht heeft
verworven in de vorderingen in de leerstof om een oordeel te kunnen
vormen.
- De Beroepscommissie is van oordeel dat de school geen fouten
verweten kan worden, hetzij procedureel, hetzij inzake begeleiding.
- De argumenten die de ouders aanhalen (zie ook het schrijven van
advocaat dr. Sabien Lust), zijn niet van die aard dat de
Beroepscommissie vindt dat de beslissing van de delibererende
klassenraad moet gewijzigd worden.
De hele schoolloopbaan mag niet verward worden met de specificiteit
en de evaluatie van de derde graad.
- De Beroepscommissie volgt de beslissing van de klassenraad om een
C-attest te geven.
- De Beroepscommissie heeft vastgesteld dat [verzoekster] tijdens de
zomervakantie extra inspanningen heeft geleverd voor het vak
wiskunde, maar vindt dit niet gegrond om een herexamen wiskunde te
rechtvaardigen.
Daarom sluit de Beroepscommissie zich aan bij de beoordeling van de
delibererende klassenraad en besluit de Beroepscommissie om het
oriënteringsattest C te handhaven.”
Dat is de bestreden beslissing.
IV. Herinnering aan de schorsingsvoorwaarden
Krachtens artikel 17, §§ 1 en 4, van de gecoördineerde wetten op
de Raad van State kan tot schorsing van de tenuitvoerlegging bij uiterst dringende
noodzakelijkheid slechts worden besloten onder de dubbele voorwaarde dat
minstens één ernstig middel wordt aangevoerd dat de nietigverklaring van de akte
of het reglement prima facie kan verantwoorden en dat een uiterst dringende
noodzakelijkheid voorhanden is die onverenigbaar is met de behandelingstermijn
van de gewone vordering tot schorsing.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.659
IX-10.542-7/25
V. Uiterst dringende noodzakelijkheid
Standpunt van de partijen
Verzoekster stelt dat de bestreden beslissing ter kennis werd
gebracht via een gewone brief zonder leesbare postdatum, die op 30 augustus 2024
werd ontvangen.
De verwerende partij voert in haar nota met opmerkingen aan dat
verzoekster niet met de vereiste diligentie is opgetreden. Zij betoogt dat de
bestreden beslissing met een aangetekend schrijven aan verzoekster is betekend op
26 augustus 2024 en dat verzoekster vijftien dagen heeft laten verstrijken alvorens
het schorsingsverzoek in te dienen.
Bovendien, zo stelt de verwerende partij, werd verzoekster op
22 augustus 2024 telefonisch van de bestreden beslissing op de hoogte gesteld,
zodat er eigenlijk negentien dagen overheen zijn gegaan. Een dergelijke termijn
acht de verwerende partij, verwijzend naar ’s Raads arrest nr. 232.580 van
15 oktober 2015, niet te verzoenen met een schorsingsprocedure bij uiterst
dringende noodzakelijkheid.
Tot slot haalt de verwerende partij een verklaring van de
directeur aan waaruit moet blijken dat er op 26 augustus 2024 een gesprek
plaatsvond met de vader van verzoekster, naar aanleiding van diens vraag tot
inschrijving van verzoekster als vrije leerling. Ook daaruit blijkt volgens de
verwerende partij dat verzoekster toen reeds op de hoogte was van de beslissing
van de beroepscommissie, maar eerst heeft gepoogd om “andere wegen te
bewandelen”.
Op de terechtzitting doet verzoekster nog gelden dat zij op
26 augustus 2024 geen aangetekende zending heeft ontvangen. Haar raadsman
betoogt dat noch hijzelf, noch verzoekster bij bpost een antwoord heeft ontvangen
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.659
IX-10.542-8/25
op de vraag om een bewijs van de uitreiking van dat aangetekend schrijven voor te
leggen. Verzoekster vraagt dat de Raad dit bewijs bij bpost zou opvragen.
Beoordeling
Overeenkomstig artikel 19, tweede lid, van de gecoördineerde
wetten op de Raad van State vangt de beroepstermijn slechts aan indien de
betekening van de akte of van de beslissing met individuele strekking de
beroepsmogelijkheid, de vormvoorschriften en termijn vermeldt.
Bovendien bepaalt artikel 3.9.4.3, vierde lid, van het
schoolreglement:
“De beroepscommissie zal ofwel de betwiste beslissing bevestigen, ofwel
een andere beslissing nemen. De voorzitter van de beroepscommissie zal de
gemotiveerde beslissing binnen een redelijke termijn en ten laatste op 15
september van het daaropvolgende schooljaar met een aangetekende brief
aan je ouders meedelen.”
Verzoekster mocht derhalve erop rekenen dat de beslissing van
de beroepscommissie haar met een aangetekend schrijven ter kennis zou worden
gebracht. Dat lijkt, voortgaande op de webtrackter van bpost die de verwerende
partij voorlegt, te dezen te zijn gebeurd op 26 augustus 2024.
Dat de strekking van de beslissing mogelijk eerder telefonisch
aan verzoekster is meegedeeld, betekent nog niet dat zij alsdan van de motieven
van de beslissing kennis had of dat zij op de beroepsmogelijkheden werd
geattendeerd. Een telefonische mededeling van het deliberatieresultaat lijkt in die
omstandigheden de beroepstermijn niet te doen ingaan.
Zelfs indien wordt uitgegaan van een betekening van de
bestreden beslissing bij aangetekend schrijven op 26 augustus 2024 – en niet van
een kennisname via de gewone post op 30 augustus 2024 zoals verzoekster
aanvoert – moet uit het voorgaande worden besloten dat verzoekster inderdaad,
zoals de verwerende partij voorrekent, vijftien dagen na de betekening van de
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.659
IX-10.542-9/25
bestreden beslissing haar verzoekschrift heeft neergelegd. Een dergelijk
tijdsverloop heeft de Raad van State eerder reeds als aanvaardbaar beschouwd
(arrest nr. 242.351 van 17 september 2018) en de Raad ziet geen reden om er hier
anders over te oordelen. Het door de verwerende partij aangehaalde arrest nr.
232.580, waarin de Raad vaststelt dat de verzoekende partij drie weken had
gewacht alvorens haar vordering in te stellen, is te dezen op het eerste gezicht niet
dienend.
Aan de schorsingsvoorwaarde van de uiterst dringende
noodzakelijkheid is voldaan.
VI. Ernst van de middelen
A. Eerste middel
Standpunt van de partijen
Verzoekster steunt een eerste middel op een schending van de
hoorplicht als beginsel van behoorlijk bestuur en zoals neergelegd in artikel
123/17, § 2, tweede lid, 3° van de Codex Secundair Onderwijs en in artikel 3.9.4.3
van het schoolreglement.
Verzoekster vat haar middel zelf samen als volgt:
“De hoorplicht houdt in dat een partij nuttig voor haar belangen moet kunnen
opkomen. Dat kan maar indien die partij ook beschikt over alle voor de
bestreden beslissing relevante stukken. Ondanks herhaaldelijke vragen
daartoe heeft verzoekster geen inzage gekregen in haar examen(s) Frans en
Wiskunde hoewel de resultaten voor die vakken doorslaggevend waren voor
de bestreden beslissing. Verzoekster heeft ook geen inzage gekregen in het
verslag van de klassenraad / het syntheseformulier van de klassenraad,
waardoor ze niet op de hoogte was van de exacte motivering door de
klassenraad. Daardoor heeft ze haar hoorrecht niet ten volle kunnen
uitoefenen in het raam van het intern beroep, en is de hoorplicht
geschonden.”
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.659
IX-10.542-10/25
De verwerende partij antwoordt in haar nota met opmerkingen
dat op 5 juli 2024 door de directeur inzage werd verleend in een aantal stukken en
dat daarbij het mondeling examen Frans en het examen ruimtemeetkunde
ontbraken, maar dat in de aanloop naar de beroepscommissie van 22 augustus 2024
daaromtrent geen verdere vragen werden gesteld. De verwerende partij ziet niet in
waartoe inzage van het examen Frans nog zou kunnen leiden en ook het examen
ruimtemeetkunde is volgens haar niet relevant, aangezien de zwakke score voor
wiskunde niet wordt betwist.
Wat het syntheseblad ten slotte betreft, stelt de verwerende partij
dat dit deel uitmaakt van het rapport en dat dit, omwille van de afwezigheid van
verzoeksters ouders op het oudercontact, werd overhandigd tijdens het overleg op
27 juni 2024.
De verwerende partij besluit dat in zoverre verzoeksters grieven
daadwerkelijk op de hoorplicht kunnen worden betrokken, aan dat voorschrift
alleszins is voldaan.
Beoordeling
12.1.
In zoverre verzoekster in het eerste middel de schending
aanvoert van de ‘hoorplicht’, dient te worden opgemerkt dat naar luid van artikel
123/17, § 2, tweede lid, 3°, van de Codex Secundair Onderwijs, op de
beroepscommissie de verplichting rust om “de betrokken personen” en de leerling
in kwestie te horen.
Zoals de Raad van State immers al in verschillende arresten
heeft overwogen, lijkt, bij gebrek aan nadere regeling in de voormelde bepaling
van de Codex Secundair Onderwijs en in het schoolreglement van de betrokken
school, aan deze hoorplicht dezelfde invulling te moeten worden gegeven als aan
het beginsel van behoorlijk bestuur dat het recht inhoudt om op nuttige wijze zijn
standpunt te doen kennen.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.659
IX-10.542-11/25
Voor de leerling die een beroepsprocedure voert tegen een
ongunstige evaluatiebeslissing betekent dit op het eerste gezicht, bijvoorbeeld, dat
hij – en eventueel de “betrokken personen”, indien de leerling minderjarig is –
behoorlijk moet worden uitgenodigd om zijn standpunt kenbaar te maken en dat
hij, zeker wanneer hij daarom verzoekt, op een nuttig tijdstip inzage in of een kopie
moet krijgen van het volledige dossier waarop de beroepscommissie haar oordeel
zal steunen.
12.2.
Dat dossier bevat, zo leren de artikelen 3.9.1 en 3.9.2 van het
schoolreglement, “het resultaat van [de] globale evaluatie” en de “prestaties in het
voorbije schooljaar”, en dus ook de door de leerling afgelegde examens.
Ter adstructie van de aangevoerde schending betoogt
verzoekster dat niet aan de hoorplicht is voldaan omdat zij haar beslissing heeft
genomen zonder dat is ingegaan op verzoeksters vraag tot het overmaken van de
verbeterde examenkopijen van haar examens Frans en ruimtemeetkunde, terwijl zij
hiertoe herhaaldelijk de vraag heeft gesteld, alleszins in een e-mail van
verzoeksters vader van 4 juli 2024 en middels het uitdrukkelijk voorbehoud in de
nota die op de hoorzitting werd neergelegd.
De verwerende partij overtuigt dan ook vooralsnog niet met haar
betoog dat de vraag tot inzake enkel “begin vakantie” is te situeren en dat er later
niet meer op teruggekomen zou zijn.
De examenkopijen van de vakken Frans en wiskunde maken
onbetwistbaar deel uit van het dossier van verzoekster.
In dat geval moest, vanwege het voornoemde recht om op
nuttige wijze zijn standpunt te doen kennen, aan verzoekster de gelegenheid
worden geboden om de (verbeterde) examenkopijen van de voornoemde vakken
op een nuttig tijdstip in te zien of er zelfs een afschrift van te krijgen.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.659
IX-10.542-12/25
Er anders over oordelen, zou het voor de leerling immers
onmogelijk maken bezwaren te uiten tegen de hem toegekende cijfers en dus de
materiële motivering van de evaluatiebeslissing te bekritiseren.
De stelling van de verwerende partij in haar nota met
opmerkingen dat het examen ruimtemeetkunde geen relevantie heeft omdat niet
zou zijn betwist dat verzoekster voor het vak wiskunde heel zwak scoort, kan op
het eerste gezicht niet worden bijvallen. Met die stelling lijkt de verwerende partij
immers te betogen dat de materiële motivering van de bestreden beslissing niet
wordt betwist, terwijl verzoeksters eerste middel er precies op is gericht de haar
ontzegde mogelijkheid om de materiële motieven te bekritiseren. Om dezelfde
reden kan de verwerende partij in de huidige stand van de procedure evenmin
worden bijgetreden in haar betoog dat verzoekster “zelf perfect [wist] dat ze niet
voldeed” en “ootmoedig toegaf dat het niet goed was”. Dat de voorzitter van de
beroepscommissie “licentiaat wiskunde [is], met decennialange ervaring als leraar
wiskunde”, zoals de verwerende partij aanvoert, lijkt van elke pertinentie ontdaan
in het licht van de materiëlemotiveringsplicht en de hoorplicht.
Bijgevolg dient te worden vastgesteld dat aan verzoekster hoe
dan ook en ondanks haar vraag daartoe, de mogelijkheid is ontzegd om de
betrokken (verbeterde) examenkopijen van de vakken Frans en wiskunde aan een
nader onderzoek te onderwerpen en daarover desgevallend haar bezwaren aan de
beroepscommissie voor te leggen.
Dat lijkt overigens te dezen des te meer relevant, nu de
verwerende partij geen inzicht verschaft over het relatieve gewicht van de
opgevraagde examens bij de berekening van de uiteindelijke resultaten. Alvast
voor het examen ruimtemeetkunde binnen het vak wiskunde is dit op het eerste
gezicht van belang, aangezien dat het enige vak is waarvoor verzoekster een
jaartekort behaalde en de beroepscommissie zich in de bestreden beslissing prima
facie op doorslaggevende wijze op dat jaartekort steunt.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.659
IX-10.542-13/25
Gelet op het gegeven dat de beroepscommissie nog steeds van
oordeel is dat verzoekster sommige leerplandoelen van het eerste jaar van de derde
graad niet heeft behaald, diende aan verzoekster de gelegenheid te worden geboden
om inhoudelijke bezwaren te formuleren tegen de toegekende cijfers en dus de
materiële
motivering
van
de
evaluatiebeslissing
te
bekritiseren.
De
beroepscommissie houdt dan ook ten onrechte – in een stijlformule – voor dat “de
school geen fouten verweten kan worden, hetzij procedureel, hetzij inzake
begeleiding”.
Het eerste middel is in de aangegeven mate ernstig.
B. Tweede middel
In een tweede middel voert verzoekster de schending aan van de
formelemotiveringsplicht, de artikelen 5, § 5, en 37 van het besluit van de Vlaamse
regering van 19 juli 2002 ‘betreffende de organisatie van het voltijds secundair
onderwijs’ (het organisatiebesluit 2002) en artikel 3.9.2 van het schoolreglement.
a. eerste middelonderdeel
Standpunt van de partijen
In een eerste middelonderdeel doet verzoekster gelden dat de
bestreden beslissing bijzonder karig is gemotiveerd, namelijk door enkel te
verwijzen naar één jaartekort (wiskunde) en een algemeen jaartotaal van 57%.
Daarmee geeft de beroepscommissie volgens verzoekster geen blijk ervan acht te
hebben geslagen op álle gegevens uit het leerlingendossier, zoals is
voorgeschreven in artikel 5, § 5, van het organisatiebesluit 2002. Die plicht rust
volgens verzoekster des te meer op de beroepscommissie wanneer het gaat om een
leerling met slechts één tekort, zelfs al is dat een tekort voor een hoofdvak en gaat
het om een relatief groot tekort.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.659
IX-10.542-14/25
Verzoekster stipt voorts aan dat haar cijfers voor wiskunde
abnormaal zijn gedaald en dat een vraag van haar ouders om van de opgelegde
remediëring op de hoogte te worden gehouden, niet werd beantwoord. De
begeleiding was volgens verzoekster zo goed als onbestaande en alleszins niet
aangepast aan haar behoeften. Ook daarop antwoordt de beroepscommissie
onvoldoende.
Tot slot stelt verzoekster dat uit de overweging van de
beroepscommissie dat zij de beslissing van de klassenraad om een C-attest te
geven volgt, met enige goede wil weliswaar kan worden afgeleid dat de
beroepscommissie zich ook de motieven van de delibererende klassenraad eigen
maakt, maar dat zulks het motiveringsgebrek niet kan verhelpen omdat verzoekster
de motieven van de klassenraad – op het syntheseblad – nooit heeft ontvangen.
In de nota met opmerkingen weerspreekt de verwerende partij
dat de beroepscommissie niet het gehele dossier in rekening zou hebben gebracht.
Zij wijst erop dat niet enkel wordt verwezen naar de resultaten voor wiskunde,
maar dat de beroepscommissie daarnaast ook overweegt dat de delibererende
klassenraad de evaluatie en rapportering zeer breed heeft opgezet en dat voldoende
begeleiding aanwezig was. Aldus is, volgens de verwerende partij, geantwoord op
de argumenten die verzoekster heeft aangehaald.
Daaraan voegt de verwerende partij nog toe:
“De beroepscommissie motiveerde niet louter op basis van de resultaten voor
wiskunde, maar stelde letterlijk dat de evaluatie door de klassenraad terecht
en uitvoerig werd verricht en aldus onderschreven werd; uit deze motivering
kan natuurlijk worden afgeleid dat de Beroepscommissie zich achter de
motivering (uitvoerige motivering) van de klassenraad schaart. En de
klassenraad hield natuurlijk met veel meer rekening dan louter het (grote)
tekort voor het vak wiskunde.”
Zij betoogt voorts dat de beroepscommissie ook de motivering
van de directeur bij het overleg herneemt en bijtreedt, en dat wat de begeleiding
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.659
IX-10.542-15/25
betreft kan worden volstaan met de motivering dat ter zake aan de school niets te
verwijten valt.
Beoordeling
Met artikel 100 van het besluit van de Vlaamse regering van
15 juli 2022 ‘over de organisatie van het secundair onderwijs, wat leerlingen
betreft’ (het organisatiebesluit 2022) – een besluit dat weliswaar voortbouwt op,
maar op termijn volledig in de plaats komt van onder meer het organisatiebesluit
2002 – werd aan artikel 82 van het organisatiebesluit 2002 een tweede lid
toegevoegd, dat luidt:
“Dit besluit houdt op uitwerking te hebben ingevolge de modernisering van
het secundair onderwijs op de volgende data:
[…]
3° 31 augustus 2023: in het eerste leerjaar van de derde graad.”
Verzoekster was het voorbije schooljaar leerling van het eerste
leerjaar van de derde graad. Bijgevolg moet op het eerste gezicht worden
vastgesteld dat artikel 5, § 5, van het organisatiebesluit 2002, in haar geval, op het
ogenblik van het nemen van de bestreden beslissing niet meer van kracht was.
In het organisatiebesluit 2022 lijkt een woordelijk identieke
bepaling als die van artikel 5, § 5, van het organisatiebesluit 2002, niet te zijn
opgenomen. In de huidige stand van de rechtspleging, waar de Raad van State
wordt gevraagd “bij uiterst dringende noodzakelijkheid” op te treden en waarbij de
rechten van verdediging van de verwerende partij zeer beperkt zijn, valt het de
Raad niet toe om eigener beweging na te gaan of er enigszins gelijkaardige
bepalingen voorkomen in het nieuwe organisatiebesluit en om vervolgens – na een
vergelijking tussen beide – zelf en dus in de plaats van verzoekster na te gaan
welke invloed dat heeft op het aangevoerde middel.
Voor zover het steun zoekt in artikel 5, § 5, van het
organisatiebesluit 2002, is het middel niet ontvankelijk.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.659
IX-10.542-16/25
Luidens artikel 2 van de wet van 29 juli 1991 betreffende de
uitdrukkelijke motivering van de bestuurshandelingen moet de beroepscommissie
haar beslissing uitdrukkelijk motiveren. Krachtens artikel 3 van de voormelde wet
moet de opgelegde motivering in de akte de juridische en feitelijke overwegingen
vermelden die aan de beslissing ten grondslag liggen en moet zij afdoende zijn. De
formele motivering moet de leerling redelijkerwijze in staat te stellen te begrijpen
op grond van welke feitelijke en juridische gegevens de beslissing is genomen en
aldus met kennis van zaken eventueel tegen deze beslissing in rechte op te treden.
Verzoekster heeft gebruik gemaakt van de mogelijkheid die de
artikelen 123/15 en 123/17 van de Codex Secundair Onderwijs bieden aan een
leerling om een beroep in te stellen tegen een ongunstige evaluatiebeslissing van
de over hem delibererende klassenraad. Wanneer de leerling aldus een
samenkomst van de beroepscommissie uitlokt, moet deze commissie kennis nemen
van zijn grieven, ze beoordelen en ze beantwoorden.
De formele motiveringsplicht vereist in dat geval dat de
bestreden beslissing doet blijken dat de bezwaren van de leerling daadwerkelijk in
overweging zijn genomen en in de nieuwe beoordeling zijn betrokken, dat de
leerling begrijpt waarom die argumenten de beroepscommissie niet konden
overtuigen en dat ten minste een uitdrukkelijke repliek volgt op de vragen die voor
de leerling blijkens zijn beroepschrift van wezenlijk belang zijn en die, mochten ze
terecht zijn gesteld, mogelijk tot een voor de leerling gunstiger resultaat leiden.
In haar beroepschrift heeft verzoekster – samengevat –
uiteengezet dat haar bezwaar steunt op het feit dat het jaartotaal een slaagcijfer is
en dat zij voor slechts één vak een jaartekort behaalde. In de nota die op de
hoorzitting van de beroepscommissie is neergelegd, brengt verzoekster opnieuw
dat ene jaartekort onder de aandacht.
Het oordeel over het al dan niet slagen van een leerling is geen
louter mathematische optelling van cijfers per vak, maar vereist een alomvattende
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.659
IX-10.542-17/25
appreciatie over de vraag of de leerling de leerplandoelstellingen in hun geheel
genomen en op voldoende mate heeft bereikt.
Dit betekent dat een tekort voor één vak, zelfs al is het tekort
ondermaats en zelfs al betreft het een ‘hoofdvak’, slechts één element is van een
dossier. Het ontslaat niet van de verplichting om bij de beraadslaging de andere
concrete gegevens van het dossier en van de leerling af te wegen tegenover dit ene
tekort. Het gaat dan in het bijzonder over studieresultaten voor de andere proeven,
toetsen of examens of de globale jaarresultaten van de leerling. De resultaten
behaald voor andere vakken mogen dus niet buiten beschouwing blijven.
Een reden om een leerling met één jaartekort niet geslaagd te
verklaren, kan te vinden zijn in de aard van het vak zelf, bij voorbeeld wegens zijn
aandeel in de totale studie, omwille van zijn belang voor de gekozen richting of
omwille van de specifieke kunde die het bedoelde opleidingsonderdeel wil en moet
uittesten.
De verwerende partij lijkt aan de bestreden beslissing motieven
toe te dichten die in de tekst ervan niet terug te vinden zijn. Waar zij aanvoert dat
de beroepscommissie “letterlijk [stelt] dat de evaluatie door de klassenraad terecht
en uitvoerig werd verricht”, moet prima facie worden vastgesteld dat een
dergelijke overweging door de beroepscommissie niet is neergeschreven. Evenmin
lijkt de beroepscommissie zelfs maar impliciet te verwijzen naar de overwegingen
van de directeur bij zijn beslissing om na het overleg de klassenraad niet opnieuw
samen te roepen – zij heeft zich die motieven op het eerste gezicht dus ook niet
eigen gemaakt.
Voorshands gaat de Raad van State ervan uit dat onder het kopje
“[d]e beroepscommissie motiveert haar beslissing als volgt:” te lezen is welke
overwegingen de beroepscommissie tot haar beslissing hebben gebracht.
Dat zijn, voor zover ze betrekking hebben op verzoeksters
resultaten, de volgende:
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.659
IX-10.542-18/25
- “De betrokken leerling heeft in onvoldoende mate de doelstellingen
bereikt die in het leerplan wiskunde zijn opgenomen:
o Eerste semester: DW 34% - EX 35%
o Tweede semester: DW 47% - EX 31%
o Jaartotaal wiskunde: 36%
o Algemeen jaartotaal: 57%
o De beroepscommissie stelt vast dat de leerdoelstellingen voor het
vak wiskunde ten belope van 6 lesuren in de week niet zijn
behaald.”
Waar de beroepscommissie, na de uiteenzetting van die
motivering van haar beslissing, op het einde van haar beslissing samenvattend stelt
dat zij zich “daarom” bij de beoordeling van de delibererende klassenraad aansluit
en besluit om het oriënteringsattest C te handhaven, dan lijkt daaruit te moeten
worden begrepen dat zij ‘om die redenen’ tot deliberatieresultaat komt, en niet dat
zij de motivering van de delibererende klassenraad ook tot de hare maakt.
Overigens lijkt ook het alsnog in rekening brengen van de
overwegingen van de delibererende klassenraad het prima facie vastgestelde
motiveringsgebrek niet te kunnen verhelpen. Die klassenraadbeslissing steunt de
toekenning van een C-attest op het eerste gezicht immers op “globaal zwakke”
resultaten voor vakken waarvoor verzoekster geen jaartekort laat optekenen. Die
slaagcijfers moeten, zoals de Raad van State al meermaals heeft overwogen,
worden geacht op een deskundige wijze te zijn toegekend. Ze worden geacht een
representatief beeld te geven van de kennis, de vaardigheden en, voor zover
opgenomen in het leerplan, de attitudes van de leerling.
De verwijzing naar een algemeen jaartotaal van 57% kan prima
facie de toekenning van een C-attest niet verantwoorden.
Wat rest, is de vaststelling dat verzoekster voor één vak –
wiskunde – een tekort behaalt (36%) en zij de leerdoelstellingen voor dat vak niet
heeft behaald. Enig ander element uit het leerlingendossier heeft de
beroepscommissie op het eerste gezicht niet bij haar beslissing over het
deliberatieresultaat
betrokken.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.659
Daarmee
lijkt
de
motivering
van
de
IX-10.542-19/25
beroepscommissie ruimschoots tekort te schieten in het licht van de principes die
hiervóór in herinnering zijn gebracht, temeer nu verzoekster ten overstaan van de
beroepscommissie uitdrukkelijk heeft aangegeven dat zij voor alle andere vakken
slaagcijfers kan voorleggen.
De loutere stijlformule dat de argumenten van verzoekster “niet
van aard [zijn] dat de Beroepscommissie vindt dat de beslissing van de
delibererende klassenraad moet worden gewijzigd”, kan dat motiveringsgebrek
niet verhelpen.
Het eerste onderdeel van het tweede middel is ernstig.
b. tweede middelonderdeel
Uiteenzetting van het middelonderdeel
In een tweede middelonderdeel voert verzoekster aan dat de
bestreden beslissing artikel 37 van het organisatiebesluit 2002 en artikel 3.9.2 van
het schoolreglement schendt, alsook de formelemotiveringsplicht.
Verzoekster betoogt dat de beroepscommissie een bijkomende
proef kon opleggen teneinde te onderzoeken of verzoekster al dan niet de
leerdoelen van het vak wiskunde heeft behaald. In het licht van de in het overleg
met de directeur en ten overstaan van de beroepscommissie geuite grieven dat de
school niet de nodige begeleiding heeft gegeven toen verzoekster moeilijkheden
kreeg met wiskunde en dat niet is ingegaan op de vraag naar hulp of informatie
over aangeboden hulp en remediëring, kon de beroepscommissie volgens
verzoekster niet volstaan met de stelling dat zij over voldoende informatie
beschikte, te meer nu verzoekster in de zomervakantie met de hulp van een
begeleider verder aan wiskunde heeft gewerkt.
Had de beroepscommissie de door verzoekster aangevoerde
argumenten wél in rekening gebracht, dan had zij redelijkerwijze moeten besluiten
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.659
IX-10.542-20/25
tot het toekennen van een bijkomende proef voor wiskunde. Thans evenwel, zo
stelt verzoekster, heeft zij er het raden naar waarom de beroepscommissie de
inspanningen tijdens de zomervakantie “niet gegrond” vindt.
Beoordeling
Zoals sub 20 reeds prima facie is vastgesteld, zijn de bepalingen
van het organisatiebesluit 2002, wat het eerste jaar van de derde graad betreft, sinds
31 augustus 2023 niet meer van toepassing.
Voor zover het steun zoekt in artikel 37 van het
organisatiebesluit 2002 is het middelonderdeel derhalve onontvankelijk.
De beroepscommissie wijst het verzoek tot het organiseren van
een “herexamen” of “uitgestelde proef” voor het vak wiskunde op het eerste
gezicht van de hand met onder meer de overweging dat “via een breed opgezette
evaluatie en rapportering de delibererende klassenraad voldoende inzicht heeft
verworven in de vorderingen in de leerstof om een oordeel te kunnen vormen” en
dat zij “heeft vastgesteld dat [verzoekster] tijdens de zomervakantie extra
inspanningen heeft geleverd voor het vak wiskunde, maar dit niet gegrond [vindt]
om een herexamen wiskunde te rechtvaardigen”.
In tegenstelling tot hetgeen verzoekster aanneemt in haar
bestuurlijk beroep en de verwerende partij klaarblijkelijk motiveert, is een
bijkomende proef – anders dan in het hoger onderwijs – geen ‘herexamen’.
Artikel 123/15, § 3, 2° van de Codex Secundair Onderwijs biedt
de beroepscommissie de mogelijkheid om desgevallend bijkomende proeven of
opdrachten te organiseren. Dat kan zijn omdat bepaalde evaluatiegegevens
ontbreken of omdat aan de representativiteit van gegevens die wél voorliggen, kan
worden getwijfeld. Het toestaan van bijkomende proeven is dan ook de
uitzondering en niet de regel. In de regel beschikt een beroepscommissie, zoals de
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.659
IX-10.542-21/25
klassenraad vóór haar, integendeel over voldoende inzicht om zich over de
prestaties van een leerling te buigen en om zelfs tegenvallende resultaten te duiden.
Daarbij lijkt aan te sluiten, artikel 3.9.2 van het schoolreglement
dat, voor zover hier relevant, luidt:
“In een beperkt aantal gevallen kan het gebeuren dat de delibererende
klassenraad eind juni over onvoldoende gegevens beschikt om te kunnen
beslissen of je het leerjaar met vrucht hebt beëindigd. Hij kan je dan
bijkomende proeven opleggen in de loop van de zomervakantie om zo de
nodige gegevens te verzamelen.”
31.
Het ligt dan op de weg van de leerling om op voldoende concrete
wijze uitzonderlijke omstandigheden aan de beroepscommissie voor te leggen die
bijkomende proeven kunnen verantwoorden.
Dat lijkt verzoekster niet te hebben gedaan. Weliswaar vermeldt
zij dat zij voor het examen wiskunde stress en faalangst heeft ervaren, maar
verzoekster komt op het eerste gezicht niet verder dan een loutere bewering. Voor
zover zij verwijst naar de bijkomende inspanningen die zij tijdens de
zomervakantie heeft gedaan, kon de beroepscommissie prima facie terecht
overwegen dat er op het einde van de normale evaluatieperiode – 30 juni –
voldoende inzicht was verworven aan de hand van de evaluatie en rapportering en
dat inspanningen daarna, tijdens de zomervakantie, haar niet tot een andere
beslissing brengen.
Voorts maakt verzoekster niet aannemelijk dat de vermeende “te
beperkte begeleiding doorheen het jaar” de beroepscommissie tot een
andersluidende conclusie of meer omstandige motivering moest nopen.
Het mag immers vaste rechtspraak heten dat een gebrek aan
begeleiding doorheen het jaar, daargelaten of zo’n argument in feite klopt, in
rechte faalt. Het is, in beginsel, één zaak of een leerling bewezen heeft de van hem
verlangde kennis en kunde te bezitten, een andere, als hij die kennis en kunde niet
blijkt te bezitten, wie daarvoor de schuld draagt. Zelfs indien aangenomen wordt
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.659
IX-10.542-22/25
dat een gebrek aan begeleiding heeft bijgedragen aan het minder gunstige
eindresultaat voor het vak wiskunde, brengt dit niet met zich mee dat dat resultaat
gunstiger wordt. De vaststelling van de oorzaak van het minder presteren laat niet
toe het uiteindelijke resultaat als beter te evalueren dan wat er is gepresteerd.
Verzoekster overtuigt er op het eerste gezicht niet van dat de
verwerende partij daadwerkelijk tekort is geschoten in de remediëring of
begeleiding. Waar verzoekster argumenteert dat er geen begeleiding of
remediëring werd aangeboden, lijkt dit op gespannen voet te staan met de
toelichting die door de vakleerkracht wiskunde werd gegeven tijdens de
hoorzitting (“Het leerlingenremediëringstraject werd opgestart in het 2de trimester
en werd in LVS genoteerd: studieblaadjes afgeven bij elke toets, oefeningen maken
en verbeteren. De voorbereiding werd niet altijd ingediend door [verzoekster]”),
wat door verzoekster op het eerste gezicht niet overtuigend wordt weerlegd.
In het licht van die gegevens van het administratief dossier mist
de wettigheidskritiek van verzoekster prima facie feitelijke grondslag.
Het tweede onderdeel van het tweede middel is niet ernstig.
c. derde middelonderdeel
Uiteenzetting van het middelonderdeel
In een derde middelonderdeel beroept verzoekster zich op een
schending van de formelemotiveringsplicht.
Zij wijst op artikel 3.9.2 van het schoolreglement, dat luidt:
“In uitzonderlijke gevallen kan de delibererende klassenraad op het einde
van het 1ste leerjaar van een graad beslissen dat je ondanks enkele tekorten
toch al mag starten in dat 2de leerjaar. Je moet dan wel in de loop van dat 2de
leerjaar die tekorten wegwerken. De school zal je hierbij ondersteunen. Op
het einde van het 1ste leerjaar krijg je dan geen oriënteringsattest, maar enkel
een attest van lesbijwoning als regelmatige leerling.”
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.659
IX-10.542-23/25
Verzoekster stelt dat zij heeft gevraagd om van die bepaling
toepassing te maken zodat zij haar middelbare studies kan afronden zonder het
verlies van een schooljaar, waarbij zij zich engageert voor extra begeleiding
omtrent haar studiemethode in het algemeen en voor wiskunde in het bijzonder. Zij
verwijst ook naar het tijdskrediet dat haar moeder heeft opgenomen. Verzoekster
stipt aan dat zij deze vraag terecht kon stellen, aangezien zij van de studierichting
Latijn naar de studierichting economie-wiskunde was overgestapt.
Op
dit
argument,
zo
stelt
verzoekster,
heeft
de
beroepscommissie niet geantwoord.
Beoordeling
Hiervóór is gebleken dat het eerste middel en het eerste
onderdeel van het tweede middel ernstig zijn bevonden en dat de bestreden
beslissing bijgevolg prima facie niet kan standhouden.
Het komt dan aan de beroepscommissie toe om opnieuw te
oordelen over de strekking van het aan verzoekster toe te kennen oriënteringsattest.
In die omstandigheden is de vraag die verzoekster in het derde
onderdeel van het tweede middel aanvoert voorbarig en behoeft ze derhalve
vooralsnog geen antwoord.
BESLISSING
De Raad van State beveelt de schorsing van de tenuitvoerlegging bij uiterst
dringende noodzakelijkheid van de beslissing van de beroepscommissie van
het Sint-Andreaslyceum van 22 augustus 2024 waarbij het aan N.M.
toegekende oriënteringsattest C wordt gehandhaafd.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.659
IX-10.542-24/25
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, op achttien september tweeduizend
vierentwintig, door de Raad van State, IXe kamer, samengesteld uit:
Jim Deridder,
staatsraad, waarnemend voorzitter,
bijgestaan door
Frank Bontinck,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Frank Bontinck
Jim Deridder
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.659
IX-10.542-25/25