Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.388 (2026-04-16)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 266.388 van 16 april 2026 Instellingen, Binnenlandse zaken en
lokale besturen - Sluitingen van vestigingen Beslissing : Verwerping
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE XIIe KAMER
ARREST
nr. 266.388 van 16 april 2026
in de zaak A. 247.853/XII-10.087
In zake:
- de BV KÖFTE & CO
- C.T.
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Bart Verbelen
kantoor houdend te 2000 Antwerpen
Amerikalei 122/14
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen:
de STAD LOKEREN
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Cies Gysen en Jory Brabants D’Hooghe
kantoor houdend te 2800 Mechelen
Antwerpsesteenweg 16-18
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van de vordering
1.
De vordering, ingesteld op 9 april 2026, strekt tot de schorsing
bij uiterst dringende noodzakelijkheid van de tenuitvoerlegging van “het besluit
van de burgemeester van de stad Lokeren genomen op 07/04/2026 waarbij de
tijdelijke sluiting werd bevolen van Köfte & Co gelegen te 9160 Lokeren,
Vierschaarstraat 2, gedurende 4 weken vanaf zaterdag 11/04/2026 tot en met
zaterdag 06/05/2026”.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.388
XII-10.087-1/14
II. Verloop van de rechtspleging
2.
Bij beschikking van 10 april 2026 werd de procedurekalender
vastgesteld en werden de partijen opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 16 april 2026.
De nota met opmerkingen en het administratief dossier werden
ingediend overeenkomstig de procedurekalender.
Staatsraad Ann Coolsaet heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Hanne Lambreghts, die loco advocaat Bart Verbelen
verschijnt voor de verzoekende partijen en advocaat Jory Brabants D’Hooghe, die
verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord.
Auditeur Daniël Plas heeft een met dit arrest eensluidend advies
gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3.1.
De eerste verzoekende partij, opgericht door tweede verzoeker,
baat de handelszaak Köfte & Co – een snack- en shishabar – uit te Lokeren.
3.2.
Op 16 februari 2026 beslist de burgemeester van de stad Lokeren
om de voornmelde inrichting in toepassing van artikel 134ter van de nieuwe
gemeentewet tijdelijk te sluiten van 19 februari 2026 tot 25 februari 2026. De
aanleiding tot deze bestuurlijke maatregel zijn “o.a.” vaststellingen inzake de
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.388
XII-10.087-2/14
overtreding van het rookverbod en de verkoop van niet-conform geëtiketteerde
losse waterpijptabak.
3.3.
Op 25 februari 2026 voert de lokale politie een controle uit op de
naleving van de hiervoor vermelde bestuurlijke maatregel.
3.4.
Op 17 maart 2026 bezorgt de korpschef van de lokalepolitiezone
aan de burgemeester een bestuurlijk verslag over de vaststellingen tijdens de
bestuurlijke sluiting van de handelszaak van de eerste verzoekende partij. Het
verslag vermeldt:
“Op 25/02/2026 omstreeks 22.48 uur merken Inspecteurs [C.] en [R.] een groot
aantal geparkeerde voertuigen op ter hoogte van de tankstations Q8 en Total
(Kruispunt Zelebaan – Vierschaarstraat). De parkings situeren zich in de
onmiddellijke nabijheid van Köfte en Co, waardoor de inspecteurs het vermoeden
hebben dat er een bijeenkomst is in deze zaak. Ze begeven zich vervolgens naar de
shishabar en stellen vast dat de voordeur is afgeplakt met papier. Via een spleet
kunnen ze naar binnen kijken en zien ze mensen in de bar zitten. Vervolgens openen
ze de niet-slotvaste voordeur, betreden ze de zaak en maken ze zich kenbaar. De
inspecteurs stellen vast dat er een 20 à 25-tal bezoekers zijn die naast elkaar op
stoelen zitten, terwijl ze naar een voetbalwedstrijd van de Turkse club Galatasaray
op een scherm zitten te zien. Een aantal onder hen rookt shisha en dit in de algemene
ruimte (niet-rokerszone).
De zaakvoerder [T. C. B.] (°12/04/1992 – zaakvoerder) is eveneens ter plaatse en
deelt de inspecteurs mee dat zijn vrienden/klanten hem overtuigd hebben om in de
zaak de wedstrijd te kunnen volgen. Hij ging in op hun voorstel omdat hij geen
financieel verlies wilde lijden. Later in het gesprek past hij zijn verhaal aan en zegt
hij dat het om een privéaangelegenheid gaat waarbij de genodigden gratis konden
verteren.”
3.5.
Bij aangetekende brief gedateerd 23 maart 2026 wordt de tweede
verzoeker in zijn hoedanigheid van bestuurder van de eerste verzoekende partij
uitgenodigd om te worden gehoord door de burgemeester op 2 april 2026.
Op 2 april 2026 hoort de burgemeester de verzoekende partijen
met bijstand van hun raadsman. Hiervan wordt een proces-verbaal opgesteld.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.388
XII-10.087-3/14
3.6.
Op 7 april 2026 beslist de burgemeester om de handelszaak
Köfte & Co te sluiten voor de duur van vier weken met ingang van 11 april 2026
tot 9 mei 2026.
Dit is de bestreden beslissing.
De bestreden beslissing is, na de beschrijving van de
“[b]evoegdheid”, de “[f]eitelijke context”, de “[j]uridische context” en de
“[p]rocedurele vereisten” als volgt formeel gemotiveerd:
“Argumentatie
De hierboven vermelde herhaaldelijke overtredingen dienen als zeer ernstig te
worden beschouwd, met een aanzienlijk risico voor de openbare gezondheid en
orde. Op basis van de verslagen van de Hoofdcommissaris - Korpschef PZ Lokeren
is het voorstel om KÖFTE&CO opnieuw tijdelijk te sluiten en ditmaal voor 4 weken
omwille van volgende reden:
• De regelgeving rond rookverbod en tabaksverkoop wordt herhaaldelijk genegeerd
ondanks het verkrijgen van een vergunning.
• De vastgestelde inbreuken hebben rechtstreekse impact op de volksgezondheid.
• De nieuwe vaststellingen tonen volgens de burgemeester aan dat de uitbater de
regels structureel en bewust niet naleeft.
• De nieuwe maatregel van tijdelijke sluiting past binnen de bevoegdheid van de
burgemeester krachtens artikel 134ter van de Nieuwe Gemeentewet;
De raadsman haalt aan dat een nieuwe sluiting aanleiding zal geven tot
onherroepelijke financiële gevolgen die het voortbestaan van de zaak in het gedrang
brengen en vormt een financieel verlies. Volgens de raadsman werd er gerookt in
de niet-rokersruimte net omdat het in de privésfeer was en de zaak niet open was
voor het publiek.
Deze nieuwe bestuurlijke maatregel komt er wegens het niet naleven van de
bestuurlijke maatregelen opgelegd door het ambt van de burgemeester bij besluit
van 16.02.2026 en de inbreuk op het rookverbod in afgesloten ruim[t]en die
toegankelijk zijn voor het publiek, zelfs als ze niet in gebruik zijn.
Gezien
• de vaststellingen opgenomen in het bestuurlijk verslag van 07/11/2025,
20/11/2025, en 30/01/2026;
• het niet naleven van de bestuurlijke maatregelen opgelegd door het ambt van de
burgemeester bij besluit van 16.02.2026,
• het PV met nummer DE.62.L6.[…] dd.17/03/2026 dat werd overgemaakt aan de
FOD Volksgezondheid met afschrift aan de Procureur des Konings. Voornoemd
proces-verbaal betreft de inbreuk op het rookverbod in afgesloten ruimten die
toegankelijk zijn voor het publiek, zelfs als ze niet in gebruik zijn.
• het feit dat KÖFTE & CO, ondanks het verkrijgen van een vergunning voor de
uitbating van een waterpijpbar, de vigerende regelgeving betreffende rookverbod,
rookruimtes en verkoop van tabaksproducten herhaaldelijk naast zich neerlegt;
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.388
XII-10.087-4/14
• de negatieve effecten van deze herhaaldelijke inbreuken op de openbare orde, en
in het bíjzonder op de openbare gezondheid, gelet op de aard en de ernst van de
overtredingen;
• dat uit de vaststellingen van onder andere FOD Volksgezondheid blijk dat deze
inbreuken rechtstreeks indruisen tegen de regelgeving die specifiek tot doel heeft de
volksgezondheid te beschermen;
• GAS-PV met nummer DE.92.L6.[…] dd. 05/03/2026 dat werd overgemaakt naar
de sanctionerend ambtenaar van de Stad Lokeren, betreft de inbreuk op Art.3 § 1
van het Algemeen Politiereglement: Iedereen moet de besluiten van de
burgemeester, de politieverordeningen en alle reglementen en verordeningen
bekrachtigd door de gemeenteraad naleven;
een sluiting van 4 weken gerechtvaardigd is, en dat er geen elementen werden
aangebracht die van die aard zijn om tot andersluidende conclusies te komen. De
sluiting dient onverwijld te gebeuren en dat rekening houdend met de betekening
van onderhavig besluit het redelijk is de sluiting te laten ingaan op zaterdag 11 april
2026.
De sluitingsmaatregel dient op de eerstvolgende vergadering van het college van
burgemeester en schepenen bevestigd te worden;
Er zullen de komende maanden nieuwe controles ingepland worden teneinde na te
gaan of rookwetgeving effectief wordt nageleefd en dit in het belang van de
volksgezondheid.”
3.7.
De bestreden beslissing wordt ter kennis gegeven aan de
verzoekende partijen bij brief van 7 april 2026 afgegeven tegen ontvangstbewijs.
3.8.
Op 13 april 2026 heeft het college van burgemeester en
schepenen van de verwerende partij de bestreden beslissing bekrachtigd.
IV. Regelmatigheid van de rechtspleging
4.
De verzoekende partijen dienen de dag van de terechtzitting een
aanvullend stuk in. De toepasselijke procedureregeling voorziet niet in de
mogelijkheid tot de neerlegging van aanvullende stukken. Dit geldt te dezen des te
meer nu het duidelijk een stuk betreft, waarover de verzoekende partijen op het
ogenblik van het indienen van het verzoekschrift beschikten.
Het aanvullend neergelegde stuk wordt uit het debat geweerd.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.388
XII-10.087-5/14
V. Herinnering aan de schorsingsvoorwaarden
5.
Krachtens artikel 17, § 1, derde lid, van de gecoördineerde wetten
op de Raad van State kan tot schorsing van de tenuitvoerlegging bij uiterst
dringende noodzakelijkheid slechts worden besloten onder de dubbele voorwaarde
dat de zaak te spoedeisend is voor een behandeling ervan in een beroep tot
nietigverklaring en indien minstens één ernstig middel wordt aangevoerd waarvan
het onderzoek zich leent voor een versnelde behandeling en waarmee de
nietigverklaring van de bestreden beslissing prima facie kan worden verantwoord.
Overeenkomstig paragraaf 5 van datzelfde artikel wordt de zaak behandeld bij
uiterst dringende noodzakelijkheid en derhalve binnen een termijn van vijftien
dagen of minder, wanneer zulks in het opschrift wordt vermeld.
VI. Uiterst dringende noodzakelijkheid
Uiteenzetting van de uiterst dringende noodzakelijkheid
6.
De verzoekende partijen zetten uiteen dat er sprake is van
uiterst dringende noodzakelijkheid omdat de sluitingsmaatregel betrekking heeft
op een periode van vier weken vanaf 11 april 2026. Na erop te hebben gewezen dat
de inrichting een nieuwe snack- en shishabar betreft, waarin veel is geïnvesteerd
en die hoge kosten moet dragen, zetten de verzoekende partijen uiteen dat de
bestreden beslissing de handelsactiviteiten van de eerste verzoekende partij
onmogelijk maakt en haar reputatie onherroepelijk zal aantasten. De eerste
verzoekende partij zou immers, vanwege het gebrek aan inkomsten en de hoge
kosten, een periode van vier weken financieel niet kunnen overbruggen. Voorts
wijzen de verzoekende partijen op het verlies aan cliënteel gedurende deze periode
en de onmogelijkheid om het personeelsbestand te behouden bij gebrek aan
inkomsten. Tevens wijzen de verzoekende partijen op verschillende kosten die
verband houden met nutsvoorzieningen, onderhoud, loonkosten, bijdragen aan het
FAVV en SABAM, verzekeringen, belastingen en bankwezen. Zij besluiten dat de
schorsing na afwikkeling van de normale schorsingsprocedure onherroepelijk te
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.388
XII-10.087-6/14
laat zou komen.
Beoordeling
7.
De schorsingsprocedure bij uiterst dringende noodzakelijkheid
houdt een ernstige verstoring in van het normale verloop van de rechtspleging voor
de Raad van State, herleidt de mogelijkheden tot onderzoek van de zaak tot een
strikt minimum en beperkt in aanzienlijke mate de uitoefening van de rechten van
verdediging van de verwerende partij.
De aanwending van die procedure moet dan ook zeer
uitzonderlijk blijven in die zin dat ze slechts mag worden aangewend in die enkele
gevallen dat het uiterst dringende karakter van de zaak meteen voor iedereen
zonder meer duidelijk is, of door de verzoekende partij op duidelijke en
onomstootbare wijze wordt aangetoond. Luidens artikel 8, § 1, tweede lid, 2°, van
het koninklijk besluit van 19 november 2024 ‘tot bepaling van de rechtspleging in
kort geding en tot wijziging van diverse besluiten betreffende de procedure voor
de afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State’, bevat het verzoekschrift
waarin de uiterst dringende noodzakelijkheid wordt aangevoerd daartoe “een
uiteenzetting van de feiten die de uiterst dringende noodzakelijkheid
rechtvaardigen”.
Dit impliceert dat een verzoekende partij aan de hand van
precieze en concrete gegevens aannemelijk maakt dat de schorsing van de
tenuitvoerlegging, indien ze pas na het afwikkelen van de gewone
schorsingsprocedure zou worden uitgesproken, onherroepelijk te laat zou komen
om het nadeel op te vangen of de belangen van de verzoekende partij veilig te
stellen.
De uiterst dringende noodzakelijkheid kan daarenboven niet
voortkomen uit de enkele omstandigheid dat ingevolge de doorlooptijd van de zaak
een uitspraak volgens de gewone schorsingsprocedure of een uitspraak ten gronde
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.388
XII-10.087-7/14
zou tussenkomen in een min of meer verre toekomst, waardoor de gewone
schorsings- of annulatieprocedure een verzoekende partij niet toelaat een arrest te
verkrijgen voordat de bestreden handeling haar volledige uitwerking heeft gehad.
Opdat aan de voorwaarde van de uiterst dringende noodzakelijkheid voldaan zou
zijn, moet deze vaststelling ten minste gepaard gaan met andere feitelijke gegevens
die eigen zijn aan de voorliggende zaak en die aantonen dat de uiterst dringende
noodzakelijkheid eraan inherent is.
Niet minder dan het geval is in de gewone schorsingsprocedure,
is daartoe vereist dat de verzoekende partij het resultaat van de procedure ten
gronde niet kan afwachten om haar beslissing te verkrijgen, op straffe zich in een
toestand te bevinden met onherroepelijke schadelijke gevolgen.
8.
Bij
de concrete uitwerking
van
de uiterst
dringende
noodzakelijkheid moet een verzoekende partij er zich voor hoeden dat begrip niet
op een algemene wijze te omschrijven. Algemene beschouwingen die niet worden
ondersteund door concrete elementen kunnen niet in aanmerking worden genomen.
Het bewijs van de uiterst dringende noodzakelijkheid mag zich niet beperken tot
een theoretische uiteenzetting, doch vereist het aanreiken van concrete, specifiek
op de verzoekende partij betrekking hebbende en verifieerbare gegevens dat zij het
resultaat van de procedure tot nietigverklaring of de gewone schorsingsprocedure
niet kan afwachten op straffe van zich in een toestand te bevinden met ernstige,
onherroepelijke schadelijke gevolgen, wat, zoals hierna zal blijken, de verzoekende
partijen te dezen nalaten te doen.
9.
Hoewel de Raad van State te dezen geen reden ziet die ertoe
noopt te besluiten dat de verzoekende partijen niet met gepaste spoed en diligentie
hun vordering hebben ingesteld eenmaal zij van de bestreden beslissing kennis
kregen, volstaat dit evenwel op zich niet om de uiterst dringende noodzakelijkheid
aan te tonen. Diligent optreden bij het inleiden van een procedure tot schorsing bij
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.388
XII-10.087-8/14
uiterst dringende noodzakelijkheid is weliswaar een noodzakelijke, maar geen
voldoende voorwaarde opdat aan het vereiste van de uiterst dringende
noodzakelijkheid zou zijn voldaan.
10.
De verzoekende partijen voeren vooreerst aan dat de sluiting van
de handelszaak gedurende vier weken een financiële doodsteek betekent, ingevolge
een gebrek aan inkomsten, terwijl zij wel hoge kosten moeten dragen. Zij beroepen
zich derhalve op een financieel nadeel.
Hoewel het zich laat verstaan dat de bestreden beslissing voor de
verzoekende partijen ingrijpende gevolgen heeft op financieel vlak, dan nog is
vereist dat zij, willen zij spoedeisendheid en te dezen een schorsing bij uiterst
dringende noodzakelijkheid verantwoorden, concreet aantonen aan de hand van
verifieerbare
gegevens
en
stavingsstukken
dat
de
schorsing
van
de
tenuitvoerlegging van de bestreden beslissing, indien ze pas na het afwikkelen van
de gewone schorsingsprocedure zou worden uitgesproken, onherroepelijk te laat
zou komen om het nadeel op te vangen of de belangen van de verzoekende partijen
veilig te stellen. Een financieel-economisch nadeel verantwoordt immers in de
regel niet de spoedeisendheid – laat staan de uiterst dringende noodzakelijkheid –
tenzij de verzoekende partijen concreet kunnen aantonen in een zodanige penurie
te zitten dat zij de normale afloop van de schorsingsprocedure niet kunnen
afwachten; bewijs dat, zoals hierna zal blijken, door de verzoekende partijen niet
wordt geleverd.
11.
Ter staving van het financieel nadeel benadrukken de
verzoekende partijen meermaals dat zij gedurende de sluiting van vier weken geen
inkomsten kunnen genereren. Zoals hiervoor is uiteengezet, volstaat het loutere
ontberen van inkomsten op zich evenwel niet, opdat voldaan is aan de voorwaarde
van de uiterst dringende noodzakelijkheid.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.388
XII-10.087-9/14
Voorts voeren de verzoekende partijen aan dat bij het heropenen
van de handelszaak na vier weken de negatieve financiële gevolgen onomkeerbaar
zullen zijn en de handelszaak definitief zal moeten sluiten.
Dit standpunt overtuigt evenwel niet om aan te tonen dat er
sprake is van uiterst dringende noodzakelijkheid.
Het komt immers de verzoekende partijen toe, wanneer zij zich
zoals te dezen, beroepen op de onomkeerbaarheid van de financiële impact van de
bestreden beslissing, om door middel van geloofwaardige stukken, een globaal en,
zodoende, betrouwbaar inzicht te geven in hun bestaande financiële toestand, zodat
de Raad van State dit met kennis van zaken kan beoordelen. De verzoekende
partijen doen dit niet. Zij leggen weliswaar enkele stukken neer die enig inzicht in
de passiva van de eerste verzoekende partij bieden, doch blijven in gebreke om een
globaal inzicht te geven in hun financiële situatie en in hun financiële reserves.
13.
De verzoekende partijen leggen vooreerst een “Actief passief
resultatenbalans” neer. Een eerste vaststelling is dat de verzoekende partijen
evenwel enkel “Pagina 2/6” van dat document neerleggen, dat enkel inzicht geeft
in het passief van de eerste verzoekende partij. De verzoekende partijen verzuimen
daarmee om een volledige en actuele balans of staat van activa en passiva neer te
leggen waarbij inzicht wordt geboden in het geheel van activa, passiva en de
(verwachte) resultaten van de eerste verzoekende partij. Evenmin bieden de
verzoekende partijen een voldoende inzicht in de liquiditeitspositie van de eerste
verzoekende partij. Nochtans zijn dergelijke gegevens essentieel om, wat de
vennootschapsvorm van de eerste verzoekende partij betreft, desgevallend een
balanstest met betrekking tot het netto actief of een liquiditeitstest uit te voeren om
de financiële toestand, alsook de verdere continuïteit en instandhouding van het
vermogen van de eerste verzoekende partij, te kunnen inschatten.
Voorts leidt de Raad van State uit het voorgelegde stuk – de
pagina 2/6 hiervoor vermeld – en bij gebrek aan verdere toelichting in het
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.388
XII-10.087-10/14
verzoekschrift, af dat de financiële situatie van de eerste verzoekende partij niet zo
uitzichtloos is als de verzoekende partijen willen doen geloven. Daargelaten dat
het overzicht van het passief slechts betrekking heeft op 2025, blijkt uit dat stuk
dat er onder de rubriek die de schulden op meer dan één jaar weergeeft, geen enkele
schuld wordt vermeld. Voorts blijkt het saldo van het krediet aangegaan voor de
aankoop van beroepsuitrusting, waarvan de verzoekende partijen een afzonderlijk
stuk neerleggen, geheel opgenomen onder de schulden op meer dan één jaar die
binnen het jaar vervallen, terwijl uit het neergelegde stuk betreffende het krediet
blijkt dat dit krediet loopt tot 3 maart 2029. Voorts zijn de vermelde passiva
hoofdzakelijk de gebruikelijke handels- en andere schulden verbonden aan de
exploitatie van een handelszaak, zoals schulden aan leveranciers en te betalen btw,
waartegenover uiteraard ook inkomsten staan, waarin de Raad van State evenwel
geen inzicht wordt geboden. Daar de verzoekende partijen het stilzwijgen bewaren
over hun globale financiële situatie en in het bijzonder hun inkomsten en financiële
reserves, tonen de verzoekende partijen met dit stuk niet aan in een zodanige
penurie te zitten dat zij de normale afloop van de schorsingsprocedure niet kunnen
afwachten.
14.
Voorts leggen de verzoekende partijen een stuk neer dat zij een
“Overzicht rekening” noemen. Het betrokken stuk levert dan wel het bewijs dat de
eerste verzoekende partij uitgaven heeft gedaan in de maanden februari, maart en
april 2026 en dat die uitgaven een negatief saldo ten belope van 9.984,26 euro op
een rekening van de eerste verzoekende partij hebben veroorzaakt, doch ook dit
stuk biedt geen inzicht in de inkomsten van de eerste verzoekende partij in de
corresponderende periode. Niettemin moet worden vastgesteld dat de eerste
verzoekende partij zelf aangeeft in de periode van 1 februari 2026 tot en met
13 maart 2026, waarin zij ingevolge een eerdere bestuurlijke maatregel (zie supra,
nr. 3.2) alvast één week gesloten was, inkomsten ten belope van minstens 16.353
euro te hebben kunnen optekenen. De Raad van State stelt opnieuw vast dat in het
geheel van de inkomsten evenwel geen inzicht wordt geboden. De verzoekende
partijen tonen met dit stuk derhalve evenmin aan in een zodanige penurie te zitten
dat zij de normale afloop van de schorsingsprocedure niet kunnen afwachten.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.388
XII-10.087-11/14
Ten slotte verwijzen de verzoekende partijen naar een stuk
waarmee zij willen aantonen dat zij tijdens de periode van één week sluiting (zie
supra, nr. 3.2) al een inkomensverlies hebben geleden. Het betreft een
handgeschreven overzicht van de ontvangsten in de periode van 1 februari 2026 tot
en met 12 maart 2026. Daargelaten dat grote gedeelten van dat stuk niet of zeer
moeilijk leesbaar zijn, laat het op zich niet toe om te besluiten dat de eerste
verzoekende partij ten gevolge van de bestreden beslissing niet langer in staat zal
zijn om haar activiteiten verder te zetten. Los van de vraag of uit dit stuk kan
worden afgeleid dat een sluiting na heropening leidt tot een blijvend verlies aan
inkomsten – de sterk wisselende ontvangsten van dag tot dag blijken zich immers
ook al voor de eerste sluiting te hebben voorgedaan –, maakt het stuk wel duidelijk
dat de eerste verzoekende partij nog steeds kan worden geacht in staat te zijn om
na een sluiting inkomsten te generen.
16.
Ook de overige neergelegde stukken, die overigens niet worden
betrokken in de uiteenzetting van de uiterst dringende noodzakelijkheid, doen niet
anders oordelen en doen niet besluiten dat de bestreden beslissing leidt tot
financiële problemen die het voortbestaan of het financieel evenwicht van de
handelszaak in ernstige mate in het gedrang brengen.
17.
Uit wat voorafgaat, volgt dat de verzoekende partijen niet
aannemelijk maken dat zij door de bestreden beslissing in een dermate precaire
financiële situatie terechtkomen dat zij de duur, die een gewone vordering tot
schorsing in beslag neemt, en die zou verantwoorden dat hun vordering bij
voorrang dient te worden behandeld, niet zullen kunnen dragen.
18.
Voorts menen de verzoekende partijen dat er sprake is van uiterst
dringende noodzakelijkheid omdat na vier weken sluiting het cliënteel een nieuwe
bar zal hebben gevonden, de reputatie van de eerste verzoekende partij
onherroepelijk zal zijn aangetast, en ook het personeel zal vertrekken.
Dit standpunt overtuigt evenmin.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.388
XII-10.087-12/14
Vooreerst merkt de Raad van State op dat het verlies aan cliënteel
gedurende de maand van de sluiting in wezen ook een financieel, en dus in principe
herstelbaar, nadeel is. Hiervoor werd reeds uiteengezet waarom het aangevoerde
financiële nadeel niet van die aard is dat het de schorsing van de bestreden
beslissing bij uiterst dringende noodzakelijkheid zou verantwoorden. Er wordt naar
verwezen.
Voorts merkt de Raad van State op dat in de mate dat de
verzoekende partijen reputatieschade aanvoeren, dit in wezen een moreel nadeel
betreft. De verzoekende partijen maken te dezen evenwel niet aannemelijk dat die
beweerde morele schade van die aard is dat de bestreden beslissing, in afwachting
van een uitspraak volgens de gewone schorsingsprocedure, hen in een schadelijke
toestand brengt, die niet te verdragen valt. Het volstaat immers niet te wijzen op de
nadelige gevolgen van de bestreden beslissing en aan te voeren dat enkel een
schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid de verzoekende partijen voor
reputatieschade kan behoeden. Tevens moet worden aangetoond dat de nadelen
van die aard en omvang zijn dat de verzoekende partijen ze niet kunnen lijden
totdat over een gewone vordering tot schorsing van de zaak uitspraak wordt
gedaan. De verzoekende partijen leggen geen enkel objectief stuk neer dat dit ook
maar enigszins aannemelijk maakt.
Voorts maken de verzoekende partijen geenszins aannemelijk
dat zij de personeelsleden waarop zij thans een beroep doen, zullen verliezen door
de sluiting van de handelszaak gedurende één maand. Die vrees lijkt uiterst
voorbarig en louter hypothetisch.
VII. Conclusie
19.
Er is niet voldaan aan ten minste één van de voorwaarden gesteld
in artikel 17, §§ 1 en 5, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State die
cumulatief vervuld moeten zijn wil een vordering tot schorsing bij uiterst dringende
noodzakelijkheid worden toegewezen.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.388
XII-10.087-13/14
BESLISSING
-
De Raad van State verwerpt de vordering.
-
De verzoekende partijen worden, elk voor de helft, verwezen in de kosten
van de vordering tot schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid, begroot
op een rolrecht van 400 euro, een bijdrage van 26 euro en een
rechtsplegingsvergoeding van 770 euro, die verschuldigd is aan de verwerende
partij.
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, op zestien april tweeduizend zesentwintig,
door de Raad van State, XIIe kamer, samengesteld uit:
Ann Coolsaet,
staatsraad, waarnemend voorzitter
bijgestaan door
Greta Scheveneels,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Greta Scheveneels
Ann Coolsaet
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.388
XII-10.087-14/14