Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.422 (2026-04-21)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 266.422 van 21 april 2026 Ruimtelijke ordening, stedenbouw,
leefmilieu en aanverwante aangelegenheden - Varia (ruimtelijke ordening,
stedenbouw, leefmilieu) Beslissing : Bevolen
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE Xe KAMER
ARREST
nr. 266.422 van 21 april 2026
in de zaak A. 247.831/X-19.290
In zake:
- A.J.
- P.D.
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Pieter-Jan Defoort, Matthias Strubbe en Maxim
Senesael
kantoor houdend te 8020 Oostkamp
Hertsbergsestraat 4
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen:
de GEMEENTE JABBEKE
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Meindert Gees en Hanna Biebauw
kantoor houdend te 8500 Kortrijk
Engelse Wandeling 2F5
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van de vordering
De vordering, ingesteld op 7 april 2026, strekt tot de schorsing
bij uiterst dringende noodzakelijkheid van de tenuitvoerlegging van:
“1) Het besluit van het college van burgemeester en schepenen van de gemeente
Jabbeke [hierna: het college] van 22 december 2025 tot principiële goedkeuring
van de aanvraag voor het organiseren van Oasix 2026 [op het kasteeldomein te
Snellegem];
en
2) Het besluit van het [college] van 2 maart 2026 tot goedkeuring van de aanvraag
voor het organiseren van Oasix 2026 […];
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.422
X-19.290-1/21
en
3) Het besluit van het [college] van 2 maart 2026 om ter gelegenheid van de
organisatie van een occasionele dansgelegenheid […] een muziekactiviteit te
organiseren en tijdelijk af te wijken van de geluidsnormen in de omgeving van de
muziekactiviteit”.
II. Verloop van de rechtspleging
Bij beschikking van 8 april 2026 werd de procedurekalender
vastgesteld.
De verwerende partij heeft een nota met opmerkingen en een
administratief dossier ingediend.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 16 april 2026, om 10.00 uur.
Kamervoorzitter Jan Clement heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Maxim Senesael, die verschijnt voor verzoekers, en
advocaat Meindert Gees, die verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord.
Adjunct-auditeur Nino Vermeire heeft een met dit arrest
andersluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.422
X-19.290-2/21
III. Feiten
3.1.
Tussen de Oudenburgweg en de autosnelweg E40 te Jabbeke
bevindt zich het kasteeldomein van Snellegem. Verzoekers stellen eigenaar te zijn
van woningen langs de Kasteeldreef, in de onmiddellijke nabijheid van het kasteel
van Snellegem. Eerste verzoeker woont aldaar en tweede verzoeker preciseert dat
hij zijn woning als weekendverblijf gebruikt.
Ten zuiden van de E40 sluit de – in het verlengde van de
Kasteeldreef gelegen – Ieftepoortstraat aan op de Halfweghuisstraat.
Het kasteeldomein is krachtens het bij koninklijk besluit van
7 april 1977 vastgestelde gewestplan Brugge-Oostkust gelegen in parkgebied.
Uit de gegevens van de zaak blijkt dat het kasteeldomein en de
omgeving ervan voor het overgrote deel bebost zijn.
Ten westen van de Kasteeldreef ligt een grasland (hierna: het
grasland langs de Kasteeldreef) en ten noorden van de Halfweghuisstraat liggen
een grasland (hierna: het grasland langs de Halfweghuisstraat) en een akker
(hierna: de akker langs de Halfweghuisstraat). Het gewestplan bestemt zowel het
grasland langs de Kasteeldreef, het grasland langs de Halfweghuisstraat als de
akker langs de Halfweghuisstraat tot agrarisch gebied.
Ter verduidelijking volgt hierna een uittreksel uit de basiskaart
van de website geopunt.be, waarop benaderende aanduidingen zijn aangebracht.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.422
X-19.290-3/21
3.2.
Op 10 november 2025 dient de vzw K. E. bij de diensten van de
verwerende partij een aanvraag in voor een afwijking van de wettelijke
geluidsnormen tijdens het technofestival ‘OASIX Open-air 2026’ van 9 mei 2026
tot 10 mei 2026 op het kasteeldomein van Snellegem. Er wordt een hoger
geluidsniveau aangevraagd, meer bepaald een niveau van kleiner of gelijk aan
100 dB(A) LAeq,60min.
3.3.
Naar aanleiding van deze aanvraag doet de verwerende partij op
26 november 2025 een plaatsbezoek samen met de aanvrager.
In het verslag van dit plaatsbezoek wordt het volgende gesteld:
“- Het event wordt geschat op 1000 bezoekers. Voorzie een plan A (-1000)
en plan B (+1000), want vanaf 1000 bezoekers zijn er bijkomstige
voorwaarden naar security en brandveiligheid.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.422
X-19.290-4/21
o Organisator bezorgt begin april [het] aantal inschrijvingen
waarna plan A of B wordt afgeklopt.
- Bijkomend evenementenoverleg voorjaar 2026 na opmaak van een
specifiek grondplan.”
3.4.
Op 22 december 2025 verleent de verwerende partij een
“principiële goedkeuring” om het technofestival op de betrokken locatie te
organiseren. Dit is de eerste bestreden beslissing, waarin onder meer het volgende
wordt gesteld:
“[…] In navolging van [het plaatsbezoek van 26 november 2025] zal de
organisator een inplantingsplan opmaken. De verdere veiligheid en
voorbereiding van dit event zal besproken worden tijdens een
veiligheidsoverleg in het voorjaar van 2026. Mits het nemen van de nodige
maatregelen en naleven van de voorwaarden kan deze nieuwe locatie
gunstig beoordeeld worden in het kader van de veiligheid.
Deze locatie bevindt zich in parkgebied waar dezelfde
milieukwaliteitsnormen omtrent geluid gelden zoals in woongebied.
Bijkomstig moet het residentiële karakter (woonwijk) en de aanwezigheid
van natuur en bos meegenomen worden bij de besluitvorming om
dergelijke initiatieven te vergunnen.
Besluit:
Het schepencollege neemt kennis van de aanvraag voor Oasix 2026 op de
nieuwe locatie […] Kasteel van Snellegem […].
Het schepencollege verleent principiële goedkeuring voor de locatie en het
evenement mits de organisatie van een veiligheidsoverleg en een gunstig
advies van de hulpdiensten. Aan de dienst noodplanning wordt opdracht
gegeven een veiligheidsoverleg in te plannen en dit terug te koppelen aan
het schepencollege waarna de geluidsvergunning wordt opgemaakt.
Het schepencollege wenst deze nieuwe locatie te evalueren om na te gaan
of deze locatie geschikt is en blijft voor dit evenement.
Aan de organisator wordt alvast verzocht om de buurt tijdig te informeren
over het evenement en de eventuele hinder.”
3.5.
De aanvrager legt een door hem opgemaakt inplantingsplan neer.
Daaruit blijkt onder meer dat het deel van het kasteeldomein zal worden gebruikt
tussen de zuidgevel van het kasteel en de ten zuiden gelegen Kasteeldreef, dat het
podium zal worden opgericht langs de zuidgevel van het kasteel, dat de
geluidsversterking vanaf het podium naar het zuiden zal worden gericht en dat er
drie tijdelijke parkings zijn voorzien, te weten het grasland langs de Kasteeldreef
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.422
X-19.290-5/21
(1000 fietsen), het grasland langs de Halfweghuisstraat en de akker langs de
Halfweghuisstraat (500 auto’s).
Ter verduidelijking wordt hierna een uittreksel uit dit
inplantingsplan afgebeeld.
3.6.
Op 2 maart 2026 verleent de verwerende partij de toelating om
op het kasteeldomein van Snellegem het technofestival te organiseren tussen
9 mei 2026 en 10 mei 2026:
“Het schepencollege neemt kennis van de aanvraag voor de organisatie […]
en verleent goedkeuring aan het evenement onder volgende voorwaarden:
- Het advies van de hulpdiensten na te leven;
- De gemaakte afspraken in het veiligheidsoverleg zijn bindend;
- De organisator krijgt toelating om signalisatie aan te brengen op openbaar
domein voor de aanduiding van de ingang en de parking. De organisator
verwijdert ten laatste 48u na het evenement alle aangebrachte signalisatie;
- Gelet op de nieuwe locatie, voorwaarden in de geluidsvergunning en het
maximale geluidsniveau strikt na te leven;
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.422
X-19.290-6/21
- Indien er door de hulpdiensten opmerkingen geformuleerd worden tijdens
de rondgang op 9 mei, dient de organisator de nodige wijzigingen te
realiseren om tegemoet te komen aan de vragen van de hulpdiensten”.
Dit is de tweede bestreden beslissing.
3.7.
Op 2 maart 2026 verleent de verwerende partij ook een afwijking
van het geluidsniveau en een afwijking van de geluidsnormen:
“[…]
Het geluidsniveau op een muziekactiviteit moet in principe kleiner of gelijk
zijn dan 85 dB(A) Laeq,15min. Dit is de wettelijke ondergrens voor het
nemen van maatregelen. Dit mag getoetst worden 92 dB(A) Lamax,slow.
Er kan hiervan afgeweken worden op voorwaarde dat:
1° de muziekactiviteit voorafgaand is aangevraagd aan het college van
burgemeester en schepenen van de gemeente waarin de muziekactiviteit
plaatsgrijpt; en
2° het college, vermeld in punt 1°, de muziekactiviteit toelaat. Die toelating
kan evenwel alleen gegeven worden indien het geluidsniveau in de
inrichting Laeq,60min ≤ 100 dB(A) en de muziekactiviteit gekoppeld is aan
een bijzondere gelegenheid.
Indien de muziekactiviteit doorgaat in een feestzaal, lokaal of
schouwspelzaal moet cumulatief aan de volgende criteria wordt voldaan:
a) maximaal 12 gelegenheden per jaar;
b) maximaal 2 gelegenheden per maand;
c) de sommatie van deze gelegenheden mag zich maximaal over
24 kalenderdagen per jaar spreiden (in geval een muziekactiviteit
avonduren alsook morgenuren van de daaropvolgende kalenderdag omvat,
worden 2 kalenderdagen geteld).
Het college van burgemeester en schepenen kan beperkende maatregelen
opleggen, bijvoorbeeld voor het maximaal toegelaten geluidsniveau of voor
de duur van de muziekactiviteit.
Met deze aanvraag wordt een hoger geluidsniveau aangevraagd, namelijk
kleiner of gelijk aan 95 dB(A) Laeq,15min voor binnen.
Er wordt eveneens een afwijking aangevraagd op de geluidsnormen in de
omgeving van de muziekactiviteit.
Overwegende dat bij activiteiten met dergelijk geluidsdrukniveau er
mogelijks geluidshinder in de nabije omgeving te verwachten is vermits het
hier gaat om een event in een tent in open lucht verwacht kan worden dat
derhalve ook de normen in de buurt zullen worden overschreden;
Voor het eind-uur van een activiteit in open lucht/buiten wordt onderscheid
gemaakt tussen een weekregime en een weekendregime. In het
weekendregime (vrijdagavond, zaterdagavond of de avond voor een
officiële feestdag) kan bij uitzonderlijke feestelijkheden een afwijking met
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.422
X-19.290-7/21
een eind-uur tot 4u toegelaten worden en in het weekregime een afwijking
tot middernacht.
Overwegende dat het noodzakelijk is om de geluidsboxen te richten weg
van de bewoning om de overlast voor de buurt tot een minimum te
beperken;
BESLUIT:
Er wordt aan [R.D.], een toelating verleend om in naam van [K.E.] vzw ter
gelegenheid van de organisatie van een occasionele dansgelegenheid [op
het kasteeldomein van Snellegem] een muziekactiviteit te organiseren en
tijdelijk af te wijken van de geluidsnormen in de omgeving van de
muziekactiviteit.
De geluidsafwijking wordt toegelaten van zaterdag 9 mei 2026 van 16u00
tot zondag 10 mei 2026 04u00.
- Volgende voorwaarden dienen strikt te worden nageleefd:
- de geluidsboxen dienen zodanig gericht (weg van de bewoning) dat
geluidsimpact op de bewoonde vertrekken tot een minimum wordt beperkt.
- er mag geen geluidsinstallatie in een tent opgesteld worden;
- de bewoners in de omgeving dienen tijdig vooraf in kennis gesteld van de
geplande activiteiten en de gemelde regeling ter beperking van de hinder.
- het geluidsniveau wordt gemeten ter hoogte van de mengtafel of andere
representatieve meetplaats.
- het geluidsniveau wordt verplicht gedurende de volledige activiteit
(elektronisch versterkte muziek + achtergrondgeluid in de inrichting)
gemeten.
- er is duidelijke visuele indicatie van het geluidsniveau (decibelmeter),
zichtbaar voor het publiek
- het gebruik van een begrenzer (limiter) die zo afgesteld is dat de norm
gerespecteerd wordt, is toegelaten maar niet verplicht;
- het gratis ter beschikking stellen van oordopjes.
- De handhaving gedurende de periode van de afwijking zal gebeuren door
het geluidsniveau te toetsen aan
Het maximaal geluidsniveau mag Laeq,60min 100 db(A) niet
overschrijden. Als het maximale geluidsniveau, gemeten als Lamax,slow
102 dB(A) niet overschreden wordt, wordt geacht hieraan steeds te zijn
voldaan.
- Deze vergunning of een kopie van de vergunning dient steeds ter hoogte
van de geluidsinstallatie aanwezig te zijn.
- Bij het niet-naleven van de vergunning en de hier voornoemde
bijkomende voorwaarden, kan de muziekactiviteit onmiddellijk stopgezet
worden door de toezichthoudende overheid, de diensten van de politie of
op bevel van de burgemeester.”
Dit is de derde bestreden beslissing.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.422
X-19.290-8/21
3.8.
Als stuk 11 van het administratief dossier legt de verwerende
partij een – niet gedateerde – door de aanvrager aan de buurtbewoners gerichte
flyer neer (hierna: de flyer van de aanvrager), waarin het volgende wordt gesteld:
“De geluidsinstallatie wordt bewust richting de autostrade geplaatst, zodat
mogelijke geluidsoverlast voor de omgeving tot een minimum beperkt
blijft.”
IV. Herinnering aan de schorsingsvoorwaarden
Krachtens artikel 17, § 1, derde lid, van de gecoördineerde wetten
op de Raad van State kan tot schorsing van de tenuitvoerlegging bij uiterst
dringende noodzakelijkheid slechts worden besloten onder de dubbele voorwaarde
dat de zaak te spoedeisend is voor een behandeling ervan in een beroep tot
nietigverklaring en indien minstens één ernstig middel wordt aangevoerd waarvan
het onderzoek zich leent voor een versnelde behandeling en waarmee de
nietigverklaring van de bestreden beslissing prima facie kan worden verantwoord.
Overeenkomstig paragraaf 5 van datzelfde artikel wordt de zaak behandeld bij
uiterst dringende noodzakelijkheid en derhalve binnen een termijn van vijftien
dagen of minder, wanneer zulks in het opschrift wordt vermeld.
V. Voorwaarde van een ernstig middel
Standpunt van de partijen
5.1.1.
Verzoekers voeren in een eerste middel de schending aan van de
artikelen 2 en 3 van de wet van 29 juli 1991 ‘betreffende de uitdrukkelijke
motivering van de bestuurshandelingen’ (hierna: de formelemotiveringswet) “in
samenhang
genomen
met”
het
zorgvuldigheidsbeginsel
en
de
materiëlemotiveringsplicht als algemene beginselen van behoorlijk bestuur.
5.1.2.
Verzoekers stellen dat de bestreden beslissingen op geen enkele
manier ingaan op de geluidshinder die het technofestival voor hen zal veroorzaken,
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.422
X-19.290-9/21
hoewel de verwerende partij in de eerste bestreden beslissing expliciet stelt dat “het
residentiële karakter (woonwijk) […] meegenomen [moet] worden bij de
besluitvorming” en in de derde bestreden beslissing zelf erkent dat “met dergelijk
geluidsdrukniveau er mogelijks geluidshinder [...] te verwachten is”. Volgens
verzoekers heeft de verwerende partij geen concreet onderzoek uitgevoerd naar de
impact van het technofestival op de omwonenden in de Kasteeldreef. De opgelegde
voorwaarden volstaan in het licht van het zorgvuldigheidsbeginsel allerminst. De
tekst van de tweede en de derde bestreden beslissing toont niet aan op welke wijze
de verwerende partij rekening heeft gehouden met de specifieke context van de
onmiddellijke omgeving. De maatregelen zijn hoofdzakelijk gericht op de
bezoekers van het festival (zichtbaarheid geluidsniveau, oordoppen), maar uit niets
blijkt dat de bestreden beslissingen de belangen van de bewoners van de woonwijk
langs de Kasteeldreef in overweging nemen. In zoverre de verwerende partij stelt
dat “de geluidsboxen (…) zodanig [dienen] gericht (weg van de bewoning) dat
geluidsimpact op de bewoonde vertrekken tot een minimum wordt beperkt”,
merken verzoekers op dat die voorwaarde onvoldoende precies is, en weinig
bijbrengt. Het geluid van een technofestival, met zware bassen, draagt heel ver,
ongeacht de richting van de boxen. Die vaststelling klemt volgens verzoekers des
te meer, nu uit het inplantingsplan blijkt dat het podium en de geluidsboxen net
gericht worden naar de woonwijk in de Kasteeldreef met onder meer de woning
van eerste verzoeker.
5.1.3.
Verzoekers vervolgen dat de bestreden beslissingen evenmin op
enige manier ingaan op de impact op de natuur die het technofestival zal
veroorzaken. De verwerende partij heeft in de principiële goedkeuring voor het
technofestival nochtans aangegeven dat “de aanwezigheid van natuur en bos
[moet] meegenomen worden bij de besluitvorming om dergelijke initiatieven te
vergunnen”. In de tweede en de derde bestreden beslissing wordt op geen enkele
manier ingegaan op de impact van het technofestival op de aanwezige natuur in het
bos, zodat voormelde besluiten ook om die reden onwettig zijn. Voormelde
vaststelling klemt des te meer, nu het technofestival plaatsvindt tijdens de
broedperiode van vogels en het kasteeldomein een vogelrijk gebied is.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.422
X-19.290-10/21
5.2.1.
In een derde middel voeren verzoekers de schending aan van de
artikelen 2 en 3 van de formelemotiveringswet “in samenhang genomen met” het
legaliteitsbeginsel, het zorgvuldigheidsbeginsel en de materiëlemotiveringsplicht
als algemene beginselen van behoorlijk bestuur.
5.2.2.
Verzoekers stellen dat de verwerende partij een toelating verleent
voor het organiseren van een technofestival met een afwijking van de
geluidsnormen, doch geenszins ingaat op de overeenstemming met de
bestemmingsvoorschriften van het parkgebied. Het technofestival strookt nochtans
niet met de spraakgebruikelijke betekenis van het begrip ‘parkgebied’, meer
bepaald een terrein dat door beplanting met bomen en heesters tot een wandel- en
rustplaats is ingericht. Artikel 14.4.4 van het koninklijk besluit van 28 december
1972 ‘betreffende de inrichting en de toepassing van de ontwerp-gewestplannen en
de gewestplannen’ (hierna: het inrichtingsbesluit) bepaalt dat parkgebieden “in hun
staat bewaard [moeten] worden”. Het kwam aan de verwerende partij toe om na te
gaan of de toelating ingepast kan worden in dit bestemmingsvoorschrift. Volgens
verzoekers is een dergelijk grootschalig technofestival daarmee niet verenigbaar.
6.1.1.
In de nota voert de verwerende partij met betrekking tot het eerste
middel een eerste exceptie van gedeeltelijke onontvankelijkheid aan, meer bepaald
in zoverre de schending van zowel de formelemotiveringsplicht als van de
materiëlemotiveringsplicht wordt ingeroepen. Volgens de verwerende partij
mogen verzoekers niet hekelen dat de bestreden beslissingen getuigen van een
formeel motiveringsgebrek, om nadien de erin opgenomen motivering puntsgewijs
trachten af te doen als onvoldoende. Ofwel blijkt de (formele) motivering uit de
bestreden beslissing, ofwel niet.
6.1.2.
Vervolgens voert de verwerende partij een tweede exceptie van
gedeeltelijke onontvankelijkheid van het eerste middel aan, omdat in “de
argumentatie die wijst op de beweerdelijke impact op de aanwezige natuur in het
bos” de “betrokken bepalingen uit [het decreet van 21 oktober 1997 ‘betreffende
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.422
X-19.290-11/21
het natuurbehoud en het natuurlijk milieu’ (hierna: het natuurdecreet)] niet
[worden] geviseerd”.
6.1.3.
Volgens de verwerende partij kan het eerste middel niet worden
aangenomen daar uit de lezing van de bestreden beslissingen blijkt dat ze wel
degelijk gericht zijn op het beheersen van de vermeende geluidshinder. Dit was net
de reden voor de initiële principiële goedkeuring in de eerste bestreden beslissing.
De verwerende partij legt in de tweede bestreden beslissing precies op dat de
voorwaarden in de geluidsvergunning en het maximale geluidsniveau strikt moeten
worden nageleefd. Uit de geluidsvergunning in de derde bestreden beslissing blijkt
duidelijk dat de voorafgaandelijke toelating van het college op grond van
VLAREM II werd verkregen. In deze geluidsvergunning wordt ook in concreto
afgetoetst of wel wordt voldaan aan de voorwaarden om in aanmerking te komen
voor de afwijking, quod in casu. De ligging van het gebied wordt hierbij in
rekening gebracht. Het loutere feit dat verzoekers het niet eens zijn met deze
analyse, doet hier niets aan af. Inzake geluid wordt ook expliciet de naleving van
de sectorale milieuvoorwaarden van VLAREM II opgelegd die van toepassing zijn
op niet-ingedeelde muziekactiviteiten. Aan zorgvuldigheid is er dus alvast geen
gebrek. In de mate dat het college van burgemeester en schepenen nog meer
zorgvuldig wil zijn (quod in casu), kan ervoor worden geopteerd om beperkende
maatregelen op te leggen, bijvoorbeeld een maximaal toegelaten geluidsniveau en
de duur van de muziekactiviteit. Daarenboven heeft de verwerende partij nóg
bijkomende voorwaarden opgelegd, zoals de voorwaarde om de geluidsboxen weg
van de bewoning te richten.
Volgens de verwerende partij tonen verzoekers niet aan dat er in
de bestreden beslissingen onvoldoende rekening is gehouden met mogelijke
hinder, laat staan dat zij onvoldoende rekening heeft gehouden met de specifieke
ligging van het evenement. Er kan dan ook niet worden ingezien welke bijkomende
maatregelen zouden kunnen worden opgelegd, noch tonen verzoekers dit aan, om
tegemoet te komen aan de weinig geconcretiseerde “geluidshinder”, buiten evident
het niet verlenen van de toelating, wat verzoekers in werkelijkheid lijken na te
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.422
X-19.290-12/21
streven. De verwerende partij wijst er nog op dat het gaat om de zesde editie van
het evenement, waarbij er voor de vorige edities geen overlast bekend is.
Wat de impact op de natuur betreft, kan er volgens de verwerende
partij alleen maar worden vastgesteld dat het kasteelpark niet gelegen is in
vogelrichtlijngebied of habitatrichtlijngebied. Louter verwijzen naar de
waarneming van beschermde vogels in het kasteeldomein maakt niet dat
aannemelijk wordt gemaakt dat sprake is van vermijdbare schade. De verwerende
partij hield duidelijk rekening met de ligging.
6.2.1.
Met betrekking tot het derde middel werpt de verwerende partij
vooreerst als exceptie op dat verzoekers er geen belang bij hebben, daar uit hun
betoog allerminst blijkt dat de bestemming parkgebied in gevaar zou worden
gebracht. Doordat de impact van het tijdelijke evenement dermate beperkt is, kan
er immers volstaan worden met de verwijzing naar de parlementaire
voorbereidingen bij de Vlaamse Codex Ruimtelijke Ordening (hierna: VCRO).
6.2.2.
Volgens de verwerende partij kan het derde middel niet worden
aangenomen daar de specifieke planologische bestemming wel degelijk werd
beoordeeld. De planologische bestemming van het parkgebied was immers net de
oorzaak van de principiële goedkeuring in de eerste bestreden beslissing, waarin
woordelijk wordt overwogen dat de locatie zich in parkgebied bevindt en dat het
residentiële karakter van de omgeving en de aanwezigheid van natuur en bos moet
worden meegenomen.
Ondergeschikt werd er – minstens impliciet – toepassing
gemaakt van de regeling in de VCRO inzake sociaal-cultureel of recreatief
medegebruik. De door verzoekers geciteerde rechtspraak heeft betrekking op popup zomerbars in agrarisch gebied. Het betreft dus een volledig verschillend
voorwerp, zowel temporeel als op vlak van intensiteit. In casu moet worden
vastgesteld dat de bestemming parkgebied ten node een bijhorend recreatief
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.422
X-19.290-13/21
karakter impliceert (quod in casu) én ook een bijzonder tijdelijk karakter heeft
(zijnde voor de duurtijd van het festival). Artikel 4.4.4, § 1, eerste lid, VCRO luidt:
“In alle bestemmingsgebieden kunnen, naast de handelingen die gericht
zijn op de verwezenlijking van de bestemming, ook handelingen worden
vergund die gericht zijn op het sociaal-culturele of recreatieve
medegebruik, voor zover ze door hun beperkte impact de verwezenlijking
van de algemene bestemming niet in het gedrang brengen.”
Bij de toepassing van deze uitzonderingsbepaling dient de
beslissende overheid dus te onderzoeken of het gaat om sociaal-cultureel of
recreatief medegebruik dat door zijn beperkte impact de verwezenlijking van de
algemene bestemmingen van de gebieden niet in het gedrang brengt. Bij de
parlementaire voorbereiding van deze bepaling is het volgende gesteld:
“De impact kan beperkt zijn door (niet limitatief):
[…]
- de tijdelijkheid van de ingreep (zoals bij een occasionele motorcross in
agrarisch gebied, die bijvoorbeeld maximaal 3 keer per jaar wordt
gehouden);
[…]
Enkele voorbeelden van zaken die onder het toepassingsgebied vallen, zijn:
[…]
- het organiseren van een festival in parkgebied (voor zover dit al niet als
bestemmingsconform kan worden geacht gezien de sociale functie die het
[inrichtingsbesluit] toeschrijft aan de parken);” (Parl.St. Vl.Parl. 20042005, nr. 233/1, 11-12).
De decreetgever oordeelde dus eerder zelf al dat een festival in
principe uit zijn aard verenigbaar is met parkgebied, gelet op het recreatief karakter
ervan. Een klare zaak behoeft dan ook geen bijkomende motivering. Anders dan in
het verhaal dat aan de grondslag gelegen heeft van het arrest waar verzoekers op
wijzen, is er hier wel degelijk (en kennelijk) sprake van een sociaal-cultureel of
recreatief medegebruik in de zin van artikel 4.4.4, § 1, eerste lid, VCRO. De
bestreden beslissingen steunen minstens impliciet op dit regime van het sociaalcultureel en recreatief medegebruik.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.422
X-19.290-14/21
Beoordeling
De in randnummer 6.1.1 weergegeven exceptie overtuigt niet
daar voorshands wordt aangenomen dat een verzoekende partij wel degelijk op
ontvankelijke wijze kan aanvoeren dat er voor de bestreden beslissing noch in de
feiten, noch in de formele motivering afdoende motieven blijken.
Voorts leidt – anders dan in de in randnummer 6.1.2 bedoelde
exceptie wordt aangevoerd – het enkele feit dat er geen schending van het
natuurdecreet wordt aangevoerd niet tot enige onontvankelijkheid van de
aangevoerde
schending
van
de
formelemotiveringswet,
het
zorgvuldigheidsbeginsel en de materiëlemotiveringsplicht.
De in randnummer 6.2.1 weergegeven argumentatie van de
verwerende partij betreft de inhoud van het middel en kan niet dienstig als exceptie
van gebrek aan belang bij het middel worden aangevoerd.
8.1.
Op grond van het zorgvuldigheidsbeginsel is het vereist dat een
bestuur, vooraleer beslissingen te nemen als degene die met de voorliggende
vordering worden bestreden, zich zorgvuldig voorbereidt en informeert over de
betrokken belangen, wat onder meer inhoudt dat het zich vergewist van de concrete
impact die van de voorgenomen initiatieven te verwachten is op de situatie van wie
in de directe omgeving woont en verblijft.
8.2.
Het kwam de verwerende partij toe na te gaan of het
technofestival ingepast kan worden in de bestemmingsvoorschriften voor de
betrokken percelen. Dit lijkt een eis van het legaliteitsbeginsel, dat gebiedt te
handelen volgens de wet, begrepen als het geheel van de normenhiërarchie.
Op het eerste gezicht blijkt, anders dan de verwerende partij
voorhoudt, uit het feit dat in de – principiële – eerste bestreden beslissing
aangekondigd wordt dat “het residentiële karakter (woonwijk) en de aanwezigheid
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.422
X-19.290-15/21
van natuur en bos meegenomen [moeten] worden bij de besluitvorming om
dergelijke initiatieven te vergunnen” niet dat dit ook afdoende is gebeurd of dat “de
specifieke planologische bestemming werd […] beoordeeld”.
Prima facie overtuigt de verwerende partij er niet van dat er in
de toelating tot afwijking van de geluidsnormen afdoende in concreto rekening
werd gehouden met de geluidshinder rond en in de woningen langs de Kasteeldreef.
Dat er voor de vorige edities van het technofestival geen overlast
bekend zou zijn, overtuigt daar niet van, al was het maar omdat deze edities op een
andere locatie plaatsvonden.
Verzoekers lijken er voorts terecht op te wijzen dat voorwaarden
die de festivalgangers beschermen – zoals de verplichting om gratis oordoppen ter
beschikking te stellen – geen uitstaans hebben met geluidshinder rond en in de
nabijgelegen woningen.
Wat de voorwaarde betreft inzake de geluidsrichting, moet
worden vastgesteld dat de versterkingsboxen volgens het inplantingsplan –
waarvan op het eerste gezicht moet worden aangenomen dat het door de
verwerende partij is goedgekeurd – pal naar het zuiden zullen worden gericht, dit
is naar de woningen in de Kasteeldreef. Dat – zoals de verwerende partij ter
terechtzitting beweert – uit de flyer van de aanvrager zou volgen dat de
versterkingsboxen naar het westen zullen worden gericht, lijkt eerder te bevestigen
dat de laatstgenoemde voorwaarde – zoals verzoekers aanvoeren – onvoldoende
precies is.
Zoals vermeld, kondigt de verwerende partij in het eerste –
principiële – bestreden besluit aan dat bij het toelaten van het technofestival de
impact voor de natuur en het bos in het parkgebied “meegenomen” moet worden.
Dat met dit aspect terdege rekening diende te worden gehouden, lijkt bevestigd te
worden in het door de verwerende partij gevoerde verweer. Zij beroept zich immers
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.422
X-19.290-16/21
op de afwijkingsbepaling van artikel 4.4.4, § 1, eerste lid, VCRO, die als
voorwaarde oplegt dat de verwezenlijking van de algemene bestemming van het
gebied niet in het gedrang mag worden gebracht en tot die algemene bestemming
van het parkgebied lijkt op het eerste gezicht het in hun staat bewaren van de
aanwezige natuur en het aanwezige bos te behoren.
In weerwil van het voorgaande, lijken zowel de bestreden
besluiten als de stukken van het administratief dossier het stilzwijgen te bewaren
over de impact op de aanwezige natuur en het aanwezige bos in het parkgebied.
Voorshands blijkt niet dat de verwerende partij bij deze impact heeft stilgestaan.
Het loutere feit dat het kasteelpark niet gelegen is in vogelrichtlijngebied of
habitatrichtlijngebied lijkt geen aanvaardbare verantwoording om daaraan voorbij
te gaan.
Op het eerste gezicht mocht in de bestreden besluiten een
uitdrukkelijke motivering worden verwacht wat de geluidshinder rond en in de
woningen langs de Kasteeldreef, de impact op natuur en bos en de inpasbaarheid
in de bestemmingsvoorschriften betreft.
De middelen zijn in de aangegeven mate ernstig. Ze vitiëren de
drie bestreden beslissingen.
VI. Voorwaarde van een uiterst dringende noodzakelijkheid
Standpunt van de partijen
Verzoekers
argumenteren
dat
zij
met
een
gewone
schorsingsprocedure niet de schadelijke gevolgen kunnen voorkomen die zij door
de tenuitvoerlegging van de bestreden beslissingen zullen lijden, zodat zij
genoodzaakt waren een vordering bij uiterst dringende noodzakelijkheid in te
stellen.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.422
X-19.290-17/21
Verzoekers voeren aan dat zij ernstige geluids- en parkeerhinder
zullen ondergaan. Zij schrijven dat “voor een technofestival […] de geluidshinder
van bastonen […] maatgevend is”, zodat “er harde ‘dreunen’ in de woningen van
verzoekende partijen voel- en hoorbaar [zullen] zijn”.
Voorts wijzen verzoekers erop dat de bestreden beslissingen
aanzienlijke gevolgen zullen hebben voor de natuur in hun onmiddellijke en
persoonlijke leefomgeving. In het verzoekschrift lichten zij toe dat het
technofestival in het vogelbroedseizoen plaatsvindt en dat in het kasteeldomein tal
van beschermde vogelsoorten voorkomen, zoals de winterkoning, de putter en de
bosuil.
De verwerende partij betwist dat er sprake is van een uiterst
dringende noodzakelijkheid. Volgens de verwerende partij voeren verzoekers ter
zake geen precieze en concrete feitelijke gegevens aan, maar lijken zij zich te
beroepen op het loutere feit dat zij eigenaar zijn. Dit lijkt bijzonder voorbarig. Het
is immers vereist dat een verzoekende partij zich in een toestand van
onherroepelijke schadelijke gevolgen zou bevinden als zij het resultaat van de
gewone schorsingsprocedure en de procedure ten gronde zou moeten afwachten.
Volgens de verwerende partij zijn noch de ernst van gebeurlijke nadelen, noch de
dreigende onomkeerbaarheid van eventuele schade op korte termijn bij
onmiddellijke tenuitvoerlegging van de bestreden beslissingen door verzoekers
besproken, laat staan aangetoond. Ook het bijzonder tijdelijke karakter van het
evenement speelt hierbij een rol. Het gaat om een toelating die voor een beperkte
en bepaalde periode (“zijnde zo’n 12 uur”) gevolgen ressorteert. De verwerende
partij verwijst ook naar ’s Raads arrest nr. 231.259 van 19 mei 2015. Uit het
verzoekschrift lijkt te kunnen worden afgeleid dat verzoekers in hoofdzaak de
organisatie op zich van het evenement in hun omgeving hekelen en gokken op
overtredingen van de voorwaarden of op wanordelijk gedrag van de bezoekers. Dit
zijn zuiver hypothetische veronderstellingen, die niet gestaafd worden door enig
objectief stuk, temeer nu blijkt dat deze elementen ook werden onderzocht bij de
voorbereidende overlegmomenten. De door verzoekers gevreesde nadelen zijn dus
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.422
X-19.290-18/21
in ieder geval voorbarig. Minstens kan geen causaal verband tussen de bestreden
beslissingen en de opgeworpen nadelen aanvaard worden.
De verwerende partij voegt eraan toe dat verzoekers geen
diligente houding hebben aangenomen. Op 16 maart 2026 kenden zij immers de
tekst van de drie bestreden beslissingen. Er kan onmogelijk worden geponeerd dat
verzoekers niet reeds op 16 maart 2026 voldoende kennis hadden van de schaal,
inplanting en impact van het technofestival. Het inplantingsplan maakt overigens
geen dossierstuk uit dat rechtens aan de bestreden beslissingen gehecht diende te
worden, zodat het niet-meedelen ervan geen afbreuk doet aan de kennisgeving op
zich. Het verzoekschrift werd uiteindelijk pas ingediend op 7 april 2026, “zijnde
23 (!) dagen later”.
Beoordeling
Het kan bezwaarlijk worden betwist dat het tot 4u00 ’s ochtends
durende technofestival – in het bijzonder gelet op de bastonen van de versterkte
technomuziek – een betekenisvolle impact zal hebben rond en in de woningen van
verzoekers, die zich (zo goed als) op het betrokken kasteeldomein bevinden.
De argumentatie van de verwerende partij dat verzoekers zich
enkel op hun eigendomsrecht lijken te beroepen, dat de aangevoerde nadelen
“voorbarig” en – met name gelet op hun korte duurtijd – onvoldoende ernstig
zouden zijn om een schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid te
verantwoorden en dat er geen causaal verband zou bestaan tussen de bestreden
beslissingen en de opgeworpen nadelen, kan niet worden gevolgd.
Een gebrek aan diligentie van verzoekers bij het instellen van de
vordering wordt niet aangenomen. Alleen al in het licht van de uitgestrektheid van
het betrokken kasteeldomein, moet met verzoekers worden aangenomen dat zij pas
een voldoende kennis van de bestreden beslissingen hadden op 27 maart 2026 toen
hen het inplantingsplan is overgemaakt.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.422
X-19.290-19/21
Ook de tweede en laatste voorwaarde voor een schorsing bij
uiterst dringende noodzakelijkheid is vervuld.
BESLISSING
De Raad van State beveelt de schorsing van de tenuitvoerlegging bij uiterst
dringende noodzakelijkheid van:
- het besluit van het college van burgemeester en schepenen van de gemeente
Jabbeke van 22 december 2025 ‘Betreft: Evenementen – 2026 – OASIX OpenAir 2026 – evenementenfiche – afwijking geluidsnorm – gewijzigde
datum/locatie – verzoek tot veiligheidsoverleg (Referte: I/FRO/2025/711495’;
- het besluit van het college van burgemeester en schepenen van de gemeente
Jabbeke van 2 maart 2026 ‘Betreft: Evenementen – 2026 – OASIX Open-Air
2026
–
evenementenfiche
–
afspraken
veiligheidsoverleg
(Referte:
I/FRO/2025/711495’ en
- het besluit van het college van burgemeester en schepenen van de gemeente
Jabbeke van 2 maart 2026 ‘Betreft: Evenementen – 2026 – OASIX Open-Air
2026 – evenementenfiche – afwijking geluidsnorm – gewijzigde datum/locatie
– 9/05 – 10/05 – Kasteeldreef 5 (Referte: I/FRO/2025/711495’.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.422
X-19.290-20/21
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, op eenentwintig april tweeduizend
zesentwintig, door de Raad van State, Xe kamer, samengesteld uit:
Jan Clement,
kamervoorzitter,
bijgestaan door
Karin Meerschaut,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Karin Meerschaut
Jan Clement
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.422
X-19.290-21/21