Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.765 (2026-09-22)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 267.765 van 22 september 2026 Ruimtelijke ordening, stedenbouw,
leefmilieu en aanverwante aangelegenheden - Jacht - Vergunningen Beslissing
: Vernietiging
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
XIIe KAMER
ARREST
nr. 267.765 van 22 september 2026
in de zaak A. 241.682/XII-9955
In zake :
F.R.
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Jef Van Steenbergen
kantoor houdend te 2380 Ravels
Klein Ravels 142
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
het VLAAMSE GEWEST
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Kristien Vanderheiden
kantoor houdend te 3000 Leuven
Diestsevest 47/001
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van het beroep
Het beroep, ingesteld op 13 april 2024, strekt tot de
nietigverklaring van de beslissing van het Agentschap voor Natuur en Bos van
8 februari 2024 houdende afwijzing van het bestuurlijk beroep, ingesteld tegen de
beslissing van de arrondissementscommissaris van Antwerpen van 27 juli 2021,
waarbij aan verzoeker het jachtverlof voor het seizoen 2021-2022 wordt
geweigerd.
II. Verloop van de rechtspleging
De verwerende partij heeft een memorie van antwoord ingediend
en verzoeker heeft een memorie van wederantwoord ingediend.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.765
XII-9955-1/10
Eerste auditeur Frederic Eggermont heeft een verslag opgesteld.
De verwerende partij heeft een verzoek tot voortzetting van het
geding en een laatste memorie ingediend. Verzoeker heeft een laatste memorie
ingediend.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 18 juni 2026.
Staatsraad Peter Sourbron heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Uschi Steurs, die loco advocaat Jef Van Steenbergen
verschijnt voor verzoeker en advocaat Niels Tritsmans, die loco advocaat Kristien
Vanderheiden verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord.
Eerste auditeur Frederic Eggermont heeft een met dit arrest
eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3.1.
Verzoeker dient een aanvraag in voor het verkrijgen van een
jachtverlof voor het jachtseizoen 2021-2022.
3.2.
De arrondissementscommissaris weigert op 27 juli 2021 om het
jachtverlof uit te reiken.
3.3.
Tegen deze beslissing stelt verzoeker beroep in bij het
Agentschap voor Natuur en Bos.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.765
XII-9955-2/10
3.4.
Op 22 december 2021 brengt de procureur des Konings een
ongunstig advies uit.
3.5.
De arrondissementscommissaris verleent op 17 januari 2022
eveneens een ongunstig advies. Hij stelt:
“Deze weigering is gebaseerd op het feit dat betrokkene op 21 oktober 2019
werd veroordeeld tot een gevangenisstraf van 6 maanden met uitstel
gedurende 3 jaar en een geldboete van 50 euro wegens een
faillissementsmisdrijf. Uit deze veroordeling blijkt een gebrek aan
verantwoordelijkheidszin in hoofde van betrokkene, die zich zonder enige
geldige reden onttrok aan zijn wettelijke verplichtingen. De door de rechter
opgelegde proefperiode loopt nog tot 21 oktober 2022.
Mijn beleid bestaat hierin dat bij dergelijk gebrek aan
verantwoordelijkheidszin het jachtverlof wordt geweigerd op grond van
artikel 14, 3° van het jachtadministratiebesluit. Aangezien een jager zich
doorgaans zonder controle van de overheidsinstanties vrijelijk met
vuurwapens mag bewegen op zijn jachtterreinen, besluit ik dat hij door zijn
gedragingen het noodzakelijk vertrouwen van de vergunningverlenende
overheid niet meer geniet.”
3.6.
Op 8 februari 2024 verwerpt het Agentschap voor Natuur en Bos
het bestuurlijk beroep van verzoeker.
Dit is de bestreden beslissing. Ze steunt op de volgende
motieven:
“Overeenkomstig artikel 16, § 2 van het Jachtadministratiebesluit van
25 april 2014 heeft het Agentschap van Natuur en Bos op 16/01/2022 een
gemotiveerd advies over het beroepschrift ontvangen van de bevoegde
arrondissementcommissaris van de provincie Antwerpen.
De arrondissementscommissaris baseerde de weigering op het feit dat de
betrokkene op 21 oktober 2019 werd veroordeeld tot een gevangenisstraf van
6 maanden met uitstel gedurende 3 jaar wegens een faillissementsmisdrijf.
Uit deze veroordeling blijkt een gebrek aan verantwoordelijkheidszin.
Daarnaast liep de door de rechter opgelegde proefperiode nog tot 21 oktober
2022 (langer dan de periode van het jachtseizoen 2021-2022). Hierdoor geeft
de arrondissementscommissaris een ongunstig advies.
Overeenkomstig artikel 16, §2 van het Jachtadministratiebesluit van 25 april
2014 heeft het Agentschap voor Natuur en Bos op 16/01/2022 eveneens een
advies over het beroepschrift ontvangen van de Procureur des Konings van
Antwerpen.
De
procureur
treedt
de
beslissing
van
de
arrondissementscommissaris bij en deelt mee dat op het strafblad van uw
client 7 veroordelingen staan. De meest recente veroordeling getuigt van een
gebrek aan verantwoordelijkheidszin. Een dergelijke houding tast het
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.765
XII-9955-3/10
vertrouwen aan dat de overheid in bezitters van vergunningsplichtige
vuurwapens moet kunnen stellen. Ook de Procureur des Konings van
Antwerpen geeft een ongunstig advies.
Gelet op bovenstaande elementen wordt voor het jachtseizoen 2021-2022 het
beroep van uw cliënt tegen de weigering van zijn jachtverlof niet
ingewilligd.”
IV. Ontvankelijkheid van het beroep
Exceptie nopens het actueel belang van verzoeker
De verwerende partij werpt op dat de bestreden beslissing
betrekking heeft op het voorbije jachtseizoen 2021-2022 en dat verzoeker niet
toelicht welk belang hij actueel nog heeft bij de vernietiging van deze beslissing.
In zijn memorie van wederantwoord repliceert verzoeker dat uit
artikel 16, § 3, van het besluit van de Vlaamse regering van 25 april 2014
‘houdende de administratieve organisatie van de jacht in het Vlaamse Gewest’
(hierna: Jachtadministratiebesluit) volgt dat als een beroep tegen de weigering van
een jachtverlof wordt ingewilligd, de reden voor die weigering bij een volgende
aanvraag niet opnieuw kan worden ingeroepen. Bijgevolg meent verzoeker dat hij
er belang bij heeft om, met het oog op eventuele latere aanvragen voor
jachtverloven, vastgesteld te zien dat de redenen waarop de thans bestreden
weigering van het jachtverlof werd gesteund, niet deugdelijk zijn.
Voorts wijst verzoeker erop dat hij vanaf de initiële
weigeringsbeslissing van de arrondissementscommissaris van 27 juli 2021,
gedurende lange tijd niet heeft kunnen jagen en dat hij daardoor schade heeft
geleden die voor vergoeding in aanmerking komt indien de bestreden beslissing
wordt vernietigd.
In haar laatste memorie volhardt de verwerende partij in haar
standpunt.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.765
XII-9955-4/10
Beoordeling
Het jachtseizoen 2021-2022 waarvoor verzoeker een jachtverlof
wenste te verkrijgen is definitief gesloten. Aldus had de bestreden beslissing een
in de tijd beperkte uitwerking. Uit niets blijkt evenwel dat de wetgever een
dergelijke, kortlopende, beslissing uit het annulatiecontentieux heeft uitgesloten of
heeft willen uitsluiten. Opdat het beroep ertegen ontvankelijk zou zijn, is wel
vereist dat de vernietiging verzoeker een direct tastbaar en daadwerkelijk voordeel
bijbrengt.
Artikel 16, § 3, van het Jachtadministratiebesluit bepaalt dat als
een beroep tegen een weigering of een intrekking van een jachtverlof of een
jachtvergunning wordt ingewilligd, de reden waarop de weigering of de intrekking
gebaseerd was, in de toekomst niet opnieuw aanleiding kan geven tot een weigering
of een intrekking van een jachtverlof of een jachtvergunning.
Het is niet uitgesloten dat de feiten die aan de basis liggen van
de weigering van het jachtverlof voor het jachtseizoen 2021-2022 door de
verwerende partij opnieuw in aanmerking zullen worden genomen bij de
beoordeling van een gebeurlijke aanvraag door verzoeker van een jachtverlof voor
een nieuw jachtseizoen. In het licht van artikel 16, § 3, van het
Jachtadministratiebesluit heeft verzoeker er belang bij, met het oog op de
behandeling van een volgende aanvraag van een jachtverlof, vastgesteld te zien dat
de motieven waarop de thans bestreden weigering van het jachtverlof werd
gesteund, niet deugdelijk zijn. Bijgevolg beoogt verzoeker méér dan de eenvoudige
vaststelling van een onwettigheid en is zijn belang bij de nietigverklaring van de
bestreden beslissing nog steeds actueel.
De exceptie wordt verworpen.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.765
XII-9955-5/10
V. Onderzoek van het vierde onderdeel van het vierde middel
Standpunt van de partijen
In het vierde middel wordt de schending aangevoerd van de
artikelen 14, 3°, en 16, § 1, van het Jachtadministratiebesluit, van de artikelen 2 en
3 van de wet van 29 juli 1991 ‘betreffende de uitdrukkelijke motivering van de
bestuurshandelingen’, van de hoorplicht, van het zorgvuldigheidsbeginsel en van
de materiëlemotiveringsplicht.
In het vierde onderdeel van het middel stelt verzoeker dat
aangenomen moet worden dat het jachtverlof geweigerd werd op grond van
artikel 14, 3°, van het Jachtadministratiebesluit, waarin wordt bepaald dat het
jachtverlof geweigerd kan worden aan personen wier slecht gedrag,
geestestoestand of vorig gedrag laat veronderstellen dat ze een slecht gebruik van
wapens kunnen maken. In voorliggend geval bevat de bestreden beslissing echter
geen “deugdelijke en behoorlijke motivering […] aangaande welke feiten en/of
gedragingen in het nadeel van verzoeker in aanmerking worden genomen”, noch
een verklaring “hoe en waarom […] de in aanmerking genomen feiten en
gedragingen, ertoe kunnen leiden dat verzoeker een slecht gebruik zou maken van
zijn jachtwapens”.
De verwerende partij antwoordt:
“De arrondissementscommissaris heeft op basis van artikel 14, 3° van het
Jachtadministratiebesluit gebruik gemaakt van zijn discretionaire
bevoegdheid. In zijn advies in graad van beroep wijst hij in het bijzonder op
de veroordeling wegens een faillissementsmisdrijf, waaruit volgens hem kan
worden afgeleid dat de verzoekende partij geen blijk geeft van
verantwoordelijkheidszin en daardoor zichzelf en de anderen in gevaar
brengt.
Artikel 14, 3° Jachtadministratiebesluit vereist evenwel niet dat de
aangehaalde feiten of veroordelingen enkel gepaard zouden gaan met
inbreuken op jachtregelgeving dan wel fysiek geweld. De bedoeling van dit
artikel is namelijk om bij de afgifte van een jachtverlof een ruimere
beleidsmarge voor de arrondissementscommissaris te voorzien en dit
ongeacht de correlatie met jachtmisdrijven. Er kan ook gesteund worden op
de algemene gedragstoestand van de aanvrager van een jachtverlof.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.765
XII-9955-6/10
Uit de veroordeling wegens faillissementsmisdrijf kan wel degelijk worden
afgeleid dat een slecht gebruik van wapens zou kunnen in hoofde van de
verzoekende partij omdat het aantoont dat de verzoekende partij zich zonder
wettige reden onttrekt aan zijn wettelijke verplichtingen.”
In zijn memorie van wederantwoord dupliceert verzoeker dat het
advies van de arrondissementscommissaris niet in de bestreden beslissing werd
opgenomen, zodat het niet kan dienen als motivering ervan. Voorts benadrukt
verzoeker dat uit een veroordeling wegens een faillissementsmisdrijf niet kan
worden afgeleid dat hij zijn jachtwapens slecht zal gebruiken.
De verwerende partij wijst er in haar laatste memorie op dat de
proefperiode die gekoppeld was aan de veroordeling die verzoeker op 21 oktober
2019 heeft opgelopen, nog niet was verstreken op het ogenblik dat de
arrondissementscommissaris de aanvraag voor het jachtverlof heeft beoordeeld,
dat met de latere gunstige afloop van de proefperiode dan ook geen rekening
gehouden kon worden, dat het gunstig verloop van de proefperiode overigens niet
resulteert in het behoud van een blanco strafblad, dat de bestreden beslissing niet
uitdrukkelijk steunt op voormelde veroordeling maar op “maar liefst zeven
veroordelingen” van verzoeker, dat artikel 14, 3°, van het Jachtadministratiebesluit
een ruime beoordelingsvrijheid aan het bestuur toekent waardoor “een weigering
ook gesteund kan zijn op de algemene gedragstoestand van de aanvrager en aldus
ook de verantwoordelijkheidszin van de aanvrager en de mate waarin hij zichzelf
en anderen mogelijks in gevaar brengt”. De verwerende partij besluit dat er
“logischerwijze” geen jachtvergunning wordt afgeleverd aan een “bij herhaling
veroordeelde delinquent”.
Verzoeker herhaalt in zijn laatste memorie dat de in de bestreden
beslissing aangehaalde veroordelingen niet toelaten te veronderstellen dat hij een
verkeerd gebruik zou maken van zijn wapens, terwijl artikel 14, 3°, van het
Jachtadministratiebesluit uitdrukkelijk bepaalt dat het jachtverlof slechts
geweigerd kan worden op grond van de deugdelijke veronderstelling dat de
betrokkene een slecht gebruik van de wapens zal kunnen maken.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.765
XII-9955-7/10
Beoordeling
De
materiëlemotiveringsplicht
houdt
in
dat
iedere
bestuurshandeling moet steunen op motieven waarvan het feitelijk bestaan naar
behoren is bewezen en die in rechte ter verantwoording van die handeling in
aanmerking kunnen worden genomen. Bij de beoordeling van de naleving van de
materiëlemotiveringsplicht is de Raad van State niet bevoegd om zijn oordeel
omtrent de feiten in de plaats te stellen van het oordeel van het bestuur. Hij is enkel
bevoegd om desgevraagd na te gaan of het bestuur is uitgegaan van de juiste
feitelijke gegevens, of het die correct heeft beoordeeld en of het op grond daarvan
binnen de perken van de redelijkheid tot zijn besluit is kunnen komen. Voorts mag
enkel met de formeel uitgedrukte motieven rekening worden gehouden.
Het jachtverlof is aan verzoeker geweigerd op grond van het
volgende determinerende motief:
“De procureur treedt de beslissing van de arrondissementscommissaris bij en
deelt mee dat op het strafblad van [verzoeker] 7 veroordelingen staan. De
meest
recente
veroordeling
getuigt
van
een
gebrek
aan
verantwoordelijkheidszin. Een dergelijke houding tast het vertrouwen aan dat
de overheid in bezitters van vergunningsplichtige vuurwapens moet kunnen
stellen”.
Overeenkomstig artikel 14, 3°, van het Jachtadministratiebesluit
kan de arrondissementscommissaris, desgevallend het Agentschap voor Natuur en
Bos als beroepsinstantie tegen de beslissing van de arrondissementscommissaris,
weigeren om een jachtverlof af te leveren aan “de personen van wie slecht gedrag,
geestestoestand of vorig gedrag laat veronderstellen dat ze een slecht gebruik van
wapens kunnen maken”.
Uit de motieven van de bestreden beslissing blijkt dat aan
verzoeker een gebrek aan verantwoordelijkheidszin wordt toegeschreven dat
uitsluitend wordt gebaseerd op het feit dat hij op 21 oktober 2019 door de
correctionele rechtbank te Antwerpen, afdeling Turnhout, veroordeeld werd
wegens een faillissementsmisdrijf (geen medewerking verleend aan de curatoren).
Het verweer als zou de weigering van het jachtverlof steunen op het “gevuld
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.765
XII-9955-8/10
strafblad” van verzoeker waarop “maar liefst zeven veroordelingen” worden
vermeld, vindt geen steun in de bestreden beslissing, noch in de stukken van het
administratief dossier.
De veroordeling wegens een faillissementsmisdrijf is volkomen
vreemd aan de jacht en/of het wapenbezit van verzoeker. Bij de beoordeling van
de vraag of een persoon een verkeerd gebruik van wapens zou kunnen maken, mag
de verwerende partij in beginsel ook rekening houden met feiten en gedragingen
die vreemd zijn aan de jacht en/of het wapenbezit. Dit betekent evenwel niet dat
zij, zonder nader individueel onderzoek, uit het louter gegeven dat de betrokkene
dergelijke feiten en gedragingen heeft gepleegd, mag besluiten dat zijn gedrag of
geestestoestand laat veronderstellen dat hij een verkeerd gebruik van wapens kan
maken.
In voorliggend geval heeft de verwerende partij het gebrek aan
vertrouwen in het wapenbezit enkel afgeleid uit de veroordeling die verzoeker heeft
opgelopen wegens een faillissementsmisdrijf. De bestreden beslissing bevat geen
enkel concreet element aangaande de persoonlijkheid en/of ingesteldheid van
verzoeker dat in redelijkheid toelaat te veronderstellen dat hij een slecht gebruik
van het jachtwapen zou kunnen maken.
De weigering van het jachtverlof steunt bijgevolg niet op
deugdelijke en draagkrachtige motieven.
Het vierde middelonderdeel is in de aangegeven mate gegrond.
BESLISSING
- De Raad van State vernietigt de beslissing van het Agentschap voor Natuur
en Bos van 8 februari 2024 houdende afwijzing van het bestuurlijk beroep,
ingesteld tegen de beslissing van de arrondissementscommissaris van
Antwerpen van 27 juli 2021, waarbij aan verzoeker het jachtverlof voor het
seizoen 2021-2022 wordt geweigerd.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.765
XII-9955-9/10
- De verwerende partij wordt verwezen in de kosten van het beroep tot
nietigverklaring, begroot op een rolrecht van 200 euro, een bijdrage van
24 euro en een rechtsplegingsvergoeding van 770 euro, die verschuldigd is aan
verzoeker.
Dit arrest is uitgesproken op tweeëntwintig september tweeduizend zesentwintig,
door de Raad van State, XIIe kamer, samengesteld uit:
Chantal Bamps
kamervoorzitter,
Peter Sourbron
staatsraad,
Ann Coolsaet
staatsraad,
bijgestaan door
Ilse Anné,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Ilse Anné
Chantal Bamps
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.267.765
XII-9955-10/10