Cour de cassation de Belgique — Hof van Cassatie, 2026-09-04, ECLI:BE:CASS:2026:ARR.20260904.1N.7

Cour de cassation de Belgique — Hof van Cassatie — ECLI:BE:CASS:2026:ARR.20260904.1N.7 (2026-09-04)

--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT --- 4 SEPTEMBER 2026

D.25.0030.N/1

Hof van Cassatie van België

Arrest

Nr. D.25.0030.N ORDE DER ARTSEN, met zetel te 1030 Schaarbeek, Jamblinne de Meuxplein 34, ingeschreven bij de KBO onder het nummer 0218.023.930, eiseres, vertegenwoordigd door mr. Caroline De Baets, advocaat bij het Hof van Cassatie met kantoor te 1150 Brussel, Laurierlaan 1, waar de eiseres woonplaats kiest, tegen N. B., verweerder, vertegenwoordigd door mr. Willy van Eeckhoutte, advocaat bij het Hof van Cassatie, met kantoor te 9051 Gent, Drie Koningenstraat 3, waar de verweerder woonplaats kiest.

4 SEPTEMBER 2026 I.

D.25.0030.N/2

RECHTSPLEGING VOOR HET HOF

Het cassatieberoep is gericht tegen de beslissing van de raad van beroep van de Orde der artsen met het Nederlands als voertaal van 20 oktober 2025. Advocaat-generaal Frederic Vroman heeft op 9 juni 2026 een schriftelijke conclusie neergelegd. Raadsheer Ann De Wolf heeft verslag uitgebracht. Advocaat-generaal Frederic Vroman heeft geconcludeerd.

II.

CASSATIEMIDDEL

De eiser voert in zijn verzoekschrift dat aan dit arrest is gehecht, een middel aan.

III.

BESLISSING VAN HET HOF

Beoordeling (…) Gegrondheid 3.

Krachtens artikel 5, eerste lid, Artsenwet wordt in iedere provincie een

provinciale raad van de Orde der artsen opgericht die gezag en rechtsmacht heeft over de artsen die op de lijst van de Orde van die provincie zijn ingeschreven. Krachtens artikel 6, 1°, Artsenwet zijn de provinciale raden bevoegd om de lijst van de Orde op te maken. Zij kunnen de inschrijving op de lijst weigeren of uitstellen wanneer de aanvrager zich schuldig heeft gemaakt aan een zo zwaarwichtig feit dat het voor een lid van de Orde de schrapping van de lijst tot gevolg zou hebben of aan een zware fout die afbreuk doet aan de eer of de waardigheid van het beroep. Krachtens artikel 6, 2°, Artsenwet zijn de provinciale raden bevoegd om te waken over het naleven van de regelen van de medische plichtenleer en over de handhaving van de eer, de bescheidenheid, de eerlijkheid en de waardigheid van

4 SEPTEMBER 2026

D.25.0030.N/3

de onder artikel 5, eerste lid, bedoelde artsen. Hiertoe zijn zij belast met het treffen van tuchtmaatregelen wegens fouten die deze artsen in de uitoefening van hun beroep of naar aanleiding ervan begaan, alsook wegens zware fouten bedreven buiten de beroepsbedrijvigheid, wanneer die fouten de eer of de waardigheid van het beroep kunnen aantasten. Krachtens artikel 13, eerste lid, Artsenwet neemt elke raad van beroep volgens de regelen bepaald in de artikelen 24 en 25 kennis van het hoger beroep tegen de beslissingen die onderscheidenlijk zijn genomen door de provinciale raden met toepassing van artikel 6, 1° of 2°. 4.

Uit voormelde bepalingen volgt dat de provinciale raden en de raden van

beroep rechtsmacht hebben om kennis te nemen van tuchtvorderingen die lastens ingeschreven artsen worden ingesteld wegens feiten begaan vóór de inschrijving van een arts op de lijst wanneer de gevolgen van deze feiten zich na de inschrijving vertonen of blijven vertonen. 5.

De appelrechters stellen vast dat:

• de verweerder voor de provinciale raad werd opgeroepen wegens de tenlastelegging met toepassing van de artikelen 6, 2° en 16 Artsenwet het deontologisch beginsel niet te hebben nageleefd dat bepaalt dat de arts de menselijke waardigheid eerbiedigt, feiten waarvan sprake in de brief van 30 augustus 2022 van het openbaar ministerie aangaande het vonnis van de correctionele rechtbank;
• de verweerder werd vervolgd wegens het verspreiden en bezitten van kinderpornografisch materiaal in de periode van 1 januari 2019 tot en met 11 juni 2020 en minstens op 26 juli 2019;
• de verweerder bij inmiddels definitief geworden vonnis van de correctionele rechtbank te Gent van 2 april 2021 de gunst van probatieopschorting verkreeg gedurende een termijn van vijf jaar, tijdens dewelke hij zich moet houden aan een aantal voorwaarden, en voor een termijn van vijf jaar werd ontzet uit een aantal rechten;
• de verweerder werd ingeschreven op de lijst van de Orde der artsen op 8 juli

4 SEPTEMBER 2026

D.25.0030.N/4

Zij oordelen dat:

• de rechtsmacht van de provinciale raden zich beperkt tot daden of feiten begaan door een arts, zijnde een persoon die is ingeschreven op de lijst van de Orde van de provincie;
• de materiële feiten die ten grondslag liggen van deze tuchtprocedure werden begaan in de periode van 1 januari 2019 tot en met 11 juni 2020 en minstens op 26 juli 2019, zodat de feiten waarvoor de verweerder werd vervolgd en veroordeeld dateren van vóór zijn inschrijving en dus werden gepleegd op een ogenblik dat hij nog geen arts was;
• de provinciale raad zich zonder rechtsmacht had dienen te verklaren.

De appelrechters die op grond van voormelde redenen oordelen dat de

provinciale raad zonder rechtsmacht is voor een tuchtvordering ingesteld wegens feiten begaan vóór de inschrijving van de arts op de lijst, ongeacht of de gevolgen van deze feiten zich na de inschrijving vertonen of blijven vertonen, verantwoorden hun beslissing niet naar recht. Het middel is gegrond. Dictum Het Hof, Vernietigt de bestreden beslissing. Beveelt dat van dit arrest melding zal worden gemaakt op de kant van de vernietigde beslissing. Laat de kosten ten laste van de eiseres. Bepaalt de kosten voor de eiseres op 789,64 euro en op de som van 650 euro rolrecht verschuldigd aan de Belgische Staat. Verwijst de zaak naar de raad van beroep van de Orde der artsen met het Nederlands als voertaal, anders samengesteld.

4 SEPTEMBER 2026

D.25.0030.N/5

Dit arrest is gewezen te Brussel door het Hof van Cassatie, eerste kamer, samengesteld uit sectievoorzitter Geert Jocqué, als voorzitter, en de raadsheren Ilse Couwenberg, Myriam Ghyselen, Michael Traest en Ann De Wolf, en in openbare rechtszitting van 4 september 2026 uitgesproken door sectievoorzitter Geert Jocqué, in aanwezigheid van advocaat-generaal Frederic Vroman, met bijstand van griffier Elien Van Isterdael.

E. Van Isterdael

A. De Wolf

M. Traest

M. Ghyselen

I. Couwenberg

G. Jocqué

VERZOEKSCHRIFT/1

VOORZIENING IN CASSATIE

Voor:

De ORDE DER ARTSEN, ingeschreven in de KBO onder het nummer 0218.023.930, met zetel te 1030 Schaarbeek, de Jamblinne de Meuxplein 34,

eiseres tot cassatie,

bijgestaan en vertegenwoordigd door Meester Caroline DE BAETS, advocaat bij het Hof van Cassatie, kantoor houdende te 1150 Brussel, Laurierlaan 1, waar keuze van woonplaats wordt gedaan.

Tegen:

N. B.,

verweerder in cassatie.

VERZOEKSCHRIFT/2

Aan de Heren Eerste Voorzitter en Voorzitter van het Hof van Cassatie,

Aan de Dames en Heren Raadsheren in het Hof van Cassatie,

Hooggeachte Dames en Heren,

Eiseres tot de cassatie heeft de eer de beslissing van 20 oktober 2025 van de raad van beroep van de Orde der artsen met het Nederlands als voertaal (nr. 16/2025) aan Uw beoordeling te onderwerpen.

ANTECEDENTEN

Bij brief van 30 augustus 2022 bracht het Openbaar Ministerie de Orde der artsen in kennis van een vonnis van de correctionele rechtbank van Gent van 2 april 2021, waarbij verweerder schuldig verklaard werd aan het bezitten en verspreiden van kinderpornografisch materiaal in de periode van 1 januari 2019 t/m 11 juni 2020 en minstens op 26 juli 2019 en waarbij hem de gunst van de probatieopschorting werd verleend gedurende een termijn van vijf jaar.

Naar aanleiding hiervan werd verweerder op 16 november 2022 door de onderzoekscommissie van de Orde der artsen gehoord over de feiten voorwerp van de strafrechtelijke beslissing. Na de opmerkingen van verweerder op het verslag van de onderzoekscommissie te hebben ontvangen, besliste de provinciale raad van de Orde der artsen van OostVlaanderen op 25 oktober 2023 om verweerder op te roepen wegens volgende tenlastelegging: “Bij toepassing van de artikelen 6,2° en 16 van het K.B. nr. 79 van 10 november 1967 betreffende de Orde der artsen, het deontologisch beginsel niet te hebben nageleefd dat bepaalt dat de arts de menselijke waardigheid eerbiedigt. Feiten waarvan sprake in de brief dd. 30 augustus 2022 van het Openbaar Ministerie aangaande het vonnis van de correctionele rechtbank”.

VERZOEKSCHRIFT/3

Bij beslissing van 24 april 2024 verklaarde de provinciale raad van de Orde der artsen Oost-Vlaanderen zich niet bevoegd om uitspraak te doen over de tenlastelegging, omdat op het ogenblik waarop de strafbare feiten die aan de grondslag van de tuchtrechtelijke vervolging liggen, verweerder nog niet was ingeschreven op de lijst van de Orde.

Tegen die beslissing tekende de nationale raad van de Orde hoger beroep aan. Bij beslissing van 20 oktober 2025 verklaarde de raad van beroep het hoger beroep ongegrond, met dien verstande dat hij de raad niet onbevoegd maar zonder rechtsmacht achtte om kennis te nemen van de tuchtvordering, en dit om dezelfde reden dat de aan de tuchtvordering ten grondslag liggende feiten dateren van vóór de inschrijving van verweerder op de lijst der artsen en dus van een ogenblik waarop hij nog geen arts was.

Tegen die beslissing wendt eiseres volgend cassatiemiddel aan.

ENIG MIDDEL TOT CASSATIE

Geschonden wetsbepalingen

de artikelen 2, 5 (i.h.b. lid 1), 6 (i.h.b. 1° en 2°), 13 (i.h.b. lid 1), 15 (i.h.b. §1) en 16 van het Koninklijk Besluit nr. 79 van 10 november 1967 betreffende de Orde der artsen

Aangevochten beslissing

VERZOEKSCHRIFT/4

De bestreden beslissing “verklaart het hoger beroep [van de nationale raad] ontvankelijk doch ongegrond mits de enkele wijziging dat de provinciale raad zonder rechtsmacht is”, het gebrek aan rechtsmacht als volgt motiverend (p. 4 t/m 7):

4.1. Artikel 5, eerste lid, van het K.B. nr. 79 betreffende de Orde der artsen van 10 november 1967 bepaalt het volgende:

“In iedere provincie wordt een provinciale raad van de Orde der artsen opgericht die gezag en rechtsmacht heeft over de artsen die overeenkomstig artikel 2, op de lijst van de Orde van die provincie zijn ingeschreven (…)”.

Artikel 6 van ditzelfde besluit bepaalt het volgende:

“De provinciale raden zijn bevoegd om: (…) 2° te waken over het naleven van de regelen van de medische plichtenleer en over de handhaving van de eer, de bescheidenheid, de eerlijkheid en de waardigheid van de onder artikel 5, eerste lid bedoelde artsen. Hiertoe zijn zij belast met het treffen van tuchtmaatregelen wegens fouten die deze artsen in de uitoefening van hun beroep of naar aanleiding ervan begaan, alsook wegens zware fouten bedreven buiten de beroepsbedrijvigheid, wanneer die fouten de eer of de waardigheid van het beroep kunnen aantasten”.

4.2. Uit de voornoemde duidelijke bepalingen kan enkel afgeleid worden dat de rechtsmacht van de provinciale raden zich beperkt tot de hiervoor omschreven daden/feiten begaan door een arts, zijnde een persoon die ingeschreven is op de lijst van de bevoegde provinciale raad.

Onder het begrip “feit” dient begrepen te worden de materiële gegevens of de gebeurtenis die het voorwerp uitmaken van de tenlastelegging (zie D’Haenens, J, Belgisch strafprocesrecht, Gent, 1980, dl II, vol. B, p. 9). De rest (= o.a. kwalificatie, vrijspraak, veroordeling…) is het gevolg van dat feit.

VERZOEKSCHRIFT/5

De materiële feiten die aan de grondslag liggen van huidige tuchtprocedure werden begaan in de periode van 1 januari 2019 tot en met 11 juni 2020 en minstens op 26 juli 2019.

[Verweerder] werd ingeschreven als arts op 8 juli 2020.

De feiten waarvoor [verweerder] vervolgd en veroordeeld werd, dateren dus van vóór zijn inschrijving en werden dus gepleegd op een ogenblik dat hij nog geen arts was.

4.3.1. De Nationale Raad verwijst naar een beslissing van de Tuchtraad in beroep van de Orde van Advocaten van 19 oktober 2022 om haar stelling te staven, meer bepaald naar de motivering in die beslissing m.b.t. de betichting C.

[…]

4.4. Tenslotte wordt nog even de aandacht gevestigd op het verschil dat er bestaat tussen de begrippen “onbevoegdheid” en “zonder rechtsmacht”.

“Rechtsmacht is de macht om recht te spreken en heeft betrekking op de rechterlijke macht terwijl “bevoegdheid” betrekking heeft op de rechtsmacht die de wetgever aan een welbepaalde rechter toebedeelt om kennis te nemen van een bepaalde eis (vb. burgerlijke rechtbanken versus administratieve rechtbanken versus strafrechtbanken).

In deze zaak heeft geen enkele “rechter” de bevoegdheid om zich op tuchtrechtelijk vlak uit te spreken zodat de provinciale raad zich zonder rechtsmacht had dienen te verklaren zoals trouwens ook terug te vinden is in het reeds geciteerde artikel 5, eerste lid, van het K.B. nr. 79 betreffende de Orde der artsen van 10 november 1967.

4.5. Het hoger beroep is derhalve ongegrond mits de enkele wijziging dat de provinciale raad zonder rechtsmacht is.”

VERZOEKSCHRIFT/6

Grieven

Artikel 2 van het Koninklijk Besluit nr. 79 van 10 november 1967 betreffende de Orde der artsen bepaalt dat de Orde der artsen alle artsen omvat die in België woonachtig zijn en ingeschreven zijn op de lijst van de Orde.

Krachtens artikel 5, eerste lid, van hetzelfde Koninklijk Besluit wordt in iedere provincie een provinciale raad van de Orde der artsen opgericht die gezag en rechtsmacht heeft over de artsen die overeenkomstig artikel 2 op de lijst van de Orde van die provincie zijn ingeschreven (evenals in bepaalde mate over in de EU-gevestigde artsen en over de legerdokters).

Krachtens artikel 6 zijn de provinciale raden onder meer bevoegd om:

1° de lijst van de Orde op te maken; zij kunnen de inschrijving op de lijst weigeren of uitstellen wanneer een aanvrager zich schuldig heeft gemaakt aan een zo zwaarwichtig feit dat het voor een lid van de Orde de schrapping van de lijst tot gevolg zou hebben of aan een zware fout die afbreuk doet aan de eer of waardigheid van het beroep (of op grond van inlichtingen meegedeeld door de EU-lidstaat van herkomst); 2° te waken over het naleven van de regelen van de medische plichtenleer en over de handhaving van de eer, de bescheidenheid, de eerlijkheid en de waardigheid van de onder artikel 5, eerste lid, bedoelde artsen; hiertoe zijn zij belast met het treffen van tuchtmaatregelen wegens fouten die deze artsen in de uitoefening van hun beroep of naar aanleiding ervan begaan, alsook wegens zware fouten bedreven buiten de beroepsbedrijvigheid, wanneer die fouten de eer of de waardigheid van het beroep kunnen aantasten.

Krachtens artikel 13, eerste lid, neemt elke raad van beroep, volgens de regelen bepaald in de artikelen 24 en 25, kennis van het hoger beroep tegen de beslissingen die de provinciale raden nemen bij toepassing van artikel 6, 1° en 2°.

VERZOEKSCHRIFT/7

Artikel 15, §1, bepaalt dat de nationale raad de algemene beginselen en de regels vaststelt betreffende de zedelijkheid, de eer, de bescheidenheid, de eerlijkheid, de waardigheid en de toewijding die onontbeerlijk zijn voor de uitoefening van het beroep; deze beginselen en regelen vormen de code van medische plichtenleer.

Artikel 16 bepaalt dat de provinciale raad de volgende sancties kan opleggen: waarschuwing, censuur, berisping, schorsing in het recht de geneeskunde uit te oefenen gedurende een termijn die twee jaar niet mag te boven gaan en schrapping van de lijst der Orde.

Uit de voormelde bepalingen van het Koninklijk Besluit nr. 79 van 10 november 1967 betreffende de Orde der artsen blijkt dat alle op de lijst van de Orde ingeschreven artsen, door hun inschrijving, onderworpen zijn aan deontologische regels en beginselen en dat zij, bij niet-naleving ervan, tuchtrechtelijk vervolgd kunnen worden.

Uit de voormelde bepalingen blijkt ook dat de uitoefening van het tuchtrecht jegens de ingeschreven artsen aan wie tuchtinbreuken ten laste worden gelegd, toevertrouwd is aan de organen van de Orde, en meer bepaald aan de provinciale raden, en in hoger beroep aan de raden van beroep.

Hieruit volgt dat de provinciale raden respectievelijk de raden van beroep rechtsmacht (en bevoegdheid) hebben om kennis te nemen van tuchtvorderingen die lastens ingeschreven artsen worden ingesteld wegens niet-naleving van de deontologische beginselen waaraan zij door hun inschrijving zijn onderworpen.

De enkele omstandigheid dat de vordering tegen een ingeschreven arts wegens inbreuk op zijn deontologische plichten haar grondslag vindt in feiten die hij beging vóór zijn inschrijving als arts, doet geen afbreuk aan de rechtsmacht (noch aan de bevoegdheid) van de tuchtorganen van de Orde om van die vordering kennis te nemen. Die omstandigheid betreft de gegrondheid van de vordering.

VERZOEKSCHRIFT/8

Uit de artikelen 6, 1° en 2°, en 15, §1, van het Koninklijk Besluit nr. 79 van 10 november 1967 betreffende de Orde der artsen blijkt dat het tuchtrecht strekt tot eerbiediging van een reeks algemene beginselen die dermate belangrijk geacht worden dat de eerbiediging ervan zowel een vereiste betreft om ingeschreven te worden op de lijst der artsen (artikel 6,1°) als een verplichting die, eens als arts ingeschreven, zowel binnen als buiten de beroepsuitoefening moet worden nageleefd (artikel 6, 2°).

Eens de arts op de lijst van de Orde is ingeschreven kan hij bijgevolg zelfs voor feiten die hij vóór zijn inschrijving heeft gepleegd tuchtrechtelijk worden vervolgd, wanneer de gevolgen van die feiten zich na de inschrijving manifesteren of blijven manifesteren en hierdoor de beginselen van eer, bescheidenheid, eerlijkheid en waardigheid van het beroep in het gedrang worden gebracht. Die vraag betreft de gegrondheid van de vordering.

Het staat vast dat verweerder sinds 8 juli 2020 ingeschreven is op de lijst van de Orde der artsen.

Tevens staat vast dat verweerder bij (in kracht van gewijsde getreden) vonnis van de correctionele rechtbank van Gent van 2 april 2021 schuldig werd verklaard aan het bezitten en verspreiden van kinderpornografisch materiaal in de periode van 1 januari 2019 t/m 11 juni 2020 en minstens op 26 juli 2019, en dat de Orde der artsen van die beslissing in kennis werd gesteld door het Openbaar Ministerie op 30 augustus 2022.

Uit de stukken van het dossier blijkt ten slotte ook dat naar aanleiding hiervan, verweerder op 16 november 2022 door de onderzoekscommissie van de Orde der artsen werd gehoord over de feiten voorwerp van de strafrechtelijke beslissing en dat, vervolgens, de provinciale raad van de Orde van Oost-Vlaanderen op 25 oktober 2023 besliste om verweerder op te roepen wegens volgende tenlastelegging: “Bij toepassing van de artikelen 6, 2° en 16 van het K.B. nr. 79 van 10 november 1967 betreffende de Orde der artsen, het deontologisch beginsel niet te hebben nageleefd dat bepaalt dat de arts de menselijke waardigheid eerbiedigt.

VERZOEKSCHRIFT/9

Feiten waarvan sprake in de brief dd. 30 augustus 2022 van het Openbaar Ministerie aangaande het vonnis van de correctionele rechtbank.”

Hieruit blijkt dat de tuchtvordering lastens verweerder weliswaar gegrond is op feiten die dateren van vóór zijn inschrijving op de lijst van artsen, maar ingesteld is na zijn inschrijving als arts wegens niet-naleving van de deontologische beginselen waaraan hij door zijn inschrijving was onderworpen, en dit als gevolg van de na de inschrijving tussengekomen strafrechtelijke beslissing over die feiten.

Uit het bovenstaande volgt dat die tuchtvordering wel degelijk tot de rechtsmacht (en bevoegdheid) van de tuchtorganen van de Orde behoort.

Door te beslissen dat de provinciale raad zonder rechtsmacht was om kennis te nemen van de tuchtvordering lastens verweerder, om de enkele reden dat deze haar grondslag vindt in feiten die hij heeft gepleegd op een ogenblik waarop hij nog geen arts was, miskent de raad van beroep derhalve de rechtsmacht van de tuchtorganen van de Orde zoals die voortvloeit uit de hogervermelde artikelen 2, 5, 6, 13, 15 en 16 van het Koninklijk Besluit nr. 79 van 10 november 1967 betreffende de Orde der artsen, die aldus geschonden zijn.

Toelichting

Uit het KB nr. 79 van 10 november 1967 blijkt dat de inschrijving op de lijst der artsen tot gevolg heeft dat de arts onderworpen is aan de deontologische beginselen van de artsen en dus aan het tuchtrecht van de Orde en dat het tuchtrecht wordt uitgeoefend door de organen van de Orde. Het volstaat bijgevolg dat de tuchtvordering is ingesteld tegen een ingeschreven arts wegens inbreuk op de door hem na te leven deontologische beginselen opdat de provinciale raden en de raden van beroep rechtsmacht (en bevoegdheid) zouden hebben om kennis te nemen van die vordering.

VERZOEKSCHRIFT/10

De omstandigheid dat de tuchtinbreuk die aan een ingeschreven arts ten laste wordt gelegd haar grondslag vindt in feiten die de arts vóór zijn inschrijving heeft gepleegd en dus op een ogenblik dat hij nog geen arts was, doet hieraan geen afbreuk. Die omstandigheid houdt enkel in dat de feiten geen tuchtinbreuk uitmaakten vóór de inschrijving omdat de arts toen nog niet aan de deontologische beginselen van de artsen was onderworpen; zij staat er evenwel niet aan in de weg dat er wel sprake kan zijn van een tuchtinbreuk na de inschrijving wanneer de gevolgen van die feiten zich na de inschrijving manifesteren of blijven manifesteren (bvb. door een strafrechtelijke veroordeling) en hierdoor de deontologische beginselen waaraan de arts door zijn inschrijving is onderworpen (in het bijzonder het eer- en waardigheidsbeginsel) in het gedrang worden gebracht. Of dat het geval is, betreft de gegrondheid van de vordering (zelfs niet de ontvankelijkheid van de tuchtvordering: zie Cass. 8 januari 1951, A.C. 1951, 224). Net zoals de door een ingeschreven arts buiten de beroepsuitoefening gestelde handelingen een tuchtinbreuk kunnen uitmaken wanneer zij onbestaanbaar zijn met de deontologische beginselen (zie artikel 6, 2° van het KB nr. 79; zie ook Cass. 30 januari 1990, D.08.0008.N), kunnen vóór de inschrijving gepleegde feiten evenzeer aanleiding geven tot een tuchtinbreuk wanneer zij na de inschrijving gevolgen hebben of blijven hebben die onbestaanbaar zijn met de deontologische beginselen.

OM DEZE REDENEN,

Besluit ondergetekende advocaat bij het Hof van Cassatie, dat het U behage, hooggeachte Dames en Heren, de bestreden beslissing te vernietigen, te bevelen dat van de vernietiging melding wordt gemaakt in de kant van de beslissing, de zaak te verwijzen naar de raad van beroep met het Nederlands als voertaal doch anders samengesteld, en over de kosten uitspraak te doen als naar recht.

Brussel, 16 december 2025

Caroline De Baets