Tribunal de première instance / Rechtbank van eerste aanleg (Belgique) — ECLI:BE:ARANT:2024:JUG.20240430.1 (2024-04-30)
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RESIDENTIE SPOREN
Uitgifte
Repertoriumnummer
Uitgereikt aan
Uitgereikt aan
op
€
op
€
2024/
Datum van uitspraak
30 april 2024
Rolnummer
24/397/A
Materie :
sociale verkiezingen
Rechtsmiddelen
arbeidsrechtbank Antwerpen
afdeling Hasselt
Vonnis
1ste kamer
arbeidsrechtbank Antwerpen - afdeling Hasselt - 24/ 397/A
Pagina 2
In de zaak:
[X], [ON 1]
[adres 1],
eisende partij,
met als raadsman [advocaat 1], advocaat te [kantooradres 1], die pleit.
tegen
[Y], [RRN 1]
[Woonplaats 1],
verwerende partij,
aanwezig in persoon en bijgestaan door haar raadsman [advocaat 2], advocaat te
[kantooradres 2], die pleit.
en
ACLVB, KBO: 0850.330.011
9000 GENT, Koning Albertlaan 95,
verwerende partij,
met als raadsman [advocaat 2], advocaat te [kantooradres 2], die pleit.
1
Procedure
De wet van 15 juni 1935 op het gebruik der talen in gerechtszaken werd toegepast.
De stukken van het geding werden gevoegd bij het dossier van de rechtspleging en
vermeld op de inventaris ervan.
De aanwezige partijen werden gehoord op de openbare terechtzitting van 26 april 2024.
De debatten werden vervolgens gesloten en de zaak werd in beraad genomen.
arbeidsrechtbank Antwerpen - afdeling Hasselt - 24/ 397/A
2
Feiten
2.1
De sociale verkiezingen bij [A]
Pagina 3
De sociale verkiezingen zullen op het niveau van de technische bedrijfseenheid [A]
(hierna: eiseres), waarvan [X] deel uit maakt, doorgaan op donderdag 16 mei 2024, en
een tweede kiesdag op dinsdag 21 mei 2024.
Bijgevolg dienden de kandidatenlijsten uiterlijk op 22 maart 2024 te worden ingediend
(X+35), hetgeen ook tijdig door het ACLVB is gebeurd via de webapplicatie van de FOD.
De lijsten dienden uiterlijk op woensdag 27 maart 2024 aangeplakt te worden (X+40),
hetgeen ook gebeurd is. (stuk 3 eiseres)
Tot uiterlijk op woensdag 3 april 2024 (X+47) konden hiertegen klachten worden
ingediend bij eiseres.
Aangezien er door drie werknemers een klacht werd ingediend (stuk 4 eiseres), die aan
het ACLVB via de webapplicatie en per e-mail werden overgemaakt tegen uiterlijk
donderdag 4 april 2024 (X+48).
Aangezien het ACLVB op donderdag 4 april 2024 goede ontvangst bevestigde van deze
klachten, doch van mening was dat deze ongegrond waren (stuk 5 eiseres) en geen
aanleiding moesten geven tot een wijziging van de ingediende kandidatenlijsten tegen
uiterlijk woensdag 10 april 2024 (X+54).
Op vrijdag 12 april 2024 (X+56) is [A] (eiseres) dan overgegaan tot een nieuwe
aanplakking volgens de wettelijk voorgeschreven procedure. (stuk 6 eiseres)
Bijgevolg diende eiseres huidig beroep in te stellen bij de Arbeidsrechtbank, en dit
binnen de vijf dagen na de termijn die voorzien was voor het aanplakken van de
eventueel gewijzigde kandidatenlijsten, hetzij in casu tot uiterlijk op woensdag 17 april
2024 (X+61).
Met haar verzoekschrift van 16 april 2024 stelde eiseres beroep in bij deze
arbeidsrechtbank waarbij zij zich verzet tegen de voordracht van mevrouw [Y] als
kandidaat-personeelsafgevaardigde voor het CPBW en voor de Ondernemingsraad.
Zij formuleert het voorwerp van de vordering als volgt:
“Verzoekster stelt hierbij, conform artikel 5 van de Wet van 4 december 2007 tot
regeling van de gerechtelijke beroepen ingesteld in het kader van de procedure
aangaande de sociale verkiezingen van het jaar 2008, beroep in tegen de kandidatuur
van mevrouw [Y] als personeelsafgevaardigde voor de bedienden zowel voor het
Comite voor Preventie en Bescherming op het Werk als voor de Ondernemingsraad bij
arbeidsrechtbank Antwerpen - afdeling Hasselt - 24/ 397/A
Pagina 4
[A], waarvan eiseres deel uitmaakt, zoals voorgedragen door het ACLVB (stukken 1),
nu deze kandidatuur ongeldig is wegens rechtsmisbruik in hoofde van mevrouw [Y].
Huidige vorderring strekt er derhalve toe tot het horen zeggen voor recht dat, in het
kader van de sociale verkiezingen van 2024, de naam van mevrouw [Y] van de
betrokken kandidatenlijsten client te orden geweerd, en in voorkomend geval,
eveneens van de stembiljetten.”
Dit beroep maakt het voorwerp uit van de onderhavige procedure.
2.2
De tewerkstelling van mevrouw [Y]
Mevrouw [Y] is reeds sedert 1998 in dienst bij de [A] in de hoedanigheid van
kinesitherapeut. (stuk 7 eiseres).
Sedert 1 mei 2021 werkt ze bij [X], een woonzorgcentrum dat deel uitmaakt van eiseres.
De indiensttreding dient volgens eiseres gekaderd te worden in een voorgaande
tewerkstelling bij een ander woonzorgcentrum van de groep, ‘[B]’ genaamd, sedert mei
2019, die niet bepaald vlekkeloos is verlopen ten gevolge van herhaalde feiten van
beweerdelijk negatief en agressief gedrag vanwege mevrouw [Y] op de werkvloer. (stuk
8 eiseres)
Uiteindelijk is beslist geweest om mevrouw [Y] niet te ontslaan maar een nieuwe kans
te geven in een ander woonzorgcentrum, met name eiseres.
Mevrouw [Y] daarentegen kadert deze moeilijke samenwerking eerder in het feit dat zij
als gedreven vakbondsafgevaardigde voorwerp van pesterijen was vanwege de directie
en de leidinggevenden. Hierdoor werd ook een deel van het personeel tegen haar
opgezet.
Er wordt dienaangaande door beide partijen ook een zeer lijvig dossier bijgebracht,
waaruit moet worden afgeleid dat er diverse intermenselijke conflicten bestonden op
de werkvloer bij eiseres en dat mevrouw [Y] daar een prominente rol in speelde.
Het kan alleszins niet worden betwist dat de samenwerking tussen mevrouw [Y] en de
collega’s die haar steunen enerzijds en het ‘andere kamp’ (directie, leidinggevenden en
andere collega’s) bij wijlen explosief kan worden genoemd.
Mevrouw [Y] stelt dat zij om die reden een overplaatsing vroeg.
arbeidsrechtbank Antwerpen - afdeling Hasselt - 24/ 397/A
Pagina 5
Mevrouw [Y] had zich bij de vorige sociale verkiezingen (2020) via het ABVV/BBTK
kandidaat gesteld als personeelsafgevaardigde voor de Ondernemingsraad en het
Comité voor Preventie en Bescherming op het Werk en werd verkozen als
plaatsvervangend lid (stuk 18 eiseres). Zij was tevens tot voor kort effectief lid van de
vakbondsafvaardiging van BBTK (ABVV) bij eiseres.
In die hoedanigheid werd ze ook diverse malen aangesproken door collega’s die
beweerden weinig respect te krijgen van de directie (stuk 3, 4 en 5 verweerster). Uit het
dossier blijkt dat mevrouw [Y] haar rol als vakbondsafgevaardigde ter harte nam en de
dingen bespreekbaar maakte.
Dit werd haar blijkbaar niet in dank afgenomen en volgens mevrouw [Y] ondernam de
directie bepaalde gerichte acties tegen haar:
-collega’s werden aangespoord klacht neer te leggen tegen haar bij het CLB en bij de
politie;
-de directie legde zelf ook klacht tegen haar neer wegens laster en eerroof.
Deze schriftelijke meldingen van collega’s hebben geleid tot een collectieve klacht bij
Toezicht Welzijn op het Werk op initiatief van mevrouw [Y] (stuk 2a verweerster). Bij de
interventie van de arbeidsinspectie werden een groot aantal tekortkomingen op de
Welzijnswet vastgesteld in hoofde van eiseres, hetgeen de onderlinge verhoudingen
uiteraard niet ten goede kwam (stuk 2b verweerster).
Tijdens de huidige procedure van sociale verkiezingen, meer bepaald met aangetekende
brief van 15 maart 2024, deelde BBTK eiseres mee dat mevrouw [Y] niet langer lid is van
de organisatie. (stuk 13 eiseres)
Kort daarna is gebleken dat mevrouw [Y] op de kandidatenlijsten (kiescollege
bedienden) voorkomt van het ACLVB voor de verkiezingen van de nieuwe leden van de
Ondernemingsraad en het Comité voor Preventie en bescherming van het Werk. (stuk
1)
3.
Mevrouw [Y] is reeds sedert 11 april 2023 onafgebroken afwezig van het werk, op 9
werkdagen na in mei 2023, eerst wegens ziekte, dan wegens familiaal verlof en
vervolgens wegens volledige loopbaanonderbreking wegens medische bijstand
gecombineerd met opname vakantiedagen en recuperatie-uren. (stuk 11 eiseres)
Kort na de bekendmaking van haar kandidatuur, meer bepaald per e-mail van 9 april
2024, liet mevrouw [Y] aan de directie van eiseres weten dat zij op 29 april 2024 het
werk zal hervatten. (stuk 12 eiseres)
arbeidsrechtbank Antwerpen - afdeling Hasselt - 24/ 397/A
Pagina 6
Mevrouw [Y] stelt echter dat het om reden van de psychosociale belasting was dat zij
uiteindelijk wegens burn-out arbeidsongeschikt werd.
4.
Het uitvallen van mevrouw [Y] in april 2023 is er volgens eiseres gekomen nadat er zich
bij eiseres al een hele tijd vergelijkbare ernstige problemen hadden voorgedaan in het
gedrag van mevrouw [Y] op de werkvloer zoals destijds gebeurd was bij ‘[B]’ (stuk 14
eiseres).
Daar waar mevrouw [Y] kort na haar start bij eiseres al gewezen werd op haar negatief
gedrag op de werkvloer en een gebrek aan teamgeest (stuk 14 a eiseres), kwam dit
opnieuw aan bod tijdens een evaluatie in april 2022 (stuk 14 b eiseres).
In deze periode deden zich ook enkele incidenten voor met collega's die volgens eiseres
door mevrouw [Y] onder druk waren gezet om mee op te komen tegen de directrice,
mevrouw [C], waardoor deze collega's zich ongemakkelijk en zelfs onveilig gingen voelen
(stukken 14 c, d, m en n eiseres).
Mevrouw [Y] werd hierover met aangetekende brieven van 5 en 25 mei 2022
aangemaand (stukken 14 c en d eiseres).
Mevrouw [Y] heeft echter telkens gedetailleerd op deze aangetekende brieven
gereageerd in samenspraak met haar vakorganisatie. (zie ook stukken 14 e t/m 14 j
eiseres, stuk 11 verweerster).
5.
De situatie dreigde begin 2023 te escaleren toen het er naar uitzag dat mevrouw [Y] het
werk zou hervatten per 1 maart 2023. Collega's van mevrouw [Y] zouden hiertegen
volgens eiseres hebben geprotesteerd. (stukken 15 en 16 eiseres)
Eiseres was dan ook genoodzaakt verder tussen te komen zodat er diezelfde maand nog,
in maart 2023, gesprekken zijn gestart met de toenmalige vakorganisatie van mevrouw
[Y], BBTK/ABVV, en mevrouw [Y] om te zoeken naar een oplossing, waarbij een
eventuele minnelijke beëindiging van de arbeidsovereenkomst een van de opties was
die op tafel lag. (stuk 17 eiseres)
Deze oplossing kon echter niet worden gevonden.
Groot was, naar eigen zeggen bij eiseres, dan ook de verbazing toen zij vanwege een
andere vakorganisatie, ACLVB, in maart 2024 de kandidatuur van mevrouw [Y] ontving
voor het kiescollege bedienden voor het Comite van Preventie en Bescherming op het
Werk en voor de Ondernemingsraad.
arbeidsrechtbank Antwerpen - afdeling Hasselt - 24/ 397/A
3
Pagina 7
Vordering
Met haar conclusie van 24 april 2024 vordert eiseres thans definitief:
“De vordering van concluante ontvankelijk en gegrond te verklaren;
Te zeggen voor recht dat de kandidatuur van mevrouw [Y] als
personeelsafgevaardigde voor de bedienden voor het Comité voor Preventie en
Bescherming op het Werk bij [A], waartoe concluante behoort, zoals voorgedragen
door het ACLVB in het kader van de sociale verkiezingen van 2024, ongeldig is wegens
rechtsmisbruik en mitsdien te zeggen voor recht dat de naam van mevrouw [Y] van
de betrokken kandidatenlijsten dient te worden geweerd, en in voorkomend geval,
eveneens van de stembiljetten;
Mevrouw [Y] en het ACLVB te veroordelen tot betaling van de kosten van het geding:
- Retributierecht: 24 EUR
- Rechtsplegingsvergoeding (basisbedrag niet in geld waardeerbare vordering) t.b.v.
1.800 EUR.”
Met hun conclusie van 22 april 2024, verzoeken mevrouw [Y] en het ACLVB de rechtbank
om:
“De vordering van aanlegster ontvankelijk doch ongegrond te verklaren;
Aanlegster te veroordelen tot betaling van de kosten van het geding, met inbegrip
van de rechtsplegingsvergoeding t.b.v. 1.800 EUR.”
4
Beoordeling
4.1
Rechtsmacht/bevoegdheid
Over de rechtsmacht en de bevoegdheid van de rechtbank bestaat geen betwisting. De
rechtbank stelt geen middelen vast die zij ambtshalve, dit wil zeggen zonder dat het
wordt gevorderd, moet opwerpen.
4.2
Toelaatbaarheid
Op grond van artikel 39 §1 en §2 van de wet van 4 december 2007 betreffende de sociale
verkiezingen kan de werkgever “een beroep instellen tegen de voordracht van
kandidaten, wanneer de kandidaturen of de kandidatenlijsten niet in overeenstemming
zijn met de bepalingen van de wet van 20 september 1948 houdende organisatie van het
bedrijfsleven, van de wet van 4 augustus 1996 betreffende het welzijn van de
arbeidsrechtbank Antwerpen - afdeling Hasselt - 24/ 397/A
Pagina 8
werknemers bij de uitvoering van hun werk, en van deze wet, zelfs indien geen enkele
klacht werd ingediend ”.
Artikel 39 §1, eerste lid bepaalt dat in het geval er een klacht werd ingediend, het beroep
van de werkgever moet ingesteld worden binnen vijf dagen na de termijn vastgesteld in
artikel 37, vierde lid, voor de aanplakking van de kandidatenlijst (X+56).
Om toelaatbaar te zijn dient de werkgever het beroep dus in te stellen in de periode die
begint op dag X+56 en eindigt op dag X+61.
Op basis van de in casu te volgen kieskalender (met verkiezingen op 16 mei 2024) is dag
X+61, woensdag 17 april 2024.
Nu eiseres haar beroep instelde met verzoekschrift, neergelegd via e-Deposit op 16 april
2024, gebeurde dit tijdig.
De rechtbank stelt voor het overige geen middelen van niet-toelaatbaarheid vast die
ambtshalve dienen te worden opgeworpen.
Het beroep van eiseres is toelaatbaar.
4.3
Grond van de zaak
Eiseres is van oordeel dat mevrouw [Y] haar kandidatuur heeft misbruikt. Haar enige
motief zou volgens eiseres gelegen zijn in het persoonlijk belang en meer bepaald de
met de kandidatuur gepaard gaande ontslagbescherming.
Mevrouw [Y], daarin gesteund door het ACLVB, betwist dit.
4.3.1 Principes
De uitdrukkelijke verkiesbaarheidsvoorwaarden die gelden voor kandidaten bij de
sociale verkiezingen voor het CPBW worden voorgeschreven door artikel 59 van de wet
van 4 augustus 1996 betreffende het welzijn van de werknemers bij de uitvoering van
hun werk.
Voor de OR is dat artikel 19, eerste en vierde lid van de Bedrijfsorganisatiewet.
Hoewel de wetgeving dit niet uitdrukkelijk voorziet, wordt daarnaast volgens vaste
rechtspraak aanvaard dat een kandidatuur ook kan worden betwist omwille van
rechtsmisbruik.
In een arrest van 22 juni 1992 werd door het Hof van Cassatie geoordeeld dat de
mogelijkheid tot beroep in het kader van de procedure sociale verkiezingen zich niet
arbeidsrechtbank Antwerpen - afdeling Hasselt - 24/ 397/A
Pagina 9
beperkt tot een onderzoek naar de verkiesbaarheid van de kandidaten als dusdanig,
doch tevens van toepassing is op alle betwistingen betreffende de geldigheid van een
kandidatuur en de samenstelling van de kandidatenlijsten (Cass., 22 juni 1992, R.W.
1992 - 1993, 359).
Rechtsmisbruik wordt omschreven als het uitoefenen van een recht op een wijze die
kennelijk de grenzen te buiten gaat van een normale uitoefening van dat recht door een
voorzichtig en vooruitziend persoon (zie onder meer Cass., 16 december 1982, Pas.
1983, I, 472; Cass. 9 november 1987, Pas. 1988, I, 332 en D. Cuypers, “Rechtsmisbruik in
het arbeidsrecht – Revisited”, in Actuele Problemen van het Arbeidsrecht 5, Gent, Mys
en Breesch, 1997, p. 85).
Het recht dat in het kader van de sociale verkiezingen ter discussie staat betreft het
subjectief recht van iedere werknemer om zich verkiesbaar te stellen, voor zover de
betrokkene voldoet aan de wettelijk vereiste voorwaarden van verkiesbaarheid.
Er is sprake van rechtsmisbruik wanneer een werknemer zich kandidaat stelt louter
omwille van de ontslagbescherming en niet met het oog op de deelname aan
verkiezingen of uitoefening van een mandaat. Een dergelijke kandidatuur is nietig.
Het recht om zich kandidaat te stellen is een functioneel doelgebonden recht dat
uitgeoefend kan worden met het oog op het waarnemen van een sociaal mandaat ten
gunste van de collectiviteit van werknemers. Een kandidatuur die gesteld wordt om een
ander doel te dienen is nietig.
Hij die de geldigheid van een kandidatuur betwist op grond van rechtsmisbruik moet
hiervan het bewijs leveren door aan te tonen dat het recht van zijn doel is afgewend. Hij
kan hierbij gebruik maken van alle middelen van recht, getuigenbewijs inbegrepen,
evenals gewichtige en met elkaar overeenstemmende vermoedens.
Het is niet aan de werkgever om de opportuniteit van een kandidatuur of de moraliteit
van een kandidaat te beoordelen. De voordracht van een kandidaat behoort tot de
autonome beslissingsbevoegdheid van de vakbonden. Ook de rechtbank kan de
opportuniteit van een kandidatuur niet toetsen. Haar rol is eerder marginaal. De
beoordeling van het rechtsmisbruik dient te gebeuren aan de hand van de elementen
die voorhanden zijn op het moment van de voordracht (P. Humblet en J. Vanthournout
(eds.), De sociale verkiezingen tot op het bot, Antwerpen, Intersentia, 2019, p. 176 en
de aldaar geciteerde rechtspraak).
Het spreekt voor zich dat de bewijslast in casu, conform artikel 870 Gerechtelijk
Wetboek, bij eiseres ligt.
arbeidsrechtbank Antwerpen - afdeling Hasselt - 24/ 397/A
Pagina 10
4.3.2 Toepassing
A.
De rechtbank stelt vast dat eiseres in het beschikkend gedeelte van haar conclusie van
24 april 2024 niet langer aandringt op de schrapping van mevrouw [Y] van de
kandidatenlijst voor de sociale verkiezingen van de Ondernemingsraad.
De rechtbank vermoedt dat het hier om een vergetelheid gaat maar kan niet anders dan
hier nota van nemen.
B.
Voor wat betreft de sociale verkiezingen van het CPBW.
Op grond van de hoger aangehaalde principes is het aldus aan eiseres om te bewijzen
dat mevrouw [Y] haar recht om zich kandidaat te stellen heeft afgewend van zijn doel,
met name het waarnemen van een sociaal mandaat ten gunste van de collectiviteit van
werknemers.
Eiseres dient met andere woorden aan te tonen dat mevrouw [Y] met haar kandidatuur
enkel en alleen de ontslagbescherming heeft beoogd en dat zij aldus geen enkele andere
drijfveer had.
Zij meent dit bewijs te leveren aan de hand van de volgende stukken:
- de interne klachten tegen de kandidatuur van mevrouw [Y] op X+47 (stuk 4 eiseres)
- haar lange afwezigheid op de werkvloer (stuk 10 en 11 eiseres)
- haar ontslag als lid van het ABVV/BBTK en dus ook als syndicaal afgevaardigde (stuk 13
eiseres)
- het dossier ‘[D]’ (stuk 14 eiseres)
- de open brieven en klachten van collega’s opzichtens de persoon van mevrouw [Y]
(stuk 15 en 16 eiseres)
- het feit dat mevrouw [Y] blijkbaar ook een zelfstandige praktijk als kinesist uitoefent
(stuk 19 eiseres)
De rechtbank benadrukt nogmaals dat het niet aan haar is om een
opportuniteitsbeoordeling of een moraliteitsbeoordeling te doen over een kandidaatpersoneelsafgevaardigde.
Zelfs de werkgever kan dit niet doen.
De voordracht van een kandidaat behoort tot de autonome beslissingsbevoegdheid van
de vakbonden.
De rechtbank kan enkel onderzoeken of de kandidatuur onrechtmatig is, dat wil zeggen
afgewend wordt van haar doel, namelijk de collectieve belangen van het personeel –
ook degenen die de kandidaat misschien minder genegen zijn – te behartigen.
arbeidsrechtbank Antwerpen - afdeling Hasselt - 24/ 397/A
Pagina 11
In tegenstelling tot hetgeen eiseres tracht aan te tonen is de rechtbank er niet van
overtuigd dat mevrouw [Y] enkel en alleen haar kandidatuur heeft gesteld omwille van
de ontslagbescherming die eraan vasthangt.
De dossierstukken (van beide partijen) spreken dit tegen.
1.
De drie klachten die zouden zijn geformuleerd tegen de kandidatuur van mevrouw [Y]
op X+47 zijn zeer vaag en zeer summier. Op geen enkele wijze gaan deze klachtleggers
dieper in op de vraag waarom de kandidatuur van mevrouw [Y] niet weerhouden zou
mogen worden.
Er kan zeker niet uit worden afgeleid dat mevrouw [Y] enkel haar persoonlijke belangen
vooropstelt. Zou zij concrete uitspraken in die zin hebben gedaan? Zo ja, welke?
Hoewel dat in het bestek van X+47 niet mogelijk is, had eiseres toch in het kader van
deze procedure getuigenverklaringen van deze drie werknemers kunnen aanreiken die
voldoen aan de vereisten van artikel 961/2 Gerechtelijk Wetboek.
Dit is niet echter gebeurd.
2.
Uit geen enkel stuk blijkt bovendien dat er mevrouw [Y] een ontslag boven het hoofd
hing/hangt of dat er concrete plannen waren in die richting (waartegen mevrouw [Y]
zich dan wou beschermen mits haar kandidatuur).
Het klopt dat er, in het kader van het pestdossier en na tussenkomst van externe
bedrijfsgeneeskundige dienst, in maart 2023 gesprekken zijn geweest met de directie
en de secretaris van het ABVV/BBTK waarbij er diverse pistes werden besproken om tot
een oplossing te komen (zie stuk 17 eiseres).
Daarbij werd onder andere een beëindiging van de arbeidsovereenkomst in onderling
akkoord op tafel gelegd, maar het is begrijpelijk dat mevrouw [Y] daar niet akkoord mee
kon gaan, gelet op haar lange staat van dienst.
Ook werd er een ontslag om dringende reden als optie opengehouden maar deze optie
werd meteen van tafel geveegd aangezien er expliciet melding wordt gemaakt van het
feit dat het ABVV/BBTK mevrouw [Y] dan zou verdedigen.
arbeidsrechtbank Antwerpen - afdeling Hasselt - 24/ 397/A
Pagina 12
Mevrouw [Y] toont ook aan dat zij al geruime tijd actief is als vakbondsafgevaardigde
(stuk 1 a t/m f verweersters) en zich in die hoedanigheid heeft ingezet voor het
verbeteren van de werkomstandigheden en het verdedigen van de rechten van haar
collega’s binnen eiseres (stuk 14 verweersters).
Haar deelname aan verschillende opleidingen (stuk 7 verweersters) en haar actieve rol
in het sociaal overleg tonen aan dat zij wel degelijk toegewijd is om de belangen van de
werknemers oprecht en effectief te vertegenwoordigen.
Dat dit ook zo door de werknemers wordt gepercipieerd blijkt uit het feit dat zij bij de
sociale verkiezingen van 2020 werd verkozen als plaatsvervangend lid in het OR en het
CPBW.
Blijkbaar zijn er ook tal van collega’s die destijds volledig uit vrije wil op mevrouw [Y]
hebben gestemd en die haar aanwezigheid op de werkvloer en haar engagement wel
appreciëren.
Mevrouw [Y] heeft deelgenomen aan verschillende opleidingen georganiseerd door
Vorming & Actie vzw, een onderdeel van het ABVV. Deze opleidingen omvatten
basismodules over de eerste stappen als afgevaardigde in het sociaal overleg en zijn
gericht op het verbeteren van de dienstverlening en het versterken van het draagvlak
van het sociaal overleg.
Verschillende getuigenissen en feedback van collega’s en vakbondsleden schetsen een
beeld van mevrouw [Y] als een actieve, betrokken vakbondsafgevaardigde die zich inzet
voor het welzijn van haar collega’s (stuk 2 t/m 5 verweerster).
Dat dit door de directie niet altijd in dank afgenomen wordt en dat men haar vanuit deze
hoek eerder als een ‘luis in de pels’ ervaart kan geen argument van beoordeling zijn.
Meer bepaald blijkt uit het dossier dat mevrouw [Y] ook niet te beroerd is om bepaalde
mistoestanden op de werkvloer te benoemen (stuk 2 a verweerster).
Eiseres kan niet ontkennen dat het verslag van de Inspectie Toezicht Sociale Wetten als
gevolg van een formeel verzoek tot tussenkomst inzake psychosociale belasting op het
werk, niet erg flatterend was voor de directie en dat er diverse inbreuken op de
wetgeving werden vastgesteld door de sociaal inspecteur (stuk 2 b verweersters).
Er wordt melding gemaakt van meerdere overtredingen en aanbevelingen, waaronder
tekortkomingen in de preventie en aanpak van psychosociale risico’s op de werkplek, en
het niet volgen van de juiste procedures in de interne dienst voor preventie en
bescherming op het werk.
arbeidsrechtbank Antwerpen - afdeling Hasselt - 24/ 397/A
Pagina 13
Uit geen enkel gegeven blijkt bovendien dat mevrouw [Y], indien verkozen, haar
mandaat voor de komende vier jaar in realiteit niet zal kunnen of willen opnemen.
Integendeel, de stukken tonen eerder het tegenovergestelde aan.
Het klopt dat zij enige tijd afwezig is geweest van het werk omwille van persoonlijk en
familiale redenen (ziekte wegens burn-out en zorgverlof voor haar vader) maar zij heeft
aangekondigd dat deze problemen thans van de baan zijn en dat zij zich weer volledig
zal kunnen wijden aan haar taken als kinesist én, in voorkomend geval, als
personeelsafgevaardigde (zie ook stuk 12 eiseres).
5.
Het is de rechtbank ook duidelijk dat er bij eiseres sprake is van een ‘hyperconflict’
waarbij persoonlijke meningsverschillen (tussen directieleden en werknemers of tussen
werknemers onderling) leiden tot het ontstaan van verschillende kampen van
‘medestanders’ en ‘tegenstanders’ (een bipolarisatie van het werkmilieu) hetgeen tot
een verzieking van de werksfeer aanleiding geeft. Men is pro of contra persoon X of Y.
(zie
de
publicatie
hieromtrent
van
de
FOD
WASO
https://werk.belgie.be/nl/publicaties/van-meningsverschil-tot-hyperconflict-gids-voorwie-beroepsmatig-tussenkomt-en)
Al te vaak gaat dit soort conflict hand in hand met wederzijdse beschuldigingen van
pesten op het werk.
Het is echter de taak van de werkgever om dienaangaande zijn verantwoordelijkheid op
te nemen en ontmijnend te werken.
Trouwens, partijen bevestigden ter zitting dat zij inderdaad de intentie hadden om
aansluitend aan de zitting aan tafel te gaan zitten en een en ander uit te praten.
Het lijkt de rechtbank eerder beter om in een sfeer van sociaal overleg en via
onderhandelingen tot een oplossing te komen en verder het democratisch proces van
de sociale verkiezingen haar werk te laten doen.
De werkgever bepaalt immers niet wie op de kandidatenlijst staat, de vakorganisatie
doet dat en het personeel stemt bij de verkiezingen op deze persoon of niet…
Het is het personeel dat het finale moraliteitsoordeel zal vellen.
Op grond van de voorliggende elementen acht de rechtbank het derhalve niet
voldoende bewezen dat mevrouw [Y] zich enkel en alleen kandidaat zou hebben gesteld
om de ontslagbescherming te genieten. Minstens bestaat hieromtrent voldoende twijfel
die in haar voordeel dient te spelen.
arbeidsrechtbank Antwerpen - afdeling Hasselt - 24/ 397/A
Pagina 14
De vordering van eiseres is dan ook ongegrond.
5
Proceskosten
Nu de arbeidsrechtbank eiseres in het ongelijk stelt verwijst zij haar overeenkomstig
artikel 1022 van het Gerechtelijk Wetboek en het Koninklijk Besluit van 26 oktober 2007
in de kosten zoals bepaald in het beschikkend gedeelte van dit vonnis.
6
Beslissing
De arbeidsrechtbank heeft over de zaak beraadslaagd en beslist op tegenspraak ten
aanzien van de aanwezige en vertegenwoordigde partijen.
Om alle bovenstaande redenen verklaart de rechtbank de vordering van eiseres
toelaatbaar, doch ONGEGROND.
Zij verwijst eiseres in de proceskosten. Aan de zijde van mevrouw [Y] en het ACLVB
bedragen die 1.800,00 euro rechtsplegingsvergoeding. Aan de zijde van eiseres
bedragen die 1.800,00 euro rechtsplegingsvergoeding en 24,00 euro retributierecht
Fonds Tweedelijnsbijstand.
Ze worden aldus vereffend.
Dit vonnis werd gewezen door
de heer G. W.
mevrouw C. G.
de heer S. D.
rechter, voorzitter van de kamer;
rechter in sociale zaken, werkgever;
rechter in sociale zaken, werknemer-bediende;
met bijstand van de heer T.W., griffier.
T. W.
S. D.
C. G.
G. W.
en uitgesproken op DERTIG APRIL TWEEDUIZEND VIERENTWINTIG in de openbare
terechtzitting van de arbeidsrechtbank Antwerpen, afdeling Hasselt, door voormelde
voorzitter van de kamer, met bijstand van de heer T. W., griffier.
T. W.
G. W.