Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2010:ARR.208.615 (2010-11-03)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 208.615 van 3 november 2010 Ruimtelijke ordening, stedenbouw,
leefmilieu en aanverwante aangelegenheden - Bouwvergunningen en gemengde
vergunningen Beslissing : Verwerping Samenvoeging
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
Xe KAMER
ARREST
nr. 208.615 van 3 november 2010
in de zaken A. 187.725/X-13.717 (I)
A. 187.825/X-13.735 (II)
A. 187.826/X-13.734 (III)
A. 187.827/X-13.736 (IV)
A. 187.829/X-13.737 (V)
I. In zake:
de gemeente KORTENBERG
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Cies Gysen
kantoor houdend te 2800 MECHELEN
Antwerpsesteenweg 18
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen:
het VLAAMSE GEWEST, vertegenwoordigd door de Vlaamse
regering
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Marc Van Bever
kantoor houdend te 1850 GRIMBERGEN
Pastoor Woutersstraat 32, bus 7
bij wie woonplaats wordt gekozen
Tussenkomende partij:
de c.v.b.a. ELK ZIJN HUIS
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Günther L’Heureux
kantoor houdend te 1932 SINT-STEVENS-WOLUWE
Leuvensesteenweg 369
bij wie woonplaats wordt gekozen
II. In zake :
Hubert TRAPPENIERS
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Cies Gysen
kantoor houdend te 2800 MECHELEN
Antwerpsesteenweg 18
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen:
het VLAAMSE GEWEST, vertegenwoordigd door de Vlaamse
regering
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Marc Van Bever
kantoor houdend te 1850 GRIMBERGEN
Pastoor Woutersstraat 32, bus 7
bij wie woonplaats wordt gekozen
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-1/51
Tussenkomende partij:
de c.v.b.a. ELK ZIJN HUIS
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Günther L’Heureux
kantoor houdend te 1932 SINT-STEVENS-WOLUWE
Leuvensesteenweg 369
bij wie woonplaats wordt gekozen
III. In zake :
Albert VAN DYCK
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Cies Gysen
kantoor houdend te 2800 MECHELEN
Antwerpsesteenweg 18
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen:
het VLAAMSE GEWEST, vertegenwoordigd door de Vlaamse
regering
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Marc Van Bever
kantoor houdend te 1850 GRIMBERGEN
Pastoor Woutersstraat 32, bus 7
bij wie woonplaats wordt gekozen
Tussenkomende partij:
de c.v.b.a. ELK ZIJN HUIS
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Günther L’Heureux
kantoor houdend te 1932 SINT-STEVENS-WOLUWE
Leuvensesteenweg 369
bij wie woonplaats wordt gekozen
IV. In zake :
Philippe RAVYTS
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Cies Gysen
kantoor houdend te 2800 MECHELEN
Antwerpsesteenweg 18
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen:
het VLAAMSE GEWEST, vertegenwoordigd door de Vlaamse
regering
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Marc Van Bever
kantoor houdend te 1850 GRIMBERGEN
Pastoor Woutersstraat 32, bus 7
bij wie woonplaats wordt gekozen
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-2/51
Tussenkomende partij:
de c.v.b.a. ELK ZIJN HUIS
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Günther L’Heureux
kantoor houdend te 1932 SINT-STEVENS-WOLUWE
Leuvensesteenweg 369
bij wie woonplaats wordt gekozen
V. In zake :
Michèle ORBIST
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Cies Gysen
kantoor houdend te 2800 MECHELEN
Antwerpsesteenweg 18
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen:
het VLAAMSE GEWEST, vertegenwoordigd door de Vlaamse
regering
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Marc Van Bever
kantoor houdend te 1850 GRIMBERGEN
Pastoor Woutersstraat 32, bus 7
bij wie woonplaats wordt gekozen
Tussenkomende partij:
de c.v.b.a. ELK ZIJN HUIS
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Günther L’Heureux
kantoor houdend te 1932 SINT-STEVENS-WOLUWE
Leuvensesteenweg 369
bij wie woonplaats wordt gekozen
--------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van het beroep
1.
Het beroep, ingesteld op 31 maart 2008, strekt tot de
nietigverklaring van het besluit van 29 januari 2008 van de gewestelijke
stedenbouwkundige ambtenaar waarbij aan de c.v.b.a. ELK ZIJN HUIS de
voorwaardelijke stedenbouwkundige vergunning wordt verleend voor het afbreken
van een eengezinswoning met bijgebouw en het bouwen van 14 stapelwoningen,
2 eengezinswoningen met autostaanplaatsen en bijhorende infrastructuurwerken op
percelen die zijn gelegen aan de Zavelstraat “5-13” te Kortenberg, kadastraal bekend
sectie C, nrs. 256/p, 256/v en 256/w (zaak I).
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-3/51
De beroepen, ingesteld op 11 april 2008, strekken tot de
nietigverklaring van hetzelfde besluit (zaken II t.e.m. V).
II. Verloop van de rechtspleging
2.
Bij arrest nr. 187.442 van 29 oktober 2008 is de vordering tot
schorsing van de tenuitvoerlegging van de bestreden beslissing verworpen in de
zaak sub I.
Bij arrest nr. 187.446 van 29 oktober 2008 is de vordering tot
schorsing van de tenuitvoerlegging van de bestreden beslissing verworpen in de
zaak sub II.
Bij arrest nr. 187.444 van 29 oktober 2008 is de vordering tot
schorsing van de tenuitvoerlegging van de bestreden beslissing verworpen in de
zaak sub III.
Bij arrest 187.443 van 29 oktober 2008 is de vordering tot
schorsing van de tenuitvoerlegging van de bestreden beslissing verworpen in de
zaak sub IV.
Bij arrest 187.445 van 29 oktober 2008 is de vordering tot
schorsing van de tenuitvoerlegging van de bestreden beslissing verworpen in de
zaak sub V.
De verzoekende partijen hebben een verzoekschrift tot
voortzetting van de rechtspleging ingediend in de vijf zaken.
De verwerende partij heeft een memorie van antwoord ingediend
en de verzoekende partijen hebben een memorie van wederantwoord ingediend in
de vijf zaken.
De tussenkomende partij heeft een verzoekschrift tot tussenkomst
ingediend in de zaak sub I. De tussenkomst is toegestaan bij beschikking van
31 december 2008. De tussenkomende partij heeft een memorie ingediend.
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-4/51
De tussenkomende partij heeft een verzoekschrift tot tussenkomst
ingediend in de zaak sub II. De tussenkomst is toegestaan bij beschikking van
22 januari 2009. De tussenkomende partij heeft een memorie ingediend.
De tussenkomende partij heeft een verzoekschrift tot tussenkomst
ingediend in de zaak sub III. De tussenkomst is toegestaan bij beschikking van
2 februari 2009. De tussenkomende partij heeft een memorie ingediend.
De tussenkomende partij heeft een verzoekschrift tot tussenkomst
ingediend in de zaak sub IV. De tussenkomst is toegestaan bij beschikking van
15 september 2009. De tussenkomende partij heeft een memorie ingediend.
De tussenkomende partij heeft een verzoekschrift tot tussenkomst
ingediend in de zaak sub V. De tussenkomst is toegestaan bij beschikking van
22 januari 2009. De tussenkomende partij heeft een memorie ingediend.
Auditeur Tom De Waele heeft een verslag opgesteld in de
vijf zaken.
De verzoekende partijen hebben een verzoek tot voortzetting van
het geding en een laatste memorie ingediend in de vijf zaken. De tussenkomende
partij heeft een laatste memorie ingediend in de vijf zaken.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 25 juni 2010.
Staatsraad Stephan De Taeye heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Julie Lauwers, die loco advocaat Cies Gysen verschijnt
voor de verzoekende partijen, advocaat Marc Van Bever, die verschijnt voor de
verwerende partij, en advocaat Günther L’Heureux, die verschijnt voor de
tussenkomende partij, zijn gehoord.
Auditeur Tom De Waele heeft een met dit arrest eensluidend
advies gegeven.
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-5/51
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3.
De tussenkomende partij is een sociale huisvestingsmaatschappij
zoals bedoeld in de Vlaamse wooncode. De gemeente Kortenberg en haar o.c.m.w.
zijn, samen met onder meer andere gemeenten en o.c.m.w.’s uit de streek, vennoten
in die maatschappij.
4.
De tussenkomende partij is eigenares van een hoevegebouw met
bijhorende stallingen en gronden dat is gelegen aan de Zavelstraat te Kortenberg
(Erps-Kwerps) op percelen die kadastraal bekend zijn onder sectie C nrs. 256/p,
256/v en 256/w. Dit is in de onmiddellijke nabijheid van de dorpskern van
Erps-Kwerps, op ongeveer 250 meter van de kerk en het dorpsplein.
Volgens de bestemmingsvoorschriften van het bij koninklijk
besluit van 7 april 1977 vastgestelde gewestplan Leuven zijn de voormelde percelen
gelegen in woongebied. Ze zijn niet gelegen binnen het gebied van een goedgekeurd
bijzonder plan van aanleg of gemeentelijk ruimtelijk uitvoeringsplan. De
verkavelingsvergunning die met betrekking tot die percelen op 12 mei 2004 door het
college van burgemeester en schepenen van de gemeente Kortenberg aan Richard
Dewit is verleend voor een verkaveling in vier bouwloten, is door hetzelfde college,
op uitdrukkelijk verzoek van de tussenkomende partij die er eigenares van is
geworden, bij besluit van 9 februari 2005 ingetrokken.
5.
Op de voormelde percelen wenst de tussenkomende partij een
sociaal woningbouwproject te realiseren. Met betrekking tot “aankoop perceel
woning en bijhorende gronden - Zavelstraat 7 te 3071 Kortenberg” laat het
gemeentebestuur van Kortenberg met een brief van 24 november 2004 aan de
tussenkomende partij weten wat volgt:
“Het gemeentebestuur van Kortenberg heeft uw schrijven houdende
bovenvermelde aankoop, goed ontvangen en besproken.
Wij kunnen u bevestigen dat het beoogde project past in het gemeentelijk
huisvestingsbeleid, dat de gemeente de gronden, waarop gesubsidieerde
infrastructuur wordt aangebracht, kosteloos in het openbaar domein zal inlijven
en dat zij de zorg voor de instandhouding van de uitgevoerde werken, na de
definitieve oplevering, op zich neemt.
Eveneens kan het project in het Totale Rioleringsplan worden ingeschakeld en
is dit conform met het gemeentelijke structuurplan.
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-6/51
Wij kunnen ook nog opmerken dat de verkavelingsvergunning voor 3 loten,
waaronder het deze, werd afgeleverd op 12 mei 2004”.
In overleg met de gemeente wordt aan het project vorm gegeven
en wordt onder meer ook een architectuurprijskamp uitgeschreven. De resultaten
worden aan het publiek voorgesteld op een informatievergadering die doorgaat op
29 maart 2007.
6.
Op 13 juli 2007 dient de tussenkomende partij inzake de
voormelde percelen bij de gewestelijke stedenbouwkundige ambtenaar een aanvraag
in tot het verkrijgen van een stedenbouwkundige vergunning voor het afbreken van
de op de betrokken percelen aanwezige hoeve en bijgebouwen en het realiseren van
een sociaal huisvestingsproject dat bestaat uit 14 stapelwoningen (in een
configuratie van 7 aaneengesloten blokken van telkens 2 wooneenheden), en
daarachter nog twee eengezinswoningen die te bereiken zijn langs een op het
betrokken terrein aan te leggen weg die de achterliggende autostaanplaatsen bedient.
De woningen op het gelijkvloers hebben achteraan een terras en een tuin met
tuinberging. De wooneenheden op de verdieping hebben aan de straatzijde een
terras.
De verzoeker in zaak II is eigenaar en bewoner van een woning
die, recht tegenover het betrokken bouwterrein, is gelegen aan de Zavelstraat 10 te
Kortenberg (Erps-Kwerps).
De verzoeker in zaak III is eigenaar en bewoner van een rechts
aan het bouwterrein palende woning die is gelegen aan de Zavelstraat 13 te
Kortenberg (Erps-Kwerps).
De verzoeker in zaak IV is eigenaar en bewoner van een woning
die links van het bouwterrein is gelegen aan de Zavelstraat 3 te Kortenberg
(Erps-Kwerps).
De verzoekster in zaak V is eigenares en bewoonster van een links
aan het bouwterrein palende woning die is gelegen aan de Zavelstraat 5 te
Kortenberg (Erps- Kwerps).
7.
Tijdens het openbaar onderzoek worden 8 individuele
bezwaarschriften ingediend, één gezamenlijk bezwaarschrift ondertekend door 343
inwoners en één steunschrift ten gunste van het project.
In vergadering van 3 oktober 2007 beraadslaagt het college van
burgemeester en schepenen van de gemeente Kortenberg over de bezwaren en wordt
beslist om deze deels gegrond te bevinden en dus ongunstig advies af te leveren om
de volgende redenen:
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-7/51
“Het voorgestelde is niet aanvaardbaar gezien de volgende gegronde
bezwaren, geuit in de ingediende bezwaarschriften:
- Het project is qua hoogte en volume niet volkomen inpasbaar in het
straatbeeld en in het landelijk karakter van de nabije omgeving. Het
gevoel van open ruimte en landelijke dorpskern wordt hier enigszins
geweld aan gedaan.
- De bouwdichtheid van het project strookt niet met visie in definitief
vastgesteld GRS (gemeentelijk ruimtelijk structuurplan Kortenberg).
In het GRS wordt gepleit dat o.a. in de Zavelstraat de woondichtheid
verlaagd wordt door landelijke woonstrips met transparantie en open
ruimte.
- Door de hoogte is inkijk bij sommige omwonenden mogelijk en wordt
de privacy aangetast.
- Door de reeds bestaande parkeersellende en door de voorgestelde en
tekortschietende inplanting van 1 parkeergelegenheid per
woongelegenheid achteraan, zal er toch te veel op straat geparkeerd
worden. Leveranciers en klanten voor krantenwinkel en kapsalon, afen aangerij voor de school en de bijkomende 16 gezinnen zullen
moeten vechten om een plaatsje. Mobiliteitsproblemen verergeren.
- Het bovenstaande bezwaar legt de link naar verkeersonveiligheid die
ook versterkt zal worden door de aanleg van een weg/uit- en inrit
evenwijdig met een bestaande voetweg. Deze weg zal tijdens
uitvoering van de werken overdruk worden en kan aanleiding geven
tot verdere ontwikkeling van en doortrekking weg naar achtergelegen
terreinen.
- De voorgestelde werken dienen voor, tijdens en na uitvoering te
worden beheerst en opgevolgd:
- vooropname binnen- en buitenmuren van de nabije woningen is
nodig om achteraf eventuele schade te kunnen vaststellen,
- straat mag tijdens werken niet worden afgesloten zoals beloofd
tijdens vergadering,
- grote kraan en zware werfmachines moeten op het terrein van de
aanvraag worden gestald, zoals beloofd tijdens vergadering.
- DWA afvoer en RWA afvoer zijn nu reeds problematisch in de straat.
16 bijkomende gezinnen zullen de riolering zeker overbelasten.
Samenvattend:
De bezwaren gaan in tegen één hoog, groot appartementsblok en
komen neer op een verzoek om een in het straatbeeld en in de
landelijke dorpskern passender, lichter project aan te dragen.
Voorts wordt gevreesd voor een verergering van de reeds
bestaande verkeersonveiligheid en het gebrek aan parkeerplaatsen,
wat neerkomt op een verzoek om met een aan deze problematiek
aangepast project voor te stellen.
- Wat capaciteit van nu reeds overbelaste riolering in de straat betreft
pleiten de bezwaarindieners eveneens voor een lichter project maar
vooral voor een belofte dat het probleem niet escaleert.
Algemene conclusie
Uit bovenstaande motivering blijkt dat de aanvraag niet in overeenstemming
is met de wettelijke bepalingen inzake ruimtelijke ordening, gezien de
vernoemde gegronde bezwaren in de bezwaarschriften”.
Bij het bestreden besluit van 29 januari 2008 verleent de
gewestelijke stedenbouwkundige ambtenaar de gevraagde vergunning. Dit besluit
luidt als volgt:
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-8/51
“De aanvraag heeft betrekking op een goed met als ligging
ZAVELSTRAAT 5-13 te 3070 KORTENBERG en met als kadastrale
omschrijving 2/ afd., sectie C , nummer(s): 256P,256V,256W KORTENBERG
Het betreft een aanvraag tot afbreken van een ééngezinswoning met
bijgebouw en het bouwen van 14 stapelwoningen, 2 ééngezinswoningen met
autostaanplaatsen en bijhorende infrastructuurwerken.
Deze aanvraag werd onderzocht, rekening houdend met de terzake geldende
wettelijke bepalingen, in het bijzonder met het decreet van 18 mei 1999
houdende de organisatie van de ruimtelijke ordening en zijn wijzigingen.
Het eigendom is volgens het gewestplan LEUVEN zoals vastgesteld bij
koninklijk besluit van 07/04/1977 gelegen in woongebied.
Bezwaarschrift 1 gezamenlijk bezwaarschrift, voorzien van
343 handtekeningen van overwegend buurtbewoners en mensen uit
Erps-Kwerps
Bezwaarschrift 2 G. Havecker
Bezwaarschrift 3 M. Vermeesch en J. Kint
Bezwaarschrift 4 Anita, Peter, Yahti en Loni Riskin - Decoster
Bezwaarschrift 5 A. Huenaerts, B. Van Dyck en L. en A. van Dyck
Bezwaarschrift 6 Trappeniers H. - Grillyns N.
Bezwaarschrift 7 M. Obrist
Bezwaarschrift 8 J.Van Roy en echtgenoot Ravyts Ph.
Bezwaarschrift 9 Verrydt - Lauwers
SAMENVATTING BEZWAARSCHRIFTEN
Bezwaarschrift 1 en de identieke bezwaarschriften 2, 3, 4 en 5: bezwaar
tegen grote terreinbezetting en tegen hoogte appartementen omdat dit niet past
in het straatbeeld en de landelijke dorpskern in gevaar brengt. Het project zal
leiden tot verkeershinder, parkeerproblemen en meer risico’s voor
schoolgaande kinderen en jeugdbeweging.
-
Grootste bezwaar is inplanting 7 in 1 blok gegoten appartementen in andere
bouwstijl en bouwdichtheid dan rest van de straat in landelijke dorpskern zodat
hoogtelijn en open ruimte worden verstoord en de teloorgang van een hoeve op
het terrein die het landschap kenmerkt.
-
Project zal precedent scheppen om in omgeving appartementen te bouwen
met als gevolg lintbebouwing en verstedelijking.
-
Bouwdichtheid strookt niet met visie in Gemeentelijk Ruimtelijk
Structuurplan waarin voor o.a. Zavelstraat gepleit wordt voor verlaging
woondichtheid door landelijke woonstrips met transparantie en open ruimte.
-
Hoog appartementsgebouw aanpalend aan lagere constructie is niet
esthetisch en vermindert waarde omgeving.
-
Door hoogte is inkijk mogelijk en wordt privacy aangetast.
-
De verkeersveiligheid komt in het gedrang door gebrek aan
parkeergelegenheid, toename verkeer en nieuwe weg. Gevaar voor de
schoolgaande kinderen.
-
Latere doortrekking van de straat en verkavelen binnengebied zal risico’s
meebrengen voor veiligheid jeugdbeweging. Hun lokalen liggen in de buurt.
-
De nabijgelegen school Mater Dei brengt parkeerproblemen met zich mee
op bepaalde uren voor bewoners, bezoekers, leveranciers, de krantenwinkel en
de school. Door project zal situatie erger worden oo(k) al is achteraan het
voorziene gebouw parkeergelegenheid voorzien.
-
Vermeerdering wateroverlast van riolering: afvalwater kan bij zware
regenval nu reeds niet weg.
- Ingetrokken verkaveling voor het terrein betrof 4 kavels. Nu komt er enorm
bouwproject met 14 stapelwoningen, 2 ééngezinswoningen en onvoldoende
staanplaatsen.
- Bouwhoogte niet conform andere woningen: aantasting privacy
aangelanden.
- Aantal woongelegenheden + onvoldoende parkeerplaatsen zullen in de
schoolomgeving drukte en op de Zavelstraat parkeren als gevolg hebben met
als gevolg onmogelijkheid van tweerichtingsverkeer tussen Engerstraat en
Kwerpsebaan.
Bezwaarschrift 7
Be(z)waar tegen bebouwing van één hoog, groot appartementsblok. Verzoek:
herziening plannen naar gewone eengezinswoningen met aandacht voor
problematiek door aanleg inrit/nieuwe straat.
- Bestaande wateroverlast zal verergeren door enorm project: riolering zal dit
zeker niet meer kunnen slikken.
- Aantasting privacy door hoogte gebouw: inkijk op slaapkamer en tuin.
- Hinder door uitlaatgassen van auto’s van en naar de parkeerplaatsen
achteraan en zijdelings.
- Naast voetweg komt verlichte inrit/openbare weg. Licht en lawaai auto’s
storen nachtrust.
- Drukte ter hoogte van eigen woning Zavelstraat 5 nu reeds enorm door
klanten/leveranciers krantenwinkel en schoolverkeer. Het project zal met zeker
16 bijkomende wagens problemen in- en uitrijden oprit erger maken.
Bezwaarschrift 8 door eigenaars krantenwinkel DE ZAVEL. Bezwaar tegen
enorm project en verzoek aan gemeente om zich te houden aan de bezetting
volgens de eerder afgeleverde verkaveling.
- Vroegere aankondiging verkaveling voor het terrein betrof enkele
eengezinswoningen. Nu komt er verandert dit (sic) zonder enige nieuwe
officiële aankondiging.
- Woongenot, waarde eigen woningen, aantasting samenhang bebouwing
omgeving komen in het gedrang bij deze wijziging van het bestemmingsplan.
- Onvoldoende parkeerplaatsen zodat klanten Zavel en Kapsalon zowel als
bezoekers en bewoners onveilig zullen parkeren wat gevaarlijk is en
klantenverlies meebrengt. Project zal bestaande drukte en onveiligheid
verergeren.
- Door onvoldoende voorziene parkeerplaatsen op het terrein zullen bewoners
en bezoekers project in het begin van de straat parkeren wat weerom in punt 3.
genoemde problemen zal veroorzaken.
- Verzoek met aandrang aan de burgemeester om op woensdag, 10 minuten
voor 12u vast te stellen hoe zwaar overlast in straat reeds is.
- Herinnering aan belofte vergadering dat straat niet afgesloten wordt.
- Herinnering aan belofte vergadering dat grote kraan en materialen op terrein
zelf zullen blijven en niet op straat.
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-10/51
Bezwaarindieners zullen het college aansprakelijk stellen indien punt 6 en 7
niet gerespecteerd worden. Eigenaars krantenwinkel hebben al genoeg crises
meegemaakt: rond punt, nieuwe brug, vluchtheuvels.
Bezwaarschrift 9 is verzoek voor weigering voorliggend (...) en voor ander
project: enkele eengezinswoningen (met garage en oprit aan Zavelstraat) met
restauratie hoeve. Stijl in harmonie met omgeving. Bezwaren zijn:
- Project past niet in straatbeeld en landelijke dorpskern qua terreinbezetting,
hoogte (privacy) en aantal woongelegenheden. Is er wel nood aan zoveel
sociale appartementen of doet EZH aan winstbejag.
- Wanneer de werken twee jaar in beslag nemen is dat lijdensweg voor
omwonenden door lawaaihinder en trillingen.
- Bouwkundige vooropname van binnen- en buitenmuren nabije woningen is
nodig om schade door werken te kunnen vergoeden.
- Zavelstraat is belangrijke invalsweg met reeds zwaar vervoer. Door nabijheid
school is straat reeds vol geparkeerde auto’s. Mobiliteitsproblemen worden
erger door 16 nieuwe gezinnen.
- Aanleg weg evenwijdig met voetweg kan 1ste stap zijn naar verkaveling
achtergelegen gronden: gevolg meer overlast.
De bezwaren kunnen herleid worden tot volgende thema’s, die betrekking
hebben op ruimtelijke ordening:
1/ Omvang en dichtheid van het project:
Het gebouw wordt gerealiseerd binnen een normaal gabarit gehanteerd
binnen een woongebied, nl. twee bouwlagen met een hellend dak
(maximum 50/),met een bouwdiepte van 15m op het gelijkvloers en
van 12m op de verdieping, waarbij een nokhoogte van meer dan 12m
kan gerealiseerd. De hogere hoogte aan de zijde van de linkervleugel
geeft een accent aan het gebouw aan de hoek van de mogelijke
ontsluiting naar het binnengebied. Aan deze zijde is een minimum
afstand van 8m t.o.v. de zijdelingse perceelsgrens voorzien. Deze
vleugel verwijst naar de bel-etage typologie waarbij op gelijkvloers
bergruimten en autostaanplaatsen zijn voorzien en daarboven twee
verdiepingen met telkens één woonlaag. Aansluitend op een dorpskern
is een beperkte derde laag, met voldoende afstand t.o.v. de zijdelingse
perceelsgrens, binnen deze typologie aanvaardbaar.
Het aantal woonlagen bedraagt maximum 2 en beantwoordt aan de
richtlijnen van het gewestplan en aan de normale schaal van de
omgeving.
Het verschil in kroonlijsthoogte, gemeten op de bouwlijn, van 60 cm
met het aanpalend gebouw is minimaal en een normaal gegeven.
De oorspronkelijke verkaveling omvatte vier woningen. Het project
dat een initiatief was van een particulier, maakte maar een beperkt
gebruik van de potenties van het goed. De huidige aanvraag voorziet
een grotere verdichting die beantwoordt aan een beter ruimtegebruik
in een omgeving met een aantal belangrijke
gemeenschapsvoorzieningen en aansluitend bij de dorpskern.
Het ontstaan van een meer compacte en aangesloten bebouwing
karakter in de omgeving van een dorpskern is een normale
ontwikkeling waarbij gestreefd wordt naar een verdichting van de
woonkernen en het vrijwaren van de open ruimtegebieden.
Het perceel maakt deel uit van een gebied dat op het gewestplan
volledig is aangeduid als woongebied. Dit woongebied omvat dat de
dorpskern (sic). Het kan geen aanzet geven tot lintbebouwing. De
Zavelstraat verbindt de dorpskern met de gewestweg
(Leuvensesteenweg) en kan opgedeeld worden in twee deelruimten.
Het gedeelte waarlangs een woonlint ontwikkeld is in de richting van
de Leuvensesteenweg, en het gedeelte dat aansluit op de dorpskern.
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-11/51
Deze twee gedeelten moet men onderscheiden in zijn specifieke
ordening, waarbij het noordelijk gedeelte (aansluitend bij de
dorpskern) een andere verdichting toelaat dan het zuidelijk gedeelte
(lintbebouwing richting gewestweg).
I.v.m. de verdere verdichting van de omgeving wordt verwezen naar
een brief van het gemeentebestuur van Kortenberg dd 13/05/05:
‘Het college van burgemeester en schepenen wenst te benadrukken
dat haar voorkeur uitgaat naar het project waarbij de latere
ontwikkeling van het binnengebied (Zavelstraat, Klapstraat,
Kwerpsebaan) mogelijk blijft. Het binnengebied bevindt zich
immers volledig in de woonzone (vol rode bestemming). Het zou
stedenbouwkundig onverantwoord zijn een verdere ontwikkeling
(privé of publiek) ervan vroegtijdig in de kiem te smoren.’
In het concept is niet gekozen voor de klassieke vorm van
appartementsgebouwen, maar stapelwoningen. Deze typologie
betekent een verruiming van de diversiteit in het woonaanbod van de
dorpskern.
2/ Privacy:
Alle terrassen op de verdiepingen zijn voorzien aan de Zavelstraat,
behalve twee terrassen in de linkervleugel.
Deze terrassen zijn ongeveer 10m verwijderd van de linker
perceelsgrens, ongeveer 25m van de achterste perceelsgrens en meer
dan 40m van de rechter perceelsgrens. Deze afstanden waarborgen een
voldoende privacy t.o.v. de aanpalende percelen.
De hoogte van de inkijk is een normaal (sic) voor een gebouw met een
gabariet van twee bouwlagen en een dak of voor een gebouw met
bel-etagetypologie.
3/ Parkeren en verkeersveiligheid.
In totaal zijn er 14 autostaanplaatsen voorzien, nl. één per
woongelegenheid. Dit beantwoordt aan de norm gehanteerd binnen de
gemeente.
De ligging van het project in de onmiddellijke omgeving van de
dorpskern bewerkstelligt een ontlasting van de verkeersdruk, omdat
een aantal belangrijke gemeenschapsvoorzieningen op loopafstand
bereikbaar zijn. Door de verdichting van dorpskernen zal de
verkeersdruk wijziging (sic). Hierop moet de gemeente een antwoord
geven via het mobiliteitsplan. Dit plan bepaalt o.a. de functie en
inrichting van de gemeentelijke wegen. Deze inrichting houdt
rekening met normen omtrent verkeersveiligheid. Dit aspect kan niet
opgelost worden in een bouwproject. Het ontbreken van onvoldoende
parkeerplaatsen in de schoolomgeving staat los van de aanvraag.
4/ Mogelijke wateroverlast
In het kader van de geplande werken werd een hydraulische studie
opgemaakt betreffende de impact van de woongelegenheden en de
bestrating op het huidig afwateringssysteem (afval- en regenwater)
van de omgeving. Binnen de afwatering wordt zowel het afvalwater
als het regenwater behandeld, evenals hun aansluitingsmogelijkheden
op de bestaande infrastructuur rondom de site (buffering,
gemeentelijke riolering, e.d.).
De hydraulische berekeningen zijn uitgevoerd conform de provinciale
stedenbouwkundige verordening inzake afkoppeling van hemelwater
afkomstig van dakvlakken en de provinciale stedenbouwkundige
verordening inzake afkoppeling van hemelwater afkomstig van
verharde oppervlakten.
In het advies van het college van burgemeester en schepenen wordt
gesteld dat:
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-12/51
‘Het voorliggende project ligt niet in een recent overstroomd
gebied of een overstromingsgebied, zodat in alle redelijkheid dient
geoordeeld te worden dat het schadelijk effect beperkt is.’
5/ De procedure van het openbaar onderzoek.
De verantwoordelijkheid van de organisatie van het openbaar
onderzoek ligt bij het college van burgemeester en schepenen.
Het college van burgemeester en schepenen vermeld(t) in zijn advies
geen onregelmatigheden.
6/ Het gemeentelijk ruimtelijk structuurplan kan niet als basis genomen
worden voor de beoordeling van een stedenbouwkundige aanvraag.
7/ De bezwaren met betrekking tot mogelijke schade aan onroerend goed
en hinder door de werken zijn van burgerrechtelijke aard of kunnen
voorkomen worden door een gemeentelijk toezichtbeleid.
Het college van burgemeester en schepenen van KORTENBERG werd
om advies gevraagd. Het heeft op 08/10/2007 volgend advies
uitgebracht : ongunstig.
De motivering van het schepencollege herneemt thema’s die in de
bezwaarschriften voorkomen. Voor de bespreking van het advies wordt
verwezen naar de bespreking van het openbaar onderzoek en de beoordeling
van de goede ruimtelijke ordening.
De gewestelijke stedenbouwkundige ambtenaar motiveert zijn/haar
standpunt als volgt :
BEKNOPTE BESCHRIJVING VAN DE AANVRAAG
Op bovenvernoemd goed voorziet het ingediende project afbreken van een
ééngezinswoning met bijgebouw en het bouwen van 14 stapelwoningen, 2
ééngezinswoningen met autostaanplaatsen en bijhorende infrastructuurwerken.
STEDENBOUWKUNDIGE BASISGEGEVENS UIT PLANNEN VAN
AANLEG
Ligging volgens de plannen van aanleg + bijhorende voorschriften
De aanvraag is volgens het gewestplan LEUVEN (KB 07/04/1977) gelegen
in een woongebied.
In deze zone gelden de stedenbouwkundige voorschriften van art. 5.1.0. van
het koninklijk besluit van 28 december 1972 betreffende de inrichting en de
toepassing van de ontwerp-gewestplannen en de gewestplannen. Deze
voorschriften luiden als volgt:
Woongebieden zijn bestemd voor wonen, alsmede voor handel, dienstverlening,
ambacht en kleinbedrijf voor zover deze taken van bedrijf om redenen van
goede ruimtelijke ordening niet in een daartoe aangewezen gebied moeten
worden afgezonderd, voor groene ruimten, voor sociaal-culturele inrichtingen,
voor openbare nutsvoorzieningen, voor toeristische voorzieningen, voor
agrarische bedrijven. Deze bedrijven, voorzieningen en inrichtingen mogen
echter maar worden toegestaan voor zover ze verenigbaar zijn met de
onmiddellijke omgeving.
Bepaling van het plan dat van toepassing is op de aanvraag
Overwegende dat het goed niet gelegen is binnen de grenzen van een
goedgekeurd gemeentelijk plan van aanleg, noch binnen de omschrijving van
een behoorlijk vergunde en niet vervallen verkaveling. Het blijft de
bevoegdheid van de overheid de aanvraag te toetsen aan de gebruikelijke
inzichten en noden betreffende een goede aanleg der plaats, gebaseerd op de
eerder geciteerde voorschriften van het van kracht zijnde gewestplan;
Overeenstemming met dit plan
Overwegende dat de aanvraag hiermee in overeenstemming is;
Afwijkings- en uitzonderingsbepalingen
Niet van toepassing.
VERORDENINGEN
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-13/51
De aanvraag beantwoordt aan de provinciale stedenbouwkundige
verordening inzake afkoppeling van hemelwater afkomstig van dakvlakken en
de provinciale stedenbouwkundige verordening inzake afkoppeling van
hemelwater afkomstig van verharde oppervlakten.
ANDERE ZONERINGSGEGEVENS
Er zijn geen verdere zoneringsgegevens relevant voor deze aanvraag.
EXTERNE ADVIEZEN
Artikel 5 van het decreet van 30 juni 1993 inzake de bescherming van het
archeologisch patrimonium bepaalt dat voor alle bouwaanvragen van
publiekrechterlijke rechtspersonen overeenkomstig artikel 46 van het decreet
betreffende de ruimtelijke ordening, gecoördineerd op 22 oktober 1996 (nu
artikel 127 van het decreet van 18 mei 1999 houdende de organisatie van de
ruimtelijke ordening en zijn wijzigingen), verplicht advies dient ingewonnen
te worden bij het Agentschap R-0 Vlaanderen, Entiteit Onroerend Erfgoed
Op 23/07/2007 heb ik dit advies gevraagd.
Dit advies werd uitgebracht op 09/08/2007 en ontvangen op 13/08/2007.
Het advies is gunstig onder voorbehoud.
HET OPENBAAR ONDERZOEK
Wettelijke bepalingen
Er werd een openbaar onderzoek gehouden. De aanvraag valt immers onder
de bouwaanvragen die moeten openbaar gemaakt worden volgens artikel 3 van
het Besluit van de Vlaamse Regering van 5 mei 2000.
Evaluatie van de procedure/aantal bezwaren
Zie hoger.
RICHTLIJNEN EN OMZENDBRIEVEN
De omzendbrief van 8 juli 1997 betreffende de inrichting en de toepassing
van de ontwerp-gewestplannen en gewestplannen, gewijzigd via omzendbrief
dd. 25 januari 2002 is van toepassing op de aanvraag.
HISTORIEK
Het project is het voorwerp geweest van prijsvraag.
De selectie van de architectuurontwerpen werd uitgevoerd door een jury.
In de samenstelling van de jury was het college van burgemeester en schepenen
vertegenwoordigd.
De huidige aanvraag is een verdere uitwerking van het geselecteerde project.
BESCHRIJVING VAN DE BOUWPLAATS, DE OMGEVING EN DE
AANVRAAG
Het goed is gelegen in de onmiddellijk nabijheid van de dorpskern van
Erps-Kwerps, op 250 m van de Kerk en het dorpsplein.
Op 100m is een school gevestigd aansluitend op de site van het rusthuis. Het
perceel geeft via een voetweg toegang tot een binnengebied dat gevat is tussen
de Klapstraat en de Kwerpsebaan. Het gebied is gelegen in woongebied en
heeft een breedte van 130 à 150 m tussen de straten, wat mogelijkheden biedt
tot verdere verdichting in deze omgeving.
De aanvraag betreft het afbreken van een vervallen woning met stallingen,
en het bouwen van 14 stapelwoningen, 2 ééngezinswoningen met
autostaanplaatsen en bijbehorende infrastructuurwerken.
De stapelwoningen worden aansluitend op de woning nr.13 ingeplant langs de
Zavelstraat.
Langs een weg, die de ontsluiting van het achterliggende binnengebied
mogelijk maakt, worden twee eengezinswoningen voorzien die met het gebouw
langs de Zavelstraat een footprint in L-vorm vertonen.
Het gebouw is ingeplant op ongeveer 8 meter uit de as van de weg, op ongeveer
8 meter van de linker perceelsgrens.
Het gebouw heeft een breedte van ongeveer 49m50, een bouwdiepte van 14m45
op het gelijkvloers en 12m15 op de verdieping. De kroonlijsthoogte bedraagt
6m70 op de bouwlijn, de nokhoogte 10m90.
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-14/51
De stapelwoningen zijn op het gelijkvloers naar de tuin gericht en de
eenheden op de verdieping hebben een terrasgebruik langs de voorzijde van het
gebouw, hierdoor blijft de privacy van de aanpalende (percelen) gerespecteerd.
Er zijn 16 autostaanplaatsen voorzien, 12 aan de achterzijde van het perceel,
4 op het gelijkvloers van de linker vleugel.
Klassieke materialen zoals pannen en gevelsteen vormen het hoofdbestanddeel
van de gevels.
Het dak op de achterzijde van de linkse vleugel wordt uitgevoerd in gepatineerd
zink.
In de tuinzone zijn tuinbergingen voorzien bij de gelijkvloerse woningen. Ze
hebben elk een breedte van 2m66, een bouwdiepte van 1m50 en een
kroonlijsthoogte van 2m43.
WATERTOETS
Uit de watertoets is gebleken dat advies instantie de gemeente Kortenberg
is. De gemeente stelt in haar advies: ‘Het voorliggende project ligt niet in een
recent overstroomd gebied of een overstromingsgebied, zodat in alle
redelijkheid dient geoordeeld te worden dat het schadelijk effect beperkt is.’
De aanvraag beantwoordt aan de provinciale stedenbouwkundige verordening
inzake afkoppeling van hemelwater afkomstig van dakvlakken en de
provinciale stedenbouwkundige verordening inzake afkoppeling van
hemelwater afkomstig van verharde oppervlakten.
BEOORDELING VAN DE GOEDE RUIMTELIJKE ORDENING
Het project aan de Zavelstraat is aanvaardbaar binnen de ruimtelijke context
en de verdichting van de dorpskern.
Het gebouw wordt gerealiseerd binnen een normaal gabarit gehanteerd binnen
een woongebied, nl. twee bouwlagen met een hellend dak (maximum 50/), met
een bouwdiepte van 15m op het gelijkvloers en van 12m op de verdieping,
waarbij een nokhoogte van meer dan 12m kan gerealiseerd. De gedeeltelijke
derde laag aan de linkerzijde is opgebouwd binnen een bel-etagetypologie en
geeft een hoekaccent aan de ontsluiting van het achterliggend gebied.
Het aantal woonlagen bedraagt maximum 2 en beantwoordt aan de richtlijnen
van het gewestplan.
Aan de linkerzijde van het perceel is een toegangsweg voorzien die een
ontsluiting van het achterliggend binnengebied mogelijk maakt. Gelet op de
mogelijkheden van dit binnengebied gelegen in woongebied aansluitend op de
dorpskern is deze ontsluiting noodzakelijk. Men kan niet voorbijgaan aan de
toekomstige woonbehoeften waarbij een verdichting in de onmiddellijke
dorpskern een wenselijke en noodzakelijke evolutie is.
De uitbouw van de linkervleugel, waarbij rekening houdend met de privacy van
het aanpalend perceel één bouwlaag met dak is voorzien, is een aanvaardbare
ontwikkeling aansluitend op een verdere ontsluiting van het binnengebied.
De terrassen op de verdieping zijn voorzien aan de straatzijde. De twee
terrassen in de linkervleugel hebben ruime afstanden t.o.v. de aanpalende
percelen. Het project is zo opgevat dat de normale privacy van de aanpalende
percelen niet in het gedrang komt.
Voor elke woongelegenheid is een stalplaats voor de auto voorzien. Dit
beantwoordt aan de normaal gehanteerde norm in de gemeente.
De gevelmaterialen sluiten aan bij het materiaalgebruik in de omgeving.
Het project kader(t) binnen een programma van de Vlaamse Regering voor
het realiseren van voldoende sociale woningen. Hierbij wordt gestreefd om in
elke gemeente een voldoende aanbod te creëren en daardoor in elke dorpskern
een diversiteit aan woontypologieën te creëren. Door zijn concept en inplanting
sluit dit project aan bij bovengenoemde opties.
De voorwaarden gesteld in het advies van het college van burgemeester en
schepenen hebben betrekking op burgerrechterlijke aangelegenheden of een
gemeentelijk toezichtbeleid.
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-15/51
ALGEMENE CONCLUSIE
Het project is in overeenstemming met de voorschriften van het gewestplan
en is aanvaardbaar binnen de ruimtelijke context van de omgeving”
BIJGEVOLG WORDT OP HET VOLGENDE BESLIST (SIC):
De gewestelijke stedenbouwkundige ambtenaar geeft de vergunning af aan
de aanvrager, die ertoe verplicht is
1/het college van burgemeester en schepenen en de gewestelijke
stedenbouwkundige ambtenaar per aangetekende brief op de hoogte te brengen
van het begin van de werkzaamheden of handelingen waarvoor vergunning is
verleend, ten minste acht dagen voor de aanvatting van die werkzaamheden of
handelingen;
2/de volgende voorwaarden na te leven:
De voorwaarden gesteld in het advies van het Agentschap R-O Vlaanderen,
Onroerend Erfgoed m.b.t. de bescherming van het archeologisch patrimonium,
dd 09/08/2007 moet in acht genomen worden:
- Het verwijderen van de teelaarde/verstoorde bovengrond moet
gebeuren onder toezicht van de bevoegde administratie of zijn
gemandateerde; tot op een diepte bepaald door de archeoloog.
- De afgraving moet gebeuren door een rupskraan met platte bak waarna
het terrein niet mag betreden worden met zwaar materiaal tot na de
controle door de archeoloog”.
Dezelfde dag wordt een afschrift van het vergunningsbesluit
betekend aan onder meer de tussenkomende partij en aan het gemeentebestuur van
Kortenberg.
Met een brief van 14 februari 2008 brengt de gemeente de
bezwaarindieners op de hoogte van het besluit, wordt meegedeeld dat overwogen
wordt om een beroep tot nietigverklaring in te dienen bij de Raad van State, en
wordt elkeen uitgenodigd op een informatievergadering die plaatsvindt op
29 februari 2008, alwaar de raadsman van de gemeente zal toelichten hoe
belangstellenden “actief mee beroep (kunnen) instellen”.
IV. Ontvankelijkheid van het beroep in de zaak I
Exceptie van onontvankelijkheid van het beroep wegens gemis aan belang
Standpunt van de partijen
10.
De verzoekende partij voert in haar verzoekschrift het volgende
aan inzake het belang bij haar beroep:
“Als gemeentelijke overheid en adviesverlenende instantie heeft
verzoekende partij een evident materieel (cfr. het gemeentelijk patrimonium)
en minstens een functioneel belang bij het beroep tot nietigverklaring.
Een gemeente heeft (...) namelijk een persoonlijk belang bij een beroep
inzake een aangelegenheid die het gemeentelijk belang raakt.
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-16/51
Zij doet inzake ruimtelijke ordening blijken van het wettelijk vereiste belang
wanneer zij opkomt ter verdediging van haar planologisch en
stedenbouwkundig beleid (...).
Een gemeente heeft dan ook voldoende belang bij iedere beslissing die
gevolgen heeft voor haar ruimtelijke ordening. (...).
Het belang voor verzoekende partij om onderhavige vorderingen in te leiden
die gericht zijn tegen een stedenbouwkundige vergunning die verleend wordt
voor een terrein dat valt binnen haar grondgebied is dan ook prima facie
aanwezig”.
11.
In haar memorie van antwoord stelt de verwerende partij dat er
geen sprake is van een persoonlijk belang in hoofde van de verzoekende partij, zodat
het beroep onontvankelijk is. Zij voert daartoe aan dat een gemeente een persoonlijk
belang heeft bij een beroep inzake een aangelegenheid die het gemeentelijk belang
raakt, waarna ze verwijst naar rechtsleer waarin het volgende is vermeld aangaande
het belang van een gemeente:
“Zo doet zij inzake ruimtelijke ordening, wanneer zij opkomt ter verdediging
van haar planologisch en stedenbouwkundig beleid, blijken van het wettelijk
vereiste belang om de vernietiging te vorderen van de met het beleid niet
overeenstemmende bestemmingsvoorschriften van het gewestplan. Zij kan
enkel annulatieberoep instellen tegen het gewestplan in de mate van het belang,
d.i. in zover dat gewestplan aan sommige gebiedsdelen van de gemeente een
andere bestemming heeft gegeven dan die welke bepaald was in het voorlopig
vastgesteld ontwerp van gewestplan en aan andere gebiedsdelen van de
gemeente een andere bestemming heeft gegeven dan die welke de
gemeenteraad tijdens de procedure ter voorbereiding van het gewestplan had
geadviseerd of voorgesteld”. (...).
Volgens de verwerende partij toont de verzoekende partij in casu
niet aan dat haar beleid inzake ruimtelijke ordening en stedenbouw wordt
geschonden ingevolge het verlenen van de stedenbouwkundige vergunning.
Daarenboven stelt de verwerende partij dat de verwijzing door de verzoekende partij
naar ’s Raads rechtspraak niet opgaat aangezien het geval, besproken in het
voormelde arrest, totaal niet vergelijkbaar is met de huidige casus, vermits de
huidige casus betrekking heeft op het verlenen van een individuele
stedenbouwkundige vergunning (onder voorwaarden) door de gewestelijke
stedenbouwkundige ambtenaar.
12.
De tussenkomende partij werpt de volgende exceptie van
onontvankelijkheid van het beroep wegens gemis aan belang op :
“1.Verzoekster tot tussenkomst werpt bij wijze van exceptie de
onontvankelijkheid van de vordering tot schorsing van de tenuitvoerlegging en
van het beroep tot nietigverklaring op wegens het ontbreken van het rechtens
vereiste belang in hoofde van de verzoekende partij.
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-17/51
De verzoekende partij toont immers niet afdoende aan dat zij over het
rechtens vereiste belang beschikt.
2.Volgens de bewoordingen van de verzoekende partij zou zij als
gemeentelijke overheid en adviesverlenende overheid een evident materieel
(belang), dat blijkbaar zou verband houden met het gemeentelijk patrimonium,
en minstens een functioneel belang hebben.
De verzoekende partij laat evenwel na om aan te tonen waaruit dit, volgens
haar evident, materieel belang zou bestaan. Het loutere feit dat een
stedenbouwkundige vergunning wordt verleend voor het bouwen van een
woningproject op haar grondgebied, doet niet ipso facto een rechtens vereist
belang ontstaan in hoofde van de betrokken gemeente om tegen de verleende
stedenbouwkundige vergunning op te komen.
Er valt trouwens niet in te zien hoe de bestreden vergunning enig nadeel zou
(kunnen) berokkenen aan het gemeentelijk patrimonium. De verzoekende partij
geeft zelfs niet aan welk gemeentelijk patrimonium zou kunnen geschaad
worden door het vergunde project.
Het valt dan ook niet in te zien hoe het vergunde project aan de gemeente als
openbaar bestuur een persoonlijk nadeel zou kunnen berokkenen (...).
De verzoekende partij voert in haar verzoekschrift evenmin aan dat de
tenuitvoerlegging van de bestreden beslissing haar planologisch en
stedenbouwkundig beleid zou doorkruisen. Zij beperkt zich tot het aanvoeren
dat zij opkomt ter verdediging van haar planologisch en stedenbouwkundig
beleid.
Daarnaast voert de verzoekende partij ook nog een functioneel belang aan.
Er valt evenwel niet in te zien op welk functioneel belang de verzoekende partij
zich kan beroepen.
Het functioneel belang wordt omschreven als het belang dat het aan hen die
een openbare functie uitoefenen mogelijk maakt een beslissing aan te vechten
die, zonder hen persoonlijk te beogen, de prerogatieven miskent van hun
mandaat of van het administratief lichaam waartoe zij behoren (...).
Er valt niet in te zien op welk functioneel belang de verzoekende partij als
gemeente zich zou kunnen beroepen.
3.Er dient verder vastgesteld te worden dat de verzoekende partij door thans
de stedenbouwkundige vergunning aan te vechten, terugkomt op een eerdere
houding zonder dat daarvoor enige rechtvaardiging voor handen is.
De verzoekende partij is vennoot van verzoekster tot tussenkomst. Als
vennoot is zij gerechtigd op één bestuurder in de schoot van de raad van bestuur
van verzoekster tot tussenkomst. Ten tijde van de voorbereiding van het project
werd dit mandaat door de verzoekende partij toevertrouwd aan de heer (...), die
destijds schepen was in de schoot van het college van burgemeester en
schepenen van de verzoekende partij. Tevens was voormelde heer (...) lid van
het directiecomité van verzoekster tot tussenkomst. Nooit werd enig bezwaar
geformuleerd tegen het voorgenomen project.
Meer zelfs, het project is in nauwe samenspraak met de vertegenwoordigers
van de verzoekende partij tot stand gekomen.
Met een brief van 24 november 2004 heeft het college van burgemeester en
schepenen van de verzoekende partij laten weten aan verzoekster tot
tussenkomst dat ‘het beoogde project past in het gemeentelijk
huisvestingsbeleid’ en dat dit project conform is ‘met het gemeentelijk
structuurplan’ (...).
Tijdens een voorbespreking in aanwezigheid van de heer schepen (...) van
de verzoekende partij werden allerlei gegevens naar voren geschoven waarmee
rekening diende gehouden te worden bij de opmaak van het project dat zou
bestaan uit 16 à 20 éénheden (...). Zo wordt onder meer gesteld: ‘Er wordt
geopteerd voor gestapelde woningen (boven duplex) met elke een aparte
duidelijk zichtbare inkom’. Ook werden twee mogelijke inplantingen voorzien,
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-18/51
waarvan een eerste bestond uit een inplanting van de eenheden ‘in een L-vorm
op het terrein’ mits respect van een afstand van 8 meter t.o.v. de linker
perceelsgrens. Het vergunde project voldoet aan deze gegevens.
De eerder door het schepencollege verleende verkavelingsvergunning werd
ingetrokken bij besluit van 9 februari 2005 (...).
Met een fax van 13 mei 2005 vanwege het diensthoofd ruimtelijke ordening
heeft de verzoekende partij haar desiderata duidelijk gemaakt aan verzoekster
tot tussenkomst (...):
‘Het College van burgemeester en schepenen wenst te benadrukken dat haar
voorkeur uitgaat naar het project waarbij een latere ontwikkeling van het
binnengebied (Zavelstraat, Klapstraat, Kwerpsebaan) mogelijk blijft (...). Het
binnengebied bevindt zich immers volledig in de woonzone (vol rode
bestemming). Het zou stedenbouwkundig onverantwoord zijn een verdere
ontwikkeling (privé of publiek) ervan vroegtijdig in de kiem te smoren.’
Het voorliggende project komt aan deze vereiste tegemoet door de keuze van
een inplanting in L-vorm met de aanleg van een rijweg langs de linkerkant die
bij een latere ontsluiting kan omgevormd worden tot een openbare weg.
In het kader van de keuze van een ontwerper heeft de heer (...) als schepen
van de verzoekende partij gezeteld in de jury. Het ontwerp van de architect die
belast werd met de opmaak van de stedenbouwkundige vergunningsaanvraag,
werd weerhouden, nu dit het meest voldoet aan het programma. Specifiek met
betrekking tot dit ontwerp werd gesteld in het juryverslag: ‘Het ontwerp heeft
bepaalde kwaliteiten en is stedenbouwkundig aanvaardbaar’. (...)
De vertegenwoordigers van de verzoekende partij, zijnde de schepenen (...)
en (...) en het diensthoofd ruimtelijke ordening, hebben deelgenomen aan de
coördinatievergadering.
Op geen enkel tijdstip werd enig bezwaar geformuleerd namens de
verzoekende partij. Slechts voor het eerst in het door de verzoekende partij
verleende advies werden bezwaren geopperd tegen het voorliggende ontwerp.
Door het verlenen van een ongunstig advies, evenals door het instellen van
een vordering tot schorsing en een annulatieberoep komt de verzoekende partij
terug op een eerder ingenomen standpunt zonder dat enig nieuw element dit
rechtvaardigt. Uw Raad heeft reeds beslist in een arrest nr. (...) van 22
november 2007 dat een gemeente die terugkomt op een eerdere houding die
niet gerechtvaardigd wordt door een nieuw element niet over het vereiste
belang beschikt om een stedenbouwkundige vergunning aan te vechten.
4. De vordering van de verzoekende partij is onontvankelijk wegens het
ontbreken van het vereiste wettige belang”.
13.
De verzoekende partij dupliceert in haar memorie van
wederantwoord :
“1.-Verzoekende partij heeft in het inleidende verzoekschrift toegelicht dat
zij getuigt van het wettelijk vereiste belang bij onderhavig geding omdat zij als
gemeentelijke overheid en adviesverlenende instantie een evident materieel
(cfr. het gemeentelijk patrimonium) en minstens een functioneel belang geniet
bij het beroep tot nietigverklaring alsook dat zij als gemeente ook een
persoonlijk belang geniet bij een beroep inzake een aangelegenheid die het
gemeentelijk belang raakt.
Inzonderheid werd inzake ruimtelijke ordening toegelicht dat een gemeente
doet blijken van het wettelijk vereiste belang wanneer zij opkomt ter
verdediging van haar planologisch en stedenbouwkundig beleid (...).
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-19/51
Er werd tevens verwezen naar de rechtspraak van Uw Raad van State waarin
geoordeeld werd dat een gemeente voldoende belang geniet bij het aanvechten
van iedere beslissing die gevolgen heeft voor haar ruimtelijke ordening (...).
2.-Niettegenstaande verwerende partij erkent dat een gemeente een
persoonlijk belang heeft bij een beroep inzake een (aan)gelegenheid die het
gemeentelijk belang raakt, waarbij dan nog naar gezaghebbende rechtsleer
wordt verwezen die uitdrukkelijk verwijst naar het gemeentelijk
stedenbouwkundig beleid, meent zij het belang van verzoekende partij toch te
kunnen betwisten door de stellingname dat niet wordt bewezen dat het beleid
van verzoekende partij inzake ruimtelijke ordening en stedenbouw wordt
geschonden ingevolge het verlenen van de stedenbouwkundige vergunning.
Ook zou een (g)emeente inzake ruimtelijke ordening enkel kunnen getuigen
van een ‘planologisch’ belang en geenszins kunnen getuigen van het wettelijk
vereiste belang bij het bestrijden van individuele stedenbouwkundige
vergunningen door een beroepsinstantie zoals in casu.
De exceptie van verwerende partij raakt kant noch wal nu Uw Raad van
State namelijk meermaals het belang erken(d) heeft van gemeentelijke
overheden in het annulatie- en schorsingscontentieux tegen stedenbouwkundige
vergunningen die evidenterwijze steeds verleend werden door hiërarchisch
hogere overheden. (...).
Dat in het bijzonder benevens de analoge feiten en middelen gewezen kan
worden naar het arrest van Uw Raad van State inzake de (g)emeente Boom
waarin eenzelfde exceptie werd verworpen (...):
‘Overwegende dat de verzoekende partij uiteenzet dat de gemeente,
wanneer zij opkomt ter verdediging van haar planologisch en
stedenbouwkundig beleid, doet blijken van het vereiste belang;
Overwegende dat de wet aan het college van burgemeester en schepenen
de bevoegdheid heeft opgedragen in eerste instantie te oordelen over een
aanvraag tot het verkrijgen van een stedenbouwkundige vergunning; dat
de gemeente alleszins doet blijken van het vereiste belang dat is gelegen
in de verdediging van haar beleid inzake ruimtelijke ordening; dat de
terzake door de tussenkomende partij opgeworpen exceptie niet kan
worden aangenomen;’
Verwerende partij schijnt evenwel vooral uit het oog te verliezen dat een
stedenbouwkundige vergunning werd verleend voor een omvangrijk project
voor het bouwen van 14 stapelwoningen, 2 ééngezinswoningen met
autostaanplaatsen en bijhorende infrastructuurwerken.
Ten overvloede verwijst verzoekende partij naar het door haar (c)ollege van
burgemeester en schepenen verleende negatief advies dd. 3.10.2007 waarin
ondermeer gemotiveerd werd dat het voorgestelde niet aanvaardbaar is omdat:
- Het project qua hoogte en volume niet inpasbaar is in het straatbeeld
en in het landelijke karakter van de nabije omgeving;
- De bouwdichtheid niet strookt met de visie in het definitief vastgesteld
gemeentelijk ruimtelijk structuurplan van Kortenberg waarin voorzien
wordt dat de woondichtheid in de Zavelstraat verlaagd wordt;
- Te weinig parkeergelegenheid voorzien wordt;
- De toegangsweg leidt tot verkeersonveiligheid;
- De reeds problematische waterhuishouding wordt verergerd;
Verzoekende partij getuigt dan van het wettelijk vereiste belang bij
onderhavige procedure.
De exceptie dient dan ook verworpen”.
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-20/51
Beoordeling
14.
Een gemeente heeft een persoonlijk belang bij een beroep inzake
een aangelegenheid die het gemeentelijk belang raakt. Zo doet zij inzake ruimtelijke
ordening, wanneer zij opkomt ter verdediging van haar planologisch en
stedenbouwkundig beleid, blijken van het wettelijk vereiste belang. De verzoekende
partij beroept zich in haar inleidend verzoekschrift onder meer op het voormelde
belang. De omstandigheid dat zij over de aanvraag die tot het bestreden besluit heeft
geleid, een ongunstig advies (zie randnummer 7) heeft verstrekt, toont op afdoende
wijze aan dat zij met haar beroep tegen het bestreden besluit opkomt ter verdediging
van haar stedenbouwkundig beleid. Zij doet daardoor blijken van het rechtens
vereiste belang bij haar beroep. Het betoog van de tussenkomende partij dat de
verzoekende partij vennoot is van de tussenkomende partij, dat de verzoekende
partij voor het indienen van de voormelde aanvraag een andere, gunstige houding
ten aanzien van haar project heeft aangenomen, en haar project in nauwe
samenspraak met vertegenwoordigers van de verzoekende partij zou zijn tot stand
gekomen, doet niet anders besluiten.
De excepties zijn ongegrond.
V. Onderzoek van de middelen
Eerste middel (zaken I t.e.m. V)
Uiteenzetting van het middel
15.
De verzoekende partij in de zaak I roept in haar eerste middel de
schending in van “de goede ruimtelijke ordening” overeenkomstig een beginsel dat
kan worden afgeleid uit artikel 43, §2, eerste lid van het decreet betreffende de
ruimtelijke ordening, gecoördineerd op 22 oktober 1996 (hierna: het gecoördineerde
decreet) en artikel 19, derde lid van het koninklijk besluit van 28 december 1972
betreffende de inrichting en de toepassing van de ontwerp-gewestplannen en
gewestplannen (hierna: het inrichtingsbesluit), artikel 4 van het decreet van 18 mei
1999 houdende de organisatie van de ruimtelijke ordening (hierna: DRO), de
algemene beginselen van behoorlijk bestuur inzonderheid het motiveringsbeginsel
en het redelijkheidsbeginsel, artikel 127 van het DRO, artikel 11, §1 van het besluit
van de Vlaamse regering van 5 mei 2000 betreffende de openbare onderzoeken over
aanvragen tot stedenbouwkundige vergunning en verkavelingsaanvragen (hierna:
het besluit van de Vlaamse regering van 5 mei 2000), en de artikelen 2 en 3 van de
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-21/51
wet van 29 juli 1991 betreffende de uitdrukkelijke motivering van de
bestuurshandelingen (hierna: de motiveringswet), alsmede de ontstentenis van de
rechtens vereiste feitelijke en juridische grondslag en machtsoverschrijding,
“DOORDAT de bestreden beslissing stedenbouwkundige vergunning
verleent voor het afbreken van een ééngezinswoning met bijgebouw en het
bouwen van 14 stapelwoningen, 2 ééngezinswoningen met autostaanplaatsen
en bijhorende infrastructuurwerken op een goed gelegen te 3070
KORTENBERG, Zavelstraat 5-13 en met als kadastrale omschrijving te
Kortenberg onder de 2/ afdeling, sectie C, perceelnummers 256P, 256V, 256W;
EN DOORDAT gebouw met L-vormig grondplan aansluitend wordt
ingeplant op de woning nr. 13 langs de zavelstraat en een breedte heeft van
49,50 meter, een bouwdiepte van 14,45 meter op het gelijkvloers en
12,50 meter op verdieping, 3 volwaardige woonlagen heeft met een
kroonlijsthoogte van 6,70 meter en een nokhoogte van 10,90 meter;
EN DOORDAT de beoordeling van de goede ruimtelijke ordening
onafdoende, foutief en onredelijk gemotiveerd is;
EN DOORDAT de bestreden beslissing de in het openbaar onderzoek
ingediende bezwaren onafdoende, onjuist en onredelijk weerlegt;
DOORDAT het negatief advies van het college van burgemeester en
schepenen niet afdoende wordt weerlegd of tegengesproken;
TERWIJL artikel 19, laatste lid, van het besluit van 28 december 1972
betreffende de inrichting en de toepassing van de ontwerp-gewestplannen en
gewestplannen bepaalt dat de vergunning evenwel, ook al is de aanvraag niet
in strijd met het gewestplan of ontwerp-gewestplan, slechts afgegeven wordt
zo de uitvoering van de handelingen en werken verenigbaar is met de goede
plaatselijke ordening;
EN TERWIJL de in de artikelen 2 en 3 van de voornoemde wet van 29 juli
1991 vervatte verplichting tot uitdrukkelijke motivering inhoudt dat de
stedenbouwkundige vergunning duidelijk de met de goede plaatselijke aanleg
of ruimtelijke ordening verband houdende redenen dient te vermelden waarop
de vergunningverlenende overheid haar beslissing steunt en waaruit blijkt dat
zij is uitgegaan van gegevens die in rechte en in feite juist zijn, dat zij die
correct heeft beoordeeld en dat zij op grond daarvan in redelijkheid tot haar
besluit is kunnen komen;
EN TERWIJL artikel 4 van het voornoemde Decreet van 18 mei 1999
bepaalt dat de ruimtelijke ordening gericht is op een duurzame ruimtelijke
ontwikkeling waarbij de ruimte beheerd wordt ten behoeve van de huidige
generatie, zonder dat de behoeften van de toekomstige generaties in het gedrang
gebracht worden, dat daarbij de ruimtelijke behoeften van de verschillende
maatschappelijke activiteiten gelijktijdig tegen elkaar worden afgewogen en er
rekening wordt gehouden met de ruimtelijke draagkracht, de gevolgen voor het
leefmilieu en de culturele, economische, esthetische en sociale gevolgen opdat
op deze manier wordt gestreefd naar ruimtelijke kwaliteit;
EN TERWIJL artikel 11 § 1 van besluit van de Vlaamse regering van 5 mei
2000 betreffende de openbare onderzoeken over aanvragen tot
stedenbouwkundige vergunning en verkavelingsaanvragen bepaalt dat de
vergunningverlenende overheid zich moet uitspreken over de ingediende
bezwaren en opmerkingen;
TERWIJL wanneer de overheid zich niet aansluit bij het advies, zij een niet
voor de hand liggende beslissing neemt waardoor in de formele motivering
moet worden vermeld om welke redenen het advies niet wordt gevolgd;
EN TERWIJL een overheid haar beslissing afdoende dient te motiveren op
basis van een zorgvuldig onderzoek van de feiten en met inachtname van de
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-22/51
motieven die aanleiding hebben gegeven tot een advies van een deskundig
orgaan;
EN TERWIJL Uw Raad van State in de uitoefening van het hem opgedragen
wettigheidstoezicht bevoegd is na te gaan of de administratieve overheid de
haar ter zake toegekend appreciatiebevoegdheid naar behoren heeft
uitgeoefend, met name of zij is uitgegaan van de juiste feitelijke gegevens, of
zij die correct heeft beoordeeld en of zij op grond daarvan in redelijkheid tot
haar besluit is gekomen;
ZODAT de bestreden beslissingen de in het middel aangehaalde bepalingen
schenden”.
In de toelichting bij haar middel voert de verzoekende partij in de
zaak I aan wat volgt:
“1.- Het is de taak van de vergunningverlenende overheid om geval per
geval te onderzoeken of de bouwaanvraag beantwoordt aan de eisen van een
goede plaatselijke ordening, overeenkomstig een beginsel dat kan worden
afgeleid uit artikel 43, § 2, eerste lid Decreet Ruimtelijke Ordening waarvan
artikel 19, derde lid Inrichtingsbesluit de bevestiging inhoudt van het bedoelde
beginsel (...).
Artikel 19, laatste lid, van het koninklijk besluit van 28 december 1972
betreffende de inrichting en de toepassing van de ontwerpgewestplannen en
gewestplannen, bepaalt namelijk dat de vergunning, ook al is de aanvraag niet
in strijd met het gewestplan of ontwerpgewestplan, slechts wordt afgegeven zo
de uitvoering van de handelingen en werken verenigbaar is met de goede
plaatselijke ordening.
Bij het beoordelen van de plaatselijke ordening moet de overheid allereerst
rekening houden met de ordening in de onmiddellijke omgeving. Naargelang
de omvang en de aard van de aanvraag kan zij ook rekening houden met de
ordening in een ruimere omgeving. Deze mag echter nooit doorslaggevend zijn
en er zeker niet toe leiden dat de onmiddellijke omgeving buiten beschouwing
wordt gelaten (...).
Deze beoordeling dient in concreto te geschieden (...) hetgeen ertoe leidt dat
de bestreden beslissing concrete gegevens van de omgeving dient te vermelden
(...).
Het Arbitragehof stelt dat daarbij dat de aanvraag in het licht van de
algemene doelstellingen van artikel 4 van het Decreet van 18 mei 1999
betreffende de organisatie van de ruimtelijke ordening beoordeeld moeten
worden (...).
Artikel 4 van het Decreet van 18 mei 1999 bepaalt dat:
‘De ruimtelijke ordening is gericht op een duurzame ruimtelijke
ontwikkeling waarbij de ruimte beheerd wordt ten behoeve van de
huidige generatie, zonder dat de behoeften van de toekomstige generaties
in het gedrang gebracht worden. Daarbij worden de ruimtelijke behoeften
van de verschillende maatschappelijke activiteiten gelijktijdig tegen
elkaar afgewogen. Er wordt rekening gehouden met de ruimtelijke
draagkracht, de gevolgen voor het leefmilieu en de culturele,
economische, esthetische en sociale gevolgen. Op deze manier wordt
gestreefd naar ruimtelijke kwaliteit’.
Ook LINDEMANS stelt bij de beoordeling van vergunningen dat bij
ontstentenis van gedetailleerde stedenbouwkundige voorschriften, de
beoordeling van de goede ruimtelijke ordening noodgedwongen moet steunen
op de algemene stedenbouwkundige normen waarnaar artikel 4 DORO
impliciet verwijst (...).
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-23/51
Bij ontstentenis van gedetailleerde stedenbouwkundige voorschriften is een
beoordeling van de goede plaatselijke ruimtelijke ordening nodig op basis van
stedenbouwkundige principes die ook in de ruimtelijke ordeningsplannen terug
te vinden zijn. De overheid moet op eigen gezag uitmaken of een ontwerp past
in het kader van de bestemming van het gebied zoals zij die ziet op grond van
de feitelijke toestand en de toekomstige ordening (...).
De overheid dient tevens na te gaan in hoeverre het ontwerp concreet in de
bestaande of ontworpen omgeving kan worden geïntegreerd.
Wanneer geen concrete stedenbouwkundige voorschriften voorhanden zijn
bij gebreke aan ordeningsplan of verkavelingsvergunning zoals in casu staat het
de vergunningverlenende overheid die vast te stellen.
De in de artikelen 2 en 3 van de voornoemde wet van 29 juli 1991 vervatte
verplichting tot uitdrukkelijke motivering behelst dat de stedenbouwkundige
vergunning duidelijk de met de goede plaatselijke aanleg of ruimtelijke
ordening verband houdende redenen dient te vermelden waarop de
vergunningverlenende overheid haar beslissing steunt en waaruit blijkt dat zij
is uitgegaan van gegevens die in rechte en in feite juist zijn, dat zij die correct
heeft beoordeeld en dat zij op grond daarvan in redelijkheid tot haar besluit is
kunnen komen.
Het is constante rechtspraak van Uw Raad van zowel voor als na de
inwerkingtreding van de Formele motiveringswet, dat wanneer een formele
motivering is voorgeschreven, hetzij door de Formele motiveringswet (...),
hetzij door een specifieke norm (...), dit een substantieel vormvoorschrift is.
Aan de motiveringsplicht pas voldaan wanneer de beslissing zelf duidelijk
de redenen opgeeft waarop zij steunt, zodat Uw Raad van State zijn
wettigheidscontrole kan uitoefenen, d.w.z. dat hij kan nagaan of de overheid is
uitgegaan van gegevens die in rechte en in feite juist zijn, of zij die correct heeft
beoordeeld en of zij op grond daarvan in redelijkheid tot het betrokken besluit
is kunnen komen (...).
Bij de beoordeling van een aanvraag of een beslissing gemotiveerd is
conform de Wet Motivering Bestuurshandelingen, kan, in beginsel, geen
rekening worden gehouden met motieven die niet in de beslissing zelf, maar,
in andere stukken worden verstrekt, ongeacht of deze dateren van voor of na de
bestreden beslissing. Het belangrijkste oogmerk van de motiveringsplicht is
immers dat de bestuurde in de beslissing zelf de motieven moet kunnen vinden,
zodat hij met kennis van zaken kan uitmaken of het aangewezen is die
beslissing aan te vechten (...)
Een motivering achteraf is dus niet duldbaar. Ten aanzien van de
verplichting tot formele motivering is de reden daarvan dat de betrokkene
opzichtens het formeel te motiveren besluit zelf moet kunnen inzien of het zin
heeft zich tegen dat besluit op het stuk van de motieven te verweren; met de
verplichting tot materiële motivering is het achteraf opgeven van motieven
onverenigbaar omdat niet bewezen is dat die motieven inderdaad bij het nemen
van de beslissing hebben meegespeeld (...).
Niettegenstaande Uw Raad van State in de uitoefening van het hem
opgedragen wettigheidstoezicht niet vermag zijn beoordeling van de goede
plaatselijke ordening in de plaats te stellen van die van de bevoegde
administratieve overheid is hij wel bevoegd na te gaan of de administratieve
overheid de haar terzake toegekende appreciatiebevoegdheid naar behoren heeft
uitgeoefend, met name of zij is uitgegaan van de juiste feitelijke gegevens, of
zij deze correct heeft beoordeeld en of zij op grond daarvan in redelijkheid tot
haar besluit is kunnen komen (...).
De bestreden beslissing beperkt zich, wat de verenigbaarheid met de goede
plaatselijke ruimtelijke ordening betreft, tot een onafdoende, foutieve want
tegenstrijdige motivering:
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-24/51
‘Het project aan de Zavelstraat is aanvaardbaar binnen de ruimtelijke
context en de verdichting van de dorpskern.
Het gebouw wordt gerealiseerd binnen een normaal gabarit gehanteerd
binnen een woongebied, nl. twee bouwlagen met een hellend dak
(maximum 50/), met een bouwdiepte van 15 meter op het gelijkvloers en
van 12 meter op de verdieping, waarbij een nokhoogte van meer dan
12 meter kan gerealiseerd. De gedeeltelijke derde laag aan de linkerzijde
is opgebouwd binnen een bel- etagetypologie en geeft een hoekaccent aan
de ontsluiting van het achterliggend gebied.
Het aantal woonlagen bedraagt maximum 2 en beantwoordt aan de
richtlijnen van het gewestplan.
Aan de linkerzijde van het perceel is een toegangsweg voorzien die een
ontsluiting van het achterliggend binnengebied mogelijk maakt. Gelet op
de mogelijkheden van dit binnengebied gelegen in woongebied
aansluitend op de dorpskern is deze ontsluiting noodzakelijk. Men kan
niet voorbijgaan aan, de toekomstige woonbehoeften waarbij een
verdichting in de onmiddellijke dorpskern een wenselijk en noodzakelijke
evolutie is.
De uitbouw van de linkervleugel, waarbij rekening houdend met de
privacy van het aanpalend perceel één bouwlaag met dak is voorzien, is
een aanvaardbare ontwikkeling aansluitend op de verdere ontsluiting van
het binnengebied.
De terrassen op de verdieping zijn voorzien aan de straatzijde. De twee
terrassen in de linkervleugen hebben ruime afstanden t.o.v. de aanpalende
percelen. Het project is zo opgevat dat de normale privacy van de
aanpalende percelen niet in het gedrang komt.
Voor elke woongelegenheid is een stalplaats voor de auto voorzien. Dit
beantwoordt aan de normaal gehanteerde norm in de gemeente.
De gevelmaterialen sluiten aan bij het materiaalgebruik in de omgeving.
Het project kadert binnen een programma van de Vlaamse Regering voor
het realiseren van voldoende sociale woningen. Hierbij wordt gestreefd
om in elke gemeente een voldoende aanbod te creëren en daardoor elke
dorpskern een diversiteit van woontypologieën te creëren. Door zijn
concept en inplanting sluit dit project aan bij bovengenoemde opties.
De voorwaarden gesteld in het advies van het college van burgemeester
en schepenen hebben betrekking op burgerrechtelijke aangelegenheden
of een gemeentelijk toezichtbeleid’.
Vastgesteld dient te worden dat deze beoordeling zich beperkt tot een
toetsing van de aanvraag aan ‘richtlijnen’ van het gewestplan, aan ‘wat normaal
gehanteerd wordt binnen het woongebied’, een ‘gemeentelijke parkeernorm’
en een ‘programma’ van de Vlaamse Regering.
Verzoekende partij zijn dergelijke richtlijnen, abstracte voorschriften,
normen en programma's niet bekend.
Deze toetsingscriteria worden in de bestreden beslissing tenander niet
kwalitatief omschreven.
Zogenoemde algemene normen, zoals een maximale bouwdiepte op de
verdiepingen, kunnen ook niet worden toegepast als hun bestaan niet bewezen
wordt (...)
In ieder geval moet elke juridische waarde worden ontzegd aan documenten
die buiten het wettelijk planologisch instrumentarium vallen (...), zoals een
gemeentelijk structuurplan (...), planologische studies (...) of commentaren (...).
Bovendien mogen algemene beleidsregels niet beletten dat elk geval op zijn
eigen merites wordt beoordeeld (...).
De ruimtelijke ordening van een gebied kan immers alleen in plannen van
aanleg worden vastgelegd, niet in verbintenissen, overeenkomsten,
onteigeningsbesluiten of abstracte richtlijnen nu alleen vastgestelde of
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-25/51
goedgekeurde plannen van aanleg verbindende en verordenende kracht hebben
(...).
Ook omzendbrieven hebben geen enkel bindend karakter, ongeacht of ze
bekendgemaakt zijn of niet (...)
Er kan enkel worden vastgesteld dat de aanvraag beoordeeld wordt zonder
dat in de integrale beslissing ook maar enig concreet gegeven aangaande de
bestaande ordening en bebouwing van de onmiddellijke en ruimere omgeving
wordt verstrekt.
Bij gebreke hieraan kan evenmin dienstig de goede ruimtelijke ordening
worden beoordeeld laat staan dat deze door Uw raad op haar wettigheid kan
worden getoetst.
Uit de in de bestreden beslissing aangehaalde gegevens en uit de
voornoemde ‘beoordeling’ kan namelijk niet worden besloten waarom de
vergunning naar het oordeel van de vergunningverlenende overheid verenigbaar
is met de goede plaatselijke ordening.
Uit de algemene vaststellingen dat ‘Het project aan de Zavelstraat is
aanvaardbaar binnen de ruimtelijke context en de verdichting van de dorpskern.
Het gebouw wordt gerealiseerd binnen een normaal gabarit gehanteerd binnen
een woongebied, nl. twee bouwlagen met een hellend dak (maximum 50/), met
een bouwdiepte van 15 meter op het gelijkvloers en van 12 meter op de
verdieping, waarbij een nokhoogte van meer dan 12 meter kan gerealiseerd. De
gedeeltelijke derde laag aan de linkerzijde is opgebouwd binnen een
bel-etagetypologie en geeft een hoekaccent aan de ontsluiting van het
achterliggend gebied. Het aantal woonlagen bedraagt maximum 2 en
beantwoordt aan de richtlijnen van het gewestplan’ (kan) niet zonder meer
worden besloten dat de concrete aanvraag de goede plaatselijke ordening niet
in het gedrang brengt.
Bovendien is de beoordeling in se tegenstrijdig nu zelfs de door de bestreden
beslissing gehanteerd abstracte toetsingscriteria worden geschonden.
Alwaar namelijk de steller van de bestreden beslissing poneert dat deze een
bouwdiepte van 12 meter op de verdieping voorschrijven en het aantal
woonlagen beperken tot maximaal 2, wordt een stedenbouwkundige vergunning
verleend voor een gebouw met een bouwdiepte van 12,15 meter op verdieping
en drie woonlagen.
De beoordeling van de aanvraag aan de hand van abstracte richtlijnen en
normen is dan ook in ieder geval enkel en alleen ingegeven door de manifeste
strijdigheid van de aanvraag met de plaatselijk bestaande aanleg.
De omgeving van de aanvraag wordt namelijk gekenmerkt door
ééngezinswoningen, meestal vrijstaand of met halfopen bebouwing met één
woonlaag en verdieping onder zadeldak.
Nergens in de omgeving zijn percelen met vergelijkbare woningdichtheid
terug te vinden.
Er zijn dan ook geen appartementsgebouwen aanwezig in de landelijk
gebleven deelgemeente Erps-Kwerps.
Gebouwen met dergelijke massief uitzicht - de gevelbreedte van bijna
50 meter spreekt voor zich - evenmin.
De motivering van de bestreden beslissing ter hoogte van de weerlegging
van de bezwaren (...) alwaar wordt gesteld dat ‘in het concept is niet gekozen
voor de klassieke vorm van appartementsgebouwen, maar stapelwoningen.
Deze typologie betekent een verruiming van de diversiteit in het woonaanbod
van de dorpskern’ toont genoegzaam aan dat in de omgeving geen andere
gebouwen aanwezig zijn met dergelijke typologie en omvang.
Daarbij dient nog opgemerkt dat de aanvraag zich zelfs niet situeert in de
woonkern zoals ter hoogte van de beschrijving van de bouwplaats, omgeving
en de aanvraag wordt erkend.
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-26/51
Er kan dan ook inzake de strijdigheid van de stedenbouwkundige vergunning
met de goede ruimtelijke ordening dienstig verwezen worden naar de
onmiddellijke omgeving van de aanvraag:
- Zavelstraat nr. 10: verkavelingvergunning VEK/77/18 - bouwvergunning
B.EK/78/102, ééngezinswoning met een woonlaag en verdieping onder
dak, kroonlijsthoogte van maximaal 6 meter, bouwbreedte maximaal 3/5
van de perceelbreedte, afzonderlijke garages niet toegelaten;
- Zavelstraat 3:verkavelingsvergunning150/V/885DD,gekoppelde
eengezinswoning woning een woonlaag en verdieping onder dak;
- Zavelstraat 13: gekoppelde eengezinswoning bestaande uit verschillende
volumes met verschillende hoogte maar gelijke dakhelling;
Er kan inzake de goede ruimtelijke ordening ook gegrond verwezen worden
naar de op 28 april 2004 voor dezelfde percelen als onderhavige
stedenbouwkundige vergunning verleende verkavelingsvergunning (...).
De onverenigbaarheid van de aanvraag met de goede ruimtelijke ordening
kan tenslotte niet rechtvaardig(d) worden door de betrachting om in de
dorpskernen te verdichten.
Indien de Gewestelijk Stedenbouwkundig Ambtenaar wenst af te wijken van
de bestaande ordening van het gebied dient daartoe de geëigende procedure te
worden gevolgd die al de betrokkenen voldoende waarborgen biedt met name
een Ruimtelijk Uitvoeringsplan dat het Gewestplan vervangt en in
stedenbouwkundige voorschriften voorziet die dergelijke verdichting (i)n
afwijking van de bestaande aanleg mogelijk maakt (...).
Verzoekende partij heeft in haar Gemeentelijk Structuurplan in ieder geval
niet geopteerd om de Zavelstraat te verdichten, wel integendeel moet de
woondichtheid op de Zavelstraat verlaagd worden zodat landelijke woonstrips
ontstaan met voldoende transparantie naar de open ruimte (...) en heeft de
gemeente het voornemen om een verordening vast te stellen voor het beperken
van de densiteit van de bebouwing op deze landelijke woonstrips tot
5 woningen/ha (...).
Er werd zelfs beslist dat het woonuitbreidingsgebied Ter Gessel aan de
A. De Witstraat dient aangesneden voor sociale woningbouw of
groepswoningbouw (...).
De stedenbouwkundige vergunning is dan ook manifest strijdig met de
goede ruimtelijke ordening en de motieven van de bestreden beslissing zijn dan
ook onafdoende en foutief, minstens is beoordeling gelet de bestaande aanleg
van de plaats kennelijk onredelijk.
2.- Op de onverenigbaarheid van de aanvraag met de goed plaatselijke
ruimtelijke ordening werd eveneens gewezen in de in het kader van het
openbaar onderzoek ingediende bezwaarschriften.
Het openbaar onderzoek is bedoeld om belanghebbenden de gelegenheid te
geven hun bezwaren en opmerkingen te doen gelden én om de overheid de
nodige gegevens te bezorgen, zodat zij met kennis van zaken kan beslissen
zodat de regels die verband houden met de bekendmaking van de aanvraag dan
ook substantieel zijn (...).
De vergunningverlenende overheid moet zich bij gemotiveerd besluit op elk
van de bezwaren en opmerkingen uitspreken in overeenstemming met art. 11.
§ 1 van het besluit van de Vlaamse regering van 5 mei 2000 betreffende de
openbare onderzoeken over aanvragen tot stedenbouwkundige vergunning en
verkavelingsaanvragen.
Het recht van de belanghebbende om bezwaren en opmerkingen te
formuleren tijdens het openbaar onderzoek brengt voor de
vergunningverlenende overheid de verplichting mee om de gemaakte bezwaren
en opmerkingen ernstig te onderzoeken en te beoordelen (...).
Dat de overheid haar uitspraak over de bezwaren moet motiveren, volgt ook
uit de artikelen 2 en 3 van de Wet van 29 juli 1991 betreffende de
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-27/51
uitdrukkelijke motivering van bestuurshandelingen, die de overheden
verplichten om hun beslissingen formeel te motiveren, en die bovendien
vereisen dat deze motivering de juiste juridische en feitelijke overwegingen
vermeldt die aan de grondslag van de beslissing liggen, maar bovenal dat deze
motivering afdoende is (...).
Het is duidelijk dat de vergunningsbeslissing met deze verplichtingen
manifest strijdig is nu de bezwaren van de omwonenden aangaande
onverenigbaarheid van de aanvraag met de bestaande aanleg van de plaats niet
in concreto weerlegd word(en) maar botweg word(en) rechtvaardig(d) door
abstracte richtlijnen en normen en de in casu niet dienstige aan het Ruimtelijk
Structuurplan Vlaanderen ontleende beleidsoptie om te verdichten.
Het is daarbij zelfs tergend te noemen dat de bezwaren inzake de privacy
menen weerleg(d) te kunnen worden door te poneren dat ‘de hoogte van inkijk
normaal is voor een gebouw met een gabariet van twee bouwlagen en een dak
voor een gebouw met bel-etagetypologie’ wanneer deze typologie in de
omgeving niet aanwezig is.
3.- Ook het College van burgemeester en schepenen heeft in haar negatief
advies dd. 3.10.2007 geoordeeld dat de aanvraag onverenigbaar is met de goede
ruimtelijke ordening.
In geen enkel opzicht wordt het ongunstig advies van verzoekende partij
door de gewestelijk stedenbouwkundige ambtenaar op afdoende wijze
weerlegd.
Bovendien wordt geen enkele motivering aangereikt waarom in casu wordt
afgeweken van de algemene en bijzondere beleidsdoelstellingen zoals vervat
in het Gemeentelijk Ruimtelijk Structuurplan.
Zodoende wordt het zorgvuldigheidsbeginsel en de artikelen 1, 2 en 3 (van)
de wet op de formele motivering dd. 29 juli 1991 geschonden.
‘Wanneer het inwinnen van advies, zoals in casu, is voorgeschreven, is
dit uiteraard omdat de regelgever het noodzakelijk vindt dat de overheid
terzake wordt voorgelicht door deskundigen. De overheid kan dit advies
dan ook niet negeren. (...) Ook wanneer de specifieke regelgeving
hierover niets vermeldt, is er uiteraard de Wet Motivering
Bestuurshandelingen. Wanneer de overheid zich niet aansluit bij het
advies, neemt zij een niet voor de hand liggende beslissing en moet in de
formele motivering worden vermeld om welke redenen het advies niet
wordt gevolgd. De motivering mag niet beperkt blijven tot een louter
tegenspreken van het advies, maar men moet duidelijk maken waarom de
beslissende overheid meent de argumenten waarop het advies steunt niet
te moeten volgen.’ (...).
Of nog:
‘Wanneer het besluit niet de redenen aangeeft waarom het afwijkt van het
advies, zal het worden vernietigd.’ (...).
En:
‘Uit de beslissing moeten de met de goede ruimtelijke ordening verband
houdende redenen blijken waarom de beslissende overheid heeft
gemeend het ongunstig advies van het college niet te moeten volgen’ (...)
Het door verzoekende partij uit het structuurplan genomen motief wordt
door de bestreden beslissing van de hand gewezen door te stellen dat dit
beleidsplan geen toetsingskader is voor vergunningsverlening terwijl zelf
gesteund wordt op abstracte richtlijnen en principes als verdichting die
voortvloeien uit het Ruimtelijke Structuurplan Vlaanderen.
Het middel is dan ook onmiskenbaar ernstig en gegrond”.
16.1.
De verzoeker in de zaak II roept hetzelfde eerste middel in als de
verzoekende partij in de zaak I, en verwijst “inzake de strijdigheid van de
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-28/51
stedenbouwkundige vergunning met de goede ruimtelijke ordening” naar de
volgende onmiddellijke omgeving :
“-Zavelstraat 3: verkavelingsvergunning 150/V/885 DD, gekoppelde
eengezinswoning woning, een woonlaag en verdieping onder dak;
-Zavelstraat 5 : ééngezinswoning in half-openbebouwing met een
gelijkvloerse bouwlaag en een verdieping onder zadeldak
-Zavelstraat 13: gekoppelde eengezinswoning bestaande uit verschillende
volumes met verschillende hoogte maar gelijke dakhelling;
Ook de woning van verzoekende partij zelf is een ééngezinswoning met een
woonlaag en verdieping onder dak en wordt gedetermineerd door
verkavelingvergunning VEK/77/18 - bouwvergunning B.EK/78/102 welke een
kroonlijsthoogte van maximaal 6 meter, een bouwbreedte maximaal 3/5 van de
perceelbreedte voorschrijven en afzonderlijke garages uitsluiten (...)”.
16.2.
Ook wijst de verzoeker in de zaak II er nog op dat hij het volgende
heeft opgeworpen in zijn bezwaarschrift:
“Eerst werd het terrein verkaveld in 4 kavels, na de verkoop hiervan werd
de verkavelingsvergunning ingetrokken. Nu wordt dit een bouwproject met
14 stapelwoningen en 2 ééngezinswoningen en met onvoldoende
autostaanplaatsen.
De bouwhoogte is niet conform met de andere woningen en dit zal de
privacy van de aangelanden aantasten.
Door het grotere aantal woningen dan eerst voorzien door de verkaveling,
zal de drukte toenemen en door de onvoldoende voorziening van
autostaanplaatsen, zullen deze geparkeerd worden langsheen de Zavelstraat.
Door dit probleem en de bijkomende drukte van de schoolomgeving, zal het
deel van de Zavelstraat tussen de Engerstraat en de Kwerpsebaan niet meer
berijdbaar zijn in beide richtingen.
Hopende met deze bezwaren rekening te houden, vraag ik U de
bouwplannen te herzien, gezien deze aanvulling niet past in de omgeving”.
Buiten hetgeen de verzoekende partij in de zaak I inzake de
bezwaren aanvoert, stelt de verzoeker in de zaak II dienaangaande nog dat “(d)e
weerlegging (...) eveneens foutief (is) nu wordt voorgehouden dat
stedenbouwkundige vergunning verleend wordt voor een gebouw met maximum
twee bouwlagen terwijl de facto het project voorziet in drie woonlagen” en dat “(d)e
bespreking inzake de bezwaren op het gebied van de verkeersveiligheid en het
gering aantal parkeerplaatsen (...) evenmin dienstig genoemd (kunnen) worden nu
er erkend wordt dat zich problemen zullen voordoen maar dat hieraan maar
verholpen moet worden door het mobiliteitsplan en de aanvraag voldoet aan de
betreffende ‘norm’”.
17.1.
De verzoeker in de zaak III roept hetzelfde eerste middel in als de
verzoekende partij in de zaak I, en verwijst “inzake de strijdigheid van de
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-29/51
stedenbouwkundige vergunning met de goede ruimtelijke ordening” naar de
volgende onmiddellijke omgeving :
“-Zavelstraat nr. 10: verkavelingsvergunning VEK/77/18 - bouwvergunning
B.EK/78/102, ééngezinswoning met een woonlaag en verdieping onder dak,
kroonlijsthoogte van maximaal 6 meter, bouwbreedte maximaal 3/5 van de
perceelbreedte, afzonderlijke garages niet toegelaten;
-Zavelstraat 3: verkavelingsvergunning 150/V/885 DD, gekoppelde
eengezinswoning (...), een bouwlaag en verdieping onder dak;
-Zavelstraat 5: een ééngezinswoning in half-openbebouwing met een
gelijkvloerse bouwlaag en een verdieping onder zadeldak.
Ook de woning van verzoekende partij (...) is een ééngezinswoning met
gedifferentieerde gevelopbouw maar waarvan de kroonlijsthoogte en nokhoogte
substantieel lager zijn dan deze van het voorwerp van de stedenbouwkundige
vergunning (zie terzake plan 1/5 profiel AA) en maximaal twee woonlagen
bevat”.
17.2.
Ook wijst de verzoeker in de zaak III er nog op dat hij het
volgende heeft opgeworpen in zijn bezwaarschrift:
“(...)Vooreerst wensen wij te benadrukken dat onze bezwaren niet gericht
zijn op het voorkomen van een bebouwing op dit perceel, noch op het
voorkomen van een aanbouw aan onze woning, noch tegen het feit dat het om
sociale huisvesting gaat.
1.) Ons voornaamste bezwaar bestaat erin dat de geplande bebouwing
(appartementen, in dit geval omfloerst ‘stapelwoningen’ genoemd), de
bouwdichtheid (één grote blok van 7 stapelwoningen zonder ruimte tussen) en
de bouwstijl absoluut niet past bij de rest van de straat en in de dorpskern van
Erps-Kwerps die op deze plaats nu toch nog ‘landelijk’ kan genoemd worden.
De rest van de straat bestaat namelijk uit éénsgezinswoningen, meestal
vrijstaand of met halfopen bebouwing. Door het groen tussen de huizen, blijft
het gevoel in een dorp te leven. In tegenstelling tot Kortenberg, Zaventem etc.
is men er tot nu toe zo in geslaagd om de dorpskern van Erps-Kwerps zijn
landelijk karakter te laten behouden..
De bewoners van de Zavelstraat hebben er voor gekozen om in een
dergelijke open, landelijke, groene straat te gaan/blijven wonen. Op de grond
in kwestie bevond zich nu een oude boerderij met een stuk land. Door de vorige
burgemeester werd deze boerderij zelfs als ‘typisch’ en ‘historisch belangrijk’
genoemd.
Het stelt ons allen dan ook ten zeerste teleur dat het huidige bestuur zou
toelaten dat deze aangename omgeving nu ontsierd zou worden door een groot
aaneensluitend blok ‘stapelwoningen’.
2.) Het bouwen van appartementen op dit stuk grond zal een precedent
worden om de andere vrijliggende kavels van de Zavelstraat en omliggende
straten ook te mogen volbouwen met appartementen. Dit leidt tot te vermijden
lintbebouwing en zal alle inspanningen om onze ‘dorps-’kern te behouden,
teniet doen.
3.) Dergelijke bouwdichtheid past niet in het Gemeentelijk Ruimtelijk
Structuurplan (GROS) van Kortenberg, waarin ondermeer gesteld wordt dat ‘de
woondichtheid op o.a. de Zavelstraat verlaagd moet worden zodat landelijke
woonstrips ontstaan met voldoende transparantie naar de open ruimte’(...).
Verderop is zelfs sprake van een verordening voor het beperken van de
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-30/51
densiteit van de bebouwing op de landelijke woonstrips, waaronder de
Zavelstraat, tot 5 woningen/ha (...)...
4.) De Zavelstraat is een -relatief drukke- verbindingsweg met de
omliggende gemeenten. De ruimte tussen de woningen zorgt er nu voor dat
wagens niet op straat geparkeerd moeten worden, wat de doorgang en de
verkeersveiligheid bevordert. Door het ontbreken van parkeergelegenheid
aan/tussen de woningen zullen er meer wagens op straat geparkeerd worden en
zodoende het doorgaande verkeer bemoeilijken en de risico’s op ongelukken
vergroten.
5.) Door de nabijgelegen kleuter- en basisschool (Mater Dei) zijn er nu al
veel parkeerproblemen op het lagere gedeelte van de Zavelstraat op bepaalde
uren. Het bouwen van woningen voor 16 gezinnen, met waarschijnlijk minstens
16 bijkomende wagens zal dit nog verergeren. Het feit dat er achteraan
parkeergelegenheid voorzien is, zal ons inzien hier niet veel aan verhelpen. De
bewoners zullen vaak hun wagen vóór de deur parkeren.
6.) De bebouwing, de toename van het verkeer en nog bijkomend de aanleg
van een nieuwe straat (of in eerste instantie een toegangsweg naar de parking)
zal het risico voor de schoolgaande kinderen die deze weg te voet of met de
fiets doen nog verhogen. Dit zorgt voor nog een bijkomende oversteekplaats op
enkele meters van de school!
7.) Door later de straat door te trekken en het achterliggende binnengebied
verder te verkavelen, zal er ook een verhoogd risico zijn voor de veiligheid van
de leden van de jeugdbeweging wiens lokalen en speelterreinen zich dan ineens
midden in een verkaveling en naast een straat zullen bevinden, met alle
gevolgen vandien.
Bezwaren en opmerkingen m.b.t. de aanbouw aan onze woning (Zavelstraat
13):
8.) De plannen zijn niet correct wat betreft onze woning :
• er wordt niet aangebouwd aan een garage, maar aan het woonhuis
zelf (Keuken, wasplaats en badkamer).
• onze woning is niet zo lang (diep, geen 15 of 16m!) als
aangegeven op het plan
• achteraan in onze tuin is een bebouwing aangegeven die er niet
staat
• onze schouw op de ‘gemeenschappelijke’ muur staat niet
aangegeven op het plan, alhoewel dit essentieel is
9.) Er dient rekening gehouden te worden met een schouw op de
aangrenzende muur van onze woning. Deze wordt gebruikt voor de afvoer van
gassen en moet dus voldoende kunnen ‘trekken’. Het aanbouwen van een muur
die ongeveer 5m hoger zal dit ten sterkste bemoeilijken en zorgen voor risico's
van CO- vergiftiging.
10.) Op de plannen is de kroonlijsthoogte niet duidelijk aangegeven. Het lijkt
dat deze hoger begint dat de kroonlijsthoogte van het hoogste gedeelte van ons
huis (+ 64cm of + 1,57m?- 7m40 ipv 6.65 m?). In ieder geval is de
kroonlijsthoogte veel hoger dan het naastliggende gedeelte ( m?).
11.) Wij zijn van mening dat de aanbouw van hogere appartementen aan het
lagere gedeelte van onze woning storend voor het uitzicht en niet esthetisch zal
zijn, hierdoor zal de waarde van onze woning dalen.
12.) Het plat dak achteraan mag niet omgevormd kunnen worden tot een
terras... (?)
13.) Omwille van reeds aangehaalde argumenten, pleiten wij voor het
voorzien van parkeergelegenheid aan de huizen zelf. Indien er toch een
gemeenschappelijke parking achteraan komt, moeten er voldoende maatregelen
getroffen worden zodat we in onze tuin en onze woning geen hinder (lawaai,
geur,...) van de parking (12 wagens!) zullen ondervinden.
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-31/51
14.) Er dienen voldoende maatregelen genomen te worden om diverse
problemen voor onze woning te voorkomen die de werken voor de afbraak,
bouw of de infrastructuur met zich zouden meebrengen. Alle kosten verbonden
aan het voorkomen van deze risico's of het herstellen ervan moeten door de
bouwheer gedragen worden.
Verder hebben wij nog de volgende andere bemerkingen m.b.t. dit dossier:
13.) Is het wel wettelijk correct dat een stuk grond dat eerst voor verkaveling
en te koop aangeboden werd voor de bouw van enkele éénsgezinswoningen,
met recht van hoger bod opgekocht werd door Elk zijn Huis, dat dan de
toelating krijgt om 14 stapelwoningen en 2 éénsgezinswonin gen op hetzelfde
oppervlakte te bouwen (zonder verkavelingsaanvraag)? Werd Elk Zijn Huis op
deze manier niet bevoordeeld t.o.v. van andere eventuele kopers?
14.) De vraag is of er nog nood is aan bijkomende sociale huurwoningen in
Kortenberg (volgens het GROS p.135 wordt gesteld van NIET).
15.) De affiche voor aankondiging van dit openbaar onderzoek, dat op
voorhand toch al voor heel wat onrust gezorgd had in de buurt - aangezien de
meeste buurtbewoners bezwaren hebben tegen de bouw van één groot blok
appartementen op deze plaats- werd onvoldoende zichtbaar opgehangen.
(slechts één affiche, aan de poort van het af te breken gebouw iets achterin, niet
onmiddellijk zichtbaar vanop straat, achter materiaal van de firma die de
gasleiding kwam vernieuwen...). De affiche is bovendien in plastic verpakt,
zodat het niet onmiddellijk opvalt dat het om een gele affiche van openbaar
onderzoek gaat.
Samengevat maken wij bezwaar tegen het feit dat er één groot blok, relatief
hoge appartementen wordt gebouwd op dit stuk grond omdat dit niet past in het
straatbeeld en de landelijkheid van de dorpskern van Erps- Kwerps in gevaar
brengt. Het ontbreken van parkeeruimte aan de woningen zal leiden tot
verkeershinder, parkeerproblemen en risico’s voor schoolgaande kinderen en
de jeugdbeweging.
Wij vragen om de bouwplannen te herzien en een meer in het straatbeeld
passend bebouwing te voorzien, bijvoorbeeld telkens twee gekoppelde
eensgezinswoningen met (parkeer-) ruimte tussen, alsook groenelementen.
Wij pleiten ook om alle voor- en nadelen van de parking achteraan en de aanleg
van een nieuwe straat naast een bestaande voetweg goed te onderzoeken.
(...)”.
Buiten hetgeen de verzoekende partij in de zaak I inzake de
bezwaren aanvoert, stelt de verzoeker in de zaak III dienaangaande nog dat “(d)e
bespreking inzake de bezwaren op het gebied van de verkeersveiligheid (...)
evenmin dienstig (kunnen) genoemd worden nu er erkend wordt dat zich problemen
zullen voordoen maar dat hieraan maar verholpen moet worden door het
mobiliteitsplan”, dat zijn bezwaren met betrekking tot de juistheid van de aanvraag,
inzonderheid wat de weergave van zijn eigen woning op de plannen betreft, niet
worden behandeld, en dat “(o)ok het bezwaar aangaande de inplanting van de
parking voor maar liefst 12 stelplaatsen in de achteruitbouwstrook (niet wordt)
besproken”.
18.1.
De verzoeker in de zaak IV roept hetzelfde eerste middel in als de
verzoekende partij in de zaak I, en verwijst “inzake de strijdigheid van de
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-32/51
stedenbouwkundige vergunning met de goede ruimtelijke ordening” naar de
volgende onmiddellijke omgeving :
“-Zavelstraat nr. 10: verkavelingsvergunning VEK/77/18 - bouwvergunning
B.EK/78/102, ééngezinswoning met een woonlaag en verdieping onder dak,
kroonlijsthoogte van maximaal 6 meter, bouwbreedte maximaal 3/5 van de
perceelbreedte, afzonderlijke garages niet toegelaten;
-Zavelstraat 5: verkavelingsvergunning 150/V/885 DD, gekoppelde
eengezinswoning (...), een bouwlaag en verdieping onder dak;
-Zavelstraat 13: gekoppelde eengezinswoning bestaande uit verschillende
volumes met verschillende hoogte maar gelijke dakhelling;
Ook de woning van verzoekende partij zelf is een ééngezinswoning uit
verschillende volumes met een gelijkvloerse bouwlaag en een verdieping onder
zadeldak”.
18.2.
Ook wijst de verzoeker in zaak IV er nog op dat hij het volgende
heeft opgeworpen in zijn bezwaarschrift:
“1.In de eerste plaats een verkaveling werd aangekondigd voor het bouwen
van enkele eengezinswoningen. Dit werd zonder nieuwe officiële aankondiging
zomaar veranderd.
2.Uit oogpunt van ons woongenot, het in stand houden van de waarde van
de woningen, aantasting van de samenhang van de bebouwing in de omgeving,
maken wij bezwaar tegen deze op handen zijnde wijziging van het
bestemmingsplan. Op deze plaats zouden 4 eengezinswoningen toegestaan zijn
en daar willen wij de gemeente aan houden.
3.Er te weinig parkeerplaatsen zijn ten opzichte van het aantal bewoners in
de straat. Als er te weinig parkeerplaatsen zijn, zullen bewoners, bezoekers,
maar ook klanten van onder andere Kapsalon en onze krantenwinkel hun auto
of vrachtwagen op een onveilige of minder veilige manier parkeren. Dat zorgt
voor onveilige situaties en zal ook tevens de economische situatie van onze
winkel in gevaar brengen. Er is nu al overlast van parkeerproblemen door
mensen die hun kinderen moeten afhalen op school. In de Engerstraat voor de
school is parkeren niet toegelaten, daardoor staan de auto’s in de Zavelstraat.
4.De voorziene parking achteraan het gebouw is onvoldoende en zal leiden
tot het parkeren van auto’s vooraan op straat, wat meer verkeersellende en
risico voor schoolgaande kinderen zal veroorzaken. De privaatparking van de
winkel en kapsalon wordt nu reeds dikwijls gebruikt door de bezoekers en
ouders van de school zonder dat ze naar de winkel of kapsalon komen. Dit
brengt weerom de economische situatie van de winkel in gevaar!!!!!
5.WIJ DRINGEN AAN OPDAT U GEACHTE HEER BURGEMEESTER
ONS EEN BEZOEK BRENGT OP WOENSDAG 10 MIN. VOOR 12UUR OM
VAST TE STELLEN DAT ER NU AL OVERLAST IS IN ONZE STRAAT
DOOR DE SCHOOL!!!!!!!!!
6.Wij hebben nota genomen van de belofte die werd gedaan tijdens de
vergadering dat in geen enkel geval de straat afgesloten wordt.
7.Alsmede de belofte dat de grote kraan en materialen op de werf zelf zullen
vertoeven achteraan en zeker niet op straat”.
Buiten hetgeen de verzoekende partij in de zaak I inzake de
bezwaren aanvoert, stelt de verzoeker in de zaak IV dienaangaande nog - net zoals
de verzoeker in de zaak II - dat “(d)e bespreking inzake de bezwaren op het gebied
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-33/51
van de verkeersveiligheid en het gering aantal parkeerplaatsen (...) evenmin dienstig
genoemd (kunnen) worden nu er erkend wordt dat zich problemen zullen voordoen
maar dat hieraan maar verholpen moet worden door het mobiliteitsplan en de
aanvraag voldoet aan de betreffende ‘norm’ ”.
19.1.
De verzoekster in de zaak V roept hetzelfde eerste middel in als
de verzoekende partij in de zaak I, en wijst er “inzake de strijdigheid van de
stedenbouwkundige vergunning met de goede ruimtelijke ordening” nog op dat haar
woning zelf “een ééngezinswoning in half-openbebouwing (is) met een
gelijkvloerse bouwlaag en een verdieping onder zadeldak”.
19.2.
Ook wijst de verzoekster in de zaak V er nog op dat zij het
volgende heeft opgeworpen in haar bezwaarschrift:
“Hierbij dienen ondergetekenden de volgende bezwaren en opmerkingen in
bij de aanvraag tot stedenbouwkundige vergunning voor bovenstaand dossier,
het afbreken van een eengezinswoning met bijgebouw en het bouwen van 14
stapelwoningen, 2 eengezinswoningen mat autostaanplaatsen en bijhorende
infrastructuurwerken van Elk zijn Huis.
Wij willen wel benadrukken dat onze bezwaren niet gericht zijn tegen een
bebouwing op dit perceel of het aanbouwen aan woning nr. 13 of het feit dat het
om sociale huisvesting gaat. Onze bezwaren zijn vooral gericht tegen een
bebouwing van één grote blok/hoog appartementsgebouw.
Onze persoonlijke bezwaren tegen het plan:
- Vermits de straat op het einde daalt, hebben we in het verleden al
regelmatig wateroverlast gehad omdat de riolering niet kan volgen.
Eenmaal is de brandweer moeten komen omdat de tuin en de woning
volledig onder water stond. Zij hebben toen vastgesteld dat de
riolering niet kon volgen. Nu stellen wij ons de vraag wat er zal
gebeuren als er vlakbij 14 stapelwoningen en 2 eengezinswoningen
zullen bijkomen. Hoe gaat de riolering dan alles kunnen blijven
verwerken?
- Het bouwen van een dergelijk hoog gebouw, zal voor ons een serieuze
aantasting van onze privacy zijn. We zijn er wel van bewust dat er iets
kon gebouwd worden, maar een normale eengezinswoning, volgens
stijl en hoogte van onze andere huizen in de straat, zou geen dergelijke
inkijk geven. Met het plan zoals het voorzien is, is er volledige inkijk
in de slaapkamer en tuin, vooral vanuit de stapelwoningen die hun
keuken/living aan de zijkant hebben en vanuit eengezinswoningen 1e
en 2e verdieping.
- Verder vrezen we dat we eveneens in de slaapkamer hinder
ondervinden van de uitlaatgassen van de wagens die zullen parkeren
in de staanplaatsen aan de zijkant en de wagens die langs de oprit naar
achter rijden. Ons raam staat altijd open.
- Naast de voetweg komt met het huidig plan een inrit/openbare weg
met verlichting. Door dit licht, en uiteraard ook het lawaai van de
in- en uitrijdende en parkerende auto’s, zullen ’s nachts een serieuze
hinder zijn en de nachtrust zeker niet bevorderen.
- Tot slot willen we ook nog opmerken dat de straat ter hoogte van onze
woning al druk genoeg is. Door de drukte van de klanten/leveranciers
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-34/51
van de krantenwinkel en kapsalon en de school die ook dichtbij
gelegen is, is het voor ons al heel moeilijk om tijdens de ochtend- en
avondspits vanop onze inrit weg te rijden. Het bekomen van minstens
een 16-tal wagens in de nabijgelegen omtrek, zal dit zeker niet
bevorderen.
Wij willen nogmaals de aandacht vestigen op het feit dat bovenstaande
bezwaren aangetekend worden tegen het huidige plan en dat deze zeker niet van
toepassing zijn tegen het bouwen van gewone eengezinswoningen. Mogen we
u daarom vragen om de huidige plannen te herzien en een meer aangepaste
bebouwing te voorzien en aandacht te schenken aan de problematiek die de
aanleg van de inrit/nieuwe straat zal veroorzaken”.
Buiten hetgeen de verzoekende partij in de zaak I inzake de
bezwaren aanvoert, stelt de verzoekster in de zaak V dienaangaande nog dat “(h)et
bezwaar van verzoekende partij met betrekking tot de ontworpen wegenis (...) zelfs
niet eens (wordt) aangesneden” en dat “(n)ochtans (...) een wegenis met publiek
karakter onmiddellijk aan de perceelsgrens van verzoekende partij en op amper
4 meter van de zijgevel van de woning (zal) worden aangelegd”.
Beoordeling
20.
Voor het gebied, waarin het betrokken project is gelegen, bestaat
geen goedgekeurd bijzonder plan van aanleg of gemeentelijk ruimtelijk
uitvoeringsplan. Het project is evenmin gelegen binnen een vergunde verkaveling.
In dat geval is het de taak van de vergunningverlenende overheid om geval per geval
te onderzoeken of de stedenbouwkundige vergunningsaanvraag beantwoordt aan de
eisen van een goede plaatselijke ordening, overeenkomstig een beginsel dat kan
worden afgeleid uit het toentertijd geldende artikel 43, §2, eerste lid van het
gecoördineerde decreet, en dat eveneens uitdrukkelijk is opgenomen in
artikel 19, derde lid van het inrichtingsbesluit.
De artikelen 2 en 3 van de motiveringswet bepalen dat eenzijdige
rechtshandelingen met individuele strekking die uitgaan van een bestuur en die
beogen rechtsgevolgen te hebben voor één of meer bestuurden of voor een ander
bestuur, uitdrukkelijk moeten worden gemotiveerd, dat in de akte de juridische en
feitelijke overwegingen moeten worden vermeld die aan de beslissing ten grondslag
liggen en dat deze afdoende moeten zijn. Uit deze bepalingen volgt dat enkel met
de in het bestreden besluit vermelde redengeving rekening kan worden gehouden.
Het behoort tot de wettelijk toegekende appreciatiebevoegdheid
van de vergunningverlenende overheid om, binnen de grenzen van de door het
gewestplan opgelegde bestemmingsvoorschriften, te oordelen of de aanvraag tot het
verkrijgen van een stedenbouwkundige vergunning al dan niet verenigbaar is met
de eisen van de goede plaatselijke ordening. De Raad van State mag zijn
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-35/51
beoordeling van de eisen van de goede plaatselijke ordening niet in de plaats stellen
van die van de bevoegde overheid. In de uitoefening van het hem opgedragen
wettigheidstoezicht is hij enkel bevoegd om na te gaan of de administratieve
overheid de haar ter zake toegekende appreciatiebevoegdheid naar behoren heeft
uitgeoefend, met name of zij is uitgegaan van de juiste feitelijke gegevens, of zij
deze correct heeft beoordeeld en of zij op grond daarvan in redelijkheid tot haar
besluit is kunnen komen.
Overeenkomstig artikel 11, §1 van het besluit van de Vlaamse
regering van 5 mei 2000 spreekt de vergunningverlenende overheid zich uit over de
ingediende bezwaren en opmerkingen.
Het toentertijd geldende artikel 4 DRO bepaalde:
“De ruimtelijke ordening is gericht op een duurzame ruimtelijke
ontwikkeling waarbij de ruimte beheerd wordt ten behoeve van de huidige
generatie, zonder dat de behoeften van de toekomstige generaties in het gedrang
gebracht worden. Daarbij worden de ruimtelijke behoeften van de verschillende
maatschappelijke activiteiten gelijktijdig tegen elkaar afgewogen. Er wordt
rekening gehouden met de ruimtelijke draagkracht, de gevolgen voor het
leefmilieu en de culturele, economische, esthetische en sociale gevolgen. Op
deze manier wordt gestreefd naar ruimtelijke kwaliteit.”
21.
Om te voldoen aan de op hem rustende motiveringsverplichting
volstaat het dat de gewestelijke stedenbouwkundige ambtenaar als orgaan van het
actief bestuur in zijn besluit over een aanvraag tot stedenbouwkundige vergunning
de met de goede ruimtelijke ordening verband houdende redenen vermeldt die de
afgifte van de gevraagde vergunning verantwoorden. Hij dient daarbij niet
uitdrukkelijk te antwoorden op alle elementen die zijn aangebracht in voorafgaande
adviezen, in casu het ongunstig advies van het college van burgemeester en
schepenen.
Uit de hiervoor geciteerde motivering van het bestreden besluit
(zie randnummer 8) blijkt dat de gewestelijke stedenbouwkundige ambtenaar de
ingediende bezwaren afdoende heeft beantwoord en in het bestreden besluit concreet
de redenen heeft vermeld waarom het aangevraagde project op die plaats
aanvaardbaar is binnen de ruimtelijke context van de omgeving, en in zijn
beoordeling van de goede ruimtelijke ordening de kenmerken van de onmiddellijke
omgeving én de inhoud van de ingediende bezwaarschriften heeft betrokken. Zo
wordt onder meer vastgesteld dat “het gebouw wordt gerealiseerd binnen een
normaal gabarit gehanteerd binnen een woongebied, nl. twee bouwlagen met een
hellend dak (maximum 50/), met een bouwdiepte van 15m op het gelijkvloers en
van 12m op de verdieping, waarbij een nokhoogte van meer dan 12 m kan
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-36/51
gerealiseerd”, dat “de gedeeltelijke derde laag aan de linkerzijde is opgebouwd
binnen een bel-etagetypologie en een hoekaccent geeft aan de ontsluiting van het
achterliggend gebied”, dat “aan deze zijde (...) een minimum afstand van 8m t.o.v.
de zijdelingse perceelsgrens (is) voorzien”, dat “aansluitend op een dorpskern (...)
een beperkte derde laag, met voldoende afstand t.o.v. de zijdelingse perceelsgrens,
binnen deze typologie aanvaardbaar (is)”, dat “het verschil in kroonlijsthoogte,
gemeten op de bouwlijn, van 60 cm met het aanpalend gebouw (...) minimaal (is)
en een normaal gegeven”, dat “de terrassen op de verdieping zijn voorzien aan de
straatzijde”, dat “de twee terrassen in de linkervleugel (...) ruime afstanden t.o.v. de
aanpalende percelen (hebben)” en dat “het project (...) zo (is) opgevat dat de
normale privacy van de aanpalende percelen niet in het gedrang komt”. Met
betrekking tot de terrassen wordt onder meer gesteld dat zij “ongeveer 10m
verwijderd (zijn) van de linker perceelsgrens, ongeveer 25m van de achterste
perceelsgrens en meer dan 40m van de rechter perceelsgrens”, dat “de hoogte van
de inkijk (...) normaal (is) voor een gebouw met een gabariet van twee bouwlagen
en een dak of voor een gebouw met bel-etagetypologie”. Terzake de aangevoerde
verkeersproblematiek word in het bestreden besluit onder meer gesteld dat “(er) in
totaal 14 autostaanplaatsen (zijn) voorzien, nl. één per woongelegenheid”, dat “de
ligging van het project in de onmiddellijke omgeving van de dorpskern (...) een
ontlasting van de verkeersdruk (bewerkstelligt), omdat een aantal belangrijke
gemeenschapsvoorzieningen op loopafstand bereikbaar zijn”.
De verzoekende partijen verschillen wel van mening met de gewestelijke
stedenbouwkundige ambtenaar over de inpasbaarheid van het project op de
betrokken locatie, maar brengen geen afdoende elementen aan waaruit zou kunnen
blijken dat de beoordeling door de gewestelijke stedenbouwkundige ambtenaar is
gesteund op onjuiste feitenvinding of, gelet op de aard en de omvang van het project
en de ligging ervan in de onmiddellijke nabijheid van de dorpskern, kennelijk
onredelijk is.
Het middel is ongegrond.
B. Tweede middel (zaken I t.e.m. V)
Uiteenzetting van het middel
22.
De verzoekende partijen roepen in een tweede middel de
schending in van artikel 127 DRO en voeren de ontstentenis aan van de rechtens
vereiste feitelijke en juridische grondslag alsook machtsoverschrijding,
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-37/51
“DOORDAT de aanvraag tot stedenbouwkundige vergunning uitgaat van de
CVBA ELK ZIJN HUIS;
EN DOORDAT de bestreden beslissing met toepassing van artikel 127 van
het Decreet van 18 mei 1999 houdende de organisatie van de ruimtelijke
ordening werd getroffen door de Gewestelijk Stedenbouwkundig Ambtenaar;
EN DOORDAT artikel 127 van het Decreet houdende de organisatie van de
ruimtelijke ordening bepaalt dat als de aanvrager een publiekrechtelijke
rechtspersoon is of wanneer de aanvraag betrekking heeft op werken,
handelingen of wijzigingen van algemeen belang die zo aangewezen zijn
overeenkomstig artikel 103, de aanvraag wordt ingediend bij en de beslissing
wordt genomen door de Vlaamse regering of de gedelegeerde
stedenbouwkundige ambtenaar;
TERWIJL de CVBA ELK ZIJN HUIS geen publiekrechterlijke
rechtspersoon is;
EN TERWIJL de aanvraag geen betrekking heeft op werken, handelingen
of wijzigingen van algemeen belang die zo aangewezen zijn overeenkomstig
artikel 103 van het Decreet van 18 mei 1999 houdende de organisatie van de
ruimtelijke ordening;
ZODAT de bepalingen en beginselen ter hoogte van het middel geschonden
zijn.
Toelichting bij het middel
1 . - Artikel 127, § 1 van het decreet van 18 mei 1999 houdende de
organisatie van de ruimtelijke ordening luidt:
Ԥ 1. Als de aanvrager een publiekrechtelijke rechtspersoon is of
wanneer de aanvraag betrekking heeft op werken, handelingen of
wijzigingen van algemeen belang die zo aangewezen zijn
overeenkomstig artikel 103, wordt de aanvraag ingediend bij en wordt
de beslissing genomen door de Vlaamse regering of de gedelegeerde
stedenbouwkundige ambtenaar, die beslist binnen 90 dagen na ontvangst
van de aanvraag, tenzij het gaat over een aanvraag zoals beschreven in
artikel 103, § 1, tweede lid, of over een aanvraag die in toepassing van
artikel 104 onderworpen is aan milieu-effectrapportering.
Het college van burgemeester en schepenen brengt vooraf advies uit
binnen 30 dagen na ontvangst van de adviesvraag, tenzij de aanvraag van
de gemeente uitgaat. Wordt deze termijn niet in acht genomen, dan kan
aan de adviesvereiste worden voorbijgegaan. Indien over de aanvraag
een openbaar onderzoek moet georganiseerd worden, dan gaat de
adviestermijn in op de veertiende dag van het openbaar onderzoek.
De Vlaamse regering kan de nadere procedureregels vaststellen inzake
de indiening en behandeling van de aanvraag. Ze kan, in afwijking van
de bepaling van het eerste lid, de gewestelijke stedenbouwkundige
ambtenaar machtigen de aanvragen te behandelen die overeenkomstig
het decreet van 5 april 1995 houdende algemene bepalingen inzake
milieubeleid, niet onderworpen zijn aan milieueffectrapportage of die,
op basis van een door de Vlaamse Regering vastgestelde lijst, in
aanmerking komen voor een gemotiveerd verzoek tot ontheffing ervan.’
2.- Luidens de Parlementaire voorbereidingen was onderhavige regeling
geïnspireerd door artikel 46 van het Decreet betreffende de ruimtelijke
ordening, gecoördineerd op 22 oktober 1996 (...).
De ratio bestond eruit te vermijden dat hogere overheidsinstanties voor het
verkrijgen van een vergunning afhankelijk zouden zijn van het college van
burgemeester en schepenen of dat schepencolleges van verschillende
gemeenten tegenstrijdige beslissingen zouden nemen (...).
Daar waar onder de stedenbouwwet en het coördinatiedecreet aanvragen die
uitgingen van ‘publiekrechterlijke rechtspersonen’ evenmin behandeld werden
door het College van burgemeester en schepenen maar wel door de
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-38/51
gemachtigde ambtenaar of de Vlaamse Regering (art. 48 Stedenbouwwet en art.
46 Coördinatiedecreet) werd evenwel eerst uitgegaan van een limitatieve lijst
vastgesteld in het Koninklijk Besluit van 22 juni 1971 tot bepaling van de
publiekrechtelijke personen voor wie de bouw- en verkavelingsvergunningen
worden afgegeven door de gemachtigde ambtenaar, de vorm waarin deze zijn
beslissingen neemt, en de behandeling van de aanvragen tot
verkavelingsvergunning.
Na wijziging middels het Besluit van de Vlaamse Executieve van
5 november 1986 was de toepassing niet meer beperkt tot een lijst overheden
maar werd het begrip ‘publiekrechterlijke rechtspersoon’ op onbepaalde wijze
gedefinieerd als ‘rechtspersonen met een publiekrechterlijk statuut’ (...).
Het vermeld Koninklijk Besluit van 22 juni 1971 werd evenwel opgeheven
bij artikel 12 §3 van het Besluit van de Vlaamse Regering van 5 mei 2000
betreffende de openbare onderzoeken over aanvragen tot stedenbouwkundige
vergunning en verkavelingsaanvragen (B.S., 20 mei 2000) zodat thans dient
teruggegrepen naar de oorspronkelijke bedoeling van de decreetgever met name
dat de aanvraag dient uit te gaan van hogere overheidsinstanties.
De aanvrager, CVBA ELK ZIJN HUIS kan bezwaarlijk een hogere
overheidsinstantie genoemd worden.
In de Omzendbrief van 26 november 1986 (B.S., 24 december 1986) worden
d e d o o r d e g e me e n t e l i j k e o r g a n e n o p g e r i c h t e s o c i a l e
huisvestingsmaatschappijen tenander niet vermeld noch kan door een
Omzendbrief de ratio legis van het Decreet worden uitgebreid.
Sociale woningmaatschappijen zijn tenander geen publiekrechterlijke
rechtspersonen.
Voor een omschrijving van publiekrechterlijke rechtspersonen kan verwezen
worden naar de door MAST vooropgestelde definitie waarop de vermelde
omzendbrief gestoeld was (...):
‘Publiekrechterlijke rechtspersonen zijn die welke opgericht werden met
het oog op de behartiging van algemene belangen en die daartoe over
bijzondere prerogatieven beschikken.’
Daar waar in het verleden anders werd geoordeeld zijn sociale
huisvestingsmaatschappijen thans geen publiekrechterlijke rechtspersonen meer
omdat zij niet beschikken over deze ‘bijzondere prerogatieven’ cq. het openbaar
gezag.
Het Hof van Cassatie was sindsdien namelijk van oordeel in het kader van
een door een aan onderhavige aanvrager gelijkaardige sociale
huisvestingsmaatschappij ingesteld Cassatieberoep dat gericht was tegen een
arrest van Uw Raad dd. 6 mei 2004 (...):
‘Dat instellingen opgericht of erkend door de federale overheid, de overheid
van de gemeenschappen en gewesten, de provincies of gemeenten, die belast
zijn met een openbare dienst en niet behoren tot de rechterlijke of wetgevende
macht, in beginsel administratieve overheden zijn, in zoverre hun werking door
de overheid wordt bepaald en gecontroleerd en zij beslissingen kunnen nemen
die derden binden ;
Dat een vennootschap, die, ook al is zij opgericht door een administratieve
overheid en ook al is zij onderworpen aan de controle van de overheid, geen
beslissingen kan nemen die derden kunnen binden, niet de aard heeft van een
administratieve overheid; dat hiervoor niet terzake doet dat haar een taak van
algemeen belang wordt toevertrouwd;
Overwegende dat artikel 84 van het Decreet van 15 juli 1997 houdende de
Vlaamse Wooncode (hierna: Vlaamse Wooncode) bepaalt dat de sociale
huisvestingsmaatschappijen, zonder enig uitdrukkelijk beding, onder bepaalde
voorwaarden die door het decreet worden opgelegd over een recht van
wederinkoop beschikken of, wanneer zij geen gebruik maken van dit recht,
recht hebben een vergoeding te vorderen;
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-39/51
Dat, overeenkomstig artikel 85 van de Vlaamse Wooncode, de sociale
huisvestingsmaatschappijen binnen de in het decreet bepaalde voorwaarden
beschikken over een recht van voorkoop op de in het artikel bedoelde
woningen;
Dat, overeenkomstig artikel 90 van de Vlaamse Wooncode, een sociale
woonorganisatie, met uitzondering van een huurdersorganisatie, onder de
voorwaarden vermeld in dit artikel, van rechtswege een sociaal beheersrecht
verkrijgt op de in het artikel aangeduide woningen ; dat dit recht erin bestaat dat
de woonorganisatie, voor een in het decreet beperkte termijn, de bevoegdheid
krijgt om de woning voorlopig te beheren, met inbegrip van de bevoegdheid om
de woning te verhuren ;
Dat uit deze artikelen enkel blijkt dat de decreetgever onder bepaalde
voorwaarden aan de sociale huisvestingsmaatschappij rechten toekent
opzichtens derden ; dat uit deze artikelen niet kan worden afgeleid dat aan de
sociale huisvestingsmaatschappijen een beslissingsbevoegdheid wordt verleend
om beslissingen te nemen die derden binden;
Dat eiseres aldus geen administratieve overheid is in de zin van artikel 14,
§ 1, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State;
Dat het arrest dat anders beslist, niet naar recht is verantwoord; Dat het
onderdeel gegrond is;
A fortiori kan de CVBA ELK ZIJN HUIS niet als een publiekrechterlijke
rechtspersoon worden gekwalificeerd nu op het maatschappelijk kapitaal
slechts ten belope van 6.880 aandelen op een totaal van 13.770 aandelen werd
ingeschreven door publiekrechterlijke rechtspersonen i.c. het Vlaamse Gewest,
enkele Gemeenten en OCMW’s (...).
De aanvrager is een zuiver privaatrechterlijke rechtspersoon.
3.- Omdat onderhavige aanvraag evenmin betrekking heeft op de in
uitvoering van artikel 103 van het Decreet van 18 mei 1999 houdende de
organisatie van de ruimtelijke ordening bij besluit van de Vlaamse Regering
van 5 mei 2000 tot aanwijzing van de werken, handelingen of wijzigingen van
algemeen belang en tot regeling van het vooroverleg met de Vlaamse
bouwmeester vastgestelde limitatieve lijst werden de bepaling en het beginsel
opgeworpen ter hoogte van het middel geschonden.
Het middel is ernstig en gegrond”.
Beoordeling
23.
Het toentertijd geldende artikel 127, §1, eerste lid DRO bepaalde
wat volgt:
“Als de aanvrager een publiekrechtelijke rechtspersoon is of wanneer de
aanvraag betrekking heeft op werken, handelingen of wijzigingen van algemeen
belang die zo aangewezen zijn overeenkomstig artikel 103, wordt de aanvraag
ingediend bij en wordt de beslissing genomen door de Vlaamse regering of de
gedelegeerde stedenbouwkundige ambtenaar, die beslist binnen 90 dagen na
ontvangst van de aanvraag, tenzij het gaat over een aanvraag zoals beschreven
in artikel 103, §1, tweede lid, of over een aanvraag die in toepassing van
artikel 104 onderworpen is aan milieu-effectrapportering”.
Uit die bepaling blijkt dat de Vlaamse regering of de gedelegeerde
stedenbouwkundige ambtenaar de stedenbouwkundige vergunningen moet afleveren
indien de aanvrager een publiekrechtelijke rechtspersoon is ofwel indien de
aanvraag betrekking heeft op werken, handelingen of wijzigingen van algemeen
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-40/51
belang die zo aangewezen zijn overeenkomstig artikel 103. Het volstaat dat de
aanvraag valt onder de toepassing van één van de in het voormelde artikel
opgesomde gevallen opdat de stedenbouwkundige vergunning dient te worden
afgeleverd door de Vlaamse regering of de gedelegeerde stedenbouwkundige
ambtenaar.
24.
Het standpunt van de verzoekende partijen dat om te vallen onder
de toepassing van artikel 127, §1, eerste lid DRO de aanvraag dient uit te gaan van
een “hogere overheidsinstantie” vindt geen steun in het decreet, dat toentertijd
uitdrukkelijk bepaalde dat het gaat om aanvragen van een “publiekrechtelijke
rechtspersoon”.
Een “publiekrechtelijke rechtspersoon” is een rechtspersoon die
werd opgericht met het oog op de behartiging van algemene belangen en die daartoe
over bijzondere prerogatieven beschikt. Het is daarbij niet vereist dat deze
rechtspersoon een administratieve overheid is in de zin van artikel 14 van de
gecoördineerde wetten op de Raad van State.
Een sociale huisvestingsmaatschappij zoals de tussenkomende
partij kan als publiekrechtelijke rechtspersoon worden gekwalificeerd, aangezien
zij werd opgericht met het oog op het vervullen van een taak van algemeen belang
en daartoe over bijzondere bevoegdheden beschikt zoals voorkooprecht,
wederinkooprecht en sociaal beheersrecht.
Dat, zoals de verzoekende partijen het in hun respectieve
memories van wederantwoord en laatste memories stellen, op het maatschappelijk
kapitaal van de tussenkomende partij slechts ten belope van 6.880 aandelen op een
totaal van 13.770 aandelen, zijnde dus net niet de helft van de aandelen, werd
ingeschreven door publiekrechtelijke rechtspersonen (i.c. het Vlaamse gewest,
enkele gemeenten en ocmw’s), doet geen afbreuk aan hetgeen voorafgaat.
Het middel is ongegrond.
C. Derde middel (zaken I t.e.m. V)
Uiteenzetting van het middel
25.
De verzoekende partijen roepen in een derde middel de schending
in van de artikelen 2 en 42 van het gemeentedecreet van 15 juli 2005 (hierna:
gemeentedecreet), en de artikelen 27, 28 en 28bis van de wet van 10 april 1841 op
de buurtwegen (hierna: wet op de buurtwegen), alsook voeren zij
machtsoverschrijding aan,
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-41/51
“DOORDAT de bestreden beslissing stedenbouwkundige vergunning
verleend voor bijhorende infrastructuurwerken;
EN DOORDAT deze werken de aanleg betreffen van een rijweg met
parkeerplaatsen, bijhorende rioleringswerken en groenaanplantingen;
EN DOORDAT deze wegenis een openbare wegenis is;
EN DOORDAT besluiten over de aanleg van een gemeentewegenis behoort
tot de exclusieve bevoegdheid van de gemeenteraad;
EN DOORDAT een beslissing terzake noodzakelijk moet voorafgaan aan
de afgifte van een bouwvergunning waarin de aanleg van wegenis die een
openbare of quasi- openbare bestemming kunnen krijgen wordt afgegeven;
EN DOORDAT alvorens een nieuwe weg kan worden geopend, de
rooilijnen daarvan moeten worden vastgesteld;
EN DOORDAT de wegenis gedeeltelijk de bedding van voetweg nr. 60
raakt;
EN DOORDAT een procedure tot wijziging van het tracé van voetweg
nr. 60 noodzakelijk is alvorens stedenbouwkundige vergunning kan verleend
worden;
TERWIJL de gemeenteraad van verzoekende partij nooit verzocht werd een
beslissing omtrent de wegen te nemen;
EN TERWIJL de gemeenteraad van verzoekende partij geen beslissing
omtrent de wegen heeft genomen;
EN TERWIJL het college van burgemeester en schepenen nooit verzocht
werd de rooilijnen van de wegenis vast te stellen;
EN TERWIJL het college van burgemeester en schepenen geen rooilijnplan
heeft vastgesteld;
EN TERWIJL geen beslissing werd getroffen inzake de verlegging van
voetweg nr. 60;
ZODAT de bepalingen en beginselen opgeworpen ter hoogte van het middel
zijn geschonden.
Toelichting bij het middel
1.- De bestreden beslissing verleent eveneens vergunning voor ‘bijhorende
infrastructuurwerken’.
Het betreft de aanleg van ‘een rijweg met parkeerplaatsen + bijhorende
rioleringswerken en groenaanplantingen’ (...).
Deze wegenis is een openbare weg.
Onder het begrip openbare weg verstaat men namelijk ‘het geheel van de
voor het openbaar verkeer aangewende wegen’ (...).
Een weg is voor het openbaar verkeer bestemd door het gebruik door het
publiek, gebruik dat toegestaan of geduld wordt door de eigenaar van de grond
waarop de weg ligt (...).
Op plan nr. 2/4 ‘materialenplan wegen en rioleringswerken omgevingswerken Zavelstraat’ wordt in de legende inzake de wegenis in
betonstraatstenen een differentiatie gemaakt tussen openbaar en semi-privé.
Ook de aanvrager zelf kwalificeert dan ook de wegenis als zijnde een
openbare wegenis.
Uw Raad van State was van oordeel dat (...):
‘Overwegende dat de gemeenteraad op grond van artikel 117 van de
Nieuwe Gemeentewet op gemeentelijk vlak de volheid van bevoegdheid
bezit; dat hij met name kan optreden telkens de wet een bepaalde
aangelegenheid niet aan de beslissingsmacht van een ander gemeentelijk
orgaan heeft opgedragen; dat inzonderheid besluiten over de aanleg van
gemeentewegenis behoort tot zijn bevoegdheid; dat een beslissing terzake
noodzakelijk moet voorafgaan aan de afgifte van een bouwvergunning
waarin de aanleg van wegenis die een openbare of quasi-openbare
bestemming kunnen krijgen wordt afgegeven; dat dit middel, dat de
bevoegdheid van de gemeenteraad betreft, ambtshalve dient te worden
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-42/51
opgeworpen; dat derhalve ambtshalve moet worden onderzocht of het
college van burgemeester en schepenen van de stad Gent de bevoegdheid
had om zich in het bestreden besluit uit te spreken over de bouwaanvraag;
Overwegende dat uit de gegevens van de zaak blijkt dat het bouwperceel
waarop drie gebouwen, opgesteld in U-vorm met 72 appartementen in
totaal worden vergund, via het perceel nr. 307e in verbinding staat met
de openbare weg; dat uit de gegevens verstrekt bij de bouwaanvraag niet
blijkt dat de tussenkomende partij de toegangsweg heeft opgevat als een
zuiver private weg; dat voorts door de wijze waarop het college van
burgemeester en schepenen regelend is opgetreden, inzonderheid via de
hiervoor aangehaalde en bij de betwiste vergunning horende bijzondere
voorwaarden inzake de aanleg van de toegangsweg, meer bepaald wat
verkeerssignalisatie betreft, kan worden afgeleid dat dit college evenmin
de bestemming van die weg als een louter private weg heeft opgevat; dat
aan de hand van de gegevens van het dossier en van de bedoeling die de
aanvrager van de bouwvergunning te kennen heeft gegeven vóór de
toekenning van de thans bestreden vergunning, blijkt dat de toegangsweg
een openbare bestemming moet krijgen; dat geen rekening kan worden
gehouden met na de vergunning genomen maatregelen; dat overigens de
verwerende noch de tussenkomende partijen dit voor het publiek
toepasselijke karakter op zich betwisten;
Overwegende dat verder uit de gegevens van de zaak blijkt dat het
‘openstellen’ van de toegangsweg niet het gevolg is van het dulden of
toestaan van overgang door het publiek, maar van de aanleg door de
tussenkomende partij van de toegangsweg op basis van een goedgekeurd
plan; dat derhalve de aanleg van deze toegangsweg is onderworpen aan
de voorafgaande beslissing ter zake van de gemeenteraad; dat de
omstandigheid dat de wegzate private eigendom blijft te dezen irrelevant
is;
Overwegende dat niet blijkt dat de gemeenteraad voorafgaand aan de
thans bestreden vergunning, een beslissing over de aanleg ervan heeft
genomen; dat ambtshalve wordt vastgesteld dat de bestreden beslissing
om die reden, in al haar bepalingen onwettig is’,
Artikel 117 van de Nieuwe Gemeentewet werd opgeheven door artikel 302,
112/ van het Gemeentedecreet dd. 15 juli 2005 (B.S. 31 augustus 2005) dat in
werking(...) is getreden op 1.1.2007 overeenkomstig artikel 1, 38/, n) en
artikel 5 van het Besluit van de Vlaamse Regering dd. 24.11.2006 (B.S.
30.11.2006).
Overeenkomstig artikel 42 juncto artikel 2 van het Gemeentedecreet bezit
de Gemeenteraad op gemeentelijk vlak evenwel nog steeds over de volheid van
bevoegdheid en kan hij met name telkens optreden wanneer de wet een
bepaalde aangelegenheid niet aan de beslissingsmacht van een ander
gemeentelijk orgaan heeft opgedragen.
Beslissingen omtrent de openbare wegen behoren dan ook nog steeds
uitsluitend toe aan de Gemeenteraad waarbij het besluit over de wegen bindend
is, niet alleen voor het College van burgemeester en schepenen maar ook voor
de andere administratieve overheden die over de aanvraag beschikken (...)
In casu werd de bestreden beslissing getroffen uit machtsoverschrijding nu
de prerogatieven van de Gemeenteraad manifest geschonden zijn a fortiori nu
een beslissing omtrent de aanleg van een gemeenteweg een stedenbouwkundige
vergunning dient vooraf te gaan.
2.- Overeenkomstig de artikelen 28 en 28bis van de wet van 10.04.1841 op
de buurtwegen is de gemeente gehouden, alvorens een nieuwe weg kan worden
geopend, de rooilijnen daarvan vast te stellen.
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-43/51
In casu werd het college van burgemeester en schepenen door verwerende
partij nooit verzocht de rooilijnen van de thans middels de bestreden beslissing
vergunde weg vast te stellen.
Dergelijke beslissing is dan ook niet voorhanden.
3.- Bovendien raakt de wegenis gedeeltelijk de bedding van voetweg nr. 60.
Een procedure tot wijziging van het tracé van voetweg nr. 60 is dan ook
noodzakelijk alvorens stedenbouwkundige vergunning kan verleend worden.
Deze voetweg wordt namelijk verlegd.
De verlegging van een buurtweg wordt begrepen als het verlaten van de
vroegere wegbedding om een ander tracé te volgen. Het nieuwe tracé kan dan
worden gerealiseerd via een nieuw aan te leggen weggedeelte, of mits
aansluiting op een reeds bestaande openbare of particuliere weg. Een
verlegging van de buurtweg zal derhalve steeds gepaard gaan met een
gedeeltelijke afschaffing van de bestaande weg, met een rechttrekking, de
aanleg of zelfs de erkenning van een reeds bestaande openbare weg. De
verlegging is derhalve een ondeelbare operatie, waarbij men voor ieder
onderdeel de juiste procedure moet toepassen.
De beslissing over de verlegging van de buurtweg berust in ieder geval bij
de Bestendige Deputatie, al dan niet op voorstel van de gemeenteraad
overeenkomstig artikel 27 en 28 van voornoemde Wet op de buurtwegen.
Dergelijke beslissing is evenmin voorhanden.
De bestreden beslissing schendt dan ook de bepaling en de beginselen
opgeworpen ter hoogte van het middel.
Het middel is ernstig en gegrond”.
Beoordeling
26.
De artikelen 2 en 42 van het gemeentedecreet bepalen :
“Art. 2. De gemeenten beogen om op het lokale niveau bij te dragen tot het
welzijn van de burgers en tot de duurzame ontwikkeling van het gemeentelijk
gebied. Overeenkomstig artikel 41 van de Grondwet zijn ze bevoegd voor de
aangelegenheden van gemeentelijk belang voor de verwezenlijking waarvan ze
alle initiatieven kunnen nemen.
Overeenkomstig artikel 6, §1, VIII, tweede lid, van de bijzondere wet van
8 augustus 1980 tot hervorming der instellingen en artikel 46 van de gewone
wet van 9 augustus 1980 tot hervorming der instellingen en met toepassing van
het subsidiariteitsbeginsel, oefenen de gemeenten ook de bevoegdheden uit die
hen door of krachtens de wet of het decreet zijn toevertrouwd.
Enkel als dat bij decreet uitdrukkelijk is bepaald, kunnen de provincies de
medewerking van de gemeenten regelen”.
“Art. 42. §1. Onder voorbehoud van de toepassing van andere wettelijke of
decretale bepalingen, beschikt de gemeenteraad over de volheid van
bevoegdheid ten aanzien van de aangelegenheden, bepaald in artikel 2.
§2. De gemeenteraad bepaalt het beleid van de gemeente en kan daartoe
algemene regels vaststellen.
§3. De gemeenteraad stelt de gemeentelijke reglementen vast. Onverminderd
de federale wetgeving in verband met de bevoegdheid van de gemeenteraad tot
het vaststellen van politieverordeningen, kunnen de reglementen onder meer
betrekking hebben op het gemeentelijk beleid, de gemeentelijke belastingen en
retributies, en op het inwendige bestuur van de gemeente.
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-44/51
Een afschrift van elk reglement waarin een strafbepaling of een
administratieve sanctie wordt opgenomen, wordt dadelijk verzonden aan de
griffie van de rechtbank van eerste aanleg en aan die van de politierechtbank”.
De artikelen 27, 28 en 28bis van de wet op de buurtwegen
bepalen:
“Art. 27. De gemeenteraden zijn gehouden om, ten verzoeke van de
deputatie van de provinciale raad, te beraadslagen over de aanleg, de
rechttrekking, de verbreding en de afschaffing der buurtwegen.
In geval van weigering te beraadslagen of de nodige maatregelen te nemen,
is de deputatie bevoegd om, behoudens 's Konings goedkeuring, van
ambtswege de aanleg der werken en de aankopen te bevelen, en in de uitgaven
te voorzien, mits inachtneming van de voorschriften van het voorgaande
hoofdstuk”.
“Art. 28. De aanleg, de afschaffing of de wijziging van een buurtweg moeten
voorafgegaan zijn van een onderzoek.
De beraadslagingen der gemeenteraden worden onderworpen aan de
bestendige deputatie van de provinciale raad, welke beslist behoudens beroep
bij de Koning vanwege de gemeente of van de belanghebbende derden.
De beslissingen van de deputatie worden bekendgemaakt door de colleges
van burgemeester en schepenen, van de zondag af na dezelver ontvangst en
blijven gedurende acht dagen aangeplakt.
Het beroep bij de Koning schorst de beslissingen. Het moet uitgeoefend en
aan de gouverneur overgemaakt worden, binnen de vijftien dagen volgende op
de in vorige paragraaf vermelde bekendmaking”.
“Art. 28bis. Een buurtweg mag slechts na de goedkeuring door de Koning
van een algemeen rooiingsplan worden aangelegd, of rechtgetrokken, de
bestendige deputatie gehoord”.
27.
Uit de stedenbouwkundige vergunning en de erbij horende
goedgekeurde plannen blijkt dat de voorziene wegenis wordt aangelegd op de
eigendom van de tussenkomende partij en enkel moet dienen om de toekomstige
bewoners van de stapelwoningen toe te laten hun autostaanplaatsen te bereiken, en
dat het nog niet ontsloten, achterliggende binnengebied nog steeds toegankelijk zal
zijn via de bestaande voetweg, die behouden wordt
Het betoog in de memorie van wederantwoord en de laatste
memorie van de verzoekende partijen dat het openbaar karakter van de toegangsweg
kan worden afgeleid uit de omstandigheid dat op plan nr. 2/4 “materialenplan wegen
en rioleringswerken - omgevingswerken Zavelstraat” in de legende inzake de
wegenis in betonstraatstenen een differentiatie wordt gemaakt tussen openbaar en
semi-privé, uit de onduidelijkheid van het al dan niet verkopen in een latere fase
van de woningen, uit het zich niet bevinden van brievenbussen en een lokaal voor
huisvuil aan het begin van de toegangsweg zodat de diensten zich in het
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-45/51
binnengebied zullen moeten begeven, uit de doorkruising van het project door een
voetweg, uit de omstandigheid dat er nieuwe nutsvoorzieningen worden aangelegd,
dat bijkomende voorzieningen, aanpassingen aan de riolering en nutsleidingen nodig
zijn, uit het aantal nieuwe woningen, en de omstandigheid nergens in een zichtbare
scheiding tussen het privaat en publiek domein wordt voorzien, noch maatregelen
worden genomen die het privaat karakter van de wegenis waarborgen, doet, nog
daargelaten de vraag naar de tijdigheid ervan, geen afbreuk aan de hiervoor
vastgestelde duidelijke bedoeling om in een niet openbare toegangsweg te voorzien.
In tegenstelling tot hetgeen de verzoekende partijen voorhouden,
gaat het dan ook niet om een openbare weg en was er aldus voor de aanleg van deze
weg geen beslissing van de gemeenteraad vereist.
28.
Aangezien de aan te leggen weg geen openbare weg is, moet er
ook geen rooilijnplan worden vastgesteld.
29.
In tegenstelling tot hetgeen de verzoekende partijen voorhouden
blijkt uit de vergunde plannen dat ook de voetweg nr. 60 ongewijzigd behouden
blijft.
Het middel is ongegrond.
D. Vierde middel (zaken II t.e.m. V)
Uiteenzetting van het middel
30.
De verzoekende partijen in de zaken II, IV en V roepen in een
vierde middel de schending in van de artikelen 10, 11 en 12 van het besluit van de
Vlaamse regering van 28 mei 2004 betreffende de dossiersamenstelling van de
aanvraag voor een stedenbouwkundige vergunning (hierna: besluit van de Vlaamse
regering van 28 mei 2004) , artikel 3,§1 en 90bis van het bosdecreet van 13 juni
1990 (hierna: bosdecreet), de algemene beginselen van behoorlijk bestuur
inzonderheid het formeel en materieel motiveringsbeginsel en de artikelen 2 en 3
van de motiveringswet, alsook voeren zij de ontstentenis van de rechtens vereiste
feitelijke en juridische grondslag aan en machtsoverschrijding,
“DOORDAT de vergunning verleend werd op basis van een onvolledig en
onjuiste aanvraag;
EN DOORDAT de aanvraag niet de bestaande bebossing en/of hoogstammig
bomen weergeven op het bouwperceel;
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-46/51
EN DOORDAT de gewestelijke stedenbouwkundige ambtenaar, bij gebrek
aan de nodige essentiële inlichtingen, zijn beoordelingsbevoegdheid niet met
kennis van zaken heeft kunnen uitoefenen;
EN DOORDAT geen advies verleend werd door de Afdeling Bos en Groen
noch een compensatievoorstel voorhanden is;
TERWIJL de materiële motiveringsplicht en de formele motiveringsplicht
als beginselen ven behoorlijk bestuur en vervat in de artikelen 2 en 3 van de
voornoemde wet van 29 juli 1991 inhoudt dat de stedenbouwkundige
vergunning duidelijk de redenen dient te vermelden waarop de
vergunningverlenende overheid haar beslissing steunt en waaruit blijkt dat zij
is uitgegaan van gegevens die in rechte en in feite juist zijn, dat zij die correct
heeft beoordeeld en dat zij op grond daarvan in redelijkheid tot haar besluit is
kunnen komen;
EN TERWIJL Uw Raad van State in de uitoefening van het hem opgedragen
wettigheidstoezicht bevoegd is na te gaan of de administratieve overheid de
haar ter zake toegekend(e) appreciatiebevoegdheid naar behoren heeft
uitgeoefend, met name of zij is uitgegaan van de juiste feitelijke gegevens, of
zij die correct heeft beoordeeld en of zij op grond daarvan in redelijkheid tot
haar besluit is gekomen;
EN TERWIJL een vergunning maar kan worden afgegeven na voorafgaand
advies van de afdeling Bos en Groen over de aanvraag en mits een door die
afdeling goedgekeurd of aangepast compensatievoorstel;
ZODAT de bestreden beslissingen de in het middel aangehaalde bepalingen
schenden.
Toelichting bij het middel:
1.- Overeenkomstig de materiële motiveringsplicht houdt in dat iedere
administratieve rechtshandeling op motieven moet steunen waarvan het feitelijk
bestaan naar behoren is bewezen en die in rechte ter verantwoording van die
handeling in aanmerking kunnen genomen worden (...).
De uitdrukkelijke motiveringsplicht als beginsel van behoorlijk bestuur en
vervat in de artikelen 2 en 3 van de wet van 29 juli 1991 betreffende de
uitdrukkelijke motivering van de bestuurshandelingen houdt de verplichting in
om deze materiële motivering in het individueel besluit zelf op te nemen (...).
Beide motiveringsverplichtingen houden in dat de overheid haar beslissing
op gegevens steunt die in feite juist zijn.
Deze gegevens dienen verstrekt te worden in de aanvraag tot
stedenbouwkundige vergunning.
In verband met de gegevens en documenten die een aanvraag tot
stedenbouwkundige vergunning moet bevatten dient verwezen te worden naar
het besluit van de Vlaamse regering van 28 mei 2004 betreffende de
dossiersamenstelling van de aanvraag voor een stedenbouwkundige vergunning.
Artikel 10 van het besluit bepaalt dat Hoofdstuk IV - Dossier van de
aanvraag voor een stedenbouwkundige vergunning voor terreinaanlegwerken
van toepassing is op:
‘1/ ontbossen in de zin van het Bosdecreet van 13 juni 1990 van alle met
bomen begroeide oppervlakten bedoeld in artikel 3, § 1 en § 2 van dat
decreet;
2/ hoogstammige bomen vellen, alleenstaand, in groeps- of lijnverband,
voorzover ze geen deel uitmaken van met bomen begroeide oppervlakten
in de zin van artikel 3, § 1 en § 2, van het Bosdecreet van 13 juni 1990;
3/ het reliëf van de bodem aanmerkelijk wijzigen’;
In dit geval dient het aanvraagdossier ingevolge artikel 11 van het Besluit
minstens de volgende stukken in viervoud te bevatten:
‘6/ als de aanvraag een ontbossing met zich meebrengt, die
gecompenseerd moet worden met toepassing van artikel 90bis van het
Bosdecreet van 13 juni 1990, een op het voorgeschreven formulier
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-47/51
opgemaakt voorstel tot compensatie, en ook in voorkomend geval een
eensluidend verklaard afschrift van de ministeriële beslissing tot
ontheffing van het verbod tot ontbossing’;
Artikel 12 bepaalt tenslotte dat als de aanvraag voor een stedenbouwkundige
vergunning het ontbossen van een grond of het vellen van één of meer
hoogstammige bomen beoogt, dan wordt de in artikel 11, 2/, bedoelde nota bij
de beschrijving van de toestand van de plaats minstens aangevuld met een
beschrijving van de boomsoort(en) en met per boomsoort het geraamde aantal,
de gemiddelde ouderdom en de gemiddelde omtrek van de stam op een meter
boven de grond. De nota beschrijft, betreffende het voorwerp van de aanvraag,
daarenboven het doel van de ontbossing en de toestand na de werken.
In casu dient te worden vastgesteld dat de aanvraag onvolledig is en manifest
verkeerde gegevens bevat.
2.- Op de plannen wordt enkel vermeld ‘te rooien beplantingen’ (zie plan
nr. 1/4 inzake de wegenis-riolerings-omgevingswerken) terwijl het hier de facto
en de iure een bos betreft.
Artikel 3§1 van het Bosdecreet van 13 juni 1990 stelt namelijk:
‘De bossen: zijnde grondoppervlakten waarvan de bomen en de
houtachtige struikvegetaties het belangrijkste bestanddeel uitmaken,
waartoe een eigen fauna en flora behoren en die één of meer functies
vervullen’.
Niettegenstaande door sommigen wordt gesuggereerd dat, aangezien in
artikel 87 van het bosdecreet in een subsidiëring wordt voorzien voor
bosaanplantingen vanaf 0,5 ha, deze 0,5 ha als ondergrens kan worden gebruikt
voor de bergripsafbakening (...) werd tijdens de parlementaire voorbereiding
van het decreet door sommige commissieleden een poging gedaan om een
minimumoppervlakte in het decreet op te nemen: een voorstel waar de minister
zich tegen verzette, omdat kleine waardevolle stukjes bos op die manier een
bescherming zouden ontberen.
De norm van 0,5 ha is dus niet richtinggevend voor de definitie van wat een
bos is (...).
Ook bosjes vallen dus onder het materieel toepassingsgebied van het
Bosdecreet.
Uit een fotoreportage van de bestaande toestand (...) blijkt duidelijk dat het
in casu een bos betreft.
Ook de (...) satellietopname (Google Earth, opname 2008 Digital Globe)
toont duidelijk aan dat het terrein voorzien is van weelderige begroeiing met
hoogstammig groen (...):
(...)
Uit artikel 90bis §§ 2 en 3 van het Bosdecreet volgt dat een vergunning maar
kan worden afgegeven na voorafgaand advies van de afdeling Bos en Groen
over de aanvraag en mits een door die afdeling goedgekeurd of aangepast
compensatievoorstel.
Dergelijk advies en compensatievoorstel ontbreekt evenwel in casu.
Minstens werd de vergunningverlenende overheid is strijd met voormeld
artikel 12 van het besluit van de Vlaamse regering van 28 mei 2004 niet
afdoende voorgelicht aangaande het bestaande hoogstammig groen.
Uw Raad was reeds van oordeel dat het bouwplan moet verduidelijken welk
lot zal beschoren zijn aan de hoogstammige bomen die zich op het terrein
bevinden (...)
Onderhavige vergunningsaanvraag is dan ook onregelmatig en onwettig,
daar zij steunt op een onjuiste en onvolledige voorstelling van feitelijke
gegevens (...)
De bestreden beslissing schendt dan ook de bepalingen en beginselen
opgeworpen ter hoogte van het middel.
Het middel is ernstig en gegrond”.
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-48/51
De verzoeker in de zaak III roept, naast hetgeen wordt aangevoerd
in het vierde middel in de zaken II, IV en V, ook nog de schending in van de
artikelen 15 en 19 van het besluit van de Vlaamse regering van 28 mei 2004. Hij
poneert daartoe dat de plannen niet de juiste bestaande bebouwing weergeven van
de aangrenzende percelen en zet voorts dienaangaande uiteen wat volgt:
“Artikel 15 van dit besluit bepaalt ondermeer dat het dossier van de aanvraag
voor een stedenbouwkundige vergunning waarvoor een uitgebreide
dossiersamenstelling vereist is zoals in casu volgens hoofdstuk V minstens de
volgende stukken in viervoud bevat:
‘2/ een nota, ondertekend door de aanvrager en door de architect als zijn
medewerking vereist is, waarin wordt beschreven:
b) de ruimtelijke context van de geplande werken, meer bepaald:
- het feitelijke uitzicht en de toestand van de plaats waar de werken
worden gepland;
3/ de tekeningen van de geplande werken, gedateerd en ondertekend door
de aanvrager en de architect als zijn medewerking vereist is, voorzien van
de legende van de gebruikte symbolen en aanduidingen, gevouwen tot
A4-formaat (21 cm x 29,7 cm), voorzien van de titel met het voorwerp
van het document en een volgnummer in de vorm ‘nummer van het
plan/totaal aantal plannen’, met minstens:
b) een omgevingsplan op een gebruikelijke schaal, groter dan of gelijk
aan 7/2500, met minstens:
- de binnen de onmiddellijke omgeving van het goed voorkomende
percelen met de eventueel voorkomende bebouwing;
c) een inplantingsplan op een gebruikelijke schaal, groter dan of gelijk
aan 1/500, met minstens:
- de aanzet van de perceelsgrenzen van de percelen, palend aan het
goed tot op minstens tien meter buiten de uiterste grenzen van het
goed, met minstens het bovenaanzicht van de hierbinnen voorkomende
bebouwing, met vermelding van haar functie, kadastraal nummer en
huisnummer;
d) minstens één terreinprofiel op een gebruikelijke schaal, groter dan of
gelijk aan 1/1000, met weergave van minstens:
- als ze voorkomt, het profiel van de aangrenzende bebouwing;
e) de tekeningen van de geplande werken op een gebruikelijke schaal,
groter dan of gelijk aan 1/100, met minstens:
- de gevelaanzichten met vermelding van de belangrijkste
hoogtematen en de aard en kleur van de te gebruiken uitwendige
materialen en met, als ze voorkomt, de aanzet van de gevelaanzichten
van bebouwing waar tegenaan wordt gebouwd, weer te geven tot op
minstens twee meter, met vermelding van de aard en kleur van de
gebruikte uitwendige materialen van die bebouwing;
- minstens één doorsnede met, als ze voorkomt, de profielen van de
bebouwing waar tegenaan wordt gebouwd, en met vermelding van de
hoogtepeilen ten opzichte van een referentiepeil op de weg waaraan
het goed paalt;
Artikel 19 van het besluit bepaalt bovendien inzake gecombineerde
aanvragen:
‘Een aanvraag voor een stedenbouwkundige vergunning kan betrekking
hebben op meer dan een categorie van werken volgens de vorige
hoofdstukken. In dat geval moet het in te dienen dossier samengesteld
worden met de noodzakelijke gegevens die voortvloeien uit de
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-49/51
hoofdstukken die respectievelijk van toepassing zijn. Het volstaat dat
ieder gevraagd gegeven uit hoofdstukken die van toepassing zijn,
aanwezig is.
De vergunningsaanvraag wordt gesteld op het formulier dat hoort bij het
desbetreffende hoofdstuk met het hoogste nummer’”.
Beoordeling
32.
In zover de verzoekende partijen stellen dat de aanvraag de
bestaande bebossing en/of hoogstammige bomen niet weergeeft en dat ten onrechte
geen advies werd gevraagd van de afdeling Bos en Groen, dient te worden
vastgesteld dat de verzoekers geen afdoende elementen bijbrengen waaruit kan
blijken dat de door de tussenkomende partij aangevraagde rooiing van de aanwezige
begroeiing zou neerkomen op een ontbossing in de zin van het bosdecreet en de
reglementering inzake de ruimtelijke ordening. Uit de enkele aanwezigheid van
enkele hoogstammige bomen en struiken op het betrokken perceel kan niet zonder
meer worden afgeleid dat het gaat om een bos in de zin van het bosdecreet.
33.
De bewering van de verzoeker in de zaak III dat de bouwdiepte
van zijn woning niet correct zou zijn aangegeven op de plannen wordt door de
tussenkomende partij met verwijzing naar de plannen 1/5 en 5/5 van het
aanvraagdossier op goede gronden betwist. Daarenboven blijken bij de aanvraag ook
gedetailleerde foto’s te zijn gevoegd, waarop de configuratie van deze woning
duidelijk te zien is, en heeft de verzoeker in zijn bezwaarschrift uitdrukkelijk
gewezen op de naar zijn mening onjuiste plannen wat betreft de bouwdiepte en op
de ligging, de afmetingen en de omvang van zijn woning. Er is dan ook geen reden
om aan te nemen dat de gewestelijke stedenbouwkundige ambtenaar bij de
beoordeling van de aanvraag zou zijn misleid en niet in staat zou zijn geweest de
aanvraag met een voldoende kennis van zaken te beoordelen.
Het middel is ongegrond.
BESLISSING
-
De Raad van State voegt de zaken G/A. 187.725/X-13.717,
G/A. 187.825/X-13.735, G/A. 187.826/X-13.734, G/A. 187.827/X-13.736 en
G/A. 187.829/X-13.737.
-
De Raad van State verwerpt de beroepen.
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-50/51
-
De verzoekende partijen worden verwezen in de kosten van de vorderingen
tot schorsing en de beroepen tot nietigverklaring, begroot op 1750 euro, ieder
voor een vijfde.
De tussenkomende partij wordt verwezen in de kosten van de tussenkomsten,
begroot op 625 euro.
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, in openbare terechtzitting van drie november
2010, door de Raad van State, Xe kamer, samengesteld uit:
Roger Stevens,
Pierre Lefranc,
Stephan De Taeye,
bijgestaan door
Astrid Truyens,
kamervoorzitter,
staatsraad,
staatsraad,
griffier
De griffier
De voorzitter
Astrid Truyens
Roger Stevens
X-13.717-13.735-13.734-13.736-13.737-51/51