Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.465 (2024-07-29)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 260.465 van 29 juli 2024 Instellingen, Binnenlandse zaken en
lokale besturen - Provinciale en lokale reglementen (behalve fiscaal)
Beslissing : Bevolen bekendmaking
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE XIIe VAKANTIEKAMER
ARREST
nr. 260.465 van 29 juli 2024
in de zaak A. 242.489/X-18.765
In zake:
de bv I.T.
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaten Deborah Smets en Celine Van De Velde
kantoor houdend te 8500 Kortrijk
Beneluxpark 27B
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen:
de GEMEENTE HOLSBEEK
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Stijn Verbist
kantoor houdend te 2560 Kessel
Torenvenstraat 16
en bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Joris Claes
kantoor houdend te 2000 Antwerpen
Graaf Van Hoornestraat 51
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van de vordering
De vordering, ingesteld op 16 juli 2024, strekt tot de schorsing
bij uiterst dringende noodzakelijkheid van de tenuitvoerlegging van het besluit van
de gemeenteraad van de gemeente Holsbeek van 2 juli 2024 tot goedkeuring van
het “aanvullend politiereglement – gemeentelijk (GAS-)reglement – beperking
aantal bijenkasten” (hierna: het bestreden besluit).
II. Verloop van de rechtspleging
De verwerende partij heeft een nota en een administratief dossier
ingediend.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.465
X-18.765-1/15
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 23 juli 2024, om 14.00 uur.
Staatsraad Jan Clement heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Deborah Smets die verschijnt voor de verzoekende
partij, en advocaat Joris Claes die verschijnt voor de verwerende partij, zijn
gehoord.
Eerste auditeur-afdelingshoofd Marijke Sterck heeft een met dit
arrest eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3.1.
De verzoekende partij, gevestigd in Aarschot, is een
professionele imker. Het bedrijf beschikt over ongeveer 1.000 bijenkasten,
waarvan er zich in totaal 670 op vijf verschillende locaties in de aanpalende
gemeente Holsbeek bevinden. Het betreft onder meer locaties of “bijenstanden”
aan de – ongeveer een kilometer ten zuiden van de grens tussen beide gemeentes
gelegen – Appelweg (150 bijenkasten), de Leuvensebaan (twee bijenstanden met
elk 150 kasten), de Hertstraat (70 kasten) en het Koningsbroekpad (150 kasten).
3.2.
De verwerende partij stelt dat zij “de laatste jaren meer en meer
meldingen van inwoners [ontving] inzake hoge concentraties bijen in de
omgeving, die veel overlast veroorzaakten”.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.465
X-18.765-2/15
3.3.
De problematiek van de concentratie van bijenkasten in de
gemeente wordt geagendeerd op de vergadering van de gemeentelijke
Milieuadviesraad (hierna: MAR) van 11 oktober 2021.
3.4.
Het verslag van de vergadering van de MAR van 14 maart 2022
vermeldt het volgende:
“Bijenkastenproblematiek
Het agendapunt is […] op de MAR agenda gekomen naar aanleiding van
een waarneming van hoge dichtheden bijenkasten in Holsbeek. Er zijn ook
klachten binnengekomen van inwoners nabij een locatie met hoge #
bijenkasten en [er] zijn bezorgdheden mbt biodiversiteit van wilde bijen en
andere insecten. De gemeente vraagt de mening van de MAR in deze
problematiek.
Als voorbereiding op de vergadering [is] een korte literatuurstudie
verricht […].
Conclusies:
Wetgeving stelt geen beperkingen op het aantal bijenkasten
Heel veel buitenlandse studies raadpleegbaar met uiteenlopende
conclusies
➢Vooral concurrentie in de zomermaanden
➢Rekening houden met afstanden tot belangrijke gebieden voor wilde
bijen
➢Europees gemiddelde 3.1kast/km²
➢Bijenvolken worden beter niet in natuurgebieden geplaatst
➢Bij te hoge dichtheden kan ook concurrentie optreden binnen de eigen
soort
➢Overdracht ziektes en parasieten
Er wordt besloten dat er bijkomend onderzoek nodig is naar de omvang
van deze problematiek in Holsbeek.”
3.5.1.
Op 25 maart 2024 wordt in de MAR een ontwerp van reglement
voorgesteld, waarvan de algemene regel als volgt wordt geparafraseerd:
“[Het ontworpen] [g]emeentelijk reglement stelt dat op het grondgebied
van de gemeente Holsbeek het verboden is om in een cirkel met straal van 1
km meer dan 20 kasten honingbijen te plaatsen.
[…] Een gebied met een straal van 1 km heeft een oppervlakte van 3,14
km². Omgerekend is dat 314 hectare.”
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.465
X-18.765-3/15
3.5.2.
In het voormelde in de MAR voorgestelde reglement is aan die
algemene regel de volgende uitzondering toegevoegd:
“Wanneer bijenkasten geplaatst worden met het oog op de bestuiving van
commerciële gewassen (vb. koolzaad, fruitteelt), mag gedurende de bloei
van dit gewas een hoger aantal kasten geplaatst worden op het te bevruchten
perceel. Dit aantal zal evenwel nooit hoger dan 5 kasten per hectare zijn.
Bovendien mogen de kasten maximaal 1 week voor de aanvang van de bloei
van de betrokken teelt geplaatst worden, en dienen zij verwijderd te worden
van zodra de bloei op zijn einde loopt (95% uitgebloeid).”
Als stuk 12 legt de verwerende partij een “ontwerp” van advies
3.6.
van het Instituut Natuur- en Bosonderzoek van de Vlaamse overheid (hierna: het
INBO) over het in het vorige randnummer bedoelde ontwerp van reglement neer.
In het ontwerpadvies van het INBO wordt voorgesteld om
maximaal 10 honingbijenkasten binnen een cirkel met straal van een kilometer (=
314 hectare) toe te laten en bijkomend als uitzondering voor de bestuiving van
commerciële gewassen (bijvoorbeeld koolzaad, fruitteelt) maximaal 0,5 kast per
hectare.
3.7.
In de gemeentelijke nieuwsbrief van 26 april 2024 verschijnt
volgend bericht:
“Red de wilde bij! Meld je bijenkasten en stel mee het gemeentelijk
reglement op. Afspraak op 7 mei in het gemeentehuis. Oproep aan onze
imkers: ter bescherming van de biodiversiteit willen we samen met jullie een
te hoge concentratie aan bijenkasten tegengaan.”
3.8.
Op 7 mei 2024 organiseert de verwerende partij een vergadering
waarover het bestreden besluit stelt:
“Participatiemoment met enkele imkers en inwoners die overlast ervaren
[…]. Omwonenden van de percelen waarop de vele bijenkasten staan waren
aanwezig en toonden de overlast die ze dagelijks ondervinden vanaf het
moment dat de bijen uitvliegen aan de hand van foto’s.”
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.465
X-18.765-4/15
3.9.
Op 6 juni 2024 organiseert de verwerende partij een vergadering
waarover het bestreden besluit stelt:
“Participatiemoment met de lokale imkers […]
○ Alle 16 gekende Holsbeekse imkers werden persoonlijk aangeschreven
om deel te nemen.
○ Het ontwerp van het reglement wordt positief onthaald.
○ De imkers zijn vragende partij naar een gezonde spreiding van de
bijenkasten.”
Het verslag van de vergadering van 6 juni 2024 stelt:
“In deze vergadering zijn alleen de lokale imkers, niet de bewoners die
klagen over de overlast. Eén imker stelt zich de vraag waarom de imker die
de meeste bijenkasten staan heeft in de gemeente niet aanwezig is.
[…]
De schepen licht aan de hand van een […] presentatie de problematiek
rond de bijenkasten toe.
Een gemeente kan alleen werken op overlast, niet op de gezondheid van
de wilde bijen.
De overlast situeert zich vooral rond de Appelweg en [de tussen de
Appelweg en de gemeentegrens met de gemeente Aarschot gelegen straat]
Hellegat.”
3.10.
Met het bestreden besluit keurt de gemeenteraad van de
verwerende partij het “aanvullend politiereglement – gemeentelijk (GAS-)
reglement – beperking aantal bijenkasten” goed. Dit reglement en het bestreden
besluit worden op 3 juli 2024 gepubliceerd op de website van verwerende partij.
In het bestreden besluit wordt de aanleiding voor het reglement
als volgt beschreven:
“De voorbije jaren zijn er meer meldingen van inwoners bij de
gemeentediensten in verband met overlast door hoge concentraties aan bijen
in de omgeving. Inwoners kunnen de was niet meer buiten ophangen, eten op
terras wordt onmogelijk, auto’s worden bevuild, zwembaden kunnen niet
meer gebruikt worden. Deze meldingen keren regelmatig terug op plaatsen
waar in de omgeving een hoog aantal bijenkasten geconcentreerd staat.”
De belangrijkste bepalingen van het reglement luiden:
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.465
X-18.765-5/15
“Artikel 3. Maximumaantal te plaatsen bijenkasten
§ 1. Op het grondgebied van de gemeente Holsbeek plaatst een imker
maximum 24 bijenkasten, ongeacht het aantal bijenstanden, waarop deze
bijenkasten geplaatst zijn.
Deze bijenkasten worden aangemeld zoals bepaald in artikel 4.
§ 2. Twee of meer imkers samen mogen per kadastraal perceel maximaal
24 bijenkasten plaatsen. Lege bijenkasten worden tevens meegeteld.
Artikel 4. Aanmelding van kasten
§ 1. Elke imker meldt zich aan via het aanmeldingsformulier op de
gemeentelijke website. Daarbij geeft hij de volgende gegevens aan:
[…]
Aantal bijenkasten en de locatie van de bijenkasten, door middel van
kadastrale gegevens en, zo mogelijk, het adres.
[…]
Artikel 6. Verbodsbepaling
De plaatsing van bijenkasten zonder naleving van dit reglement, is
verboden.
Het laten plaatsen van bijenkasten op een grond zonder dat die zijn
aangegeven is een overtreding.
Indien de eigenaar van de bijenkasten niet gekend is, is het de eigenaar
van de grond waar de kasten op geplaatst zijn die geacht wordt in overtreding
te zijn.
Artikel 7. Sanctionering
Overtredingen van dit reglement worden bestraft met een administratieve
geldboete van maximum 500 euro per bijenkast die in strijd met art. 3 van dit
reglement wordt geplaatst.
Artikel 8. Inwerkingtreding
Dit reglement treedt in werking op 15 juli 2024.
Artikel 9. Overgangsmaatregel
Percelen waarop meer dan 24 bijenkasten staan en imkers die meer dan 24
bijenkasten binnen de gemeente hebben, krijgen de tijd om de kasten te
verplaatsen tot 30 juli 2024.
Ondertussen moet de imker zich wel registreren met de actuele toestand
van het aantal bijenkasten.[…] In die tussenperiode zullen geen GAS-boetes
worden opgesteld voor het hebben van meer dan 24 bijenkasten wel voor het
niet registreren van het aantal bijenkasten.”
3.11.
Op 6 juli 2024 meldt de verzoekende partij via het digitaal loket
van de verwerende partij haar te Holsbeek gelegen bijenkasten met toepassing van
het nieuwe reglement.
3.12.
Met een brief van 10 juli 2024 vraagt de verzoekende partij aan
de verwerende partij om af te zien van het reglement:
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.465
X-18.765-6/15
“Wij zijn zeer sterk lokaal verankerd en Holsbeek is een van de
belangrijkste uitvalsbasissen voor onze activiteiten. Al meer dan tien jaar
zetten wij in Holsbeek […] bijenkasten, in samenspraak met de lokale
landbouwbedrijven. Voldoende standplaatsen zijn cruciaal voor de
leefbaarheid van ons bedrijf, maar ook voor het aanbod in Belgische winkels
van echte Belgische honing, de bestuiving in de regio van het Hageland en
daarbuiten.
Die bestuiving zorgt voor voldoende opbrengst in de landbouw- en
fruitteeltsector en efficiënt landgebruik. Met mijn bedrijf bestuiven we meer
dan 600 hectare fruit en 500-600 hectare koolzaad (gebruikt voor biodiesel).
Dit leidt tot een meeropbrengst van 30 à 40% bij fruit en 10% bij koolzaad.
Hierdoor zorgen we ervoor dat er minder grond nodig is voor een hogere
opbrengst. De plaatsing van bijenkasten is een van de meest efficiënte
maatregelen voor spaarzaam omgaan met grond.
In dit kader zou de maatregel van de gemeente Holsbeek een bijzonder
zware impact hebben mocht deze effectief op mijn bedrijf worden
toegepast.”
IV. Herinnering aan de schorsingsvoorwaarden
Krachtens artikel 17, §§ 1 en 4, van de gecoördineerde wetten op
de Raad van State kan tot schorsing van de tenuitvoerlegging bij uiterst dringende
noodzakelijkheid slechts worden besloten onder de dubbele voorwaarde dat
minstens één ernstig middel wordt aangevoerd dat de nietigverklaring van de akte
of het reglement prima facie kan verantwoorden en dat een uiterst dringende
noodzakelijkheid voorhanden is die onverenigbaar is met de behandelingstermijn
van de gewone vordering tot schorsing.
V. Ernst van de middelen
Standpunt van de partijen
5.1.
In een eerste middel en tweede middel voert de verzoekende
partij onder meer de schending aan van artikel 135, § 2, van de nieuwe
gemeentewet, van de vrijheid van handel en van het zorgvuldigheids- en het
materiëlemotiveringsbeginsel als beginselen van behoorlijk bestuur.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.465
X-18.765-7/15
5.2.
De verzoekende partij licht toe dat zij bijzonder zwaar getroffen
wordt door het reglement. Op enkele weken tijd dient zij maar liefst 646 van haar
670 bijenkasten op het grondgebied van de gemeente Holsbeek te verwijderen, wat
in de praktijk enkel gerealiseerd kan worden door alle bijenkasten, met inbegrip
van de bijen, te vernietigen. Dit is een onevenredige inbreuk op haar vrijheid van
handel, waarvoor elke draagkrachtige motivering ontbreekt. Noch in het reglement
zelf, noch in enig ander stuk wordt verantwoord waarom de beperking dat elke
imker maximaal 24 bijenkasten mag plaatsen het doel zou dienen om overlast
tegen te gaan. Los van het concrete aantal, rijst de vraag waarom het aantal kasten
bepaald is op het niveau van het integrale grondgebied. Holsbeek is een gemeente
met een oppervlakte van 38,50 km² en wordt gekenmerkt door zeer veel open
ruimte en groen. Nergens in de bestreden beslissing of het administratief dossier
wordt verduidelijkt waarom het aantal kasten bepaald werd op het niveau van het
gehele grondgebied en er niet gekozen werd voor afstandsmaten of de afbakening
van bepaalde gebieden. Minstens ligt een tegenstrijdige beslissing voor, daar er bij
de voorbereiding en bij de adviesverlening is uitgegaan van een ander criterium, te
weten de afbakening van zones met een straal van een kilometer. Het in het
uiteindelijk vastgestelde reglement opgelegde verbod voor eenieder om meer dan
24 bijenkasten te plaatsen is niet aangepast aan een voldoende aangetoonde,
concrete ordehandhavingsbehoefte en vertoont er geen redelijk verband van
evenredigheid mee. Minstens is door de verwerende partij geen belangenafweging
uitgevoerd en heeft zij verzuimd om na te gaan of een minder ingrijpende
maatregel mogelijk was.
Volgens de verwerende partij kan bezwaarlijk betwist worden
dat er een zichtbare en veruitwendigde verstoring van de materiële openbare orde
aan de basis ligt van het reglement: buitensporig aanwezige bijenzwermen,
bijenuitwerpselen, vuile ruiten enzovoort zijn zichtbare en tastbare vormen van
hinder, die de normale hinder voor een doorsneeburger duidelijk overschrijden.
Het gaat immers om systematische en terugkerende overlast, die door meerdere
burgers bij herhaling gesignaleerd werd. De gemeente heeft een aanhoudend
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.465
X-18.765-8/15
probleem van overlast vastgesteld, dit probleem nader geanalyseerd, de nodige
participatiemomenten georganiseerd en de nodige adviezen ingewonnen.
De verwerende partij benadrukt dat het aan de imkers opgelegde
maximum van 24 kasten geenszins arbitrair is. Uit de voorbereiding van het dossier
blijkt zeer duidelijk dat de gemeente de diverse adviezen onderzocht heeft, en
uiteindelijk koos voor de drempel van 24 bijenkasten, die het federaal agentschap
voor de veiligheid van de voedselketen (hierna: het FAVV) ook hanteert, zoals ook
in de presentatie van 6 juni 2024 al vooropgesteld werd aan de betrokkenen. De
gemeente stelde vast dat de wetgever het aantal bijenkasten niet begrenst, maar dat
in het kader van de biodiversiteit en van het voorkomen van overlast, het aantal
kasten best gelimiteerd wordt. Het INBO sprak over tien kasten in een straal van
een kilometer. Volgens de verwerende partij gaat de verzoekende partij eraan
voorbij dat, mocht de gemeente het INBO gevolgd hebben, zij dan nog maximaal
30 kasten had kunnen plaatsen. Haar twee locaties langs de Leuvensebaan liggen
immers beide binnen een perimeter van een kilometer, waardoor slechts één locatie
behouden had kunnen blijven. Ook de locaties Appelweg en Hertstraat liggen op
minder dan een kilometer van elkaar, zodat er ook daar slechts tien kasten
behouden hadden kunnen blijven.
De verwerende partij stelt dat zij uiteindelijk geopteerd heeft
voor een duidelijk reglementair kader, dat ook eenvoudig kan worden gehandhaafd
en met een beheersbare werklast voor de gemeentelijke administratie. Een
perimeterbenadering zou praktisch veel moeilijker uit te werken en te controleren
zijn. Een vast aantal kasten per imker op het gemeentelijke grondgebied is echter
klaar, duidelijk en afgebakend. Nu kan elke imker immers ook kasten blijven
houden op het gemeentelijke grondgebied, hetgeen in een perimeterbenadering
ook niet meer het geval zou zijn.
Volgens de verwerende partij kan er geen twijfel over bestaan,
dat de overlast voor bewoners en het risico op verlies van biodiversiteit
(concurrentie met wilde bijen) draagkrachtige gronden voor de gemeente vormden
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.465
X-18.765-9/15
teneinde in een nieuw reglementair kader te voorzien, specifiek voor de
bijenproblematiek. De beslissing is voldoende evenwichtig onderbouwd
(duidelijke restrictie tot 24 kasten voor het ganse grondgebied, wat nog steeds
behoorlijk ruim is en alle imkers de kans geeft) en werd voldoende afgewogen. De
gemeente heeft zich bij de totstandkoming van haar reglement gebaseerd op de
aangetoonde verstoring van en risico’s voor verdere verstoring van de materiële
openbare orde, en hoefde geenszins een onderzoek te doen naar de individuele
economische situatie van de imkers. Er wordt ook niet aangetoond dat de
economische activiteiten van de verzoekende partij dermate zouden gefnuikt
worden, dat haar recht op ondernemen geschonden is. Niemand kan zich het recht
toe-eigenen om buitensporige overlast te veroorzaken op het gemeentelijke
grondgebied, en dat geldt evident ook voor de verzoekende partij.
Beoordeling
De vrijheid van handel en nijverheid is niet absoluut. Ze kan aan
beperkingen worden onderworpen, onder meer op grond van het artikel 135, § 2,
van de nieuwe gemeentewet dat aan de gemeenten opdraagt ten behoeve van de
inwoners in een goede politie te voorzien over de openbare veiligheid en rust. Maar
die
beperkingen
moeten
wel
aangepast
zijn
aan
de
concrete
ordehandhavingbehoeften, wat inhoudt dat ze een redelijk verband van
evenredigheid ermee vertonen.
Te dezen is het op het eerste gezicht terecht dat de verzoekende
partij wijst op een belangrijk verschil tussen de tekst van het ontwerp van
reglement dat uitgewerkt is in de MAR en de uiteindelijke tekst van het door het
bestreden besluit goedgekeurde reglement.
Het ontwerp legde geen beperking van het aantal bijenkasten per
imker op, maar voorzag een spreiding van de bijenstanden aan de hand van een
objectief criterium, te weten zones met een straal van een kilometer. In de
uiteindelijke tekst van het door het bestreden besluit goedgekeurde reglement is er
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.465
X-18.765-10/15
van die – voor de voorkoming van overlast op het eerste gezicht nochtans relevante
– spreiding geen sprake meer, maar wordt het een imker verboden om meer dan 24
bijenkasten te plaatsen, wat prima facie de bovengrens is om door het FAVV als
niet-professionele hobbyist beschouwd te worden.
Bovendien was in het ontwerp van reglement een – voor
professionele imkers prima facie niet onbelangrijke – uitzondering voorzien voor
de bestuiving van commerciële gewassen (randnr. 3.5.2), die in het door het
bestreden besluit goedgekeurde reglement is weggevallen. Alleen al het zonder
enige uitleg weglaten van deze uitzondering lijkt de stelling van de verwerende
partij tegen te spreken dat het uiteindelijk vastgestelde reglement het resultaat is
van een zorgvuldige voorbereiding.
Prima facie is het terecht dat de verzoekende partij – die een
professionele imker is – wijst op de grote impact die het reglement op haar
handelsvrijheid heeft. Voorshands wordt met de verzoekende partij aangenomen
dat noch in het bestreden besluit, noch in enig stuk van het administratief dossier
aannemelijk wordt gemaakt dat de door dit reglement opgelegde inperking van de
vrijheid van handel aangepast is aan de concrete ordehandhavingbehoeften, in de
zin dat ze er een redelijk verband van evenredigheid mee vertoont.
In de gegeven omstandigheden komt het aangevochten
reglement op het eerste gezicht voor een te verregaande beperking aan de vrijheid
van handel te stellen.
De besproken middelonderdelen zijn in de aangegeven mate
ernstig.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.465
X-18.765-11/15
VI. Uiterst dringende noodzakelijkheid
Standpunt van de partijen
De verzoekende partij zet in het verzoekschrift uiteen dat haar
zaak te spoedeisend is voor een behandeling ervan in een gewone procedure tot
schorsing, daar deze procedure onvermijdelijk te laat zou komen om schadelijke
gevolgen voor haar te voorkomen. Ten gevolge van deze beslissing wordt zij ertoe
verplicht om op enkele weken tijd 646 bijenkasten te verwijderen. Doet zij dit niet,
dan dreigt zij boetes opgelegd te krijgen van 500 euro per bijenkast, hetgeen
neerkomt op een totaal boetebedrag van 323.000 euro. De termijn van enkele
weken die als overgangsmaatregel wordt bestemd, is uiteraard te kort om
alternatieve geschikte locaties te vinden. De verzoekende partij wordt er dan ook
toe verplicht om de bijenkasten – met inbegrip van de bijen – te vernietigen
teneinde zich in regel te stellen. Het spreekt voor zich dat een vernietiging van de
bijen niet kan worden hersteld door een annulatiearrest. Bovendien zal de
verplichting om het merendeel van haar bijenkasten te vernietigen zeer grote
financiële implicaties hebben voor de verzoekende partij, zoals het verdwijnen van
quasi de volledige omzet (193.800 euro), het verlies van het onnodig geworden
materiaal (51.680 euro), het verlies van de bijenkolonies (96.900 euro) en het
verlies van de inkomsten van de oogst (6.450 euro). Dit komt neer op een
financiële impact van meer dan 300.000 euro. Het spreekt voor zich dat een bedrijf
met een winstmarge van 117.621 euro een dergelijke weerslag niet kan dragen. Dit
leidt onherroepelijk tot de beëindiging van de activiteiten. Een en ander werd ook
door de boekhouder van verzoekende partij bevestigd.
De verwerende partij stelt dat de verzoekende partij er niet in
slaagt onherroepelijk schadelijke gevolgen op korte termijn aan te tonen.
De verwerende partij wijst er vooreerst op dat de verzoekende
partij beschikt over een recht van opstal op landbouwpercelen in Aarschot, zodat
zij haar bijenkasten uit Holsbeek naar daar kan verplaatsen. Volgens de
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.465
X-18.765-12/15
verwerende partij toont de verzoekende partij niet aan dat haar bedrijf
daadwerkelijk in acuut gevaar zou komen als gevolg van de bestreden beslissing,
zoals zij beweert. Zij probeert op emotieve gronden te argumenteren dat zij het
merendeel van haar bijenkasten zou moeten vernietigen, maar laat na om aan te
tonen dat dit effectief zo is. Bovendien blijkt het eigen vermogen van de
verzoekende partij substantieel gestegen de laatste jaren.
De verwerende partij voegt er aan toe dat de verzoekende partij
niet voldoende diligent is geweest, daar zij “uiterlijk op 6 juli 2024, mogelijk
eerder (artikels lokale pers)” kennis had van het reglement en zij aldus “bijna de
helft van de overgangstermijn” heeft laten verstrijken alvorens haar vordering in te
stellen.
Beoordeling
Een zaak is spoedeisend, en dus vatbaar voor beoordeling in kort
geding, zodra de vrees voor ernstige nadelen ten gevolge van de bestreden
beslissing, of minstens voor schade van enig belang, een onmiddellijke uitspraak
wenselijk maakt.
Niet zonder overtuigingskracht wijst de verzoekende partij erop
dat het onmogelijk is om nog voor 30 juli 2024 alternatieve locaties voor 646
bijenkasten te vinden. De verwerende partij lijkt er aan voorbij te gaan dat er op de
landbouwpercelen van de verzoekende partij in Aarschot reeds bijenkasten staan.
De verzoekende partij maakt voldoende aannemelijk dat er haar
geen andere oplossing rest dan vóór de laatstgenoemde datum een belangrijk deel
van haar bijenkolonies te vernietigen.
Voorts wordt de door de verzoekende partij gepresenteerde
gedetailleerde berekening van de financiële implicaties als zodanig niet weerlegd
door de verwerende partij.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.465
X-18.765-13/15
Terecht merkt de verzoekende partij op dat de behandeling van
haar zaak in een gewone procedure tot schorsing te laat zou komen om de door haar
gevreesde schadelijke gevolgen te voorkomen.
Dat, zoals de verwerende partij stelt, “bijna de helft” van de
overgangstermijn verstreken was op de dag waarop de verzoekende partij haar
vordering heeft ingesteld, wordt verklaard door het feit dat het om een korte
termijn gaat en niet door een gebrek aan diligentie van de verzoekende partij.
De conclusie is dat er voldaan is aan de voorwaarde van de
uiterst dringende noodzakelijkheid.
BESLISSING
-
De Raad van State beveelt de schorsing van de tenuitvoerlegging bij uiterst
dringende noodzakelijkheid van het besluit van de gemeenteraad van de
gemeente Holsbeek van 2 juli 2024 tot goedkeuring van het “aanvullend
politiereglement – gemeentelijk (GAS-)reglement – beperking aantal
bijenkasten”.
-
Dit arrest dient bij uittreksel te worden bekendgemaakt op dezelfde wijze
als het geschorste besluit.
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.465
X-18.765-14/15
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, op negentwintig juli tweeduizend
vierentwintig, door de Raad van State, XIIe vakantiekamer, samengesteld uit:
Jan Clement,
staatsraad, waarnemend voorzitter,
bijgestaan door
Karin Meerschaut,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Karin Meerschaut
Jan Clement
ECLI:BE:RVSCE:2024:ARR.260.465
X-18.765-15/15