Conseil d'État de Belgique — Raad van State — ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.738 (2026-05-20)
Samenvatting (NL) :
Arrest nr 266.738 van 20 mei 2026 Justitie - Kansspelen Beslissing : Verwerping
--- TEXTE INTÉGRAL DE L'ARRÊT ---
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
XIVe KAMER
ARREST
nr. 266.738 van 20 mei 2026
in de zaak A. 240.605/XIV-39.927
In zake :
de BV C.
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Joris Claes
kantoor houdend te 2000 Antwerpen
Graaf van Hoornestraat 51
bij wie woonplaats wordt gekozen
eveneens bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Stijn Verbist
kantoor houdend te 2560 Kessel
Torenvenstraat 16
tegen :
de STAD ANTWERPEN
bijgestaan en vertegenwoordigd door
advocaat Thomas Beelen
kantoor houdend te 3000 Leuven
Justus Lipsiusstraat 24
bij wie woonplaats wordt gekozen
-------------------------------------------------------------------------------------------------I. Voorwerp van het beroep
Het beroep, ingesteld op 27 november 2023, strekt tot de
nietigverklaring van “het besluit van de gemeenteraad van de stad Antwerpen van
25 september 2023, waarbij aan [de verzoekende partij] een convenant geweigerd
wordt voor de exploitatie van een kansspelinrichting klasse IV, gelegen […] te
2060 Antwerpen”.
II. Verloop van de rechtspleging
De verwerende partij heeft een memorie van antwoord ingediend
en de verzoekende partij heeft een memorie van wederantwoord ingediend.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.738
XIV-39.927-1/20
Eerste auditeur Wendy Depester heeft een verslag opgesteld.
De verzoekende partij heeft een verzoek tot voortzetting van het
geding en een laatste memorie ingediend. De verwerende partij heeft een laatste
memorie ingediend.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft
plaatsgevonden op 11 maart 2026 om 14:00 uur.
Staatsraad Inge Vos heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Joris Claes, die verschijnt voor de verzoekende partij,
en advocaat Hasse Mantels, die loco advocaat Thomas Beelen verschijnt voor de
verwerende partij, zijn gehoord.
Eerste auditeur Wendy Depester heeft een met dit arrest
eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der
talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State,
gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3.1.
Op 2 juni 2023 richt de verzoekende partij een aanvraag tot de
stad Antwerpen om voor de exploitatie van een wedkantoor, gelegen te 2060
Antwerpen, een convenant te sluiten zoals wordt vereist door artikel 43/4, § 1,
vierde lid, van de wet van 7 mei 1999 ‘op de kansspelen, de weddenschappen, de
kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers’ (hierna: de wet van 7 mei
1999).
3.2.
Over deze aanvraag brengt de burgemeester van de stad
Antwerpen op 31 juli 2023 een ongunstig advies uit. In dit advies wordt gewezen
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.738
XIV-39.927-2/20
op “risico’s gepaard gaande met de ligging van de inrichting”, “risico’s gepaard
gaande met de uitbater” en een “negatieve brand- en bouwcontrole”.
3.3.
Met een beslissing van 25 september 2023 weigert het college
van burgemeester en schepenen van de stad Antwerpen het gevraagde convenant
te sluiten.
Deze beslissing is als volgt gemotiveerd:
“Aanleiding en context
Op 2 juni 2023 werd namens de [verzoekende partij], een aanvraag ingediend om
een convenant af te sluiten voor de exploitatie van een kansspelinrichting klasse IV
[…], gelegen aan […] te 2060 Antwerpen.
De [verzoekende partij] heeft een kansspelvergunning F2 voor de exploitatie van de
kansspelinrichting klasse IV op dit adres, laatst toegekend door de
Kansspelcommissie op 2 september 2020 ([…]). De [verzoekende partij] wenst deze
kansspelvergunning F2 te hernieuwen op de eerstvolgende zitting van de
Kansspelcommissie.
De uitbating van een vaste kansspelinrichting klasse IV moet op grond van artikelen
43/4, §1 en 43/5, 6° van de Wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de
kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers (verder: Kansspelwet)
geschieden krachtens een convenant dat voorafgaandelijk wordt gesloten tussen de
gemeente van vestiging en de uitbater. Deze bepalingen werden ingevoerd door de
Wet van 7 mei 2019 tot wijziging van de Kansspelwet van 7 mei 1999. Artikel 36
van de wijzigingswet bepaalde dat de houders van een kansspelvergunning F2, die
op het tijdstip van de inwerkingtreding van deze wet over een vergunning
beschikten, hun activiteiten onder dezelfde voorwaarden konden voortzetten. Pas
ten vroegste twee jaar na de inwerkingtreding van de wet moesten ze voldoen aan
deze voorwaarde. De wetswijziging trad in werking op 25 mei 2019.
Thans moet bij de aanvraag om hernieuwing dus rekening gehouden worden met
voormelde voorwaarden. Dit betekent eveneens dat de aanvrager ervoor dient te
zorgen dat de kansspelinrichting klasse IV niet gevestigd wordt in de nabijheid van
onderwijsinstellingen, ziekenhuizen, plaatsen die vooral door jongeren bezocht
worden, zulks behoudens met redenen omklede afwijking die door de gemeente
wordt toegestaan.
Om de kansspelvergunning F2 te hernieuwen bij de Kansspelcommissie is een
convenant nodig tussen de [verzoekende partij] en de stad Antwerpen.
Juridische grond
Kansspelinrichtingen klasse IV zijn, op basis van artikel 43/4, §1 van de
Kansspelwet, plaatsen die uitsluitend bestemd zijn voor het aannemen van
weddenschappen. Het aannemen van weddenschappen vereist een
kansspelvergunning F2. Behoudens de uitzonderingen bepaald in §5 van voormeld
artikel, is het verboden weddenschappen aan te nemen buiten een kansspelinrichting
klasse IV. De uitbating van een vaste kansspelinrichting klasse IV moet geschieden
krachtens een convenant dat voorafgaandelijk wordt gesloten tussen de gemeente
van vestiging en de uitbater. Het convenant bepaalt waar de kansspelinrichting
wordt gevestigd alsook de nadere voorwaarden. In het convenant worden de
openings- en sluitingsuren én de openings- en sluitingsdagen bepaald van de
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.738
XIV-39.927-3/20
kansspelinrichtingen klasse IV en wordt vastgelegd wie het gemeentelijk toezicht
waarneemt.
Om een kansspelvergunning klasse F2 te kunnen verkrijgen moet de aanvrager
volgens artikel 43/5 van de Kansspelwet:
- indien het gaat om een natuurlijk persoon, onderdaan zijn van een lidstaat van de
Europese Unie; indien het gaat om een rechtspersoon, deze hoedanigheid naar
Belgisch recht of naar het recht van een lidstaat van de Europese Unie bezitten;
- indien het gaat om een natuurlijk persoon, volledig zijn burgerlijke en politieke
rechten genieten en zich gedragen op een wijze die beantwoordt aan de vereisten
van de functie; indien het gaat om een rechtspersoon, moeten de bestuurders en
zaakvoerders volledig hun burgerlijke en politieke rechten genieten en zich
gedragen op een wijze die beantwoordt aan de vereisten van de functie;
- het reglement van de weddenschappen, evenals iedere wijziging hiervan aan de
commissie meedelen en zich ertoe verbinden hiervan een exemplaar uit te hangen;
- een advies overleggen van de Federale Overheidsdienst Financiën en de
gewestelijke belastingadministratie waaruit blijkt dat alle vaststaande en onbetwiste
belastingschulden werden
voldaan;
- ervoor zorgen dat de kansspelinrichting klasse IV niet gevestigd wordt in de
nabijheid van onderwijsinstellingen, ziekenhuizen, plaatsen die vooral door
jongeren worden bezocht, behoudens een met redenen omklede afwijking
toegestaan door de gemeente; en
- het convenant kunnen voorleggen dat werd gesloten tussen de kansspelinrichting
klasse IV en de gemeente waar die inrichting gevestigd is onder de voorwaarde dat
de vergunning van klasse F2 wordt verkregen.
Regelgeving: bevoegdheid
Artikel 43/4 van de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de kansspelinrichtingen
en de bescherming van de spelers (Belgisch Staatsblad 30 december 1999).
De gemeenteraad heeft een algemene regelgevende bevoegdheid voor zaken van
gemeentelijk belang tenzij de bevoegdheid is toegewezen aan een ander orgaan van
de gemeente (artikel 40 Decreet Lokaal Bestuur).
Argumentatie
De [verzoekende partij] baat de kansspelinrichting klasse IV gelegen aan […] te
2060 Antwerpen uit.
Hiervoor beschikt zij over een kansspelvergunning F2 die nu hernieuwd moet
worden. De hernieuwing van de kansspelvergunning F2 gebeurt driejaarlijks.
Voorafgaandelijk moet een convenant afgesloten worden met de gemeente zoals
bepaald in de wijzigingswet van 7 mei 2019.
De voorwaarden waar de aanvrager conform artikel 43/5 van de Kansspelwet aan
moet voldoen om een kansspelvergunning F2 te kunnen verkrijgen, gelden eveneens
voor het hernieuwen van dergelijke vergunning.
Het gegeven dat er reeds een kansspelvergunning werd uitgereikt, doet geen afbreuk
aan het feit dat er thans, na inwerkingtreding van de artikelen 43/4, §1 en 43/5, 6°,
alsnog een convenant moet worden afgesloten.
Aangezien deze wetswijziging pas in werking trad nadat de eerdere
kansspelvergunning werd uitgereikt, behoudt de gemeente haar discretionaire
bevoegdheid om te beslissen of, en onder welke voorwaarden, er thans een
convenant wordt afgesloten. Het is immers pas na deze wetswijziging dat de
gemeente door de convenantverplichting de bevoegdheid heeft gekregen
daadwerkelijk een rol te spelen in de verkrijgingsprocedure voor een
kansspelvergunning.
Artikel 43/5, 5° van de Kansspelwet bepaalt ondubbelzinnig dat ‘De aanvrager van
het convenant ervoor moet zorgen dat een kansspelinrichting klasse IV niet
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.738
XIV-39.927-4/20
gevestigd wordt in de nabijheid van onderwijsinstellingen, ziekenhuizen, plaatsen
die vooral door jongeren worden bezocht, zulks behoudens met redenen omklede
afwijking die door de gemeente wordt toegestaan.’
De parlementaire voorbereiding stipuleert verder dat: ‘Dat convenant bepaalt waar
de kansspelinrichting wordt gevestigd, inzonderheid rekening houdend met
onderwijsinstellingen, ziekenhuizen, plaatsen die vooral door jongeren worden
bezocht, plaatsen waar erediensten worden gehouden of gevangenissen." De
concrete omstandigheden die een weigering om een convenant te kunnen sluiten,
kunnen verantwoorden zijn derhalve niet beperkt tot de inrichtingen die
uitdrukkelijk vermeld staan in hoger geciteerd artikel uit de Kansspelwet. Dit werd
bevestigd door een arrest van het Grondwettelijk Hof van 9 december 2021 (arrest
nr. 177/2021).
Er moet bij de beoordeling om al dan niet over te gaan tot het afsluiten van een
convenant nagegaan worden of de voorgestelde locatie al dan niet in de nabijheid
van dergelijke inrichtingen gelegen is. De ingevoerde bepaling strekt ertoe om de
risico’s in verband met de ligging van een vaste kansspelinrichting klasse IV te
beperken en kwetsbare spelers te beschermen. Dergelijk nabijheidsonderzoek is een
determinerend motief in de afweging van de gemeente om in een individueel dossier
te beslissen om al dan niet het convenant af te sluiten.
De stad Antwerpen investeert in een coherent en geïntegreerd drugbeleid. Naast
middelenverslavingen wordt binnen dit beleid ook aandacht geschonken aan
gedragsverslavingen, zoals gamen en gokken. Het is daarbij belangrijk om
preventief en voor aanvang van de problematiek in te grijpen. Bijgevolg zijn uiterst
belangrijke doelgroepen voor verslavingspreventie jongeren en kwetsbare personen.
Onderzoek toont aan dat het in contact komen met middelen of verslavende
gedragingen op jonge leeftijd, het risico op verslaving op latere leeftijd verhoogt.
Dit heeft te maken met de ontwikkeling van de hersenen: ‘Hoe eerder iemand begint,
hoe meer invloed dit heeft op de ontwikkeling van de hersenen, hoe impulsiever
iemand wordt, wat dan weer de kans op verslaving verhoogt. Dit is voor gokken net
zo: problematische gokkers bleken telkens vroeger te zijn gestart met gokken - vaak
al rond de leeftijd van 10 jaar - dan leeftijdsgenoten die (niet problematisch)
gokken.’ (Shead, Derevensky & Gupta, 2010, Geel en Fisher in Bowden-Jones &
Georges, 2015).
Antwerpen is een bruisende studentenstad en heeft ook heel wat (middelbare)
scholen op het grondgebied. Geld inzetten op sportwedstrijden is de gokvorm die
het meest frequent wordt beoefend door de Vlaamse studenten, zo blijkt uit
onderzoek van de VAD. (Van Damme et al., 2022). Nog problematischer, hoewel
gokken onder de 18 jaar verboden is, is de vaststelling dat 0,9% van de middelbare
schooljongeren een regelmatige speler is bij sportweddenschappen en 7,7%
aangeeft ooit te hebben gespeeld. (Rossiers, VAD Webinar, 2021, 19:38). Er kan
bijgevolg niet aan voorbijgegaan worden dat hier zeer strikt op moet toegezien
worden.
De voorgenomen inrichting is gevestigd aan […] te 2060 Antwerpen en dus gelegen
in een gedeelte van de stad waar de leefbaarheid reeds onder druk staat door
verschillende soorten van overlast en criminaliteit.
Er zijn verschillende organisaties die zich inzetten voor kwetsbare jongeren in de
onmiddellijke omgeving gelegen. Vanwege de aanwezigheid van verschillende
scholen en Park Spoor Noord is er eveneens veel passage van kinderen en jongeren
hetgeen dagelijks duidelijk zichtbaar is. Het is belangrijk dat kwetsbare groepen
zoals jongeren beschermd worden tegen de risico’s van het gokken.
In de administratieve akte met het nummer 018386/23 van 24 juni 2023 maakt de
politie melding van volgende locaties die in de nabijheid van het wedkantoor zijn
gevestigd:
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.738
XIV-39.927-5/20
• Novaplus stedelijk onderwijs – gelegen op 350 meter wandelafstand (geen
vogelvlucht) van het wedkantoor;
• De Leerexpert – gelegen op 550 meter wandelafstand (geen vogelvlucht) van het
wedkantoor;
• Wisper Antwerpen – gelegen op 600 meter wandelafstand (geen vogelvlucht) van
het wedkantoor;
• Stedelijke basisschool De Toverboom – gelegen op 600 meter wandelafstand (geen
vogelvlucht) van het wedkantoor;
• Artesis Plantijn Hogeschool campus spoor Noord – gelegen op 750 meter
wandelstand (geen vogelvlucht) van het wedkantoor;
• Buurtsport Antwerpen – gelegen op 57 meter wandelafstand (geen vogelvlucht)
van het wedkantoor;
• Buurtwerking Elegast – gelegen op 300 meter wandelafstand (geen vogelvlucht)
van het wedkantoor;
• Park Spoor Noord – gelegen op 500 meter wandelafstand (geen vogelvlucht) van
het wedkantoor; en
• City Pirates Dam – gelegen op 750 meter wandelafstand (geen vogelvlucht) van
het wedkantoor.
Met name de nabijheid van de secundaire onderwijsinstellingen en de campussen
van de hogescholen doet zorgen baren.
De school Novaplus stedelijk onderwijs ligt aan de rand van Park Spoor Noord en
is gelegen op 350 meter wandelafstand (geen vogelvlucht) en biedt onderwijs ASO,
KSO, TSO en BSO aan voor de drie graden van de middelbare school.
Wisper Antwerpen is een kunstacademie […] gelegen op 600 meter wandelafstand
van het wedkantoor (geen vogelvlucht). Deze school biedt artistieke cursussen dans,
theater, muziek, fotografie, beeldende kunsten en literatuur aan voor volwassenen
vanaf 18 jaar.
De Artesis Plantijn Hogeschool Antwerpen is gelegen op 750 meter wandelafstand
(geen vogelvlucht) van het wedkantoor. Deze hogeschool biedt diverse graduaten,
postgraduaten en professionele en educatieve bachelors aan.
De ligging van het wedkantoor nabij deze onderwijsinstelling volstaat op zich reeds
om het convenant te weigeren op grond van artikel 43/5, 5° van de Kansspelwet.
Dit wordt tevens bevestigd door rechtspraak van de Raad van State: ‘Te dezen
vermeldt de bestreden beslissing de afstanden van de onderwijsinstellingen tot de
kansspelinrichting en aldus doet zij blijken van een in concreto onderzoek. Het
nabijheidsverbod voor onderwijsinstellingen wil de scholieren behoeden voor de
verleiding om een speelautomatenhal op te zoeken omdat zij de inrichting niet ver
verwijderd weten of omdat het slechts een minimale inspanning vergt om ze te
bereiken. De concrete beoordeling van de nabijheid betreft ipso facto de
aantrekkingskracht van de kansspelinrichting en van de inspanning om er te
geraken. De gedetailleerde opgave van de afstand tot de kansspelinrichting voor wat
onder meer een aantal onderwijsinstellingen betreft, volstaat om te gewagen van een
aantrekkingskracht die van de kansspelinrichting op die scholieren uitgaat.
(…)
De verzoekende partij maakt ook niet aannemelijk dat de vermelde afstanden
voldoende ruim zijn opdat de scholieren een zekere inspanning moeten doen om de
kansspelinrichting te bereiken.
Het motief betreffende de nabijheid van onderwijsinstellingen, dat de
wettigheidstoetsing heeft doorstaan, volstaat op zich om de weigering van het
gevraagde convenant te verantwoorden. (RvS, nr. 208.789 van 9 november 2010).”
Bijkomend treft men tal van eetgelegenheden in deze omgeving ([…], …) hetgeen
het frequenteren van de buurt bevordert en in de hand werkt dat men er langduriger
verblijft.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.738
XIV-39.927-6/20
Daarenboven zijn er nog diverse ‘plaatsen waar jongeren gewoonlijk samenkomen’
in de onmiddellijke nabijheid gevestigd. Er zijn in de onmiddellijke omgeving
verschillende organisaties gelegen die zich inzetten voor kwetsbare jongeren.
Zo blijkt onder meer uit de administratieve akte dat het wedkantoor gelegen is op
57 meter wandelafstand van Buurtsport Antwerpen.
Daarnaast is ook de buurtwerking Elegast gelegen op slechts 300 meter
wandelafstand (geen vogelvlucht). Dit betreft een buurtwerking in AntwerpenNoord die de solidariteit tussen mensen wenst te bevorderen: los van hun inkomen,
sociale afkomst of nationaliteit.
Ook Club De Grijze Kat, een vzw die zich middels buurtwerking inzet voor lokale
kansarmen is om de hoek van het wedkantoor, met name op 52 meter wandelafstand
gelegen.
Daarnaast zijn ook verenigingen zoals scouts Amberes, chiro Dolfijn, een Afghaans
jongerencentrum, Intensieve Kring regio Antwerpen binnen het bereik van 800
meter wandelafstand van het wedkantoor gelegen.
Park Spoor Noord is eveneens in de onmiddellijke omgeving gelegen op 500 meter
wandelafstand (geen vogelvlucht) van het wedkantoor. Dit park is uitgegroeid tot
een van de populairste plekken van Antwerpen. Het park wordt intensief gebruikt
door buurtbewoners, sporters en verenigingen.
Tot slot is ook City Pirates Dam gelegen op 750 meter wandelafstand (geen
vogelvlucht) van het wedkantoor. Dit is een voetbalclub die zich eveneens sociaal
engageert en via een laagdrempelige werking en interculturele dialoog voetbal
toegankelijk wil maken voor iedereen.
Met name de aanwezigheid in de onmiddellijke nabijheid, op slechts enkele minuten
wandelen, van de kleuter, lagere maar vooral secundaire scholen, campussen van de
hogeschool en plaatsen waar veel jongeren samenkomen is problematisch. Het
gegeven dat het wedkantoor is gevestigd in een buurt met een zeer diverse en jonge
bevolkingsgroep doet de aantrekkingskracht op jongeren die na schooltijd of voor
of na hun vrijetijdsbesteding hier voorbijkomen, alleen maar vergroten.
De nabijheid van elk van bovengenoemde plaatsen, waar tevens veel jongeren
samenkomen, volstaat derhalve om het sluiten van het convenant te weigeren op
grond van artikel 43/5, 5° van de Kansspelwet.
Vanwege de nagestreefde sociale bescherming van jongeren betreft de
vestigingsplaats van het wedkantoor aldus een ongeschikte locatie gezien de wet
uitdrukkelijk verbiedt dat kansspelinrichtingen gelegen zijn in de buurt van plaatsen
die vooral door jongeren worden bezocht. Dit wordt ook uitdrukkelijk door de Raad
van State bevestigd:
‘Tevergeefs brengt verzoekster tegen die beoordeling in dat er dan blijkbaar geen
enkele locatie in het centrum van Kortrijk aan de voorwaarden voor het sluiten van
een convenant kan voldoen. Daargelaten de feitelijke juistheid hiervan, gaat
verzoekster er blijkbaar van uit dat een kansspelinrichting in het centrum mogelijk
moet zijn. De Raad van State is geen dergelijk voorschrift bekend. Daarentegen
bestaat er wel een wetsvoorschrift dat kansspelinrichtingen in de buurt van plaatsen
die vooral door jongeren worden bezocht, verbiedt.
(…)
Wanneer dan ook de weigering op dat motief berust volstaat het ten aanzien van de
formele-motiveringseis dat de prohibitieve nabijheid afdoende met redenen wordt
omkleed. Te dezen is daaraan voldaan. Immers preciseert de bestreden beslissing
welke door het voorschrift bedoelde inrichtingen of plaatsen te dicht bij de
vestigingsplaats van verzoekster gelegen zijn en waarom, namelijk op welke afstand
ze zich ten opzichte van de kansspelinrichting (slechts) bevinden.’ (RvS nr. 197.781
van 13 november 2009).
Het is immers net deze groep van jongeren die de wetgever wil beschermen, en
terecht. De fysieke nabijheid of makkelijke beschikbaarheid van gokgelegenheden
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.738
XIV-39.927-7/20
– in casu in het hart van de Antwerpse binnenstad – verhoogt de participatie aan
gokken bij de bewoners uit de buurt. Zij zullen ook meer geld uitgeven aan
gokspelen. Alsook de prevalentie van problematisch gokgedrag neemt toe
(Vasiliadis, Jackson, Christensen & Francis, 2013; St-Pierre, Walker, Derevensky
& Gupta, 2014), zeker bij jongeren. Onderzoek toont immers aan dat het in contact
komen met middelen of verslavende gedragingen op jonge leeftijd, het risico op
verslaving op latere leeftijd verhoogt. Dit heeft te maken met de ontwikkeling van
de hersenen: hoe eerder iemand begint, hoe meer invloed dit heeft op de
ontwikkeling van de hersenen, hoe impulsiever iemand wordt, wat dan weer de kans
op verslaving verhoogt. Het aantal uitsluitingen bij de Kansspelcommissie is al jaren
in stijgende lijn aan het verlopen. (Kansspelcommissie, 2021). Dit duidt op een
toenemend aantal mensen die aangeven (of door bewindvoerders, belanghebbenden,
enzovoort) problemen te ervaren met hun gokgedrag. Als er bovendien geweten is
dat het gros van de opbrengsten van sportweddenschappen offline wordt
gegenereerd (Kansspelcommissie, 2021), is het noodzakelijk tegenwoordig extra
alert te zijn voor de risico’s indien wedkantoren gesitueerd zijn in een buurt waarin
veel kwetsbare personen, zoals jongeren, aanwezig zijn.
Gelet op het geheel van deze omstandigheden is er geen enkele reden om af te
wijken van de wettelijke nabijheidsregels.
Door de aanvrager wordt thans op geen enkele wijze verduidelijkt hoe kan worden
geremedieerd aan deze nabijheidsrisico’s.
De aanwezigheid van tal van kwetsbare inrichtingen in de omgeving van het
wedkantoor betreffen concrete lokale omstandigheden die de stad Antwerpen ertoe
dwingen om het afsluiten van een convenant met de [verzoekende partij] voor de
exploitatie van een kansspelinrichting klasse IV, […] gelegen aan […] te 2060
Antwerpen te weigeren.”
Dit is de bestreden beslissing.
IV. Onderzoek van de middelen
Vooraf
Het past om eerst het tweede middel te beoordelen dat
hoofdzakelijk betrekking heeft op het eerste weigeringsmotief.
Tweede middel
Uiteenzetting van het middel
In een tweede middel voert de verzoekende partij de schending
aan van het grondwettelijk gelijkheidsbeginsel (de artikelen 10 en 11 van de
Grondwet), de artikelen 43/4, §1, vierde lid, en 43/5, eerste lid, 5 en 6, van de wet
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.738
XIV-39.927-8/20
van 7 mei 1999, de formele- en materiëlemotiveringsplicht, het zorgvuldigheidsen het redelijkheidsbeginsel.
In dit middel betoogt zij in essentie dat de verwerende partij “de
toetsing aan de wettelijke voorziene criteria op kennelijk foutieve, minstens
kennelijk onzorgvuldige en onredelijke wijze doorvoert” in zoverre in de bestreden
beslissing
wordt
gesteld
dat
de
ligging
nabij
de
aangehaalde
“onderwijsinstellingen” reeds volstaat om het convenant te weigeren. Bovendien
schendt de verwerende partij volgens haar het grondwettelijke gelijkheidsbeginsel
door op andere locaties wel convenanten goed te keuren terwijl er zich aantoonbaar
onderwijsinstellingen (met name secundaire scholen) op dezelfde of kortere
afstand bevinden dan in de voorliggende zaak.
Het lid van het auditoraat vat de toelichting bij het middel, zoals
uiteengezet in het verzoekschrift, als volgt samen in haar verslag:
“In dat verband wijst verzoekster erop dat verweerster in de bestreden
beslissing melding maakt van (1.) Novaplus stedelijk onderwijs op 350m;
(2.) De Leerexpert op 550m; (3.) Wisper Antwerpen op 600m; (4.) Stedelijke
Basisschool De Toverboom op 600m; en (5.) Artesis Plantijn Hogeschool op
750m. Al deze locaties zouden door verweerster gekwalificeerd worden als
“onderwijsinstellingen” in de zin van de wet van 7 mei 1999, maar
verweerster verliest hierbij uit het oog dat de wetgever met dit begrip “niet
zomaar elke school” heeft bedoeld, “maar met name scholen waar een grote
aanwezigheid van scholieren te vinden is, dus jongeren die zich situeren in
de voor de gokproblemen “kwetsbare” leeftijdscategorie”. Volgens
verzoekster dienen de locaties (2.) en (4.) om die reden alvast te worden
uitgesloten. M.b.t. de locatie (3.) meent ze dat verweerster hiervan moet
aantonen dat dit een plaats is die vooral door jongeren wordt bezocht maar
dat ze dit niet doet. M.b.t. de locatie (5.) benadrukt ze dat dit een hogeschool
is (en geen secundaire school en dat deze “op bijna een kilometer afstand
[ligt]” en m.b.t. de enige overblijvende secundaire school (1.) meent ze dat
verweerster moet aantonen waarom de ligging van deze school “die van het
Damplein afgescheiden wordt door Park Spoor Noord, een onaanvaardbaar
risico zou vormen, zodat scholieren “direct” bij het wedkantoor zouden
uitkomen”.
Terloops merkt verzoekster nog op dat wat de nabijheid van
jeugdbewegingen betreft (voor zover dit al plaatsen zouden zijn die
hoofdzakelijk door “jongeren” worden bezocht (en niet door kinderen))
verweerster in de bestreden beslissing niet motiveert waarom dit bv. niet zou
kunnen worden ondervangen door aangepaste openingsuren op zondag.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.738
XIV-39.927-9/20
En er is meer. Ook hier zou verweerster in strijd met het grondwettelijk
gelijkheidsbeginsel handelen. Zo zou uit recent afgesloten convenanten (d.z.
dezelfde voorbeelden als de voorbeelden uit het eerste middel) blijken dat
voor andere wedkantoren op het grondgebied van verweerster er secundaire
scholen op gelijkaardige of zelfs op kortere afstand van het wedkantoor
liggen. Ze verwijst hiervoor opnieuw naar de stukken met nrs. 6 t.e.m. 8 uit
haar stukkenbundel.
Het lid van het auditoraat vat de essentie van de argumentatie
van de verzoekende partij in de memorie van wederantwoord als volgt samen in
haar verslag:
“5.2.1.3. Verzoekster repliceert in haar memorie van wederantwoord nog dat
verweerster zelf aangeeft dat het begrip ‘nabijheid’ in de courante betekenis
van het woord moet worden begrepen, waarbij een geringe afstand bedoeld
wordt, rekening houdend met de concrete lokale omstandigheden. Het is
evident dat de concrete lokale omstandigheden van een grootstad als
Antwerpen in casu in aanmerking moeten worden genomen en dat maakt h.i.
dat een afstand tussen 350 en 750m niet nabij is omdat de kans dat scholieren
vanop deze afstand systematisch naar het wedkantoor zouden afzakken
bijzonder minimaal is (gelet op de veelheid aan instellingen op een relatief
kleine oppervlakte). Ze benadrukt daarbij ook nog dat verweerster uitgaat
van een veel te brede invulling van het begrip ‘onderwijsinstelling’. Enkel
‘scholen waar een grote aanwezigheid van (middelbare) scholieren te vinden
is’ kunnen volgens verzoekster onder dit begrip vallen.”
In haar laatste memorie stelt de verzoekende partij dat indien het
standpunt zoals uiteengezet in het auditoraatsverslag zou worden gevolgd, dit ertoe
zou leiden dat geen enkel convenant nog goedgekeurd zou worden in een stedelijke
omgeving omdat in een stedelijke omgeving er zich zo goed als altijd een school
op minstens 500-1000 m afstand bevinden. De aanwezigheid van een groot park
als buffer tegenover de dichtstbij gelegen school is volgens haar wel degelijk
pertinent. Bovendien toont de verwerende partij niet aan welk onaanvaardbaar
risico aan de aanwezigheid van Novaplus verbonden zou zijn. Haar argument
inzake “doorwaardbaarheid” van het park wordt bovendien pas voor de eerste keer
opgeworpen in de memorie van antwoord en kan dus niet post factum gebruikt
worden om de beslissing alsnog te onderbouwen. Zij herhaalt voorts dat uit de
rechtspraak duidelijk blijkt dat niet elke school in rekening kan worden gebracht
bij de beoordeling door de gemeentelijke overheid en dat de verwerende partij haar
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.738
XIV-39.927-10/20
appreciatiebevoegdheid dient te beperken tot scholieren, zijnde een specifieke
categorie jongeren die de wetgever in het bijzonder heeft willen beschermen tegen
de verleiding om een speelautomatenhal op te zoeken omdat zij de inrichting niet
ver verwijderd weten of omdat het slechts een minimale inspanning vergt om ze te
bereiken.
Beoordeling
Artikel 43/4, § 1, vierde lid, van de wet van 7 mei 1999 kent aan
de gemeente een discretionaire bevoegdheid toe die onder meer betrekking heeft
op de beoordeling van de plaats waar een kansspelinrichting kan worden gevestigd.
Op grond van voormelde bepaling moet de exploitatie van een vaste
kansspelinrichting klasse IV immers geschieden krachtens een convenant dat
“voorafgaandelijk wordt gesloten tussen de gemeente van vestiging en de uitbater”
waarin wordt bepaald “waar de kansspelinrichting wordt gevestigd”, alsook
waarbij “de nadere voorwaarden, de openings- en sluitingsuren, de openings- en
sluitingsdagen […] en wie het gemeentelijk toezicht waarneemt” worden
vastgesteld. De beoordelingsbevoegdheid van de gemeente houdt in wezen in dat
op grond van een in concreto onderzoek van de eigen en particuliere
omstandigheden van elke zaak, geval per geval wordt uitgemaakt of al dan niet een
convenant kan worden gesloten.
Naar luid van artikel 43/5, eerste lid, punt 5, van de wet van
7 mei 1999 moet de aanvrager om een vergunning klasse F2 te kunnen verkrijgen
“ervoor zorgen dat de kansspelinrichting klasse IV niet gevestigd wordt in de
nabijheid van onderwijsinstellingen, ziekenhuizen, plaatsen die vooral door
jongeren worden bezocht, zulks behoudens met redenen omklede afwijking die
door de gemeente wordt toegestaan”. Het nabijheidsverbod voor onderwijsinstellingen, ziekenhuizen en plaatsen die vooral door jongeren worden bezocht,
strekt ertoe bepaalde kwetsbare categorieën van personen te beschermen tegen de
verleiding om een wedkantoor op te zoeken omdat zij de inrichting niet ver
verwijderd weten of omdat het slechts een minimale inspanning vergt om ze te
bereiken.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.738
XIV-39.927-11/20
De weigering om een convenant te sluiten wegens de nabijheid
van plaatsen en inrichtingen overeenkomstig het aangehaalde artikel 43/5 van de
wet van 7 mei 1999, komt aan de vereisten van de wet van 29 juli 1991 tegemoet
wanneer de over de aanvraag genomen beslissing uitdrukkelijk aangeeft op grond
van welke gegevens het gemeentebestuur, na een in concreto onderzoek en
afweging, tot de prohibitieve nabijheid heeft besloten.
In dit geval wordt er in de bestreden beslissing op gewezen dat
“de voorgenomen inrichting […] gevestigd [is] te 2060 Antwerpen en […] gelegen
[is] in een gedeelte van de stad waar de leefbaarheid reeds onder druk staat door
verschillende soorten van overlast en criminaliteit. Er zijn verschillende
organisaties die zich inzetten voor kwetsbare jongeren in de onmiddellijke
omgeving gelegen. Vanwege de aanwezigheid van verschillende scholen en Park
Spoor Noord is er eveneens veel passage van kinderen en jongeren hetgeen
dagelijks duidelijk zichtbaar is. Het is belangrijk dat kwetsbare groepen zoals
jongeren beschermd worden tegen de risico’s van het gokken.”
De weigeringsbeslissing is op decisieve wijze gestoeld op een in
concreto onderzoek van de nabijheid van het wedkantoor waarbij wordt vastgesteld
dat “met name de nabijheid van de secundaire onderwijsinstellingen en de
campussen van de hogescholen zorgen [doet] baren”. In het bijzonder wordt
verwezen naar “de school Novaplus stedelijk onderwijs” die “onderwijs ASO,
KSO, TSO en BSO aan[biedt] voor de drie graden van de middelbare school,
gelegen “aan de rand van Park Spoor Noord en […] op 350 meter wandelafstand”,
naar “Wisper Antwerpen”, een kunstacademie, welke “school […] artistieke
cursussen dans, theater, muziek, fotografie, beeldende kunsten en literatuur
aan[biedt] voor volwassenen vanaf 18 jaar,” gelegen “op 600 meter wandelafstand
van het wedkantoor” en de “Artemis Plantijn Hogeschool Antwerpen”, die
“diverse graduaten, postgraduaten en professionele en educatieve bachelors
aan[biedt], gelegen “op 750 meter wandelafstand”. Daarbij wordt opgemerkt dat
“de ligging van het wedkantoor nabij deze onderwijsinstelling[en] […] op zich
reeds [volstaat] om het convenant te weigeren op grond van artikel 43/5,5° van de
Kansspelwet”.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.738
XIV-39.927-12/20
In de bestreden beslissing wordt er aldus op gewezen dat de
vestigingsplaats zich in de nabijheid van drie onderwijsinstellingen bevindt,
waarbij vervolgens wordt gepreciseerd om welke inrichtingen het concreet gaat en
op welke wandelafstand deze inrichtingen ten opzichte van de vooropgestelde
vestigingsplaats zijn gelegen.
In zoverre in het middel wordt aangevoerd dat de formele
motivering van de beslissing die op de nabijheid steunt, gebrekkig is nu daarin
zomaar verwezen wordt naar een “vermeende nabijheid”, mist het feitelijke
grondslag.
De verzoekende partij betwist niet dat “de school Novaplus” een
onderwijsinstelling is in de zin van artikel 43/5, eerste lid, punt 5, van de wet van
7 mei 1999. Zij toont evenmin aan dat de “Artemis Plantijn Hogeschool” en de
kunstacademie “Wisper Antwerpen” geen onderwijsinstellingen zouden zijn in de
zin van diezelfde bepaling.
In zoverre de verzoekende partij betoogt dat de verwerende partij
bij de beoordeling van de nabijheid van onderwijsinstellingen enkel rekening zou
mogen houden met de aanwezigheid van secundaire scholen, voegt zij een
beperking toe aan het nabijheidscriterium die niet blijkt uit de tekst van de
voormelde wetsbepaling, noch uit de parlementaire voorbereiding ervan.
Voorts gaat de verzoekende partij eraan voorbij dat ook
instellingen voor deeltijds kunstonderwijs die studiebewijzen uitreiken, aan te
merken zijn als onderwijsinstellingen. Bovendien vormen onderwijsinstellingen
naar luid van artikel 43/5, eerste lid, punt 5, van de wet van 7 mei 1999 een
afzonderlijke categorie van te beschermen inrichtingen die onderscheiden moeten
worden van “plaatsen die vooral door jongeren worden bezocht”. Overigens
betwist de verzoekende partij niet dat eveneens opleidingen worden aangeboden
aan jongeren en jongvolwassenen.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.738
XIV-39.927-13/20
Wat de ligging van de drie voormelde onderwijsinstellingen ten
opzichte van het wedkantoor betreft, wordt in het auditoraatsverslag het volgende
vastgesteld:
“Met verweerster kan alvast worden opgemerkt dat hoewel er in de bestreden
beslissing sprake is van een afstand van 750 meter tussen de Artesis Plantijn
Hogeschool Antwerpen en het wedkantoor, deze afstand in werkelijkheid
slechts 700 meter bedraagt (en dus zeker geen kilometer zoals verzoekster
verkeerdelijk aangeeft). Eenzelfde opmerking kan overigens worden
gemaakt voor wat betreft de in de bestreden beslissing vermelde afstand
tussen Wisper Antwerpen en het wedkantoor, die in werkelijkheid slechts
550 meter bedraagt terwijl er in de bestreden beslissing sprake is van 600
meter.”
Dit wordt door de verzoekende partij in haar laatste memorie niet
betwist. Wel betwist zij dat deze onderwijsinstellingen, gelegen op een
wandelafstand van 350, 550 en 700 meter, behoren tot de nabijheid van het
wedkantoor.
Wat nabijheid van de middelbare school Novaplus betreft,
gelegen aan de rand van Park Spoor Noord en op 350 meter wandelafstand, toont
de verzoekende partij niet aan dat de verwerende partij de grenzen van haar
beoordelingsbevoegdheid heeft overschreden door aan te nemen dat het
wedkantoor een te grote aantrekkingskracht zou uitoefenen op de scholieren. Uit
de bestreden beslissing blijkt ook dat de verwerende partij de aanwezigheid van
Park Spoor Noord daarbij geenszins ziet als een “buffer” maar veeleer als een
aantrekkingspool voor jongeren, wat de aantrekkingskracht van het wedkantoor
nog vergroot, hetgeen de grenzen van een zorgvuldige beoordeling niet te buiten
gaat.
Uit artikel 43/5 van de wet van 7 mei 1999 blijkt voorts niet dat
het begrip “nabijheid” zo geïnterpreteerd moet worden dat enkel onderwijsinstellingen, ziekenhuizen en voornamelijk door jongeren bezochte plaatsen die
gelegen zijn op een afstand van maximaal 500 meter van de kansspelinrichting bij
de beoordeling van de aanvraag tot het sluiten van een convenant betrokken mogen
worden. Bijgevolg komt het, zonder afbreuk te doen aan het wettigheidstoezicht
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.738
XIV-39.927-14/20
van de rechter, aan de lokale besturen toe om het begrip “in de nabijheid” verder
in te vullen rekening houdend met alle relevante plaatselijke omstandigheden.
Ter zake bevat de bestreden beslissing een bijzondere motivering
waarin onder meer wordt uiteengezet dat het wedkantoor gelegen is “in een
gedeelte van de stad waar de leefbaarheid reeds onder druk staat door verschillende
soorten van overlast en criminaliteit”, dat het wedkantoor gelegen is in een regio
waarin veel “kwetsbare jongeren” komen en dat er “[v]anwege de aanwezigheid
van verschillende scholen en Park Spoor Noord” in deze regio “eveneens veel
passage [is] van kinderen en jongeren” en dat dit “dagelijks duidelijk zichtbaar is”.
In het licht van de in de bestreden beslissing aangehaalde relevante plaatselijke
omstandigheden wat de invulling van het begrip “nabijheid” betreft, gaat de
verwerende partij de grenzen van een zorgvuldige beoordeling niet te buiten door
ook onderwijsinstellingen op een afstand van 550 en 700 meter van het wedkantoor
bij haar beoordeling te betrekken.
Uit wat voorafgaat volgt dat niet blijkt dat de verwerende partij
de juridische draagwijdte van de artikelen 43/4, § 1, en 43/5, eerste lid, punt 5, van
de wet van 7 mei 1999 heeft miskend. De draagwijdte van deze rechtsbepalingen
brengt mee dat de weigering om een convenant te sluiten op grond van de
vaststelling dat in de nabijheid van het wedkantoor drie onderwijsinstellingen
gelegen zijn die door de voormelde wet als kwetsbaar moeten worden aangemerkt,
niet doet blijken van een wanverhouding die met toepassing van het
redelijkheidsbeginsel moet worden gesanctioneerd. De verzoekende partij toont
evenmin aan dat de bestreden beslissing aldus niet met de vereiste zorgvuldigheid
werd genomen.
In zoverre de verzoekende partij nog doet gelden dat de
verwerende partij met de bestreden beslissing het gelijkheidsbeginsel heeft
geschonden, wordt in herinnering gebracht dat het gelijkheidsbeginsel inhoudt dat
een ongelijke behandeling van vergelijkbare gevallen - of een gelijke behandeling
van niet-vergelijkbare gevallen - verboden is, tenzij daarvoor een objectieve en
redelijke
verantwoording
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.738
bestaat.
Wanneer
de
schending
van
het
XIV-39.927-15/20
gelijkheidsbeginsel wordt aangevoerd, komt het aan de verzoekende partij toe
voldoende concrete elementen aan te brengen die het mogelijk maken te
onderzoeken of zij inderdaad ongelijk behandeld wordt ten aanzien van anderen
die in een gelijke of minstens gelijkaardige situatie verkeren. Zij moet daarbij, in
de eerste plaats, de vergelijkbaarheid aantonen van haar eigen situatie met die van
anderen en vervolgens aantonen waarom de verschillende behandeling daarvan een
discriminatie uitmaakt.
In wezen meent de verzoekende partij dat zij verschillend werd
behandeld doordat de verwerende partij in “vergelijkbare gevallen” waarbij “er
zich aantoonbaar onderwijsinstellingen (met name secundaire scholen) op dezelfde
of kortere afstand bevinden dan in huidig dossier” toch een convenant heeft
gesloten.
De verzoekende partij laat echter na voldoende concrete
elementen aan te brengen die het mogelijk maken te onderzoeken of zij inderdaad
ongelijk behandeld wordt ten aanzien van anderen die in een gelijke of minstens
gelijkaardige situatie verkeren nu zij enkel de gesloten convenanten als
stavingsstuk neerlegt, maar de goedkeuringsbeslissingen en de motieven waarop
zij steunen ontbreken. Het enkele gegeven dat de verwerende partij in andere
buurten wel convenanten heeft gesloten met wedkantoren die zich bevinden in de
nabijheid van secundaire scholen, toont op zich niet aan dat er sprake is van een
schending van het gelijkheidsbeginsel nu het begrip “nabijheid” moet worden
beoordeeld ten aanzien van de concrete lokale omstandigheden, waarbij het aan de
aanvrager toekomt aan te tonen dat er redenen zijn voor een bijzondere afwijking.
Bovendien beschikt de stad ook over de mogelijkheid om convenanten te verlenen
met toepassing van de door artikel 43/5, eerste lid, punt 5, van de kansspelwet
bepaalde mogelijkheid om een met redenen omklede afwijking van het
nabijheidsverbod toe te staan.
De ligging van het wedkantoor in de nabijheid van de drie
voormelde onderwijsinstellingen volstaat te dezen om het sluiten van het
gevraagde convenant te weigeren.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.738
XIV-39.927-16/20
In die omstandigheden is het niet nodig ook de kritiek op het
motief aangaande de nabijheid van andere onderwijsinstellingen en de nabijheid
van jeugdbewegingen te onderzoeken. De kritiek op overtollige weigeringsmotieven kan immers niet tot de nietigverklaring van de bestreden beslissing
leiden.
Het tweede middel is niet gegrond.
Eerste middel
Uiteenzetting van het middel
In een eerste middel voert de verzoekende partij de schending
aan van de artikelen 43/4, §1, vierde lid, en 43/5, eerste lid, 5 en 6, van de wet van
7 mei 1999, de formele- en materiëlemotiveringsplicht, het zorgvuldigheids- en het
redelijkheidsbeginsel.
Zij betoogt in essentie dat de verwerende partij op een onwettige
wijze uitgaat van een ruimere toetsingsbevoegdheid dan wettelijk voorzien is
doordat zij zich niet beperkt tot “onderwijsinstellingen, ziekenhuizen en/of
plaatsen die vooral door jongeren worden bezocht”. Volgens de verzoekende partij
oefent de verwerende partij haar toetsingsbevoegdheid ook op kennelijk ongelijke
wijze uit nu uit recente convenanten blijkt dat voor andere wedkantoren in de stad
Antwerpen de nabijheid van parken, buurtwerkingen, jeugdbewegingen
enzovoorts geen enkele belemmering tot goedkeuring vormde.
Het lid van het auditoraat vat de toelichting bij het middel, zoals
uiteengezet in het verzoekschrift, als volgt samen in haar verslag:
“Verzoekster hekelt in het bijzonder de vaststelling dat verweerster haar
weigeringsbeslissing (mede) laat steunen op een algemene afweging van
sociale risico’s, armoede- en drugsbeleid, alsook op het gegeven dat het
wedkantoor in de nabijheid is gelegen van o.m. Buurtsport Antwerpen,
Buurtwerking Elegast, Park Spoor Noord, City Pirates Dam (voetbalclub),
Club De Grijze Kat (buurtwerking kansarmen), Scouts en Chiro, een niet
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.738
XIV-39.927-17/20
nader genoemd Afghaans jongerencentrum, Intensieve Kring Regio
Antwerpen en diverse eetgelegenheden. Deze locaties kunnen h.i. geenszins
gekwalificeerd worden als zijnde plaatsen die vooral door jongeren worden
bezocht omdat ze ofwel “veeleer voor kinderen dan voor jongeren bedoeld
zijn” ofwel “evenzeer -of zelfs veel meer- door volwassenen bezocht worden
dan door jongeren”.
Maar er is meer. Volgens verzoekster oefent verweerster -los van de
rechtmatigheid van een “bredere” toetsing dan wettelijk voorzien- deze
toetsing ook nog eens op kennelijk ongelijke wijze uit.
Uit recent afgesloten convenanten zou immers blijken dat voor andere
wedkantoren op het grondgebied van verweerster “de nabijheid van parken,
buurtwerkingen, jeugdbewegingen etc. geen enkele belemmering tot
goedkeuring vormde”. Ze verwijst hiervoor naar de stukken met nrs. 6 t.e.m.
8 uit haar stukkenbundel.”
18.
Het lid van het auditoraat vat de essentie van de argumentatie
van de verzoekende partij in de memorie van wederantwoord als volgt samen in
haar verslag:
“Verzoekster repliceert in haar memorie van wederantwoord nog dat de
beoordelingsbevoegdheid van verweerster inzake de nabijheid zich dient te
beperken tot onderwijsinstellingen, ziekenhuizen en/of plaatsen die vooral
door jongeren worden bezocht. Voorts stelt ze dat ze niet ontkent dat elk
aanvraagdossier een aparte beoordeling vereist, maar die beoordeling dient
dan wel het gevolg te zijn van zorgvuldige besluitvorming en zorgvuldige
dossierstudie. Het gaat niet op om in sommige gevallen voor wedkantoren
die zich vlakbij lokalen van jeugdverenigingen, parken, etc. … bevinden wel
een convenant af te sluiten, maar in andere gelijkaardige gevallen niet. Voor
dit verschil in behandeling dient een deugdelijke verantwoording voor te
liggen en dat blijkt in casu niet het geval te zijn.”
In haar laatste memorie stelt de verzoekende partij dat het eerste
middel wel degelijk ontvankelijk is aangezien, zoals blijkt uit haar repliek inzake
het tweede middel, de motivering van de verwerende partij inzake
onderwijsinstellingen geenszins volstaat om de bestreden beslissing op zich te
schragen. Zij herhaalt voorts dat verwerende partij niet beschikt over de wettelijke
bevoegdheid, noch discretionaire vrijheid om parken, jeugdverenigingen,
sportverenigingen, enz. zomaar onder de noemer “plaatsen die vooral door
jongeren worden bezocht” te brengen en volhardt in de argumentatie die zij reeds
opwierp in haar verzoekschrift en memorie van wederantwoord.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.738
XIV-39.927-18/20
Beoordeling
Uit de beoordeling van het tweede middel is gebleken dat het
motief waarbij het sluiten van het convenant wordt geweigerd omwille van de
nabijheid van de drie voormelde onderwijsinstellingen overeind blijft en volstaat
om de bestreden beslissing te dragen.
Bijgevolg heeft de verzoekende partij geen belang bij de kritiek
die zij in het eerste middel doet gelden op het gegeven dat de verwerende partij
haar weigeringsbeslissing mede laat steunen op een algemene afweging van sociale
risico’s armoede- en drugsbeleid, alsook op het gegeven dat het wedkantoor in de
nabijheid is gelegen van onder meer Buurtsport Antwerpen, Buurtwerking Elegast,
Park Spoor Noord, City Pirates Dam (voetbalclub), Club De Grijze Kat
(buurtwerking kansarmen), Scouts en Chiro, een niet nader genoemd Afghaans
jongerencentrum, Intensieve Kring Regio Antwerpen en diverse eetgelegenheden,
omdat het overtollige motieven betreft. De gebeurlijke gegrondheid van de kritiek
op deze motieven kan niet leiden tot de nietigverklaring van de bestreden
beslissing.
Het eerste middel is niet-ontvankelijk.
BESLISSING
-
De Raad van State verwerpt het beroep.
-
De verzoekende partij wordt verwezen in de kosten van het beroep tot
nietigverklaring, begroot op een rolrecht van 200 euro, een bijdrage van
24 euro en een rechtsplegingsvergoeding van 770 euro, die verschuldigd is aan
de verwerende partij.
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.738
XIV-39.927-19/20
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, op twintig mei tweeduizend zesentwintig,
door de Raad van State, XIVe kamer, samengesteld uit:
Geert Debersaques,
kamervoorzitter,
Kaat Leus,
staatsraad,
Inge Vos,
staatsraad,
bijgestaan door
Johan Pas,
griffier.
De griffier
De voorzitter
Johan Pas
Geert Debersaques
ECLI:BE:RVSCE:2026:ARR.266.738
XIV-39.927-20/20